Surah Taha - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
طه
Tā.Hā
Surah Taha, Verse 1
مَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡقُرۡءَانَ لِتَشۡقَىٰٓ
Āmhī yā kura'ānācē avataraṇa tumacyāvara aśāsāṭhī kēlē nāhī kī tumhī kaṣṭa- yātanāgrasta vhāvē
Surah Taha, Verse 2
إِلَّا تَذۡكِرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰ
Kimbahunā tyācyā bōdha- upadēśākaritā, jō allāhacē bhaya rākhatō
Surah Taha, Verse 3
تَنزِيلٗا مِّمَّنۡ خَلَقَ ٱلۡأَرۡضَ وَٱلسَّمَٰوَٰتِ ٱلۡعُلَى
Yācē avaraṇa tyācyācatarphē āhē, jyānē jaminīlā āṇi un̄ca un̄ca ākāśānnā nirmāṇa kēlē āhē
Surah Taha, Verse 4
ٱلرَّحۡمَٰنُ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ ٱسۡتَوَىٰ
Jō atiśaya dayāvāna āhē, arśa (īśasinhāsanā) vara virājamāna āhē
Surah Taha, Verse 5
لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَمَا تَحۡتَ ٱلثَّرَىٰ
Ākāśāmmadhyē āṇi dharatīvara āṇi yān̄cyā daramyāna āṇi jaminīcyā pātaḷīkhālī pratyēka ṭhikāṇī tyācī rājyasattā āhē. (Arthāta yā sarvān̄cā ēkamēva bādaśahā tōca āhē)
Surah Taha, Verse 6
وَإِن تَجۡهَرۡ بِٱلۡقَوۡلِ فَإِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلسِّرَّ وَأَخۡفَى
Tumhī āpalē mhaṇaṇē un̄ca svarāta sāṅgā kinvā haḷū āvājāta, tō tara lapalēlī āṇi gupta svarupācī gōṣṭahī cāṅgalyā prakārē jāṇatō
Surah Taha, Verse 7
ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ لَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ
Tōca allāha hōya, jyācyākhērīja kōṇīhī saccā (kharākhurā) upāsya nāhī. Sarva uttamōttama nāvē tyācīca āhēta
Surah Taha, Verse 8
وَهَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
Tumhālā mūsācā vr̥ttānta tara māhītaca āhē
Surah Taha, Verse 9
إِذۡ رَءَا نَارٗا فَقَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِقَبَسٍ أَوۡ أَجِدُ عَلَى ٱلنَّارِ هُدٗى
Jēvhā tyānnī āga pāhūna āpalyā kuṭumbīyānnā mhaṭalē kī thōḍā vēḷa ithē thāmbā, malā āga disata āhē. Khūpa śakya āhē kī mī tyā āgīcā nikhārā tumacyājavaḷa āṇāvā kinvā āgījavaḷūna ucita rastyācī bātamī prāpta karūna ghyāvī
Surah Taha, Verse 10
فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ يَٰمُوسَىٰٓ
Jēvhā tē tyā ṭhikāṇī pōhōcalē, tēvhā āvāja aikū ālā kī, hē mūsā
Surah Taha, Verse 11
إِنِّيٓ أَنَا۠ رَبُّكَ فَٱخۡلَعۡ نَعۡلَيۡكَ إِنَّكَ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوٗى
Niḥsanśaya, mīca tumacā svāmī va pālanakartā āhē. Tumhī āpalyā pāyātalē jōḍē utaravā kāraṇa tumhī ‘tōvā’cyā pavitra maidānāta āhāta
Surah Taha, Verse 12
وَأَنَا ٱخۡتَرۡتُكَ فَٱسۡتَمِعۡ لِمَا يُوحَىٰٓ
Āṇi mī tumacī nivaḍa kēlī āhē. Ātā jī vahayī (prakāśanā) kēlī jā'īla tilā lakṣapūrvaka aikā
Surah Taha, Verse 13
إِنَّنِيٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدۡنِي وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ
Niḥsanśaya, mīca allāha āhē. Mājhyākhērīja upāsanā karaṇyāyōgya dusarā kōṇīhī nāhī, yāstava tumhī mājhīca upāsanā karā āṇi mājhyā smaraṇārtha namāja kāyama karā
Surah Taha, Verse 14
إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخۡفِيهَا لِتُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا تَسۡعَىٰ
Kayāmata hamakhāsa yēṇāra āhē, jilā mī gupta ṭhēvū icchitō yāsāṭhī kī pratyēka māṇasālā tō mōbadalā pradāna kēlā jāvā, jō tyānē prayatna kēlā asēla
Surah Taha, Verse 15
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنۡهَا مَن لَّا يُؤۡمِنُ بِهَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ فَتَرۡدَىٰ
Tēvhā ātā yāvara īmāna rākhaṇyāpāsūna tumhālā aśā māṇasānē rōkhū nayē, jō yāvara īmāna rākhata nasēla āṇi āpalyā icchā ākāṅkṣān̄cyā māgē dhāvata asēla, an'yathā tumhī nāśa pāvāla
Surah Taha, Verse 16
وَمَا تِلۡكَ بِيَمِينِكَ يَٰمُوسَىٰ
Āṇi hē mūsā! Tumacyā ujavyā hātāta kāya āhē
Surah Taha, Verse 17
قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّؤُاْ عَلَيۡهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَـَٔارِبُ أُخۡرَىٰ
Uttara dilē, hī mājhī lāṭhī āhē, jicyāvara mī ṭēkā (ādhāra) ghētō āṇi jicyādvārē mī āpalyā śēḷyāṅkaritā jhāḍācī pānē khālī pāḍūna ghētō āṇi ticyāpāsūna malā dusarēhī anēka phāyadē āhēta
Surah Taha, Verse 18
قَالَ أَلۡقِهَا يَٰمُوسَىٰ
(Allāhanē) pharmāvilē, hē mūsā, tilā (hātātūna) khālī ṭākā
Surah Taha, Verse 19
فَأَلۡقَىٰهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٞ تَسۡعَىٰ
Tēvhā khālī ṭākatāca sāpa banūna dhāvū lāgalī
Surah Taha, Verse 20
قَالَ خُذۡهَا وَلَا تَخَفۡۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا ٱلۡأُولَىٰ
Pharmāvilē nirbhaya hō'ūna tilā dharā, āmhī tilā tyāca pahilyā avasthēta punhā āṇū
Surah Taha, Verse 21
وَٱضۡمُمۡ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءٍ ءَايَةً أُخۡرَىٰ
Āṇi āpalā hāta āpalyā kākhēta (bagalēta) ghālā, tēvhā tō saphēda, prakāśamāna hōtānā bāhēra nighēla, mātra kasalyāhī vyaṅga-dōṣa āṇi ājārāvinā. Hā dusarā īśa-camatkāra āhē
Surah Taha, Verse 22
لِنُرِيَكَ مِنۡ ءَايَٰتِنَا ٱلۡكُبۡرَى
Hē aśāsāṭhī kī āmhī tumhālā āpalyā mōṭhamōṭhyā niśāṇyā dākhavū icchitō
Surah Taha, Verse 23
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
Ātā, tumhī phira'aunakaḍē jā, tyānē mōṭhā utpāta mājavilā āhē
Surah Taha, Verse 24
قَالَ رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي
(Mūsā) mhaṇālē, hē mājhyā pālanakartyā! Mājhī chātī mājhyākaritā ughaḍa (mōkaḷī) kara
Surah Taha, Verse 25
وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي
Āṇi mājhē kārya mājhyāsāṭhī sōpē kara
Surah Taha, Verse 26
وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي
Āṇi mājhyā jībhēcī gāṭha sōḍava
Surah Taha, Verse 27
يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي
Yāsāṭhī kī lōkānnī mājhē mhaṇaṇē cāṅgalyā prakārē samajū śakāvē
Surah Taha, Verse 28
وَٱجۡعَل لِّي وَزِيرٗا مِّنۡ أَهۡلِي
Āṇi mājhā vajīra mājhyā kuṭumbīyāmpaikī banava
Surah Taha, Verse 29
هَٰرُونَ أَخِي
(Arthāta) mājhā bhā'ū hārūnalā
Surah Taha, Verse 30
ٱشۡدُدۡ بِهِۦٓ أَزۡرِي
Tū tyācyādvārē mājhī kambara majabūta kara
Surah Taha, Verse 31
وَأَشۡرِكۡهُ فِيٓ أَمۡرِي
Āṇi tyālā mājhyā kāryāta sahāyyaka banava
Surah Taha, Verse 32
كَيۡ نُسَبِّحَكَ كَثِيرٗا
Yāsāṭhī kī āmhī dōghānnī tujhī khūpa khūpa stutī-praśansā varṇana karāvī
Surah Taha, Verse 33
وَنَذۡكُرَكَ كَثِيرًا
Āṇi tujhē adhikādhika smaraṇa karāvē
Surah Taha, Verse 34
إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرٗا
Niḥsanśaya, tū āmacī cāṅgalyā prakārē dēkhabhāla karaṇārā āhēsa
Surah Taha, Verse 35
قَالَ قَدۡ أُوتِيتَ سُؤۡلَكَ يَٰمُوسَىٰ
(Allāhanē) pharmāvilē, hē mūsā! Tumacyā sarva māgaṇyā pūrṇa kēlyā gēlyā
Surah Taha, Verse 36
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَيۡكَ مَرَّةً أُخۡرَىٰٓ
Āṇi āmhī tara tumacyāvara āṇakhī ēkadā yāhūna mōṭhā upakāra kēlā āhē
Surah Taha, Verse 37
إِذۡ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰٓ
Jēvhā āmhī tumacyā mātēcyā manāta tē avatarita kēlē, jyācē varṇana yā vēḷī kēlē jātē āhē
Surah Taha, Verse 38
أَنِ ٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلتَّابُوتِ فَٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلۡيَمِّ فَلۡيُلۡقِهِ ٱلۡيَمُّ بِٱلسَّاحِلِ يَأۡخُذۡهُ عَدُوّٞ لِّي وَعَدُوّٞ لَّهُۥۚ وَأَلۡقَيۡتُ عَلَيۡكَ مَحَبَّةٗ مِّنِّي وَلِتُصۡنَعَ عَلَىٰ عَيۡنِيٓ
Kī tumhī, yā (bāḷā) lā lākaḍī pēṭīta ṭhēvūna tilā banda karūna nadīta sōḍūna dyā, maga nadī tyā pēṭīlā kināṟyāvara nē'īla āṇi mājhā va tyācā svataḥcā śatrū tilā ghē'īla āṇi mī āpalyātarphē viśēṣa prēma āṇi pasantīcā tumacyāvara varṣāva kēlā yāsāṭhī kī tumacē pālanapōṣaṇa mājhyā ḍōḷyādēkhata kēlē jāvē
Surah Taha, Verse 39
إِذۡ تَمۡشِيٓ أُخۡتُكَ فَتَقُولُ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ مَن يَكۡفُلُهُۥۖ فَرَجَعۡنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَۚ وَقَتَلۡتَ نَفۡسٗا فَنَجَّيۡنَٰكَ مِنَ ٱلۡغَمِّ وَفَتَنَّـٰكَ فُتُونٗاۚ فَلَبِثۡتَ سِنِينَ فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ ثُمَّ جِئۡتَ عَلَىٰ قَدَرٖ يَٰمُوسَىٰ
(Smaraṇa karā) jēvhā tumacī bahīṇa jāta hōtī āṇi sāṅgata hōtī kī, tumhī mhaṇata asāla tara mī tyācā pattā sāṅgū jō yā (bāḷā) cī dēkharēkha ṭhēvaṇārā banū śakēla. Aśā prakārē āmhī tumhālā punhā tumacyā mātējavaḷa pāṭhavilē, yāsāṭhī kī ticē nētra śitala rāhāvēta āṇi tī duḥkhī hō'ū nayē āṇi tumhī ēkā māṇasācā vadha kēlā hōtā, tyā uparānta āmhī tumhālā duḥkhāpāsūna vācavilē, arthāta āmhī tumacī cāṅgalyā prakārē kasōṭī ghētalī, maga tumhī anēka varṣāparyanta madayanacyā lōkāmmadhyē nivāsa kēlā, maga allāhacyā likhita bhāgyānusāra hē mūsā tumhī ālē
Surah Taha, Verse 40
وَٱصۡطَنَعۡتُكَ لِنَفۡسِي
Āṇi mī tumhālā viśēṣataḥ āpalyāsāṭhī pasanta kēlē
Surah Taha, Verse 41
ٱذۡهَبۡ أَنتَ وَأَخُوكَ بِـَٔايَٰتِي وَلَا تَنِيَا فِي ذِكۡرِي
Ātā tumhī āpalyā bhāvāsaha mājhyā niśāṇyānsōbata ghē'ūna jā, khabaradāra! Tumhī dōghēhī mājhē smaraṇa karaṇyāta sustī karū nakā
Surah Taha, Verse 42
ٱذۡهَبَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
Tumhī dōghē phira'aunacyā javaḷa jā. Tyānē mōṭhā vidrōha kēlā āhē
Surah Taha, Verse 43
فَقُولَا لَهُۥ قَوۡلٗا لَّيِّنٗا لَّعَلَّهُۥ يَتَذَكَّرُ أَوۡ يَخۡشَىٰ
Tyālā naramīnē samājāvūna sāṅgā, kadācita tyānē dhyānī ghyāvē kinvā (allāhacē) bhaya bāḷagāvē
Surah Taha, Verse 44
قَالَا رَبَّنَآ إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفۡرُطَ عَلَيۡنَآ أَوۡ أَن يَطۡغَىٰ
Dōnhī mhaṇālē, hē āmacyā pālanakartyā! Āmhālā bhaya vāṭatē kī kadācita phira'aunanē āmacyāvara ēkhādā atyācāra na karāvā, kinvā āpalyā baṇḍakhōrīta āṇakhī vāḍhāvā
Surah Taha, Verse 45
قَالَ لَا تَخَافَآۖ إِنَّنِي مَعَكُمَآ أَسۡمَعُ وَأَرَىٰ
Uttara miḷālē kī tumhī kadhīhī bhaya rākhū nakā, mī sadaiva tumacyā sōbatīlā āhē āṇi aikata va pāhata rāhīna
Surah Taha, Verse 46
فَأۡتِيَاهُ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ وَلَا تُعَذِّبۡهُمۡۖ قَدۡ جِئۡنَٰكَ بِـَٔايَةٖ مِّن رَّبِّكَۖ وَٱلسَّلَٰمُ عَلَىٰ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلۡهُدَىٰٓ
Tumhī tyācyājavaḷa jā'ūna tyālā sāṅgā kī āmhī tujhyā pānalakartyācē paigambara (īśadūta) āhōta. Tū āmacyā sōbata isrā'īlacyā santatīlā pāṭhava, tyān̄cyā śikṣā-yātanā sampava. Āmhī tara tujhyājavaḷa, tujhyā pālanakartyātarphē niśāṇyā ghē'ūna ālō āhōta. Śāntī salāmatī phakta tyācyācakaritā āhē, jō mārgadarśanācā majabūtapaṇē aṅgikāra karēla
Surah Taha, Verse 47
إِنَّا قَدۡ أُوحِيَ إِلَيۡنَآ أَنَّ ٱلۡعَذَابَ عَلَىٰ مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
Āmacyākaḍē vahayī (prakāśanā) kēlī gēlī āhē kī jō khōṭē ṭharavila. Āṇi tōṇḍa phiravila, tyācyākaritā azāba (śikṣā-yātanā) āhē
Surah Taha, Verse 48
قَالَ فَمَن رَّبُّكُمَا يَٰمُوسَىٰ
(Phira'aunanē) vicāralē kī hē mūsā! Tumhā dōghān̄cā pālanakartā kōṇa āhē
Surah Taha, Verse 49
قَالَ رَبُّنَا ٱلَّذِيٓ أَعۡطَىٰ كُلَّ شَيۡءٍ خَلۡقَهُۥ ثُمَّ هَدَىٰ
Uttara dilē kī āmacā pālanakartā tō āhē, jyānē pratyēkālā tyācē khāsa rūpa pradāna kēlē, maga mārgadarśanahī dilē
Surah Taha, Verse 50
قَالَ فَمَا بَالُ ٱلۡقُرُونِ ٱلۡأُولَىٰ
Phira'auna mhaṇālā, (barē hē sāṅgā) pūrvī hō'ūna gēlēlyā lōkān̄cī kāya avasthā jhālī
Surah Taha, Verse 51
قَالَ عِلۡمُهَا عِندَ رَبِّي فِي كِتَٰبٖۖ لَّا يَضِلُّ رَبِّي وَلَا يَنسَى
Uttara dilē, tyān̄cē jñāna mājhyā pālanakartyājavaḷa granthāta āhē. Mājhā pālanakartānā cūka karatō, nā visaratō
Surah Taha, Verse 52
ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ مَهۡدٗا وَسَلَكَ لَكُمۡ فِيهَا سُبُلٗا وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجٗا مِّن نَّبَاتٖ شَتَّىٰ
Tyānēca tumacyāsāṭhī jaminīlā antharuṇa (bichānā) banavilē āhē āṇi tyāta tumacyā cālaṇyāsāṭhī rastē banavilē āhēta, āṇi ākāśātūna parjan'yavr̥ṣṭī dēkhīla tōca karatō, maga tyā pāvasādvārē anēka prakāracī paidāvārahī āmhī nirmāṇa karatō
Surah Taha, Verse 53
كُلُواْ وَٱرۡعَوۡاْ أَنۡعَٰمَكُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّأُوْلِي ٱلنُّهَىٰ
Tumhī svataḥ khā āṇi āpalyā janāvarānnāhī cārā. Niḥsanśaya yāta bud'dhimānāṅkaritā anēka niśāṇyā āhēta
Surah Taha, Verse 54
۞مِنۡهَا خَلَقۡنَٰكُمۡ وَفِيهَا نُعِيدُكُمۡ وَمِنۡهَا نُخۡرِجُكُمۡ تَارَةً أُخۡرَىٰ
Tyāca dharatīmadhūna āmhī tumhālā nirmāṇa kēlē āṇi ticyātaca punhā parata pāṭhavū āṇi ticyātūnaca tumhā sarvānnā bāhēra kāḍhūna ubhē karū
Surah Taha, Verse 55
وَلَقَدۡ أَرَيۡنَٰهُ ءَايَٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَأَبَىٰ
Āṇi āmhī tyālā sarva niśāṇyā dākhavilyā, parantu tarīhī tyānē khōṭē ṭharavilē āṇi inkāra kēlā
Surah Taha, Verse 56
قَالَ أَجِئۡتَنَا لِتُخۡرِجَنَا مِنۡ أَرۡضِنَا بِسِحۡرِكَ يَٰمُوسَىٰ
Tō mhaṇālā, hē mūsā! Kāya tū āmacyājavaḷa aśāsāṭhī ālā āhē kī āmhālā āpalyā jādūcyā sāmarthyānē āmacyā dēśātūna bāhēra kāḍhāvē
Surah Taha, Verse 57
فَلَنَأۡتِيَنَّكَ بِسِحۡرٖ مِّثۡلِهِۦ فَٱجۡعَلۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكَ مَوۡعِدٗا لَّا نُخۡلِفُهُۥ نَحۡنُ وَلَآ أَنتَ مَكَانٗا سُوٗى
Ṭhīka āhē. Maga āmhīhī tumacā sāmanā karaṇyāsāṭhī aśīca jādū jarūra āṇū. Tēvhā tumhī āmacyā āṇi āpalyā daramyāna vāyadyācī vēḷa niścita ṭharavūna ghyā kī nā āmhī tyāvirūd'dha karāvē āṇi nā tumhī. Mōkaḷyā maidānāta hī spardhā vhāvī
Surah Taha, Verse 58
قَالَ مَوۡعِدُكُمۡ يَوۡمُ ٱلزِّينَةِ وَأَن يُحۡشَرَ ٱلنَّاسُ ضُحٗى
(Mūsā yānnī) uttara dilē, śōbhā sajāvaṭa āṇi samārambhācyā divasācā vāyadā āhē, āṇi hē kī lōkānnī divasa caḍhatāca jamā vhāvē
Surah Taha, Verse 59
فَتَوَلَّىٰ فِرۡعَوۡنُ فَجَمَعَ كَيۡدَهُۥ ثُمَّ أَتَىٰ
Nantara phira'auna paratalā āṇi tyānē āpalē ḍāvapēca gōḷā kēlē maga ālā
Surah Taha, Verse 60
قَالَ لَهُم مُّوسَىٰ وَيۡلَكُمۡ لَا تَفۡتَرُواْ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا فَيُسۡحِتَكُم بِعَذَابٖۖ وَقَدۡ خَابَ مَنِ ٱفۡتَرَىٰ
Mūsā tyālā mhaṇālē kī tumacā nāśa hōvō, allāhavara khōṭē nāṭē āṇi lān̄chana lāvū nakā kī (jyāmuḷē) tyānē tumacā śikṣā-yātanēdvārē sarvanāśa karūna ṭākāvā. Lakṣāta ṭhēvā! Jyānē asatya racalē, tō kadhīhī saphala hōṇāra nāhī
Surah Taha, Verse 61
فَتَنَٰزَعُوٓاْ أَمۡرَهُم بَيۡنَهُمۡ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّجۡوَىٰ
Maga hē lōka āpasāta sallāmasalata karaṇyāta ēkamēkānvirūd'dha matācē jhālē āṇi lapūna chapūna kānagōṣṭī karū lāgalē
Surah Taha, Verse 62
قَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَٰنِ لَسَٰحِرَٰنِ يُرِيدَانِ أَن يُخۡرِجَاكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِمَا وَيَذۡهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ ٱلۡمُثۡلَىٰ
Mhaṇālē, hē dōghē phakta jādūgāra āhēta āṇi yān̄cā pakkā irādā āhē kī āpalyā jādūcyā śaktīnē tumhālā tumacyā dēśābāhēra ghālavāvē āṇi tumacyā uttama dharmācā satyānāśa karūna ṭākāvā
Surah Taha, Verse 63
فَأَجۡمِعُواْ كَيۡدَكُمۡ ثُمَّ ٱئۡتُواْ صَفّٗاۚ وَقَدۡ أَفۡلَحَ ٱلۡيَوۡمَ مَنِ ٱسۡتَعۡلَىٰ
Tēvhā tumhī dēkhīla āpalē kōṇatēhī ḍāvapēca bākī ṭhēvū nakā, maga paṅktībad'dha hō'ūna rāṅgēta yā, āja jō varcasvaśālī hō'īla tōca bājī jiṅkēla
Surah Taha, Verse 64
قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلۡقِيَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ أَوَّلَ مَنۡ أَلۡقَىٰ
Tē mhaṇū lāgalē kī hē mūsā! Ēka tara tumhī ādhī ṭākā kinvā āmhī prathama ṭākaṇārē banāvē
Surah Taha, Verse 65
قَالَ بَلۡ أَلۡقُواْۖ فَإِذَا حِبَالُهُمۡ وَعِصِيُّهُمۡ يُخَيَّلُ إِلَيۡهِ مِن سِحۡرِهِمۡ أَنَّهَا تَسۡعَىٰ
Uttara dilē, nāhī tumhīca agōdara ṭākā. Ātā tara mūsā yānnā asē vāṭū lāgalē kī tyān̄cyā tyā dōṟyā āṇi kāṭhyā tyān̄cyā jādūcyā śaktīnē dhāvata jāta āhēta
Surah Taha, Verse 66
فَأَوۡجَسَ فِي نَفۡسِهِۦ خِيفَةٗ مُّوسَىٰ
Aśānē mūsā manātalyā manāta bhi'ū lāgalē
Surah Taha, Verse 67
قُلۡنَا لَا تَخَفۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡأَعۡلَىٰ
Āmhī pharmāvilē, ajibāta bhi'ū nakā. Niḥsanśaya tumhīca varcasvaśālī āṇi ucca rāhāla
Surah Taha, Verse 68
وَأَلۡقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلۡقَفۡ مَا صَنَعُوٓاْۖ إِنَّمَا صَنَعُواْ كَيۡدُ سَٰحِرٖۖ وَلَا يُفۡلِحُ ٱلسَّاحِرُ حَيۡثُ أَتَىٰ
Āṇi tumacyā ujavyā hātāta jē āhē tē khālī ṭākā kī tyān̄cyā kārāgirīlā yānē giḷūna ṭākāvē tyānnī jē kāhī banavilē āhē tē kēvaḷa jādūgārān̄cē kalā kauśalya āhē āṇi jādūgāra kōṭhūnahī yēvō, saphala hōta nāhī
Surah Taha, Verse 69
فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سُجَّدٗا قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ هَٰرُونَ وَمُوسَىٰ
Ātā tara sarvacyā sarva jādūgāra sajadyāta paḍalē āṇi akasmāta udgāralē kī āmhī tara hāruna āṇi mūsācyā pālanakartyāvara īmāna rākhalē
Surah Taha, Verse 70
قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ فِي جُذُوعِ ٱلنَّخۡلِ وَلَتَعۡلَمُنَّ أَيُّنَآ أَشَدُّ عَذَابٗا وَأَبۡقَىٰ
(Phira'auna) mhaṇālā, kāya mājhā ādēśa hōṇyāpūrvīca tumhī tyācyāvara īmāna rākhalē? Niḥsanśaya hāca tumacā tō mōṭhā gurū āhē, jyānē tumhā sarvānnā jādū śikavilī āhē (aikā) mī tumacē hāta pāya virūd'dha diśēnē kāpavūna tumhā sarvānnā khajūrīcyā phāndyānvara phāsāvara laṭakavina āṇi tumhālā pūrṇataḥ māhīta paḍēla kī āmacyāpaikī kōṇācī sajā adhika sakta āṇi jāsta kāḷa ṭikaṇārī āhē
Surah Taha, Verse 71
قَالُواْ لَن نُّؤۡثِرَكَ عَلَىٰ مَا جَآءَنَا مِنَ ٱلۡبَيِّنَٰتِ وَٱلَّذِي فَطَرَنَاۖ فَٱقۡضِ مَآ أَنتَ قَاضٍۖ إِنَّمَا تَقۡضِي هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَآ
(Tyānnī) uttara dilē kī, asambhava āhē kī āmhī tumhālā prādhān'ya dyāvē tyā pramāṇānvara, jī āmacyā samōra yē'ūna pōhōcalīta āṇi tyā allāhavara, jyānē āmhālā nirmāṇa kēlē. Ātā, tū vāṭēla tē kara. Tū jō kāhī ādēśa cālavū śakatō tō yā jagācyā jīvanātaca āhē
Surah Taha, Verse 72
إِنَّآ ءَامَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغۡفِرَ لَنَا خَطَٰيَٰنَا وَمَآ أَكۡرَهۡتَنَا عَلَيۡهِ مِنَ ٱلسِّحۡرِۗ وَٱللَّهُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ
Āmhī (yā āśēnē) āpalyā pālanakartyāvara īmāna rākhalē kī tyānē āmacē aparādha māpha karāvēta āṇi prāmukhyānē jādūgārī (cē pāpa) jē kāhī tū āmacyākaḍūna vivaśatēnē karavūna ghētalē āhē. Allāhaca sarvānta uttama āṇi sadaiva kāḷa rāhaṇārā (cirasthāyī) āhē
Surah Taha, Verse 73
إِنَّهُۥ مَن يَأۡتِ رَبَّهُۥ مُجۡرِمٗا فَإِنَّ لَهُۥ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ
Tātparya hēca kī jō kōṇī aparādhī banūna allāhacyā ṭhikāṇī jā'īla, tyācyāsāṭhī jahannama āhē, jithē na mr̥tyu asēla, na jīvana
Surah Taha, Verse 74
وَمَن يَأۡتِهِۦ مُؤۡمِنٗا قَدۡ عَمِلَ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَأُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلدَّرَجَٰتُ ٱلۡعُلَىٰ
Āṇi jō kōṇī tyācyājavaḷa īmānadhāraka banūna jā'īla āṇi tyānē satkarmēhī kēlī asatīla tara tyācyāsāṭhī ucca āṇi cāṅgalē darjē āhēta
Surah Taha, Verse 75
جَنَّـٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ مَن تَزَكَّىٰ
Kāyamasvarūpī jannata, jyān̄cyākhālī nadyā vāhata asatīla, jithē tē sadāsarvadā rāhatīla. Hāca mōbadalā āhē aśā tyā pratyēka māṇasācā jō pavitra (pāpamukta) āhē
Surah Taha, Verse 76
وَلَقَدۡ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِي فَٱضۡرِبۡ لَهُمۡ طَرِيقٗا فِي ٱلۡبَحۡرِ يَبَسٗا لَّا تَخَٰفُ دَرَكٗا وَلَا تَخۡشَىٰ
Āṇi āmhī mūsākaḍē vahayī (prakāśanā) avatarita kēlī kī tumhī rātrītūnaca mājhyā dāsānnā ghē'ūna calā āṇi tyān̄cyāsāṭhī samudrāta kōraḍā mārga banavūna ghyā, maga nā tumhālā kōṇācyā yē'ūna dharaṇyācē bhaya rāhīla nā dhāstī
Surah Taha, Verse 77
فَأَتۡبَعَهُمۡ فِرۡعَوۡنُ بِجُنُودِهِۦ فَغَشِيَهُم مِّنَ ٱلۡيَمِّ مَا غَشِيَهُمۡ
Phira'aunanē āpalyā sain'yāsaha tyān̄cā pāṭhalāga kēlā, maga tara samudra tyā sarvānvara ācchādita jhālā jasē kāhī ācchādita hōṇāra hōtē
Surah Taha, Verse 78
وَأَضَلَّ فِرۡعَوۡنُ قَوۡمَهُۥ وَمَا هَدَىٰ
Āṇi phira'aunanē āpalyā janasamūhālā mārgabhraṣṭatēta ṭākalē āṇi saraḷa mārga dākhavilā nāhī
Surah Taha, Verse 79
يَٰبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ قَدۡ أَنجَيۡنَٰكُم مِّنۡ عَدُوِّكُمۡ وَوَٰعَدۡنَٰكُمۡ جَانِبَ ٱلطُّورِ ٱلۡأَيۡمَنَ وَنَزَّلۡنَا عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰ
Hē isrā'īlacyā putrānnō! (Pāhā) āmhī tumhālā tumacyā śatrucyā tāvaḍītūna mukta kēlē āṇi tumhālā tūra parvatācyā ujavīkaḍacē vacana dilē āṇi tumacyāvara manna āṇi salavā utaravilā
Surah Taha, Verse 80
كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡ وَلَا تَطۡغَوۡاْ فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيۡكُمۡ غَضَبِيۖ وَمَن يَحۡلِلۡ عَلَيۡهِ غَضَبِي فَقَدۡ هَوَىٰ
Tumhī, āmhī pradāna kēlēlī svaccha śud'dha rōjī (ājivikā) khā āṇi tyāta maryādēcē ullaṅghana karū nakā an'yathā tumacyāvara mājhā prakōpa utarēla tō niścitaca nāśa pāvēla
Surah Taha, Verse 81
وَإِنِّي لَغَفَّارٞ لِّمَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا ثُمَّ ٱهۡتَدَىٰ
Āṇi niścitaca mī tyānnā māpha karaṇāra āhē jē māphī māgatīla īmāna rākhatīla satkarmē karatīla āṇi saraḷa mārgāvarahī rāhatīla
Surah Taha, Verse 82
۞وَمَآ أَعۡجَلَكَ عَن قَوۡمِكَ يَٰمُوسَىٰ
Āṇi hē mūsā! Tumhālā āpalā janasamūhāśī (gāphīla karūna) kōṇatyā gōṣṭīnē lavakara āṇalē
Surah Taha, Verse 83
قَالَ هُمۡ أُوْلَآءِ عَلَىٰٓ أَثَرِي وَعَجِلۡتُ إِلَيۡكَ رَبِّ لِتَرۡضَىٰ
Sāṅgitalē tē lōka mājhyā pāṭhōpāṭhaca āhēta āṇi mī, hē pālanakartyā ghā'ī aśāsāṭhī kēlī kī tū prasanna vhāvē
Surah Taha, Verse 84
قَالَ فَإِنَّا قَدۡ فَتَنَّا قَوۡمَكَ مِنۢ بَعۡدِكَ وَأَضَلَّهُمُ ٱلسَّامِرِيُّ
Pharmāvilē, āmhī tumacyā janasamūhālā tumacyā paścāta kasōṭīta ṭākalē āṇi tyānnā sāmarīnē mārgabhraṣṭa karūna ṭākalē
Surah Taha, Verse 85
فَرَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ أَلَمۡ يَعِدۡكُمۡ رَبُّكُمۡ وَعۡدًا حَسَنًاۚ أَفَطَالَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡعَهۡدُ أَمۡ أَرَدتُّمۡ أَن يَحِلَّ عَلَيۡكُمۡ غَضَبٞ مِّن رَّبِّكُمۡ فَأَخۡلَفۡتُم مَّوۡعِدِي
Tēvhā mūsā atiśaya krōdhita āṇi duḥkhī hō'ūna paratalē āṇi mhaṇālē kī hē mājhyā janasamūhācyā lōkānnō! Kāya tumacyāśī tumacyā pālanakartyānē cāṅgalā vāyadā kēlā navhatā? Kāya tyācī mudata tumhālā dīrgha svarūpācī vāṭalī? Kī tumacā irādāca hā āhē kī tumacyāvara tumacyā pālanakartyācā prakōpa kōsaḷāvā, mhaṇūna tumhī mājhā vāyadā tōḍūna ṭākalā
Surah Taha, Verse 86
قَالُواْ مَآ أَخۡلَفۡنَا مَوۡعِدَكَ بِمَلۡكِنَا وَلَٰكِنَّا حُمِّلۡنَآ أَوۡزَارٗا مِّن زِينَةِ ٱلۡقَوۡمِ فَقَذَفۡنَٰهَا فَكَذَٰلِكَ أَلۡقَى ٱلسَّامِرِيُّ
(Lōkānnī) uttara dilē, āmhī āpalyā adhikārānē tumacyāśī kēlēlā vāyadā tōḍalā nāhī, kimbahunā āmacyāvara jē dāginē, lōkān̄cē lādalē gēlē hōtē, tē āmhī ṭākūna dilē āṇi tyācapramāṇē sāmarīnē dēkhīla ṭākalē
Surah Taha, Verse 87
فَأَخۡرَجَ لَهُمۡ عِجۡلٗا جَسَدٗا لَّهُۥ خُوَارٞ فَقَالُواْ هَٰذَآ إِلَٰهُكُمۡ وَإِلَٰهُ مُوسَىٰ فَنَسِيَ
Maga tyānē lōkānsāṭhī ēka vāsarū ghaḍavilē arthāta vāsarācī mūrtī jyācā gāyīsārakhā āvāja hōtā, maga mhaṇālē kī hāca tumacāhī mābūda (upāsya) āhē āṇi mūsācā dēkhīla, parantu mūsālā visara paḍalā
Surah Taha, Verse 88
أَفَلَا يَرَوۡنَ أَلَّا يَرۡجِعُ إِلَيۡهِمۡ قَوۡلٗا وَلَا يَمۡلِكُ لَهُمۡ ضَرّٗا وَلَا نَفۡعٗا
Kāya hē vāṭa cukalēlē lōka hēhī pāhata nāhī kī tē tara tyān̄cyā bōlaṇyālā uttarahī dē'ū śakata nāhī āṇi na tyān̄cyā kasalyāhī cāṅgalyā vā'īṭācā adhikāra bāḷagatō
Surah Taha, Verse 89
وَلَقَدۡ قَالَ لَهُمۡ هَٰرُونُ مِن قَبۡلُ يَٰقَوۡمِ إِنَّمَا فُتِنتُم بِهِۦۖ وَإِنَّ رَبَّكُمُ ٱلرَّحۡمَٰنُ فَٱتَّبِعُونِي وَأَطِيعُوٓاْ أَمۡرِي
Āṇi hārūnanē yāpūrvīhī tyānnā sāṅgitalē hōtē kī hē mājhyā janasamūhācyā lōkānnō! Yā vāsarādvārē tara tumacī parīkṣā ghētalī gēlī āhē. Tumacā saccā pālanahāra tara dayāvāna allāhaca āhē, tēvhā tumhī sarva mājhē anusaraṇa karā āṇi mājhē mhaṇaṇē mānata jā
Surah Taha, Verse 90
قَالُواْ لَن نَّبۡرَحَ عَلَيۡهِ عَٰكِفِينَ حَتَّىٰ يَرۡجِعَ إِلَيۡنَا مُوسَىٰ
(Tyānnī) uttara dilē mūsācē āgamana hō'īparyanta āmhī tara yācēca pujārī banūna rāhū
Surah Taha, Verse 91
قَالَ يَٰهَٰرُونُ مَا مَنَعَكَ إِذۡ رَأَيۡتَهُمۡ ضَلُّوٓاْ
(Mūsā) mhaṇālē, hē hārūna! Yānnā mārgabhraṣṭa hōta asalēlē pāhūna (tyānnā rōkhaṇyāta) tumhālā kōṇatyā gōṣṭīnē rōkhūna ṭhēvalē hōtē
Surah Taha, Verse 92
أَلَّا تَتَّبِعَنِۖ أَفَعَصَيۡتَ أَمۡرِي
Kī jyāmuḷē tū mājhyā pāṭhōpāṭha ālā nāhī, kāya tū dēkhīla mājhī avajñā karaṇārā banalāsa
Surah Taha, Verse 93
قَالَ يَبۡنَؤُمَّ لَا تَأۡخُذۡ بِلِحۡيَتِي وَلَا بِرَأۡسِيٓۖ إِنِّي خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقۡتَ بَيۡنَ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ وَلَمۡ تَرۡقُبۡ قَوۡلِي
(Hārūna) mhaṇālē, hē mājhyā mātēcyā putrā! Mājhī dāḍhī dharū nakā, āṇi ḍōkyācē kēsa ōḍhū nakā. Mājhyā manāta tara kēvaḷa hāca vicāra ālā āhē kī kadācita tumhī asē na mhaṇāvē kī tū isrā'īlacyā santatīta phūṭa pāḍalīsa āṇi mājhyā bōlaṇyācī (ādēśācī) vāṭa pāhilī nāhī
Surah Taha, Verse 94
قَالَ فَمَا خَطۡبُكَ يَٰسَٰمِرِيُّ
(Mūsā yānnī) vicāralē, sāmarī tujhā kāya māmalā āhē
Surah Taha, Verse 95
قَالَ بَصُرۡتُ بِمَا لَمۡ يَبۡصُرُواْ بِهِۦ فَقَبَضۡتُ قَبۡضَةٗ مِّنۡ أَثَرِ ٱلرَّسُولِ فَنَبَذۡتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتۡ لِي نَفۡسِي
(Tyānē) uttara dilē, malā tē disalē, jē tyānnā disalē nāhī, tēvhā mī allāhanē pāṭhavilēlyā pā'ūlakhuṇāntūna ēka mūṭha bharūna ghētalī. Tilā tyāta ṭākalē. Aśā prakārē mājhyā manānē mājhyāsāṭhī hī gōṣṭa racalī
Surah Taha, Verse 96
قَالَ فَٱذۡهَبۡ فَإِنَّ لَكَ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَۖ وَإِنَّ لَكَ مَوۡعِدٗا لَّن تُخۡلَفَهُۥۖ وَٱنظُرۡ إِلَىٰٓ إِلَٰهِكَ ٱلَّذِي ظَلۡتَ عَلَيۡهِ عَاكِفٗاۖ لَّنُحَرِّقَنَّهُۥ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُۥ فِي ٱلۡيَمِّ نَسۡفًا
Sāṅgitalē, ṭhīka āhē. Jā, yā jagācyā jīvanāta tujhī śikṣā hīca kī tū mhaṇata rāhāvē, malā sparśa karū nakā āṇi ēka dusarā vāyadāhī tujhyāśī āhē, jō tujhyāvarūna kadhīhī ṭāḷaṇāra nāhī āṇi ātā tū āpalyā yā daivatālāhī pāhā, jyācā tū pujārī banalā hōtā, āmhī tyālā jāḷūna ṭākū, maga tyālā nadīta cūrēcūra uḍavūna dē'ū
Surah Taha, Verse 97
إِنَّمَآ إِلَٰهُكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ وَسِعَ كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمٗا
Niḥsanśaya, tumhā sarvān̄cā mābūda (upāsya) kēvaḷa allāhaca āhē. Tyācyākhērīja dusarā kōṇīhī upāsya nāhī. Tyācē jñāna samasta vastūnvara prabhāvī āhē
Surah Taha, Verse 98
كَذَٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيۡكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ مَا قَدۡ سَبَقَۚ وَقَدۡ ءَاتَيۡنَٰكَ مِن لَّدُنَّا ذِكۡرٗا
Aśā prakārē āmhī tumacyāsamōra pūrvī hō'ūna gēlēlyā ghaṭanān̄cē varṇana karatō, āṇi niḥsanśaya āmhī tumhālā āpalyākaḍūna bōdha- upadēśa pradāna kēlēlā āhē
Surah Taha, Verse 99
مَّنۡ أَعۡرَضَ عَنۡهُ فَإِنَّهُۥ يَحۡمِلُ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وِزۡرًا
Yāpāsūna jō tōṇḍa phiravēla tō niścitaca kayāmatacyā divaśī āpalē avajaḍa ōjhē lādalēlyā sthitīta asēla
Surah Taha, Verse 100
خَٰلِدِينَ فِيهِۖ وَسَآءَ لَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ حِمۡلٗا
Jyāta tō nēhamīca rāhīla āṇi aśāṅkaritā kayāmatacyā divaśī (mōṭhē) bhayaṅkara ōjhē āhē
Surah Taha, Verse 101
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِۚ وَنَحۡشُرُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ يَوۡمَئِذٖ زُرۡقٗا
Jyā divaśī sūra (śaṅkha) phuṅkalā jā'īla āṇi aparādhī lōkānnā āmhī tyā divaśī (bhītīmuḷē) niḷyā pivaḷyā ḍōḷyānsaha ghērūna āṇū
Surah Taha, Verse 102
يَتَخَٰفَتُونَ بَيۡنَهُمۡ إِن لَّبِثۡتُمۡ إِلَّا عَشۡرٗا
Tē āpasāta haḷū haḷū bōlata asatīla kī āmhī tara (jagāta) kēvaḷa dayā divasaca rāhilō
Surah Taha, Verse 103
نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذۡ يَقُولُ أَمۡثَلُهُمۡ طَرِيقَةً إِن لَّبِثۡتُمۡ إِلَّا يَوۡمٗا
Jē kāhī tē bōlata āhēta, tyācī hakīgata āmhī jāṇatō. Tyān̄cyātalā sarvānta cāṅgalyā mārgācā isama mhaṇata asēla, tumhī phakta ēkaca divasa rāhilēta
Surah Taha, Verse 104
وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلۡجِبَالِ فَقُلۡ يَنسِفُهَا رَبِّي نَسۡفٗا
Tē tumhālā parvatāmbaddala vicāratāta, tara (tumhī) sāṅgā kī parvatānnā mājhā pālanakartā (allāha) cūrēcūrē karūna uḍavūna dē'īla
Surah Taha, Verse 105
فَيَذَرُهَا قَاعٗا صَفۡصَفٗا
Āṇi (jaminī) lā samatala sapāṭa maidāna karūna ṭākīla
Surah Taha, Verse 106
لَّا تَرَىٰ فِيهَا عِوَجٗا وَلَآ أَمۡتٗا
Jyāta nā kōṭhē vaḷaṇa disēla, nā un̄ca sakhala bhāga
Surah Taha, Verse 107
يَوۡمَئِذٖ يَتَّبِعُونَ ٱلدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُۥۖ وَخَشَعَتِ ٱلۡأَصۡوَاتُ لِلرَّحۡمَٰنِ فَلَا تَسۡمَعُ إِلَّا هَمۡسٗا
Jyā divaśī lōka pukāraṇāṟyācyā māgē cālatīla, jyāta kasalīhī kamī hōṇāra nāhī āṇi dayāvāna allāhacyā samōra sarvān̄cē āvāja dabalēlē asatīla, kujabujakhērīja tumhālā kāhīca aikū yēṇāra nāhī
Surah Taha, Verse 108
يَوۡمَئِذٖ لَّا تَنفَعُ ٱلشَّفَٰعَةُ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَرَضِيَ لَهُۥ قَوۡلٗا
Tyā divaśī kōṇācī śiphārasa kāhīca kāmī yēṇāra nāhī, tathāpi jyālā dayāvāna allāha tasā ādēśa dē'īla, āṇi tyācē mhaṇaṇē pasanta karīla
Surah Taha, Verse 109
يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِۦ عِلۡمٗا
Jē kāhī tyān̄cyā puḍhē āṇi māgē āhē, tē (allāhaca) jāṇatō. Tyācyā nirmitīpaikī kōṇīhī tyālā āpalyā jñānakakṣēta ghē'ū śakata nāhī
Surah Taha, Verse 110
۞وَعَنَتِ ٱلۡوُجُوهُ لِلۡحَيِّ ٱلۡقَيُّومِۖ وَقَدۡ خَابَ مَنۡ حَمَلَ ظُلۡمٗا
Āṇi sarvān̄cē cēharē tyā cirasajīva āṇi cirasthāyī allāhasamōra mōṭhyā namratēnē jhukalēlē asatīla. Niḥsanśaya, jō āpalyā pāṭhīvara atyācārācē ōjhē lāvūna yē'īla tō asaphala ṭharēla
Surah Taha, Verse 111
وَمَن يَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَلَا يَخَافُ ظُلۡمٗا وَلَا هَضۡمٗا
Āṇi jō kōṇī satkarma karīla, āṇi īmānadhārakahī asēla tara tyālā nā julūma atyācārācē bhaya rāhīla, nā hakka māralā jāṇyācē
Surah Taha, Verse 112
وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَٰهُ قُرۡءَانًا عَرَبِيّٗا وَصَرَّفۡنَا فِيهِ مِنَ ٱلۡوَعِيدِ لَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ أَوۡ يُحۡدِثُ لَهُمۡ ذِكۡرٗا
Āṇi aśā prakārē āmhī tumacyāvara arabī (bhāṣēta) kura'āna avatarita kēlē āhē āṇi anēka prakārē tyāta śikṣēcī bhītī sāṅgitalī āhē, yāsāṭhī kī lōkānnī allāhacē bhaya rākhūna durācārāpāsūna alipta rāhaṇārē banāvē kinvā tyān̄cyā manāta vicāracintana nirmāṇa vhāvē
Surah Taha, Verse 113
فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡحَقُّۗ وَلَا تَعۡجَلۡ بِٱلۡقُرۡءَانِ مِن قَبۡلِ أَن يُقۡضَىٰٓ إِلَيۡكَ وَحۡيُهُۥۖ وَقُل رَّبِّ زِدۡنِي عِلۡمٗا
Aśā prakārē allāha sarvānta mōṭhā saccā āṇi kharākhurā svāmī āhē. Tumhī kura'āna paṭhaṇa karaṇyāta ghā'ī karū nakā, yā'ādhī kī tumacyākaḍē jī vahayī (prakāśanā) kēlī jātē, tī pūrṇa kēlī jāvī āṇi asē mhaṇā kī, pālanakartyā! Mājhē jñāna āṇakhī vāḍhava
Surah Taha, Verse 114
وَلَقَدۡ عَهِدۡنَآ إِلَىٰٓ ءَادَمَ مِن قَبۡلُ فَنَسِيَ وَلَمۡ نَجِدۡ لَهُۥ عَزۡمٗا
Āṇi āmhī ādamalā agōdaraca tākīdapūrṇa ādēśa dilā hōtā, parantu tyānnā tyācā visara paḍalā āṇi āmhālā tyān̄cyāta kōṇatāhī dr̥ḍhaniścaya āḍhaḷalā nāhī
Surah Taha, Verse 115
وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ أَبَىٰ
Āṇi jēvhā āmhī phariśtyānnā sāṅgitalē kī ādamalā sajadā karā tēvhā iblisakhērīja sarvānnī sajadā kēlā, tyānē sāpha inkāra kēlā
Surah Taha, Verse 116
فَقُلۡنَا يَـٰٓـَٔادَمُ إِنَّ هَٰذَا عَدُوّٞ لَّكَ وَلِزَوۡجِكَ فَلَا يُخۡرِجَنَّكُمَا مِنَ ٱلۡجَنَّةِ فَتَشۡقَىٰٓ
Tēvhā āmhī sāṅgitalē, hē ādama! Hā tumacā āṇi tumacyā patnīcā śatru āhē (lakṣāta ṭhēvā) asē na vhāvē kī tyānē tumhā dōghānnā jannatamadhūna bāhēra ghālavāvē, jyāmuḷē tumhī saṅkaṭāta sāpaḍāvē
Surah Taha, Verse 117
إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعۡرَىٰ
Ithē tara tumhālā hī savalata āhē kī nā tumhī upāśī rāhatā, nā nagna
Surah Taha, Verse 118
وَأَنَّكَ لَا تَظۡمَؤُاْ فِيهَا وَلَا تَضۡحَىٰ
Āṇi ithē nā tumhī tahānalēlē rāhatā, nā unhānē trasta rāhatā
Surah Taha, Verse 119
فَوَسۡوَسَ إِلَيۡهِ ٱلشَّيۡطَٰنُ قَالَ يَـٰٓـَٔادَمُ هَلۡ أَدُلُّكَ عَلَىٰ شَجَرَةِ ٱلۡخُلۡدِ وَمُلۡكٖ لَّا يَبۡلَىٰ
Parantu saitānānē ādamacyā manāta kuvicāra ṭākalā, mhaṇālā, hē ādama! Kāya mī tumhālā cirasthāyī jīvanācā vr̥kṣa āṇi tyā rājyasattēcī khabara dē'ū jī kadhīhī junī na vhāvī
Surah Taha, Verse 120
فَأَكَلَا مِنۡهَا فَبَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۚ وَعَصَىٰٓ ءَادَمُ رَبَّهُۥ فَغَوَىٰ
Yāstava tyā dōghānnī tyā jhāḍātūna kāhī khāllē, maga tyān̄cī guptāṅgē ughaḍī jhālīta āṇi tē jannatacī pānē āpalyā aṅgāvara cikaṭavū lāgalē. Ādamanē āpalyā pālanakartyācī avajñā kēlī āṇi bahakalē
Surah Taha, Verse 121
ثُمَّ ٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَتَابَ عَلَيۡهِ وَهَدَىٰ
Maga tyān̄cyā pālanakartyānē tyānnā upakr̥ta kēlē, ādamacī taubā kabūla kēlī āṇi tyān̄cē mārgadarśana kēlē
Surah Taha, Verse 122
قَالَ ٱهۡبِطَا مِنۡهَا جَمِيعَۢاۖ بَعۡضُكُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوّٞۖ فَإِمَّا يَأۡتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدٗى فَمَنِ ٱتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشۡقَىٰ
(Allāhanē) pharmāvilē, tumhī dōghēhī ithūna khālī utarā. Tumhī āpasāta ēkamēkān̄cē śatrū āhāta. Ātā tumacyājavaḷa jēvhā kadhīhī mājhyākaḍūna mārgadarśana pōhacēla, tara jō kōṇī mājhyā mārgadarśanācē pālana karīla tara tō na bahakēla, nā kaṣṭa- yātanāgrasta hō'īla
Surah Taha, Verse 123
وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةٗ ضَنكٗا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ
Āṇi jō kōṇī mājhyā smaraṇāpāsūna tōṇḍa phiravila, tyācē jīvana taṅgī- aḍacaṇīcē rāhīla āṇi kayāmatacyā divaśī āmhī tyālā āndhaḷā karūna uṭhavū
Surah Taha, Verse 124
قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا
(Tō) mhaṇēla, hē pālanakartyā! Malā tū āndhaḷā banavūna kā uṭhavilē? Vāstavika mī cāṅgalē baghū śakata hōtō
Surah Taha, Verse 125
قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ
Uttara miḷēla, asēca vhāyalā pāhijē hōtē. Tū mājhyā (tarphē) ālēlyā āyātīn̄cā visara pāḍalā, tadvataca āja tujhāhī visara pāḍalā jāta āhē
Surah Taha, Verse 126
وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي مَنۡ أَسۡرَفَ وَلَمۡ يُؤۡمِنۢ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦۚ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبۡقَىٰٓ
Āṇi āmhī asāca mōbadalā pratyēka māṇasālā dēta asatō, jō maryādēcē ullaṅghana karīla āṇi āpalyā pālanakartyācyā āyatīnvara īmāna na rākhēla āṇi niḥsanśaya ākhirata (maraṇōttara jīvanā) cā azāba mōṭhā sakta āṇi cirasthāyī āhē
Surah Taha, Verse 127
أَفَلَمۡ يَهۡدِ لَهُمۡ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ يَمۡشُونَ فِي مَسَٰكِنِهِمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّأُوْلِي ٱلنُّهَىٰ
Kāya tyānnā yā gōṣṭīnēhī mārgadarśana kēlē nāhī kī āmhī tyān̄cyāpūrvī anēka vastyā naṣṭa karūna ṭākalyā āhēta. Jyā rāhaṇāṟyān̄cyā jāgēvara hēca cālata phirata āhē niḥsanśaya akkalavāna lōkānsāṭhī yāta anēka niśāṇyā āhēta
Surah Taha, Verse 128
وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامٗا وَأَجَلٞ مُّسَمّٗى
Āṇi tumacyā pālanakartyācā phaisalā pāhilyāpāsūna nirdhārita āṇi kāḷa ṭharavilā gēlēlā nasatā tara yāca kṣaṇī vināśa yē'ūna bilagalā asatā
Surah Taha, Verse 129
فَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ قَبۡلَ طُلُوعِ ٱلشَّمۡسِ وَقَبۡلَ غُرُوبِهَاۖ وَمِنۡ ءَانَآيِٕ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡ وَأَطۡرَافَ ٱلنَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرۡضَىٰ
Tēvhā tyān̄cyā bōlaṇyāvara dhīra- sanyama rākhā āṇi āpalyā pālanakartyācī pavitratā āṇi mahānatā varṇana karīta rāhā, sūryōdayāpūrvī āṇi sūryāstāpūrvī āṇi rātrīcyā vēgavēgaḷyā hiśśyāmmadhyēhī āṇi divasācyā hiśśyāmmadhyēhī allāhacē guṇagāna karīta rāhā. (Aśānē) phāra śakya āhē kī tumhī ānandita vhāla
Surah Taha, Verse 130
وَلَا تَمُدَّنَّ عَيۡنَيۡكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجٗا مِّنۡهُمۡ زَهۡرَةَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا لِنَفۡتِنَهُمۡ فِيهِۚ وَرِزۡقُ رَبِّكَ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰ
Āṇi āpalī najara kadhīhī tyā vastūnvara ṭākū nayā, jyā āmhī tyān̄cyāpaikī anēka lōkānnā aihika śōbhā- sajāvaṭīsāṭhī dē'ūna ṭhēvalyā āhēta, yāsāṭhī kī yādva'ārē tyān̄cī kasōṭī ghyāvī. Tumacyā pālanakartyānē pradāna kēlēlēca (phāra) uttama āṇi bākī rāhaṇārē āhē
Surah Taha, Verse 131
وَأۡمُرۡ أَهۡلَكَ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱصۡطَبِرۡ عَلَيۡهَاۖ لَا نَسۡـَٔلُكَ رِزۡقٗاۖ نَّحۡنُ نَرۡزُقُكَۗ وَٱلۡعَٰقِبَةُ لِلتَّقۡوَىٰ
Āṇi āpalyā kuṭumbīyānnā namājacā ādēśa dyā āṇi svataḥhī tyāvara dr̥ḍhatāpūrvaka rāhā. Āmhī tumacyākaḍūna rōjī (ājivikā) māgata nāhī, ulaṭa āmhī svataḥ tumhālā rōjī dētō, śēvaṭī cāṅgalī pariṇatī nēka va sadācārī lōkān̄cīca hōtē
Surah Taha, Verse 132
وَقَالُواْ لَوۡلَا يَأۡتِينَا بِـَٔايَةٖ مِّن رَّبِّهِۦٓۚ أَوَلَمۡ تَأۡتِهِم بَيِّنَةُ مَا فِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ
Āṇi (tē) mhaṇālē kī yā (paigambarāṁ) nē āmacyāsāṭhī āpalyā pālanakartyātarphē ēkhādī niśāṇī kā nāhī āṇalī? Kāya tyān̄cyājavaḷa pūrvīcyā granthān̄cyā spaṣṭa niśāṇyā pōhacalyā nāhīta
Surah Taha, Verse 133
وَلَوۡ أَنَّآ أَهۡلَكۡنَٰهُم بِعَذَابٖ مِّن قَبۡلِهِۦ لَقَالُواْ رَبَّنَا لَوۡلَآ أَرۡسَلۡتَ إِلَيۡنَا رَسُولٗا فَنَتَّبِعَ ءَايَٰتِكَ مِن قَبۡلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخۡزَىٰ
Āṇi jara āmhī yācyā ādhīca tyānnā azābadvārē naṣṭa karūna ṭākalē asatē, tara khātrīnē asē mhaṇālē asatē kī hē āmacyā pālanakartyā! Tū āmacyājavaḷa āpalā rasūla (īśadūta) kā nāhī pāṭhavilā kī āmhī tujhyā āyatīn̄cē pālana kēlē asatē, yāpūrvī kī āmhī apamānita jhālō asatō āṇi dhiḥkkāralē gēlē asatō
Surah Taha, Verse 134
قُلۡ كُلّٞ مُّتَرَبِّصٞ فَتَرَبَّصُواْۖ فَسَتَعۡلَمُونَ مَنۡ أَصۡحَٰبُ ٱلصِّرَٰطِ ٱلسَّوِيِّ وَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ
Tyānnā sāṅgā, pratyēkajaṇa pariṇāmācyā pratikṣēta āhē, tēvhā tumhī sud'dhā pratikṣēta rāhā. Lavakaraca pūrṇataḥ jāṇūna ghyāla kī saraḷa mārgāvara asalēlē kōṇa āhēta āṇi mārga prāpta kēlēlē kōṇa āhēta
Surah Taha, Verse 135