Surah At-Taubah Verse 120 - Polish Translation by Jozefa Bielawskiego
Surah At-Taubahمَا كَانَ لِأَهۡلِ ٱلۡمَدِينَةِ وَمَنۡ حَوۡلَهُم مِّنَ ٱلۡأَعۡرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ ٱللَّهِ وَلَا يَرۡغَبُواْ بِأَنفُسِهِمۡ عَن نَّفۡسِهِۦۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ لَا يُصِيبُهُمۡ ظَمَأٞ وَلَا نَصَبٞ وَلَا مَخۡمَصَةٞ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَطَـُٔونَ مَوۡطِئٗا يَغِيظُ ٱلۡكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنۡ عَدُوّٖ نَّيۡلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِۦ عَمَلٞ صَٰلِحٌۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Mieszkancy Medyny i ci sposrod Beduinow, ktorzy zamieszkiwali wokoł nich, nie powinni byli pozostawac w tyle za Posłancem Boga ani tez troszczyc sie bardziej o siebie samych anizeli o niego. Nie mogło dosiegnac ich ani pragnienie, ani zmeczenie, ani głod na drodze Boga. I oni nie postawili ani jednego kroku, ktory by nie rozgniewał niewiernych, ani tez nie odniesli wobec wroga zadnej korzysci, ktore by nie zostały im zapisane jako pobozne dzieło. Zaprawde, Bog nie gubi nagrody tych, ktorzy czynia dobro