Surah Aal-e-Imran - Kannada Translation by Abdussalam Puthige
الٓمٓ
aliph lām m'mīm
Surah Aal-e-Imran, Verse 1
ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡحَيُّ ٱلۡقَيُّومُ
allāh – avana horatu bēre dēvarilla. Avanu sadā jīvanta nāgiruttāne (mattu) ellavannū niyantrisiṭṭavanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 2
نَزَّلَ عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ مُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ وَأَنزَلَ ٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَ
(dūtarē,) avanu nimage ī granthavannu satyadondige iḷisikoṭṭiruvanu. Idu tanna hindinavugaḷannu (gata kālada divya granthagaḷannu) samarthisuttade. (Ī hinde) taurāt mattu in̄jīlgaḷannu iḷisi koṭṭavanū avanē
Surah Aal-e-Imran, Verse 3
مِن قَبۡلُ هُدٗى لِّلنَّاسِ وَأَنزَلَ ٱلۡفُرۡقَانَۗ إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ لَهُمۡ عَذَابٞ شَدِيدٞۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٞ ذُو ٱنتِقَامٍ
(avu) ī hinde mānavarige mārgadarśiyāgiddavu. (Idīga) avanu ī ‘phurkān’ annu iḷisikoṭṭiddāne. Khaṇḍitavāgiyū, allāhana vacanagaḷannu dhikkarisuvavarige kaṭhiṇa śikṣe kādide. Allāhanantū pracaṇḍanū (keḍukige) pratīkāra tīrisuvavanū āgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 4
إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَخۡفَىٰ عَلَيۡهِ شَيۡءٞ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِي ٱلسَّمَآءِ
bhūmiyallāgali ākāśadallāgali iruva yāva vastuvū allāhaninda khaṇḍita mareyāgilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 5
هُوَ ٱلَّذِي يُصَوِّرُكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡحَامِ كَيۡفَ يَشَآءُۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
garbhadoḷagē nim'mannu tānicchisidante citrisi rūpisuvavanu avanē. Avana horatu pūjār'haru bērilla. Avanu apāra śaktiśāli hāgū tumbā yuktivantanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 6
هُوَ ٱلَّذِيٓ أَنزَلَ عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ مِنۡهُ ءَايَٰتٞ مُّحۡكَمَٰتٌ هُنَّ أُمُّ ٱلۡكِتَٰبِ وَأُخَرُ مُتَشَٰبِهَٰتٞۖ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمۡ زَيۡغٞ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَٰبَهَ مِنۡهُ ٱبۡتِغَآءَ ٱلۡفِتۡنَةِ وَٱبۡتِغَآءَ تَأۡوِيلِهِۦۖ وَمَا يَعۡلَمُ تَأۡوِيلَهُۥٓ إِلَّا ٱللَّهُۗ وَٱلرَّـٰسِخُونَ فِي ٱلۡعِلۡمِ يَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِۦ كُلّٞ مِّنۡ عِندِ رَبِّنَاۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ
Avanē, ī granthavannu nimage iḷisikoṭṭavanu. Idaralli khacita vacanagaḷive – avugaḷē ī granthada sāra. Innu, idaralli bahu arthada vacanagaḷū ive. Tam'ma manas'sugaḷalli vakrate uḷḷavaru, ī paiki bahu arthada vacanagaḷa hinde naḍeyuttāre. Avaru ī mūlaka gondalada bennu hiḍiyuttāre mattu vikr̥ta vyākhyānagaḷannu arasuttiruttāre. Nijavāgi, avugaḷa sariyāda vyākhyānavannu ballavanu allāhana horatu bērārū illa. Pakvavāda jñāna uḷḷavaru mātra, ‘‘nāvu idannu nambiruvevu, idellavū nam'moḍeyana kaḍeyindalē bandide’’ ennuttāre. Nijavāgi bud'dhivantara horatu bērārū pāṭha kaliyuvudilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 7
رَبَّنَا لَا تُزِغۡ قُلُوبَنَا بَعۡدَ إِذۡ هَدَيۡتَنَا وَهَبۡ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةًۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡوَهَّابُ
(anthavaru ī rīti prārthisuttāre;) ‘‘nam'moḍeyā, nīnu namage saridāriyannu tōrida baḷika nam'ma manas'sugaḷannu vakragoḷisabēḍa. Ninna kaḍeyinda namage anugrahavannu karuṇisu. Nīnu khaṇḍita mahā udāriyāgiruve’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 8
رَبَّنَآ إِنَّكَ جَامِعُ ٱلنَّاسِ لِيَوۡمٖ لَّا رَيۡبَ فِيهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ
‘‘nam'moḍeyā, nis'sandēhavāgiyū baraliruva ondu dina nīnu khaṇḍita ella mānavarannu ondeḍe sērisaliruve’’. Allāhanantu endigū tanna mātannu mīruvavanalla
Surah Aal-e-Imran, Verse 9
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغۡنِيَ عَنۡهُمۡ أَمۡوَٰلُهُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُهُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيۡـٔٗاۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ وَقُودُ ٱلنَّارِ
dhikkārigaḷa sampattāgali, santānavāgali allāhaneduru avara yāva neravigū bāradu. Avaru narakada indhanavāguvaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 10
كَدَأۡبِ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ بِذُنُوبِهِمۡۗ وَٱللَّهُ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
phiraunana janarige mattu avariginta hindinavarige odagida gatiyē avarigū odaguvudu. Avaru nam'ma vacanagaḷannu suḷḷendu tiraskarisiddaru. Allāhanu avara pāpagaḷa kāraṇa avarannu śikṣisidanu. Nijakkū allāhanu bahaḷa kaṭhiṇavāgi daṇḍisuvavanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 11
قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ سَتُغۡلَبُونَ وَتُحۡشَرُونَ إِلَىٰ جَهَنَّمَۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمِهَادُ
dhikkārigaḷoḍane hēḷiri; ‘‘śīghravē nīvu sōtu hōguviri mattu narakadeḍege nim'mannu aṭṭalāguvudu. Adu tīrā keṭṭa neleyāgide’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 12
قَدۡ كَانَ لَكُمۡ ءَايَةٞ فِي فِئَتَيۡنِ ٱلۡتَقَتَاۖ فِئَةٞ تُقَٰتِلُ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَأُخۡرَىٰ كَافِرَةٞ يَرَوۡنَهُم مِّثۡلَيۡهِمۡ رَأۡيَ ٱلۡعَيۡنِۚ وَٱللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصۡرِهِۦ مَن يَشَآءُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ
(Badr yud'dhadalli) paraspara yud'dha niratarāgidda ā eraḍu paṅgaḍagaḷalli nimagondu sūcaneyittu. Avaralli ondu gumpu allāhana mārgadalli hōrāḍuttiddare, innondu gumpu dhikkārigaḷaddāgittu. Avaru (dhikkārigaḷu) tamaginta duppaṭṭu iruvudannu avaru (viśvāsigaḷu) kaṇṇāre kāṇuttiddaru. Ādare, allāhanu tānicchisidavarige tanna nerevina mūlaka balavannu odagisuttāne. Dr̥ṣṭi uḷḷavarige idaralli khaṇḍita pāṭhavide
Surah Aal-e-Imran, Verse 13
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ ٱلشَّهَوَٰتِ مِنَ ٱلنِّسَآءِ وَٱلۡبَنِينَ وَٱلۡقَنَٰطِيرِ ٱلۡمُقَنطَرَةِ مِنَ ٱلذَّهَبِ وَٱلۡفِضَّةِ وَٱلۡخَيۡلِ ٱلۡمُسَوَّمَةِ وَٱلۡأَنۡعَٰمِ وَٱلۡحَرۡثِۗ ذَٰلِكَ مَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسۡنُ ٱلۡمَـَٔابِ
janara pālige, avara prītipātrarāda mahiḷeyaru, putraru, cinna mattu beḷḷiya rāśigaḷu, bare eḷeda (paḷagisida) kuduregaḷu, sāku prāṇigaḷu mattu vyavasāyada jamīnugaḷu – ivugaḷannellā candagāṇisalāgide. Ādare ivellā kēvala ihalōkada badukina sādhanagaḷu. Nijakkū atyuttama neleyu allāhana baḷi ide
Surah Aal-e-Imran, Verse 14
۞قُلۡ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيۡرٖ مِّن ذَٰلِكُمۡۖ لِلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا وَأَزۡوَٰجٞ مُّطَهَّرَةٞ وَرِضۡوَٰنٞ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ
hēḷiri; ivellakkinta uttamavādudannu nānu nimage tiḷisalē? Dharmaniṣṭharigāgi avara oḍeyana baḷi, taḷadalli nadigaḷu hariyuttiruva svargatōṭagaḷive. Alli avaru sadākāla iruvaru. Alli avarigāgi pāvana patniyariruvaru mattu (avarige) allāhana meccugeyu prāptavāguvudu. Allāhanantu tanna dāsara mēle sadā kaṇṇiṭṭiruttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 15
ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ
avaru (dharmaniṣṭharu) ‘‘nam'moḍeyā, nāvu khaṇḍita nambiruvevu. Nīninnu nam'ma pāpagaḷannu kṣamisu mattu nam'mannu narakāgniya hinseyinda rakṣisu’’ endu prārthisuttiruttāre
Surah Aal-e-Imran, Verse 16
ٱلصَّـٰبِرِينَ وَٱلصَّـٰدِقِينَ وَٱلۡقَٰنِتِينَ وَٱلۡمُنفِقِينَ وَٱلۡمُسۡتَغۡفِرِينَ بِٱلۡأَسۡحَارِ
avaru sahanaśīlarāgiruttāre. Satyaniṣṭharāgiruttāre. Ārādhanā niratarāgiruttāre, dānigaḷāgiruttāre, mattu nitya mun̄jāvige munna (allāhanoḍane) kṣame yācisuttāre
Surah Aal-e-Imran, Verse 17
شَهِدَ ٱللَّهُ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَأُوْلُواْ ٱلۡعِلۡمِ قَآئِمَۢا بِٱلۡقِسۡطِۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
tanna horatu bēre dēvarillavendu allāhanu ghōṣisiruvanu. Malakgaḷu mattu sthiravāgi n'yāyamārgadalliruva jñānigaḷellarū (idannē ghōṣisuttāre). Pracaṇḍanū yuktivantanū āgiruva ātana horatu bēre dēvarilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 18
إِنَّ ٱلدِّينَ عِندَ ٱللَّهِ ٱلۡإِسۡلَٰمُۗ وَمَا ٱخۡتَلَفَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۗ وَمَن يَكۡفُرۡ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ
Khaṇḍitavāgiyū allāhana dr̥ṣṭiyalli islām (śaraṇāgati) naija dharmavāgide. Ī hinde grantha nīḍalādavaru, tam'ma baḷige jñānavu banda baḷika kēvala paraspara dvēṣada kāraṇa bhinnamata tāḷiddaru. Allāhana vacanagaḷannu dhikkarisuvavaru (tiḷidirali), allāhanu bahaḷa vēgavāgi vicāraṇe mugisuvavanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 19
فَإِنۡ حَآجُّوكَ فَقُلۡ أَسۡلَمۡتُ وَجۡهِيَ لِلَّهِ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِۗ وَقُل لِّلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡأُمِّيِّـۧنَ ءَأَسۡلَمۡتُمۡۚ فَإِنۡ أَسۡلَمُواْ فَقَدِ ٱهۡتَدَواْۖ وَّإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنَّمَا عَلَيۡكَ ٱلۡبَلَٰغُۗ وَٱللَّهُ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ
avaru nim'moḍane jagaḷāḍalu bandare ‘‘nānu mattu nanna anuyāyigaḷantu allāhanige sampūrṇa śaraṇāgiruvevu’’endu biḍiri. Hāgeyē, grantha nīḍalādavaroḍane mattu um'mī (nirakṣari)gaḷoḍane ‘‘nīvū śaraṇādirā?’’ Endu kēḷiri. Avaru śaraṇādare, sanmārgavannu paḍedaru. Innu avaru mukha tirugisikoṇḍare, nim'ma mēliruvudu, kēvala (satyavannu) talupisuva hoṇe mātra. Allāhanu tanna dāsarannu sadā nōḍuttiruttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 20
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيۡرِ حَقّٖ وَيَقۡتُلُونَ ٱلَّذِينَ يَأۡمُرُونَ بِٱلۡقِسۡطِ مِنَ ٱلنَّاسِ فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
allāhana vacanagaḷannu dhikkarisuvavaru, pravādigaḷannu an'yāyavāgi kolluvavaru mattu mānavara paiki n'yāyavannu ādēśisuvavarannu kolluvavaru – avarigellā bhārī kaṭhiṇa śikṣeya suvārte nīḍiri
Surah Aal-e-Imran, Verse 21
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ
anthavara karmagaḷellā ihalōkadallū paralōkadallū vyarthavāgi biḍuvavu mattu avarige sahāyakaru yārū iralāraru
Surah Aal-e-Imran, Verse 22
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيبٗا مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ يُدۡعَوۡنَ إِلَىٰ كِتَٰبِ ٱللَّهِ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٞ مِّنۡهُمۡ وَهُم مُّعۡرِضُونَ
granthada bhāgavondannu nīḍalāgiddavarannu nīvu nōḍalillave? Avara naḍuvaṇa tīrpigāgi avarannu allāhana granthadeḍege kareyalādāga, avarallina kelavaru kaḍegaṇisuttāre mattu tappisikoḷḷuttāre
Surah Aal-e-Imran, Verse 23
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَالُواْ لَن تَمَسَّنَا ٱلنَّارُ إِلَّآ أَيَّامٗا مَّعۡدُودَٰتٖۖ وَغَرَّهُمۡ فِي دِينِهِم مَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ
idēkendare avaru ‘‘narakāgniyu nam'mannu muṭṭadu, (heccendare) kelavu dinagaḷa horatu’’ ennuttāre mattu avaru svataḥ racisikoṇḍiruva kelavu anśagaḷu avarannu dharmada viṣayadalli bhramege oḷapaḍisive
Surah Aal-e-Imran, Verse 24
فَكَيۡفَ إِذَا جَمَعۡنَٰهُمۡ لِيَوۡمٖ لَّا رَيۡبَ فِيهِ وَوُفِّيَتۡ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ
nis'sandēhavāgi baraliruva ondu dina, avarannellā ondeḍe sērisalādāga (avara sthiti) hēgiddītu? (Andu) pratiyobba vyaktigū avana śramada pratiphalavannu nīḍalāguvudu. Ādare avara mēle an'yāya naḍeyadu
Surah Aal-e-Imran, Verse 25
قُلِ ٱللَّهُمَّ مَٰلِكَ ٱلۡمُلۡكِ تُؤۡتِي ٱلۡمُلۡكَ مَن تَشَآءُ وَتَنزِعُ ٱلۡمُلۡكَ مِمَّن تَشَآءُ وَتُعِزُّ مَن تَشَآءُ وَتُذِلُّ مَن تَشَآءُۖ بِيَدِكَ ٱلۡخَيۡرُۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
Hēḷiri; ‘‘viśva sāmrājyada oḍeyanāda allāhanē, nīnu nīnicchisidavarige adhikāravannu nīḍuve mattu nīnicchisidavarinda adhikāravannu kittukoḷḷuve. Hāgeyē nīnicchisidavarige nīnu gauravavannu dayapālisuve mattu nīnicchisidavarannu apamānitarāgisuve. Oḷitellavū ninna kaiyallē ide. Khaṇḍitavāgiyū nīnu ellavannū māḍalu śaktanu’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 26
تُولِجُ ٱلَّيۡلَ فِي ٱلنَّهَارِ وَتُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِي ٱلَّيۡلِۖ وَتُخۡرِجُ ٱلۡحَيَّ مِنَ ٱلۡمَيِّتِ وَتُخۡرِجُ ٱلۡمَيِّتَ مِنَ ٱلۡحَيِّۖ وَتَرۡزُقُ مَن تَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٖ
‘‘hagalinoḷage rātriyannu pōṇisuvavanu nīnē hāgū rātriyoḷage hagalannu pōṇisuvavanu nīnē. Nirjīviyoḷaginda jīviyannu hora tegeyuvavanū nīnē hāgū jīviyoḷaginda nirjīviyannu horategeyuvavanū nīnē. Nīnu nīnicchisidavarige apāra sampatsādhanagaḷannu odagisuve’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 27
لَّا يَتَّخِذِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۖ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَلَيۡسَ مِنَ ٱللَّهِ فِي شَيۡءٍ إِلَّآ أَن تَتَّقُواْ مِنۡهُمۡ تُقَىٰةٗۗ وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَّهُ نَفۡسَهُۥۗ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلۡمَصِيرُ
viśvāsigaḷu, viśvāsigaḷannu biṭṭu dhikkārigaḷannu tam'ma pōṣaka rāgisikoḷḷabāradu. Hāge māḍidātanige allāhanondige yāva naṇṭū uḷiyadu – nīvu avarinda surakṣitarāgiralu kēvala bhadrateya kramavāgi hāge māḍiddare adu kṣamya. Allāhanu tanna kuritu nim'mannu eccarisuttāne. Konege nīvu allāhaneḍegē maraḷabēkāgide
Surah Aal-e-Imran, Verse 28
قُلۡ إِن تُخۡفُواْ مَا فِي صُدُورِكُمۡ أَوۡ تُبۡدُوهُ يَعۡلَمۡهُ ٱللَّهُۗ وَيَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
hēḷiri; ‘‘nīvu nim'ma manadalliruvudannu guṭṭāgiṭṭarū prakaṭapaḍisidarū allāhanu khaṇḍita adannu ariyuvanu. Avanantu, ākāśagaḷallina mattu bhūmiyallina ellavannū aritiruttāne. Hāgeyē, allāhanu ellavannū māḍalu śaktanāgiddāne’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 29
يَوۡمَ تَجِدُ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا عَمِلَتۡ مِنۡ خَيۡرٖ مُّحۡضَرٗا وَمَا عَمِلَتۡ مِن سُوٓءٖ تَوَدُّ لَوۡ أَنَّ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَهُۥٓ أَمَدَۢا بَعِيدٗاۗ وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَّهُ نَفۡسَهُۥۗ وَٱللَّهُ رَءُوفُۢ بِٱلۡعِبَادِ
(antima vicāraṇeya) ā dina, pratiyobbanū tānu māḍiruva pratiyondu satkarmavannu hāgū tānu māḍiruva pratiyondu duṣkarmavannu tanna munde kāṇuvanu. Āga avanu, tanna hāgū avugaḷa (ā tanna pāpagaḷa) naḍuve bhārī antaravirabēkittu endu hambalisuvanu. Allāhanu tanna kuritu nim'mannu eccarisuttāne. Allāhanu tanna dāsara pālige tumbā vātsalyamayiyāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 30
قُلۡ إِن كُنتُمۡ تُحِبُّونَ ٱللَّهَ فَٱتَّبِعُونِي يُحۡبِبۡكُمُ ٱللَّهُ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡ ذُنُوبَكُمۡۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
(Dūtarē) hēḷiri; (janarē,) nīvu nijakkū allāhanannu prītisuvavarāgiddare nannannu anusarisiri. Āga allāhanu nim'mannu prītisuvanu mattu nimagāgi nim'ma pāpagaḷannu kṣamisuvanu. Allāhanantu tumbā kṣamāśīlanū karuṇāmayiyū āgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 31
قُلۡ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَۖ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلۡكَٰفِرِينَ
(dūtarē,) ‘‘allāhana hāgū (avana) dūtara ājñāpālane māḍiri’’ endu ādēśisiri. Avaru kaḍegaṇisidare (avarige tiḷidirali;) allāhanu antaha dhikkārigaḷannu khaṇḍita prītisuvudilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 32
۞إِنَّ ٱللَّهَ ٱصۡطَفَىٰٓ ءَادَمَ وَنُوحٗا وَءَالَ إِبۡرَٰهِيمَ وَءَالَ عِمۡرَٰنَ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ
allāhanu samasta lōkadavaralli ādam, nūh, ibrāhīmra santati mattu imrānra santatiyannu viśēṣavāgi āydukoṇḍanu
Surah Aal-e-Imran, Verse 33
ذُرِّيَّةَۢ بَعۡضُهَا مِنۢ بَعۡضٖۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
avaralli kelavaru itara kelavara santatigaḷāgiddaru (avarellā ondē parampareyavarāgiddaru). Allāhanu ellavannū ālisuvavanu mattu ellavannū ballavanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 34
إِذۡ قَالَتِ ٱمۡرَأَتُ عِمۡرَٰنَ رَبِّ إِنِّي نَذَرۡتُ لَكَ مَا فِي بَطۡنِي مُحَرَّرٗا فَتَقَبَّلۡ مِنِّيٓۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
imrānra patni hēḷidaru; ‘‘nannoḍeyā, nānidō nanna garbhadalliruvudannu (maguvannu) sampūrṇavāgi ninna sēvege muḍipāgi iḍuvudāgi harake hottiddēne. Nīnidannu nanninda svīkarisu. Nīnu khaṇḍita ellavannū ālisuvavanu mattu ellavannū ballavanu.’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 35
فَلَمَّا وَضَعَتۡهَا قَالَتۡ رَبِّ إِنِّي وَضَعۡتُهَآ أُنثَىٰ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا وَضَعَتۡ وَلَيۡسَ ٱلذَّكَرُ كَٱلۡأُنثَىٰۖ وَإِنِّي سَمَّيۡتُهَا مَرۡيَمَ وَإِنِّيٓ أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ ٱلرَّجِيمِ
Konege āke adannu (śiśuvannu) hettāga ‘‘oḍeyā, nānu heṇṇu maguvannu hettiruvenu’’ endaru. Nijavāgi āke ēnannu hettiddaḷembudu allāhanige cennāgi tiḷidittu. Allade gaṇḍu magu heṇṇinantiruvudilla. (Āke hēḷidaru;) ‘‘nānu ī maguvannu maryam endu hesarisiddēne mattu ivaḷannu hāgū ivaḷa santatiyannu śapita śaitānaninda kāpāḍalikkāgi ninna rakṣaṇege oppisuttiddēne’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 36
فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٖ وَأَنۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنٗا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّاۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيۡهَا زَكَرِيَّا ٱلۡمِحۡرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزۡقٗاۖ قَالَ يَٰمَرۡيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَاۖ قَالَتۡ هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٍ
Konege ākeya oḍeyanu ākeyannu (maryamrannu) udāravāgi svīkarisidanu hāgū ākeyannu śrēṣṭha rītiyalli beḷesidanu. Taruvāya avanu ākeya pōṣaṇeyannu jhakariyyārige oppisidanu. Jhakariyyā ākeya koṭhaḍiya baḷige bandāgalellā ākeya baḷi āhāravannu kāṇuttiddaru. Om'me avaru ‘‘ō maryam! Idu ninna baḷige ellinda bantu?’’ Endu kēḷidaru. Āke ‘‘idu allāhana kaḍeyinda bandide. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu tānicchisidavarige apāra sampannateyannu dayapālisuttāne’’ endaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 37
هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُۥۖ قَالَ رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ
āga jhakariyyā ‘‘nannoḍeyā! Ninna vatiyinda nanage sajjana santānavannu karuṇisu. Khaṇḍitavāgiyū nīnu prārthaneyannu ālisuvavanu’’ endu tam'moḍeyanannu prārthisidaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 38
فَنَادَتۡهُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَهُوَ قَآئِمٞ يُصَلِّي فِي ٱلۡمِحۡرَابِ أَنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحۡيَىٰ مُصَدِّقَۢا بِكَلِمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَسَيِّدٗا وَحَصُورٗا وَنَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
avaru koṭhaḍiyalli nintu namājh sallisuttiddāga malakgaḷu avarannu karedu ‘‘allāhanu nimage yahyāra śubhavārte nīḍuttiddāne. Avaru allāhana kaḍeyinda baruva vacanavannu samarthisuvavaru, jananāyakaru, ātma niyantraṇa uḷḷavaru, mattu obba sajjana pravādiyāguvaru’’endaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 39
قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَٰمٞ وَقَدۡ بَلَغَنِيَ ٱلۡكِبَرُ وَٱمۡرَأَتِي عَاقِرٞۖ قَالَ كَذَٰلِكَ ٱللَّهُ يَفۡعَلُ مَا يَشَآءُ
āga avaru (jhakariyya) ‘‘nannoḍeyā, nanagobba putranu janisuvudādarū hēge? Nānu tumbā vr̥d'dhanāgibiṭṭiddēne mattu nanna patniyantu ban̄jeyāgiddāḷe’’ endaru. Avanu (allāhanu) hēḷidanu; ‘‘hāgeyē āguvudu – allāhanu tānicchisiddannu māḍuttāne’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 40
قَالَ رَبِّ ٱجۡعَل لِّيٓ ءَايَةٗۖ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمۡزٗاۗ وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ
avaru ‘‘nannoḍeyā, nanagondu purāveyannu odagisu’’ endaru. Avanu hēḷidanu; ‘‘nimagiruva purāveyēnendare mūru dinagaḷa kāla nimage, janaroḍane kaisannegaḷannu māḍuva horatu bērēnū mātanāḍalikkāgadu. (Nīvīga) nim'moḍeyanannu padē padē smarisiri hāgū mun̄jāvinallū iruḷallū avana pāvitravannu japisiri’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 41
وَإِذۡ قَالَتِ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ يَٰمَرۡيَمُ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصۡطَفَىٰكِ وَطَهَّرَكِ وَٱصۡطَفَىٰكِ عَلَىٰ نِسَآءِ ٱلۡعَٰلَمِينَ
(munde) malakgaḷu hēḷidaru; ‘‘ō maryam, allāhanu nim'mannu ārisikoṇḍiruvanu hāgū nim'mannu nirmalagoḷisiruvanu mattu jagattina sarva mahiḷeyara paiki nim'mannu āydukoṇḍiruvanu’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 42
يَٰمَرۡيَمُ ٱقۡنُتِي لِرَبِّكِ وَٱسۡجُدِي وَٱرۡكَعِي مَعَ ٱلرَّـٰكِعِينَ
‘‘Ō maryam, nīvu nim'moḍeyana ādēśagaḷannu pālisuttā avanige sāṣṭāṅgaveraguttalū avana munde bāguvavara jote sēri bāguttalū iri’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 43
ذَٰلِكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلۡغَيۡبِ نُوحِيهِ إِلَيۡكَۚ وَمَا كُنتَ لَدَيۡهِمۡ إِذۡ يُلۡقُونَ أَقۡلَٰمَهُمۡ أَيُّهُمۡ يَكۡفُلُ مَرۡيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيۡهِمۡ إِذۡ يَخۡتَصِمُونَ
(dūtarē,) ivellā nāvu nimage divya sandēśada mūlaka talupisuttiruva gupta māhitigaḷu. Yāru maryamara pōṣakarāgabēkendu nirdharisalu avaru tam'ma lēkhanigaḷannu eseyuttidda vēḷe nīvu avara jotegiralilla. Hāgeyē, avaru paraspara jagaḷāḍuttiddāgalū nīvu avara baḷi iralilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 44
إِذۡ قَالَتِ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ يَٰمَرۡيَمُ إِنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٖ مِّنۡهُ ٱسۡمُهُ ٱلۡمَسِيحُ عِيسَى ٱبۡنُ مَرۡيَمَ وَجِيهٗا فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ وَمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ
malakgaḷu hēḷidaru; ‘‘ō maryam, allāhanu nimage tanneḍeyinda ondu ‘vacana’da śubhavārte nīḍuttāne. Avara hesaru ‘masīh īsā ibnu maryam’ (maryamara putra īsā masīh) endāgiruvudu. Avaru ihalōkadallū paralōkadallū gauravānvitarāgiruvaru mattu (allāhana) āptarāgiruvaru’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 45
وَيُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِي ٱلۡمَهۡدِ وَكَهۡلٗا وَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
‘‘avaru toṭṭilallū, vr̥d'dhāpyadallū janaroḍane mātanāḍuvaru mattu avaru sajjanarāgiruvaru’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 46
قَالَتۡ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي وَلَدٞ وَلَمۡ يَمۡسَسۡنِي بَشَرٞۖ قَالَ كَذَٰلِكِ ٱللَّهُ يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ
‘‘nannoḍeyā, yāva puruṣanū nannannu sparśisiyē illadiruvāga nanagobba putranu janisuvudādarū hēge?’’ Endu āke (maryam) kēḷidaru. Avanu hēḷidanu; ‘‘hāgeyē āguvudu, allāhanu tānicchisiddannu sr̥ṣṭisuttāne. Avanu ondu nirdhāra kaigoṇḍare, adakke ‘āgu’ endaṣṭē hēḷuttāne mattu adu āgi biḍuttade’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 47
وَيُعَلِّمُهُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَ
(malakgaḷu hēḷidaru;) ‘‘avanu (allāhanu) avarige granthavannu mattu yuktiyannu hāgū taurāt mattu in̄jīlgaḷannu kalisuvanu’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 48
وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ أَنِّي قَدۡ جِئۡتُكُم بِـَٔايَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ أَنِّيٓ أَخۡلُقُ لَكُم مِّنَ ٱلطِّينِ كَهَيۡـَٔةِ ٱلطَّيۡرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيۡرَۢا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۖ وَأُبۡرِئُ ٱلۡأَكۡمَهَ وَٱلۡأَبۡرَصَ وَأُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۖ وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأۡكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لَّكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
‘‘Mattu avanu avarannu isrā'īlara santatiyeḍege tanna dūtanāgi nēmisuvanu’’. (Avaru hēḷuvaru;) ‘‘nānu nim'moḍeyana kaḍeyinda ondu purāveyondige nim'ma baḷige bandiruvenu. Nānidō nimagāgi maṇṇininda ondu pakṣiya rūpavannu nirmisuvenu mattu adaroḷage ūduvenu. Adu allāhana appaṇeyinda (jīvanta) pakṣiyāgi biḍuvudu. Hāgeyē nānu, allāhana ādēśānusāra huṭṭu kuruḍanannu hāgū kuṣṭarōgiyannu guṇapaḍisuvenu mattu mr̥tanannu jīvantagoḷisuvenu. Nīvu ēnannu tinnuttīri mattu nim'ma manegaḷalli ēnannu saṅgrahisiḍuttīri embudannu nānu nimage tiḷisuvenu. Nīvu nambuvavarāgiddare idaralli nimage purāve ide’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 49
وَمُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيَّ مِنَ ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَلِأُحِلَّ لَكُم بَعۡضَ ٱلَّذِي حُرِّمَ عَلَيۡكُمۡۚ وَجِئۡتُكُم بِـَٔايَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
‘‘nānu nanaginta hinde idda taurātna bhāgavannu samarthisuvavanāgiddēne hāgū nim'ma mēle niṣid'dha goḷisalāgidda kelavu viṣayagaḷannu nim'ma pālige sam'matagoḷisalikkāgi bandiruttēne. Nānu nim'ma baḷige nim'ma oḍeyana kaḍeyinda purāveyannu tandiruttēne. (Ādudarinda) nīvu allāhanige an̄jiri mattu nanna ādēśa pālisiri’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 50
إِنَّ ٱللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُوهُۚ هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسۡتَقِيمٞ
‘‘khaṇḍitavāgiyū nannoḍeyanū nim'moḍeyanū allāhanē. Nīvu avanannē ārādhisiri. Aduvē sanmārgavāgide’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 51
۞فَلَمَّآ أَحَسَّ عِيسَىٰ مِنۡهُمُ ٱلۡكُفۡرَ قَالَ مَنۡ أَنصَارِيٓ إِلَى ٱللَّهِۖ قَالَ ٱلۡحَوَارِيُّونَ نَحۡنُ أَنصَارُ ٱللَّهِ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَٱشۡهَدۡ بِأَنَّا مُسۡلِمُونَ
(iṣṭāgiyū) avara kaḍeyinda dhikkāravē kaṇḍāga īsā, ‘‘yāriddāre, allāhana mārgadalli nanna sahāyakaru?’’ Endu kēḷidaru. (Avara) niṣṭha anuyāyigaḷu hēḷidaru; ‘‘nāvu allāhana sahāyakaru. Nāvu allāhanalli nambike iṭṭiruvevu. Nāvu muslimarāgiddēvembudakke nīvu sākṣiyāgiri’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 52
رَبَّنَآ ءَامَنَّا بِمَآ أَنزَلۡتَ وَٱتَّبَعۡنَا ٱلرَّسُولَ فَٱكۡتُبۡنَا مَعَ ٱلشَّـٰهِدِينَ
‘‘nam'moḍeyā, nīnu iḷisikoṭṭiruvudannu (satya sandēśavannu) nāvu nambiddēve mattu nāvu dēvadūtara anuyāyigaḷāgiddēve. Nīnu nam'mannu (satyada para) sākṣigaḷāgiruvavara sālalli sērisu’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 53
وَمَكَرُواْ وَمَكَرَ ٱللَّهُۖ وَٱللَّهُ خَيۡرُ ٱلۡمَٰكِرِينَ
Avaru (virōdhigaḷu, īsāra hatyege) ondu yōjaneyannu rūpisidaru. Atta allāhanū ondu yōjaneyannu rūpisidanu. Allāhanē atyuttama yōjaneyannu rūpisuvavanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 54
إِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَىٰٓ إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرَافِعُكَ إِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَجَاعِلُ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوكَ فَوۡقَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ ثُمَّ إِلَيَّ مَرۡجِعُكُمۡ فَأَحۡكُمُ بَيۡنَكُمۡ فِيمَا كُنتُمۡ فِيهِ تَخۡتَلِفُونَ
allāhanu hēḷidanu; ‘‘ō īsā, nānu nim'ma avadhiyannu pūrṇagoḷisaliddēne hāgū nim'mannu nanneḍege ettikoḷḷaliddēne mattu dhikkārigaḷinda (avara kirukuḷagaḷinda) nim'mannu muktagoḷisaliddēne. Allade punarut'thāna dinada tanaka nānu nim'ma anuyāyigaḷige, dhikkārigaḷeduru prābalyavannu nīḍaliddēne. Konege nīvellarū nanneḍege maraḷi baruviri. Āga, nīvu bhinnate tāḷidda ella viṣayagaḷalli nānu nim'ma naḍuve tīrmāna māḍaliddēne’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 55
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فَأُعَذِّبُهُمۡ عَذَابٗا شَدِيدٗا فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ
dhikkārigaḷige nānu ihalōkadallū para lōkadallū bhārī kaṭhiṇa śikṣe nīḍaliddēne – avarige sahāyakaru yārū sigalāraru
Surah Aal-e-Imran, Verse 56
وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَيُوَفِّيهِمۡ أُجُورَهُمۡۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلظَّـٰلِمِينَ
viśvāsigaḷāgiddu satkarmagaḷannu māḍuttaliruvavarige avanu (allāhanu) avara pūrṇa pratiphalavannu nīḍuvanu. Allāhanu akramigaḷannu meccuvudilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 57
ذَٰلِكَ نَتۡلُوهُ عَلَيۡكَ مِنَ ٱلۡأٓيَٰتِ وَٱلذِّكۡرِ ٱلۡحَكِيمِ
ivellā nāvu nimage (dūtarige) ōdi kēḷisuttiruva divya vacanagaḷu hāgū yukti tumbida bōdhanegaḷāgive
Surah Aal-e-Imran, Verse 58
إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِندَ ٱللَّهِ كَمَثَلِ ءَادَمَۖ خَلَقَهُۥ مِن تُرَابٖ ثُمَّ قَالَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ
allāhana baḷi, īsāra udāharaṇeyu ādamrantide. Avanu avarannu maṇṇininda sr̥ṣṭisiddanu mattu avaroḍane ‘‘āgu’’ endaṣṭē hēḷiddanu, avaru āgi biṭṭiddaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 59
ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡمُمۡتَرِينَ
idu (kurān) nim'moḍeyana kaḍeyinda bandiruva satya. Nīvu ī kuritu sanśayisuvavara sālige sērabēḍi
Surah Aal-e-Imran, Verse 60
فَمَنۡ حَآجَّكَ فِيهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلۡعِلۡمِ فَقُلۡ تَعَالَوۡاْ نَدۡعُ أَبۡنَآءَنَا وَأَبۡنَآءَكُمۡ وَنِسَآءَنَا وَنِسَآءَكُمۡ وَأَنفُسَنَا وَأَنفُسَكُمۡ ثُمَّ نَبۡتَهِلۡ فَنَجۡعَل لَّعۡنَتَ ٱللَّهِ عَلَى ٱلۡكَٰذِبِينَ
nim'ma baḷige satyavu bandu biṭṭa baḷika ī kuritu nim'moḍane jagaḷāḍuvavaroḍane hēḷiri; ‘‘banni, nāvu nam'ma putrarannū nim'ma putrarannū, nam'ma mahiḷeyarannū, nim'ma mahiḷeyarannū kareyōṇa mattu svataḥ nāvū nīvū sēri – suḷḷugārara mēle allāhana śāpavirali – endu moreyiḍōṇa’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 61
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡقَصَصُ ٱلۡحَقُّۚ وَمَا مِنۡ إِلَٰهٍ إِلَّا ٱللَّهُۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
ivellā naija vr̥ttāntagaḷāgive. Allāhana horatu pūjār'haru bērārū illa. Allāhanu khaṇḍita atyanta prabalanū yuktivantanū āgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 62
فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِٱلۡمُفۡسِدِينَ
Iṣṭāgiyū avaru (satyavannu) kaḍegaṇisuttārendādare (avarige tiḷidirali) allāhanu gondala habbuvavarannu cennāgi ballanu
Surah Aal-e-Imran, Verse 63
قُلۡ يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ تَعَالَوۡاْ إِلَىٰ كَلِمَةٖ سَوَآءِۭ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكُمۡ أَلَّا نَعۡبُدَ إِلَّا ٱللَّهَ وَلَا نُشۡرِكَ بِهِۦ شَيۡـٔٗا وَلَا يَتَّخِذَ بَعۡضُنَا بَعۡضًا أَرۡبَابٗا مِّن دُونِ ٱللَّهِۚ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُولُواْ ٱشۡهَدُواْ بِأَنَّا مُسۡلِمُونَ
‘‘granthadavarē, nam'ma mattu nim'ma naḍuve samānavāgiruva anśadeḍege banniri. Nāvu allāhana horatu bērārannū pūjisadirōṇa mattu yārannū avana jote pālugoḷisadirōṇa. Hāgeyē nam'malli yārū allāhana horatu bēre yārannū dēvarugaḷāgisabāradu’’ endu hēḷiri. Iṣṭāgiyū avaru haṭhamāritanavannē tōridare, ‘‘nīvu sākṣigaḷāgiri, nāvantu khaṇḍita muslimarāgiruvevu (allāhanige śaraṇāgiruvevu)’’ endu ghōṣisiri
Surah Aal-e-Imran, Verse 64
يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لِمَ تُحَآجُّونَ فِيٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَمَآ أُنزِلَتِ ٱلتَّوۡرَىٰةُ وَٱلۡإِنجِيلُ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِهِۦٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
(mattu hēḷiri:) ‘‘Granthadavarē, nīvēke nam'moḍane ibrāhīmra kuritu jagaḷāḍuttīri? Taurāt mattu in̄jīlgaḷannu avara anantaravaṣṭē iḷisalāgittu. Nīvu ālōcisuvudillavē?’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 65
هَـٰٓأَنتُمۡ هَـٰٓؤُلَآءِ حَٰجَجۡتُمۡ فِيمَا لَكُم بِهِۦ عِلۡمٞ فَلِمَ تُحَآجُّونَ فِيمَا لَيۡسَ لَكُم بِهِۦ عِلۡمٞۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ وَأَنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ
‘‘Nimage alpasvalpa tiḷidiruva viṣayagaḷallantu nīvu sākaṣṭu jagaḷāḍiddāyitu. (Idīga) nimage ēnēnū tiḷidillada viṣayadalli nīvu jagaḷāḍuvudēke? Ballavanu allāhanu mātra, nīvu ballavaralla
Surah Aal-e-Imran, Verse 66
مَا كَانَ إِبۡرَٰهِيمُ يَهُودِيّٗا وَلَا نَصۡرَانِيّٗا وَلَٰكِن كَانَ حَنِيفٗا مُّسۡلِمٗا وَمَا كَانَ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ
ibrāhīmaru yahūdiyāgali kraistanāgali āgiralilla. Avaru niṣṭhāvanta muslimarāgiddaru. Avaru khaṇḍita bahudēvārādhakarāgiralilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 67
إِنَّ أَوۡلَى ٱلنَّاسِ بِإِبۡرَٰهِيمَ لَلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ وَهَٰذَا ٱلنَّبِيُّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۗ وَٱللَّهُ وَلِيُّ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
janara paiki ibrāhīmarondige nijavāda naṇṭiruvudu, avarannu anusarisuvavarige – (andare) ī dēvadūtarige mattu viśvāsigaḷige mātra. Allāhanē viśvāsigaḷa pōṣakanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 68
وَدَّت طَّآئِفَةٞ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَوۡ يُضِلُّونَكُمۡ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمۡ وَمَا يَشۡعُرُونَ
granthadavarallina ondu paṅgaḍavu, hēgādarū nim'mannu dāri tappisalu hambalisuttide. Nijavāgi avaru svataḥ tam'mannē dārigeḍisuttiddāraṣṭē. Ādare avarige adara arivilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 69
يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لِمَ تَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَأَنتُمۡ تَشۡهَدُونَ
granthadavarē, allāhana vacanagaḷige (avu satyavembudakke) nīvē sākṣigaḷāgiruvāga nīvēke avugaḷannu dhikkarisuttiruviri
Surah Aal-e-Imran, Verse 70
يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لِمَ تَلۡبِسُونَ ٱلۡحَقَّ بِٱلۡبَٰطِلِ وَتَكۡتُمُونَ ٱلۡحَقَّ وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ
granthadavarē, nīvu tiḷidavarāgiruttā satyavannu asatyada jotegēke beresuttīri? Mattu satyavannu nīvēke bacciḍuttīri
Surah Aal-e-Imran, Verse 71
وَقَالَت طَّآئِفَةٞ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ ءَامِنُواْ بِٱلَّذِيٓ أُنزِلَ عَلَى ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَجۡهَ ٱلنَّهَارِ وَٱكۡفُرُوٓاْ ءَاخِرَهُۥ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ
Granthadavarallina ondu gumpinavaru ‘‘nīvu hagalina modala bhāgadalli (mun̄jāne), satyaviśvāsigaḷige iḷisi koḍalāgiruva sandēśadalli nambike prakaṭisiri mattu adara koneya bhāgadalli (san̄je) adannu dhikkarisiri. Idarinda avaru (tam'ma dharmavannu) toreyabahudu’’ ennuttāre
Surah Aal-e-Imran, Verse 72
وَلَا تُؤۡمِنُوٓاْ إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِينَكُمۡ قُلۡ إِنَّ ٱلۡهُدَىٰ هُدَى ٱللَّهِ أَن يُؤۡتَىٰٓ أَحَدٞ مِّثۡلَ مَآ أُوتِيتُمۡ أَوۡ يُحَآجُّوكُمۡ عِندَ رَبِّكُمۡۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡفَضۡلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٞ
‘‘nim'ma dharmada anuyāyigaḷa horatu bēre yārannū nambabēḍi’’ (endu avaru hēḷuttāre). Nīvu hēḷiri; ‘‘allāhanu tōrisida mārgavē khacita sanmārgavāgide. Adannu avanu (hindom'me) nimage nīḍidante bērobbarigū nīḍaballanu. Athavā nim'moḍeyana baḷi avarannu nim'ma virud'dha sākṣiyāgisaballanu’’. Hēḷiri; anugrahavu khaṇḍita allāhana kaiyallide. Avanu adannu tānicchisidavarige dayapālisuttāne. Allāhanu tumbā viśālanū jñāniyū āgiddāne’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 73
يَخۡتَصُّ بِرَحۡمَتِهِۦ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ
avanu tānicchisidavarannu tanna anugrahakkāgi viśēṣavāgi āydukoḷḷuttāne. Allāhanantu bhārī bhavya anugrahiyāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 74
۞وَمِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مَنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِقِنطَارٖ يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ وَمِنۡهُم مَّنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِدِينَارٖ لَّا يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ إِلَّا مَا دُمۡتَ عَلَيۡهِ قَآئِمٗاۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَالُواْ لَيۡسَ عَلَيۡنَا فِي ٱلۡأُمِّيِّـۧنَ سَبِيلٞ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ
nīvu nambike iṭṭu rāśigaṭṭale sampattannu vaśakkoppisidare adannu (surakṣitavāgi) nimage maraḷisuvavarū granthadavaralliddāre. Hāgeyē, nīvu nambike iṭṭu kēvala ondu cinnada nāṇyavannu vaśakkoppisidare, nīvu satatavāgi bennu hiḍiyadiddare, adannu nimage maraḷisadavarū avaralliddāre. Idēkendare avaru ‘‘um'mīgaḷige (an'ya samudāyadavarige) nam'ma virud'dha yāva hakkū illa’’ ennuvavarāgiddāre. Nijavāgi avaru (satyavu) tamage tiḷididdarū allāhana kuritu suḷḷu hēḷuttiddāre
Surah Aal-e-Imran, Verse 75
بَلَىٰۚ مَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ وَٱتَّقَىٰ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ
vāstavadalli tānu koṭṭa mātannu pālisuttā bhayabhaktiyondige badukuva dharmaniṣṭharannē allāhanu prītisuttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 76
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَشۡتَرُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَأَيۡمَٰنِهِمۡ ثَمَنٗا قَلِيلًا أُوْلَـٰٓئِكَ لَا خَلَٰقَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيۡهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
Tāvu allāhana jote māḍikoṇḍa karārugaḷannu hāgū tam'ma pratijñegaḷannu saṇṇa belege māri biḍuvavarige paralōkadalli yāva pālū sigadu. Punarut'thāna dina allāhanu avara jote mātanāḍalāranu, avarannu nōḍalāranu mattu avarannu śud'dhīkarisalāranu. Avarige yātanāmaya śikṣe kādide
Surah Aal-e-Imran, Verse 77
وَإِنَّ مِنۡهُمۡ لَفَرِيقٗا يَلۡوُۥنَ أَلۡسِنَتَهُم بِٱلۡكِتَٰبِ لِتَحۡسَبُوهُ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ وَمَا هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۖ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ
avara pyeki ondu gumpinavaru (granthavannōduvāga, tāvu ōduttiruvudu) granthada bhāgavendu nim'mannu nambisalikkāgi tam'ma nāligeyannu tirucuttāre. Nijavāgi adu granthada bhāgavāgiruvudilla. Adu allāhana kaḍeyinda bandudendu avaru hēḷuttāre. Nijavāgi adu allāhana kaḍeyinda bandiruvudilla. Avaru (satyavannu) tiḷidiruttā, allāhana kuritu suḷḷu hēḷuttāre
Surah Aal-e-Imran, Verse 78
مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤۡتِيَهُ ٱللَّهُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحُكۡمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُواْ عِبَادٗا لِّي مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَٰكِن كُونُواْ رَبَّـٰنِيِّـۧنَ بِمَا كُنتُمۡ تُعَلِّمُونَ ٱلۡكِتَٰبَ وَبِمَا كُنتُمۡ تَدۡرُسُونَ
allāhaninda granthavannu, adhikāravannu mattu dūtasthānavannu paḍediruva yāva manuṣyanū janaroḍane ‘‘nīvu allāhanannu biṭṭu nanna dāsarāgiri’’ endu khaṇḍita hēḷalāranu. Avanantu ‘‘divya granthavannu (itararige) kalisuttiruva mattu svataḥ adannu ōduttiruva nīvu dēvara niṣṭhāvanta dāsarāgiri’’ endē hēḷuvanu
Surah Aal-e-Imran, Verse 79
وَلَا يَأۡمُرَكُمۡ أَن تَتَّخِذُواْ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ أَرۡبَابًاۚ أَيَأۡمُرُكُم بِٱلۡكُفۡرِ بَعۡدَ إِذۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ
nīvu malakgaḷannu hāgū pravādigaḷannu dēvarugaḷāgisikoḷḷabēkendū avanu khaṇḍita nimage ādēśisalāranu. Avanēnu, nīvu muslimarāda (allāhanige śaraṇāda) baḷika nimage dhikkāravannu ādēśisuvanē
Surah Aal-e-Imran, Verse 80
وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ لَمَآ ءَاتَيۡتُكُم مِّن كِتَٰبٖ وَحِكۡمَةٖ ثُمَّ جَآءَكُمۡ رَسُولٞ مُّصَدِّقٞ لِّمَا مَعَكُمۡ لَتُؤۡمِنُنَّ بِهِۦ وَلَتَنصُرُنَّهُۥۚ قَالَ ءَأَقۡرَرۡتُمۡ وَأَخَذۡتُمۡ عَلَىٰ ذَٰلِكُمۡ إِصۡرِيۖ قَالُوٓاْ أَقۡرَرۡنَاۚ قَالَ فَٱشۡهَدُواْ وَأَنَا۠ مَعَكُم مِّنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ
‘‘nānu nimage grantha hāgū yuktiyannu nīḍiruvenu. Taruvāya nim'ma baḷi iruvudannu (satyavannu) samarthisuva dēvadūtaru nim'ma baḷige bandāga nīvu khacitavāgi avaralli viśvāsavirisabēku hāgū avarige neravāgabēku’’ endu allāhanu pravādigaḷinda karārannu paḍediddanu. ‘‘Nīvēnu karārannu oppikoṇḍirā? Mattu ī kuritu nanna pramāṇavannu (bādhyateyāgi) svīkarisidirā?’’ Endu avanu kēḷidanu. ‘‘Nāvu karārannu oppi koṇḍevu’’ endu avaru hēḷidaru. Avanu, ‘‘nīvu sākṣigaḷāgiri. Nim'ma jote nānū sākṣiyāgiruttēne’’ endanu
Surah Aal-e-Imran, Verse 81
فَمَن تَوَلَّىٰ بَعۡدَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ
Iṣṭāda baḷika, (satyavannu) kaḍegaṇisidavarē nijavāda avidhēyaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 82
أَفَغَيۡرَ دِينِ ٱللَّهِ يَبۡغُونَ وَلَهُۥٓ أَسۡلَمَ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ طَوۡعٗا وَكَرۡهٗا وَإِلَيۡهِ يُرۡجَعُونَ
ākāśagaḷalli hāgū bhūmiyalliruva ellavū tam'miccheyindalū, anivāryavāgiyū avanige (allāhanige) śaraṇāgi biṭṭiruvāga mattu antimavāgi ellarū avaneḍegē maraḷabēkāgiruvāga, avarēnu allāhana dharmada badalu bērēnannādarū huḍukuttiddāreyē
Surah Aal-e-Imran, Verse 83
قُلۡ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ عَلَيۡنَا وَمَآ أُنزِلَ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطِ وَمَآ أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَٱلنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمۡ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّنۡهُمۡ وَنَحۡنُ لَهُۥ مُسۡلِمُونَ
hēḷiri; ‘‘nāvu allāhanalli hāgū namage ēnannu iḷisikoḍalāgideyō adaralli hāgū ibrāhīm, ismā'īl, ishāk, ya'akūb mattu avara santatigaḷige ēnannu iḷisikoḍalāgittō adaralli hāgū mūsā, īsā mattu itara pravādigaḷige avara oḍeyanu ēnannu dayapālisiddanō adaralli viśvāsavirisiruvevu. Nāvu avara pyeki yāra viṣayadallū tāratamya tōruvudilla. Nāvu avanige (allāhanige) muslimarāgiruvevu (śaraṇāgiruvevu)’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 84
وَمَن يَبۡتَغِ غَيۡرَ ٱلۡإِسۡلَٰمِ دِينٗا فَلَن يُقۡبَلَ مِنۡهُ وَهُوَ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
yārādarū islāmna (sampūrṇavāgi allāhanige śaraṇāguvudara) horatu bērāvudādarū dharmavannu bayasidare adu avaninda khaṇḍita svīkr̥tavāgadu mattu paralōkadalli avanu ellavannū kaḷedu koṇḍavara sālalliruvanu
Surah Aal-e-Imran, Verse 85
كَيۡفَ يَهۡدِي ٱللَّهُ قَوۡمٗا كَفَرُواْ بَعۡدَ إِيمَٰنِهِمۡ وَشَهِدُوٓاْ أَنَّ ٱلرَّسُولَ حَقّٞ وَجَآءَهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ
om'me viśvāsigaḷāda baḷika hāgū dēvadūtaru satyavantarendū tam'ma baḷige spaṣṭa purāvegaḷu bandiveyendū sākṣa hēḷida baḷika matte dhikkārigaḷāguvavarige allāhanu sanmārga tōruvudādarū ēke? Allāhanu akramigaḷige sanmārga tōruvudilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 86
أُوْلَـٰٓئِكَ جَزَآؤُهُمۡ أَنَّ عَلَيۡهِمۡ لَعۡنَةَ ٱللَّهِ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلنَّاسِ أَجۡمَعِينَ
anthavara mēle allāhana hāgū malakgaḷa mattu sakala mānavara śāpavide. Iduvē avarigiruva pratiphala
Surah Aal-e-Imran, Verse 87
خَٰلِدِينَ فِيهَا لَا يُخَفَّفُ عَنۡهُمُ ٱلۡعَذَابُ وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ
avaru sadākāla adarallē (narakadallē) iruvaru. Avara śikṣeyannu kin̄cittū kaḍitagoḷisalāgadu mattu avarige kālāvakāśavū sigadu
Surah Aal-e-Imran, Verse 88
إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ وَأَصۡلَحُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ
ādare, ā baḷika paścāttāpa paṭṭu tam'mannu sudhārisikoṇḍavara pālige allāhanu kṣamāśīlanū dayāḷuvū āgiruvanu
Surah Aal-e-Imran, Verse 89
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بَعۡدَ إِيمَٰنِهِمۡ ثُمَّ ٱزۡدَادُواْ كُفۡرٗا لَّن تُقۡبَلَ تَوۡبَتُهُمۡ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلضَّآلُّونَ
viśvāsigaḷāda baḷika dhikkārigaḷādavaru mattu tam'ma dhikkārada dhōraṇeyallē munnaḍedavara paścāttāpavu khaṇḍita svīkr̥tavāgadu. Avarē nijavāgi dārigeṭṭavaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 90
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَمَاتُواْ وَهُمۡ كُفَّارٞ فَلَن يُقۡبَلَ مِنۡ أَحَدِهِم مِّلۡءُ ٱلۡأَرۡضِ ذَهَبٗا وَلَوِ ٱفۡتَدَىٰ بِهِۦٓۗ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ
Dhikkārigaḷādavaru hāgū dhikkārigaḷāgiyē mr̥tarādavaralli yārādarū sampūrṇa bhūmiyaṣṭu baṅgāravannu parihāravāgi nīḍabayasidarū adannu ātaninda khaṇḍita svīkarisalāgadu. Avarē kaṭhōra śikṣege pātrarāguvavaru mattu avarige yārū sahāyakariralāraru
Surah Aal-e-Imran, Verse 91
لَن تَنَالُواْ ٱلۡبِرَّ حَتَّىٰ تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَۚ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيۡءٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٞ
nīvu nimage priyavāgiruvudannu (allāhana mārgadalli) kharcu māḍuva tanaka nimage śrēṣṭhate prāptavāgadu. Nīvu kharcu māḍuva pratiyondu vastuvina kuritu allāhanu aritiruttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 92
۞كُلُّ ٱلطَّعَامِ كَانَ حِلّٗا لِّبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسۡرَـٰٓءِيلُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ مِن قَبۡلِ أَن تُنَزَّلَ ٱلتَّوۡرَىٰةُۚ قُلۡ فَأۡتُواْ بِٱلتَّوۡرَىٰةِ فَٱتۡلُوهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
isrā'īlara santatigaḷa pālige (avarindu niṣiddavennuttiruva) ella bhōjanagaḷū sam'matavāgidduvu – taurāt granthada āgamanakke munna isrā'īlaru (pravādi ya'akūbaru, anārōgyada kāraṇa) svataḥ tam'ma mēle niṣēdhisikoṇḍavugaḷa horatu. ‘‘Nīvu satyavantarāgiddare taurātannu tandu adannu ōdi tōrisiri’’ endu (avaroḍane) hēḷiri
Surah Aal-e-Imran, Verse 93
فَمَنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ
iṣṭāda baḷikavū allāhana mēle suḷḷārōpa horisuvavarē akramigaḷāgiddāre
Surah Aal-e-Imran, Verse 94
قُلۡ صَدَقَ ٱللَّهُۗ فَٱتَّبِعُواْ مِلَّةَ إِبۡرَٰهِيمَ حَنِيفٗاۖ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ
hēḷiri; ‘‘allāhanu satyavannē hēḷiruvanu. Ēkaniṣṭharāgidda ibrāhīmara matavannē anusarisiri. Avaru bahudēvārādhakarāgiralilla’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 95
إِنَّ أَوَّلَ بَيۡتٖ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكٗا وَهُدٗى لِّلۡعَٰلَمِينَ
mānavarigāgi (sāmūhika ārādhanegendu) nigadiyāda prathama bhavanavu, samr̥d'dhi tumbida makkaḥdallide mattu adu lōkakkellā mārgadarśiyāgide
Surah Aal-e-Imran, Verse 96
فِيهِ ءَايَٰتُۢ بَيِّنَٰتٞ مَّقَامُ إِبۡرَٰهِيمَۖ وَمَن دَخَلَهُۥ كَانَ ءَامِنٗاۗ وَلِلَّهِ عَلَى ٱلنَّاسِ حِجُّ ٱلۡبَيۡتِ مَنِ ٱسۡتَطَاعَ إِلَيۡهِ سَبِيلٗاۚ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ
adaralli spaṣṭavāda dr̥ṣṭāntagaḷive. Ibrāhīmara sthānavide. Adaroḷage pravēśisidavanu surakṣitanādanu. Allāhana meccugegāgi ī bhavanada hajj (yātre) māḍuvudu, (illige) prayāṇisaballa janara kartavyavāgide. Idannu dhikkarisuvavanu (tiḷidirali) – khaṇḍitavāgiyū allāhanu sarvalōkagaḷinda nirapēkṣanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 97
قُلۡ يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لِمَ تَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَٱللَّهُ شَهِيدٌ عَلَىٰ مَا تَعۡمَلُونَ
hēḷiri; ‘‘granthadavarē, nīvēke allāhana vacanagaḷannu tiraskarisuttīri? Allāhanantū nīvu māḍuttiruva ellavannū ballavanāgiddāne.’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 98
قُلۡ يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لِمَ تَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ مَنۡ ءَامَنَ تَبۡغُونَهَا عِوَجٗا وَأَنتُمۡ شُهَدَآءُۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَٰفِلٍ عَمَّا تَعۡمَلُونَ
Hēḷiri; ‘‘granthadavarē, viśvāsigaḷannu nīvēke allāhana mārgadinda taḍeyuttīri? (Avaru sanmārgadalliddārembudakke) nīvē sākṣigaḷāgiddarū nīvu vakrateyannu huḍukuttīri. Nim'ma kr̥tyagaḷa bagge allāhanēnū ajñanāgilla’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 99
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِن تُطِيعُواْ فَرِيقٗا مِّنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ يَرُدُّوكُم بَعۡدَ إِيمَٰنِكُمۡ كَٰفِرِينَ
viśvāsigaḷē, nīvu grantha nīḍalāgiruvavara yāva paṅgaḍavannu anusarisidarū avaru nim'mannu viśvāsada baḷika matte dhikkārigaḷāgi mārpaḍisuvaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 100
وَكَيۡفَ تَكۡفُرُونَ وَأَنتُمۡ تُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتُ ٱللَّهِ وَفِيكُمۡ رَسُولُهُۥۗ وَمَن يَعۡتَصِم بِٱللَّهِ فَقَدۡ هُدِيَ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ
nimage allāhana vacanagaḷannu ōdi kēḷisalāguttiruvāga mattu allāhana dūtanu nim'ma naḍuve iruvāga nīvu hēge tānē dhikkārigaḷāgaballiri? Sthiravāgi allāhanannu avalambisidātanige sanmārgadarśana prāptavāguttade
Surah Aal-e-Imran, Verse 101
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِۦ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسۡلِمُونَ
viśvāsigaḷē, an̄jabēkāda rītiyalli allāhanige an̄jiri mattu nīvu muslimarallada sthitiyalli mr̥tarāgabāradu
Surah Aal-e-Imran, Verse 102
وَٱعۡتَصِمُواْ بِحَبۡلِ ٱللَّهِ جَمِيعٗا وَلَا تَفَرَّقُواْۚ وَٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ كُنتُمۡ أَعۡدَآءٗ فَأَلَّفَ بَيۡنَ قُلُوبِكُمۡ فَأَصۡبَحۡتُم بِنِعۡمَتِهِۦٓ إِخۡوَٰنٗا وَكُنتُمۡ عَلَىٰ شَفَا حُفۡرَةٖ مِّنَ ٱلنَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنۡهَاۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمۡ ءَايَٰتِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ
nīvellā joteyāgi allāhana pāśavannu bhadravāgi hiḍiyiri hāgū nīvu bhinnarāgabēḍi. Nim'ma mēliruva allāhana anugrahagaḷannu smarisiri. Nīvu paraspara śatrugaḷāgiddāga allāhanu nim'ma manas'sugaḷannu paraspara prītiyinda besedanu mattu avana anugrahadinda nīvu sahōdararādiri. Hāgeyē nīvu ondu agnikuṇḍada an̄cinalliddiri. Avanu nim'mannu adarinda rakṣisidanu. Nīvu sanmārgavannu paḍeyabēkendu ī rīti allāhanu nimage tanna dr̥ṣṭāntagaḷannu vivarisuttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 103
وَلۡتَكُن مِّنكُمۡ أُمَّةٞ يَدۡعُونَ إِلَى ٱلۡخَيۡرِ وَيَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِۚ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
nim'moḷage, (janarannu) oḷitineḍege āmantrisuttiruva, satkāryavannu ādēśisuttiruva mattu duṣṭa kr̥tyagaḷinda taḍeyuttiruva gumpondu sadā irabēku. Avarē vijayigaḷāguvaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 104
وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ تَفَرَّقُواْ وَٱخۡتَلَفُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُۚ وَأُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٌ عَظِيمٞ
tam'ma baḷige bahaḷa spaṣṭavāda mārgadarśanavu banda baḷika viṅgaḍitarāda hāgū paraspara bhinnate tāḷida janarante nīvāgabēḍi. Avarigāgi bhārī ghōra śikṣe kādide
Surah Aal-e-Imran, Verse 105
يَوۡمَ تَبۡيَضُّ وُجُوهٞ وَتَسۡوَدُّ وُجُوهٞۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱسۡوَدَّتۡ وُجُوهُهُمۡ أَكَفَرۡتُم بَعۡدَ إِيمَٰنِكُمۡ فَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ
(Punarut'thānada) ā dina kelavu mukhagaḷu beḷagiruvavu mattu kelavu mukhagaḷu karāḷavāgiruvavu. Mukhavu karāḷavāgiruvavaroḍane ‘‘nīvēnu, dharmavannu nambida baḷika matte dhikkārigaḷādirā? Hāgādare nīvesagida dhikkārada phalavāgi idīga śikṣeyannu saviyiri’’ (ennalāguvudu)
Surah Aal-e-Imran, Verse 106
وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱبۡيَضَّتۡ وُجُوهُهُمۡ فَفِي رَحۡمَةِ ٱللَّهِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ
(andu) mukha beḷagiruvavaru allāhana viśēṣa anugrahada oḷagiruvaru mattu avaru sadākāla allē iruvaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 107
تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱللَّهِ نَتۡلُوهَا عَلَيۡكَ بِٱلۡحَقِّۗ وَمَا ٱللَّهُ يُرِيدُ ظُلۡمٗا لِّلۡعَٰلَمِينَ
ivu allāhana vacanagaḷu – nāvu ivugaḷannu nimage sariyāgi ōdi kēḷisuttiddēve. Allāhanantū lōkavāsigaḷa mēle yāvudē an'yāya esagabayasuvudilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 108
وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرۡجَعُ ٱلۡأُمُورُ
ākāśagaḷalli mattu bhūmiyalliruva ellavū allāhanige sēride mattu ella vicāragaḷu antimavāgi allāhaneḍegē maraḷalive
Surah Aal-e-Imran, Verse 109
كُنتُمۡ خَيۡرَ أُمَّةٍ أُخۡرِجَتۡ لِلنَّاسِ تَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَتَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَتُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِۗ وَلَوۡ ءَامَنَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَٰبِ لَكَانَ خَيۡرٗا لَّهُمۚ مِّنۡهُمُ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَأَكۡثَرُهُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ
nīvu atyuttama samudāyadavaru. Nim'mannu sampūrṇa mānava samājakkāgi niyōjisalāgide. Nīvu (janarige) satkāryagaḷannu ādēśisuvavaru hāgū (avarannu) keṭṭa kr̥tyagaḷinda taḍeyuvavaru mattu allāhanalli viśvāsa uḷḷavaru. Granthadavaru (satya dharmavannu) nambiddare, adu avara pālige uttamavāgiruttittu. Avarallū kelavu viśvāsigaḷiddāre – ādare avaralli heccinavaru avidhēyaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 110
لَن يَضُرُّوكُمۡ إِلَّآ أَذٗىۖ وَإِن يُقَٰتِلُوكُمۡ يُوَلُّوكُمُ ٱلۡأَدۡبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ
nimage ondiṣṭu kirukuḷa nīḍuva horatu bērāva hāniyannū māḍalu avarige sādhyavāgadu. Avaru nim'ma virud'dha yud'dhakkiḷidarū (bēganē) nimage bennu tōrisi ōḍuvaru mattu avarige yāva neravū sigadu
Surah Aal-e-Imran, Verse 111
ضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلذِّلَّةُ أَيۡنَ مَا ثُقِفُوٓاْ إِلَّا بِحَبۡلٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَحَبۡلٖ مِّنَ ٱلنَّاسِ وَبَآءُو بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَسۡكَنَةُۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ يَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلۡأَنۢبِيَآءَ بِغَيۡرِ حَقّٖۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعۡتَدُونَ
avaru ellē irali, avara mēle apamānavannu hēralāgide – allāhana jotegina karāru athavā janara jotegina karārina ādhāradalli avaru paḍeyuva tātkālika rakṣaṇeyu mātra idakke horatāgide. Avaru allāhana krōdhavannu sampādisikoṇḍiddāre mattu avara mēle dāridravannu hēri biḍalāgide. Ēkendare avaru allāhana vacanagaḷannu dhikkarisuttiddaru hāgū an'yāyavāgi pravādigaḷa hatye naḍesuttiddaru mattu avaru avidhēyarāgiddaru hāgū miti mīruvavarāgiddaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 112
۞لَيۡسُواْ سَوَآءٗۗ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ أُمَّةٞ قَآئِمَةٞ يَتۡلُونَ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ ءَانَآءَ ٱلَّيۡلِ وَهُمۡ يَسۡجُدُونَ
Avarellarū samānaralla. Granthadavaralli ondu gumpu (sanmārgadalli) sthiravāgide. Rātri vēḷe avaru allāhana vacanagaḷannu ōduttiruttāre mattu sāṣṭāṅgaveraguttiruttāre
Surah Aal-e-Imran, Verse 113
يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَيَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَيُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
avaru allāhanalli mattu paralōkadalli viśvāsaviṭṭiruttāre, oḷitannu ādēśisuttāre, keḍukininda taḍeyuttāre mattu satkāryagaḷalli spardhātmakavāgi pālugoḷḷuttāre. Avarē sajjanara sālinavaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 114
وَمَا يَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ فَلَن يُكۡفَرُوهُۗ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِٱلۡمُتَّقِينَ
avaru māḍuva yāvudē satkāryavu tiraskr̥tavāgadu. Allāhanantū dharmaniṣṭharannu cennāgi ballanu
Surah Aal-e-Imran, Verse 115
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغۡنِيَ عَنۡهُمۡ أَمۡوَٰلُهُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُهُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيۡـٔٗاۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ
dhikkārigaḷige allāhaneduru avara sampattinindāgali, santānadindāgali yāva prayōjanavū āgadu mattu avaru narakadavaru. Avaru śāśvatavāgi allē uḷiyuvaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 116
مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا كَمَثَلِ رِيحٖ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتۡ حَرۡثَ قَوۡمٖ ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ فَأَهۡلَكَتۡهُۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ ٱللَّهُ وَلَٰكِنۡ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ
kēvala ī lōkada badukigāgi kharcu māḍuvavara udāharaṇeyu, hima tumbida gāḷiyantide. Adu svataḥ tam'ma mēle akramavesagiddavara holada mēleragi adannu nāśa māḍitu. Nijavāgi (ī mūlaka) allāhanēnū avara mēle akramavesagalilla. Svataḥ avarē tam'ma mēle akramavesagikoṇḍaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 117
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ بِطَانَةٗ مِّن دُونِكُمۡ لَا يَأۡلُونَكُمۡ خَبَالٗا وَدُّواْ مَا عَنِتُّمۡ قَدۡ بَدَتِ ٱلۡبَغۡضَآءُ مِنۡ أَفۡوَٰهِهِمۡ وَمَا تُخۡفِي صُدُورُهُمۡ أَكۡبَرُۚ قَدۡ بَيَّنَّا لَكُمُ ٱلۡأٓيَٰتِۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ
viśvāsigaḷē, nim'mavara horatu an'yarannu nim'ma parama nambigastharāgisikoḷḷabēḍi. Avaru nimage hāni māḍade iruvudilla. Avaru nimage kirukuḷa nīḍabayasuttāre. Avara hagetanavu īgāgalē avara bāyigaḷinda prakaṭavāgide. Innu avara manadoḷage aḍagiruva hagetanavu idakkintalū migilāgide. Nāvu nimage satya vacanagaḷannu vivarisuttiddēve. Nīvu bud'dhiyuḷḷavarāgiddare (idara aucityavannu ariyiri)
Surah Aal-e-Imran, Verse 118
هَـٰٓأَنتُمۡ أُوْلَآءِ تُحِبُّونَهُمۡ وَلَا يُحِبُّونَكُمۡ وَتُؤۡمِنُونَ بِٱلۡكِتَٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمۡ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوۡاْ عَضُّواْ عَلَيۡكُمُ ٱلۡأَنَامِلَ مِنَ ٱلۡغَيۡظِۚ قُلۡ مُوتُواْ بِغَيۡظِكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
Nīvu enthavarendare, avaru nim'mannu prītisuvudillavādarū nīvu avarannu prītisuttīri mattu nīvu ella granthagaḷalli nambike iḍuttīri. (Iṣṭāgiyū) avaru nim'mannu bhēṭiyādāga ‘‘nāvu nambidevu’’ ennuttāre, ādare tāvu oṇṭiyāgiruvāga nim'ma virud'dha ākrōśadinda beraḷugaḷannu kaccikoḷḷuttāre. Hēḷiri; ‘‘nīvu ā nim'ma kōpadallē sāyiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu manadoḷagina viṣayagaḷannū aritiruttāne’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 119
إِن تَمۡسَسۡكُمۡ حَسَنَةٞ تَسُؤۡهُمۡ وَإِن تُصِبۡكُمۡ سَيِّئَةٞ يَفۡرَحُواْ بِهَاۖ وَإِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لَا يَضُرُّكُمۡ كَيۡدُهُمۡ شَيۡـًٔاۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعۡمَلُونَ مُحِيطٞ
nimagēnādarū hitavādāga avarige bēsaravāguttade mattu nimagēnādarū ahitavādāga avaru sambhramisuttāre. Nīvinnu sahanaśīlarāgiddare hāgū dharmaniṣṭharāgiddare, avara san̄cu nimage yāva hāniyannū māḍadu. Avaru māḍuttiruva ellavannū allāhanu āvarisikoṇḍiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 120
وَإِذۡ غَدَوۡتَ مِنۡ أَهۡلِكَ تُبَوِّئُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ مَقَٰعِدَ لِلۡقِتَالِۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
(dūtarē,) mun̄jāne nīvu nim'ma maneyinda horaṭu, viśvāsigaḷannu yud'dhakkāgi nirdiṣṭa nelegaḷalli niyōjisuttiddiri. Allāhanu ellavannū ālisuvavanu mattu ariyuvavanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 121
إِذۡ هَمَّت طَّآئِفَتَانِ مِنكُمۡ أَن تَفۡشَلَا وَٱللَّهُ وَلِيُّهُمَاۗ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ
nim'mallina eraḍu gumpugaḷu, allāhanē tam'ma pōṣakanāgiddarū (śatrugaḷige an̄ji) hinde sariya horaṭiddaru. Nijavāgi viśvāsigaḷu sadā allāhanalli bharavase iṭṭirabēku
Surah Aal-e-Imran, Verse 122
وَلَقَدۡ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ بِبَدۡرٖ وَأَنتُمۡ أَذِلَّةٞۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ
ī hinde ‘badr’nalli nīvu tīrā durbalarāgiddāga allāhanu nimage neravāgiruvanu. Allāhanige an̄jiri. Nīvu kr̥tajñarāgabahudu
Surah Aal-e-Imran, Verse 123
إِذۡ تَقُولُ لِلۡمُؤۡمِنِينَ أَلَن يَكۡفِيَكُمۡ أَن يُمِدَّكُمۡ رَبُّكُم بِثَلَٰثَةِ ءَالَٰفٖ مِّنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ مُنزَلِينَ
(dūtarē,) nīvu viśvāsigaḷoḍane ‘‘nim'moḍeyanu mūru sāvira malakgaḷannu iḷisuva mūlaka nimage neravādare sāladē?’’ Endu kēḷiddiri
Surah Aal-e-Imran, Verse 124
بَلَىٰٓۚ إِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأۡتُوكُم مِّن فَوۡرِهِمۡ هَٰذَا يُمۡدِدۡكُمۡ رَبُّكُم بِخَمۡسَةِ ءَالَٰفٖ مِّنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ مُسَوِّمِينَ
yākilla? Nīvellā sahanaśīlarāgiddare mattu dharmaniṣṭharāgiddare avaru (śatru sēne) nim'ma mēle mugi biddāga nim'ma oḍeyanu, gurutisabahudāda aidu sāvira malakgaḷa mūlaka nimage neravāguvanu
Surah Aal-e-Imran, Verse 125
وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشۡرَىٰ لَكُمۡ وَلِتَطۡمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِۦۗ وَمَا ٱلنَّصۡرُ إِلَّا مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ
Allāhanu nimage śubhavārteyāgi hāgū nim'ma manas'sugaḷa santr̥ptigāgi ī māhitiyannu odagisuttiddāne. Neravantu pracaṇḍanū, yuktivantanū āgiruva allāhana horatu bēre yārindalū baruvudilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 126
لِيَقۡطَعَ طَرَفٗا مِّنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَوۡ يَكۡبِتَهُمۡ فَيَنقَلِبُواْ خَآئِبِينَ
dhikkārigaḷa ondu pārśvavannē kaḍidu hākalu athavā avarannu sampūrṇa nindyarāgisi, avaru hatāśarāgi maraḷuvante māḍalu (avana neravē sāku)
Surah Aal-e-Imran, Verse 127
لَيۡسَ لَكَ مِنَ ٱلۡأَمۡرِ شَيۡءٌ أَوۡ يَتُوبَ عَلَيۡهِمۡ أَوۡ يُعَذِّبَهُمۡ فَإِنَّهُمۡ ظَٰلِمُونَ
(dūtarē,) ī viṣayadalli nimagēnū pātravilla. Avanu (allāhanu) tānicchisidare avara paścāttāpavannu svīkarisabahudu athavā avarannu śikṣisabahudu. Ēkendare avaru akramigaḷu
Surah Aal-e-Imran, Verse 128
وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ يَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
ākāśagaḷalli mattu bhūmiyalliruva ellavū allāhanigē sēride. Avanu tānicchisidavarannu kṣamisuttāne mattu tānicchisidavarannu śikṣisuttāne. Allāhanu kṣamāśīlanū karuṇāmayiyū āgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 129
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَأۡكُلُواْ ٱلرِّبَوٰٓاْ أَضۡعَٰفٗا مُّضَٰعَفَةٗۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
viśvāsigaḷē, duppaṭṭu athavā bahupaṭṭu baḍḍi tinnabēḍi. Allāhanige an̄jiri. Nīvu vijayigaḷāgaballiri
Surah Aal-e-Imran, Verse 130
وَٱتَّقُواْ ٱلنَّارَ ٱلَّتِيٓ أُعِدَّتۡ لِلۡكَٰفِرِينَ
mattu nīvu, dhikkārigaḷigāgiyē sajjugoḷisiḍalāgiruva narakada kuritu eccaravāgiri
Surah Aal-e-Imran, Verse 131
وَأَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ
nīvu allāhana hāgū (avana) dūtara ājñāpālakarāgiri – nīvu (avana) karuṇege pātrarāgaballiri. 133. Nīvu nim'moḍeyana kṣameyeḍege hāgū bhūmyākāśagaḷaṣṭu vyāpakavāgiruva svargadeḍege dhāvisiri. Adannu dharmaniṣṭharigāgiyē sajjugoḷisiḍalāgide
Surah Aal-e-Imran, Verse 132
۞وَسَارِعُوٓاْ إِلَىٰ مَغۡفِرَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ وَجَنَّةٍ عَرۡضُهَا ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلۡأَرۡضُ أُعِدَّتۡ لِلۡمُتَّقِينَ
avaru sukhada sthitiyallū saṅkaṣṭadallū (satkāryagaḷigāgi) kharcu māḍuvavaru, kōpavannu nuṅgi koḷḷuvavaru mattu janarannu kṣamisuvavarāgiruttāre. Allāhanantu, saujan'yaśīlarannu prītisuttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 133
ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي ٱلسَّرَّآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَٱلۡكَٰظِمِينَ ٱلۡغَيۡظَ وَٱلۡعَافِينَ عَنِ ٱلنَّاسِۗ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
avarinda anaitika kr̥tyavēnādarū sambhavisi biṭṭare athavā avaru tam'ma mēlēnādarū akramavesagikoṇḍare (takṣaṇavē) allāhanannu smarisikoḷḷuttāre mattu tam'mindāda pāpakkāgi kṣameyācisuttāre. Allāhanallade bērāriddāre, pāpagaḷannu kṣamisuvudakke? – Avaru (tam'ma tappannu) tiḷidiruttā tam'ma kr̥tyada kuritu ud'dhaṭarāgiruvudilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 134
وَٱلَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَٰحِشَةً أَوۡ ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ ذَكَرُواْ ٱللَّهَ فَٱسۡتَغۡفَرُواْ لِذُنُوبِهِمۡ وَمَن يَغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ إِلَّا ٱللَّهُ وَلَمۡ يُصِرُّواْ عَلَىٰ مَا فَعَلُواْ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ
Anthavarige avara pratiphalavāgi avara oḍeyana kaḍeyinda kṣame hāgū taḷadalli nadigaḷu hariyuttiruva svarga tōṭagaḷu sigalive. Avaru avugaḷalli sadā kāla iruvaru. Adeṣṭu śrēṣṭhavāgide, satkarmigaḷa pratiphala
Surah Aal-e-Imran, Verse 135
أُوْلَـٰٓئِكَ جَزَآؤُهُم مَّغۡفِرَةٞ مِّن رَّبِّهِمۡ وَجَنَّـٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ وَنِعۡمَ أَجۡرُ ٱلۡعَٰمِلِينَ
nimaginta hindeyū halavu yugagaḷu uruḷive. Nīvu bhūmiyalli prayāṇisi – (satyavannu) tiraskarisidavara gati ēnāyitendu nōḍiri
Surah Aal-e-Imran, Verse 136
قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِكُمۡ سُنَنٞ فَسِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَٱنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُكَذِّبِينَ
idu – ella mānavarigāgi ondu spaṣṭa prakaṭaṇeyāgide mattu idu dharmaniṣṭharigāgi mārgadarśana hāgū upadēśavāgide
Surah Aal-e-Imran, Verse 137
هَٰذَا بَيَانٞ لِّلنَّاسِ وَهُدٗى وَمَوۡعِظَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ
nīvu nirāśarāgabēḍi mattu duḥkhisabēḍi – nīvu viśvāsigaḷāgiddare nīvē vijayigaḷāguviri
Surah Aal-e-Imran, Verse 138
وَلَا تَهِنُواْ وَلَا تَحۡزَنُواْ وَأَنتُمُ ٱلۡأَعۡلَوۡنَ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
(idīga) nimage ghāsiyāgiddare, ī hinde ā (edurāḷi) gumpigū intahadē ghāsiyāgittu. Ī rīti nāvu kālavannu janara madhye parivartisuttiruttēve – allāhanu naija viśvāsigaḷannu gurutisuvantāgalu hāgū nim'malli kelavarannu sākṣigaḷāgisalu (hīgāguttade). Allāhanu akramigaḷannu meccuvudilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 139
إِن يَمۡسَسۡكُمۡ قَرۡحٞ فَقَدۡ مَسَّ ٱلۡقَوۡمَ قَرۡحٞ مِّثۡلُهُۥۚ وَتِلۡكَ ٱلۡأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيۡنَ ٱلنَّاسِ وَلِيَعۡلَمَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَيَتَّخِذَ مِنكُمۡ شُهَدَآءَۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلظَّـٰلِمِينَ
allāhanu viśvāsigaḷannu sanskarisalikkāgi hāgū dhikkārigaḷa saddaḍagisalikkāgi hīge māḍuttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 140
وَلِيُمَحِّصَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَيَمۡحَقَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
nīvēnu, allāhanu nim'ma paiki hōrāṭa naḍesidavarannu mattu sahanaśīlarannu gurutisuva munnavē nīvu svarga pravēśisuviri endu koṇḍiruvirā
Surah Aal-e-Imran, Verse 141
أَمۡ حَسِبۡتُمۡ أَن تَدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ وَلَمَّا يَعۡلَمِ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ جَٰهَدُواْ مِنكُمۡ وَيَعۡلَمَ ٱلصَّـٰبِرِينَ
maraṇavannu edurisuva munna nīvu adakkāgi hambalisuttiddiri. Idīga nīvu adannu kaṇṇāre kāṇuttiruviri
Surah Aal-e-Imran, Verse 142
وَلَقَدۡ كُنتُمۡ تَمَنَّوۡنَ ٱلۡمَوۡتَ مِن قَبۡلِ أَن تَلۡقَوۡهُ فَقَدۡ رَأَيۡتُمُوهُ وَأَنتُمۡ تَنظُرُونَ
muham'madaru dēvadūtarallade bērēnū alla. Avariginta hindeyū halavu dēvadūtaru gatisiddāre. Avarīga mr̥tarādare athavā hatarādare nīvēnu bennu tirugisi maraḷi hōguvirā? Hāge bennu tirugisi maraḷuva yārū (ā mūlaka) allāhanige yāva hāniyannū māḍalāranu. Allāhanu kr̥tajñarige pratiphala nīḍuvanu
Surah Aal-e-Imran, Verse 143
وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٞ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِ ٱلرُّسُلُۚ أَفَإِيْن مَّاتَ أَوۡ قُتِلَ ٱنقَلَبۡتُمۡ عَلَىٰٓ أَعۡقَٰبِكُمۡۚ وَمَن يَنقَلِبۡ عَلَىٰ عَقِبَيۡهِ فَلَن يَضُرَّ ٱللَّهَ شَيۡـٔٗاۚ وَسَيَجۡزِي ٱللَّهُ ٱلشَّـٰكِرِينَ
Likhitavāgiruva ondu nirdiṣṭa samayadalli allāhanu appaṇe nīḍade yāva vyaktiyū mr̥tanāgalāranu ihalōkada lābhavannu bayasuvātanige nāvu adarindalē nīḍuvevu mattu paralōkada lābhavannu bayasuvātanige nāvu adarinda nīḍuvevu. Kr̥tajñarige nāvu bēganē pratiphalavannu nīḍaliruvevu
Surah Aal-e-Imran, Verse 144
وَمَا كَانَ لِنَفۡسٍ أَن تَمُوتَ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِ كِتَٰبٗا مُّؤَجَّلٗاۗ وَمَن يُرِدۡ ثَوَابَ ٱلدُّنۡيَا نُؤۡتِهِۦ مِنۡهَا وَمَن يُرِدۡ ثَوَابَ ٱلۡأٓخِرَةِ نُؤۡتِهِۦ مِنۡهَاۚ وَسَنَجۡزِي ٱلشَّـٰكِرِينَ
(ī hindeyū) halavu dūtariddaru – avara jote sēri anēka dēvabhaktaru (mithyada virud'dha) samara hūḍiddaru. Allāhana mārgadalli tamagedurāda saṅkaṣṭagaḷinda avaru khinnarāgalilla, durbalarāgalilla mattu tale bāgalilla. (Antaha) sahanaśīlarannē allāhanu prītisuttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 145
وَكَأَيِّن مِّن نَّبِيّٖ قَٰتَلَ مَعَهُۥ رِبِّيُّونَ كَثِيرٞ فَمَا وَهَنُواْ لِمَآ أَصَابَهُمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَمَا ضَعُفُواْ وَمَا ٱسۡتَكَانُواْۗ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلصَّـٰبِرِينَ
avaru hēḷuttiddudu iṣṭē; ‘‘nam'moḍeyā, nam'ma pāpagaḷannu mattu nam'ma viṣayadallli nam'mindāgiruva atirēkagaḷannu kṣamisu, nam'ma hejjegaḷannu sthiragoḷisu mattu dhikkārigaḷeduru namage neravāgu.’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 146
وَمَا كَانَ قَوۡلَهُمۡ إِلَّآ أَن قَالُواْ رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسۡرَافَنَا فِيٓ أَمۡرِنَا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ
Allāhanu avarige ihalōkada puraskāravannū nīḍidanu mattu paralōkada atyuttama puraskāravannū nīḍidanu. Allāhanantu satkarmagaḷannu māḍuvavarannu prītisuttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 147
فَـَٔاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ ثَوَابَ ٱلدُّنۡيَا وَحُسۡنَ ثَوَابِ ٱلۡأٓخِرَةِۗ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
viśvāsigaḷē, nīvu dhikkārigaḷa ādēśa pālisidare avaru nim'mannu hindakke (dhikkārada panthakke) maraḷisuvaru mattu (hāgāgi biṭṭare) nīvu bhārī naṣṭakke silukuviri
Surah Aal-e-Imran, Verse 148
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِن تُطِيعُواْ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَرُدُّوكُمۡ عَلَىٰٓ أَعۡقَٰبِكُمۡ فَتَنقَلِبُواْ خَٰسِرِينَ
nijavāgi allāhanē nim'ma pōṣakanāgiddāne mattu avanu atyuttama sahāyakanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 149
بَلِ ٱللَّهُ مَوۡلَىٰكُمۡۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلنَّـٰصِرِينَ
dhikkārigaḷu allāhana jote pāludārarannu sērisiddakkāgi śīghravē nāvu avara manadalli bhayavannu bittuvevu. Nijavāgi avanu adara (bahudēvārādhaneya) paravāgi yāvudē purāveyannu iḷisikoṭṭilla. Narakavē avara neleyāgide. Akramigaḷa ā nele tumbā keṭṭadu
Surah Aal-e-Imran, Verse 150
سَنُلۡقِي فِي قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلرُّعۡبَ بِمَآ أَشۡرَكُواْ بِٱللَّهِ مَا لَمۡ يُنَزِّلۡ بِهِۦ سُلۡطَٰنٗاۖ وَمَأۡوَىٰهُمُ ٱلنَّارُۖ وَبِئۡسَ مَثۡوَى ٱلظَّـٰلِمِينَ
Allāhanu nimage nīḍida tanna bharavaseyannu īḍērisiruvanu. (Uhud yud'dhada ārambhadalli) nīvu avana anumatiyante, avarannu (śatru sēneyannu) dhvansagoḷisatoḍagiddiri. Ādare nīvu bayasiddannu (samarārjita sampattannu) nimage tōrisalāda baḷika nīvu adhairya pradarśisidiri, (raṇanītige sambandhisida) ādēśada kuritu jagaḷāḍatoḍagidiri mattu avidhēyate tōridiri. Nim'malli kelavaru ihalōkavannu apēkṣisuttiddaru mattu kelavaru paralōkavannu apēkṣisuttiddaru. Konege allāhanu nim'mannu parīkṣisalikkāgi avareduru nimage hinnaḍe nīḍidanu. Avanu khaṇḍita nim'mannu kṣamisiruvanu. Allāhanu viśvāsigaḷa pālige sadā udāriyāgiruttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 151
وَلَقَدۡ صَدَقَكُمُ ٱللَّهُ وَعۡدَهُۥٓ إِذۡ تَحُسُّونَهُم بِإِذۡنِهِۦۖ حَتَّىٰٓ إِذَا فَشِلۡتُمۡ وَتَنَٰزَعۡتُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِ وَعَصَيۡتُم مِّنۢ بَعۡدِ مَآ أَرَىٰكُم مَّا تُحِبُّونَۚ مِنكُم مَّن يُرِيدُ ٱلدُّنۡيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ ٱلۡأٓخِرَةَۚ ثُمَّ صَرَفَكُمۡ عَنۡهُمۡ لِيَبۡتَلِيَكُمۡۖ وَلَقَدۡ عَفَا عَنكُمۡۗ وَٱللَّهُ ذُو فَضۡلٍ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
(nenapisikoḷḷiri;) dēvadūtaru nim'ma hindininda nim'mannu kūgi kareyuttiddāga nīvu yāra kaḍegū tirugi nōḍade dhāvisi hōguttiddiri – āga avanu (allāhanu) nim'minda ēnu kaḷedu hōdarū nimage entaha saṅkaṣṭa bandodagidarū nīvu duḥkhisabāradendu (nimage kalisalikkāgi) nim'mannu bennu bennigē saṅkaṭakke silukisidanu. Allāhanantū nīvu māḍuva ellavannū aritiruttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 152
۞إِذۡ تُصۡعِدُونَ وَلَا تَلۡوُۥنَ عَلَىٰٓ أَحَدٖ وَٱلرَّسُولُ يَدۡعُوكُمۡ فِيٓ أُخۡرَىٰكُمۡ فَأَثَٰبَكُمۡ غَمَّۢا بِغَمّٖ لِّكَيۡلَا تَحۡزَنُواْ عَلَىٰ مَا فَاتَكُمۡ وَلَا مَآ أَصَٰبَكُمۡۗ وَٱللَّهُ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ
Konege avanu saṅkaṭada baḷika nimage nem'madiyannu iḷisikoṭṭanu mattu nim'mallondu gumpannu tūkaḍikeyu āvarisitu. Ādare nim'mallina innondu gumpige tanna jīvada cinte kāḍittu. Avarige allāhana kuritu ādhāra rahitavāda apagrahikegaḷidduvu – ajñānada apagrahikegaḷu. Avaru ‘‘yāva viṣayadallū namagēnū adhikāravillavē?’’Ennuttiddaru. ‘‘Adhikāravellavū sampūrṇavāgi allāhanigē sēride’’ endu hēḷiri. Avaru halavu viṣayagaḷannu tam'ma manadoḷagē aḍagisiḍuttāre mattu avugaḷannu nim'ma munde prakaṭisuvudilla. ‘‘(Raṇanītiya nirdhāradalli) namagēnādarū adhikāra iddiddare nāvilli ī rīti hatarāguttiralilla’’ endu avaru hēḷuttāre. ‘‘Ondu vēḷe nīvu nim'ma manegaḷallē iddiddarū, yāra vidhiyalli hatye baredideyō avaru khaṇḍita tam'ma hatyeya sthānakke tāvē dhāvisi hōguttiddaru’’ endu hēḷiri. Allāhanu nim'ma manadalliruvudannu parīkṣisalikkāgi hāgū nim'ma manadalliruvudannu śud'dhīkarisalikkāgi (idellā sambhaviside). Allāhanu manadāḷada viṣayagaḷannū ballavanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 153
ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيۡكُم مِّنۢ بَعۡدِ ٱلۡغَمِّ أَمَنَةٗ نُّعَاسٗا يَغۡشَىٰ طَآئِفَةٗ مِّنكُمۡۖ وَطَآئِفَةٞ قَدۡ أَهَمَّتۡهُمۡ أَنفُسُهُمۡ يَظُنُّونَ بِٱللَّهِ غَيۡرَ ٱلۡحَقِّ ظَنَّ ٱلۡجَٰهِلِيَّةِۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ ٱلۡأَمۡرِ مِن شَيۡءٖۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَمۡرَ كُلَّهُۥ لِلَّهِۗ يُخۡفُونَ فِيٓ أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبۡدُونَ لَكَۖ يَقُولُونَ لَوۡ كَانَ لَنَا مِنَ ٱلۡأَمۡرِ شَيۡءٞ مَّا قُتِلۡنَا هَٰهُنَاۗ قُل لَّوۡ كُنتُمۡ فِي بُيُوتِكُمۡ لَبَرَزَ ٱلَّذِينَ كُتِبَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقَتۡلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمۡۖ وَلِيَبۡتَلِيَ ٱللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمۡ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمۡۚ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
eraḍu paḍegaḷu paraspara edurāda dina, nim'ma paiki tirugi nintiddavarannu, avara kelavu karmagaḷa kāraṇa, śaitānanu dāri tappisiddanu. Konege allāhanu avarannu kṣamisi biṭṭanu. Allāhanu khaṇḍita mahā kṣamāśīlanū apāra sanyamiyū āgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 154
إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَلَّوۡاْ مِنكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡتَقَى ٱلۡجَمۡعَانِ إِنَّمَا ٱسۡتَزَلَّهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ بِبَعۡضِ مَا كَسَبُواْۖ وَلَقَدۡ عَفَا ٱللَّهُ عَنۡهُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٞ
viśvāsigaḷē, nīvu dhikkārigaḷantāgabēḍi. Avarantu, tam'ma sahōdararu bhūmiyalli prayāṇadalliddāga athavā yud'dhadalliddāga (mr̥tapaṭṭare) ‘‘ondu vēḷe avaru nam'ma jote iddiddare khaṇḍita mr̥tarāguttiralilla athavā hatarāguttiralilla’’ ennuttāre. Allāhanu ī mūlaka avara managaḷalli hatāśeyannaṣṭē beḷesuttāne. Nijavāgi jīvana nīḍuvavanū, maraṇa nīḍuvavanū allāhanē. Allāhanu nīvu māḍuttiruva ellavannū nōḍuttiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 155
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَقَالُواْ لِإِخۡوَٰنِهِمۡ إِذَا ضَرَبُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَوۡ كَانُواْ غُزّٗى لَّوۡ كَانُواْ عِندَنَا مَا مَاتُواْ وَمَا قُتِلُواْ لِيَجۡعَلَ ٱللَّهُ ذَٰلِكَ حَسۡرَةٗ فِي قُلُوبِهِمۡۗ وَٱللَّهُ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ
Nīvu allāhana mārgadalli hatarādare athavā mr̥tarādare allāhana kaḍeyinda nimage kṣame hāgū karuṇeyu prāptavāguvudu. Adu, nīvu saṅgrahisuttiruva ellakkintalū uttamavāgide
Surah Aal-e-Imran, Verse 156
وَلَئِن قُتِلۡتُمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوۡ مُتُّمۡ لَمَغۡفِرَةٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَحۡمَةٌ خَيۡرٞ مِّمَّا يَجۡمَعُونَ
nīvu mr̥tarādarū hatarādarū nim'mellarannū allāhana baḷi oṭṭu sērisalāguvudu
Surah Aal-e-Imran, Verse 157
وَلَئِن مُّتُّمۡ أَوۡ قُتِلۡتُمۡ لَإِلَى ٱللَّهِ تُحۡشَرُونَ
(dūtarē,) nīvu avara (viśvāsigaḷa) pālige saumyarāgiruvudu allāhana kr̥peyē āgide. Ondu vēḷe nīvu oraṭu svabhāvadavarū kaṭhōra hr̥dayadavarū āgiddare, avarellā nim'ma baḷiyinda caduri hōguttiddaru. Nīvu avarannu kṣamisiri. Avara kṣamegāgi (allāhanalli) prārthisiri mattu vividha viṣayagaḷalli avara jote samālōcisiri. Innu nīvu ondu nirdhāra kaigoṇḍare (ā kuritu) allāhanalli sampūrṇa bharavase iṭṭu biḍiri. (Tannalli) bharavase iḍuvavarannu allāhanu khaṇḍita prītisuttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 158
فَبِمَا رَحۡمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ لِنتَ لَهُمۡۖ وَلَوۡ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ ٱلۡقَلۡبِ لَٱنفَضُّواْ مِنۡ حَوۡلِكَۖ فَٱعۡفُ عَنۡهُمۡ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ وَشَاوِرۡهُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِۖ فَإِذَا عَزَمۡتَ فَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَوَكِّلِينَ
allāhanu nim'ma neravigiddare yārū nim'mannu sōlisalāraru. Innu avanu nim'ma kai biṭṭare, matte yāriddāre nimage neravāguvavaru? Viśvāsigaḷantu allāhanallē pūrṇa bharavase iṭṭirabēku
Surah Aal-e-Imran, Verse 159
إِن يَنصُرۡكُمُ ٱللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمۡۖ وَإِن يَخۡذُلۡكُمۡ فَمَن ذَا ٱلَّذِي يَنصُرُكُم مِّنۢ بَعۡدِهِۦۗ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ
mōsavu yāvudē pravādige bhūṣaṇavalla. Mōsa māḍidavanu, punarut'thāna dina tānu māḍidda ā mōsadondige hājarāguvanu. Taruvāya pratiyobbanigū avana karmada pratiphalavu siguvudu mattu avara mēle an'yāyavāgadu
Surah Aal-e-Imran, Verse 160
وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّۚ وَمَن يَغۡلُلۡ يَأۡتِ بِمَا غَلَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ
sadā allāhana meccugeyannu arasuttiruvavanu, allāhana kōpakke pātranāgiruva hāgū narakavē antima neleyāgiruva vyaktiyantāgaballanē? Adu (narakavu) tumbā keṭṭa neleyāgide
Surah Aal-e-Imran, Verse 161
أَفَمَنِ ٱتَّبَعَ رِضۡوَٰنَ ٱللَّهِ كَمَنۢ بَآءَ بِسَخَطٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأۡوَىٰهُ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
allāhana baḷi avarige vibhinna sthānagaḷive mattu allāhanu avaru māḍuttiruva ellavannū nōḍuttiruttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 162
هُمۡ دَرَجَٰتٌ عِندَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ بَصِيرُۢ بِمَا يَعۡمَلُونَ
Allāhanu viśvāsigaḷa naḍuve avarallē obbarannu dūtarāgi nēmisuva mūlaka avarige upakāra māḍiruvanu. Avaru (dūtaru) avarige avana (allāhana) vacanagaḷannu ōdi kēḷisuttāre, avarannu sanskarisuttāre mattu avarige grantha hāgū yuktiya jñānavannu nīḍuttāre. Idakke munna avaru (viśvāsigaḷu) spaṣṭavāgi dārigeṭṭa sthitiyalliddaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 163
لَقَدۡ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ إِذۡ بَعَثَ فِيهِمۡ رَسُولٗا مِّنۡ أَنفُسِهِمۡ يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِهِۦ وَيُزَكِّيهِمۡ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبۡلُ لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ
nimagēnādarū hāni sambhavisidāga nīvu ‘‘(ayyō) idellinda bantu?’’ Ennuttīrā? Nijavāgi nīvu (ī hinde nim'ma śatrugaḷige) idara duppaṭṭu hāni māḍiruviri. (Dūtarē,) hēḷiri; ‘‘idu svataḥ nim'mindāgiyē sambhaviside. Allāhanu, ellavannū māḍalu khaṇḍita śaktanāgiddāne’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 164
أَوَلَمَّآ أَصَٰبَتۡكُم مُّصِيبَةٞ قَدۡ أَصَبۡتُم مِّثۡلَيۡهَا قُلۡتُمۡ أَنَّىٰ هَٰذَاۖ قُلۡ هُوَ مِنۡ عِندِ أَنفُسِكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
eraḍu paḍegaḷu paraspara gharṣaṇegiḷida dina sambhavisida hāniyu allāhana ādēśadindalē sambhavisittu. Nijavāgi adu, yāru naija viśvāsigaḷu embudannu tiḷiyuvudakkāgittu
Surah Aal-e-Imran, Verse 165
وَمَآ أَصَٰبَكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡتَقَى ٱلۡجَمۡعَانِ فَبِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَلِيَعۡلَمَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
mattu adu, yāru kapaṭigaḷu embudannu tiḷiyuvudakkāgittu. ‘‘Banniri, allāhana mārgadalli yud'dha māḍiri athavā rakṣaṇātmaka hōrāṭa naḍesiri’’ endu avaroḍane hēḷidāga avaru ‘‘yud'dhada kuritu namage modalē tiḷididdare nāvu nim'mannu anusarisuttiddevu’’ endaru. Nijavāgi andu avaru viśvāsakkinta dhikkārakke heccu nikaṭarāgiddaru. Avaru tam'ma manas'sugaḷalli illaddannu tam'ma bāyigaḷinda hēḷuttāre. Avaru aḍagisuttiruvudannu allāhanu cennāgi ballanu
Surah Aal-e-Imran, Verse 166
وَلِيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ نَافَقُواْۚ وَقِيلَ لَهُمۡ تَعَالَوۡاْ قَٰتِلُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوِ ٱدۡفَعُواْۖ قَالُواْ لَوۡ نَعۡلَمُ قِتَالٗا لَّٱتَّبَعۡنَٰكُمۡۗ هُمۡ لِلۡكُفۡرِ يَوۡمَئِذٍ أَقۡرَبُ مِنۡهُمۡ لِلۡإِيمَٰنِۚ يَقُولُونَ بِأَفۡوَٰهِهِم مَّا لَيۡسَ فِي قُلُوبِهِمۡۚ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا يَكۡتُمُونَ
svataḥ sum'mane kuḷitiddu, tam'ma sahōdarara kuritu ‘‘avaru nam'ma mātannu anusarisiddare hatarāguttiralilla’’ ennuvavaroḍane, ‘‘nīvu satyavantarāgiddare, svataḥ nim'minda maraṇavannu tolagisi tōrisiri’’ endu hēḷiri
Surah Aal-e-Imran, Verse 167
ٱلَّذِينَ قَالُواْ لِإِخۡوَٰنِهِمۡ وَقَعَدُواْ لَوۡ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُواْۗ قُلۡ فَٱدۡرَءُواْ عَنۡ أَنفُسِكُمُ ٱلۡمَوۡتَ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
allāhana mārgadalli hatarādavarannu nīvu mr̥tarendu parigaṇisabēḍi. Avaru jīvantaviddāre mattu tam'ma oḍeyana baḷi pōṣaṇeyannu paḍeyuttiddāre
Surah Aal-e-Imran, Verse 168
وَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمۡوَٰتَۢاۚ بَلۡ أَحۡيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمۡ يُرۡزَقُونَ
Allāhanu avana anugrahadinda tamage nīḍiruvudaralli avaru sambhramisuttiddāre hāgū īvaregū tam'ma jote sērikoḷḷade hinde uḷidiruvavara (hutātmarāgada satyaviśvāsigaḷa) viṣayadallū avaru santasadalliddāre – avarige yāvudē bhayaviradu mattu avaru duḥkhisalāraru
Surah Aal-e-Imran, Verse 169
فَرِحِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ وَيَسۡتَبۡشِرُونَ بِٱلَّذِينَ لَمۡ يَلۡحَقُواْ بِهِم مِّنۡ خَلۡفِهِمۡ أَلَّا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ
allāhanu tanna anugrahadinda avarige nīḍiruva koḍugegaḷinda avaru santuṣṭarāgiddāre. Allāhanu satyaviśvāsigaḷa pratiphalavannu endū vyarthagoḷisuvudilla
Surah Aal-e-Imran, Verse 170
۞يَسۡتَبۡشِرُونَ بِنِعۡمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَفَضۡلٖ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
tamage ghāsiyāda baḷikavū allāh mattavana dūtara karege ōgoṭṭavarige hāgū avara paiki satkarmavesagidavarige mattu satyaniṣṭharāgiddavarige bhavya pratiphalavu kādide
Surah Aal-e-Imran, Verse 171
ٱلَّذِينَ ٱسۡتَجَابُواْ لِلَّهِ وَٱلرَّسُولِ مِنۢ بَعۡدِ مَآ أَصَابَهُمُ ٱلۡقَرۡحُۚ لِلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ مِنۡهُمۡ وَٱتَّقَوۡاْ أَجۡرٌ عَظِيمٌ
(avaru enthavarendare) janaru avaroḍane ‘‘nim'ma virud'dha ondu bhārī paḍeyu sajjāgi nintide. Avarige an̄jiri’’ endu hēḷidāga avara viśvāsavu innaṣṭu heccitu mattu avaru ‘‘namage allāhanē sāku. Avanu atyuttama pōṣakanāgiddāne’’endaru
Surah Aal-e-Imran, Verse 172
ٱلَّذِينَ قَالَ لَهُمُ ٱلنَّاسُ إِنَّ ٱلنَّاسَ قَدۡ جَمَعُواْ لَكُمۡ فَٱخۡشَوۡهُمۡ فَزَادَهُمۡ إِيمَٰنٗا وَقَالُواْ حَسۡبُنَا ٱللَّهُ وَنِعۡمَ ٱلۡوَكِيلُ
konege avaru allāhana koḍugegaḷu hāgū avana anugrahagaḷondige maraḷidaru. Yāva hāniyū avarannu taṭṭalilla. Avaru allāhana meccugeyannarasidaru. Allāhanantū bhārī bhavya anugrahiyāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 173
فَٱنقَلَبُواْ بِنِعۡمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَفَضۡلٖ لَّمۡ يَمۡسَسۡهُمۡ سُوٓءٞ وَٱتَّبَعُواْ رِضۡوَٰنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ ذُو فَضۡلٍ عَظِيمٍ
nim'mannu tanna mitrara kuritu hedarisuttalē iddavanu ā śaitānanu. Nīvu viśvāsigaḷāgiddare, avarige an̄jabēḍi, nanage mātra an̄jiri
Surah Aal-e-Imran, Verse 174
إِنَّمَا ذَٰلِكُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ يُخَوِّفُ أَوۡلِيَآءَهُۥ فَلَا تَخَافُوهُمۡ وَخَافُونِ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
(dūtarē,) dhikkārada paravāgi hōrāḍuttiruvavara kuritu nīvēnū duḥkhisabēḍi. Avaru allāhanige khaṇḍita yāva hāniyannū māḍalāraru. Allāhanu avarige paralōkadalli yāva pālannū nīḍa bayasuvudilla. Avarige bhārī śikṣe kādide
Surah Aal-e-Imran, Verse 175
وَلَا يَحۡزُنكَ ٱلَّذِينَ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡكُفۡرِۚ إِنَّهُمۡ لَن يَضُرُّواْ ٱللَّهَ شَيۡـٔٗاۚ يُرِيدُ ٱللَّهُ أَلَّا يَجۡعَلَ لَهُمۡ حَظّٗا فِي ٱلۡأٓخِرَةِۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ عَظِيمٌ
viśvāsada badalige dhikkāravannu kharīdisikoṇḍavaru allāhanige khaṇḍita yāva hāniyannū māḍalāraru. Avarige kaṭhiṇa śikṣe kādide
Surah Aal-e-Imran, Verse 176
إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱشۡتَرَوُاْ ٱلۡكُفۡرَ بِٱلۡإِيمَٰنِ لَن يَضُرُّواْ ٱللَّهَ شَيۡـٔٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
Dhikkārigaḷu, nāvu avarige nīḍuttiruva kālāvakāśavu avara pālige uttamavendu nambadirali. Avaru tam'ma pāpagaḷannu heccisikoḷḷalendu nāvu avarige kālāvakāśavannu nīḍuttiddēve. Avarige bhārī apamānakāri śikṣe kādide
Surah Aal-e-Imran, Verse 177
وَلَا يَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَنَّمَا نُمۡلِي لَهُمۡ خَيۡرٞ لِّأَنفُسِهِمۡۚ إِنَّمَا نُمۡلِي لَهُمۡ لِيَزۡدَادُوٓاْ إِثۡمٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ مُّهِينٞ
malinarannu nirmalarinda pratyēkisuva tanaka allāhanu viśvāsigaḷannu – indu nīvu iruvantaha sthitiyallē biṭṭu biḍalāranu. Allāhanu ella gupta viṣayagaḷannu nimage tiḷisi biḍuvudilla. (Adakkāgi) allāhanu tanna dūtara paiki tānicchisuvavarannu āydukoḷḷuttāne. Nīvu allāhanalli mattavana dūtaralli viśvāsaviḍiri. Ī rīti nīvu viśvāsaviṭṭu, satya niṣṭheya mārgavannu anusarisidare nimage bhavya pratiphala sigalide
Surah Aal-e-Imran, Verse 178
مَّا كَانَ ٱللَّهُ لِيَذَرَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ عَلَىٰ مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ حَتَّىٰ يَمِيزَ ٱلۡخَبِيثَ مِنَ ٱلطَّيِّبِۗ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُطۡلِعَكُمۡ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَجۡتَبِي مِن رُّسُلِهِۦ مَن يَشَآءُۖ فَـَٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦۚ وَإِن تُؤۡمِنُواْ وَتَتَّقُواْ فَلَكُمۡ أَجۡرٌ عَظِيمٞ
allāhanu avana anugrahadinda tamage dayapālisiruvudaralli (sampattinalli) jipuṇate tōruvavaru, adu tam'ma pālige uttamavendu bhāvisadirali. Nijavāgi adu (jipuṇate) avara pālige keṭṭadāgide. Avaru jipuṇate tōrida ā sampattannu punarut'thāna dina horeyāgisi avara koraḷige kaṭṭalāguvudu. Ākāśagaḷa mattu bhūmiya antima oḍetanavu allāhanigē sēride mattu nīvu māḍuttiruva ellavannū allāhanu ballanu
Surah Aal-e-Imran, Verse 179
وَلَا يَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ يَبۡخَلُونَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ هُوَ خَيۡرٗا لَّهُمۖ بَلۡ هُوَ شَرّٞ لَّهُمۡۖ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُواْ بِهِۦ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ وَلِلَّهِ مِيرَٰثُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٞ
‘‘allāhanu baḍavanu, nāvu śrīmantaru’’ endu hēḷidavara mātannu allāhanu kēḷidanu. (Idīga) avaru hēḷuttiruvudannu mattu (ī hinde) avaru an'yāyavāgi pravādigaḷa hatye naḍesiruvudannu nāvu barediḍuvevu mattu (nāḷe paralōkadalli avaroḍane) hēḷuvevu; ’‘suḍuva śikṣeyannu saviyiri.’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 180
لَّقَدۡ سَمِعَ ٱللَّهُ قَوۡلَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ فَقِيرٞ وَنَحۡنُ أَغۡنِيَآءُۘ سَنَكۡتُبُ مَا قَالُواْ وَقَتۡلَهُمُ ٱلۡأَنۢبِيَآءَ بِغَيۡرِ حَقّٖ وَنَقُولُ ذُوقُواْ عَذَابَ ٱلۡحَرِيقِ
‘‘Iduvē nīvu nim'ma kaigaḷinda sampādisi kaḷuhisida gaḷike’’. Allāhanu khaṇḍita tanna dāsara mēle an'yāyavesaguvavanalla
Surah Aal-e-Imran, Verse 181
ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيكُمۡ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَيۡسَ بِظَلَّامٖ لِّلۡعَبِيدِ
(Dūtarē,) ‘‘beṅkiyu (bandu) tinnuvantaha ondu baliprāṇiyannu nam'ma munde taruva tanaka nāvu yāva dūtanannū nambabāradendu allāhanu nam'ma jote karāru māḍiruttāne’’ ennuvavaroḍane hēḷiri; ‘‘nanaginta hindeyū halavu dūtaru spaṣṭa purāvegaḷondige (mātravalla) nīvīga kēḷuttiruva dr̥ṣṭāntadondige nim'ma baḷige bandiddaru. Nīvu satyavantarāgiddare, nīvu avarannu kondudēke?’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 182
ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ عَهِدَ إِلَيۡنَآ أَلَّا نُؤۡمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىٰ يَأۡتِيَنَا بِقُرۡبَانٖ تَأۡكُلُهُ ٱلنَّارُۗ قُلۡ قَدۡ جَآءَكُمۡ رُسُلٞ مِّن قَبۡلِي بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَبِٱلَّذِي قُلۡتُمۡ فَلِمَ قَتَلۡتُمُوهُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
Avarīga nim'mannu dhikkarisuttiddare, nimaginta munna spaṣṭa purāvegaḷondige, divya kr̥tigaḷondige mattu ujvala granthagaḷondige bandidda dēvadūtarugaḷannū dhikkarisalāgide
Surah Aal-e-Imran, Verse 183
فَإِن كَذَّبُوكَ فَقَدۡ كُذِّبَ رُسُلٞ مِّن قَبۡلِكَ جَآءُو بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَٱلزُّبُرِ وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُنِيرِ
pratiyondu jīvavū maraṇavannu saviyalē bēku. Punarut'thāna dina nimage nim'ma (karmagaḷa) pūrṇa pratiphalavu sigalide. (Andu) narakadinda rakṣitanādavanu mattu svargavannu pravēśisidavanu vijayiyādanu. Ihalōkada jīvanavantū kēvala ondu mōsada vyavahāravē horatu bērēnū alla
Surah Aal-e-Imran, Verse 184
كُلُّ نَفۡسٖ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوۡنَ أُجُورَكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ فَمَن زُحۡزِحَ عَنِ ٱلنَّارِ وَأُدۡخِلَ ٱلۡجَنَّةَ فَقَدۡ فَازَۗ وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلۡغُرُورِ
(viśvāsigaḷē,) nim'mannu nim'ma sampattugaḷa hāgū nim'ma jīvagaḷa viṣayadalli khaṇḍita parīkṣisalāguvudu. Hāgeyē nīvu, nimaginta munna grantha nīḍalāgiddavarinda hāgū bahudēvārādhakarinda, mananōyisuva halavu mātugaḷannu kēḷuviri. (Āga) nīvu sahanaśīlarāgiddare hāgū satyaniṣṭharāgiddare, adu khaṇḍita ondu mahā sāhasada sādhaneyāgide
Surah Aal-e-Imran, Verse 185
۞لَتُبۡلَوُنَّ فِيٓ أَمۡوَٰلِكُمۡ وَأَنفُسِكُمۡ وَلَتَسۡمَعُنَّ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ مِن قَبۡلِكُمۡ وَمِنَ ٱلَّذِينَ أَشۡرَكُوٓاْ أَذٗى كَثِيرٗاۚ وَإِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ذَٰلِكَ مِنۡ عَزۡمِ ٱلۡأُمُورِ
‘‘adannu (divyagranthavannu) nīvu janarige vivarisi tiḷisabēku mattu adannu bacciḍabāradu’’ endu allāhanu granthadavarinda karārannu paḍediddanu. Avaru adannu (ā karārannu) sampūrṇa kaḍegaṇisi biṭṭaru mattu tīrā saṇṇa belege adannu māribiṭṭaru. Eṣṭondu keṭṭadu, avara ā vyavahāra
Surah Aal-e-Imran, Verse 186
وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهُۥ لِلنَّاسِ وَلَا تَكۡتُمُونَهُۥ فَنَبَذُوهُ وَرَآءَ ظُهُورِهِمۡ وَٱشۡتَرَوۡاْ بِهِۦ ثَمَنٗا قَلِيلٗاۖ فَبِئۡسَ مَا يَشۡتَرُونَ
Tāvu esagida kr̥tyagaḷa kuritu santuṣṭarāgiruvavaru hāgū tāvu māḍillada kelasagaḷigāgi (janaru) tam'mannu hogaḷabēkendu bayasuvavaru (vijayigaḷendu) nīvu bhāvisabēḍi. Mattu avaru śikṣeyinda rakṣitarāguvarendu nīvu bhāvisabēḍi. Avarige kaṭhiṇa śikṣe kādide
Surah Aal-e-Imran, Verse 187
لَا تَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ يَفۡرَحُونَ بِمَآ أَتَواْ وَّيُحِبُّونَ أَن يُحۡمَدُواْ بِمَا لَمۡ يَفۡعَلُواْ فَلَا تَحۡسَبَنَّهُم بِمَفَازَةٖ مِّنَ ٱلۡعَذَابِۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
ākāśagaḷa mattu bhūmiya prabhutvavellā allāhanigē sēride mattu allāhanu ellavannū māḍalu śaktanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 188
وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ
ākāśagaḷa hāgū bhūmiya sr̥ṣṭiyalli mattu rātri hāgū hagalugaḷa badalāvaṇeyalli bud'dhivantarige purāvegaḷive
Surah Aal-e-Imran, Verse 189
إِنَّ فِي خَلۡقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱخۡتِلَٰفِ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ لَأٓيَٰتٖ لِّأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ
avaru nintallū kuḷitallū malagiruvallū ākāśagaḷa mattu bhūmiya sr̥ṣṭiya kuritu cintane naḍesuttiruttāre (mattu prārthisuttāre;) ‘‘nam'moḍeyā, nīnu idannellā vr̥thā sr̥ṣṭisilla. Nīnu pāvananu, nam'mannu narakāgniya śikṣeyinda rakṣisu’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 190
ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلۡقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ
‘‘nam'moḍeyā, nīnu yārannu narakāgniyoḷage taḷḷideyō avanannu apamānitanāgiside. Akramigaḷige yārū sahāyakarilla’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 191
رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ
‘‘nam'moḍeyā, viśvāsadeḍege nam'mannu kareyuttidda hāgū ‘‘nim'ma oḍeyanalli viśvāsaviḍiri’’ ennuttiddavana kareyannu nāvu kēḷidevu mattu nāvu viśvāsaviṭṭevu. Nam'moḍeyā, namagāgi nam'ma pāpagaḷannu kṣamisu. Nam'ma keḍukugaḷannellā nam'minda dūragoḷisu mattu namage sajjanara saṅgadalli maraṇavannu nīḍu’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 192
رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ
‘‘nam'moḍeyā, nīnu ninna dūtara mūlaka namage nīḍiruva vāgdānagaḷannu neravērisu mattu punarut'thāna dina nam'mannu apamānisabēḍa. Khaṇḍitavāgiyū nīnu, koṭṭa mātannu tappuvavanalla’’
Surah Aal-e-Imran, Verse 193
رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ
Avara oḍeyanu avarige uttarisidanu; khaṇḍitavāgiyū nānu, nim'ma paiki yāvudē satkarmi puruṣana athavā strīya karmavannu vyarthagoḷisalāre. Nīvu paraspara avalambitaru. (Nanna mārgadalli) valase hōdavaru, tam'ma nāḍugaḷinda horadabbalpaṭṭavaru, nanna mārgadalli hinsisalpaṭṭavaru, hōrāḍidavaru hāgū hatarādavaru – avara keḍukugaḷannu nānu khaṇḍita avarinda dūragoḷisuvenu mattu taḷadalli nadigaḷu hariyuttiruva udyānagaḷalli avarannu sērisuvenu. Idu allāhana vatiyindiruva pratiphala. Nijakkū allāhana baḷi iruva pratiphalavē atyuttamavāgide
Surah Aal-e-Imran, Verse 194
فَٱسۡتَجَابَ لَهُمۡ رَبُّهُمۡ أَنِّي لَآ أُضِيعُ عَمَلَ عَٰمِلٖ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰۖ بَعۡضُكُم مِّنۢ بَعۡضٖۖ فَٱلَّذِينَ هَاجَرُواْ وَأُخۡرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَأُوذُواْ فِي سَبِيلِي وَقَٰتَلُواْ وَقُتِلُواْ لَأُكَفِّرَنَّ عَنۡهُمۡ سَيِّـَٔاتِهِمۡ وَلَأُدۡخِلَنَّهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ ثَوَابٗا مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِۚ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسۡنُ ٱلثَّوَابِ
nāḍugaḷalli mereyuva dhikkārigaḷa vaibhavavu nim'mannu mōsagoḷisadirali
Surah Aal-e-Imran, Verse 195
لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ
idellā tīrā sīmita sampattu. Avara antima nele narakavē āgide. Adu tumbā keṭṭa nele
Surah Aal-e-Imran, Verse 196
مَتَٰعٞ قَلِيلٞ ثُمَّ مَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمِهَادُ
tam'ma oḍeyanige an̄juttā badukidavarigāgi, taḷadalli nadigaḷu hariyuttiruva udyānagaḷive. Avaru sadā kāla avugaḷalliruvaru. Idu allāhana ātithya. Sajjanara pālige, allāhana baḷi ēnideyō aduvē uttama
Surah Aal-e-Imran, Verse 197
لَٰكِنِ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ رَبَّهُمۡ لَهُمۡ جَنَّـٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا نُزُلٗا مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِۗ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ خَيۡرٞ لِّلۡأَبۡرَارِ
granthadavaralli kelavariddāre – allāhanalli nambike uḷḷavaru mattu nimagēnannu iḷisi koḍalāgideyō adaralli (kurānnalli) hāgū tamage iḷisikoḍalāgiruvudaralli nambike uḷḷavaru. Avaru allāhaneduru vinayaśīlarāgiruttāre. Avaru allāhana vacanagaḷannu saṇṇa belege māruvudilla. Anthavarigāgi avara pratiphalavu avara oḍeyana (allāhana) baḷi ide. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu kṣipravāgi vicāraṇe naḍesuvavanāgiddāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 198
وَإِنَّ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَمَن يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُمۡ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِمۡ خَٰشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشۡتَرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ ثَمَنٗا قَلِيلًاۚ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ
viśvāsigaḷē, sahanaśīlarāgiri, sthira cittarāgiri, (satyada para) hōrāṭakke sadā sannad'dharāgiri mattu sadā allāhanige an̄jiri – nīvu vijayigaḷāgabahudu
Surah Aal-e-Imran, Verse 199
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱصۡبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
Mānavarē, nim'mannu ondē jīvadinda sr̥ṣṭisida nim'ma oḍeyanige niṣṭharāgiri. Avanu adē jīvadinda adara joteyannū sr̥ṣṭisidanu mattu avaribbara mūlaka anēkāru puruṣarannū strīyarannū (lōkadalli) habbidanu. Yāva allāhana hesaralli nīvu hakkugaḷannu kēḷuttīrō avanige sadā an̄jiri mattu bāndhavyagaḷannu kāpāḍiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu nim'ma mēle sadā kaṇṇiṭṭiruttāne
Surah Aal-e-Imran, Verse 200