Surah At-Talaq - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِذَا طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحۡصُواْ ٱلۡعِدَّةَۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ رَبَّكُمۡۖ لَا تُخۡرِجُوهُنَّ مِنۢ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخۡرُجۡنَ إِلَّآ أَن يَأۡتِينَ بِفَٰحِشَةٖ مُّبَيِّنَةٖۚ وَتِلۡكَ حُدُودُ ٱللَّهِۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ ٱللَّهِ فَقَدۡ ظَلَمَ نَفۡسَهُۥۚ لَا تَدۡرِي لَعَلَّ ٱللَّهَ يُحۡدِثُ بَعۡدَ ذَٰلِكَ أَمۡرٗا
Hē paigambara! (Āpalyā janasamudāyācyā lōkānnā sāṅgā) jēvhā tumhī āpalyā patn'yānnā talāka dē'ū icchita asāla tara tyān̄cyā iddata (cī mudata surū hōta) asatānā talāka dyā āṇi iddatacī gaṇanā karā, āṇi allāhacē, jō tumacā pālanakartā āhē. Bhaya bāḷagata rāhā, nā tumhī tyānnā tyān̄cyā gharāmmadhūna bāhēra kāḍhāvē āṇi nā tyānnī (svataḥ) nighāvē, mātra hī gōṣṭa vēgaḷī kī tyānnī ughaḍapaṇē duṣkarma karūna basāvē. Yā allāhanē nirdhārita kēlēlyā sīmā (maryādā) āhēta, āṇi jō manuṣya allāhacyā maryādān̄cē ullaṅghana karīla tyānē khātrīnē āpalyā svataḥvara atyācāra kēlā, tumhī nāhī jāṇata kī kadācita tyānantara allāhanē ēkhādī navī gōṣṭa (sthitī) nirmāṇa karāvī
Surah At-Talaq, Verse 1
فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمۡسِكُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ فَارِقُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٖ وَأَشۡهِدُواْ ذَوَيۡ عَدۡلٖ مِّنكُمۡ وَأَقِيمُواْ ٱلشَّهَٰدَةَ لِلَّهِۚ ذَٰلِكُمۡ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجۡعَل لَّهُۥ مَخۡرَجٗا
Tara jēvhā yā (striyā) āpalā avadhī pūrṇa karaṇyāprata pōhacatīla tēvhā tyānnā rītasara āpalyā vivāhabandhanāta rāhū dyā kinvā niyamānusāra tyānnā vibhakta karā, 1 āṇi āpasāta dōna n'yāya karaṇāṟyā māṇasānnā sākṣī banavūna ghyā, āṇi allāhacyā prasannatēsāṭhī yathāyōgya sākṣa dyā, hēca tē, jyācī śikavaṇa tyānnā dilī jāta āhē, jē allāhavara āṇi kayāmatacyā divasāvara īmāna rākhata asatīla, āṇi jō manuṣya allāhacē bhaya bāḷagatō allāha tyācyāsāṭhī suṭakēcā mārga kāḍhatō
Surah At-Talaq, Verse 2
وَيَرۡزُقۡهُ مِنۡ حَيۡثُ لَا يَحۡتَسِبُۚ وَمَن يَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِ فَهُوَ حَسۡبُهُۥٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ بَٰلِغُ أَمۡرِهِۦۚ قَدۡ جَعَلَ ٱللَّهُ لِكُلِّ شَيۡءٖ قَدۡرٗا
Āṇi tyālā aśā ṭhikāṇāhūna rōjī (ājivikā) upalabdha karūna dētō jyācī tyālā kalpanāhī nasēla āṇi jō manuṣya allāhavara bharavasā karīla, allāha tyācyāsāṭhī purēsā asēla. Allāha āpalē kārya pūrṇa kēlyāśivāya rāhaṇāra nāhī. Allāhanē pratyēka gōṣṭīcē ēka anumāna nirdhārita kēlēlē āhē
Surah At-Talaq, Verse 3
وَٱلَّـٰٓـِٔي يَئِسۡنَ مِنَ ٱلۡمَحِيضِ مِن نِّسَآئِكُمۡ إِنِ ٱرۡتَبۡتُمۡ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَٰثَةُ أَشۡهُرٖ وَٱلَّـٰٓـِٔي لَمۡ يَحِضۡنَۚ وَأُوْلَٰتُ ٱلۡأَحۡمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعۡنَ حَمۡلَهُنَّۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجۡعَل لَّهُۥ مِنۡ أَمۡرِهِۦ يُسۡرٗا
Tumacyā striyāmpaikī jyā striyā māsika pāḷībābata nirāśa jhālyā asatīla, jara tumhālā śaṅkā asēla tara tyān̄cī iddata tīna mahīnē āhē, āṇi tyān̄cīdēkhīla, jyānnā ajūna māsika pāḷī surū jhālēlī nasēla, āṇi garbhavatī striyān̄cī iddata tyān̄cī prastutī hōṇē āhē āṇi jō manuṣya allāhacē bhaya bāḷagēla, allāha tyācyā pratyēka kāmāta sahajatā nirmāṇa karīla
Surah At-Talaq, Verse 4
ذَٰلِكَ أَمۡرُ ٱللَّهِ أَنزَلَهُۥٓ إِلَيۡكُمۡۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يُكَفِّرۡ عَنۡهُ سَيِّـَٔاتِهِۦ وَيُعۡظِمۡ لَهُۥٓ أَجۡرًا
Hā allāhacā ādēśa āhē, jō tyānē tumacyākaḍē avatarita kēlā āhē, āṇi jō manuṣya allāhacē bhaya bāḷagēla, allāha tyācē aparādha miṭavila āṇi tyālā phāra mahāna mōbadalā pradāna karīla
Surah At-Talaq, Verse 5
أَسۡكِنُوهُنَّ مِنۡ حَيۡثُ سَكَنتُم مِّن وُجۡدِكُمۡ وَلَا تُضَآرُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُواْ عَلَيۡهِنَّۚ وَإِن كُنَّ أُوْلَٰتِ حَمۡلٖ فَأَنفِقُواْ عَلَيۡهِنَّ حَتَّىٰ يَضَعۡنَ حَمۡلَهُنَّۚ فَإِنۡ أَرۡضَعۡنَ لَكُمۡ فَـَٔاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأۡتَمِرُواْ بَيۡنَكُم بِمَعۡرُوفٖۖ وَإِن تَعَاسَرۡتُمۡ فَسَتُرۡضِعُ لَهُۥٓ أُخۡرَىٰ
Tumhī āpalyā sāmarthyānusāra jithē rāhāta asāla tithē tyā (ghaṭasphōṭita) striyānnā ṭhēvā, āṇi tyānnā sataviṇyākaritā kaṣṭa yātanā dē'ū nakā, āṇi jara tyā garbhavatī asatīla tara tyā prasūta hō'ī paryanta tyānnā kharca dēta rāhā, maga jara tumacyā sāṅgaṇyāvarūna tyāca dūdha pājatīla tara tumhī tyānnā tyān̄cē pāraśramika dē'ūna ṭākā, āṇi āpasāta cāṅgalyā prakārē sallāmasalata karūna ghēta jā āṇi jara tumhī āpasāta taṇāva rākhāla tara tyācyā (pityācyā) sāṅgaṇyāvarūna dusarī strī dūdha pājēla
Surah At-Talaq, Verse 6
لِيُنفِقۡ ذُو سَعَةٖ مِّن سَعَتِهِۦۖ وَمَن قُدِرَ عَلَيۡهِ رِزۡقُهُۥ فَلۡيُنفِقۡ مِمَّآ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُۚ لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفۡسًا إِلَّا مَآ ءَاتَىٰهَاۚ سَيَجۡعَلُ ٱللَّهُ بَعۡدَ عُسۡرٖ يُسۡرٗا
Dhanavānānē āpalyā dhana (sāmarthyā) nusāra kharca kēlā pāhijē, āṇi jyācī jīvikā (rōjī) tyācyāsāṭhī kamī kēlī gēlī asēla tara allāhanē jē kāhī tyālā dē'ūna ṭhēvalē āhē, tyātūna tyānē (āpalyā sāmarthyānusāra) dyāvē, kōṇatyāhī māṇasāvara allāha ōjhē ṭhēvata nāhī, parantu itakēca jēvaḍhē sāmarthya tyālā dilē gēlē āhē. Allāha garībīnantara dhana dēkhīla pradāna karēla
Surah At-Talaq, Verse 7
وَكَأَيِّن مِّن قَرۡيَةٍ عَتَتۡ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِۦ فَحَاسَبۡنَٰهَا حِسَابٗا شَدِيدٗا وَعَذَّبۡنَٰهَا عَذَابٗا نُّكۡرٗا
Āṇi anēka vastī (vālyāṁ) nī āpalyā pālanakartyācyā ādēśācī āṇi tyācyā paigambarācī avajñā kēlī tēvhā āmhī dēkhīla tyān̄cā sakta hiśōba ghētalā āṇi na pāhilēlā (kaṭhōra) azāba tyān̄cyāvara ṭākalā
Surah At-Talaq, Verse 8
فَذَاقَتۡ وَبَالَ أَمۡرِهَا وَكَانَ عَٰقِبَةُ أَمۡرِهَا خُسۡرًا
Tēvhā tyānnī āpalyā kr̥ta-karmān̄cā svāda cākhūna ghētalā āṇi pariṇāmasvarupī tyān̄cē nukasāna jhālē
Surah At-Talaq, Verse 9
أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُمۡ عَذَابٗا شَدِيدٗاۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ يَـٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۚ قَدۡ أَنزَلَ ٱللَّهُ إِلَيۡكُمۡ ذِكۡرٗا
Tyān̄cyāsāṭhī allāhanē phāra kaṭhōra śikṣā - yātanā tayāra karūna ṭhēvalī āhē, tēvhā hē bud'dhimāna īmānadhārakānnō, allāhacē bhaya rākhā, niḥsanśaya, allāhanē tumacyākaḍē bōdha - upadēśa pāṭhavilā āhē
Surah At-Talaq, Verse 10
رَّسُولٗا يَتۡلُواْ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ مُبَيِّنَٰتٖ لِّيُخۡرِجَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ مِنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَمَن يُؤۡمِنۢ بِٱللَّهِ وَيَعۡمَلۡ صَٰلِحٗا يُدۡخِلۡهُ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ قَدۡ أَحۡسَنَ ٱللَّهُ لَهُۥ رِزۡقًا
(Arthāta) paigambara, jō tumhālā allāhacē spaṣṭa ādēśa vācūna aikavitō, yāsāṭhī kī tyā lōkānnā, jyānnī īmāna rākhalē āṇi satkarma kēlē, tyānnā andhārākaḍūna ujēḍākaḍē āṇāvē āṇi jō manuṣya allāhavara īmāna rākhēla āṇi satkarma karēla, allāha tyālā aśā jannatamadhyē dākhala karēla, jicyākhālī pravāha vāhata āhēta, jyāta tē nēhamī nēhamī rāhatīla. Niḥsanśaya, allāhanē tyālā sarvānta uttama rōjī (jīvikā) dē'ūna ṭhēvalī āhē
Surah At-Talaq, Verse 11
ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ وَمِنَ ٱلۡأَرۡضِ مِثۡلَهُنَّۖ يَتَنَزَّلُ ٱلۡأَمۡرُ بَيۡنَهُنَّ لِتَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ وَأَنَّ ٱللَّهَ قَدۡ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عِلۡمَۢا
Allāha tō āhē, jyānē sāta ākāśa banavilē āṇi tyācapramāṇē jamīna dēkhīla.1 Tyācā ādēśa tyān̄cyā daramyāna avatarita hōtō, yāsāṭhī kī tumhī jāṇūna ghyāvē kī allāha pratyēka gōṣṭa karaṇyāsa samartha āhē, āṇi allāhanē pratyēka gōṣṭīlā āpalyā jñānakakṣēta ghēralēlē āhē
Surah At-Talaq, Verse 12