Surah Az-Zumar Verse 8 - Tajik Translation by Khoja Mirov
Surah Az-Zumar۞وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيۡهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعۡمَةٗ مِّنۡهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدۡعُوٓاْ إِلَيۡهِ مِن قَبۡلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادٗا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦۚ قُلۡ تَمَتَّعۡ بِكُفۡرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلنَّارِ
Cun ʙa odami dardu rance ʙirasad, ʙa Parvardigoras ruj meovarad va Uro ʙo duo mexonad, to rancu saxtiero, ki ʙar u furud omadaast daf' kunad. On goh cun ʙa u ne'mate ʙaxsad, hamai on duohoro, ki pes az in karda ʙud, az jod meʙarad va ʙaroi Alloh hamtojone qaror medihad, to mardumro az rohi Alloh gumroh kunad. Bigu ej Rasul ʙarojas: «Andake az kufrat ʙahramand sav, to faro rasidani acalat, ki haroina, tu az duzaxijon xohi ʙud!»