Surah Al-Araf Verse 150 - Tajik Translation by Abdolmohammad Ayati
Surah Al-Arafوَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ
Cun Mūso xaşmginu andūhnok nazdi qavmi xud ʙozgaşt, guft: «Dar ƣajʙati man cī ʙad çonişinone ʙuded. Caro ʙar farmoni Parvardigori xud şitoʙ karded? Va alvohro ʙar zamin afkand va mūi ʙarodaraşro giriftu ʙa sūi xud kaşid. Horun guft: «Ej pisari modaram, in qavm maro zaʙun joftand va nazdik ʙud, ki maro ʙikuşand, duşmanonro xursand makun va dar şumori sitamkoron majovar!»