Surah Yusuf Verse 100 - Tajik Translation by Khoja Mirov
Surah Yusufوَرَفَعَ أَبَوَيۡهِ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ وَخَرُّواْ لَهُۥ سُجَّدٗاۖ وَقَالَ يَـٰٓأَبَتِ هَٰذَا تَأۡوِيلُ رُءۡيَٰيَ مِن قَبۡلُ قَدۡ جَعَلَهَا رَبِّي حَقّٗاۖ وَقَدۡ أَحۡسَنَ بِيٓ إِذۡ أَخۡرَجَنِي مِنَ ٱلسِّجۡنِ وَجَآءَ بِكُم مِّنَ ٱلۡبَدۡوِ مِنۢ بَعۡدِ أَن نَّزَغَ ٱلشَّيۡطَٰنُ بَيۡنِي وَبَيۡنَ إِخۡوَتِيٓۚ إِنَّ رَبِّي لَطِيفٞ لِّمَا يَشَآءُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡحَكِيمُ
Padaru modarro ʙar taxt ʙarovard va hama (padaru modar va jozdah ʙarodar) dar ʙaroʙari Jusuf ʙaroi hurmatu ehtirom ʙa saçda daromadand. Guft "Ej padar, in ast ta'ʙiri on xoʙi man, ki ʙa tahqiq, Parvardigoram onro rost ʙarovard. Va cī qadar ʙa man nekī kardaast, on goh ki maro az zindon ʙirahonid va pas az on, ki şajton mijoni manu ʙarodaronam fasod karda ʙud, şumoro az ʙodija ʙa in ço ovard. Parvardigori man ʙa har cī iroda kunad, sançida, daqiq ançom medihad, ki Ū donovu hakim ast