Surah Al-Hashr Verse 9 - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
Surah Al-Hashrوَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلۡإِيمَٰنَ مِن قَبۡلِهِمۡ يُحِبُّونَ مَنۡ هَاجَرَ إِلَيۡهِمۡ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمۡ حَاجَةٗ مِّمَّآ أُوتُواْ وَيُؤۡثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ وَلَوۡ كَانَ بِهِمۡ خَصَاصَةٞۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفۡسِهِۦ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
Ani (tyancyakarita) jyanni ya gharata (arthata madineta) ani imana rakhanyata tyancyapurvi sthana banavuna ghetale ani apalyakade hijarata (desatyaga) karuna yenaryansi prema rakhatata ani desatyaga kelelyam (muhajira lokam) na je kahi dile jate, tyabaddala te apalya chatita (manata) kasalahi sankoca karita nahita, ulata svatah apalyavara tyanna pradhan'ya detata, maga te svatah kitihi garajavanta asota (khari gosta asi ki) jo koni apalya manacya iccha abhilasampasuna vacavila gela, toca saphalata prapta karanara ahe