Surah Al-Isra - Kannada Translation by Abdussalam Puthige
سُبۡحَٰنَ ٱلَّذِيٓ أَسۡرَىٰ بِعَبۡدِهِۦ لَيۡلٗا مِّنَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ إِلَى ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡأَقۡصَا ٱلَّذِي بَٰرَكۡنَا حَوۡلَهُۥ لِنُرِيَهُۥ مِنۡ ءَايَٰتِنَآۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ
nāvu isrā'īlara santatigaḷige granthadallē (hīgendu) tiḷisibiṭṭiddevu: Nīvu bhūmiyalli eraḍu bāri aśāntiyannu habbuviri mattu bhārī prakṣōbheyannuṇṭu māḍuviri
Surah Al-Isra, Verse 1
وَءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَجَعَلۡنَٰهُ هُدٗى لِّبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ أَلَّا تَتَّخِذُواْ مِن دُونِي وَكِيلٗا
averaḍara paiki modala avadhi bandāga, tumbā baliṣṭha hōrāṭagāra rāgiruva nam'ma dāsarannu nāvu nim'ma mēle hēri biḍuvevu mattu avaru nāḍugaḷige nuggi vyāpaka vināśavannu mereyuvaru – ī vāgdānavu khaṇḍita īḍēruvudu
Surah Al-Isra, Verse 2
ذُرِّيَّةَ مَنۡ حَمَلۡنَا مَعَ نُوحٍۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَبۡدٗا شَكُورٗا
munde nāvu avara virud'dha nimage prābalyavannu nīḍuvevu mattu sampattu hāgū santānagaḷa mūlaka nimage nāvu neravāguvevu mattu nim'mannu ondu doḍḍa paḍeyāgi beḷesuvevu
Surah Al-Isra, Verse 3
وَقَضَيۡنَآ إِلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ لَتُفۡسِدُنَّ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَّتَيۡنِ وَلَتَعۡلُنَّ عُلُوّٗا كَبِيرٗا
nīvu oḷitannu māḍidare, nimagāgiyē māḍuviri mattu keḍukannu māḍidarū nimagāgiyē māḍuviri. Munde, ā eraḍaneya avadhiyu bandu biṭṭāga (matte kelavarannu nāvu nim'ma mēle hēri biḍuvevu) – nim'ma mukhagaḷannu vikr̥tagoḷisalikkāgi, modala bāri nuggidante (alaksā) masīdiyoḷage nuggalikkāgi mattu tam'ma niyantraṇakke siguva ellavannū nāśamāḍalikkāgi
Surah Al-Isra, Verse 4
فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ أُولَىٰهُمَا بَعَثۡنَا عَلَيۡكُمۡ عِبَادٗا لَّنَآ أُوْلِي بَأۡسٖ شَدِيدٖ فَجَاسُواْ خِلَٰلَ ٱلدِّيَارِۚ وَكَانَ وَعۡدٗا مَّفۡعُولٗا
nim'ma oḍeyanu nim'ma mēle karuṇe tōra bahudu. Ādare nīvu matte adannē māḍidare nāvū adannē māḍuvevu. Nāvu narakavannē dhikkārigaḷa pālina seremaneyāgisiruvevu
Surah Al-Isra, Verse 5
ثُمَّ رَدَدۡنَا لَكُمُ ٱلۡكَرَّةَ عَلَيۡهِمۡ وَأَمۡدَدۡنَٰكُم بِأَمۡوَٰلٖ وَبَنِينَ وَجَعَلۡنَٰكُمۡ أَكۡثَرَ نَفِيرًا
Ī kurān bahaḷa sthiravāda dāriyeḍege mārgadarśana māḍuttade mattu idu, satkarma māḍuva viśvāsigaḷige bahudoḍḍa pratiphalavide emba śubhavārteyannu nīḍuttade
Surah Al-Isra, Verse 6
إِنۡ أَحۡسَنتُمۡ أَحۡسَنتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡۖ وَإِنۡ أَسَأۡتُمۡ فَلَهَاۚ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ ٱلۡأٓخِرَةِ لِيَسُـُٔواْ وُجُوهَكُمۡ وَلِيَدۡخُلُواْ ٱلۡمَسۡجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَلِيُتَبِّرُواْ مَا عَلَوۡاْ تَتۡبِيرًا
mattu paralōkadalli nambike illadavarigāgi nāvu kaṭhiṇa śikṣeyannu sid'dha paḍisiṭṭiddēve endu idu eccarisuttade
Surah Al-Isra, Verse 7
عَسَىٰ رَبُّكُمۡ أَن يَرۡحَمَكُمۡۚ وَإِنۡ عُدتُّمۡ عُدۡنَاۚ وَجَعَلۡنَا جَهَنَّمَ لِلۡكَٰفِرِينَ حَصِيرًا
mānavanu oḷitannu bēḍabēkāda rītiyalli keḍukannu bēḍuttāne. Mānavanu tumbā ātura jīviyāgiddāne
Surah Al-Isra, Verse 8
إِنَّ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ يَهۡدِي لِلَّتِي هِيَ أَقۡوَمُ وَيُبَشِّرُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٱلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمۡ أَجۡرٗا كَبِيرٗا
nāvu rātri hāgū hagalannu eraḍu purāvegaḷāgisiddēve mattu nīvu nim'ma oḍeyana anugrahavannu arasabēkendu hāgū varṣagaḷa saṅkhye mattu (itara) pramāṇagaḷannu tiḷiyabēkendu, nāvu rātriya purāveyannu mandagoḷisi, hagalina purāveyannu ujvalavāgisiddēve. Mattu nāvu ellavannū savistāravāgi vivarisiddēve
Surah Al-Isra, Verse 9
وَأَنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ أَعۡتَدۡنَا لَهُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا
nāvu pratiyobba mānavana adr̥ṣṭavannu avana koraḷige kaṭṭiddēve. Punarut'thāna dina nāvu avanigāgi ondu pustakavannu horategeyuvevu. Avanu adannu terediruva sthitiyalli kāṇuvanu
Surah Al-Isra, Verse 10
وَيَدۡعُ ٱلۡإِنسَٰنُ بِٱلشَّرِّ دُعَآءَهُۥ بِٱلۡخَيۡرِۖ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ عَجُولٗا
(andu avanoḍane) ‘‘ōdu ninna (karmagaḷa)granthavannu indu ninna vicāraṇege nīnē sāku’’ ennalāguvudu
Surah Al-Isra, Verse 11
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ ءَايَتَيۡنِۖ فَمَحَوۡنَآ ءَايَةَ ٱلَّيۡلِ وَجَعَلۡنَآ ءَايَةَ ٱلنَّهَارِ مُبۡصِرَةٗ لِّتَبۡتَغُواْ فَضۡلٗا مِّن رَّبِّكُمۡ وَلِتَعۡلَمُواْ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلۡحِسَابَۚ وَكُلَّ شَيۡءٖ فَصَّلۡنَٰهُ تَفۡصِيلٗا
sanmārgadalli naḍeyuvātanu svataḥ tanna lābhakkāgiyaṣṭē sanmārgadalli naḍeyuttāne. Innu dārigeṭṭavana dārigēḍitanada duṣpariṇāma kūḍā avana mēleyē iruvudu. (Punarut'thāna dina) hore horuva yāvobbanū innobbana horeyannu horalāranu. Nāvantu dūtarannu kaḷisuva tanaka yārannū śikṣisuvavaralla
Surah Al-Isra, Verse 12
وَكُلَّ إِنسَٰنٍ أَلۡزَمۡنَٰهُ طَـٰٓئِرَهُۥ فِي عُنُقِهِۦۖ وَنُخۡرِجُ لَهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ كِتَٰبٗا يَلۡقَىٰهُ مَنشُورًا
nāvu ondu nāḍannu nāśagoḷisa bayasidāga adarallina sthitivantarige (nīvicchisiddannu māḍiri endu) ādēśisi biḍuttēve mattu avaru alli avidhēyateyannu mereyalārambhisuttāre. Āga avara mēle nam'ma śikṣeyu kaḍḍāyavāgi biḍuttade mattu nāvu avarannu sampūrṇa nirnāmagoḷisi biḍuttēve
Surah Al-Isra, Verse 13
ٱقۡرَأۡ كِتَٰبَكَ كَفَىٰ بِنَفۡسِكَ ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكَ حَسِيبٗا
Nūhra baḷika nāvu adeṣṭō nāḍugaḷannu nāśagoḷisi biṭṭevu. Tanna dāsara pāpagaḷa vicāraṇege nim'ma oḍeyanē sāku. Avanu ellavannū aritiruvavanu mattu ellavannū nōḍuttiruvavanāgiddāne
Surah Al-Isra, Verse 14
مَّنِ ٱهۡتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهۡتَدِي لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيۡهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡرَىٰۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبۡعَثَ رَسُولٗا
āturavāgi siguvudannu (ihada sukhavannu) bayasuvavara paiki, nāvicchisidātanige nāvu, nāvicchisuvaṣṭannu āturavāgiyē (ihadallē) koṭṭu biḍuttēve. Ādare munde nāvu ātanige narakavannu vidhisi biḍuttēve. Nindyanāgiyū apamānitanāgiyū avanu adaroḷage sēruvanu
Surah Al-Isra, Verse 15
وَإِذَآ أَرَدۡنَآ أَن نُّهۡلِكَ قَرۡيَةً أَمَرۡنَا مُتۡرَفِيهَا فَفَسَقُواْ فِيهَا فَحَقَّ عَلَيۡهَا ٱلۡقَوۡلُ فَدَمَّرۡنَٰهَا تَدۡمِيرٗا
innu, paralōkavannu apēkṣisi, adakkāgi, sākaṣṭu śramisuvavanu mattu viśvāsiyū āgiruvavanu – avara śramavellā svīkr̥tavāguvudu
Surah Al-Isra, Verse 16
وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِنَ ٱلۡقُرُونِ مِنۢ بَعۡدِ نُوحٖۗ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرٗا
nim'maḍeyana anugrahagaḷinda nāvu ivarigū nīḍuvevu, avarigū nīḍuvevu. Nim'ma oḍeyana anugrahagaḷannu taḍ'̔ehiḍiyalāguvudilla
Surah Al-Isra, Verse 17
مَّن كَانَ يُرِيدُ ٱلۡعَاجِلَةَ عَجَّلۡنَا لَهُۥ فِيهَا مَا نَشَآءُ لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلۡنَا لَهُۥ جَهَنَّمَ يَصۡلَىٰهَا مَذۡمُومٗا مَّدۡحُورٗا
nāvu (ī lōkadallē) yāva rīti avaralli kelavarige kelavariginta heccina mēlmeyannu nīḍiruttēvembudannu nōḍiri. Innu paralōkavantu sthānamānagaḷallū, śrēṣṭhateyallū tumbā hiridāgiruttade
Surah Al-Isra, Verse 18
وَمَنۡ أَرَادَ ٱلۡأٓخِرَةَ وَسَعَىٰ لَهَا سَعۡيَهَا وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَأُوْلَـٰٓئِكَ كَانَ سَعۡيُهُم مَّشۡكُورٗا
allāhana jote bēreyārannū dēvarāgisikoḷḷabēḍi. Hāge māḍidare nīvu sadā ninditarāgiyū asahāyakarāgiyū kuḷitirabēkāguvudu
Surah Al-Isra, Verse 19
كُلّٗا نُّمِدُّ هَـٰٓؤُلَآءِ وَهَـٰٓؤُلَآءِ مِنۡ عَطَآءِ رَبِّكَۚ وَمَا كَانَ عَطَآءُ رَبِّكَ مَحۡظُورًا
nimage nim'ma oḍeyanu (hīgendu) vidhisiruttāne; nīvu avanobbana horatu bērārannū pūjisabāradu mattu tande tāyiya jote saujan'yaśīlarāgirabēku. Ondu vēḷe avaralobbaru athavā avaribbarū nim'ma munde mudi vayas'sannu talupidare, avareduru cakāra vettabēḍi mattu avarannu gadarisabēḍi. Avara jote gauravadondige mātanāḍiri
Surah Al-Isra, Verse 20
ٱنظُرۡ كَيۡفَ فَضَّلۡنَا بَعۡضَهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۚ وَلَلۡأٓخِرَةُ أَكۡبَرُ دَرَجَٰتٖ وَأَكۡبَرُ تَفۡضِيلٗا
vinaya hāgū vātsalyadondige avareduru sadā bāgikoṇḍiri mattu ‘‘nannoḍeyā, nanna bālyadalli avaribbarū nannannu pōṣisidanteyē nīnu avaribbara mēlū kr̥pe tōru’’ endu prārthisiri
Surah Al-Isra, Verse 21
لَّا تَجۡعَلۡ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَقۡعُدَ مَذۡمُومٗا مَّخۡذُولٗا
Nim'ma oḍeyanu nim'ma manas'sinoḷagina vicāragaḷannū cennāgiballanu. Nīvu sajjanarāgi bāḷiddare, khaṇḍitavāgiyū avanu, avaneḍege sadā oliyuttiddavara pālige kṣamāśīlanāgiruttāne
Surah Al-Isra, Verse 22
۞وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَٰنًاۚ إِمَّا يَبۡلُغَنَّ عِندَكَ ٱلۡكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوۡ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفّٖ وَلَا تَنۡهَرۡهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوۡلٗا كَرِيمٗا
nīvu bandhugaḷige, baḍavarige mattu prayāṇikarige avara hakkannu sallisiri mattu nīvu dundu vecca māḍabēḍi
Surah Al-Isra, Verse 23
وَٱخۡفِضۡ لَهُمَا جَنَاحَ ٱلذُّلِّ مِنَ ٱلرَّحۡمَةِ وَقُل رَّبِّ ٱرۡحَمۡهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرٗا
dundu vecca māḍuvavaru khaṇḍita śaitānana sahōdararu. Śaitānanu tanna oḍeyanige kr̥taghnanāgiddanu
Surah Al-Isra, Verse 24
رَّبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَا فِي نُفُوسِكُمۡۚ إِن تَكُونُواْ صَٰلِحِينَ فَإِنَّهُۥ كَانَ لِلۡأَوَّـٰبِينَ غَفُورٗا
ondu vēḷe, nīvinnū nim'ma oḍeyana nirīkṣita anugrahavannu kāyuttiruva kāraṇa, avarinda (bandhugaḷu, baḍavaru muntādavarinda) mukha tirugisikoḷḷabēkāgi bandarū avarondige bahaḷa saumyavāda mātannē āḍiri
Surah Al-Isra, Verse 25
وَءَاتِ ذَا ٱلۡقُرۡبَىٰ حَقَّهُۥ وَٱلۡمِسۡكِينَ وَٱبۡنَ ٱلسَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرۡ تَبۡذِيرًا
nīvu (tīrā jipuṇarāgi) nim'ma kaiyannu koraḷige kaṭṭikoḷḷabēḍi mattu adannu sampūrṇavāgi bicci biḍalū bēḍi – (an'yathā) apamānitarāgiyū asahāyakarāgiyū kuḷitirabēkādītu
Surah Al-Isra, Verse 26
إِنَّ ٱلۡمُبَذِّرِينَ كَانُوٓاْ إِخۡوَٰنَ ٱلشَّيَٰطِينِۖ وَكَانَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لِرَبِّهِۦ كَفُورٗا
khaṇḍitavāgiyū nim'ma oḍeyanu tānicchisidavara pālige sampattannu dhārāḷagoḷisi biḍuttāne. Mattu (tānicchisidavara pālige adannu) sīmita goḷisuttāne. Khaṇḍitavāgiyū avanu tanna dāsara kuritu arivu uḷḷavanu hāgū ellavannū nōḍuttiruvavanāgiddāne
Surah Al-Isra, Verse 27
وَإِمَّا تُعۡرِضَنَّ عَنۡهُمُ ٱبۡتِغَآءَ رَحۡمَةٖ مِّن رَّبِّكَ تَرۡجُوهَا فَقُل لَّهُمۡ قَوۡلٗا مَّيۡسُورٗا
nīvu baḍatanada bhayadinda nim'ma makkaḷannu kollabēḍi. Avarigū nimagū nāvē āhāravannu nīḍuttēve. Avara hatyeyu khaṇḍita mahā pāpavāgide
Surah Al-Isra, Verse 28
وَلَا تَجۡعَلۡ يَدَكَ مَغۡلُولَةً إِلَىٰ عُنُقِكَ وَلَا تَبۡسُطۡهَا كُلَّ ٱلۡبَسۡطِ فَتَقۡعُدَ مَلُومٗا مَّحۡسُورًا
nīvu vyabhicārada hattiravū suḷiyabēḍi – adu khaṇḍita nirlajja kr̥tyavāgide mattu tīrā keṭṭa dāriyāgide
Surah Al-Isra, Verse 29
إِنَّ رَبَّكَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرٗا
allāhanu niṣid'dhagoḷisiruva (kollabāradendiruva) yāvudē jīvavannu nīvu akramavāgi kollabēḍi. Mattu nāvu, an'yāyavāgi koleyādavana uttarādhikārige (pratīkārada) adhikāravannu nīḍiddēve. Ādare avanu koleya viṣayadalli mitimīrabāradu. Avanu khaṇḍita neravige ar'hanāgiddāne
Surah Al-Isra, Verse 30
وَلَا تَقۡتُلُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ خَشۡيَةَ إِمۡلَٰقٖۖ نَّحۡنُ نَرۡزُقُهُمۡ وَإِيَّاكُمۡۚ إِنَّ قَتۡلَهُمۡ كَانَ خِطۡـٔٗا كَبِيرٗا
Mattu anāthanu prauḍhanāguva tanaka – uttama rītiyindallade – nīvu avana sampattina hattira hōgabāradu. Mattu nīvu karārannu pālisiri. Karārina kuritu khaṇḍita vicārisalāguvudu
Surah Al-Isra, Verse 31
وَلَا تَقۡرَبُواْ ٱلزِّنَىٰٓۖ إِنَّهُۥ كَانَ فَٰحِشَةٗ وَسَآءَ سَبِيلٗا
nīvu aḷeyuvāga pūrṇavāgi aḷeyiri mattu sariyāgiruva takkaḍiyallē tūgiri. Iduvē śrēṣṭha kramavāgide mattu phalitānśada dr̥ṣṭiyindalū uttamavāgide
Surah Al-Isra, Verse 32
وَلَا تَقۡتُلُواْ ٱلنَّفۡسَ ٱلَّتِي حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلۡحَقِّۗ وَمَن قُتِلَ مَظۡلُومٗا فَقَدۡ جَعَلۡنَا لِوَلِيِّهِۦ سُلۡطَٰنٗا فَلَا يُسۡرِف فِّي ٱلۡقَتۡلِۖ إِنَّهُۥ كَانَ مَنصُورٗا
ninage arivillada viṣayada bennu hiḍiyabēḍa. Khaṇḍitavāgiyū, kivi, kaṇṇu mattu manas'su ivellavugaḷa kuritu vicāraṇe naḍeyalide
Surah Al-Isra, Verse 33
وَلَا تَقۡرَبُواْ مَالَ ٱلۡيَتِيمِ إِلَّا بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ أَشُدَّهُۥۚ وَأَوۡفُواْ بِٱلۡعَهۡدِۖ إِنَّ ٱلۡعَهۡدَ كَانَ مَسۡـُٔولٗا
bhūmiyalli ahaṅkāradondige naḍeyabēḍa. Khaṇḍitavāgiyū (ā mūlaka) nīnu bhūmiyannū sīḷalāre mattu parvatagaḷa ettaravannū talupalāre
Surah Al-Isra, Verse 34
وَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ إِذَا كِلۡتُمۡ وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِۚ ذَٰلِكَ خَيۡرٞ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلٗا
ī ella keḍukugaḷu ninna oḍeyana dr̥ṣṭiyalli apriyavāgive
Surah Al-Isra, Verse 35
وَلَا تَقۡفُ مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌۚ إِنَّ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡبَصَرَ وَٱلۡفُؤَادَ كُلُّ أُوْلَـٰٓئِكَ كَانَ عَنۡهُ مَسۡـُٔولٗا
idu, nim'ma oḍeyanu yuktiyinda divyavāṇiya mūlaka nim'ma kaḍege kaḷuhisida sandēśavāgide. (Mānavanē,) nīnendū allāhana jote bēre yārannādarū, pujār'hanendu parigaṇisabēḍa. Hāge māḍidare, ninnannu apamānitanāgisi hāgū tiraskr̥tanāgisi narakakke esedu biḍalāguvudu
Surah Al-Isra, Verse 36
وَلَا تَمۡشِ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَحًاۖ إِنَّكَ لَن تَخۡرِقَ ٱلۡأَرۡضَ وَلَن تَبۡلُغَ ٱلۡجِبَالَ طُولٗا
(svalpa yōcisi nōḍi:) Nim'ma oḍeyanēnu putrarannu nimage mīsalāgiṭṭu malakgaḷannu tanna putriyarāgisikoṇḍanē? Nijakkū nīvu bhārī doḍḍa (pāpada) mātondannu āḍuttiruviri
Surah Al-Isra, Verse 37
كُلُّ ذَٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهُۥ عِندَ رَبِّكَ مَكۡرُوهٗا
janaru upadēśa svīkarisabēkendu nāvu ī kurānnalli, (satyavannu) vividha rītiyalli vivarisiddēve. Iṣṭāgiyū avara (dhikkārigaḷa) dvēṣavaṣṭē heccuttide
Surah Al-Isra, Verse 38
ذَٰلِكَ مِمَّآ أَوۡحَىٰٓ إِلَيۡكَ رَبُّكَ مِنَ ٱلۡحِكۡمَةِۗ وَلَا تَجۡعَلۡ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتُلۡقَىٰ فِي جَهَنَّمَ مَلُومٗا مَّدۡحُورًا
hēḷiri; ondu vēḷe avaru hēḷuvante nijakkū avana (allāhana) jote bēre dēvarugaḷu iddiddare avaru viśva sinhāsanada oḍeyana kaḍegiruva dāriyannu huḍukuttiddaru
Surah Al-Isra, Verse 39
أَفَأَصۡفَىٰكُمۡ رَبُّكُم بِٱلۡبَنِينَ وَٱتَّخَذَ مِنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ إِنَٰثًاۚ إِنَّكُمۡ لَتَقُولُونَ قَوۡلًا عَظِيمٗا
avanu pāvananu mattu avaru ēnellā hēḷuttiruvarō avellavugaḷiginta unnatanu, śrēṣṭhanu mattu mahānanu
Surah Al-Isra, Verse 40
وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لِيَذَّكَّرُواْ وَمَا يَزِيدُهُمۡ إِلَّا نُفُورٗا
Ēḷu ākāśagaḷu mattu bhūmi hāgū avugaḷalli iruva ellavū avana (allāhana) pāvitravannu japisuttive. Nijavāgi, avana guṇagāna māḍuttā avana pāvitravannu japisada yāva vastuvū illa. Ādare avugaḷu māḍuva pāvitrajapavu nimage arthavāguvudilla. Khaṇḍitavāgiyū avanu sanyami hāgū kṣamāśīlanu
Surah Al-Isra, Verse 41
قُل لَّوۡ كَانَ مَعَهُۥٓ ءَالِهَةٞ كَمَا يَقُولُونَ إِذٗا لَّٱبۡتَغَوۡاْ إِلَىٰ ذِي ٱلۡعَرۡشِ سَبِيلٗا
nīvu kurān annu ōduvāga, nāvu nim'ma hāgū paralōkavannu nambadavara naḍuve, supta tereyondannu eḷedu biḍuttēve
Surah Al-Isra, Verse 42
سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوّٗا كَبِيرٗا
mattu avarige idu arthavāgadante nāvu avara manas'sugaḷa mēle tereyannu eḷeyuttēve mattu avara kivigaḷalli kivuḍutanavide. Nīvu kurānnalli, nim'ma oḍeyana kuritu avanu ēkamātranendu prastāpisidoḍane avaru dvēṣadinda mukha tirugisi ōḍalārambhisuttāre
Surah Al-Isra, Verse 43
تُسَبِّحُ لَهُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ ٱلسَّبۡعُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهِنَّۚ وَإِن مِّن شَيۡءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمۡدِهِۦ وَلَٰكِن لَّا تَفۡقَهُونَ تَسۡبِيحَهُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورٗا
avaru nim'ma kaḍege kivigoṭṭu kēḷuttiruvāga, avaru (ā rīti) kēḷuvudēkembudannu mattu avaru guṭṭāgi samālōcisida sandarbhavannu nāvu cennāgi ballevu. ‘‘Nīvu māṭakke tuttāda obba vyaktiyannu anusarisuttiddīri’’ endu akramigaḷu hēḷuttāre
Surah Al-Isra, Verse 44
وَإِذَا قَرَأۡتَ ٱلۡقُرۡءَانَ جَعَلۡنَا بَيۡنَكَ وَبَيۡنَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ حِجَابٗا مَّسۡتُورٗا
nōḍiri, avaru ententaha (dūṣaṇeya) mātugaḷannu nimage anvayisuttāre! Nijavāgi avaru dārigeṭṭiddāre mattu avarige saridāri siguttilla
Surah Al-Isra, Verse 45
وَجَعَلۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ أَكِنَّةً أَن يَفۡقَهُوهُ وَفِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرٗاۚ وَإِذَا ذَكَرۡتَ رَبَّكَ فِي ٱلۡقُرۡءَانِ وَحۡدَهُۥ وَلَّوۡاْ عَلَىٰٓ أَدۡبَٰرِهِمۡ نُفُورٗا
‘‘nāvu elubugaḷāgi tīrā cūru cūrāgi biṭṭa baḷika nam'mannēnu hosadāgi jīvantagoḷisalāguvudē?’’Endu avaru kēḷuttāre
Surah Al-Isra, Verse 46
نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَسۡتَمِعُونَ بِهِۦٓ إِذۡ يَسۡتَمِعُونَ إِلَيۡكَ وَإِذۡ هُمۡ نَجۡوَىٰٓ إِذۡ يَقُولُ ٱلظَّـٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلٗا مَّسۡحُورًا
hēḷiri; nīvu kallugaḷāgi athavā ukkāgi biṭṭa baḷikavū
Surah Al-Isra, Verse 47
ٱنظُرۡ كَيۡفَ ضَرَبُواْ لَكَ ٱلۡأَمۡثَالَ فَضَلُّواْ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ سَبِيلٗا
athavā nīvu, avugaḷigintalū doḍḍadendu nim'ma manas'sinalliruva bērēnādarū āgibiṭṭa baḷikavū (nim'mannu jīvantagoḷisalāguvudu). ‘‘(Ā rīti) nam'mannu matte jīvantagoḷisuvavaru yāru?’’ Endu avaru kēḷuvaru; hēḷiri; nim'mannu modala bāri rūpisidavanu (avanē ā kelasamāḍuvanu). Matte avaru tam'ma talegaḷannu nim'meḍege vālisuttā, ‘‘adu (ā dina) baruvudu yāvāga?’’ Endu kēḷuvaru. ‘‘Adu tumbā hattiravē iralūbahudu’’ endu hēḷiri
Surah Al-Isra, Verse 48
وَقَالُوٓاْ أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا وَرُفَٰتًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ خَلۡقٗا جَدِيدٗا
Andu avanu (allāhanu) nim'mannu kūgi kareyuvanu mattu nīvu avana guṇagāna māḍuttā ōgoḍuviri mattu (ī lokadalli) nīvu badukiddudu tīrā alpakāla mātra endu āga nīvu bhāvisuttiruviri
Surah Al-Isra, Verse 49
۞قُلۡ كُونُواْ حِجَارَةً أَوۡ حَدِيدًا
mattu oḷḷeya mātannē āḍabēkendu nanna dāsaroḍane hēḷiri. Khaṇḍitavāgiyū śaitānanu avara naḍuve hagetanavannu bittuttāne. Khaṇḍitavāgiyū śaitānanu manuṣyana pālige bahiraṅga śatruvāgiddāne
Surah Al-Isra, Verse 50
أَوۡ خَلۡقٗا مِّمَّا يَكۡبُرُ فِي صُدُورِكُمۡۚ فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَاۖ قُلِ ٱلَّذِي فَطَرَكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٖۚ فَسَيُنۡغِضُونَ إِلَيۡكَ رُءُوسَهُمۡ وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هُوَۖ قُلۡ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ قَرِيبٗا
nim'ma oḍeyanu nim'mannu cennāgi ballanu. Avanu bayasidare nim'ma mēle karuṇe tōrabahudu athavā avanu bayasidare nim'mannu śikṣisabahudu. (Dūtarē,) nim'mannu nāvu avara mēlina kāvalugāranāgi kaḷuhisilla
Surah Al-Isra, Verse 51
يَوۡمَ يَدۡعُوكُمۡ فَتَسۡتَجِيبُونَ بِحَمۡدِهِۦ وَتَظُنُّونَ إِن لَّبِثۡتُمۡ إِلَّا قَلِيلٗا
nim'ma oḍeyanu ākāśagaḷalli mattu bhūmiyalliruva pratiyobbarannū cennāgi ballanu. Mattu nāvu, kelavu dūtarige matte kelavariginta hirimeyannu nīḍiruvevu mattu dāvūdrige nāvu jhabūr (grantha)vannu nīḍiddevu
Surah Al-Isra, Verse 52
وَقُل لِّعِبَادِي يَقُولُواْ ٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُۚ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ يَنزَغُ بَيۡنَهُمۡۚ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ كَانَ لِلۡإِنسَٰنِ عَدُوّٗا مُّبِينٗا
hēḷiri; avana horatu bēre yārellā (dēvarendu) nim'ma bhrameyalliruvarō avarellarannū nīvu karedu prārthisi nōḍiri. Nim'ma yāvudē saṅkaṭavannu nivārisuva athavā haguragoḷisuva sāmarthya avarallilla
Surah Al-Isra, Verse 53
رَّبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِكُمۡۖ إِن يَشَأۡ يَرۡحَمۡكُمۡ أَوۡ إِن يَشَأۡ يُعَذِّبۡكُمۡۚ وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ عَلَيۡهِمۡ وَكِيلٗا
avaru yārannu karedu prārthisuttiruvarō, nijavāgi avarellā tam'ma oḍeyana meccugegaḷisalu mattu avanige itarariginta heccu nikaṭarāgalu dāri huḍukuttiruttāre, avana anugrahada nirīkṣeyalliruttāre mattu avana śikṣege an̄juttiruttāre. Nim'moḍeyana śikṣeyu nijakkū an̄jalē bēkāda śikṣeyāgide
Surah Al-Isra, Verse 54
وَرَبُّكَ أَعۡلَمُ بِمَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَلَقَدۡ فَضَّلۡنَا بَعۡضَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ عَلَىٰ بَعۡضٖۖ وَءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ زَبُورٗا
punarut'thānadinakke mun̄ce nāvu nāśa māḍada athavā tīvra śikṣege oḷapaḍisada yāva nāḍū illa. Idu granthadalli barediruva viṣayavāgide
Surah Al-Isra, Verse 55
قُلِ ٱدۡعُواْ ٱلَّذِينَ زَعَمۡتُم مِّن دُونِهِۦ فَلَا يَمۡلِكُونَ كَشۡفَ ٱلضُّرِّ عَنكُمۡ وَلَا تَحۡوِيلًا
Nāvu (hosa) purāvegaḷannu kaḷisade iruvudakke, hindinavaru avugaḷannu dhikkarisiddē kāraṇavāgide. Mattu nāvu samūd janāṅgadavarige, eddu kāṇuva (purāveyāgi) ondu oṇṭeyannu nīḍiddevu. Ādare avaru adara mēle akrama vesagidaru. Nijavāgi nāvu purāvegaḷannu kaḷisuvudu eccarisuvudakkāgi mātra
Surah Al-Isra, Verse 56
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ يَبۡتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ ٱلۡوَسِيلَةَ أَيُّهُمۡ أَقۡرَبُ وَيَرۡجُونَ رَحۡمَتَهُۥ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُۥٓۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحۡذُورٗا
nim'ma oḍeyanu janarannellā suttuvaridiruvanu endu nāvu nimage hēḷida sandarbha(vannu smarisiri). Nāvu nimage tōrisida ā dr̥śyagaḷannu mattu kurānnalli śapisalāgiruva ā maravannu nāvu janara pālige parīkṣeyāgisiddēve. Nāvu avarannu eccarisuttiddēve. Ādare adu avara bhārī vidrōhavannaṣṭē heccisuttide
Surah Al-Isra, Verse 57
وَإِن مِّن قَرۡيَةٍ إِلَّا نَحۡنُ مُهۡلِكُوهَا قَبۡلَ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَوۡ مُعَذِّبُوهَا عَذَابٗا شَدِيدٗاۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ مَسۡطُورٗا
nāvu malakgaḷoḍane, ādamarige sāṣṭāṅgaveragiri endāga avarellarū sāṣṭāṅgaveragidaru – iblīsna horatu. Avanu hēḷidanu; nānēnu, maṇṇininda sr̥ṣṭisalpaṭṭavanige sāṣṭāṅgaveragabēkē
Surah Al-Isra, Verse 58
وَمَا مَنَعَنَآ أَن نُّرۡسِلَ بِٱلۡأٓيَٰتِ إِلَّآ أَن كَذَّبَ بِهَا ٱلۡأَوَّلُونَۚ وَءَاتَيۡنَا ثَمُودَ ٱلنَّاقَةَ مُبۡصِرَةٗ فَظَلَمُواْ بِهَاۚ وَمَا نُرۡسِلُ بِٱلۡأٓيَٰتِ إِلَّا تَخۡوِيفٗا
avanu hēḷidanu; nīnu nanaginta heccina mēlmeyannu nīḍiruva ātanannu nōḍu. Nīnu punarut'thāna dinada tanaka nanage kālāvakāśa nīḍidare, kēvala kelavara horatu avana santatiyavarannellā nānu nanna vaśakke tegedukoḷḷuvenu
Surah Al-Isra, Verse 59
وَإِذۡ قُلۡنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِٱلنَّاسِۚ وَمَا جَعَلۡنَا ٱلرُّءۡيَا ٱلَّتِيٓ أَرَيۡنَٰكَ إِلَّا فِتۡنَةٗ لِّلنَّاسِ وَٱلشَّجَرَةَ ٱلۡمَلۡعُونَةَ فِي ٱلۡقُرۡءَانِۚ وَنُخَوِّفُهُمۡ فَمَا يَزِيدُهُمۡ إِلَّا طُغۡيَٰنٗا كَبِيرٗا
avanu (allāhanu) hēḷidanu; nīnu hāgū avara paiki ninna anukaraṇe māḍidavaru – horaṭu hōgiri. Nimage khaṇḍitavāgiyū narakavē pratiphalavāgiruvudu – paripūrṇa pratiphala
Surah Al-Isra, Verse 60
وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ قَالَ ءَأَسۡجُدُ لِمَنۡ خَلَقۡتَ طِينٗا
avara paiki ninage sādhyaviruvavanannu nīnu ninna dhvaniya mūlaka pusalāyisu mattu ninna (paḍeya) savārarannū kālāḷugaḷannnū avara mēle hēri biḍu mattu nīnu sampattu hāgū santānagaḷalli avara pāludāranāgu mattu nīnu avarige vāgdānavannu nīḍu. Śaitānanu avarige nīḍuva vāgdānavu kēvala van̄caneyāgiruttade
Surah Al-Isra, Verse 61
قَالَ أَرَءَيۡتَكَ هَٰذَا ٱلَّذِي كَرَّمۡتَ عَلَيَّ لَئِنۡ أَخَّرۡتَنِ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ لَأَحۡتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٗا
khaṇḍitavāgiyū nanna (niṣṭha) dāsara mēle ninage yāva niyantraṇavū sigadu. (Dūtarē,) kārya sādhanege nim'ma oḍeyanē sāku
Surah Al-Isra, Verse 62
قَالَ ٱذۡهَبۡ فَمَن تَبِعَكَ مِنۡهُمۡ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَآؤُكُمۡ جَزَآءٗ مَّوۡفُورٗا
Nim'ma oḍeyanē, nīvu avana anugrahavannu huḍukuvantāgalu samudradalli nimagāgi haḍagugaḷannu calisuttāne. Avanu khaṇḍita nim'ma pālige karuṇāḷuvāgiddāne
Surah Al-Isra, Verse 63
وَٱسۡتَفۡزِزۡ مَنِ ٱسۡتَطَعۡتَ مِنۡهُم بِصَوۡتِكَ وَأَجۡلِبۡ عَلَيۡهِم بِخَيۡلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكۡهُمۡ فِي ٱلۡأَمۡوَٰلِ وَٱلۡأَوۡلَٰدِ وَعِدۡهُمۡۚ وَمَا يَعِدُهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ إِلَّا غُرُورًا
samudradalli nimagēnādarū āpattu edurādāga, avanobbana horatu nīvu karedu prārthisuva itarellarū kaḷedu hōguvaru. Konege avanu nim'mannu rakṣisi daḍadeḍege talupisidāga, nīvu tirugi biḍuttīri. Mānavanu khaṇḍita kr̥taghnanu
Surah Al-Isra, Verse 64
إِنَّ عِبَادِي لَيۡسَ لَكَ عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنٞۚ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ وَكِيلٗا
avanu (allāhanu), daḍada bhāgadallē nim'mannu (bhūmiyoḷage) hūtu biḍuva athavā avanu nim'ma mēle kallina maḷe surisuva sādhyateya kuritu nīvēnu niścintarāgiruvirā? (Hāgēnādarū ādare) nīvu nim'ma pālige yāva kāryasādhakanannū kāṇalāriri
Surah Al-Isra, Verse 65
رَّبُّكُمُ ٱلَّذِي يُزۡجِي لَكُمُ ٱلۡفُلۡكَ فِي ٱلۡبَحۡرِ لِتَبۡتَغُواْ مِن فَضۡلِهِۦٓۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِكُمۡ رَحِيمٗا
athavā, avanu nim'mannu mattom'me adaroḷakke (samudradoḷakke) oydubiḍuva hāgū nim'ma kr̥taghnateya kāraṇa bhārī birugāḷiya suḷiyondu nim'mannu muḷugisibiḍuva sādhyateya kuritu nīvu nirbhītarāgiruvirā? Āgalū nimage nam'ma kaḍeyinda bembaligaru yārū sigalāraru
Surah Al-Isra, Verse 66
وَإِذَا مَسَّكُمُ ٱلضُّرُّ فِي ٱلۡبَحۡرِ ضَلَّ مَن تَدۡعُونَ إِلَّآ إِيَّاهُۖ فَلَمَّا نَجَّىٰكُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ أَعۡرَضۡتُمۡۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ كَفُورًا
nāvu ādamara santatiyannu gauravānvitagoḷisidevu hāgū avarannu neladallū jaladallū prayāṇisuvavarāgi māḍidevu mattu avarige śud'dha
Surah Al-Isra, Verse 67
أَفَأَمِنتُمۡ أَن يَخۡسِفَ بِكُمۡ جَانِبَ ٱلۡبَرِّ أَوۡ يُرۡسِلَ عَلَيۡكُمۡ حَاصِبٗا ثُمَّ لَا تَجِدُواْ لَكُمۡ وَكِيلًا
āhāragaḷannu odagisidevu mattu nam'ma itara anēka sr̥ṣṭigaḷeduru avarige spaṣṭavāda śrēṣṭhateyannu dayapālisidevu
Surah Al-Isra, Verse 68
أَمۡ أَمِنتُمۡ أَن يُعِيدَكُمۡ فِيهِ تَارَةً أُخۡرَىٰ فَيُرۡسِلَ عَلَيۡكُمۡ قَاصِفٗا مِّنَ ٱلرِّيحِ فَيُغۡرِقَكُم بِمَا كَفَرۡتُمۡ ثُمَّ لَا تَجِدُواْ لَكُمۡ عَلَيۡنَا بِهِۦ تَبِيعٗا
nāvu ella mānavarannū avara nāyakara jote karedu kūḍisuva dina, (karmagaḷa) granthavannu balagaiyalli nīḍalādavaru tam'ma granthavannu ōduvaru mattu avara mēle kin̄cittū an'yāyavāgadu
Surah Al-Isra, Verse 69
۞وَلَقَدۡ كَرَّمۡنَا بَنِيٓ ءَادَمَ وَحَمَلۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ كَثِيرٖ مِّمَّنۡ خَلَقۡنَا تَفۡضِيلٗا
illi (ī lōkadalli, satyada pālige) kuruḍāgiddavanu paralōkadallū kuruḍanāgiruvanu mattu innaṣṭu dārigeṭṭiruvanu
Surah Al-Isra, Verse 70
يَوۡمَ نَدۡعُواْ كُلَّ أُنَاسِۭ بِإِمَٰمِهِمۡۖ فَمَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَأُوْلَـٰٓئِكَ يَقۡرَءُونَ كِتَٰبَهُمۡ وَلَا يُظۡلَمُونَ فَتِيلٗا
(Dūtarē,) avaru (dhikkārigaḷu), nāvu nimage divyavāṇiya mūlaka nīḍiruva sandēśadinda nim'mannu dūra sarisi, nīvu nam'ma hesaralli bērēnannādarū racisi taruvante māḍalu śramisiddaru. Ondu vēḷe hāge āgi biṭṭiddare avaru nim'mannu parama āptanāgi kāṇuttiddaru
Surah Al-Isra, Verse 71
وَمَن كَانَ فِي هَٰذِهِۦٓ أَعۡمَىٰ فَهُوَ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ أَعۡمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِيلٗا
nāvu nimage sthirateyannu nīḍade iddiddare nīvu svalpavādarū avareḍege vāli biḍuttiddiri
Surah Al-Isra, Verse 72
وَإِن كَادُواْ لَيَفۡتِنُونَكَ عَنِ ٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ لِتَفۡتَرِيَ عَلَيۡنَا غَيۡرَهُۥۖ وَإِذٗا لَّٱتَّخَذُوكَ خَلِيلٗا
hāgēnādarū āgi biṭṭiddare nāvu nimage badukinallū sāvinallū duppaṭṭu śikṣeya ruci uṇisuttiddevu mattu nam'meduru nimage yāva sahāyakanū siguttiralilla
Surah Al-Isra, Verse 73
وَلَوۡلَآ أَن ثَبَّتۡنَٰكَ لَقَدۡ كِدتَّ تَرۡكَنُ إِلَيۡهِمۡ شَيۡـٔٗا قَلِيلًا
avaru nim'mannu illinda horadabbalikkāgi, ī nāḍinalli nim'mannu asthiragoḷisalu śramisuttiddāre. Ondu vēḷe hāge āgibiṭṭare, nim'ma baḷika avarēnū heccukāla uḷiyalāraru
Surah Al-Isra, Verse 74
إِذٗا لَّأَذَقۡنَٰكَ ضِعۡفَ ٱلۡحَيَوٰةِ وَضِعۡفَ ٱلۡمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيۡنَا نَصِيرٗا
nāvu nimaginta mun̄ce kaḷisida nam'ma dūtara viṣayadalli nāvu pālisida niyama (nenapirali). Nīvu nam'ma niyamadalli yāvudē badalāvaṇeyannu kāṇalāriri
Surah Al-Isra, Verse 75
وَإِن كَادُواْ لَيَسۡتَفِزُّونَكَ مِنَ ٱلۡأَرۡضِ لِيُخۡرِجُوكَ مِنۡهَاۖ وَإِذٗا لَّا يَلۡبَثُونَ خِلَٰفَكَ إِلَّا قَلِيلٗا
sūryana iḷimukha ārambhavāgi rātriya kattalu āvarisibiḍuva tanaka namājhannu pālisiri mattu mun̄jāvina kurān (paṭhaṇa) – khaṇḍitavāgiyū mun̄jāvina kurān sākṣiyāgiruttade
Surah Al-Isra, Verse 76
سُنَّةَ مَن قَدۡ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ مِن رُّسُلِنَاۖ وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحۡوِيلًا
innu rātriya ondu bhāgadalli ‘tahajjud’ namājhannu sallisiri. Idu nim'ma mēlina heccuvari hoṇeyāgide – nim'ma oḍeyanu nim'mannu ‘mahmūd’(vyāpakavāgi hogaḷalpaḍuva) sthānakke talupisalū bahudu
Surah Al-Isra, Verse 77
أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِدُلُوكِ ٱلشَّمۡسِ إِلَىٰ غَسَقِ ٱلَّيۡلِ وَقُرۡءَانَ ٱلۡفَجۡرِۖ إِنَّ قُرۡءَانَ ٱلۡفَجۡرِ كَانَ مَشۡهُودٗا
mattu hēḷiri; nannoḍeyā, nīnu nannannu talupisuvalligellā satyadondigē talupisu hāgū nannannu nīnu horaḍisuva elleḍeyindalū satyadondigē horaḍisu mattu ninna kaḍeyinda nanage sahāyaka śaktiyannu odagisu
Surah Al-Isra, Verse 78
وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَتَهَجَّدۡ بِهِۦ نَافِلَةٗ لَّكَ عَسَىٰٓ أَن يَبۡعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامٗا مَّحۡمُودٗا
mattu hēḷiri; satyavu bandu biṭṭitu mattu asatyavu aḷidu hōyitu – khaṇḍitavāgiyū asatyavu aḷiyuvantahadē āgide
Surah Al-Isra, Verse 79
وَقُل رَّبِّ أَدۡخِلۡنِي مُدۡخَلَ صِدۡقٖ وَأَخۡرِجۡنِي مُخۡرَجَ صِدۡقٖ وَٱجۡعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلۡطَٰنٗا نَّصِيرٗا
Nāvu iḷisikoḍuva kurānna bhāgavu viśvāsigaḷa pālige guṇa hāgū anugrahavāgiruttade. Ādare akramigaḷa maṭṭige idu avara naṣṭavannaṣṭē heccisuttade
Surah Al-Isra, Verse 80
وَقُلۡ جَآءَ ٱلۡحَقُّ وَزَهَقَ ٱلۡبَٰطِلُۚ إِنَّ ٱلۡبَٰطِلَ كَانَ زَهُوقٗا
nāvu mānavanige koḍugegaḷannu dayapālisidāga avanu (nam'mannu kaḍegaṇisuttā) mukha tirugisikoḷḷuttāne mattu maggalu badalāyisuttāne. Innu avanigēnādarū hāni sambhavisidare, avanu hatāśanāgi biḍuttāne
Surah Al-Isra, Verse 81
وَنُنَزِّلُ مِنَ ٱلۡقُرۡءَانِ مَا هُوَ شِفَآءٞ وَرَحۡمَةٞ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ ٱلظَّـٰلِمِينَ إِلَّا خَسَارٗا
hēḷiri; pratiyobbanū tannadē śailiyalli kelasamāḍuttāne – yāru saridāriyalliruvaru embudannu nim'ma oḍeyanu cennāgi ballanu
Surah Al-Isra, Verse 82
وَإِذَآ أَنۡعَمۡنَا عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ أَعۡرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ كَانَ يَـُٔوسٗا
avaru nim'moḍane ‘rūh’ kuritu praśnisuttāre. Hēḷiri; rūh nanna oḍeyana ādēśagaḷallondu. Nimage tīrā sīmita jñānavannaṣṭē nīḍalāgide
Surah Al-Isra, Verse 83
قُلۡ كُلّٞ يَعۡمَلُ عَلَىٰ شَاكِلَتِهِۦ فَرَبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَنۡ هُوَ أَهۡدَىٰ سَبِيلٗا
nāvu bayasidare, divyavāṇiya mūlaka nimage koṭṭiruvudannellā kittukoḷḷaballevu. Mattu nam'meduru nimage yāva sahāyakarū sigalāraru
Surah Al-Isra, Verse 84
وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلرُّوحِۖ قُلِ ٱلرُّوحُ مِنۡ أَمۡرِ رَبِّي وَمَآ أُوتِيتُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِ إِلَّا قَلِيلٗا
– nim'ma oḍeyana kr̥peya horatu. Nim'ma mēliruva avana anugrahavu nijakkū doḍḍadu
Surah Al-Isra, Verse 85
وَلَئِن شِئۡنَا لَنَذۡهَبَنَّ بِٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهِۦ عَلَيۡنَا وَكِيلًا
(dūtarē,) hēḷiri; intaha innondu kurānannu racisalikkendu ella mānavaru mattu jinngaḷu ondu gūḍidarū, intahadondannu racisi taralu avarindāgadu – avaru (idakkāgi) paraspara neravādarū sariyē
Surah Al-Isra, Verse 86
إِلَّا رَحۡمَةٗ مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّ فَضۡلَهُۥ كَانَ عَلَيۡكَ كَبِيرٗا
nāvu ī kurāninalli janarigāgi vividha bageya sakala udāharaṇegaḷannu mundiṭṭiruvevu – ādare janaralli heccinavaru dhikkarisidaru
Surah Al-Isra, Verse 87
قُل لَّئِنِ ٱجۡتَمَعَتِ ٱلۡإِنسُ وَٱلۡجِنُّ عَلَىٰٓ أَن يَأۡتُواْ بِمِثۡلِ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لَا يَأۡتُونَ بِمِثۡلِهِۦ وَلَوۡ كَانَ بَعۡضُهُمۡ لِبَعۡضٖ ظَهِيرٗا
avaru hēḷuttāre; nīvu namagāgi bhūmiyinda ondu cilumeyannu horaḍisuva tanaka. Nāvu nim'ma mātannu nambalārevu
Surah Al-Isra, Verse 88
وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٖ فَأَبَىٰٓ أَكۡثَرُ ٱلنَّاسِ إِلَّا كُفُورٗا
athavā nim'ma baḷi kharjūra hāgū drākṣigaḷa ondu tōṭaviddu, nīvu adara naḍu madhyadalli kāluvegaḷannu harisuva tanaka (nāvu nambalārevu)
Surah Al-Isra, Verse 89
وَقَالُواْ لَن نُّؤۡمِنَ لَكَ حَتَّىٰ تَفۡجُرَ لَنَا مِنَ ٱلۡأَرۡضِ يَنۢبُوعًا
Athavā nīvē hēḷikoḷḷuvante, ākāśadinda tuṇḍugaḷannu nīvu nam'ma mēle bīḷisuva tanaka athavā nīvu allāhanannu mattu malakgaḷannu nam'ma munde tandu nillisuva tanaka (nāvu nambalārevu). 93. Athavā nim'ma baḷi baṅgārada ondu mane iruva tanaka athavā nīvu ākāśakke ēri hōguva tanaka (nāvu nambalārevu). Innu nīvu allinda, nāvu ōdabahudāda ondu granthavannu namagāgi iḷisi koḍuva tanaka nīvu ēri hōgiruvudannū nāvu nambalārevu (endu avaru hēḷuttāre). Nīvu hēḷiri; nanna oḍeyanu parama pāvavanu. Nānu dūtanāgiruva obba mānava mātranallavē
Surah Al-Isra, Verse 90
أَوۡ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٞ مِّن نَّخِيلٖ وَعِنَبٖ فَتُفَجِّرَ ٱلۡأَنۡهَٰرَ خِلَٰلَهَا تَفۡجِيرًا
nijavāgi, janara baḷige mārgadarśana bandāgalellā, ‘‘allāhanēnu obba mānavanannu dūtanāgi kaḷisiruvanē?’’ Emba praśneyē adannu nambadante avarannu taḍedittu
Surah Al-Isra, Verse 91
أَوۡ تُسۡقِطَ ٱلسَّمَآءَ كَمَا زَعَمۡتَ عَلَيۡنَا كِسَفًا أَوۡ تَأۡتِيَ بِٱللَّهِ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ قَبِيلًا
hēḷiri; ondu vēḷe bhūmiyalli malakgaḷu nem'madiyinda naḍedāḍuttā iddiddare nāvu khaṇḍitavāgiyū ākāśadinda avarigāgi obba malaknannē dūtanāgi iḷisuttiddevu
Surah Al-Isra, Verse 92
أَوۡ يَكُونَ لَكَ بَيۡتٞ مِّن زُخۡرُفٍ أَوۡ تَرۡقَىٰ فِي ٱلسَّمَآءِ وَلَن نُّؤۡمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّىٰ تُنَزِّلَ عَلَيۡنَا كِتَٰبٗا نَّقۡرَؤُهُۥۗ قُلۡ سُبۡحَانَ رَبِّي هَلۡ كُنتُ إِلَّا بَشَرٗا رَّسُولٗا
hēḷiri; nanna mattu nim'ma naḍuve sākṣiyāgi allāhanē sāku. Khaṇḍitavāgiyū avanu tanna dāsara kuritu sampūrṇa arivu uḷḷavanāgiddāne mattu avarannu sadā nōḍuttiruvavanāgiddāne
Surah Al-Isra, Verse 93
وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤۡمِنُوٓاْ إِذۡ جَآءَهُمُ ٱلۡهُدَىٰٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَبَعَثَ ٱللَّهُ بَشَرٗا رَّسُولٗا
yārige allāhanu dāri tōridanō avanu mātra saridāriyalliruttāne. Innu avanu dārigeḍisi biṭṭavarigāgi nīvu avana horatu bērāva rakṣakanannū kāṇalāriri. Punarut'thāna dina nāvu avarannu, avara mukhagaḷu nelakke oragiruva sthitiyalli, kuruḍarāgiyū mūgarāgiyū kivuḍarāgiyū oṭṭu sērisuvevu. Narakavē avara neleyāgiruvudu. Adara beṅkiyu mandavādantellā nāvu matte adannu bhugilebbisuttiruvevu
Surah Al-Isra, Verse 94
قُل لَّوۡ كَانَ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَلَـٰٓئِكَةٞ يَمۡشُونَ مُطۡمَئِنِّينَ لَنَزَّلۡنَا عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَلَكٗا رَّسُولٗا
idu, avaru nam'ma vacanagaḷannu dhikkarisiddakkāgi mattu ‘‘nāvu kēvala elubugaḷāgiyū chidra chidrarāgiyū mārpaṭṭa baḷika nam'mannēnu matte hosadāgi sr̥ṣṭisi jīvantagoḷisalāguvudē?’’ Endudakkāgi avarige sigaliruva pratiphalavāgide
Surah Al-Isra, Verse 95
قُلۡ كَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدَۢا بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرٗا
Avarēnu kāṇuttillavē, ākāśagaḷannu mattu bhūmiyannu sr̥ṣṭisidavanu, avarantahavarannu sr̥ṣṭisalu khaṇḍita śaktanāgiruvanendu? Nijavāgi avanu avarige ondu avadhiyannu niścayisiruvanu – adaralli sanśayavēnū illa. Ādarū akramigaḷu dhikkārada nītiyallē sthirarāgiddāre
Surah Al-Isra, Verse 96
وَمَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِۖ وَمَن يُضۡلِلۡ فَلَن تَجِدَ لَهُمۡ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِهِۦۖ وَنَحۡشُرُهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ عُمۡيٗا وَبُكۡمٗا وَصُمّٗاۖ مَّأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ كُلَّمَا خَبَتۡ زِدۡنَٰهُمۡ سَعِيرٗا
hēḷiri; ondu vēḷe nanna oḍeyana bhaṇḍāragaḷellā nim'ma mālakatvadalli iddiddare, elli kharcāgi biḍuvudō emba bhayadinda nīvu adannellā taḍediṭṭukoḷḷuttiddiri – mānavanu nijakkū tīrā saṇṇa manas'sinavanāgiddāne
Surah Al-Isra, Verse 97
ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُم بِأَنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَقَالُوٓاْ أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا وَرُفَٰتًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ خَلۡقٗا جَدِيدًا
nāvu mūsārige spaṣṭavāda ombhattu purāvegaḷannu nīḍiddevu. Nīvu isrā'īlara santatigaḷoḍane kēḷi nōḍiri. Avara baḷige avaru (mūsā) bandāga avaroḍane phiraun hēḷidanu; ō mūsā, nānantu ninnannu māṭapīḍitanendē bhāvisuttēne
Surah Al-Isra, Verse 98
۞أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ قَادِرٌ عَلَىٰٓ أَن يَخۡلُقَ مِثۡلَهُمۡ وَجَعَلَ لَهُمۡ أَجَلٗا لَّا رَيۡبَ فِيهِ فَأَبَى ٱلظَّـٰلِمُونَ إِلَّا كُفُورٗا
avaru (mūsā) hēḷidaru; ivugaḷannellā (janara) kaṇṇu teresalikkāgi ākāśagaḷa mattu bhūmiya oḍeyanē iḷisi koṭṭiruvanembudu ninage cennāgi tiḷidide. Ō phiraun, nānantu ninnannu sarvanāśavāguvavanendu bhāvisuttēne
Surah Al-Isra, Verse 99
قُل لَّوۡ أَنتُمۡ تَمۡلِكُونَ خَزَآئِنَ رَحۡمَةِ رَبِّيٓ إِذٗا لَّأَمۡسَكۡتُمۡ خَشۡيَةَ ٱلۡإِنفَاقِۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ قَتُورٗا
ā baḷika avanu avarannu bhūmiyinda nirmūlana goḷisabayasidanu. Ādare nāvu avanannu hāgū avana jotegidda ellarannū muḷugisibiṭṭevu
Surah Al-Isra, Verse 100
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ تِسۡعَ ءَايَٰتِۭ بَيِّنَٰتٖۖ فَسۡـَٔلۡ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ إِذۡ جَآءَهُمۡ فَقَالَ لَهُۥ فِرۡعَوۡنُ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يَٰمُوسَىٰ مَسۡحُورٗا
ā baḷika nāvu isrā'īlara santatiyoḍane, ‘‘nīvu bhūmiyalli vāsisiri. Konege lōkāntyada vāgdānita samaya bandāga nāvu nim'mellarannu ondāgi horataruvevu’’ endevu
Surah Al-Isra, Verse 101
قَالَ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَآ أَنزَلَ هَـٰٓؤُلَآءِ إِلَّا رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ بَصَآئِرَ وَإِنِّي لَأَظُنُّكَ يَٰفِرۡعَوۡنُ مَثۡبُورٗا
nāvu idannu (kurānannu) satyadondige iḷisikoṭṭiruvevu mattu idu satyadondigē iḷidu bandide. Innu nim'mannu nāvu suvārte nīḍuvavarāgi hāgū eccarisuvavarāgiyē kaḷisiruttēve
Surah Al-Isra, Verse 102
فَأَرَادَ أَن يَسۡتَفِزَّهُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ فَأَغۡرَقۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ جَمِيعٗا
nīvu adannu svalpa svalpavāgi janarige kēḷisuttirabēkendu, nāvu kurānannu bhāga bhāgavāgi iḷisi koṭṭiruvevu. Mattu nāvu adannu bahaḷa yōjita rītiyalli iḷisikoṭṭiruvevu
Surah Al-Isra, Verse 103
وَقُلۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ لِبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱسۡكُنُواْ ٱلۡأَرۡضَ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ ٱلۡأٓخِرَةِ جِئۡنَا بِكُمۡ لَفِيفٗا
Hēḷiri; nīvu idannu nambiri athavā nambade iri – ādare ī hinde jñāna prāptavāgiddavaru mātra tamage idannu kēḷisalādāga, tam'ma mukhagaḷannu nelakkiṭṭu sāṣṭāṅgaveragi biḍuttāre
Surah Al-Isra, Verse 104
وَبِٱلۡحَقِّ أَنزَلۡنَٰهُ وَبِٱلۡحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا مُبَشِّرٗا وَنَذِيرٗا
mattu avaru, ‘‘nam'moḍeyanu parama pāvavanu. Nam'ma oḍeyanu māḍiruva vāgdānavu khaṇḍita pūrtiyāgalide’’ennuttāre
Surah Al-Isra, Verse 105
وَقُرۡءَانٗا فَرَقۡنَٰهُ لِتَقۡرَأَهُۥ عَلَى ٱلنَّاسِ عَلَىٰ مُكۡثٖ وَنَزَّلۡنَٰهُ تَنزِيلٗا
hāgeyē avaru rōdisuttā tam'ma mukhagaḷannu nelakkiṭṭu biḍuttāre mattu idu (kurān) avara bhakti bhāvavannu heccisuttalē iruttade
Surah Al-Isra, Verse 106
قُلۡ ءَامِنُواْ بِهِۦٓ أَوۡ لَا تُؤۡمِنُوٓاْۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ مِن قَبۡلِهِۦٓ إِذَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ يَخِرُّونَۤ لِلۡأَذۡقَانِۤ سُجَّدٗاۤ
nīvu (avanannu) allāhanendu kareyiri athavā rahmānanendu kareyiri. Nīvu avanannu ēnendu karedarū atyuttama hesarugaḷellā avanigāgiyē ive. Nīvu nim'ma namājhgaḷalli heccu dhvaniyērisabēḍi mattu avugaḷannu tīrā niśyabdagoḷisalū bēḍi. Averaḍara naḍuvina (madhyama) mārgavannu anusarisiri
Surah Al-Isra, Verse 107
وَيَقُولُونَ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِن كَانَ وَعۡدُ رَبِّنَا لَمَفۡعُولٗا
hēḷiri; ella hogaḷikegaḷu allāhanige mīsalu. Avanu yārannū tanna putranāgisikoṇḍilla. Viśvādhipatyadalli avanige yārū pāludārarilla. Tannannu daurbalyadinda rakṣisuva sahāyakara agatyavū avanigilla. Nīvu avana mahimeyannu koṇḍāḍabēkāda rītiyalli koṇḍāḍiri
Surah Al-Isra, Verse 108
وَيَخِرُّونَ لِلۡأَذۡقَانِ يَبۡكُونَ وَيَزِيدُهُمۡ خُشُوعٗا۩
ella hogaḷike allāhanige. Avanē tanna dāsanige granthavannu (kurānannu) iḷisi koṭṭavanu mattu avanu adaralli yāvudē vakrateyanniṭṭilla
Surah Al-Isra, Verse 109
قُلِ ٱدۡعُواْ ٱللَّهَ أَوِ ٱدۡعُواْ ٱلرَّحۡمَٰنَۖ أَيّٗا مَّا تَدۡعُواْ فَلَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ وَلَا تَجۡهَرۡ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتۡ بِهَا وَٱبۡتَغِ بَيۡنَ ذَٰلِكَ سَبِيلٗا
adu (kurān) sampūrṇa nēravāgide. Avana kaḍeyinda (duṣṭarige) tīvra śikṣeya eccarike nīḍalikkāgi mattu satkarma māḍuva viśvāsigaḷige śrēṣṭha pratiphalavide emba śubhavārte nīḍalikkāgi (adannu kaḷisalāgide)
Surah Al-Isra, Verse 110
وَقُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لَمۡ يَتَّخِذۡ وَلَدٗا وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ شَرِيكٞ فِي ٱلۡمُلۡكِ وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ وَلِيّٞ مِّنَ ٱلذُّلِّۖ وَكَبِّرۡهُ تَكۡبِيرَۢا
avaru adaralli sadākāla iruvaru
Surah Al-Isra, Verse 111