Surah At-Tahrim - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ أَحَلَّ ٱللَّهُ لَكَۖ تَبۡتَغِي مَرۡضَاتَ أَزۡوَٰجِكَۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
Hē paigambara! Jyā gōṣṭīlā allāhanē tumacyāsāṭhī halāla (vaidha) kēlē āhē, tilā tumhī harāma (avaidha) kā ṭharavitā? (Kāya) tumhī āpalyā patnīn̄cī prasannatā prāpta karū icchitā, āṇi allāha mōṭhā māpha karaṇārā, mōṭhā dayāḷū āhē
Surah At-Tahrim, Verse 1
قَدۡ فَرَضَ ٱللَّهُ لَكُمۡ تَحِلَّةَ أَيۡمَٰنِكُمۡۚ وَٱللَّهُ مَوۡلَىٰكُمۡۖ وَهُوَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡحَكِيمُ
Niḥsanśaya, allāhanē tumacyāsāṭhī (aśā) śapathāmmadhūna bāhēra paḍaṇyācā mārga nirdhārita kēlā āhē, āṇi allāha tumacā kāryasādhaka (mitra) āhē āṇi tōca (pūrṇa) jñāna bāḷagaṇārā āṇi hikamataśālī āhē
Surah At-Tahrim, Verse 2
وَإِذۡ أَسَرَّ ٱلنَّبِيُّ إِلَىٰ بَعۡضِ أَزۡوَٰجِهِۦ حَدِيثٗا فَلَمَّا نَبَّأَتۡ بِهِۦ وَأَظۡهَرَهُ ٱللَّهُ عَلَيۡهِ عَرَّفَ بَعۡضَهُۥ وَأَعۡرَضَ عَنۢ بَعۡضٖۖ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِۦ قَالَتۡ مَنۡ أَنۢبَأَكَ هَٰذَاۖ قَالَ نَبَّأَنِيَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡخَبِيرُ
Āṇi (smaraṇa karā) jēvhā paigambarānnī āpalyā kāhī patnīnnā gōpanīyatēta ēka gōṣṭa sāṅgitalī tara jēvhā tinē tyā gōṣṭīcī vācyatā kēlī, āṇi allāhanē āpalyā paigambarālā tyābābata avagata kēlē, tēvhā paigambarānnī kāhī gōṣṭa tara sāṅgitalī āṇi kāhī sāṅgāyacē ṭāḷalē, maga jēvhā paigambarānī āpalyā tyā patnīlā hī gōṣṭa sāṅgitalī, tēvhā tī mhaṇālī, yācī khabara tumhālā kōṇī dilī? Sāṅgitalē, sarva kāhī jāṇaṇāṟyā, pūrṇa khabara rākhaṇāṟyā allāhanē malā yācī khabara dilī āhē
Surah At-Tahrim, Verse 3
إِن تَتُوبَآ إِلَى ٱللَّهِ فَقَدۡ صَغَتۡ قُلُوبُكُمَاۖ وَإِن تَظَٰهَرَا عَلَيۡهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ هُوَ مَوۡلَىٰهُ وَجِبۡرِيلُ وَصَٰلِحُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۖ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ بَعۡدَ ذَٰلِكَ ظَهِيرٌ
(Hē paigambarācyā dōnhī patnīnnō!) Jara tumhī allāhakaḍē māphī māgāla (tara phāra cāṅgalē āhē). Niḥsanśaya, tumacī hr̥dayē jhukalī āhēta āṇi jara tumhī paigambarācyā virōdhāta ēkamēkān̄cī madata karāla tara niḥsanśaya, tyān̄cā mitra sanrakṣaka allāha āhē āṇi jibrīla nēka īmāna rākhaṇārē āṇi tyācyākhērīja phariśtēhī madata karaṇārē āhēta
Surah At-Tahrim, Verse 4
عَسَىٰ رَبُّهُۥٓ إِن طَلَّقَكُنَّ أَن يُبۡدِلَهُۥٓ أَزۡوَٰجًا خَيۡرٗا مِّنكُنَّ مُسۡلِمَٰتٖ مُّؤۡمِنَٰتٖ قَٰنِتَٰتٖ تَـٰٓئِبَٰتٍ عَٰبِدَٰتٖ سَـٰٓئِحَٰتٖ ثَيِّبَٰتٖ وَأَبۡكَارٗا
Jara tō (rasūla) tumhālā talāka dē'ūna ṭākīla tara lavakaraca tyānnā, tyān̄cā pālanakartā (allāha) tumacyā'aivajī tumacyāpēkṣā cāṅgalyā patn'yā pradāna karīla, jyā islāma (dharma) bāḷagaṇāṟyā, īmāna rākhaṇāṟyā, allāhasamōra jhukaṇāṟyā, māphī māgaṇāṟyā, upāsanā karaṇāṟyā, rōjē (vrata) rākhaṇāṟyā asatīla vidhavā āṇi kumārikā
Surah At-Tahrim, Verse 5
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ قُوٓاْ أَنفُسَكُمۡ وَأَهۡلِيكُمۡ نَارٗا وَقُودُهَا ٱلنَّاسُ وَٱلۡحِجَارَةُ عَلَيۡهَا مَلَـٰٓئِكَةٌ غِلَاظٞ شِدَادٞ لَّا يَعۡصُونَ ٱللَّهَ مَآ أَمَرَهُمۡ وَيَفۡعَلُونَ مَا يُؤۡمَرُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Tumhī svataḥ āpalyālā āṇi āpalyā kuṭumbiyānnā tyā āgīpāsūna vācavā,1 jicē indhana mānava āṇi dagaḍa āhēta, jicyāvara kaṭhōra hr̥dayācē sakta phariśtē taināta āhēta. Jyānnā allāha jō ādēśa dētō, tyācī tē avajñā karīta nāhīta, kimbahunā jō kāhī ādēśa dilā jātō tyācē pālana karatāta
Surah At-Tahrim, Verse 6
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَا تَعۡتَذِرُواْ ٱلۡيَوۡمَۖ إِنَّمَا تُجۡزَوۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
Hē inkārī lōkānnō! Āja tumhī (vivaśatā āṇi) bahāṇā dākhavū nakā, tumhālā kēvaḷa tumacyā duṣkarmān̄cē pratiphaḷa dilē jāta āhē
Surah At-Tahrim, Verse 7
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ تُوبُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ تَوۡبَةٗ نَّصُوحًا عَسَىٰ رَبُّكُمۡ أَن يُكَفِّرَ عَنكُمۡ سَيِّـَٔاتِكُمۡ وَيُدۡخِلَكُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ يَوۡمَ لَا يُخۡزِي ٱللَّهُ ٱلنَّبِيَّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥۖ نُورُهُمۡ يَسۡعَىٰ بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَبِأَيۡمَٰنِهِمۡ يَقُولُونَ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Tumhī allāhapuḍhē (kharī āṇi) nikhālasa māphī māgā. Sambhavataḥ tumacyā pālanakartyānē tumacī duṣkarmē miṭavāvita. Āṇi tumhālā aśā jannatamadhyē dākhala karāvē jicyā khālī pravāha vāhata āhēta. Jyā divaśī allāha paigambarālā āṇi īmāna rākhaṇāṟyānnā, jē tyān̄cyāsōbata āhēta apamānita karaṇāra nāhī. Tyān̄cē divya tēja (nūra) tyān̄cyā puḍhē āṇi tyān̄cyā ujavīkaḍē dhāvata asēla. Hē du'ā (prārthanā) karata asatīla kī hē āmacyā pālanakartyā! Āmhālā sampūrṇa tēja (nūra) pradāna kara āṇi āmhālā kṣamā kara. Niḥsanśaya, tū pratyēka gōṣṭīcē sāmarthya bāḷagaṇārā āhē
Surah At-Tahrim, Verse 8
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ جَٰهِدِ ٱلۡكُفَّارَ وَٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَٱغۡلُظۡ عَلَيۡهِمۡۚ وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
Hē paigambara! Kāphirānśī āṇi munāphika (dāmbhika) lōkānśī jihāda karā āṇi tyān̄cyāvara saktī (kaṭhōratā) karā. Tyān̄cē ṭhikāṇa jahannama āhē āṇi tē mōṭhē vā'īṭa ṭhikāṇa āhē
Surah At-Tahrim, Verse 9
ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلٗا لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱمۡرَأَتَ نُوحٖ وَٱمۡرَأَتَ لُوطٖۖ كَانَتَا تَحۡتَ عَبۡدَيۡنِ مِنۡ عِبَادِنَا صَٰلِحَيۡنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمۡ يُغۡنِيَا عَنۡهُمَا مِنَ ٱللَّهِ شَيۡـٔٗا وَقِيلَ ٱدۡخُلَا ٱلنَّارَ مَعَ ٱلدَّـٰخِلِينَ
Allāhanē kāphira lōkāṅkaritā nūhacyā āṇi lūtacyā patnīn̄cē udāharaṇa dilē āhē. Yā dōghī āmacyā dāsāmpaikī dōna nēka sadācārī dāsān̄cyā kuṭumbāta hōtyā. Maga tyānnī tyān̄cyāśī viśvāsaghāta kēlā, tēvhā tē dōnhī (dāsa) tyān̄cyāpāsūna allāhacyā (kōṇatyāhī śikṣā - yātanēlā) rōkhū śakalē nāhīta āṇi ādēśa dilā gēlā kī (striyānnō!) Jahannamamadhyē jāṇāṟyānsōbata tumhī dōghīhī jā
Surah At-Tahrim, Verse 10
وَضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلٗا لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱمۡرَأَتَ فِرۡعَوۡنَ إِذۡ قَالَتۡ رَبِّ ٱبۡنِ لِي عِندَكَ بَيۡتٗا فِي ٱلۡجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِن فِرۡعَوۡنَ وَعَمَلِهِۦ وَنَجِّنِي مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ
Āṇi allāhanē īmāna rākhaṇāṟyāṅkaritā phira'aunacyā patnīcē udāharaṇa sāṅgitalē. Jēvhā tinē du'ā (prārthanā) kēlī kī hē mājhyā pālanakartyā! Mājhyāsāṭhī āpalyā javaḷa jahannatamadhyē ēka ghara banava āṇi malā phira'aunapāsūna va tyācyā karmāmpāsūna vācava āṇi malā atyācārī lōkāmpāsūna muktī dē
Surah At-Tahrim, Verse 11
وَمَرۡيَمَ ٱبۡنَتَ عِمۡرَٰنَ ٱلَّتِيٓ أَحۡصَنَتۡ فَرۡجَهَا فَنَفَخۡنَا فِيهِ مِن رُّوحِنَا وَصَدَّقَتۡ بِكَلِمَٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهِۦ وَكَانَتۡ مِنَ ٱلۡقَٰنِتِينَ
Āṇi (udāharaṇa dilē) imarānacī kan'yā mariyamacē jinē āpalyā śīla-abrūcē rakṣaṇa kēlē, maga āmhī āpalyātarphē ticyāta prāṇa (ātmā) phuṅkalā āṇi (mariyama) nē āpalyā pālanakartyācyā vacanān̄cē āṇi tyācyā granthān̄cē samarthana kēlē āṇi tī upāsanā karaṇārīṁ paikī hōtī
Surah At-Tahrim, Verse 12