Surah An-Noor - Kannada Translation by Abdussalam Puthige
سُورَةٌ أَنزَلۡنَٰهَا وَفَرَضۡنَٰهَا وَأَنزَلۡنَا فِيهَآ ءَايَٰتِۭ بَيِّنَٰتٖ لَّعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
ā baḷika paścāttāpa paṭṭu tam'mannu sudhārisikoṇḍavara horatu. Allāhanu khaṇḍita tumbā kṣamisuvavanu mattu karuṇāḷuvāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 1
ٱلزَّانِيَةُ وَٱلزَّانِي فَٱجۡلِدُواْ كُلَّ وَٰحِدٖ مِّنۡهُمَا مِاْئَةَ جَلۡدَةٖۖ وَلَا تَأۡخُذۡكُم بِهِمَا رَأۡفَةٞ فِي دِينِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمۡ تُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۖ وَلۡيَشۡهَدۡ عَذَابَهُمَا طَآئِفَةٞ مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Innu, tam'ma patniyara mēle vyabhicārada ārōpa horisidavara baḷi svataḥ tam'ma horatu bēre sākṣigaḷilladiddare antaha pratiyobbanu, nālku bāri allāhana āṇe hāki tānu khaṇḍita satyavantanendu sākṣi hēḷabēku
Surah An-Noor, Verse 2
ٱلزَّانِي لَا يَنكِحُ إِلَّا زَانِيَةً أَوۡ مُشۡرِكَةٗ وَٱلزَّانِيَةُ لَا يَنكِحُهَآ إِلَّا زَانٍ أَوۡ مُشۡرِكٞۚ وَحُرِّمَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
mattu aidaneya bāri, tānu suḷḷu hēḷuttiddare tanna mēle allāhana śāpa eragali ennabēku
Surah An-Noor, Verse 3
وَٱلَّذِينَ يَرۡمُونَ ٱلۡمُحۡصَنَٰتِ ثُمَّ لَمۡ يَأۡتُواْ بِأَرۡبَعَةِ شُهَدَآءَ فَٱجۡلِدُوهُمۡ ثَمَٰنِينَ جَلۡدَةٗ وَلَا تَقۡبَلُواْ لَهُمۡ شَهَٰدَةً أَبَدٗاۚ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ
innu, ākeya mēlina śikṣeyannu nivārisalu, ākeyu nālku bāri allāhana āṇe hāki ātanu khaṇḍita suḷḷugāranendu sākṣi hēḷabēku
Surah An-Noor, Verse 4
إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ وَأَصۡلَحُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
mattu aidaneya bāri, tānu suḷḷu hēḷuttiddare tanna mēle allāhana śāpa eragali ennabēku
Surah An-Noor, Verse 5
وَٱلَّذِينَ يَرۡمُونَ أَزۡوَٰجَهُمۡ وَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ شُهَدَآءُ إِلَّآ أَنفُسُهُمۡ فَشَهَٰدَةُ أَحَدِهِمۡ أَرۡبَعُ شَهَٰدَٰتِۭ بِٱللَّهِ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
nim'ma mēle allāhana anugraha mattu avana karuṇe illade iddiddare (ī mārgadarśanavu nimage siguttiralilla). Mattu allāhanu paścāttāpa svīkarisuvavanu hāgū yuktivantanāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 6
وَٱلۡخَٰمِسَةُ أَنَّ لَعۡنَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡهِ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
ā doḍḍa suḷḷārōpavannu nim'moḷagē iruva ondu gumpu sr̥ṣṭiside. Adu nim'ma pālige keṭṭadendu nīvu bhāvisabēḍi. Nijavāgi, adu nim'ma pālige oḷḷeyadē āgide. Avara paiki pratiyobbarigū ātanu māḍidaṣṭu pāpada pālu sigalide. Innu avaralli doḍḍa pātra vahisidavanigantū ghōra śikṣe kādide
Surah An-Noor, Verse 7
وَيَدۡرَؤُاْ عَنۡهَا ٱلۡعَذَابَ أَن تَشۡهَدَ أَرۡبَعَ شَهَٰدَٰتِۭ بِٱللَّهِ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
nīvu adannu (suḷḷārōpavannu) kēḷidāga, viśvāsi puruṣaru mattu strīyarellā tam'mavara kuritu oḷḷeya abhiprāyavannu tāḷi, ‘‘idu śud'dha suḷḷārōpa’’ endēke hēḷalilla
Surah An-Noor, Verse 8
وَٱلۡخَٰمِسَةَ أَنَّ غَضَبَ ٱللَّهِ عَلَيۡهَآ إِن كَانَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
avaru (ārōpa horisidavaru) ā kuritu nālvaru sākṣigaḷannēke taralilla? Ī rīti avaru sākṣigaḷannu taradiddāga allāhana dr̥ṣṭiyalli avarē suḷḷugārarāgiruttāre
Surah An-Noor, Verse 9
وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ وَأَنَّ ٱللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ
nim'ma mēle ihalōkadallū paralōkadallū allāhana kr̥pe illade iddiddare, nīvu niratarāgidda kriyeyindāgi ondu ghōra śikṣeyu nim'ma mēle banderaguttittu
Surah An-Noor, Verse 10
إِنَّ ٱلَّذِينَ جَآءُو بِٱلۡإِفۡكِ عُصۡبَةٞ مِّنكُمۡۚ لَا تَحۡسَبُوهُ شَرّٗا لَّكُمۖ بَلۡ هُوَ خَيۡرٞ لَّكُمۡۚ لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُم مَّا ٱكۡتَسَبَ مِنَ ٱلۡإِثۡمِۚ وَٱلَّذِي تَوَلَّىٰ كِبۡرَهُۥ مِنۡهُمۡ لَهُۥ عَذَابٌ عَظِيمٞ
Nīvu adannu carcisuttiddāga mattu nimage tiḷiyade idda viṣayada kuritu nīvu mātanāḍuttiddāga, nīvu adannu ondu hagura vicāravendu bhāvisiddiri. Ādare allāhana dr̥ṣṭiyalli adu bhārī doḍḍa vicāravāgittu
Surah An-Noor, Verse 11
لَّوۡلَآ إِذۡ سَمِعۡتُمُوهُ ظَنَّ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ بِأَنفُسِهِمۡ خَيۡرٗا وَقَالُواْ هَٰذَآ إِفۡكٞ مُّبِينٞ
nīvu adannu kēḷidāgalē, ‘‘nāvu intaha mātugaḷannāḍuvudu namage bhūṣaṇavalla. (Ō allāh) nīnu dōṣarahitanu – idu ghōra suḷḷārōpavāgide’’ endēke hēḷi biḍalilla
Surah An-Noor, Verse 12
لَّوۡلَا جَآءُو عَلَيۡهِ بِأَرۡبَعَةِ شُهَدَآءَۚ فَإِذۡ لَمۡ يَأۡتُواْ بِٱلشُّهَدَآءِ فَأُوْلَـٰٓئِكَ عِندَ ٱللَّهِ هُمُ ٱلۡكَٰذِبُونَ
nīvu viśvāsigaḷāgiddare intaha kr̥tyavannu mattendū māḍabēḍi endu allāhanu nimage upadēśisuttāne
Surah An-Noor, Verse 13
وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ لَمَسَّكُمۡ فِي مَآ أَفَضۡتُمۡ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ
allāhanu nimage (tanna) vacanagaḷannu vivarisuttāne. Allāhanu ballavanu mattu yuktivantanāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 14
إِذۡ تَلَقَّوۡنَهُۥ بِأَلۡسِنَتِكُمۡ وَتَقُولُونَ بِأَفۡوَاهِكُم مَّا لَيۡسَ لَكُم بِهِۦ عِلۡمٞ وَتَحۡسَبُونَهُۥ هَيِّنٗا وَهُوَ عِندَ ٱللَّهِ عَظِيمٞ
viśvāsigaḷa naḍuve anaitikateyannu haraḍabayasuvavarige khaṇḍitavāgiyū ī lōkadallū paralōkadallū yātanāmaya śikṣe ide. Allāhanu ballanu. Nīvu ballavaralla
Surah An-Noor, Verse 15
وَلَوۡلَآ إِذۡ سَمِعۡتُمُوهُ قُلۡتُم مَّا يَكُونُ لَنَآ أَن نَّتَكَلَّمَ بِهَٰذَا سُبۡحَٰنَكَ هَٰذَا بُهۡتَٰنٌ عَظِيمٞ
allāhana anugraha mattu avana karuṇeyu nim'ma mēle illade iddiddare (nimage ī mārgadarśanavu siguttiralilla). Mattu allāhanu tumbā vātsalyamayi mattu karuṇāḷuvāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 16
يَعِظُكُمُ ٱللَّهُ أَن تَعُودُواْ لِمِثۡلِهِۦٓ أَبَدًا إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
viśvāsigaḷē, śaitānana hejje gurutugaḷannu anusarisabēḍi. Śaitānanu tanna hejjegurutugaḷannu anusarisuvavarige anaitika hāgū duṣṭa kelasagaḷannu ādēśisuttāne. Nim'ma mēle allāhana anugraha hāgū avana kr̥pe illade iddiddare, nim'malli yārobbarū endigū śud'dha śīladavarāgi uḷidiruttiralilla. Nijavāgi allāhanē tānicchisidavarannu śud'dhavāgiḍuttāne mattu allāhanu ellavannū kēḷuvavanu hāgū ellavannū ballavanāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 17
وَيُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلۡأٓيَٰتِۚ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
Nim'mallina sthitivantaru hāgū anukūlastharu yārū, bandhugaḷige baḍavarige mattu allāhana mārgadalli valase hōdavarige ēnannū nīḍuvudilla endu pratijñe māḍabāradu. Avaru kṣamisabēku mattu (itarara tappugaḷannu) kaḍegaṇisabēku. Nīvēnu, allāhanu nim'mannu kṣamisabēkendu apēkṣisuvudillavē? Allāhanu kṣamisuvavanu mattu karuṇāḷuvāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 18
إِنَّ ٱلَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ ٱلۡفَٰحِشَةُ فِي ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ وَأَنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ
mānavanta, mugdha, viśvāsi mahiḷeyara mēle suḷḷārōpagaḷannu horisuvavaru khaṇḍita ihalōkadallū paralōkadallū śāpagrastarāgiruttāre mattu avarige ghōra śikṣe sigalide
Surah An-Noor, Verse 19
وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ وَأَنَّ ٱللَّهَ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ
avaru ēnellā māḍuttiddarendu avaradē nāligegaḷu, avaradē kaigaḷu mattu avaradē kālugaḷu avara virud'dha sākṣa hēḷuva dina (khaṇḍita baralide)
Surah An-Noor, Verse 20
۞يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّبِعُواْ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيۡطَٰنِۚ وَمَن يَتَّبِعۡ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيۡطَٰنِ فَإِنَّهُۥ يَأۡمُرُ بِٱلۡفَحۡشَآءِ وَٱلۡمُنكَرِۚ وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ مَا زَكَىٰ مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ أَبَدٗا وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يُزَكِّي مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٞ
ā dina allāhanu avarige avara sampūrṇa pratiphalavannu n'yāyōcitavāgi nīḍuvanu mattu allāhanē atyanta vyakta satya embudannu andu avaru ariyuvaru
Surah An-Noor, Verse 21
وَلَا يَأۡتَلِ أُوْلُواْ ٱلۡفَضۡلِ مِنكُمۡ وَٱلسَّعَةِ أَن يُؤۡتُوٓاْ أُوْلِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينَ وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۖ وَلۡيَعۡفُواْ وَلۡيَصۡفَحُوٓاْۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغۡفِرَ ٱللَّهُ لَكُمۡۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٌ
nīca strīyaru iruvudē nīca puruṣarigāgi mattu nīca puruṣaru iruvudē nīca strīyarigāgi. Innu, suśīla strīyaru iruvudu suśīla puruṣarigāgi mattu suśīla puruṣaru iruvudu suśīla strīyarigāgi. Janaru āḍuva ella mātugaḷinda avaru muktarāgiruttāre. Avarige kṣame hāgū gauravayutavāda sampannate doreyalide
Surah An-Noor, Verse 22
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَرۡمُونَ ٱلۡمُحۡصَنَٰتِ ٱلۡغَٰفِلَٰتِ ٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ لُعِنُواْ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ وَلَهُمۡ عَذَابٌ عَظِيمٞ
viśvāsigaḷē, nim'madallada maneyannu, pūrvānumati paḍeyade hāgū ā maneyavarige salām hēḷade pravēśisabāradu. Nīvu upadēśa svīkarisuvavarāgiddare iduvē nim'ma pālige uttama kramavāgide
Surah An-Noor, Verse 23
يَوۡمَ تَشۡهَدُ عَلَيۡهِمۡ أَلۡسِنَتُهُمۡ وَأَيۡدِيهِمۡ وَأَرۡجُلُهُم بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
ondu vēḷe alli nimage yārū kāṇasigadiddare, āgalū anumati illade adaroḷage pravēśisabēḍi. Innu, maraḷi hōgirendu nim'moḍane hēḷalādare maraḷi hōgiri. Nim'ma pālige aduvē heccu pariśud'dha kramavāgide. Nīvu māḍuvudellavannū allāhanu cennāgi ballanu
Surah An-Noor, Verse 24
يَوۡمَئِذٖ يُوَفِّيهِمُ ٱللَّهُ دِينَهُمُ ٱلۡحَقَّ وَيَعۡلَمُونَ أَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ ٱلۡمُبِينُ
Janavāsa illada mattu nimagēnādarū lābhaviruva manegaḷannu nīvu pravēśisidare mātra nim'ma mēle pāpavēnilla. Nīvu prakaṭisuva mattu nīvu bacciḍuva ellavannū allāhanu ballanu
Surah An-Noor, Verse 25
ٱلۡخَبِيثَٰتُ لِلۡخَبِيثِينَ وَٱلۡخَبِيثُونَ لِلۡخَبِيثَٰتِۖ وَٱلطَّيِّبَٰتُ لِلطَّيِّبِينَ وَٱلطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّبَٰتِۚ أُوْلَـٰٓئِكَ مُبَرَّءُونَ مِمَّا يَقُولُونَۖ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَرِزۡقٞ كَرِيمٞ
viśvāsi puruṣaroḍane, tam'ma dr̥ṣṭigaḷannu taggisiḍalu hāgū tam'ma mānagaḷannu kāpāḍikoḷḷalu hēḷiri. Idu avara pālige heccu śud'dha kramavāgide. Avaru māḍuttiruva sakalavannū allāhanu khaṇḍita aritiruttāne
Surah An-Noor, Verse 26
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَدۡخُلُواْ بُيُوتًا غَيۡرَ بُيُوتِكُمۡ حَتَّىٰ تَسۡتَأۡنِسُواْ وَتُسَلِّمُواْ عَلَىٰٓ أَهۡلِهَاۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
viśvāsi strīyaroḍane hēḷiri; avaru tam'ma dr̥ṣṭigaḷannu taggisiḍali, tam'ma mānagaḷannu kāpāḍikoḷḷali mattu avaru tam'ma śr̥ṅgāravannu pradarśisadirali – ā paiki sahajavāgi prakaṭavāguvudara horatu. Mattu avaru tam'ma hodikegaḷannu tam'ma edeya mēle hoddukoṇḍirali. Mattu avaru tam'ma śr̥ṅgāravannu pradarśisabāradu – tam'ma pati athavā tam'ma tande, athavā tam'ma patiya tande athavā tam'ma putraru athavā tam'ma patiya putraru athavā tam'ma sahōdararu athavā tam'ma sahōdarara putraru athavā tam'ma sahōdariyara putraru athavā tamage āptarāgiruva strīyaru athavā tam'ma dāsiyaru athavā tīrā nirāsaktarāgiruva sēvaka puruṣaru athavā mahiḷeyara guṭṭugaḷa arivē illada makkaḷa horatu itararige. Mattu avaru, tāvu aḍagisiṭṭa śr̥ṅgāravu prakaṭavāguva rītiyalli tam'ma kālugaḷannu appaḷisuttā naḍeyabāradu. Viśvāsigaḷē, nīvellarū sēri allāhana munde paścāttāpa paḍiri. Nīvu vijayigaḷāgabahudu
Surah An-Noor, Verse 27
فَإِن لَّمۡ تَجِدُواْ فِيهَآ أَحَدٗا فَلَا تَدۡخُلُوهَا حَتَّىٰ يُؤۡذَنَ لَكُمۡۖ وَإِن قِيلَ لَكُمُ ٱرۡجِعُواْ فَٱرۡجِعُواْۖ هُوَ أَزۡكَىٰ لَكُمۡۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ عَلِيمٞ
nīvu nim'mallina vidhaveyaru hāgu vidhurarige, nim'ma sajjana dāsarige mattu nim'ma dāsiyarige vivāha māḍisiri. Avaru baḍavarāgiddare allāhanu tanna anugrahadinda avarannu sampannarāgisuvanu. Allāhanu viśālanū jñāniyū āgiddāne
Surah An-Noor, Verse 28
لَّيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَن تَدۡخُلُواْ بُيُوتًا غَيۡرَ مَسۡكُونَةٖ فِيهَا مَتَٰعٞ لَّكُمۡۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا تُبۡدُونَ وَمَا تَكۡتُمُونَ
Innu vivāhavāgalu sādhyavāgadavaru, allāhanu tanna anugrahadinda tam'mannu sampannagoḷisuva tanaka tam'mannu niyantrisikoṇḍirali. Nim'ma dāsyadalliruvavara paiki (biḍugaḍeya) oppanda māḍikoḷḷalu bayasuvavaralli ēnādarū oḷitu ide endu nimage tiḷididdare nīvu avara jote oppanda māḍikoḷḷiri mattu allāhanu nimage koṭṭiruva sampattina ondu bhāgavannu avarige koḍiri. Mattu nim'ma dāsiyaru suśīleyarāgiralu bayasuttiruvāga nīvu kēvala laukika badukina lābhakkāgi avarannu anaitika kr̥tyakke balavanta paḍisabēḍi. Innu yārādarū avara mēle balavanta naḍesidare, ā baḷika (ā dāsiyara pālige) allāhanu khaṇḍitavāgiyū kṣamāśīlanū karuṇāḷuvū āgiruttāne
Surah An-Noor, Verse 29
قُل لِّلۡمُؤۡمِنِينَ يَغُضُّواْ مِنۡ أَبۡصَٰرِهِمۡ وَيَحۡفَظُواْ فُرُوجَهُمۡۚ ذَٰلِكَ أَزۡكَىٰ لَهُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا يَصۡنَعُونَ
spaṣṭavāda vacanagaḷannū, nimaginta hinde gatisi hōdavara udāharaṇegaḷannū, dharmaniṣṭharigāgi bōdhanegaḷannū nāvu nim'meḍege iḷisi koṭṭiruvevu
Surah An-Noor, Verse 30
وَقُل لِّلۡمُؤۡمِنَٰتِ يَغۡضُضۡنَ مِنۡ أَبۡصَٰرِهِنَّ وَيَحۡفَظۡنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبۡدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنۡهَاۖ وَلۡيَضۡرِبۡنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّۖ وَلَا يُبۡدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوۡ ءَابَآئِهِنَّ أَوۡ ءَابَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوۡ أَبۡنَآئِهِنَّ أَوۡ أَبۡنَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوۡ إِخۡوَٰنِهِنَّ أَوۡ بَنِيٓ إِخۡوَٰنِهِنَّ أَوۡ بَنِيٓ أَخَوَٰتِهِنَّ أَوۡ نِسَآئِهِنَّ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُنَّ أَوِ ٱلتَّـٰبِعِينَ غَيۡرِ أُوْلِي ٱلۡإِرۡبَةِ مِنَ ٱلرِّجَالِ أَوِ ٱلطِّفۡلِ ٱلَّذِينَ لَمۡ يَظۡهَرُواْ عَلَىٰ عَوۡرَٰتِ ٱلنِّسَآءِۖ وَلَا يَضۡرِبۡنَ بِأَرۡجُلِهِنَّ لِيُعۡلَمَ مَا يُخۡفِينَ مِن زِينَتِهِنَّۚ وَتُوبُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
allāhanē ākāśagaḷa mattu bhūmiya prakāśa. Adara udāharaṇe hīgide; gōḍe gūḍinalli ondu dīpavide. Dīpavu gājinoḷagide. Gāju minuguva nakṣatradantide. Pūrvaddāgali paścimaddāgali allada samr̥d'dha jhaitūn maradinda (adara eṇṇe.Yinda) adannu beḷagalāgide. Adu beṅki taguladiddarū uridu beḷaguvantide, prakāśada mēle matte prakāśa. Allāhanē tānicchisidavarannu tanna prakāśadeḍege naḍesuttāne. Hīge allāhanu mānavarigāgi udāharaṇegaḷannu mundiḍuttāne. Allāhanantu ellavannū ballavanāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 31
وَأَنكِحُواْ ٱلۡأَيَٰمَىٰ مِنكُمۡ وَٱلصَّـٰلِحِينَ مِنۡ عِبَادِكُمۡ وَإِمَآئِكُمۡۚ إِن يَكُونُواْ فُقَرَآءَ يُغۡنِهِمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٞ
ā bhavanagaḷalli (masīdigaḷalli) tanna hesarannu moḷagisuttā tannannu prastāpisuttirabēku mattu mun̄jāneyallū san̄jeya hottinallū tanna pāvitravannu japisuttirabēku endu allāhanu ādēśisiruttāne
Surah An-Noor, Verse 32
وَلۡيَسۡتَعۡفِفِ ٱلَّذِينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحًا حَتَّىٰ يُغۡنِيَهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦۗ وَٱلَّذِينَ يَبۡتَغُونَ ٱلۡكِتَٰبَ مِمَّا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡ فَكَاتِبُوهُمۡ إِنۡ عَلِمۡتُمۡ فِيهِمۡ خَيۡرٗاۖ وَءَاتُوهُم مِّن مَّالِ ٱللَّهِ ٱلَّذِيٓ ءَاتَىٰكُمۡۚ وَلَا تُكۡرِهُواْ فَتَيَٰتِكُمۡ عَلَى ٱلۡبِغَآءِ إِنۡ أَرَدۡنَ تَحَصُّنٗا لِّتَبۡتَغُواْ عَرَضَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَمَن يُكۡرِههُّنَّ فَإِنَّ ٱللَّهَ مِنۢ بَعۡدِ إِكۡرَٰهِهِنَّ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
(Alliruvavaru enthavarendare,) avara vyāpāravāgali vyavahāravāgali avarannu namājhna pālaneyinda mattu jhakātannu pāvatisuvudarinda taḍeyuvudilla. Hr̥dayagaḷu hāgū dr̥ṣṭigaḷu horaḷi biḍuva ondu dinada kuritu avaru an̄juttiruttāre
Surah An-Noor, Verse 33
وَلَقَدۡ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكُمۡ ءَايَٰتٖ مُّبَيِّنَٰتٖ وَمَثَلٗا مِّنَ ٱلَّذِينَ خَلَوۡاْ مِن قَبۡلِكُمۡ وَمَوۡعِظَةٗ لِّلۡمُتَّقِينَ
ēkendare allāhanu avarige avara atyuttama karmakkanusāravāda pratiphala nīḍaliddāne. Mātravalla, avanu tanna anugrahadinda avarige innū heccinadannu nīḍaliddāne. Allāhanantu tānicchisidavarige eṇike illadaṣṭu dayapālisuttāne
Surah An-Noor, Verse 34
۞ٱللَّهُ نُورُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ مَثَلُ نُورِهِۦ كَمِشۡكَوٰةٖ فِيهَا مِصۡبَاحٌۖ ٱلۡمِصۡبَاحُ فِي زُجَاجَةٍۖ ٱلزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوۡكَبٞ دُرِّيّٞ يُوقَدُ مِن شَجَرَةٖ مُّبَٰرَكَةٖ زَيۡتُونَةٖ لَّا شَرۡقِيَّةٖ وَلَا غَرۡبِيَّةٖ يَكَادُ زَيۡتُهَا يُضِيٓءُ وَلَوۡ لَمۡ تَمۡسَسۡهُ نَارٞۚ نُّورٌ عَلَىٰ نُورٖۚ يَهۡدِي ٱللَّهُ لِنُورِهِۦ مَن يَشَآءُۚ وَيَضۡرِبُ ٱللَّهُ ٱلۡأَمۡثَٰلَ لِلنَّاسِۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ
dhikkārigaḷa karmagaḷellā baṭṭa bayalalliruva marīcikeyantiruttave. Dāhiyu, aduvē nīrendu bhramisuttāne. Konege avanu adara hattira hōdāga alli avanu ēnannū kāṇuvudilla. Nijavāgi avanu tanna baḷi allāhanannu kāṇuttāne mattu avanu (allāhanu) ātana vicāraṇeyannu mugisi biḍuttāne. Allāhanantu bahaḷa vēgavāgi vicāraṇe naḍesuvavanāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 35
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ ٱللَّهُ أَن تُرۡفَعَ وَيُذۡكَرَ فِيهَا ٱسۡمُهُۥ يُسَبِّحُ لَهُۥ فِيهَا بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ
athavā avara (karmagaḷa) sthitiyu, kaḍalina āḷadalliruva kattaleyantide. Adannu mucciḍalu adara mēle ondu ale mattu ā aleya mēle mattondu ale iruttade mattu adara mēle mōḍa kavidiruttade. Kattala mēle kattalu. Eṣṭendare, alli yārādarū tanna kaiyannu hora cācidare adannu kāṇalu avanige sādhyavāgadu. Yārige allāhanu prakāśavannu nīḍalillavō avanige prakāśavē illa
Surah An-Noor, Verse 36
رِجَالٞ لَّا تُلۡهِيهِمۡ تِجَٰرَةٞ وَلَا بَيۡعٌ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِ وَإِقَامِ ٱلصَّلَوٰةِ وَإِيتَآءِ ٱلزَّكَوٰةِ يَخَافُونَ يَوۡمٗا تَتَقَلَّبُ فِيهِ ٱلۡقُلُوبُ وَٱلۡأَبۡصَٰرُ
nīvu nōḍalillavē, ākāśagaḷalli mattu bhūmiyalliruva ellavū mattu rekke haraḍikoṇḍiruva hakkigaḷū allāhana mahimeyannu koṇḍāḍuttive. Pratiyobbarigū avanannu namisuva mattu avana mahimeyannu koṇḍāḍuva vidhāna tiḷidide. Allāhanantu avaru māḍuttiruva ellavannū ballanu
Surah An-Noor, Verse 37
لِيَجۡزِيَهُمُ ٱللَّهُ أَحۡسَنَ مَا عَمِلُواْ وَيَزِيدَهُم مِّن فَضۡلِهِۦۗ وَٱللَّهُ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٖ
ākāśagaḷa hāgū bhūmiya ādhipatyavu allāhanigē sēride. Ellarū allāhaneḍegē maraḷuvaru
Surah An-Noor, Verse 38
وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَعۡمَٰلُهُمۡ كَسَرَابِۭ بِقِيعَةٖ يَحۡسَبُهُ ٱلظَّمۡـَٔانُ مَآءً حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَهُۥ لَمۡ يَجِدۡهُ شَيۡـٔٗا وَوَجَدَ ٱللَّهَ عِندَهُۥ فَوَفَّىٰهُ حِسَابَهُۥۗ وَٱللَّهُ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ
Nīvu nōḍalillavē, allāhanu mōḍagaḷannu calāyisuttāne. Ā baḷika avanu avugaḷannu paraspara jōḍisuttāne. Taruvāya avanu avugaḷannu padaragaḷāgisuttāne. Anantara adaroḷaginda maḷeyu horaḍuvudannu nīvu kāṇuttīri. Mattu ākāśadinda hima tumbida parvatagaḷē iḷiyatoḍaguttave. Āmūlaka avanu tānicchisidavarannu vipattige silukisuttāne mattu tānicchisidavarannu adarinda rakṣisuttāne. Adara min̄cina hoḷapu kaṇṇugaḷannu kuruḍāgisuvantiruttade
Surah An-Noor, Verse 39
أَوۡ كَظُلُمَٰتٖ فِي بَحۡرٖ لُّجِّيّٖ يَغۡشَىٰهُ مَوۡجٞ مِّن فَوۡقِهِۦ مَوۡجٞ مِّن فَوۡقِهِۦ سَحَابٞۚ ظُلُمَٰتُۢ بَعۡضُهَا فَوۡقَ بَعۡضٍ إِذَآ أَخۡرَجَ يَدَهُۥ لَمۡ يَكَدۡ يَرَىٰهَاۗ وَمَن لَّمۡ يَجۡعَلِ ٱللَّهُ لَهُۥ نُورٗا فَمَا لَهُۥ مِن نُّورٍ
allāhanē, iruḷu mattu hagalugaḷannu parivartisuttiruvavanu. Kāṇaballavarige (bud'dhivantarige) idaralli khaṇḍita pāṭhavide
Surah An-Noor, Verse 40
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱلطَّيۡرُ صَـٰٓفَّـٰتٖۖ كُلّٞ قَدۡ عَلِمَ صَلَاتَهُۥ وَتَسۡبِيحَهُۥۗ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِمَا يَفۡعَلُونَ
allāhanu ella jīvigaḷannu nīrininda sr̥ṣṭisiruvanu. Avugaḷalli kelavu tam'ma hoṭṭege oragikoṇḍu calisuttave, kelavu eraḍu kālugaḷalli naḍeyuttave mattu kelavu nālku kālugaḷalli naḍeyuttave. Allāhanu tānicchisiddannu sr̥ṣṭisuttāne. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu ellavannū māḍaballavanāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 41
وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلۡمَصِيرُ
nāvu bahaḷa spaṣṭavāda vacanagaḷannu iḷisiruttēve. Innu allāhanē tānicchisidavarannu sthiravāda nēramārgadeḍege munnaḍesuttāne
Surah An-Noor, Verse 42
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُزۡجِي سَحَابٗا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيۡنَهُۥ ثُمَّ يَجۡعَلُهُۥ رُكَامٗا فَتَرَى ٱلۡوَدۡقَ يَخۡرُجُ مِنۡ خِلَٰلِهِۦ وَيُنَزِّلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن جِبَالٖ فِيهَا مِنۢ بَرَدٖ فَيُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ وَيَصۡرِفُهُۥ عَن مَّن يَشَآءُۖ يَكَادُ سَنَا بَرۡقِهِۦ يَذۡهَبُ بِٱلۡأَبۡصَٰرِ
nāvu allāhanannū avana dūtarannū nambiruvevu mattu nāvu (avara) ādēśapālisidevu endu avaru hēḷuttāre. Ā baḷika avarallina ondu gumpu tirugi nilluttade. Avaru viśvāsigaḷalla
Surah An-Noor, Verse 43
يُقَلِّبُ ٱللَّهُ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ
avara naḍuve n'yāya tīrmāna kaigoḷḷuvudakkāgi avarannu allāh mattu avana dūtareḍege karedāga avarallina ondu gumpu jāri koḷḷuttade
Surah An-Noor, Verse 44
وَٱللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَآبَّةٖ مِّن مَّآءٖۖ فَمِنۡهُم مَّن يَمۡشِي عَلَىٰ بَطۡنِهِۦ وَمِنۡهُم مَّن يَمۡشِي عَلَىٰ رِجۡلَيۡنِ وَمِنۡهُم مَّن يَمۡشِي عَلَىٰٓ أَرۡبَعٖۚ يَخۡلُقُ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
ondu vēḷe avarigēnādarū hakku sigalikkiddare, (āga mātra) avaru vinaya śīlarāgi nim'ma baḷige baruttāre
Surah An-Noor, Verse 45
لَّقَدۡ أَنزَلۡنَآ ءَايَٰتٖ مُّبَيِّنَٰتٖۚ وَٱللَّهُ يَهۡدِي مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ
avara managaḷallēnu rōgavideyē? Athavā avaru sanśaya pīḍitarāgiddāreyē? Athavā allāh mattu avana dūtaru avara mēle akramavesaguvarendu avaru an̄juttiddāreyē? Nijavāgi avarē akramigaḷāgiddāre
Surah An-Noor, Verse 46
وَيَقُولُونَ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَبِٱلرَّسُولِ وَأَطَعۡنَا ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٞ مِّنۡهُم مِّنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَۚ وَمَآ أُوْلَـٰٓئِكَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ
(Ādare) viśvāsigaḷannu avara naḍuvaṇa n'yāya tīrmānakkendu allāh mattu ātana dūtara kaḍege kareyalādāga avaru, nāvu kēḷidevu mattu anusarisidevu endu biḍuttāre. Avarē vijayigaḷu
Surah An-Noor, Verse 47
وَإِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ إِذَا فَرِيقٞ مِّنۡهُم مُّعۡرِضُونَ
allāh mattavana dūtara ājñe pālisuvavanu, allāhana bhaya uḷḷavanu mattu avanige sadā niṣṭhanāgiruvavanu – avarē jayaśāligaḷu
Surah An-Noor, Verse 48
وَإِن يَكُن لَّهُمُ ٱلۡحَقُّ يَأۡتُوٓاْ إِلَيۡهِ مُذۡعِنِينَ
nīvu ādēśisidare khaṇḍitavāgiyū tāvu (hōrāṭakke) horaṭu biḍuvevu endu avaru jōrāgi allāhana āṇe hāki hēḷuttāre. Hēḷiri; āṇegaḷannu hākabēḍi. (Nim'ma) ājñāpālane entahadembudu ellarigū gottide. Nīvu māḍuttiruvudellavū allāhanige tiḷidide
Surah An-Noor, Verse 49
أَفِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ أَمِ ٱرۡتَابُوٓاْ أَمۡ يَخَافُونَ أَن يَحِيفَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمۡ وَرَسُولُهُۥۚ بَلۡ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ
hēḷiri; allāhana ājñegaḷannu pālisiri mattu dēvadūtara ājñegaḷannu pālisiri. Nīvu adannu kaḍegaṇisidare (nimage tiḷidirali) avara mēliruva kartavyakke mātra avaru hoṇegārarāgiruttāre mattu nim'ma mēliruva kartavyakke nīvē hoṇeyāgiruviri. Nīvu avara ājñegaḷannu pālisidare nēra mārgadalliruviri. Dēvadūtara mēliruvudu spaṣṭavāgi sandēśa talupisuva hoṇe mātra
Surah An-Noor, Verse 50
إِنَّمَا كَانَ قَوۡلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ إِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ أَن يَقُولُواْ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۚ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
nim'ma paiki viśvāsigaḷāgiddu satkarma māḍuttiruvavarige, avara hindinavarante avarannu tānu bhūmiyalli āḍaḷitagārarāgi māḍuvenendu hāgū tānu avara pālige mecciruva avara dharmavannu avarigāgi sthiragoḷisuvenendu mattu avara bhayada sthitiyannē tānu ā baḷika śāntiya sthitiyāgi badalisuvenendu allāhanu vāgdāna māḍiruvanu. Avaru nannannē pūjisali mattu nanna jote ēnannū sērisadirali (endu avanu ādēśisiruvanu). Iṣṭāda baḷikavū kr̥taghnate tōruvavarē avidhēyaru
Surah An-Noor, Verse 51
وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَيَخۡشَ ٱللَّهَ وَيَتَّقۡهِ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ
nīvu (allāhana) karuṇege pātrarāgalikkāgi namājhannu pālisiri, jhakātannu pāvatisiri mattu dēvadūtara ādēśagaḷannu pālisiri
Surah An-Noor, Verse 52
۞وَأَقۡسَمُواْ بِٱللَّهِ جَهۡدَ أَيۡمَٰنِهِمۡ لَئِنۡ أَمَرۡتَهُمۡ لَيَخۡرُجُنَّۖ قُل لَّا تُقۡسِمُواْۖ طَاعَةٞ مَّعۡرُوفَةٌۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ
dhikkārigaḷu, bhūmiyalli tāvu (satyavannu) sōlisaballevendu bhāvisadirali. Narakavē avara antima neleyāgide. Mattu adu tīrā keṭṭa neleyāgide
Surah An-Noor, Verse 53
قُلۡ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَۖ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنَّمَا عَلَيۡهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيۡكُم مَّا حُمِّلۡتُمۡۖ وَإِن تُطِيعُوهُ تَهۡتَدُواْۚ وَمَا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ
Viśvāsigaḷē, nim'ma dāsaru mattu nim'ma paiki innū prabud'dha vayas'sannu talupilladavaru, mūru hottu nim'ma anumati paḍedu nim'mallige barali – mun̄jāvina namājhge munna, hāgū madhyāhna, nīvu nim'ma mēluḍugegaḷannu iḷisiḍuva hottinalli mattu iśā (rātri) namājhna baḷika. Ivu nim'ma pālige mareyalliruva (virāmada) samayagaḷu. Ī samayagaḷu kaḷeda baḷika (avaru anumati paḍeyade bandare) nim'ma mēlāgali avara mēlāgali pāpavēnilla. Nīvu parasparara suttamuttalē irabēkāguttade. Ī rīti allāhanu (tanna) ādēśagaḷannu nimage vivarisuttāne. Allāhanu ballavanu hāgū yuktivantanāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 54
وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَيَسۡتَخۡلِفَنَّهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ كَمَا ٱسۡتَخۡلَفَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمۡ دِينَهُمُ ٱلَّذِي ٱرۡتَضَىٰ لَهُمۡ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّنۢ بَعۡدِ خَوۡفِهِمۡ أَمۡنٗاۚ يَعۡبُدُونَنِي لَا يُشۡرِكُونَ بِي شَيۡـٔٗاۚ وَمَن كَفَرَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ
innu nim'mallina makkaḷu prabud'dharādāga, avarū tam'ma hiriyarante (ella vēḷegaḷallū) anumati paḍeyali. Ī rīti allāhanu nimage tanna vacanagaḷannu vivarisuttāne. Allāhanu elavannū balla yuktivantanāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 55
وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ
vivāhavāguva nirīkṣe illade maneyallē uḷidukoṇḍiruva (vr̥d'dha) mahiḷeyaru tam'ma śr̥ṅgāravannu pradarśisade tam'ma hora hodikeyannu kaḷaciṭṭare adu tappalla. Avaru mānavantarāgi uḷidare adu avarigē uttama. Allāhanantu ellavannū kēḷuttāne mattu ellavannū aritiruttāne
Surah An-Noor, Verse 56
لَا تَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مُعۡجِزِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَمَأۡوَىٰهُمُ ٱلنَّارُۖ وَلَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
Kaṇṇu kāṇisadavanāgirali, naḍeyalāgadavanāgirali, rōgapīḍitanāgirali athavā nīvē āgirali, nim'ma maneyalli athavā nim'ma tande-tātandira maneyalli, nim'ma tāyiya maneyalli, nim'ma sahōdarara maneyalli athavā nim'ma sahōdariyara maneyalli athavā nim'ma tandeya sahōdarara maneyalli athavā nim'ma tandeya sahōdariyara maneyalli athavā nim'ma tāyiya sahōdarara maneyalli athavā nim'ma tāyiya sahōdariyara maneyalli athavā yāva manegaḷa cāvigaḷu nim'ma kaiyalliveyō ā manegaḷalli athavā nim'ma mitrara manegaḷalli nīvu bhōjana māḍuvudaralli tappēnilla. Nīvu sāmūhikavāgi bhōjana māḍidarū oṇṭiyāgi māḍidarū tappēnilla. Nīvu maneyannu pravēśisuvāga nim'mavarige salām hēḷiri. Idu allāhana kaḍeyinda kalisalāgiruva samr̥d'dhidāyakavāda, śud'dhavāda śubha hāraikeyāgide. Nīvu artha māḍi koḷḷabēkendu, ī rīti allāhanu nimage (tanna) vacanagaḷannu vivarisuttāne
Surah An-Noor, Verse 57
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لِيَسۡتَـٔۡذِنكُمُ ٱلَّذِينَ مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡ وَٱلَّذِينَ لَمۡ يَبۡلُغُواْ ٱلۡحُلُمَ مِنكُمۡ ثَلَٰثَ مَرَّـٰتٖۚ مِّن قَبۡلِ صَلَوٰةِ ٱلۡفَجۡرِ وَحِينَ تَضَعُونَ ثِيَابَكُم مِّنَ ٱلظَّهِيرَةِ وَمِنۢ بَعۡدِ صَلَوٰةِ ٱلۡعِشَآءِۚ ثَلَٰثُ عَوۡرَٰتٖ لَّكُمۡۚ لَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ وَلَا عَلَيۡهِمۡ جُنَاحُۢ بَعۡدَهُنَّۚ طَوَّـٰفُونَ عَلَيۡكُم بَعۡضُكُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلۡأٓيَٰتِۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
allāhanalli hāgū avana dūtaralli nambike iṭṭavaru mattu yāvudē sāmūhika kāryācaraṇeyalli avara (dūtara) jotegiruvāga avara anumati paḍeyade horaṭu hōgadavarē nijavāda viśvāsigaḷu. Khaṇḍitavāgiyū nim'moḍane (dūtaroḍane) anumati kēḷuvavarē nijavāgi allāh mattu avana dūtaralli nambike uḷḷavaru. Avaru nim'ma (dūtara) baḷige bandu tam'ma yāvudādarū (khāsagi) kelasakkāgi nim'moḍane anumati kēḷidare, nīvu avara paiki nīvicchisuvavarige anumati nīḍiri. Mattu avara kṣamegāgi allāhanoḍane prārthisiri. Allāhanu khaṇḍitavāgiyū kṣamisuvavanu mattu karuṇe tōruvavanāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 58
وَإِذَا بَلَغَ ٱلۡأَطۡفَٰلُ مِنكُمُ ٱلۡحُلُمَ فَلۡيَسۡتَـٔۡذِنُواْ كَمَا ٱسۡتَـٔۡذَنَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمۡ ءَايَٰتِهِۦۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
nīvu nim'ma naḍuve, dēvadūtara kareyannu, nīvu paraspararige nīḍuva kareyante parigaṇisabēḍi. Nim'ma paiki guṭṭāgi tappisikoḷḷuvavarannu allāhanu cennāgi ballanu. Avana ādēśakke virud'dhavāgi naḍeyuvavaru jāgr̥tarāgirali. Avara mēle vipattēnādarū banderagabahudu athavā yātanāmaya śikṣege avaru tuttāgabahudu
Surah An-Noor, Verse 59
وَٱلۡقَوَٰعِدُ مِنَ ٱلنِّسَآءِ ٱلَّـٰتِي لَا يَرۡجُونَ نِكَاحٗا فَلَيۡسَ عَلَيۡهِنَّ جُنَاحٌ أَن يَضَعۡنَ ثِيَابَهُنَّ غَيۡرَ مُتَبَرِّجَٰتِۭ بِزِينَةٖۖ وَأَن يَسۡتَعۡفِفۡنَ خَيۡرٞ لَّهُنَّۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٞ
Nimage tiḷidirali! Ākāśagaḷalli hāgū bhūmiyalli iruvudellavū allāhanigē sēride. Nīvu yāva sthitiyalli iruvirembudannu avanu khacitavāgi ballanu. Avaru avaneḍege maraḷuva dina, avaru ēnellā māḍuttiddarembudannu avanu avarige tiḷisuvanu. Allāhanu ellavannū ballavanāgiddāne
Surah An-Noor, Verse 60
لَّيۡسَ عَلَى ٱلۡأَعۡمَىٰ حَرَجٞ وَلَا عَلَى ٱلۡأَعۡرَجِ حَرَجٞ وَلَا عَلَى ٱلۡمَرِيضِ حَرَجٞ وَلَا عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمۡ أَن تَأۡكُلُواْ مِنۢ بُيُوتِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ ءَابَآئِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ أُمَّهَٰتِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ إِخۡوَٰنِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ أَخَوَٰتِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ أَعۡمَٰمِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ عَمَّـٰتِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ أَخۡوَٰلِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ خَٰلَٰتِكُمۡ أَوۡ مَا مَلَكۡتُم مَّفَاتِحَهُۥٓ أَوۡ صَدِيقِكُمۡۚ لَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَن تَأۡكُلُواْ جَمِيعًا أَوۡ أَشۡتَاتٗاۚ فَإِذَا دَخَلۡتُم بُيُوتٗا فَسَلِّمُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمۡ تَحِيَّةٗ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِ مُبَٰرَكَةٗ طَيِّبَةٗۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلۡأٓيَٰتِ لَعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ
bahaḷa samr̥d'dhanu – sarvalōkagaḷannu eccarisalikkendu tanna dāsanige phurkānannu (oḷitu keḍukugaḷannu pratyēkisi tiḷisuva oregallannu) iḷisikoṭṭavanu (allāhanu)
Surah An-Noor, Verse 61
إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَإِذَا كَانُواْ مَعَهُۥ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ جَامِعٖ لَّمۡ يَذۡهَبُواْ حَتَّىٰ يَسۡتَـٔۡذِنُوهُۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَسۡتَـٔۡذِنُونَكَ أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦۚ فَإِذَا ٱسۡتَـٔۡذَنُوكَ لِبَعۡضِ شَأۡنِهِمۡ فَأۡذَن لِّمَن شِئۡتَ مِنۡهُمۡ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُمُ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
ākāśagaḷa hāgū bhūmiya ādhipatyavellā avanigē sēride. Avanu yārannū tanna putranāgisikoṇḍilla mattu ādhipatyadalli yārū avana pāludāraralla. Avanē ellavannū sr̥ṣṭisidavanu mattu pratiyondara itimitigaḷannu nirdharisidavanu
Surah An-Noor, Verse 62
لَّا تَجۡعَلُواْ دُعَآءَ ٱلرَّسُولِ بَيۡنَكُمۡ كَدُعَآءِ بَعۡضِكُم بَعۡضٗاۚ قَدۡ يَعۡلَمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنكُمۡ لِوَاذٗاۚ فَلۡيَحۡذَرِ ٱلَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنۡ أَمۡرِهِۦٓ أَن تُصِيبَهُمۡ فِتۡنَةٌ أَوۡ يُصِيبَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ
avaru (janaru) avanannu biṭṭu itararannu dēvarāgisikoṇḍaru. Nijavāgi avaru (ā dēvarugaḷu) ēnannū sr̥ṣṭisidavaralla – avarannē sr̥ṣṭisalāgide. Svataḥ tamage yāvudē naṣṭa athavā lābha māḍikoḷḷuva adhikāravū avarigilla. Mātravalla maraṇada mēlāgali, jīvanada mēlāgali, maraṇānantarada punarujjīvanada mēlāgali avarige yāva niyantraṇavū illa
Surah An-Noor, Verse 63
أَلَآ إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ قَدۡ يَعۡلَمُ مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ وَيَوۡمَ يُرۡجَعُونَ إِلَيۡهِ فَيُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُواْۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمُۢ
‘‘adellā kēvala kaṭṭukate. Adannu ātanē racisikoṇḍiddāne. Itara kelavaru avanige neravāgiddāre’’ endu dhikkārigaḷu hēḷuttāre. Hīge avaru akrama hāgū suḷḷu pracāravannu ārambhisiddāre
Surah An-Noor, Verse 64