Surah Al-Araf Verse 150 - Tajik Translation by Abdolmohammad Ayati
Surah Al-Arafوَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ
Cun Muso xasmginu anduhnok nazdi qavmi xud ʙozgast, guft: «Dar ƣajʙati man ci ʙad conisinone ʙuded. Caro ʙar farmoni Parvardigori xud sitoʙ karded? Va alvohro ʙar zamin afkand va mui ʙarodarasro giriftu ʙa sui xud kasid. Horun guft: «Ej pisari modaram, in qavm maro zaʙun joftand va nazdik ʙud, ki maro ʙikusand, dusmanonro xursand makun va dar sumori sitamkoron majovar!»