Surah Aal-e-Imran Verse 37 - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
Surah Aal-e-Imranفَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٖ وَأَنۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنٗا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّاۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيۡهَا زَكَرِيَّا ٱلۡمِحۡرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزۡقٗاۖ قَالَ يَٰمَرۡيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَاۖ قَالَتۡ هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٍ
Tila ticya palanakartyane cangalya prakare svikarale ani tice sarvanta uttama prakare palanaposana karavile, jakariyala tica dekhabhala karanara banavile. Jevha jevha jakariya mariyamacya kholita (upasana-kakseta) jata tevha tyanna tyancyajavala anna-samagri thevaleli adhaluna yeta ase. Jakariya vicarita ki he mariyama! Tumacyajavala hi roji (ajivika) kothuna ali? Ti uttara deta ase ki he sarvasrestha allahacya javaluna ahe. Nihsansaya, allaha jyala icchito amaryada roji pradana karato