Surah An-Nisa - Kannada Translation by Abdussalam Puthige
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمُ ٱلَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفۡسٖ وَٰحِدَةٖ وَخَلَقَ مِنۡهَا زَوۡجَهَا وَبَثَّ مِنۡهُمَا رِجَالٗا كَثِيرٗا وَنِسَآءٗۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ ٱلَّذِي تَسَآءَلُونَ بِهِۦ وَٱلۡأَرۡحَامَۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَيۡكُمۡ رَقِيبٗا
anāthara sottannu avarigē koṭṭu biḍiri hāgū nirmalavādudakke paryāyavāgi malinavādudannu koḍabēḍi. Avara sottannu nim'ma sottina jote beresi tinnabēḍi. Adu khaṇḍita mahā pāpa kr̥tyavāgide
Surah An-Nisa, Verse 1
وَءَاتُواْ ٱلۡيَتَٰمَىٰٓ أَمۡوَٰلَهُمۡۖ وَلَا تَتَبَدَّلُواْ ٱلۡخَبِيثَ بِٱلطَّيِّبِۖ وَلَا تَأۡكُلُوٓاْ أَمۡوَٰلَهُمۡ إِلَىٰٓ أَمۡوَٰلِكُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حُوبٗا كَبِيرٗا
anāthara (anātha heṇṇu makkaḷa) viṣayadalli n'yāya pālisalu nimage sādhyavāgadu emba bhaya nimagiddare (itara) mahiḷeyara paiki nimagiṣṭaviruva ibbaru, mūvaru athavā nālvarannu vivāhavāgiri. Innu (patniyara viṣayadalli) n'yāya pālisalu sādhyavāgadu emba bhaya nimagiddare obbaḷē patniyalli athavā nim'ma mālakatvadalliruva dāsiyalli (tr̥pti paḍiri). (Nim'minda) yāvudē atirēka sambhavisade iruvudakke idu heccu sahāyakavāgide
Surah An-Nisa, Verse 2
وَإِنۡ خِفۡتُمۡ أَلَّا تُقۡسِطُواْ فِي ٱلۡيَتَٰمَىٰ فَٱنكِحُواْ مَا طَابَ لَكُم مِّنَ ٱلنِّسَآءِ مَثۡنَىٰ وَثُلَٰثَ وَرُبَٰعَۖ فَإِنۡ خِفۡتُمۡ أَلَّا تَعۡدِلُواْ فَوَٰحِدَةً أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡۚ ذَٰلِكَ أَدۡنَىٰٓ أَلَّا تَعُولُواْ
(nīvu vivāhavāguva) mahiḷeyara ‘mehar’ annu santōṣadinda pāvatisiri. Avaru adarinda ēnannādarū manasāre nimage biṭṭukoṭṭare mātra nīvu adannu sukhavāgi, santōṣadinda tinnabahudu
Surah An-Nisa, Verse 3
وَءَاتُواْ ٱلنِّسَآءَ صَدُقَٰتِهِنَّ نِحۡلَةٗۚ فَإِن طِبۡنَ لَكُمۡ عَن شَيۡءٖ مِّنۡهُ نَفۡسٗا فَكُلُوهُ هَنِيٓـٔٗا مَّرِيٓـٔٗا
allāhanu nim'ma pālige ādāyavāgisiruva nim'ma sampattannu mandamatigaḷa kaige oppisabēḍi. Ādare, adarinda avarige uṇisiri mattu uḍisiri (āhāra, vastra ityādiyannu odagisiri) mattu avarondige sadā saujan'yada mātannē āḍiri
Surah An-Nisa, Verse 4
وَلَا تُؤۡتُواْ ٱلسُّفَهَآءَ أَمۡوَٰلَكُمُ ٱلَّتِي جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمۡ قِيَٰمٗا وَٱرۡزُقُوهُمۡ فِيهَا وَٱكۡسُوهُمۡ وَقُولُواْ لَهُمۡ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗا
Anātharu vivāhada vayas'sinavarāguva tanaka avarannu parīkṣisuttaliri. Nīvu avaralli prabud'dhateyannu kaṇḍāga avara sampattannu avarige oppisi biḍiri. Avara sampattannu apavyaya māḍadiri hāgū avaru beḷedu biḍuvarendu adannu āturadinda kabaḷisabēḍi. Sampannanāgiruvavanu (anāthara sottininda) dūra uḷidirali. Baḍavanu niyamānusāra mātra adannu (sīmitavāgi) baḷasikoḷḷali. Nīvu avara sampattannu avara vaśakke oppisuvāga, adakke avara munde sākṣigaḷannu nēmisikoḷḷiri. (Antima) vicāraṇege allāhanē sāku
Surah An-Nisa, Verse 5
وَٱبۡتَلُواْ ٱلۡيَتَٰمَىٰ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغُواْ ٱلنِّكَاحَ فَإِنۡ ءَانَسۡتُم مِّنۡهُمۡ رُشۡدٗا فَٱدۡفَعُوٓاْ إِلَيۡهِمۡ أَمۡوَٰلَهُمۡۖ وَلَا تَأۡكُلُوهَآ إِسۡرَافٗا وَبِدَارًا أَن يَكۡبَرُواْۚ وَمَن كَانَ غَنِيّٗا فَلۡيَسۡتَعۡفِفۡۖ وَمَن كَانَ فَقِيرٗا فَلۡيَأۡكُلۡ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ فَإِذَا دَفَعۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡ أَمۡوَٰلَهُمۡ فَأَشۡهِدُواْ عَلَيۡهِمۡۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِيبٗا
puruṣarige, avara tande, tāyi mattu bandhugaḷu biṭṭu hōdudaralli (sottinalli) pālide. Hāgeyē strīyarigū, avara tande, tāyi mattu bandhugaḷu biṭṭu hōdudaralli pālide. Svalpavirali, bahaḷavirali – pālu mātra niścitavāgide
Surah An-Nisa, Verse 6
لِّلرِّجَالِ نَصِيبٞ مِّمَّا تَرَكَ ٱلۡوَٰلِدَانِ وَٱلۡأَقۡرَبُونَ وَلِلنِّسَآءِ نَصِيبٞ مِّمَّا تَرَكَ ٱلۡوَٰلِدَانِ وَٱلۡأَقۡرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنۡهُ أَوۡ كَثُرَۚ نَصِيبٗا مَّفۡرُوضٗا
(āsti) vitarisuva vēḷe bandhugaḷu, anātharu mattu baḍavaru hājarādāga, avarige adarinda uṇṇisiri mattu avara jote saujan'yada mātannāḍiri
Surah An-Nisa, Verse 7
وَإِذَا حَضَرَ ٱلۡقِسۡمَةَ أُوْلُواْ ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينُ فَٱرۡزُقُوهُم مِّنۡهُ وَقُولُواْ لَهُمۡ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗا
tāvu svataḥ tam'ma durbala makkaḷannē tam'ma benna hinde biṭṭu hōguvudāgiddare (mr̥tarāguvudiddare) tamage avara kuritu eṣṭu kāḷaji iruttittu embudannu yōcisi janaru (anāthara hakkugaḷa kuritu) kāḷaji vahisabēku. Avaru allāhana bhayavuḷḷavarāgirabēku mattu sadā nēravāda mātannē āḍabēku
Surah An-Nisa, Verse 8
وَلۡيَخۡشَ ٱلَّذِينَ لَوۡ تَرَكُواْ مِنۡ خَلۡفِهِمۡ ذُرِّيَّةٗ ضِعَٰفًا خَافُواْ عَلَيۡهِمۡ فَلۡيَتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلۡيَقُولُواْ قَوۡلٗا سَدِيدًا
anāthara sampattannu akramavāgi kabaḷisuttiruvavaru khaṇḍitavāgiyū tam'ma hoṭṭegaḷige beṅkiyannu tumbuttiddāre. Bahu bēganē avarannu uriyuttiruva narakāgnige eseyalāguvudu
Surah An-Nisa, Verse 9
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَأۡكُلُونَ أَمۡوَٰلَ ٱلۡيَتَٰمَىٰ ظُلۡمًا إِنَّمَا يَأۡكُلُونَ فِي بُطُونِهِمۡ نَارٗاۖ وَسَيَصۡلَوۡنَ سَعِيرٗا
Allāhanu nim'ma makkaḷa kuritu nimage bōdhisuttiddāne; obba puruṣanige ibbaru strīyaraṣṭu pālu. Innu strīyaru (uttarādhikāri putriyaru) ibbariginta hecciddare, avarige (mr̥tana sottinalli) mūranē eraḍu pālu. Obbaḷē iddare ākege ardha pālu. Avanige (mr̥tanige) makkaḷiddare avana tande tāyiyaralli pratiyobbarige (mr̥tana) sottinalli āranē ondanśa. Ātanige makkaḷillavādare hāgū avana tande tāyiyē avana uttarādhikārigaḷāgiddare tāyige mūranē ondu pālu. Ātanige sahōdararu mattu sahōdariyariddare ātana tāyige āranē ondu pālu. Idellā ātana ‘vasiyyat’ (uyilu athavā upadēśa) annu anuṣṭhānisida baḷika hāgū avana sālavannu tīrisida baḷika. Nim'ma hettavaru mattu nim'ma putraru (makkaḷu) – ivara paiki lābhada dr̥ṣṭiyinda yāru nimage heccu nikaṭarembudu nimage tiḷiyadu. Ivu allāhanu niścayisiruva kaḍḍāya pālugaḷu. Allāhanu ellavannū aritiruvavanu mattu yuktivantanāgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 10
يُوصِيكُمُ ٱللَّهُ فِيٓ أَوۡلَٰدِكُمۡۖ لِلذَّكَرِ مِثۡلُ حَظِّ ٱلۡأُنثَيَيۡنِۚ فَإِن كُنَّ نِسَآءٗ فَوۡقَ ٱثۡنَتَيۡنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَۖ وَإِن كَانَتۡ وَٰحِدَةٗ فَلَهَا ٱلنِّصۡفُۚ وَلِأَبَوَيۡهِ لِكُلِّ وَٰحِدٖ مِّنۡهُمَا ٱلسُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِن كَانَ لَهُۥ وَلَدٞۚ فَإِن لَّمۡ يَكُن لَّهُۥ وَلَدٞ وَوَرِثَهُۥٓ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ ٱلثُّلُثُۚ فَإِن كَانَ لَهُۥٓ إِخۡوَةٞ فَلِأُمِّهِ ٱلسُّدُسُۚ مِنۢ بَعۡدِ وَصِيَّةٖ يُوصِي بِهَآ أَوۡ دَيۡنٍۗ ءَابَآؤُكُمۡ وَأَبۡنَآؤُكُمۡ لَا تَدۡرُونَ أَيُّهُمۡ أَقۡرَبُ لَكُمۡ نَفۡعٗاۚ فَرِيضَةٗ مِّنَ ٱللَّهِۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمٗا
Nim'ma patniyarige makkaḷilladiddare avaru biṭṭu hōdudaralli nimage ardha pālide hāgū avarige makkaḷiddare, avaru biṭṭu hōdudaralli nimage kālu bhāgadaṣṭu pālu – avara ‘vasiyyat’ annu anuṣṭhānisida baḷika mattu avara sālavannu tīrisida baḷika. Innu nimage makkaḷillavādare, nīvu biṭṭu hōdudaralli avarige kālu bhāgada pālide hāgū nimage makkaḷiddare, nīvu biṭṭu hōdudaralli eṇṭane ondu pālu avarige sēruvudu – nīvu māḍida vasiyyat annu anuṣṭhānisida baḷika mattu nim'ma sālavannu tīrisida baḷika. Ondu vēḷe sottu biṭṭu mr̥tanāda puruṣanu athavā antaha strīyu makkaḷilladavarāgiddare mattu avarige obba sahōdara athavā sahōdari iddare, avaralli pratiyobbarige ārane ondu pālu. Innu avaru (sahōdara sahōdariyaru) idakkinta heccina saṅkhyeyalliddare, avarigellā oṭṭu mūrane ondu pālu – hānikaravallada ‘vasiyyat’ annu pūrtigoḷisida baḷika mattu sālavannu tīrisida baḷika. Idu allāhana vatiyinda iruva ādēśa. Allāhanantu ellavannū ballavanu mattu sanyamiyāgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 11
۞وَلَكُمۡ نِصۡفُ مَا تَرَكَ أَزۡوَٰجُكُمۡ إِن لَّمۡ يَكُن لَّهُنَّ وَلَدٞۚ فَإِن كَانَ لَهُنَّ وَلَدٞ فَلَكُمُ ٱلرُّبُعُ مِمَّا تَرَكۡنَۚ مِنۢ بَعۡدِ وَصِيَّةٖ يُوصِينَ بِهَآ أَوۡ دَيۡنٖۚ وَلَهُنَّ ٱلرُّبُعُ مِمَّا تَرَكۡتُمۡ إِن لَّمۡ يَكُن لَّكُمۡ وَلَدٞۚ فَإِن كَانَ لَكُمۡ وَلَدٞ فَلَهُنَّ ٱلثُّمُنُ مِمَّا تَرَكۡتُمۚ مِّنۢ بَعۡدِ وَصِيَّةٖ تُوصُونَ بِهَآ أَوۡ دَيۡنٖۗ وَإِن كَانَ رَجُلٞ يُورَثُ كَلَٰلَةً أَوِ ٱمۡرَأَةٞ وَلَهُۥٓ أَخٌ أَوۡ أُخۡتٞ فَلِكُلِّ وَٰحِدٖ مِّنۡهُمَا ٱلسُّدُسُۚ فَإِن كَانُوٓاْ أَكۡثَرَ مِن ذَٰلِكَ فَهُمۡ شُرَكَآءُ فِي ٱلثُّلُثِۚ مِنۢ بَعۡدِ وَصِيَّةٖ يُوصَىٰ بِهَآ أَوۡ دَيۡنٍ غَيۡرَ مُضَآرّٖۚ وَصِيَّةٗ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٞ
ivu allāhanu niścayisiruva mitigaḷu. Allāhana hāgū avana dūtara ājñe pālisuvavanannu avanu, taḷadalli nadigaḷu hariyuva svargōdyānagaḷoḷage sērisuvanu. Avaru avugaḷalli sadākāla iruvaru. Iduvē bhavya vijayavāgide
Surah An-Nisa, Verse 12
تِلۡكَ حُدُودُ ٱللَّهِۚ وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ يُدۡخِلۡهُ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ وَذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
innu allāhana mattu avana dūtara ājñegaḷannu ullaṅghisuvavanannu mattu avanu niścayisida mitigaḷannu mīri naḍedavanannu avanu narakāgniyoḷage sērisuvanu. Avanu adaralli sadākāla iruvanu – avanige apamānakāri śikṣe sigalide
Surah An-Nisa, Verse 13
وَمَن يَعۡصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُۥ يُدۡخِلۡهُ نَارًا خَٰلِدٗا فِيهَا وَلَهُۥ عَذَابٞ مُّهِينٞ
nim'ma mahiḷeyara paiki an'yetika kr̥tyavesagiruvavara virud'dha nālvaru sākṣigaḷannu tanniri. Avaru sākṣi hēḷidare, avara maraṇada tanaka athavā avarige allāhanu ēnādarū dāri tōruva tanaka avarannu manegaḷalli bandhanadalliḍiri
Surah An-Nisa, Verse 14
وَٱلَّـٰتِي يَأۡتِينَ ٱلۡفَٰحِشَةَ مِن نِّسَآئِكُمۡ فَٱسۡتَشۡهِدُواْ عَلَيۡهِنَّ أَرۡبَعَةٗ مِّنكُمۡۖ فَإِن شَهِدُواْ فَأَمۡسِكُوهُنَّ فِي ٱلۡبُيُوتِ حَتَّىٰ يَتَوَفَّىٰهُنَّ ٱلۡمَوۡتُ أَوۡ يَجۡعَلَ ٱللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلٗا
Nim'ma paiki ibbaru ī aparādhavannu māḍiddare avaribbarannū cennāgi daṇḍisiri. Taruvāya avaru paścāttāpa paṭṭare mattu tam'mannu saripaḍisikoṇḍare, avarannu biṭṭu biḍiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu paścāttāpa svīkarisuvavanu mattu karuṇāḷuvāgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 15
وَٱلَّذَانِ يَأۡتِيَٰنِهَا مِنكُمۡ فَـَٔاذُوهُمَاۖ فَإِن تَابَا وَأَصۡلَحَا فَأَعۡرِضُواْ عَنۡهُمَآۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ تَوَّابٗا رَّحِيمًا
ajñānadinda pāpakr̥tyavannesagi ā baḷika bēganē paścāttāpa paḍuvavara paścāttāpavannu svīkarisuva hoṇe allāhana mēlide. Anthavara paścāttāpavannu allāhanu svīkarisuttāne. Allāhanantu ellavannū aritiruvavanū yuktivantanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 16
إِنَّمَا ٱلتَّوۡبَةُ عَلَى ٱللَّهِ لِلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلسُّوٓءَ بِجَهَٰلَةٖ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٖ فَأُوْلَـٰٓئِكَ يَتُوبُ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمۡۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمٗا
maraṇavu tanna munde bandu biḍuva tanakavū pāpakr̥tyagaḷannu māḍuttalē iddu (maraṇavannu kaṇḍāga) ‘‘nānīga paścāttāpa paḍuttēne’’ ennuvavara hāgū dhikkārigaḷāgiyē mr̥tarādavara paścāttāpavu svīkr̥tavāgadu. Avarigāgi nāvu kaṭhiṇa śikṣeyannu tayārisiṭṭiruvevu
Surah An-Nisa, Verse 17
وَلَيۡسَتِ ٱلتَّوۡبَةُ لِلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ حَتَّىٰٓ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ ٱلۡمَوۡتُ قَالَ إِنِّي تُبۡتُ ٱلۡـَٰٔنَ وَلَا ٱلَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمۡ كُفَّارٌۚ أُوْلَـٰٓئِكَ أَعۡتَدۡنَا لَهُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا
viśvāsigaḷē, nīvu balavantadinda mahiḷeyara uttarādhikārigaḷāguvudu nim'ma pālige sam'matavalla. Hāgeyē, nīvu avarige ēnannu koṭṭiruvirō adarinda ēnannādarū maraḷi paḍeyalikkāgi avarannu (maneyalli) taḍediṭṭukoḷḷa bāradu – avarēnādarū vyakta anaitika kr̥tya esagiruvudara horatu. Avara jote nīvu niyamānusāra baduku sāgisiri. Avaru nimage apriyarāgiddare (nimage tiḷidirali;) nimagondu vastu apriyavāgirabahudu mattu adarallē allāhanu (nimage) bahaḷaṣṭu hitavannu iṭṭirabahudu
Surah An-Nisa, Verse 18
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا يَحِلُّ لَكُمۡ أَن تَرِثُواْ ٱلنِّسَآءَ كَرۡهٗاۖ وَلَا تَعۡضُلُوهُنَّ لِتَذۡهَبُواْ بِبَعۡضِ مَآ ءَاتَيۡتُمُوهُنَّ إِلَّآ أَن يَأۡتِينَ بِفَٰحِشَةٖ مُّبَيِّنَةٖۚ وَعَاشِرُوهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ فَإِن كَرِهۡتُمُوهُنَّ فَعَسَىٰٓ أَن تَكۡرَهُواْ شَيۡـٔٗا وَيَجۡعَلَ ٱللَّهُ فِيهِ خَيۡرٗا كَثِيرٗا
nīvu obba patniya sthānakke (avaḷannu biṭṭu) innobba patniyannu tarabayasiddare, avarallobbarige nīvu (ī hinde) ondu doḍḍa bhaṇḍāravannē nīḍiddarū avarinda kin̄cittannū maraḷi paḍeyabāradu. Nīvēnu suḷḷārōpagaḷannu horisi hāgū spaṣṭa pāpakr̥tyagaḷannesagi adannu maraḷi paḍeyuvirā
Surah An-Nisa, Verse 19
وَإِنۡ أَرَدتُّمُ ٱسۡتِبۡدَالَ زَوۡجٖ مَّكَانَ زَوۡجٖ وَءَاتَيۡتُمۡ إِحۡدَىٰهُنَّ قِنطَارٗا فَلَا تَأۡخُذُواْ مِنۡهُ شَيۡـًٔاۚ أَتَأۡخُذُونَهُۥ بُهۡتَٰنٗا وَإِثۡمٗا مُّبِينٗا
nīvu paraspararannu savida baḷika mattu avaru nim'minda baliṣṭha vāgdānavannu paḍeda baḷika nīvu adannu (mahr annu) hēge tānē maraḷi paḍeyuviri
Surah An-Nisa, Verse 20
وَكَيۡفَ تَأۡخُذُونَهُۥ وَقَدۡ أَفۡضَىٰ بَعۡضُكُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٖ وَأَخَذۡنَ مِنكُم مِّيثَٰقًا غَلِيظٗا
Nim'ma tande vivāhavāgidda mahiḷeyarannu nīvu vivāhavāgabēḍi – hinde gatisiddu idakke horatāgide. Khaṇḍitavāgiyū adu nācikegēḍina hīna kāryavāgittu mattu tīrā duṣṭa mārgavāgittu
Surah An-Nisa, Verse 21
وَلَا تَنكِحُواْ مَا نَكَحَ ءَابَآؤُكُم مِّنَ ٱلنِّسَآءِ إِلَّا مَا قَدۡ سَلَفَۚ إِنَّهُۥ كَانَ فَٰحِشَةٗ وَمَقۡتٗا وَسَآءَ سَبِيلًا
nim'ma māteyarannu, nim'ma putriyarannu, nim'ma sahōdariyarannu, nim'ma tandeya sahōdariyarannu, nim'ma tāyiya sahōdariyarannu, nim'ma sahōdarara putriyarannu, nim'ma sahōdariyara putriyarannu, nimage hāluṇisidda nim'ma māteyarannu, nim'ma jote hāluṇḍa (kāraṇakkāgi) nim'ma sahōdariyarādavarannu, nim'ma patniyara māteyarannu mattu nīvu sambhōgisiruvantaha nim'ma patniyaru hetta mattu nim'ma pōṣaṇeyalliruva nim'ma mala putriyarannu (vivāhavāguvudannu) nim'ma pālige niṣēdhisalāgide – nīvu ā patniyara jote sambhōgisillavādare (avarannu biṭṭu avara ā putriyarannu vivāhavāguvudakke) ākṣēpavilla. Hāgeyē nim'ma svanta putrara patniyarāgiddavaru (nimage niṣid'dharāgiddāre). Mattu ēkakāladalli ibbaru sahōdariyarannu nīvu vivāhavāguvudu (niṣid'dhavāgide) – ī hinde naḍedu hōgiruvudara horatu. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu kṣamāśīlanū karuṇāmayiyū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 22
حُرِّمَتۡ عَلَيۡكُمۡ أُمَّهَٰتُكُمۡ وَبَنَاتُكُمۡ وَأَخَوَٰتُكُمۡ وَعَمَّـٰتُكُمۡ وَخَٰلَٰتُكُمۡ وَبَنَاتُ ٱلۡأَخِ وَبَنَاتُ ٱلۡأُخۡتِ وَأُمَّهَٰتُكُمُ ٱلَّـٰتِيٓ أَرۡضَعۡنَكُمۡ وَأَخَوَٰتُكُم مِّنَ ٱلرَّضَٰعَةِ وَأُمَّهَٰتُ نِسَآئِكُمۡ وَرَبَـٰٓئِبُكُمُ ٱلَّـٰتِي فِي حُجُورِكُم مِّن نِّسَآئِكُمُ ٱلَّـٰتِي دَخَلۡتُم بِهِنَّ فَإِن لَّمۡ تَكُونُواْ دَخَلۡتُم بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ وَحَلَـٰٓئِلُ أَبۡنَآئِكُمُ ٱلَّذِينَ مِنۡ أَصۡلَٰبِكُمۡ وَأَن تَجۡمَعُواْ بَيۡنَ ٱلۡأُخۡتَيۡنِ إِلَّا مَا قَدۡ سَلَفَۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورٗا رَّحِيمٗا
Mahiḷeyara paiki innobbara vivāha bandhanadalliruvavaru nimage niṣid'dharāgiddāre – (yud'dhadalli) dāsiyarāgi nim'ma vaśakke bandiruvavara horatu. Idu nim'ma pālige allāhana ādēśavāgide. Avara horatu itara strīyaru nim'ma pālige sam'matarāgiruvaru – ādare nīvu nim'ma sampattannu vyayisi (niyamānusāra mahr koṭṭu) avarannu vivāhavāgabēku. Svēcchācāra naḍesabāradu. Nim'ma paiki, avarallina yārannādarū anubhavisiruvavaru, avara nirdiṣṭa hakkannu (mahr annu) avarige pāvatisabēku. Innu nīvu adannu nigadipaḍisikoṇḍa baḷika (pāvatiya samayada kuritu) paraspara oppikoṇḍare tappilla. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu ellavannū ballavanū yuktivantanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 23
۞وَٱلۡمُحۡصَنَٰتُ مِنَ ٱلنِّسَآءِ إِلَّا مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡۖ كِتَٰبَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡۚ وَأُحِلَّ لَكُم مَّا وَرَآءَ ذَٰلِكُمۡ أَن تَبۡتَغُواْ بِأَمۡوَٰلِكُم مُّحۡصِنِينَ غَيۡرَ مُسَٰفِحِينَۚ فَمَا ٱسۡتَمۡتَعۡتُم بِهِۦ مِنۡهُنَّ فَـَٔاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةٗۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا تَرَٰضَيۡتُم بِهِۦ مِنۢ بَعۡدِ ٱلۡفَرِيضَةِۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمٗا
nim'ma paiki, svatantra viśvāsi mahiḷeyarannu vivāhavāgalu samartharalladavaru, nim'ma mālakatvadalliruva viśvāsi dāsiyannu vivāhavāgali. Nim'ma viśvāsada kuritu allāhanu cennāgi ballanu. Nīvellā ondē mūladavaru. Nīvu avara (dāsiyara) pōṣakara anumati paḍedu avarannu vivāhavāgiri. Avarige avara hakkannu (mahr annu) n'yāyōcitavāgi pāvatisiri. Avaru kaṭṭu niṭṭāgi suśīleyarāgirabēku. Bahiraṅgavāgi anaitikateyalli niratarāgiruvavarāgali guṭṭāgi akrama naṇṭugaḷannu pōṣisuvavarāgali āgirabāradu. Vivāha vyāptiyoḷage bandu biṭṭa baḷika, avaru ēnādarū anaitika vyavahāra naḍesidare, avaru svatantra mahiḷeyarigiruva śikṣeya ardha bhāgakke ar'harāguvaru. Idu (dāsiyarannu vivāhavāguva anumati), nim'ma paiki tānu (avivāhitanāgiddare) pāpavesagabahudemba bhayavuḷḷavarigāgi iruva savalattāgide. Innu nīvu sahanaśīlarāgiddare nim'ma pālige aduvē uttama. Allāhanantu tumbā kṣamāśīlanū karuṇāmayiyū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 24
وَمَن لَّمۡ يَسۡتَطِعۡ مِنكُمۡ طَوۡلًا أَن يَنكِحَ ٱلۡمُحۡصَنَٰتِ ٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ فَمِن مَّا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُم مِّن فَتَيَٰتِكُمُ ٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۚ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِإِيمَٰنِكُمۚ بَعۡضُكُم مِّنۢ بَعۡضٖۚ فَٱنكِحُوهُنَّ بِإِذۡنِ أَهۡلِهِنَّ وَءَاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِ مُحۡصَنَٰتٍ غَيۡرَ مُسَٰفِحَٰتٖ وَلَا مُتَّخِذَٰتِ أَخۡدَانٖۚ فَإِذَآ أُحۡصِنَّ فَإِنۡ أَتَيۡنَ بِفَٰحِشَةٖ فَعَلَيۡهِنَّ نِصۡفُ مَا عَلَى ٱلۡمُحۡصَنَٰتِ مِنَ ٱلۡعَذَابِۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ ٱلۡعَنَتَ مِنكُمۡۚ وَأَن تَصۡبِرُواْ خَيۡرٞ لَّكُمۡۗ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
Allāhanu nimage (satyavannu) vivarisa bayasuttāne hāgū nimaginta hindinavaru naḍeda dārigaḷa kuritu nimage mārgadarśana nīḍabayasuttāne mattu avanu nim'meḍege oliya bayasuttāne. Allāhanu ellavannū ballavanū yuktivantanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 25
يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمۡ وَيَهۡدِيَكُمۡ سُنَنَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ وَيَتُوبَ عَلَيۡكُمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
allāhanu nim'meḍege oliyabayasuttāne. Atta svēccheya anuyāyigaḷu, nīvu (sari dāriyinda) tīrā dūra sāgi biḍabēkendu bayasuttāre
Surah An-Nisa, Verse 26
وَٱللَّهُ يُرِيدُ أَن يَتُوبَ عَلَيۡكُمۡ وَيُرِيدُ ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلشَّهَوَٰتِ أَن تَمِيلُواْ مَيۡلًا عَظِيمٗا
allāhanu nim'ma mēlinda (hoṇegaḷa) bhāravannu haguragoḷisa bayasuttāne. Mānavanantu durbalanāgiyē sr̥ṣṭisalpaṭṭiddāne
Surah An-Nisa, Verse 27
يُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُخَفِّفَ عَنكُمۡۚ وَخُلِقَ ٱلۡإِنسَٰنُ ضَعِيفٗا
viśvāsigaḷē, nīvu parasparara sampattannu akrama vidhānagaḷinda kabaḷisabēḍi – paraspara oppigeyinda vyavahāra naḍesi ādāya sampādisuvudu tappalla. Paraspara yāradē hatye naḍesabēḍi – allāhanantu nim'ma pālige sadā karuṇāmayiyāgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 28
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَأۡكُلُوٓاْ أَمۡوَٰلَكُم بَيۡنَكُم بِٱلۡبَٰطِلِ إِلَّآ أَن تَكُونَ تِجَٰرَةً عَن تَرَاضٖ مِّنكُمۡۚ وَلَا تَقۡتُلُوٓاْ أَنفُسَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُمۡ رَحِيمٗا
(ādāyakkāgi) ā rīti atirēka hāgū an'yāya esagidavarannu nāvu śīghravē narakada beṅkiyoḷage eseyaliddēve. Allāhana maṭṭige idellā sulabhavāgide
Surah An-Nisa, Verse 29
وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ عُدۡوَٰنٗا وَظُلۡمٗا فَسَوۡفَ نُصۡلِيهِ نَارٗاۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًا
nim'ma pālige niṣēdhisalāgiruva mahā pātakagaḷinda nīvu dūra uḷidare, nim'ma saṇṇa puṭṭa pāpagaḷannellā nāvu nivārisuvevu mattu bahaḷa gauravānvita neleyondaroḷage nim'mannu sērisuvevu
Surah An-Nisa, Verse 30
إِن تَجۡتَنِبُواْ كَبَآئِرَ مَا تُنۡهَوۡنَ عَنۡهُ نُكَفِّرۡ عَنكُمۡ سَيِّـَٔاتِكُمۡ وَنُدۡخِلۡكُم مُّدۡخَلٗا كَرِيمٗا
allāhanu nim'mallina kelavarige matte kelavariginta heccāgi dayapālisiruva anugrahakkāgi āśe paḍabēḍi. Puruṣaru sampādisiddu avarige (puruṣarige) mattu strīyaru sampādisiddu avarige (strī yarige) salluvudu. Allāhanalli avana anugrahavannu bēḍiri. Allāhanu khaṇḍitavāgiyū ellavannū cennāgi ballanu
Surah An-Nisa, Verse 31
وَلَا تَتَمَنَّوۡاْ مَا فَضَّلَ ٱللَّهُ بِهِۦ بَعۡضَكُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۚ لِّلرِّجَالِ نَصِيبٞ مِّمَّا ٱكۡتَسَبُواْۖ وَلِلنِّسَآءِ نَصِيبٞ مِّمَّا ٱكۡتَسَبۡنَۚ وَسۡـَٔلُواْ ٱللَّهَ مِن فَضۡلِهِۦٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٗا
nāvu pratiyobbarigū avara hettavaru athavā nikaṭa bandhugaḷu toredu hōguva sottinalli uttarādhikāravannu nigadi paḍisiddēve. Innu yāra jote nīvu karāru māḍikoṇḍiruvirō avarige avara pālannu nīḍiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu elladakkū nēra sākṣiyāgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 32
وَلِكُلّٖ جَعَلۡنَا مَوَٰلِيَ مِمَّا تَرَكَ ٱلۡوَٰلِدَانِ وَٱلۡأَقۡرَبُونَۚ وَٱلَّذِينَ عَقَدَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡ فَـَٔاتُوهُمۡ نَصِيبَهُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدًا
Puruṣaru strīyara sanrakṣakaru. Ēkendare, allāhanu nim'malli kelavarige matte kelavariginta hirimeyannu dayapālisiruttāne mattu avaru (puruṣaru) tam'ma sampattininda (kuṭumbakkāgi) kharcu māḍuttāre. Sajjana strīyaru vidhēyarāgiruttāre mattu allāhanu rakṣisabēkendiruvudannu (tam'ma mānavannu hāgū patiya sottugaḷannu) gupta sthitiyallū (patiya anupasthitiyallū) rakṣisuvavarāgiruttāre. Nimage vidrōhada ātaṅkaviruvantaha mahiḷeyarige upadēśisiri. (Avaru tiddikoḷḷadiddare) ā baḷika malaguvalli avarannu oṇṭiyāgi biḍiri mattu (āgalū avaru tam'mannu tiddikoḷḷadiddare,) avarannu daṇḍisiri. Innu avaru nimage vidhēyarādare, avara virud'dha (ārōpa athavā kirukuḷakke) dāri huḍukuttirabēḍi. Allāhanu khaṇḍitavāgiyū unnatanū mahānanū āgiruttāne
Surah An-Nisa, Verse 33
ٱلرِّجَالُ قَوَّـٰمُونَ عَلَى ٱلنِّسَآءِ بِمَا فَضَّلَ ٱللَّهُ بَعۡضَهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ وَبِمَآ أَنفَقُواْ مِنۡ أَمۡوَٰلِهِمۡۚ فَٱلصَّـٰلِحَٰتُ قَٰنِتَٰتٌ حَٰفِظَٰتٞ لِّلۡغَيۡبِ بِمَا حَفِظَ ٱللَّهُۚ وَٱلَّـٰتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَٱهۡجُرُوهُنَّ فِي ٱلۡمَضَاجِعِ وَٱضۡرِبُوهُنَّۖ فَإِنۡ أَطَعۡنَكُمۡ فَلَا تَبۡغُواْ عَلَيۡهِنَّ سَبِيلًاۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيّٗا كَبِيرٗا
nimaginnu avaribbara (dampatiyara) naḍuve bikkaṭṭina bhayaviddare ātana kuṭumbadinda obba madhyasthanannu hāgū ākeya kuṭumbadindalū obba madhyasthanannu nēmisiri. Avaribbarū sudhāraṇeyannu bayasiddare, allāhanu avara naḍuve sāmarasyavannu beḷesuvanu. Allāhanantu sarvajñanū ella viṣayagaḷa kuritu jāgr̥tanū āgiruvanu
Surah An-Nisa, Verse 34
وَإِنۡ خِفۡتُمۡ شِقَاقَ بَيۡنِهِمَا فَٱبۡعَثُواْ حَكَمٗا مِّنۡ أَهۡلِهِۦ وَحَكَمٗا مِّنۡ أَهۡلِهَآ إِن يُرِيدَآ إِصۡلَٰحٗا يُوَفِّقِ ٱللَّهُ بَيۡنَهُمَآۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا خَبِيرٗا
allāhanannē pūjisiri mattu avana jote ēnannū sērisabēḍi. Hettavara viṣayadalli hāgū āpta bandhugaḷu, anātharu, baḍavaru, nereyalliruva bandhugaḷu, nereyalliruva aparicitaru, jotegāraru, prayāṇikaru mattu nim'ma mālakatvadalli iruvavara viṣayadalli saujan'ya tōriri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu ahaṅkārigaḷannu mattu svataḥ tam'mannē hogaḷikoḷḷuvavarannu prītisuvudilla
Surah An-Nisa, Verse 35
۞وَٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُشۡرِكُواْ بِهِۦ شَيۡـٔٗاۖ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَٰنٗا وَبِذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱلۡجَارِ ذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡجَارِ ٱلۡجُنُبِ وَٱلصَّاحِبِ بِٱلۡجَنۢبِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ مُخۡتَالٗا فَخُورًا
(hāgeyē,) jipuṇate tōruvavarannu, janarige jipuṇate bōdhisuvavarannu mattu allāhanu tanna anugrahadinda tamage nīḍiruvudannu bacciḍuvavarannu (allāhanu prītisuvudilla). Dhikkārigaḷigāgi nāvu apamānakāri śikṣeyannu sid'dhagoḷisiṭṭiddēve
Surah An-Nisa, Verse 36
ٱلَّذِينَ يَبۡخَلُونَ وَيَأۡمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلۡبُخۡلِ وَيَكۡتُمُونَ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦۗ وَأَعۡتَدۡنَا لِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابٗا مُّهِينٗا
Tam'ma sampattannu janarige tōrisalikkāgi kharcu māḍuvavaru hāgū allāhanallāgali paralōkadallāgali nambike illadavaru (śikṣār'haru). Śaitānanu yāra saṅgātiyādanō (ātanu tiḷidirali) avanu tumbā keṭṭa saṅgāti
Surah An-Nisa, Verse 37
وَٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمۡوَٰلَهُمۡ رِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَلَا يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَلَا بِٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۗ وَمَن يَكُنِ ٱلشَّيۡطَٰنُ لَهُۥ قَرِينٗا فَسَآءَ قَرِينٗا
avaru allāhanalli hāgū paralōkadalli nambike iṭṭiddare mattu allāhanu avarige nīḍiruvudarinda kharcu māḍiddare, avarigēnāguttittu? Allāhanantu avarannu cennāgi ballanu
Surah An-Nisa, Verse 38
وَمَاذَا عَلَيۡهِمۡ لَوۡ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقَهُمُ ٱللَّهُۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِهِمۡ عَلِيمًا
khaṇḍitavāgiyū allāhanu kin̄cittū an'yāyavesaguvudilla. Ondu satkarmaviddare, avanu adannu halavu paṭṭu heccisi, tanna vatiyinda bhārī bhavya pratiphalavannu nīḍuttāne
Surah An-Nisa, Verse 39
إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَظۡلِمُ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖۖ وَإِن تَكُ حَسَنَةٗ يُضَٰعِفۡهَا وَيُؤۡتِ مِن لَّدُنۡهُ أَجۡرًا عَظِيمٗا
(dūtarē,) nāvu pratiyondu samudāyadinda obba sākṣiyannu munde tandāga mattu avara (dhikkārigaḷa) viṣayadalli nim'mannu sākṣiyāgi munde tandāga (avara sthiti) hēgiddītu
Surah An-Nisa, Verse 40
فَكَيۡفَ إِذَا جِئۡنَا مِن كُلِّ أُمَّةِۭ بِشَهِيدٖ وَجِئۡنَا بِكَ عَلَىٰ هَـٰٓؤُلَآءِ شَهِيدٗا
ā dina, dhikkārigaḷu mattu dēvadūtara ājñe mīri naḍedavaru, tāvu nelasamarāgiddare cennāgittendu hambalisuvaru. Ēnannū allāhaninda bacciḍalu avarige sādhyavāgadu
Surah An-Nisa, Verse 41
يَوۡمَئِذٖ يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَعَصَوُاْ ٱلرَّسُولَ لَوۡ تُسَوَّىٰ بِهِمُ ٱلۡأَرۡضُ وَلَا يَكۡتُمُونَ ٱللَّهَ حَدِيثٗا
viśvāsigaḷē, nīvu (madyada) amalinalliruvāga – nīvēnu hēḷuttiruviri embudu nimage tiḷiyuva tanaka – namājhna hattira hōgabāradu. Sambhōgānantarada sthitiyallū – nīvu snāna māḍuva tanaka (namājhannu samīpisabāradu) – nīvu prayāṇisuttiruvāgina horatu. Innu nīvu rōgigaḷāgiddare, athavā prayāṇadalliddare athavā nim'mallobbaru śaucālayadinda bandiddare athavā nīvu mahiḷeyarannu (laiṅgikavāgi) samparkisiddare mattu ā baḷika nimage nīru sigadiddare nirmala maṇṇininda ‘tayam'mam’ māḍiri – (andare) adannu sparśisi nim'ma mukha mattu kaigaḷannu savarikoḷḷiri. Allāhanu khaṇḍitavāgiyū (pramādagaḷannu) kaḍegaṇisuvavanū (pāpagaḷannu) kṣamisuvavanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 42
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَقۡرَبُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنتُمۡ سُكَٰرَىٰ حَتَّىٰ تَعۡلَمُواْ مَا تَقُولُونَ وَلَا جُنُبًا إِلَّا عَابِرِي سَبِيلٍ حَتَّىٰ تَغۡتَسِلُواْۚ وَإِن كُنتُم مَّرۡضَىٰٓ أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوۡ جَآءَ أَحَدٞ مِّنكُم مِّنَ ٱلۡغَآئِطِ أَوۡ لَٰمَسۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَلَمۡ تَجِدُواْ مَآءٗ فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدٗا طَيِّبٗا فَٱمۡسَحُواْ بِوُجُوهِكُمۡ وَأَيۡدِيكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا
Nīvu kāṇalillave, divya granthadallina bhāgavondannu nīḍalāgiddavaru svataḥ dārigēḍitanavannu kharīdisikoḷḷuttiddāre mattu nim'mannū saridāriyinda dūragoḷisabayasuttāre
Surah An-Nisa, Verse 43
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيبٗا مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ يَشۡتَرُونَ ٱلضَّلَٰلَةَ وَيُرِيدُونَ أَن تَضِلُّواْ ٱلسَّبِيلَ
nim'ma śatrugaḷannu allāhanu cennāgi ballanu. (Nimage) rakṣakanāgi allāhanē sāku mattu sahāyakanāgiyū allāhanē sāku
Surah An-Nisa, Verse 44
وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِأَعۡدَآئِكُمۡۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَلِيّٗا وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ نَصِيرٗا
yahūdigaḷa paiki kelavaru, mātannu adara mūladinda sarisi vikr̥tagoḷisibiḍuttāre mattu avaru ‘‘sami'anā va'asainā’’ (nāvu kēḷidevu mattu avidhēyarādevu) endū ‘‘isma'a gaira musma'in’’ (kēḷiri-nīvu kēḷisuvudakke ar'haralla) endū ‘‘rā'inā’’ (nam'ma kuri kāyuvavanu) endū hēḷuttāre – avaru ī rīti tam'ma nāligeyannu tiruci, dharmakke apacāravesaguttāre. Nijavāgi avaru ‘sami'anā va'ata'anā’ (nāvu kēḷidevu mattu anusarisidevu) ‘vasma'a’ (kēḷiri) mattu un̄jhurnā (nam'mannu nōḍiri) endiddare adu avara pāligē uttamavāgittu mattu adu heccu pakva naḍavaḷikeyāgiruttittu. Ādare avara dhikkāri dhōraṇeya kāraṇa allāhanu avarannu śapisiruvanu – āddarindalē avaralli tīrā kaḍime mandi mātra nambike uḷḷavarāgiddāre
Surah An-Nisa, Verse 45
مِّنَ ٱلَّذِينَ هَادُواْ يُحَرِّفُونَ ٱلۡكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِۦ وَيَقُولُونَ سَمِعۡنَا وَعَصَيۡنَا وَٱسۡمَعۡ غَيۡرَ مُسۡمَعٖ وَرَٰعِنَا لَيَّۢا بِأَلۡسِنَتِهِمۡ وَطَعۡنٗا فِي ٱلدِّينِۚ وَلَوۡ أَنَّهُمۡ قَالُواْ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَا وَٱسۡمَعۡ وَٱنظُرۡنَا لَكَانَ خَيۡرٗا لَّهُمۡ وَأَقۡوَمَ وَلَٰكِن لَّعَنَهُمُ ٱللَّهُ بِكُفۡرِهِمۡ فَلَا يُؤۡمِنُونَ إِلَّا قَلِيلٗا
grantha nīḍalpaṭṭavarē, (idīga) nāvu iḷisikoṭṭiruvudaralli (kurānnalli) nambike iḍiri – adu, hindinindalē nim'ma baḷi iruvudannu (taurāt hāgū in̄jīl granthagaḷannu) samarthisuttade. Nāvu avara (dhikkārigaḷa) mukhagaḷannu vikr̥tagoḷisi avugaḷannu hindakke tiruci biḍuva athavā (ī hinde) ‘śanivāradavarannu’ śapisidante avarannu śapisi biḍuva munna (avaru nambike iḍali). Allāhana ādēśavantū khaṇḍita anuṣṭhānavāguttade
Surah An-Nisa, Verse 46
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ ءَامِنُواْ بِمَا نَزَّلۡنَا مُصَدِّقٗا لِّمَا مَعَكُم مِّن قَبۡلِ أَن نَّطۡمِسَ وُجُوهٗا فَنَرُدَّهَا عَلَىٰٓ أَدۡبَارِهَآ أَوۡ نَلۡعَنَهُمۡ كَمَا لَعَنَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلسَّبۡتِۚ وَكَانَ أَمۡرُ ٱللَّهِ مَفۡعُولًا
Tanna jote (yārannādarū) pāludārarāgisuvudannu allāhanu khaṇḍita kṣamisuvudilla – adara horatu bērāvudannū avanu tānicchisuvavara pālige kṣamisi biḍuttāne. Allāhana jote pāludārarannu sērisuvavanu mahā suḷḷārōpavannu horisidanu
Surah An-Nisa, Verse 47
إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَغۡفِرُ أَن يُشۡرَكَ بِهِۦ وَيَغۡفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَآءُۚ وَمَن يُشۡرِكۡ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱفۡتَرَىٰٓ إِثۡمًا عَظِيمًا
tāvu bhārī pariśud'dharendu hēḷikoḷḷuttiruvavarannu nīvu kaṇḍirā? Nijavāgi allāhanē tānicchisidavarannu pariśud'dharāgisuttāne. (Avana kaḍeyinda) yāra mēlū eḷḷaṣṭū an'yāyavāgadu
Surah An-Nisa, Verse 48
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنفُسَهُمۚ بَلِ ٱللَّهُ يُزَكِّي مَن يَشَآءُ وَلَا يُظۡلَمُونَ فَتِيلًا
avaru allāhana mēle ententaha suḷḷārōpagaḷannu horisuttiddārendu nōḍiri! (Avara vināśakke) ī spaṣṭa suḷḷāropagaḷē sāku
Surah An-Nisa, Verse 49
ٱنظُرۡ كَيۡفَ يَفۡتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَۖ وَكَفَىٰ بِهِۦٓ إِثۡمٗا مُّبِينًا
granthada ondu bhāgavannu nīḍalāgiddavarannu nīvu kaṇḍirā? Avaru jibt (māṭa,mantra) mattu tāgūt (śaitāna)nalli nambike iḍuttāre. Avaru dhikkārigaḷa kuritu ‘‘viśvāsigaḷiginta ivarē heccu saridāriyalliddāre’’ ennuttāre
Surah An-Nisa, Verse 50
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيبٗا مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡجِبۡتِ وَٱلطَّـٰغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ هَـٰٓؤُلَآءِ أَهۡدَىٰ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ سَبِيلًا
allāhanu śapisiruvudu avarannē. Innu allāhanu yārannādarū śapisi biṭṭare, matte avana paravāgi nimage yāva sahāyakanū sigalāranu
Surah An-Nisa, Verse 51
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَعَنَهُمُ ٱللَّهُۖ وَمَن يَلۡعَنِ ٱللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ نَصِيرًا
yāvudādarū sāmrājyada bhāgavu avara kaiyallideyē? Hāge iddiddarū avaru janarige cikkāsannū nīḍuttiralilla
Surah An-Nisa, Verse 52
أَمۡ لَهُمۡ نَصِيبٞ مِّنَ ٱلۡمُلۡكِ فَإِذٗا لَّا يُؤۡتُونَ ٱلنَّاسَ نَقِيرًا
avarēnu, allāhanu tanna anugrahadinda janarige nīḍiruvudakkāgi avara (janara) kuritu asūye paḍuttiddāreye? Nāvu ibrāhīmara santatige (divya) granthavannu hāgū yuktiyannu nīḍiruvevu mattu avarigondu bhavya sāmrājyavannū nīḍiddevu
Surah An-Nisa, Verse 53
أَمۡ يَحۡسُدُونَ ٱلنَّاسَ عَلَىٰ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦۖ فَقَدۡ ءَاتَيۡنَآ ءَالَ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَءَاتَيۡنَٰهُم مُّلۡكًا عَظِيمٗا
avaralli kelavaru adannu (divya granthavannu) nambidaru mattu kelavaru adarinda dūra uḷidukoṇḍaru. (Anthavarige) bhugileddu uriyuva narakāgniyē sāku
Surah An-Nisa, Verse 54
فَمِنۡهُم مَّنۡ ءَامَنَ بِهِۦ وَمِنۡهُم مَّن صَدَّ عَنۡهُۚ وَكَفَىٰ بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا
Nam'ma vacanagaḷannu dhikkarisuvavarannu khaṇḍitavāgiyū nāvu bahubēganē narakāgniyoḷage eseyaliddēve. (Alli) avaru śikṣeyannu saviyuttalē iralendu, avara carmavu bendu karagi hōdāga, nāvu adara badalige avarige hosa carmavannu toḍisuvevu. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu pracaṇḍanū yuktivantanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 55
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا سَوۡفَ نُصۡلِيهِمۡ نَارٗا كُلَّمَا نَضِجَتۡ جُلُودُهُم بَدَّلۡنَٰهُمۡ جُلُودًا غَيۡرَهَا لِيَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَزِيزًا حَكِيمٗا
mattu nāvu, viśvāsigaḷāgiddavaru hāgū satkarmagaḷannu māḍuttiddavarannu, taḷabhāgadalli nadigaḷu hariyuttiruva svarga tōṭagaḷoḷage sērisuvevu. Alli avaru sadākāla iruvaru. Avarige alli śud'dha patniyaru iruvaru mattu nāvu avarannu daṭṭa neraḷinoḷage sērisuvevu
Surah An-Nisa, Verse 56
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ سَنُدۡخِلُهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ لَّهُمۡ فِيهَآ أَزۡوَٰجٞ مُّطَهَّرَةٞۖ وَنُدۡخِلُهُمۡ ظِلّٗا ظَلِيلًا
nim'mannu nambi nimagoppisalāda sottannu nīvu adara naija mālakarige maraḷisabēkendu hāgū nīvu janara naḍuve tīrpu nīḍuvāga n'yāyōcitavāgi tīrpu nīḍabēkendu allāhanu nimage ādēśisuttiddāne. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu atyuttama upadēśa nīḍuvavanāgiddāne. Nis'sandēhavāgiyū allāhanu ellavannū kēḷuttāne, ellavannū kāṇuttāne
Surah An-Nisa, Verse 57
۞إِنَّ ٱللَّهَ يَأۡمُرُكُمۡ أَن تُؤَدُّواْ ٱلۡأَمَٰنَٰتِ إِلَىٰٓ أَهۡلِهَا وَإِذَا حَكَمۡتُم بَيۡنَ ٱلنَّاسِ أَن تَحۡكُمُواْ بِٱلۡعَدۡلِۚ إِنَّ ٱللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِۦٓۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ سَمِيعَۢا بَصِيرٗا
viśvāsigaḷē, allāhana ādēśa pālisiri mattu allāhana dūtara hāgū nim'ma paiki adhikāra sthānadalliruvavara ādēśa pālisiri. Nīvu allāhanalli hāgū paralōkadalli nambike uḷḷavarāgiddare, yāvudādarū viṣayadalli nim'ma naḍuve vivāda uṇṭādāga, adannu allāh mattavana dūtareḍege maraḷisiri. Iduvē atyuttama dhōraṇeyāgide hāgū idara pariṇāmavu uttamavāgiruttade
Surah An-Nisa, Verse 58
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ وَأُوْلِي ٱلۡأَمۡرِ مِنكُمۡۖ فَإِن تَنَٰزَعۡتُمۡ فِي شَيۡءٖ فَرُدُّوهُ إِلَى ٱللَّهِ وَٱلرَّسُولِ إِن كُنتُمۡ تُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ ذَٰلِكَ خَيۡرٞ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلًا
nim'meḍege iḷisalāgiruvudannū (kurānannū) nimaginta hinde iḷisalāgiruvudannū (taurāt mattu in̄jīlgaḷannū) tāvu nambiruvudāgi hēḷikoḷḷuttiruvavarannu nīvu kaṇḍirā? Avaru tam'ma vivādagaḷa tīrpannu akrama śaktigaḷige oppisabayasuttāre. Nijavāgi ā śaktigaḷannu dhikkarisabēkendu avarige ādēśisalāgide. Śaitānanu avarannu dārigeḍisi dārigēḍitanadalli bahaḷa dūra oyya bayasuttāne
Surah An-Nisa, Verse 59
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ يَزۡعُمُونَ أَنَّهُمۡ ءَامَنُواْ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوٓاْ إِلَى ٱلطَّـٰغُوتِ وَقَدۡ أُمِرُوٓاْ أَن يَكۡفُرُواْ بِهِۦۖ وَيُرِيدُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَن يُضِلَّهُمۡ ضَلَٰلَۢا بَعِيدٗا
(Dūtarē,) ‘‘allāhanu iḷisikoṭṭiruvudara kaḍege (kurānneḍege) mattu (avana) dūtareḍege banniri’’ endu kapaṭigaḷoḍane hēḷidāga, avaru nim'minda hin̄jaridu dūra sariyuvudannu nīvu kāṇuttīri
Surah An-Nisa, Verse 60
وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ تَعَالَوۡاْ إِلَىٰ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ وَإِلَى ٱلرَّسُولِ رَأَيۡتَ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ يَصُدُّونَ عَنكَ صُدُودٗا
hēgide! Svataḥ avaradē kaigaḷa gaḷikeya kāraṇa avarigēnādarū vipattu edurādāga avaru nim'ma baḷige bandu allāhana hesaralli āṇe hāki ‘‘nāvu kēvala hitavannu mattu sāmarasyavannu mātra bayasiddevu’’ ennuttāre
Surah An-Nisa, Verse 61
فَكَيۡفَ إِذَآ أَصَٰبَتۡهُم مُّصِيبَةُۢ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡ ثُمَّ جَآءُوكَ يَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنۡ أَرَدۡنَآ إِلَّآ إِحۡسَٰنٗا وَتَوۡفِيقًا
avara manas'sugaḷoḷage iruvudannellā allāhanu ballanu. Sadya nīvu avarannu kaḍegaṇisiri mattu (adē vēḷe) avarige upadēśisiri hāgū avara jote, avara antarāḷakke nāṭuvantaha mātannāḍiri
Surah An-Nisa, Verse 62
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَعۡلَمُ ٱللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمۡ فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَعِظۡهُمۡ وَقُل لَّهُمۡ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ قَوۡلَۢا بَلِيغٗا
nāvu pratiyobba dūtarannū allāhana ādēśa prakāra (janaru) avarannu anusarisabēkendē kaḷuhisiruvevu. (Dūtarē,) ondu vēḷe ā janaru svataḥ tam'ma mēle akramavesagikoṇḍāgalē nim'ma baḷige bandu allāhana baḷi kṣameyannu bēḍiddare mattu (allāhana) dūtaru avara kṣamegāgi prārthisiddare – khaṇḍitavāgiyū avaru allāhanannu, paścāttāpa svīkarisuvavanāgiyū karuṇāmayiyāgiyū kāṇuttiddaru
Surah An-Nisa, Verse 63
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَلَوۡ أَنَّهُمۡ إِذ ظَّلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ جَآءُوكَ فَٱسۡتَغۡفَرُواْ ٱللَّهَ وَٱسۡتَغۡفَرَ لَهُمُ ٱلرَّسُولُ لَوَجَدُواْ ٱللَّهَ تَوَّابٗا رَّحِيمٗا
(dūtarē,) nim'moḍeyanāṇe! Avaru tam'ma naḍuve vivādaviruva viṣayagaḷalli nim'mannu tīrpugārarāgi oppuva tanaka mattu nim'ma tīrpina kuritu tam'ma manadalli yāvudē hin̄jarikeyannu kāṇade adannu manasāre oppikoḷḷuva tanaka – avaru viśvāsigaḷāguvudilla
Surah An-Nisa, Verse 64
فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤۡمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيۡنَهُمۡ ثُمَّ لَا يَجِدُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ حَرَجٗا مِّمَّا قَضَيۡتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسۡلِيمٗا
ondu vēḷe nāvu avarige – ‘‘nīvu nim'mannē kondu koḷḷiri’’ athavā ‘‘nim'ma manegaḷannu biṭṭu horaṭu hōgiri’’ endu vidhisiddare, avaralli kelavē mandiya horatu bērārū adannu pālisuttiralilla. Nijavāgi avaru tamage upadēśisalādudannu anusarisiddare, adu avara pālige uttamavāgiruttittu mattu adarinda avarige sākaṣṭu sthirateyū odaguttittu
Surah An-Nisa, Verse 65
وَلَوۡ أَنَّا كَتَبۡنَا عَلَيۡهِمۡ أَنِ ٱقۡتُلُوٓاْ أَنفُسَكُمۡ أَوِ ٱخۡرُجُواْ مِن دِيَٰرِكُم مَّا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٞ مِّنۡهُمۡۖ وَلَوۡ أَنَّهُمۡ فَعَلُواْ مَا يُوعَظُونَ بِهِۦ لَكَانَ خَيۡرٗا لَّهُمۡ وَأَشَدَّ تَثۡبِيتٗا
Mattu hāgiruttiddare nāvu, nam'ma kaḍeyindalū avarige bhārī pratiphalavannu nīḍuttiddevu
Surah An-Nisa, Verse 66
وَإِذٗا لَّأٓتَيۡنَٰهُم مِّن لَّدُنَّآ أَجۡرًا عَظِيمٗا
mattu nāvu avarige nēra mārgavannu tōrisi koḍuttiddevu
Surah An-Nisa, Verse 67
وَلَهَدَيۡنَٰهُمۡ صِرَٰطٗا مُّسۡتَقِيمٗا
allāhana hāgū avana dūtara ājñāpālane māḍuvavaru (svargadalli), allāhaninda puraskr̥tarāda pravādigaḷu, avara niṣṭhāvanta saṅgātigaḷu, hutātmaru mattu sajjanara jotegiruvavaru – avarē śrēṣṭha saṅgātigaḷu
Surah An-Nisa, Verse 68
وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ مَعَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ وَٱلصِّدِّيقِينَ وَٱلشُّهَدَآءِ وَٱلصَّـٰلِحِينَۚ وَحَسُنَ أُوْلَـٰٓئِكَ رَفِيقٗا
idu allāhana vatiyinda iruva anugraha. Ballavanāgi allāhanē sāku
Surah An-Nisa, Verse 69
ذَٰلِكَ ٱلۡفَضۡلُ مِنَ ٱللَّهِۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ عَلِيمٗا
viśvāsigaḷē, sadā sannad'dha sthitiyalliri. Taruvāya nīvu (yud'dhakke) pratyēka daṇḍugaḷāgi horaḍiri athavā ellarū joteyāgi horaḍiri
Surah An-Nisa, Verse 70
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ خُذُواْ حِذۡرَكُمۡ فَٱنفِرُواْ ثُبَاتٍ أَوِ ٱنفِرُواْ جَمِيعٗا
nim'malli (yud'dhada vēḷe) hindeyē uḷidukoḷḷuva kelavariddāre. Avaru nim'ma mēlēnādarū vipattu banderagidāga ‘‘allāhanu nanna mēle anugraha tōriddarinda, ā vēḷe nānu avara jotegiralilla’’ ennuttāre
Surah An-Nisa, Verse 71
وَإِنَّ مِنكُمۡ لَمَن لَّيُبَطِّئَنَّ فَإِنۡ أَصَٰبَتۡكُم مُّصِيبَةٞ قَالَ قَدۡ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيَّ إِذۡ لَمۡ أَكُن مَّعَهُمۡ شَهِيدٗا
innu, allāhanu nim'ma mēlēnādarū anugraha tōridāga, avanu, nim'ma hāgū avana naḍuve endū yāvudē snēha sambandha iralē illavembante ‘‘ayyō, nānu avara jotege iddiddare nanage bhārī saubhāgya sikki biḍuttittu’’ ennuttāne
Surah An-Nisa, Verse 72
وَلَئِنۡ أَصَٰبَكُمۡ فَضۡلٞ مِّنَ ٱللَّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَن لَّمۡ تَكُنۢ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُۥ مَوَدَّةٞ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ مَعَهُمۡ فَأَفُوزَ فَوۡزًا عَظِيمٗا
paralōkakkāgi ihalōkada badukannu mārikoṇḍavaru allāhana mārgadalli hōrāḍabēku. Allāhana mārgadalli hōrāḍidavanu, hatanādarū vijayiyādarū nāvantu avanige bahu bēganē bhavya pratiphala nīḍaliddēve
Surah An-Nisa, Verse 73
۞فَلۡيُقَٰتِلۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱلَّذِينَ يَشۡرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا بِٱلۡأٓخِرَةِۚ وَمَن يُقَٰتِلۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيُقۡتَلۡ أَوۡ يَغۡلِبۡ فَسَوۡفَ نُؤۡتِيهِ أَجۡرًا عَظِيمٗا
nimagēnāgide? Allāhana mārgadalli mattu – ‘‘nam'moḍeyā, akramigaḷa ī nāḍininda nam'mannu vimōcisu hāgū ninna kaḍeyinda namagāgi obba rakṣakanannu kaḷisu mattu ninna kaḍeyinda namagāgi obba sahāyakanannu kaḷisu’’ endu more iḍuttiruva mardita puruṣaru, strīyaru mattu makkaḷa paravāgi nīvēke hōrāḍuvudilla
Surah An-Nisa, Verse 74
وَمَا لَكُمۡ لَا تُقَٰتِلُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلۡمُسۡتَضۡعَفِينَ مِنَ ٱلرِّجَالِ وَٱلنِّسَآءِ وَٱلۡوِلۡدَٰنِ ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ أَخۡرِجۡنَا مِنۡ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلظَّالِمِ أَهۡلُهَا وَٱجۡعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيّٗا وَٱجۡعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا
Viśvāsigaḷu allāhana mārgadalli hōrāḍuttāre mattu dhikkārigaḷu akrama śaktigaḷa mārgadalli hōrāḍuttāre. Nīvu śaitānana āptara virud'dha hōrāḍiri. Khaṇḍitavāgiyū śaitānana san̄cu durbalavāgiruttade
Surah An-Nisa, Verse 75
ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُقَٰتِلُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُقَٰتِلُونَ فِي سَبِيلِ ٱلطَّـٰغُوتِ فَقَٰتِلُوٓاْ أَوۡلِيَآءَ ٱلشَّيۡطَٰنِۖ إِنَّ كَيۡدَ ٱلشَّيۡطَٰنِ كَانَ ضَعِيفًا
nīvu avarannu kaṇḍirā? ‘‘Nim'ma kaigaḷannu taḍediṭṭukoḷḷiri (ākramaṇakke iḷiyabēḍi), namājhannu pālisiri mattu jhakātannu pāvatisiri’’ endu (ī hinde) avarige ādēśisalāgittu. Taruvāya, avara mēle yud'dhavannu kaḍḍāyagoḷisalādāga avarallondu gumpu, allāhanige an̄jabēkāda rītiyalli athavā adakkintalū heccāgi janarige an̄ja toḍagitu. Avaru ‘‘nam'moḍeyā, nīnu nam'ma mēle yud'dhavannu kaḍḍāyagoḷisiddēke? Namage nīnu innaṣṭu kālāvakāśavannēke nīḍalilla?’’ Ennuttāre. Hēḷiri; ‘‘ihalōkada baṇḍavāḷavellā tīrā tātkālika. Dharmaniṣṭhara pālige paralōkavē uttamavāgide. (Alli) nim'ma mēle kin̄cittū an'yāya naḍeyadu.’’
Surah An-Nisa, Verse 76
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ قِيلَ لَهُمۡ كُفُّوٓاْ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقِتَالُ إِذَا فَرِيقٞ مِّنۡهُمۡ يَخۡشَوۡنَ ٱلنَّاسَ كَخَشۡيَةِ ٱللَّهِ أَوۡ أَشَدَّ خَشۡيَةٗۚ وَقَالُواْ رَبَّنَا لِمَ كَتَبۡتَ عَلَيۡنَا ٱلۡقِتَالَ لَوۡلَآ أَخَّرۡتَنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٖ قَرِيبٖۗ قُلۡ مَتَٰعُ ٱلدُّنۡيَا قَلِيلٞ وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لِّمَنِ ٱتَّقَىٰ وَلَا تُظۡلَمُونَ فَتِيلًا
Nīvellē iddarū maraṇavantū khaṇḍita bandu nim'mannu āvarisalide – nīvu sampūrṇa subhadravāda kōṭegaḷa oḷagiddarū sariyē. (Dūtarē,) avaru, tamagēnādarū hitavādāga ‘‘idu allāhana kaḍeyinda bandide’’- ennuttāre. Avarigēnādarū ahita sambhavisidāga mātra ‘‘idu nim'mindāgi sambhaviside’’ ennuttāre. Nīvu ‘‘ellavū allāhanindalē baruttade’’ endu biḍiri. Ā janarigēnāgide? Avaru yāva mātannū arthayisi koḷḷuttillavallā
Surah An-Nisa, Verse 77
أَيۡنَمَا تَكُونُواْ يُدۡرِككُّمُ ٱلۡمَوۡتُ وَلَوۡ كُنتُمۡ فِي بُرُوجٖ مُّشَيَّدَةٖۗ وَإِن تُصِبۡهُمۡ حَسَنَةٞ يَقُولُواْ هَٰذِهِۦ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۖ وَإِن تُصِبۡهُمۡ سَيِّئَةٞ يَقُولُواْ هَٰذِهِۦ مِنۡ عِندِكَۚ قُلۡ كُلّٞ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِۖ فَمَالِ هَـٰٓؤُلَآءِ ٱلۡقَوۡمِ لَا يَكَادُونَ يَفۡقَهُونَ حَدِيثٗا
(dūtarē,) nimage talupuva hitavellavū allāhana kaḍeyindalē bandiruttade hāgū nimage talupuva ahitakke nīvē kāraṇarāgiruttīri. Nāvantū nim'mannu ella mānavareḍege dūtarāgi kaḷuhisiddēve. Idakke sākṣiyāgi allāhanē sāku
Surah An-Nisa, Verse 78
مَّآ أَصَابَكَ مِنۡ حَسَنَةٖ فَمِنَ ٱللَّهِۖ وَمَآ أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٖ فَمِن نَّفۡسِكَۚ وَأَرۡسَلۡنَٰكَ لِلنَّاسِ رَسُولٗاۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدٗا
dēvadūtara ājñāpālane māḍidavanu nijavāgi allāhana ājñāpālane māḍidanu mattu (adannu) yārādarū kaḍegaṇisidare (nimage nenapirali), nāvēnū nim'mannu avara kāvalugārarāgi kaḷisilla
Surah An-Nisa, Verse 79
مَّن يُطِعِ ٱلرَّسُولَ فَقَدۡ أَطَاعَ ٱللَّهَۖ وَمَن تَوَلَّىٰ فَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ عَلَيۡهِمۡ حَفِيظٗا
Avaru (nim'ma munde), nāvu vidhēyarādevu ennuttāre. Taruvāya nim'mallinda horaṭuhōdāga avarallina ondu gumpu, nim'moḍane hēḷiddakke virud'dhavāgi rātri samālōcanegaḷannu naḍesuttade. Avaru naḍesuttiruva samālōcanegaḷannellā allāhanu dākhalisiḍuttiddāne. Nīvu avarannu kaḍegaṇisiri mattu allāhanalli bharavase iḍiri. Kāryasādhakanāgi allāhanē sāku
Surah An-Nisa, Verse 80
وَيَقُولُونَ طَاعَةٞ فَإِذَا بَرَزُواْ مِنۡ عِندِكَ بَيَّتَ طَآئِفَةٞ مِّنۡهُمۡ غَيۡرَ ٱلَّذِي تَقُولُۖ وَٱللَّهُ يَكۡتُبُ مَا يُبَيِّتُونَۖ فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًا
avarēnu, kurānna kuritu cintane naḍesuvudillave? Ondu vēḷe idu allāhana horatu bēre yāra kaḍeyinda bandiddarū, avaru idaralli halavu virōdhābhāsagaḷannu kāṇuttiddaru
Surah An-Nisa, Verse 81
أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ ٱلۡقُرۡءَانَۚ وَلَوۡ كَانَ مِنۡ عِندِ غَيۡرِ ٱللَّهِ لَوَجَدُواْ فِيهِ ٱخۡتِلَٰفٗا كَثِيرٗا
avaru, śāntiya athavā bhītiya yāvudādarū māhitiyu tam'ma baḷige bandoḍane adannu elleḍe habbi biḍuttāre. (Idara badalu) avaru ā māhitiyannu dēvadūtarige athavā tam'mallina hoṇegāra vyaktigaḷige talupisiddare avara paiki tanikhe naḍesuvavaru ā kuritu (vāstavavannu) ariyuttiddaru. Nim'ma mēle allāhana anugraha mattu avana kr̥pe illadiruttiddare kelavara horatu, nīvellā śaitānanannu anusarisuttiddiri
Surah An-Nisa, Verse 82
وَإِذَا جَآءَهُمۡ أَمۡرٞ مِّنَ ٱلۡأَمۡنِ أَوِ ٱلۡخَوۡفِ أَذَاعُواْ بِهِۦۖ وَلَوۡ رَدُّوهُ إِلَى ٱلرَّسُولِ وَإِلَىٰٓ أُوْلِي ٱلۡأَمۡرِ مِنۡهُمۡ لَعَلِمَهُ ٱلَّذِينَ يَسۡتَنۢبِطُونَهُۥ مِنۡهُمۡۗ وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ لَٱتَّبَعۡتُمُ ٱلشَّيۡطَٰنَ إِلَّا قَلِيلٗا
(dūtarē,) nīvu allāhana mārgadalli hōrāḍiri. Nīvu kēvala nim'ma kuritu mātra hoṇegāraru. Innu nīvu viśvāsigaḷannu (hōrāṭakke) sajjugoḷisiri. Śīghradallē allāhanu dhikkārigaḷa śaktiyannu kundisi biḍabahudu. Allāhanu bhārī śaktiyuḷḷavanu hāgū kaṭhōra śikṣe nīḍuvavanāgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 83
فَقَٰتِلۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ لَا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفۡسَكَۚ وَحَرِّضِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَكُفَّ بَأۡسَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۚ وَٱللَّهُ أَشَدُّ بَأۡسٗا وَأَشَدُّ تَنكِيلٗا
ondu satkāryada paravāgi śiphārasu māḍidātanige adaralli pālu sigalide. Hāgeyē, ondu keṭṭa kr̥tyada paravāgi śiphārasu māḍidavanige, adaralli pālu sigalide. Allāhanantū ellavannū māḍalu śaktanāgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 84
مَّن يَشۡفَعۡ شَفَٰعَةً حَسَنَةٗ يَكُن لَّهُۥ نَصِيبٞ مِّنۡهَاۖ وَمَن يَشۡفَعۡ شَفَٰعَةٗ سَيِّئَةٗ يَكُن لَّهُۥ كِفۡلٞ مِّنۡهَاۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ مُّقِيتٗا
Yārādarū nim'mannu harasuva mātugaḷannu hēḷidare (nimage salām hēḷidare) nīvu adakkinta uttama mātugaḷalli (ātanannu) harasiri athavā (kaniṣṭha pakṣa) aṣṭē mātugaḷannu maraḷi hēḷiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu ella viṣayagaḷa vicāraṇe naḍesaliddāne
Surah An-Nisa, Verse 85
وَإِذَا حُيِّيتُم بِتَحِيَّةٖ فَحَيُّواْ بِأَحۡسَنَ مِنۡهَآ أَوۡ رُدُّوهَآۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٍ حَسِيبًا
allāh – avana horatu pūjār'haru bērilla. Nis'sandēhavāgi baraliruva punarut'thāna dina avanu nim'mellarannū ondeḍe sērisaliruvanu. Mātinalli allāhaniginta heccu satyavantanu yāriddāne
Surah An-Nisa, Verse 86
ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ لَيَجۡمَعَنَّكُمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ لَا رَيۡبَ فِيهِۗ وَمَنۡ أَصۡدَقُ مِنَ ٱللَّهِ حَدِيثٗا
idēnāgide nimage? Kapaṭigaḷa viṣayadalli nim'moḷage eraḍu paṅgaḍagaḷive. Avara duṣṭa kr̥tyagaḷa kāraṇa allāhanē avarannu (dhikkāradeḍege) horaḷisi biṭṭiddāne. Nīvēnu, allāhanē dārigeḍisi biṭṭātanannu saridārige tara bayasuvirā? Allāhanē dāri geḍisiruvātanigāgi nīvu yāva dāriyannū kāṇalāriri
Surah An-Nisa, Verse 87
۞فَمَا لَكُمۡ فِي ٱلۡمُنَٰفِقِينَ فِئَتَيۡنِ وَٱللَّهُ أَرۡكَسَهُم بِمَا كَسَبُوٓاْۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَهۡدُواْ مَنۡ أَضَلَّ ٱللَّهُۖ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ سَبِيلٗا
avarantū, tāvu dhikkārigaḷādante nīvū dhikkārigaḷāgi tamage samānarāgi biṭṭiddare eṣṭu cennāgittu endu hambalisuttiddāre. Avaru allāhana mārgadalli ‘hijrat’ māḍuva (valase hōguva) tanaka nīvu avaralli yārannū nim'ma āptarāgisikoḷḷabēḍi. Ā baḷika avaru matte mukha tirugisikoṇḍare, nīvu avarannu kaṇḍalli hiḍiyiri mattu avarannu vadhisiri. Avaralli yārannū nim'ma āpta mitra athavā sahāyakanāgisikoḷḷabēḍi –
Surah An-Nisa, Verse 88
وَدُّواْ لَوۡ تَكۡفُرُونَ كَمَا كَفَرُواْ فَتَكُونُونَ سَوَآءٗۖ فَلَا تَتَّخِذُواْ مِنۡهُمۡ أَوۡلِيَآءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۚ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَخُذُوهُمۡ وَٱقۡتُلُوهُمۡ حَيۡثُ وَجَدتُّمُوهُمۡۖ وَلَا تَتَّخِذُواْ مِنۡهُمۡ وَلِيّٗا وَلَا نَصِيرًا
– Nim'ma jote sandhāna māḍikoṇḍiruva janāṅgakke sēridavaru athavā nim'ma virud'dha hōrāḍuvudakkāgali tam'ma janāṅgada virud'dha hōrāḍuvudakkāgali tam'ma manadalli olavillade, nim'ma baḷige bandiruvavaru idakke horatāgiddāre. Allāhanu icchisiddare avarannu nim'ma mēle hēri biḍuttiddanu mattu avaru nim'ma virud'dha khaṇḍita hōrāḍuttiddaru. (Idīga) avaru nim'minda dūra uḷidare hāgū nim'ma virud'dha hōrāḍadiddare mattu śāntiya prastāpavannu nim'ma mundiṭṭare – allāhanu avara virud'dha (hōrāḍalu) nimage yāva avakāśavannū iṭṭilla
Surah An-Nisa, Verse 89
إِلَّا ٱلَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَىٰ قَوۡمِۭ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُم مِّيثَٰقٌ أَوۡ جَآءُوكُمۡ حَصِرَتۡ صُدُورُهُمۡ أَن يُقَٰتِلُوكُمۡ أَوۡ يُقَٰتِلُواْ قَوۡمَهُمۡۚ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ لَسَلَّطَهُمۡ عَلَيۡكُمۡ فَلَقَٰتَلُوكُمۡۚ فَإِنِ ٱعۡتَزَلُوكُمۡ فَلَمۡ يُقَٰتِلُوكُمۡ وَأَلۡقَوۡاْ إِلَيۡكُمُ ٱلسَّلَمَ فَمَا جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمۡ عَلَيۡهِمۡ سَبِيلٗا
nīvu matte kelavarannu kāṇuviri – avaru (tam'ma svārthakkāgi) nim'mindalū surakṣitarāgi irabayasuttāre mattu tam'ma janāṅgadindalū surakṣitarāgi irabayasuttāre. Ādare kiḍigēḍitanadatta maraḷuva sannivēśa bandāgalellā avaru adareḍege (śatru pāḷyadeḍege) horaḷi biḍuttāre. Avaru nim'minda dūra uḷiyadiddare hāgū śāntiya prastāpavannu nim'ma mundiḍadiddare mattu tam'ma kaigaḷannu taḍediṭṭukoḷḷadiddare nīvu avarannu kaṇḍalli hiḍiyiri mattu avarannu vadhisiri. Anthavara virud'dha (kāryācaraṇege) nāvu nimage mukta paravānagiyannu odagisiddēve
Surah An-Nisa, Verse 90
سَتَجِدُونَ ءَاخَرِينَ يُرِيدُونَ أَن يَأۡمَنُوكُمۡ وَيَأۡمَنُواْ قَوۡمَهُمۡ كُلَّ مَا رُدُّوٓاْ إِلَى ٱلۡفِتۡنَةِ أُرۡكِسُواْ فِيهَاۚ فَإِن لَّمۡ يَعۡتَزِلُوكُمۡ وَيُلۡقُوٓاْ إِلَيۡكُمُ ٱلسَّلَمَ وَيَكُفُّوٓاْ أَيۡدِيَهُمۡ فَخُذُوهُمۡ وَٱقۡتُلُوهُمۡ حَيۡثُ ثَقِفۡتُمُوهُمۡۚ وَأُوْلَـٰٓئِكُمۡ جَعَلۡنَا لَكُمۡ عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنٗا مُّبِينٗا
Obba viśvāsiyu innobba viśvāsiyannu vadhisabāradu – pramādada horatu. Innu, pramādadinda obba viśvāsiyannu vadhisidavanu obba viśvāsi dāsanannu muktagoḷisabēku mattu ātana (hatana) bandhugaḷige parihāra dhana nīḍabēku – avarē (bandhugaḷē) adannu kṣamisiddara horatu. Ātanu (hantakanu) nim'ma śatru janāṅgadavanāgiddare mattu viśvāsiyū āgiddare, obba viśvāsi dāsanannu muktagoḷisabēku. Ondu vēḷe ātanu, nim'ma jote sandhāna māḍikoṇḍiruva janāṅgadavanāgiddare, ātana (hatana) bandhugaḷige kaḍḍāyavāgi parihāra dhana nīḍabēku mattu obba viśvāsi dāsanannu muktagoḷisabēku. (Dāsa) sigadiddavanu satata eraḍu tiṅgaḷu upavāsa ācarisabēku – idu allāhanu vidhisiruva paścāttāpa vidhāna. Allāhanantū ellavannū ballavanū yuktivantanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 91
وَمَا كَانَ لِمُؤۡمِنٍ أَن يَقۡتُلَ مُؤۡمِنًا إِلَّا خَطَـٔٗاۚ وَمَن قَتَلَ مُؤۡمِنًا خَطَـٔٗا فَتَحۡرِيرُ رَقَبَةٖ مُّؤۡمِنَةٖ وَدِيَةٞ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦٓ إِلَّآ أَن يَصَّدَّقُواْۚ فَإِن كَانَ مِن قَوۡمٍ عَدُوّٖ لَّكُمۡ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَتَحۡرِيرُ رَقَبَةٖ مُّؤۡمِنَةٖۖ وَإِن كَانَ مِن قَوۡمِۭ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُم مِّيثَٰقٞ فَدِيَةٞ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ وَتَحۡرِيرُ رَقَبَةٖ مُّؤۡمِنَةٖۖ فَمَن لَّمۡ يَجِدۡ فَصِيَامُ شَهۡرَيۡنِ مُتَتَابِعَيۡنِ تَوۡبَةٗ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمٗا
innu, uddēśapūrvaka obba viśvāsiya hatye naḍesidavana pratiphalavu narakavē āgide. Avanu adaralli sadākāla iruvanu mattu allāhana krōdha hāgū śāpavu avana mēliruvudu mattu (allāhanu) ātanigāgi bhārī śikṣeyannu sid'dhavāgiṭṭiruvanu
Surah An-Nisa, Verse 92
وَمَن يَقۡتُلۡ مُؤۡمِنٗا مُّتَعَمِّدٗا فَجَزَآؤُهُۥ جَهَنَّمُ خَٰلِدٗا فِيهَا وَغَضِبَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِ وَلَعَنَهُۥ وَأَعَدَّ لَهُۥ عَذَابًا عَظِيمٗا
viśvāsigaḷē, nīvu allāhana mārgadalli hōrāṭakke horaṭiruvāga (ella vāstavagaḷannu) khacita paḍisikoḷḷiri. Nimage ‘salām’ hēḷi harasidātanige ‘‘nīnu viśvāsiyalla’’ ennabēḍi. Nīvu ihalōkada sādhanagaḷannu huḍukuttiruviri – nijavāgi allāhana baḷi apāra sampattugaḷive. Hinde nīvū avaranteyē iddiri. Konege allāhanu nim'ma mēle audārya tōridanu. Āddarinda (ella vāstavagaḷannu) khacita paḍisikoḷḷiri. Allāhanu khaṇḍitavāgiyū nīvu māḍuttiruva ellavannū aritiruttāne
Surah An-Nisa, Verse 93
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا ضَرَبۡتُمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَتَبَيَّنُواْ وَلَا تَقُولُواْ لِمَنۡ أَلۡقَىٰٓ إِلَيۡكُمُ ٱلسَّلَٰمَ لَسۡتَ مُؤۡمِنٗا تَبۡتَغُونَ عَرَضَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا فَعِندَ ٱللَّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٞۚ كَذَٰلِكَ كُنتُم مِّن قَبۡلُ فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡكُمۡ فَتَبَيَّنُوٓاْۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٗا
Viśvāsigaḷa paiki, sūkta kāraṇavillade (hōrāṭadalli bhāgavahisade) kuḷitiruvavaru mattu tam'ma sampattugaḷannu hāgū tam'ma jīvagaḷannu toḍagisi allāhana mārgadalli jihād (hōrāṭa) naḍesuvavaru samānaralla. Tam'ma sampattugaḷannu hāgū tam'ma jīvagaḷannu toḍagisi jihād māḍuvavarige allāhanu, kuḷitiruvavariginta heccina hirimeyannu anugrahisiddāne. Pratiyobbarigū avanu satphalada vāgdānavannē māḍiruttāne. Mattu kuḷitavarige hōlisidare, allāhanu hōrāṭagārarige bhārī pratiphalavannu anugrahisiddāne
Surah An-Nisa, Verse 94
لَّا يَسۡتَوِي ٱلۡقَٰعِدُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ غَيۡرُ أُوْلِي ٱلضَّرَرِ وَٱلۡمُجَٰهِدُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡۚ فَضَّلَ ٱللَّهُ ٱلۡمُجَٰهِدِينَ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ عَلَى ٱلۡقَٰعِدِينَ دَرَجَةٗۚ وَكُلّٗا وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ وَفَضَّلَ ٱللَّهُ ٱلۡمُجَٰهِدِينَ عَلَى ٱلۡقَٰعِدِينَ أَجۡرًا عَظِيمٗا
avana kaḍeyinda (avarige) unnata sthānagaḷu, kṣame mattu kāruṇyavu sigalide. Allāhanantu tumbā kṣamāśīlanū karuṇāmayiyū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 95
دَرَجَٰتٖ مِّنۡهُ وَمَغۡفِرَةٗ وَرَحۡمَةٗۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمًا
svataḥ tam'ma mēle akramavesagikoṇḍiddavara jīvagaḷannu vaśapaḍisikoḷḷuva malakgaḷu avaroḍane ‘‘nīvu entaha sthitiyalliddiri?’’ Endu kēḷuvaru. Avaru ‘‘nāvu bhūmiyalli marditarāgiddevu’’ennuvaru. Āga avaru (malakgaḷu) ‘‘allāhana bhūmiyu viśālavāgiralillavē? Nīvu (mardakara nāḍininda) valase hōgabahudittallā?’’ Ennuvaru. Narakavē anthavara neleyāgide. Adu tumba keṭṭa nele
Surah An-Nisa, Verse 96
إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَفَّىٰهُمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ ظَالِمِيٓ أَنفُسِهِمۡ قَالُواْ فِيمَ كُنتُمۡۖ قَالُواْ كُنَّا مُسۡتَضۡعَفِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ قَالُوٓاْ أَلَمۡ تَكُنۡ أَرۡضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةٗ فَتُهَاجِرُواْ فِيهَاۚ فَأُوْلَـٰٓئِكَ مَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَسَآءَتۡ مَصِيرًا
yāva upāyavū illadidda hāgū yāva dāriyannū kāṇada, mardita puruṣaru, strīyaru mattu makkaḷu idakke horatāgiddāre
Surah An-Nisa, Verse 97
إِلَّا ٱلۡمُسۡتَضۡعَفِينَ مِنَ ٱلرِّجَالِ وَٱلنِّسَآءِ وَٱلۡوِلۡدَٰنِ لَا يَسۡتَطِيعُونَ حِيلَةٗ وَلَا يَهۡتَدُونَ سَبِيلٗا
allāhanu avarannu mannisabahudu. Allāhanu tumbā mannisuvavanū kṣamāśīlanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 98
فَأُوْلَـٰٓئِكَ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَعۡفُوَ عَنۡهُمۡۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَفُوًّا غَفُورٗا
allāhana mārgadalli valase hōdātanu bhūmiyalli dhārāḷa āśrayagaḷannu hāgū sākaṣṭu vaiśālyavannu kāṇuvanu. Tanna maneyinda, allāh mattavana dūtareḍege valasiganāgi horaṭavanu (dāriyalli) mr̥tanādare, khaṇḍitavāgiyū avana pratiphalada hoṇe allāhana mēlide. Allāhanantū kṣamāśīlanū karuṇāmayiyū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 99
۞وَمَن يُهَاجِرۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ يَجِدۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُرَٰغَمٗا كَثِيرٗا وَسَعَةٗۚ وَمَن يَخۡرُجۡ مِنۢ بَيۡتِهِۦ مُهَاجِرًا إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ثُمَّ يُدۡرِكۡهُ ٱلۡمَوۡتُ فَقَدۡ وَقَعَ أَجۡرُهُۥ عَلَى ٱللَّهِۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمٗا
Nīvu bhūmiyalli prayāṇisuttiruvāga, nimage dhikkārigaḷa kirukuḷada bhayaviddare nīvu namājh annu ‘kasr’ (saṅkṣipta) goḷisuvudu tappalla. Dhikkārigaḷu khaṇḍita nim'ma bahiraṅga śatrugaḷāgiddāre
Surah An-Nisa, Verse 100
وَإِذَا ضَرَبۡتُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَلَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَن تَقۡصُرُواْ مِنَ ٱلصَّلَوٰةِ إِنۡ خِفۡتُمۡ أَن يَفۡتِنَكُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْۚ إِنَّ ٱلۡكَٰفِرِينَ كَانُواْ لَكُمۡ عَدُوّٗا مُّبِينٗا
(dūtarē, yud'dha sannivēśadalli) nīvu avara naḍuve iddu, avarige namājh māḍisuttiruvāga, avara ondu taṇḍavu tanna āyudhagaḷa jote sajjāgi nim'ma jotegirali. Avaru sāṣṭāṅgaveragida baḷika, nim'ma hindakke hōgali mattu āvarege namājh sallisillada innondu taṇḍavu jāgr̥tavāgiddu tanna āyudhagaḷa jote sajjāgi nim'ma jote namājh sallisali. Nīvu nim'ma āyudhagaḷa hāgū itara sādhanagaḷa viṣayadalli tusu nirlakṣa tōridoḍane, haṭhāttāgi ēkakāladalli nim'ma mēle mugi bīḷuvudakkāgi dhikkārigaḷu hon̄cu hākuttiddāre. Innu maḷeyindāgi nīvu saṅkaṭakke silukiddare athavā nīvu anārōgya pīḍitarāgiddare, nīvu nim'ma āyudhagaḷannu kaḷaciḍuvudu tappalla. Ādare sadā jāgr̥tarāgiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu dhikkārigaḷige apamānakāri śikṣeyannu tayārisiṭṭiddāne
Surah An-Nisa, Verse 101
وَإِذَا كُنتَ فِيهِمۡ فَأَقَمۡتَ لَهُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَلۡتَقُمۡ طَآئِفَةٞ مِّنۡهُم مَّعَكَ وَلۡيَأۡخُذُوٓاْ أَسۡلِحَتَهُمۡۖ فَإِذَا سَجَدُواْ فَلۡيَكُونُواْ مِن وَرَآئِكُمۡ وَلۡتَأۡتِ طَآئِفَةٌ أُخۡرَىٰ لَمۡ يُصَلُّواْ فَلۡيُصَلُّواْ مَعَكَ وَلۡيَأۡخُذُواْ حِذۡرَهُمۡ وَأَسۡلِحَتَهُمۡۗ وَدَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡ تَغۡفُلُونَ عَنۡ أَسۡلِحَتِكُمۡ وَأَمۡتِعَتِكُمۡ فَيَمِيلُونَ عَلَيۡكُم مَّيۡلَةٗ وَٰحِدَةٗۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِن كَانَ بِكُمۡ أَذٗى مِّن مَّطَرٍ أَوۡ كُنتُم مَّرۡضَىٰٓ أَن تَضَعُوٓاْ أَسۡلِحَتَكُمۡۖ وَخُذُواْ حِذۡرَكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابٗا مُّهِينٗا
nīvu namājh annu mugisida baḷikavū nintallū, kuḷitallū, malagiruvallū allāhanannu smarisuttaliri. Taruvāya nīvu (bhadrateya kuritu) santr̥ptarādāga (pūrṇa) namājh annu pālisiri. Nirdiṣṭa samayagaḷalli namājh annu viśvāsigaḷa mēle kaḍḍāyagoḷisalāgide
Surah An-Nisa, Verse 102
فَإِذَا قَضَيۡتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمۡۚ فَإِذَا ٱطۡمَأۡنَنتُمۡ فَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَۚ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ كَانَتۡ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ كِتَٰبٗا مَّوۡقُوتٗا
(śatrugaḷa) ā paḍeyannu bennaṭṭuva viṣayadalli hin̄jariyabēḍi. (Indu) nīvu pāḍu paḍuttiddare, nīvu pāḍu paṭṭanteyē avarū pāḍu paḍuttiddāre. Ādare allāhaninda avarigillada śubha nirīkṣe nimagide. Allāhanantu ellavannū ballavanū yuktivantanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 103
وَلَا تَهِنُواْ فِي ٱبۡتِغَآءِ ٱلۡقَوۡمِۖ إِن تَكُونُواْ تَأۡلَمُونَ فَإِنَّهُمۡ يَأۡلَمُونَ كَمَا تَأۡلَمُونَۖ وَتَرۡجُونَ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا يَرۡجُونَۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
allāhanu nimage tōrisikoṭṭiruva rītiyalli nīvu janara naḍuve n'yāya tīrmāna māḍabēkendu nāvu ī granthavannu satyadondige nimage iḷisi koṭṭiruvevu. Nīvendū van̄cakara paravāgi vādisuvavarāgabāradu
Surah An-Nisa, Verse 104
إِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ لِتَحۡكُمَ بَيۡنَ ٱلنَّاسِ بِمَآ أَرَىٰكَ ٱللَّهُۚ وَلَا تَكُن لِّلۡخَآئِنِينَ خَصِيمٗا
Allāhana baḷi kṣame bēḍiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu kṣamisuvavanū karuṇāmayiyū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 105
وَٱسۡتَغۡفِرِ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورٗا رَّحِيمٗا
nīvu ātmavan̄cakara paravāgi vādakke iḷiyabēḍi. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu van̄caka pāpigaḷannu meccuvudilla
Surah An-Nisa, Verse 106
وَلَا تُجَٰدِلۡ عَنِ ٱلَّذِينَ يَخۡتَانُونَ أَنفُسَهُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّانًا أَثِيمٗا
avaru janarinda aḍagi koṇḍiruttāre ādare allāhaninda aḍagiralu avarige sādhyavilla. Avaru rātriya vēḷe anapēkṣita viṣayagaḷannu carcisuttiruvāga avanu avara jotegē iruttāne. Allāhanantū avara ella caṭuvaṭikegaḷannu āvarisikoṇḍiddāne
Surah An-Nisa, Verse 107
يَسۡتَخۡفُونَ مِنَ ٱلنَّاسِ وَلَا يَسۡتَخۡفُونَ مِنَ ٱللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمۡ إِذۡ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرۡضَىٰ مِنَ ٱلۡقَوۡلِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا يَعۡمَلُونَ مُحِيطًا
sari. Ihalōkada badukinalli nīvu ā janara paravāgi vādisidiri. Ādare punarut'thānada dina avara paravāgi allāhanondige yāru tānē vādisuvaru? Athavā yāru tānē (alli) avara rakṣakarāgiruvaru
Surah An-Nisa, Verse 108
هَـٰٓأَنتُمۡ هَـٰٓؤُلَآءِ جَٰدَلۡتُمۡ عَنۡهُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا فَمَن يُجَٰدِلُ ٱللَّهَ عَنۡهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيۡهِمۡ وَكِيلٗا
yārādarū ondu pāpakr̥tyavannu māḍi athavā tanna mēle akramavesagikoṇḍu ā baḷika allāhanalli kṣame yācisidare avanu allāhanannu kṣamāśīlanāgiyū karuṇāmayiyāgiyū kāṇuvanu
Surah An-Nisa, Verse 109
وَمَن يَعۡمَلۡ سُوٓءًا أَوۡ يَظۡلِمۡ نَفۡسَهُۥ ثُمَّ يَسۡتَغۡفِرِ ٱللَّهَ يَجِدِ ٱللَّهَ غَفُورٗا رَّحِيمٗا
pāpavannu sampādisuvavanu nijavāgi svataḥ tanage virud'dhavādudannu sampādisuttāne. Allāhanantū ellavannū balla yuktivantanāgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 110
وَمَن يَكۡسِبۡ إِثۡمٗا فَإِنَّمَا يَكۡسِبُهُۥ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمٗا
innu, svataḥ ondu pramādavannu athavā ondu pāpakr̥tyavannu māḍi, ā baḷika adara hoṇeyannu obba niraparādhiya mēle horisi biṭṭavanu suḷḷārōpada hāgū ondu spaṣṭa pātakada horeyannu hottanu
Surah An-Nisa, Verse 111
وَمَن يَكۡسِبۡ خَطِيٓـَٔةً أَوۡ إِثۡمٗا ثُمَّ يَرۡمِ بِهِۦ بَرِيٓـٔٗا فَقَدِ ٱحۡتَمَلَ بُهۡتَٰنٗا وَإِثۡمٗا مُّبِينٗا
(dūtarē,) ondu vēḷe nim'ma mēle allāhana viśēṣa anugraha mattu kr̥pe illadiruttiddare, avarallina ondu gumpantū nim'mannu dāri tappisuvudāgi nirdharisi biṭṭittu. Nijavāgi svataḥ tam'ma horatu bērārannū dārigeḍisalu avarindāgadu. Hāgeyē, nimage yāvudē hāniyannu māḍalu avarige sādhyavāgadu. Allāhanu nimage (divya) granthavannu hāgū yuktiyannu iḷisikoṭṭiruvanu. Nimage tiḷiyadidda viṣayagaḷannu nimage tiḷisiruvanu. Nijakkū nim'ma mēle allāhana bhavya anugrahavide
Surah An-Nisa, Verse 112
وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكَ وَرَحۡمَتُهُۥ لَهَمَّت طَّآئِفَةٞ مِّنۡهُمۡ أَن يُضِلُّوكَ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمۡۖ وَمَا يَضُرُّونَكَ مِن شَيۡءٖۚ وَأَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمۡ تَكُن تَعۡلَمُۚ وَكَانَ فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكَ عَظِيمٗا
Avaru naḍesuttiruva heccina gupta samālōcanegaḷalli hitavēnū illa – dāna dharmavannu ādēśisuva, oḷitannu bōdhisuva athavā janara naḍuve sandhāna ērpaḍisalikkāgi naḍesuva samālōcanegaḷa horatu. Allāhana meccugeyannu sampādisalikkāgi ī kāryavannu (samālōcanegaḷannu) naḍesuvavarige nāvu śīghradallē bhārī pratiphala nīḍaliddēve
Surah An-Nisa, Verse 113
۞لَّا خَيۡرَ فِي كَثِيرٖ مِّن نَّجۡوَىٰهُمۡ إِلَّا مَنۡ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوۡ مَعۡرُوفٍ أَوۡ إِصۡلَٰحِۭ بَيۡنَ ٱلنَّاسِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ ٱبۡتِغَآءَ مَرۡضَاتِ ٱللَّهِ فَسَوۡفَ نُؤۡتِيهِ أَجۡرًا عَظِيمٗا
tanage sanmārgavu bahaḷa spaṣṭavāgi manavarikeyāda baḷikavū, (allāhana) dūtarannu virōdhisuva hāgū viśvāsigaḷa mārgada badalu bērēnannādarū anusarisuva vyaktiyannu nāvu, avanu ēnannu avalambisiruvanō adara vaśakkē oppisi biḍuttēve mattu nāvu ātanannu narakadoḷage eseyaliddēve. Adu bahaḷa keṭṭa nele
Surah An-Nisa, Verse 114
وَمَن يُشَاقِقِ ٱلرَّسُولَ مِنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ ٱلۡهُدَىٰ وَيَتَّبِعۡ غَيۡرَ سَبِيلِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ نُوَلِّهِۦ مَا تَوَلَّىٰ وَنُصۡلِهِۦ جَهَنَّمَۖ وَسَآءَتۡ مَصِيرًا
yārannādarū tanna pāludārarāgisuvudannu allāhanu khaṇḍita kṣamisuvudilla. Adara horatu bērellavannū avanu tānicchisuvavara pālige kṣamisi biḍuvanu. Allāhana jote yārannādarū pāludārarāgisidavanu, dāri tappi, tappudāriyalli tumbā dūra sāgi biṭṭanu
Surah An-Nisa, Verse 115
إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَغۡفِرُ أَن يُشۡرَكَ بِهِۦ وَيَغۡفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَآءُۚ وَمَن يُشۡرِكۡ بِٱللَّهِ فَقَدۡ ضَلَّ ضَلَٰلَۢا بَعِيدًا
avaru allāhanannu biṭṭu kelavu mahiḷeyarannu karedu prārthisuttāre mattu vidrōhi śaitānanannu karedu prārthisuttāre
Surah An-Nisa, Verse 116
إِن يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦٓ إِلَّآ إِنَٰثٗا وَإِن يَدۡعُونَ إِلَّا شَيۡطَٰنٗا مَّرِيدٗا
avanannu (śaitānanannu) allāhanu śapisiruvanu. Avanu (śaitānanu) ‘‘nānu ninna dāsara paiki ondu nirdiṣṭa pālannu khaṇḍita paḍeyuvenu’’ endu hēḷiddanu
Surah An-Nisa, Verse 117
لَّعَنَهُ ٱللَّهُۘ وَقَالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنۡ عِبَادِكَ نَصِيبٗا مَّفۡرُوضٗا
(hāgeyē avanu) ‘‘nānu khaṇḍita avarannu dārigeḍisuvenu, avaralli āśegaḷannu huṭṭisuvenu mattu avarige ādēśa nīḍuvenu – āga avaru prāṇigaḷa kivigaḷannu kattarisuvaru. Matte nānu avarige ādēśa nīḍuvenu – āga avaru allāhana sr̥ṣṭigaḷa rūpagaḷannu vikr̥tagoḷisuvaru’’ (endiddanu). Allāhanannu biṭṭu śaitānanannu tanna pōṣakanāgisikoṇḍavanu nijavāgi spaṣṭavāda naṣṭakke tuttādanu
Surah An-Nisa, Verse 118
وَلَأُضِلَّنَّهُمۡ وَلَأُمَنِّيَنَّهُمۡ وَلَأٓمُرَنَّهُمۡ فَلَيُبَتِّكُنَّ ءَاذَانَ ٱلۡأَنۡعَٰمِ وَلَأٓمُرَنَّهُمۡ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلۡقَ ٱللَّهِۚ وَمَن يَتَّخِذِ ٱلشَّيۡطَٰنَ وَلِيّٗا مِّن دُونِ ٱللَّهِ فَقَدۡ خَسِرَ خُسۡرَانٗا مُّبِينٗا
avanu avarige vāgdāna māḍuttāne mattu avaralli āśegaḷannu mūḍisuttāne – śaitānana vāgdānagaḷellā kēvala mōsagaḷāgiruttave
Surah An-Nisa, Verse 119
يَعِدُهُمۡ وَيُمَنِّيهِمۡۖ وَمَا يَعِدُهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ إِلَّا غُرُورًا
Narakavē avara (śaitānana anuyāyigaḷa) antima neleyāgide. Allinda palāyanakke avaru yāva dāriyannū kāṇalāraru
Surah An-Nisa, Verse 120
أُوْلَـٰٓئِكَ مَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُ وَلَا يَجِدُونَ عَنۡهَا مَحِيصٗا
viśvāsigaḷu mattu satkarmagaḷannesagidavaru – avarannu nāvu taḷabhāgadalli nadigaḷu hariyuttiruva svargōdyānagaḷoḷage sērisuvevu. Alli avaru sadākāla iruvaru. Allāhana vāgdānavu sadā satyavē āgiruttade. Mātinalli allāhaniginta heccu satyavantaru bērāriddāre
Surah An-Nisa, Verse 121
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ سَنُدۡخِلُهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٗاۚ وَمَنۡ أَصۡدَقُ مِنَ ٱللَّهِ قِيلٗا
(antima gatiyu) nim'ma āśegaḷannāgali, granthadavara āśegaḷannāgali avalambisilla. Duṣkarmagaḷannu māḍidavanu adara phalavannu paḍedē tīruvanu. Avanige rakṣakanāgi mattu sahāyakanāgi allāhana horatu bēre yārū sigalāraru
Surah An-Nisa, Verse 122
لَّيۡسَ بِأَمَانِيِّكُمۡ وَلَآ أَمَانِيِّ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِۗ مَن يَعۡمَلۡ سُوٓءٗا يُجۡزَ بِهِۦ وَلَا يَجِدۡ لَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيّٗا وَلَا نَصِيرٗا
hāgeyē, satkarmagaḷannu māḍidavaru puruṣarirali mahiḷeyarirali, avaru viśvāsigaḷāgiddare, avaru svargatōṭagaḷannu pravēśisuvaru mattu avara mēle eḷḷaṣṭū an'yāyavāgadu
Surah An-Nisa, Verse 123
وَمَن يَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ مِن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَأُوْلَـٰٓئِكَ يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ وَلَا يُظۡلَمُونَ نَقِيرٗا
sampūrṇa niṣṭheyondige allāhanige śaraṇāgiruva, satkarmiyāgiruva hāgū ēkaniṣṭharāgidda ibrāhīmara dāriyannu anusarisidavana dharmakkinta śrēṣṭha dharma yāraddide? Ibrāhīmarannu allāhanu tanna āpta mitranāgisi koṇḍiddanu
Surah An-Nisa, Verse 124
وَمَنۡ أَحۡسَنُ دِينٗا مِّمَّنۡ أَسۡلَمَ وَجۡهَهُۥ لِلَّهِ وَهُوَ مُحۡسِنٞ وَٱتَّبَعَ مِلَّةَ إِبۡرَٰهِيمَ حَنِيفٗاۗ وَٱتَّخَذَ ٱللَّهُ إِبۡرَٰهِيمَ خَلِيلٗا
ākāśagaḷalli mattu bhūmiyalliruva ellavū allāhanigē sērive. Allāhanantu, pratiyondu vastuvannū āvarisikoṇḍiddāne
Surah An-Nisa, Verse 125
وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٖ مُّحِيطٗا
(dūtarē,) avaru nim'moḍane, mahiḷeyara kuritu ādēśa kēḷuttāre. Hēḷiri; ‘‘avara kuritu allāhanu nimage ādēśa nīḍuttāne mattu granthadalliruvudannu nimage ōdi kēḷisalāguttide; nīvu kaḍḍāyavāgi pāvatisabēkādudannu pāvatisillada hāgū nīvu vivāhavāgalikkū hin̄jariyuva anātha mahiḷeyaru, nirgatika makkaḷu mattu anāthara viṣayadalli nīvu n'yāyavannē pālisabēku. Nīvu māḍuva pratiyondu satkāryada kuritū allāhanu cennāgi ballanu
Surah An-Nisa, Verse 126
وَيَسۡتَفۡتُونَكَ فِي ٱلنِّسَآءِۖ قُلِ ٱللَّهُ يُفۡتِيكُمۡ فِيهِنَّ وَمَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ فِي يَتَٰمَى ٱلنِّسَآءِ ٱلَّـٰتِي لَا تُؤۡتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرۡغَبُونَ أَن تَنكِحُوهُنَّ وَٱلۡمُسۡتَضۡعَفِينَ مِنَ ٱلۡوِلۡدَٰنِ وَأَن تَقُومُواْ لِلۡيَتَٰمَىٰ بِٱلۡقِسۡطِۚ وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِهِۦ عَلِيمٗا
Obba mahiḷege tanna patiya kaḍeyinda daurjan'yada athavā nirlakṣada bhayaviddare avaribbarū tam'ma naḍuve sandhāna māḍikoḷḷuvudu tappalla. Nijavāgi, sandhānavē uttama. Manas'sugaḷalli svārthaviruvudu svābhāvika. Ādarū nīvu saujan'ya tōridare hāgū dharmaniṣṭharāgiddare (nimage tiḷidirali) – allāhanantu nīvu māḍuva ellavannū aritiruttāne
Surah An-Nisa, Verse 127
وَإِنِ ٱمۡرَأَةٌ خَافَتۡ مِنۢ بَعۡلِهَا نُشُوزًا أَوۡ إِعۡرَاضٗا فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَآ أَن يُصۡلِحَا بَيۡنَهُمَا صُلۡحٗاۚ وَٱلصُّلۡحُ خَيۡرٞۗ وَأُحۡضِرَتِ ٱلۡأَنفُسُ ٱلشُّحَّۚ وَإِن تُحۡسِنُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٗا
nīveṣṭē bayasidarū patniyara naḍuve sampūrṇa n'yāya pālisalu nimage sādhyavāgadu. Ādare (avaralli yāra kaḍegū) sampūrṇa vāli biḍabēḍi hāgū (yārannū) sampūrṇavāgi nirlakṣisi jōtāḍuva sthitiyalli biṭṭu biḍabēḍi. Nīvu sudhārisikoṇḍare mattu dharmaniṣṭhe pālisidare (nimage tiḷidirali) – allāhanu khaṇḍita kṣamāśīlanū karuṇāmayiyū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 128
وَلَن تَسۡتَطِيعُوٓاْ أَن تَعۡدِلُواْ بَيۡنَ ٱلنِّسَآءِ وَلَوۡ حَرَصۡتُمۡۖ فَلَا تَمِيلُواْ كُلَّ ٱلۡمَيۡلِ فَتَذَرُوهَا كَٱلۡمُعَلَّقَةِۚ وَإِن تُصۡلِحُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورٗا رَّحِيمٗا
innu, avaribbaru (dampatiyaru) bērpaṭṭare, allāhanu tanna viśāla sāmarthyadinda avaralli pratiyobbarannū (paraspara avalambaneyinda) mukta goḷisuvanu. Allāhanantu tumbā vaiśālya uḷḷavanū yuktivantanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 129
وَإِن يَتَفَرَّقَا يُغۡنِ ٱللَّهُ كُلّٗا مِّن سَعَتِهِۦۚ وَكَانَ ٱللَّهُ وَٰسِعًا حَكِيمٗا
ākāśagaḷalli mattu bhūmiyalliruva ellavū allāhanigē sērive. ‘‘Allāhanige an̄jiri. Nīvu dhikkārigaḷādare, ākāśagaḷalli mattu bhūmiyalliruva ellavū allāhanigē sērive (embudannu mareyabēḍi)’’ endu ī hinde grantha nīḍalāgiddavarige nāvu upadēśisiddevu mattu nimagū upadēśisuttiddēve. Allāhanantū ella agatyagaḷinda muktanū ella praśansegaḷige ar'hanū āgiruvanu
Surah An-Nisa, Verse 130
وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَلَقَدۡ وَصَّيۡنَا ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ مِن قَبۡلِكُمۡ وَإِيَّاكُمۡ أَنِ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ وَإِن تَكۡفُرُواْ فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدٗا
ākāśagaḷalli mattu bhūmiyalliruva ellavū allāhanigē sērive. (Ellara pālige) kāryasādhakanāgi avanē sāku
Surah An-Nisa, Verse 131
وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًا
janarē, avanicchisidare nim'mannu tolagisi itararannu taraballanu. Hāge māḍalu allāhanu khaṇḍita śaktanāgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 132
إِن يَشَأۡ يُذۡهِبۡكُمۡ أَيُّهَا ٱلنَّاسُ وَيَأۡتِ بِـَٔاخَرِينَۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ قَدِيرٗا
kēvala ihalōkada pratiphalavannu bayasuvātanu (tiḷidirali) – allāhana baḷi ihalōkada pratiphalavū ide paralōkada pratiphalavū ide. Allāhanu khaṇḍita ellavannū kēḷuvavanu mattu nōḍuvavanāgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 133
مَّن كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ ٱلدُّنۡيَا فَعِندَ ٱللَّهِ ثَوَابُ ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ سَمِيعَۢا بَصِيرٗا
Viśvāsigaḷē, nīvu kaṭṭuniṭṭāgi sadā n'yāyavannu pālisuvavarāgiri hāgū allāhanigāgi (satyada para) sākṣi hēḷuvavarāgiri – adu svataḥ nim'ma virud'dha athavā nim'ma tande-tāyiya athavā nikaṭa bandhugaḷa virud'dhavāgiddarū sariyē. Śrīmantanirali, baḍavanirali, avaribbara pāligū itarellariginta heccāgi allāhanē hitaiṣiyāgiddāne. Nīvendū nim'ma cittākāṅkṣegaḷannu anusarisi n'yāyapālaneyalli tappabēḍi. (N'yāya prakriyeyalli) nīvu nālige tirucidare (sākṣavannu badalisidare) athavā jārikoṇḍare, allāhanu nim'mella kr̥tyagaḷa kuritu arivu uḷḷavanāgiddāne (embunnu mareyabēḍi)
Surah An-Nisa, Verse 134
۞يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ كُونُواْ قَوَّـٰمِينَ بِٱلۡقِسۡطِ شُهَدَآءَ لِلَّهِ وَلَوۡ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمۡ أَوِ ٱلۡوَٰلِدَيۡنِ وَٱلۡأَقۡرَبِينَۚ إِن يَكُنۡ غَنِيًّا أَوۡ فَقِيرٗا فَٱللَّهُ أَوۡلَىٰ بِهِمَاۖ فَلَا تَتَّبِعُواْ ٱلۡهَوَىٰٓ أَن تَعۡدِلُواْۚ وَإِن تَلۡوُۥٓاْ أَوۡ تُعۡرِضُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٗا
viśvāsigaḷē, allāhanalli, avana dūtaralli, avana dūtarige iḷisikoḍalāgiruva granthadalli mattu ī hinde iḷisikoḍalāgidda granthagaḷalli nambike iḍiri. Allāhanannu, avana malakgaḷannu, avana dūtarannu mattu antima dinavannu dhikkarisidavanu dārigeṭṭu, dārigēḍitanadalli tumbā dūra hōgibiṭṭanu
Surah An-Nisa, Verse 135
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ ءَامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلَّذِي نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلَّذِيٓ أَنزَلَ مِن قَبۡلُۚ وَمَن يَكۡفُرۡ بِٱللَّهِ وَمَلَـٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ فَقَدۡ ضَلَّ ضَلَٰلَۢا بَعِيدًا
(dharmadalli) om'me viśvāsavirisi ā baḷika dhikkārigaḷādavaru hāgū matte viśvāsavirisi matte dhikkārigaḷādavaru mattu dhikkāradallē munduvaridavaru (tiḷidirali;) avarannu allāhanu kṣamisalāranu mattu avarige avanu saridāriyannū tōrisikoḍalāranu
Surah An-Nisa, Verse 136
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ثُمَّ كَفَرُواْ ثُمَّ ءَامَنُواْ ثُمَّ كَفَرُواْ ثُمَّ ٱزۡدَادُواْ كُفۡرٗا لَّمۡ يَكُنِ ٱللَّهُ لِيَغۡفِرَ لَهُمۡ وَلَا لِيَهۡدِيَهُمۡ سَبِيلَۢا
kapaṭigaḷige tumbā kaṭhiṇa śikṣe sigalide emba śubhavārte nīḍiri
Surah An-Nisa, Verse 137
بَشِّرِ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ بِأَنَّ لَهُمۡ عَذَابًا أَلِيمًا
viśvāsigaḷannu biṭṭu dhikkārigaḷannu tam'ma pōṣakarāgisikoṇḍavaru, avara (dhikkārigaḷa) baḷi gauravavannu huḍukuttiddāreyē? Gauravavantū sampūrṇavāgi allāhanigē sēride
Surah An-Nisa, Verse 138
ٱلَّذِينَ يَتَّخِذُونَ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۚ أَيَبۡتَغُونَ عِندَهُمُ ٱلۡعِزَّةَ فَإِنَّ ٱلۡعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعٗا
(Viśvāsigaḷē,) avanu (allāhanu) divya granthadalli nimagāgi ondu ādēśavannu nīḍiddāne; janaru allāhana vacanagaḷannu dhikkarisuttā adannu apahāsya māḍuttiruvudannu nīvu kēḷidāga, matte avaru bēre mātukategaḷalli tallīnarāguva tanaka nīvu avara jote kūtirabēḍi. An'yathā nīvū avaranteyē āgi biḍuviri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu ella kapaṭigaḷannu mattu dhikkārigaḷannu narakadalli oṭṭu sērisaliruvanu
Surah An-Nisa, Verse 139
وَقَدۡ نَزَّلَ عَلَيۡكُمۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ أَنۡ إِذَا سَمِعۡتُمۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ يُكۡفَرُ بِهَا وَيُسۡتَهۡزَأُ بِهَا فَلَا تَقۡعُدُواْ مَعَهُمۡ حَتَّىٰ يَخُوضُواْ فِي حَدِيثٍ غَيۡرِهِۦٓ إِنَّكُمۡ إِذٗا مِّثۡلُهُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ جَامِعُ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَٱلۡكَٰفِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا
(nim'ma gati ēnāguvudendu) kātaradinda nōḍuttiruvavaru (kapaṭigaḷu) allāhana kaḍeyinda nimage vijaya prāptavādare ‘‘nāvēnu nim'ma jotegē iralillave?’’ Ennuttāre. Innu vijayavu dhikkārigaḷa pālādare (avaroḍane) ‘‘namage nim'ma mēle prābalya doretiddāga nāvēnu nim'mannu viśvāsigaḷinda rakṣisiralillavē?’’ Ennuttāre. Punarut'thāna dina allāhanē nim'ma naḍuve n'yāya tīrmāna māḍuvanu. Allāhanu viśvāsigaḷeduru vijaya sādhisalu dhikkārigaḷige yāva avakāśavannū biṭṭilla
Surah An-Nisa, Verse 140
ٱلَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمۡ فَإِن كَانَ لَكُمۡ فَتۡحٞ مِّنَ ٱللَّهِ قَالُوٓاْ أَلَمۡ نَكُن مَّعَكُمۡ وَإِن كَانَ لِلۡكَٰفِرِينَ نَصِيبٞ قَالُوٓاْ أَلَمۡ نَسۡتَحۡوِذۡ عَلَيۡكُمۡ وَنَمۡنَعۡكُم مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۚ فَٱللَّهُ يَحۡكُمُ بَيۡنَكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ وَلَن يَجۡعَلَ ٱللَّهُ لِلۡكَٰفِرِينَ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ سَبِيلًا
kapaṭigaḷu allāhanannu van̄cisuttiddāre. Ādare nijavāgi avanu avarannu van̄cisuttiddāne. Avaru namājhige nilluvāga, kēvala janarige tōrisuvudakkāgi, tīrā ālasigaḷāgi nilluttāre. Avaru allāhanannu smarisuvudu tīrā kaḍime
Surah An-Nisa, Verse 141
إِنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ يُخَٰدِعُونَ ٱللَّهَ وَهُوَ خَٰدِعُهُمۡ وَإِذَا قَامُوٓاْ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ قَامُواْ كُسَالَىٰ يُرَآءُونَ ٱلنَّاسَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا
avaru (kapaṭigaḷu) sariyāgi ā kaḍegū illa, ī kaḍegū illavembante, averaḍara (satya-mithyagaḷa) naḍuve jōtāḍuttiruttāre. Allāhanē dārigeḍisi biṭṭātanigāgi nīvu yāva dāriyannū kāṇalāriri
Surah An-Nisa, Verse 142
مُّذَبۡذَبِينَ بَيۡنَ ذَٰلِكَ لَآ إِلَىٰ هَـٰٓؤُلَآءِ وَلَآ إِلَىٰ هَـٰٓؤُلَآءِۚ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ سَبِيلٗا
viśvāsigaḷē, nīvu viśvāsigaḷannu biṭṭu dhikkārigaḷannu nim'ma pōṣaka mitrarāgisikoḷḷabēḍiri. Nīvēnu, nim'ma virud'dha allāhanige ondu spaṣṭa purāveyannu odagisabayasuvirā
Surah An-Nisa, Verse 143
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَجۡعَلُواْ لِلَّهِ عَلَيۡكُمۡ سُلۡطَٰنٗا مُّبِينًا
kapaṭigaḷu narakada tīrā keḷagina antastinalliruvaru. Avarige nīvu yāva sahāyakanannū kāṇalāriri
Surah An-Nisa, Verse 144
إِنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ فِي ٱلدَّرۡكِ ٱلۡأَسۡفَلِ مِنَ ٱلنَّارِ وَلَن تَجِدَ لَهُمۡ نَصِيرًا
Paścāttāpa paṭṭu, tam'mannu sudhārisikoṇḍavaru hāgū bhadravāgi allāhanannu avalambisi, tam'ma niṣṭheyannu sampūrṇavāgi allāhanige mīsalāgiṭṭavara horatu. Avaru (paralōkadalli) viśvāsigaḷa jotegiruvaru. Allāhanu śīghradallē viśvāsigaḷige bhārī pratiphala nīḍuvanu
Surah An-Nisa, Verse 145
إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُواْ وَأَصۡلَحُواْ وَٱعۡتَصَمُواْ بِٱللَّهِ وَأَخۡلَصُواْ دِينَهُمۡ لِلَّهِ فَأُوْلَـٰٓئِكَ مَعَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۖ وَسَوۡفَ يُؤۡتِ ٱللَّهُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ أَجۡرًا عَظِيمٗا
nīvu kr̥tajñarādare hāgū viśvāsigaḷādare, nim'mannu śikṣisi allāhanige ēnāgabēkāgide? Allāhanantū (oḷitina) praśansakanū ellavannū ballavanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 146
مَّا يَفۡعَلُ ٱللَّهُ بِعَذَابِكُمۡ إِن شَكَرۡتُمۡ وَءَامَنتُمۡۚ وَكَانَ ٱللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمٗا
bahiraṅgavāda baydāṭavannu allāhanu meccuvudilla – ādare marditana horatu. Allāhanantu ellavannū kēḷuvavanū ballavanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 147
۞لَّا يُحِبُّ ٱللَّهُ ٱلۡجَهۡرَ بِٱلسُّوٓءِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ إِلَّا مَن ظُلِمَۚ وَكَانَ ٱللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا
nīvu satkāryavannu bahiraṅgavāgi māḍidare athavā guṭṭāgi māḍidare athavā nīvu (itarara) tappannu kṣamisi biṭṭare – allāhanantū sadā kṣamisuvavanū samarthanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 148
إِن تُبۡدُواْ خَيۡرًا أَوۡ تُخۡفُوهُ أَوۡ تَعۡفُواْ عَن سُوٓءٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوّٗا قَدِيرًا
khaṇḍitavāgiyū, allāhanannu mattavana dūtarannu dhikkarisuvavaru hāgū allāhana mattavana dūtara naḍuve tāratamya māḍuvavaru mattu ‘‘nāvu avaralli (dūtaralli) kelavarannu nambuttēve mattu kelavarannu tiraskarisuttēve’’ ennuvavaru mattu avugaḷa (satya-mithyagaḷa) naḍuve bērondu mārgavannu huḍukuttiruvavaru –
Surah An-Nisa, Verse 149
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡفُرُونَ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَيُرِيدُونَ أَن يُفَرِّقُواْ بَيۡنَ ٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَيَقُولُونَ نُؤۡمِنُ بِبَعۡضٖ وَنَكۡفُرُ بِبَعۡضٖ وَيُرِيدُونَ أَن يَتَّخِذُواْ بَيۡنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًا
– avarē nijavāda dhikkārigaḷu. (Intaha) dhikkārigaḷigāgi nāvu tīrā apamānakāri śikṣeyannu sid'dhagoḷisiṭṭiddēve
Surah An-Nisa, Verse 150
أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَٰفِرُونَ حَقّٗاۚ وَأَعۡتَدۡنَا لِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابٗا مُّهِينٗا
allāhanallū avana dūtarallū nambike uḷḷavarige hāgū avaralli (dūtaralli) yāra naḍuveyū tāratamya māḍadavarige (allāhanu) śīghradallē avara pratiphalavannu nīḍuvanu. Allāhanantu tumbā kṣamisuvavanū karuṇāmayiyū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 151
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَلَمۡ يُفَرِّقُواْ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّنۡهُمۡ أُوْلَـٰٓئِكَ سَوۡفَ يُؤۡتِيهِمۡ أُجُورَهُمۡۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمٗا
(Dūtarē,) granthadavaru nim'moḍane, tamagāgi ākāśadinda ondu granthavannu iḷisikoḍabēkendu āgrahisuttiddāre. Ī hinde avaru mūsāra munde idakkinta doḍḍa āgrahagaḷannu maṇḍisiddaru mattu ‘‘namage vyaktavāgi allāhanannu tōrisi koḍiri’’ endiddaru. Konege, avara akramagaḷa kāraṇa avara mēle siḍileragi biṭṭitu. Munde, tam'ma baḷige bahaḷa spaṣṭa purāvegaḷu banda baḷikavū avaru karuvannu (dēvarāgi) neccikoṇḍaru. Iṣṭiddū nāvu avarannu kṣamisidevu mattu mūsārige bahaḷa spaṣṭavāda prābalyavannu nīḍidevu
Surah An-Nisa, Verse 152
يَسۡـَٔلُكَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَٰبِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيۡهِمۡ كِتَٰبٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِۚ فَقَدۡ سَأَلُواْ مُوسَىٰٓ أَكۡبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوٓاْ أَرِنَا ٱللَّهَ جَهۡرَةٗ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ بِظُلۡمِهِمۡۚ ثُمَّ ٱتَّخَذُواْ ٱلۡعِجۡلَ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُ فَعَفَوۡنَا عَن ذَٰلِكَۚ وَءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ سُلۡطَٰنٗا مُّبِينٗا
nāvu tūr parvatavannu avara mēle etti hiḍidu (adara tappalalli) avarinda pratijñe māḍisidevu mattu nāvu avaroḍane ‘‘sāṣṭāṅgaveraguttā (nagarada) bāgiloḷage pravēśisiri’’ endevu. Hāgeyē nāvu ‘‘śanivāra dinada yāva niyamavannū ullaṅghisabāradu’’ endu avarige ādēśisidevu. Mattu (ī kuritu) nāvu avarinda prabalavāda pratijñeyannu paḍedevu
Surah An-Nisa, Verse 153
وَرَفَعۡنَا فَوۡقَهُمُ ٱلطُّورَ بِمِيثَٰقِهِمۡ وَقُلۡنَا لَهُمُ ٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا وَقُلۡنَا لَهُمۡ لَا تَعۡدُواْ فِي ٱلسَّبۡتِ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَٰقًا غَلِيظٗا
avaru tam'ma pratijñeyannu muridu, allāhana vacanagaḷannu dhikkarisiddarinda, an'yāyavāgi pravādigaḷannu kondaddarinda mattu ‘‘nam'ma manas'sugaḷu subhadravāgive’’ endu hēḷiddarinda (avarannu daṇḍisalāyitu). Nijavāgi avara dhikkārada kāraṇa allāhanu avara manas'sugaḷige mudre otti biṭṭanu. Āddarinda avaru (satyavannu) nambuvudilla – kēvala kelavara horatu
Surah An-Nisa, Verse 154
فَبِمَا نَقۡضِهِم مِّيثَٰقَهُمۡ وَكُفۡرِهِم بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَقَتۡلِهِمُ ٱلۡأَنۢبِيَآءَ بِغَيۡرِ حَقّٖ وَقَوۡلِهِمۡ قُلُوبُنَا غُلۡفُۢۚ بَلۡ طَبَعَ ٱللَّهُ عَلَيۡهَا بِكُفۡرِهِمۡ فَلَا يُؤۡمِنُونَ إِلَّا قَلِيلٗا
hāgeyē, avara dhikkārada kāraṇa hāgū maryamara mēle avaru horisida ghōra suḷḷārōpada kāraṇa (avarannu daṇḍisalāyitu)
Surah An-Nisa, Verse 155
وَبِكُفۡرِهِمۡ وَقَوۡلِهِمۡ عَلَىٰ مَرۡيَمَ بُهۡتَٰنًا عَظِيمٗا
Mattu ‘‘allāhana dūtarāgidda, maryamara putra īsā masīharannu nāvu kondevu’’ emba avara hēḷikeya kāraṇa (avarannu daṇḍisalāyitu). Nijavāgi avaru avarannu (īsārannu) kollalū illa, śilubegērisalū illa. Avarige adannu ā rīti kēvala kāṇisalāgittu. Ī viṣayadalli bhinnate tāḷiruvavarellā khaṇḍita ī kuritu sanśayadalliddāre. Avarige ī kuritu yāva jñānavū illa. Avaru kēvala ūheyannaṣṭē anusarisuttiddāre. Avaru ātanannu kollalilla embudantū khacita
Surah An-Nisa, Verse 156
وَقَوۡلِهِمۡ إِنَّا قَتَلۡنَا ٱلۡمَسِيحَ عِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ رَسُولَ ٱللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَٰكِن شُبِّهَ لَهُمۡۚ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُۚ مَا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٍ إِلَّا ٱتِّبَاعَ ٱلظَّنِّۚ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينَۢا
nijavāgi allāhanu avarannu (īsārannu) tanneḍege ettikoṇḍanu. Allāhanantu tumbā pracaṇḍanū yuktivantanū āgiruvanu
Surah An-Nisa, Verse 157
بَل رَّفَعَهُ ٱللَّهُ إِلَيۡهِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمٗا
khaṇḍitavāgiyū, granthadavaralli yārū tanna maraṇakke munna, avaralli (īsāralli) nambike iḍade iralāranu mattu punarut'thāna dina avaru (īsā) avara (granthadavara) virud'dha sākṣiyāguvaru
Surah An-Nisa, Verse 158
وَإِن مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ إِلَّا لَيُؤۡمِنَنَّ بِهِۦ قَبۡلَ مَوۡتِهِۦۖ وَيَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ يَكُونُ عَلَيۡهِمۡ شَهِيدٗا
yahūdigaḷallina halavara akramagaḷa kāraṇa, avara pālige (hinde) dharmasam'matavāgidda halavu nirmala vastugaḷannu nāvu niṣēdhisidevu. Avaru anēkarannu allāhana mārgadinda taḍeyuttiddudū idakke kāraṇavāgittu
Surah An-Nisa, Verse 159
فَبِظُلۡمٖ مِّنَ ٱلَّذِينَ هَادُواْ حَرَّمۡنَا عَلَيۡهِمۡ طَيِّبَٰتٍ أُحِلَّتۡ لَهُمۡ وَبِصَدِّهِمۡ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ كَثِيرٗا
hāgeyē, avaru tam'ma pālige niṣēdhisalāgidda baḍḍiyannu tinnuttiddudu mattu janara sampattannu akramavāgi kabaḷisuttiddudu kūḍā (ī śikṣege kāraṇavāgittu). Avara paiki dhikkārigaḷigāgi nāvu kaṭhiṇa śikṣeyannu tayārisiṭṭiddēve
Surah An-Nisa, Verse 160
وَأَخۡذِهِمُ ٱلرِّبَوٰاْ وَقَدۡ نُهُواْ عَنۡهُ وَأَكۡلِهِمۡ أَمۡوَٰلَ ٱلنَّاسِ بِٱلۡبَٰطِلِۚ وَأَعۡتَدۡنَا لِلۡكَٰفِرِينَ مِنۡهُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا
avara paiki pakva jñānavuḷḷavaru hāgū viśvāsigaḷu mātra, nimage iḷisikoḍalāgiruvudaralli (kurānnalli) mattu nimaginta hinde iḷisikoḍalāgiddaralli (divya sandēśadalli) nambike iḍuttāre. Namājh annu pālisuttāre, jhakāt annu pāvatisuttāre mattu allāhanalli hāgū paralōkadalli nambike iṭṭiruttāre. Avarige nāvu bhavya pratiphala nīḍaliddēve
Surah An-Nisa, Verse 161
لَّـٰكِنِ ٱلرَّـٰسِخُونَ فِي ٱلۡعِلۡمِ مِنۡهُمۡ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَۚ وَٱلۡمُقِيمِينَ ٱلصَّلَوٰةَۚ وَٱلۡمُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ أُوْلَـٰٓئِكَ سَنُؤۡتِيهِمۡ أَجۡرًا عَظِيمًا
(Dūtarē,) nūhrige mattu avara anantarada dēvadūtarige iḷisi koṭṭante (ī sandēśavannu) nāvē nimage iḷisikoṭṭiruvevu. (Ī hinde) nāvu ibrāhīm, ismā'īl, ishāk, ya'akūb, ya'akūbara santati, īsā, ayyūb, yūnus, hārūn mattu sulaimānrige (divya sandēśavannu) iḷisikoṭṭiddevu. Hāgeyē, dāvūdrige nāvu ‘jhabūr’ annu nīḍiddevu
Surah An-Nisa, Verse 162
۞إِنَّآ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ كَمَآ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ نُوحٖ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ مِنۢ بَعۡدِهِۦۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَٰرُونَ وَسُلَيۡمَٰنَۚ وَءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ زَبُورٗا
hāgeyē, nāvu ī hinde nim'ma munde prastāpisiruva hāgū nim'ma munde prastāpisillada dēvadūtarigellā (sandēśavannu kaḷisalāgittu). Mattu mūsāroḍane allāhanu nēravāgi mātanāḍiddanu
Surah An-Nisa, Verse 163
وَرُسُلٗا قَدۡ قَصَصۡنَٰهُمۡ عَلَيۡكَ مِن قَبۡلُ وَرُسُلٗا لَّمۡ نَقۡصُصۡهُمۡ عَلَيۡكَۚ وَكَلَّمَ ٱللَّهُ مُوسَىٰ تَكۡلِيمٗا
dēvadūtaru banda baḷika allāhaneduru janara baḷi yāvudē nepa uḷiyabāradendu, ā dēvadūtarannu śubhavārte nīḍuvavaru mattu eccarisuvavarāgi kaḷisalāgittu. Allāhanantū pracaṇḍanū, yuktivantanū āgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 164
رُّسُلٗا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى ٱللَّهِ حُجَّةُۢ بَعۡدَ ٱلرُّسُلِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمٗا
allāhanu nimage ēnannu iḷisikoṭṭiruvanō adannu avanu tanna jñānada ādhāradalli iḷisi koṭṭiruvanendu avanē sākṣi hēḷuttāne mattu malakgaḷū sākṣi hēḷuttāre. Nijavāgi sākṣiyāgi allāhanē sāku
Surah An-Nisa, Verse 165
لَّـٰكِنِ ٱللَّهُ يَشۡهَدُ بِمَآ أَنزَلَ إِلَيۡكَۖ أَنزَلَهُۥ بِعِلۡمِهِۦۖ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ يَشۡهَدُونَۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدًا
(satyavannu) dhikkarisidavaru mattu (janarannu) allāhana mārgadinda taḍeyuvavaru dārigēḍitanadalli nijakkū tumbā dūra sāgibiṭṭiddāre
Surah An-Nisa, Verse 166
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَصَدُّواْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ قَدۡ ضَلُّواْ ضَلَٰلَۢا بَعِيدًا
dhikkārigaḷādavarannu hāgū akramavesagidavarannu allāhanu kṣamisalāranu mattu avarige yāvudē dāriyannu tōralāranu –
Surah An-Nisa, Verse 167
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَظَلَمُواْ لَمۡ يَكُنِ ٱللَّهُ لِيَغۡفِرَ لَهُمۡ وَلَا لِيَهۡدِيَهُمۡ طَرِيقًا
– narakada dāriya horatu. Adaralli avaru sadākāla iruvaru. Idellā allāhana pālige tīrā sulabhavāgide
Surah An-Nisa, Verse 168
إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٗا
mānavarē, nim'meḍege nim'moḍeyana kaḍeyinda satyadondige obba dūtaru bandiruvaru. Avaralli nambike iḍiri. Adu nim'ma pālige oḷḷeyadu. Innu nīvu dhikkarisidare, (nimage tiḷidirali), ākāśagaḷalli mattu bhūmiyalliruva ellavū allāhanigē sērive mattu allāhanu ellavannū ballavanu hāgū yuktivantanāgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 169
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدۡ جَآءَكُمُ ٱلرَّسُولُ بِٱلۡحَقِّ مِن رَّبِّكُمۡ فَـَٔامِنُواْ خَيۡرٗا لَّكُمۡۚ وَإِن تَكۡفُرُواْ فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمٗا
Granthadavarē, nim'ma dharmadalli atiśayavesagabēḍi mattu allāhana kuritu, satyavallada ēnannū hēḷabēḍi. Maryamara putra īsā masīh, allāhana dūtarāgiddaru hāgū avanu maryamarige karuṇisida, avana vacanavāgiddaru mattu avana kaḍeyinda kaḷisalāgidda ondu ātmavāgiddaru. Nīvu ‘‘(dēvaru) mūvariddāre’’ ennabēḍi. Hāge hēḷadiruvudē nim'ma pālige uttama. Allāhanobbanu mātra pūjār'hanu. Avanigobba putraniralu, avanantū tumbā pāvananāgiddāne. Ākāśagaḷalli mattu bhūmiyalli iruvudellavū avanigē sērive. Kārya sādhanakanāgi (ellarigū) allāhanē sāku
Surah An-Nisa, Verse 170
يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لَا تَغۡلُواْ فِي دِينِكُمۡ وَلَا تَقُولُواْ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡحَقَّۚ إِنَّمَا ٱلۡمَسِيحُ عِيسَى ٱبۡنُ مَرۡيَمَ رَسُولُ ٱللَّهِ وَكَلِمَتُهُۥٓ أَلۡقَىٰهَآ إِلَىٰ مَرۡيَمَ وَرُوحٞ مِّنۡهُۖ فَـَٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦۖ وَلَا تَقُولُواْ ثَلَٰثَةٌۚ ٱنتَهُواْ خَيۡرٗا لَّكُمۡۚ إِنَّمَا ٱللَّهُ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ سُبۡحَٰنَهُۥٓ أَن يَكُونَ لَهُۥ وَلَدٞۘ لَّهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلٗا
īsā tānu allāhana dāsanāgiruvudakke saṅkōca paḍuvudilla. (Allāhana) āpta malakgaḷū aṣṭē. Avanannu (allāhanannu) pūjisuvudakke hin̄jariyuva hāgū ahaṅkāra tōruva ellarannū avanu (vicāraṇegāgi) tanna baḷi sērisaliddāne
Surah An-Nisa, Verse 171
لَّن يَسۡتَنكِفَ ٱلۡمَسِيحُ أَن يَكُونَ عَبۡدٗا لِّلَّهِ وَلَا ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ ٱلۡمُقَرَّبُونَۚ وَمَن يَسۡتَنكِفۡ عَنۡ عِبَادَتِهِۦ وَيَسۡتَكۡبِرۡ فَسَيَحۡشُرُهُمۡ إِلَيۡهِ جَمِيعٗا
dharmadalli nambike iṭṭu satkarma māḍidavarige (allāhanu) avara sampūrṇa pratiphalavannu nīḍuvanu, mātravalla, avanu tanna anugrahadinda avarige innū heccinadannu nīḍuvanu. (Tāvu dēvara dāsarennuvudakke) saṅkōca paṭṭavarannu hāgū ahaṅkāra tōridavarannu avanu yātanāmaya śikṣege guripaḍisuvanu. Avarige allāhana horatu bērārū rakṣakarāgali sahāyakarāgali sigalāraru
Surah An-Nisa, Verse 172
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَيُوَفِّيهِمۡ أُجُورَهُمۡ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضۡلِهِۦۖ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱسۡتَنكَفُواْ وَٱسۡتَكۡبَرُواْ فَيُعَذِّبُهُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيّٗا وَلَا نَصِيرٗا
mānavarē, idō nim'ma baḷige nim'moḍeyana kaḍeyinda bahaḷa spaṣṭavāda purāveyondu bandide mattu nāvu ondu ujvala prakāśavannu nimage iḷisi koṭṭiruvevu
Surah An-Nisa, Verse 173
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدۡ جَآءَكُم بُرۡهَٰنٞ مِّن رَّبِّكُمۡ وَأَنزَلۡنَآ إِلَيۡكُمۡ نُورٗا مُّبِينٗا
allāhanalli nambike iṭṭu avanannē bhadravāgi avalambisiruvavarannu avanu tanna kr̥pe mattu anugrahadoḷage sērisuvanu mattu avanu avarige tanna kaḍegiruva nēra dāriyannu tōrisikoḍuvanu
Surah An-Nisa, Verse 174
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَٱعۡتَصَمُواْ بِهِۦ فَسَيُدۡخِلُهُمۡ فِي رَحۡمَةٖ مِّنۡهُ وَفَضۡلٖ وَيَهۡدِيهِمۡ إِلَيۡهِ صِرَٰطٗا مُّسۡتَقِيمٗا
(Dūtarē,) avaru nim'moḍane tīrpu kēḷuttāre. Hēḷiri; ‘‘kalālaḥ (uttarādhikārigaḷāgi tande-tāyiyāgali, makkaḷāgali illadavaru)gaḷa kuritu allāhanu nimage tīrpu nīḍiruvanu. Obba puruṣanu mr̥tanāgiddu, avanige makkaḷillade, obba sahōdari iruvaḷendādare avanu biṭṭu hōda sottinalli ākege ardha bhāga siguvudu. Innu mr̥ta vyakti mahiḷeyāgiddu ākege makkaḷillavādare avanu (sahōdaranu) ākeya uttarādhikāriyāguvanu. Ondu vēḷe mr̥ta vyaktige ibbaru sahōdariyaru iddare ātanu biṭṭu hōda sottinalli avarige mūranē eraḍu pālu siguvudu. Halavu sahōdararu mattu halavu sahōdariyariddare, strīyarige (sahōdariyarige) siguvudara im'maḍi pālu, puruṣarige (sahōdararige) siguvudu. Nīvu dāri tappabāradendu allāhanu nimage (idannellā) vivarisuttiddāne. Allāhanantū ellavannū ballavanāgiddāne
Surah An-Nisa, Verse 175
يَسۡتَفۡتُونَكَ قُلِ ٱللَّهُ يُفۡتِيكُمۡ فِي ٱلۡكَلَٰلَةِۚ إِنِ ٱمۡرُؤٌاْ هَلَكَ لَيۡسَ لَهُۥ وَلَدٞ وَلَهُۥٓ أُخۡتٞ فَلَهَا نِصۡفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ إِن لَّمۡ يَكُن لَّهَا وَلَدٞۚ فَإِن كَانَتَا ٱثۡنَتَيۡنِ فَلَهُمَا ٱلثُّلُثَانِ مِمَّا تَرَكَۚ وَإِن كَانُوٓاْ إِخۡوَةٗ رِّجَالٗا وَنِسَآءٗ فَلِلذَّكَرِ مِثۡلُ حَظِّ ٱلۡأُنثَيَيۡنِۗ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمۡ أَن تَضِلُّواْۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمُۢ
viśvāsigaḷē, pratijñegaḷannu pālisiri. Nālku kālina jānuvārugaḷannu nim'ma pālige sam'matagoḷisalāgide – (pratyēkavāgi) nimage tiḷisalāguvavugaḷa horatu. Hāgeyē nīvu ‘ihrām’nalli (hajj athavā umraḥda sandarbhada viśēṣa uḍugeyalli) iruvāga, bēṭeyāḍabāradu. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu tānicchisuvudannē ādēśisuttāne
Surah An-Nisa, Verse 176