Surah An-Noor - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
سُورَةٌ أَنزَلۡنَٰهَا وَفَرَضۡنَٰهَا وَأَنزَلۡنَا فِيهَآ ءَايَٰتِۭ بَيِّنَٰتٖ لَّعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
Hī āhē tī sūraha (adhyāya) jī āmhī avatarita kēlī āhē āṇi nirdhārita kēlī āhē āṇi jyāta āmhī spaṣṭa ādēśa avatarita kēlē āhēta, yāsāṭhī kī tumhī smaraṇāta rākhāvē
Surah An-Noor, Verse 1
ٱلزَّانِيَةُ وَٱلزَّانِي فَٱجۡلِدُواْ كُلَّ وَٰحِدٖ مِّنۡهُمَا مِاْئَةَ جَلۡدَةٖۖ وَلَا تَأۡخُذۡكُم بِهِمَا رَأۡفَةٞ فِي دِينِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمۡ تُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۖ وَلۡيَشۡهَدۡ عَذَابَهُمَا طَآئِفَةٞ مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Vyabhicāra karaṇāṟyā strī-puruṣāmpaikī pratyēkālā śambhara kōḍē mārā. Tyānnā allāhacyā (daṇḍa) niyamānusāra śikṣā dētānā tumhālā kadāpī kīva vāṭū nayē, jara tumhī allāhavara āṇi kayāmatacyā divasāvara īmāna rākhata asāla. Tyānnā śikṣā dētēvēḷī īmāna rākhaṇāṟyān̄cā ēka samūha hajara asalā pāhijē
Surah An-Noor, Verse 2
ٱلزَّانِي لَا يَنكِحُ إِلَّا زَانِيَةً أَوۡ مُشۡرِكَةٗ وَٱلزَّانِيَةُ لَا يَنكِحُهَآ إِلَّا زَانٍ أَوۡ مُشۡرِكٞۚ وَحُرِّمَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Vyabhicārī puruṣa, vyabhicārī strī kinvā anēkēśvaravādī strīśivāya dusaṟyā strīśī vivāha karīta nāhī āṇi vyabhicāra karaṇārī strī dēkhīla, vyabhicārī puruṣa kinvā anēkēśvaravādī puruṣākhērīja dusaṟyāśī vivāha karīta nāhī āṇi īmāna rākhaṇāṟyānvara hē harāma (avaidha) kēlē gēlē āhē
Surah An-Noor, Verse 3
وَٱلَّذِينَ يَرۡمُونَ ٱلۡمُحۡصَنَٰتِ ثُمَّ لَمۡ يَأۡتُواْ بِأَرۡبَعَةِ شُهَدَآءَ فَٱجۡلِدُوهُمۡ ثَمَٰنِينَ جَلۡدَةٗ وَلَا تَقۡبَلُواْ لَهُمۡ شَهَٰدَةً أَبَدٗاۚ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ
Āṇi jē lōka pāvitryaśīla strīvara vyabhicārācā ārōpa ṭhēvatīla, maga cāra sākṣī sādara karū śakata nasatīla tara tyānnā ainśī kōḍē mārā āṇi tyān̄cī sākṣa kadhīhī mān'ya karū nakā, hē durācārī lōka āhēta
Surah An-Noor, Verse 4
إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ وَأَصۡلَحُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
Parantu jē lōka yānantara māphī māgūna āpalā sudhāra karūna ghētīla, tara sarvaśrēṣṭha allāha māpha karaṇārā āṇi dayā- kr̥pā karaṇārā āhē
Surah An-Noor, Verse 5
وَٱلَّذِينَ يَرۡمُونَ أَزۡوَٰجَهُمۡ وَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ شُهَدَآءُ إِلَّآ أَنفُسُهُمۡ فَشَهَٰدَةُ أَحَدِهِمۡ أَرۡبَعُ شَهَٰدَٰتِۭ بِٱللَّهِ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
Āṇi jē lōka āpalyā patnīvara vyabhicārācā ārōpa ṭhēvatīla āṇi tyān̄cā sākṣī tyān̄cyākhērīja dusarā kōṇī nasēla tara aśā lōkāmpaikī pratyēkācā purāvā hā āhē kī tyānnī cāra vēḷā allāhacī śapatha ghē'ūna sāṅgāvē kī tē saccā lōkāmpaikī āhēta
Surah An-Noor, Verse 6
وَٱلۡخَٰمِسَةُ أَنَّ لَعۡنَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡهِ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
Āṇi pācavyā khēpēsa hē kī allāhatarphē dhiḥkkāra asō tyācā, jara tō khōṭyāmpaikī asēla
Surah An-Noor, Verse 7
وَيَدۡرَؤُاْ عَنۡهَا ٱلۡعَذَابَ أَن تَشۡهَدَ أَرۡبَعَ شَهَٰدَٰتِۭ بِٱللَّهِ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
Āṇi tyā (strī) varūna śikṣā aśā prakārē ṭāḷalī jā'ū śakatē kī tinē cāra vēḷā allāhacī śapatha ghē'ūna mhaṇāvē kī niḥsanśaya ticā patī khōṭē bōlaṇāṟyāmpaikī āhē
Surah An-Noor, Verse 8
وَٱلۡخَٰمِسَةَ أَنَّ غَضَبَ ٱللَّهِ عَلَيۡهَآ إِن كَانَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
Āṇi pācavyā khēpēsa mhaṇāvē kī ticyāvara allāhacā prakōpa hōvō jara ticā patī satya bōlaṇāṟyāmpaikī asēla
Surah An-Noor, Verse 9
وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ وَأَنَّ ٱللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ
Āṇi jara allāhacī dayā- kr̥pā tumacyāvara nasatī (tara tumacyāvara duḥkha kōsaḷalē asatē) āṇi allāha kṣamā-yācanā kabūla karaṇārā hikamataśālī āhē
Surah An-Noor, Verse 10
إِنَّ ٱلَّذِينَ جَآءُو بِٱلۡإِفۡكِ عُصۡبَةٞ مِّنكُمۡۚ لَا تَحۡسَبُوهُ شَرّٗا لَّكُمۖ بَلۡ هُوَ خَيۡرٞ لَّكُمۡۚ لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُم مَّا ٱكۡتَسَبَ مِنَ ٱلۡإِثۡمِۚ وَٱلَّذِي تَوَلَّىٰ كِبۡرَهُۥ مِنۡهُمۡ لَهُۥ عَذَابٌ عَظِيمٞ
Jē lōka hā phāra mōṭhā ākṣēpa racūna ālē āhēta. Hā dēkhīla tumacyātalā ēka samūha āhē. Tumhī tyālā āpalyākaritā vā'īṭa samajū nakā kimbahunā hā tumacyāsāṭhī cāṅgalā āhē. Mātra tyān̄cyāpaikī pratyēkāvara tēvaḍhā aparādha āhē, jēvaḍhā tyānē kamavilā āhē āṇi tyān̄cyāpaikī jyānē tyāta mōṭhyā pramāṇāta bhāga ghētalā āhē, tyācī śikṣāhī phāra mōṭhī āhē
Surah An-Noor, Verse 11
لَّوۡلَآ إِذۡ سَمِعۡتُمُوهُ ظَنَّ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ بِأَنفُسِهِمۡ خَيۡرٗا وَقَالُواْ هَٰذَآ إِفۡكٞ مُّبِينٞ
Tē aikatāca īmāna rākhaṇāṟyā puruṣānnī āṇi striyānnī ēkamēkāmbaddala sadbhāvanā kā nāhī kēlī āṇi asē kā nāhī mhaṭalē kī hā tara ughaḍa ārōpa āhē
Surah An-Noor, Verse 12
لَّوۡلَا جَآءُو عَلَيۡهِ بِأَرۡبَعَةِ شُهَدَآءَۚ فَإِذۡ لَمۡ يَأۡتُواْ بِٱلشُّهَدَآءِ فَأُوْلَـٰٓئِكَ عِندَ ٱللَّهِ هُمُ ٱلۡكَٰذِبُونَ
Tyānnī yāvara cāra sākṣī kā nāhī āṇalē? Āṇi jyā'arthī tyānnī sākṣī āṇalē nāhīta tara hā ārōpa ṭhēvaṇārē lōka niścitaca allāhajavaḷa kēvaḷa khōṭāraḍē āhēta
Surah An-Noor, Verse 13
وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ لَمَسَّكُمۡ فِي مَآ أَفَضۡتُمۡ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ
Āṇi jara tumacyāvara allāhacī kr̥pā āṇi dayā, yā jagāta āṇi ākhiratamadhyē nasatī tara niḥsanśaya, jyā gōṣṭīcī carcā tumhī surū kēlī hōtī, ticyāpāyī tumhālā phāra mōṭhī śikṣā pōhacalī asatī
Surah An-Noor, Verse 14
إِذۡ تَلَقَّوۡنَهُۥ بِأَلۡسِنَتِكُمۡ وَتَقُولُونَ بِأَفۡوَاهِكُم مَّا لَيۡسَ لَكُم بِهِۦ عِلۡمٞ وَتَحۡسَبُونَهُۥ هَيِّنٗا وَهُوَ عِندَ ٱللَّهِ عَظِيمٞ
Jēvhā tumhī āpalyā mukhānē yācī carcā satata karū lāgalē āṇi āpalyā tōṇḍānē tī gōṣṭahī bōlū lāgalē, jicyāviṣayī tumhālā kāhīca jñāna navhatē. Tumhī tilā sādhāraṇa gōṣṭa samajata rāhilē asalē tarī allāhacyā dr̥ṣṭīnē tī mōṭhī bhayaṅkara bāba hōtī
Surah An-Noor, Verse 15
وَلَوۡلَآ إِذۡ سَمِعۡتُمُوهُ قُلۡتُم مَّا يَكُونُ لَنَآ أَن نَّتَكَلَّمَ بِهَٰذَا سُبۡحَٰنَكَ هَٰذَا بُهۡتَٰنٌ عَظِيمٞ
Āṇi tumhī tī gōṣṭa aikatāca asē kā nāhī mhaṭalē kī āmhī aśī gōṣṭa tōṇḍānē kāḍhaṇēhī cāṅgalē nāhī. Hē allāha tū pavitra āhēsa hā tara phāra mōṭhā mithyārōpa āhē
Surah An-Noor, Verse 16
يَعِظُكُمُ ٱللَّهُ أَن تَعُودُواْ لِمِثۡلِهِۦٓ أَبَدًا إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
Allāha tumhālā upadēśa karatō kī punhā kadhī asē kāma karū nakā, jara tumhī saccē īmānadhāraka asāla
Surah An-Noor, Verse 17
وَيُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلۡأٓيَٰتِۚ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
Āṇi allāha tumacyāsamōra āpalyā āyatī nivēdana karīta āhē, āṇi allāha jāṇaṇārā, bud'dhīkauśalya bāḷagaṇārā āhē
Surah An-Noor, Verse 18
إِنَّ ٱلَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ ٱلۡفَٰحِشَةُ فِي ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ وَأَنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ
Jē lōka, īmāna rākhaṇāṟyāmmadhyē nirlajjatā pasaraviṇyācī icchā bāḷagatāta, tyān̄cyāsāṭhī yā jagāta āṇi ākhiratamadhyē duḥkhadāyaka azāba (śikṣā- yātanā) āhē,1 āṇi allāha sarva kāhī jāṇatō, āṇi tumhī kāhīca jāṇata nāhī
Surah An-Noor, Verse 19
وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ وَأَنَّ ٱللَّهَ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ
Āṇi jara tumacyāvara allāhacī dayā- kr̥pā rāhilī nasatī āṇi hēhī kī allāha atiśaya snēhaśīla dayā karaṇārā āhē (an'yathā tumacyāvara prakōpa ālā asatā)
Surah An-Noor, Verse 20
۞يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّبِعُواْ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيۡطَٰنِۚ وَمَن يَتَّبِعۡ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيۡطَٰنِ فَإِنَّهُۥ يَأۡمُرُ بِٱلۡفَحۡشَآءِ وَٱلۡمُنكَرِۚ وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ مَا زَكَىٰ مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ أَبَدٗا وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يُزَكِّي مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٞ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Saitānācyā pā'ūlakhuṇānvara cālū nakā, jō manuṣya saitānācyā pā'ūlakhuṇānvara cālēla, tara tō nirlajjatā āṇi vā'īṭa kāmān̄cāca ādēśa dē'īla āṇi jara allāhacī dayā- kr̥pā tumacyāvara nasatī tara tumacyāpaikī kōṇīhī, kadhīhī svaccha- śud'dha jhālā nasatā. Parantu allāha jyālā pāka (svaccha-śud'dha) karū icchitō, karatō. Āṇi allāha sarva kāhī aikaṇārā āṇi sarva kāhī jāṇaṇārā āhē
Surah An-Noor, Verse 21
وَلَا يَأۡتَلِ أُوْلُواْ ٱلۡفَضۡلِ مِنكُمۡ وَٱلسَّعَةِ أَن يُؤۡتُوٓاْ أُوْلِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينَ وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۖ وَلۡيَعۡفُواْ وَلۡيَصۡفَحُوٓاْۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغۡفِرَ ٱللَّهُ لَكُمۡۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٌ
Āṇi tumacyāpaikī jē lōka mōṭhē āṇi sampanna avasthā rākhaṇārē āhēta tyānnī aśī śapatha ghē'ū nayē kī āpalyā javaḷacyā nātēvā'īkān̄cī āṇi gōragaribān̄cī āṇi allāhacyā mārgāta dēśatyāga karaṇāṟyān̄cī madata karaṇāra nāhī, kimbahunā māpha kēlē pāhijē āṇi tahē dila pāhijē. Kāya tumhī nāhī icchita kī allāhanē tumacē aparādha (cukā) māpha karāvēta. Āṇi allāha māpha karaṇārā, dayā karaṇārā āhē
Surah An-Noor, Verse 22
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَرۡمُونَ ٱلۡمُحۡصَنَٰتِ ٱلۡغَٰفِلَٰتِ ٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ لُعِنُواْ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ وَلَهُمۡ عَذَابٌ عَظِيمٞ
Jē lōka satśīla bhōḷyā-bhābaḍyā īmānadhāraka striyānvara ārōpa ṭhēvatāta, tē yā jagāta āṇi ākhiratamadhyē dhiḥkkāralē jāṇārē lōka āhēta āṇi tyān̄cyāsāṭhī atiśaya kaṭhōra śikṣā-yātanā āhē
Surah An-Noor, Verse 23
يَوۡمَ تَشۡهَدُ عَلَيۡهِمۡ أَلۡسِنَتُهُمۡ وَأَيۡدِيهِمۡ وَأَرۡجُلُهُم بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
Jēvhā tyān̄cyā samakṣa tyān̄cyā jībhā āṇi tyān̄cē hāta-pāya, tyānnī kēlēlyā karmān̄cī sākṣa dētīla
Surah An-Noor, Verse 24
يَوۡمَئِذٖ يُوَفِّيهِمُ ٱللَّهُ دِينَهُمُ ٱلۡحَقَّ وَيَعۡلَمُونَ أَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ ٱلۡمُبِينُ
Tyā divaśī allāha tyānnā purēpūra mōbadalā satya āṇi n'yāyāsaha pradāna karēla āṇi tē jāṇūna ghētīla kī allāhaca satya āhē, tōca jāhīra karaṇārā āhē
Surah An-Noor, Verse 25
ٱلۡخَبِيثَٰتُ لِلۡخَبِيثِينَ وَٱلۡخَبِيثُونَ لِلۡخَبِيثَٰتِۖ وَٱلطَّيِّبَٰتُ لِلطَّيِّبِينَ وَٱلطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّبَٰتِۚ أُوْلَـٰٓئِكَ مُبَرَّءُونَ مِمَّا يَقُولُونَۖ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَرِزۡقٞ كَرِيمٞ
Aśud'dha ghāṇēraḍyā striyā aśud'dha ghāṇēraḍyā puruṣān̄cyā yōgya āhēta, āṇi aśud'dha ghāṇēraḍē puruṣa aśud'dha ghāṇēraḍyā striyān̄cyā yōgya āhēta, āṇi svaccha- śud'dha striyā, svaccha- śud'dha puruṣān̄cyā lāyaka āhēta āṇi svaccha- śud'dha puruṣa svaccha- śud'dha striyān̄cyā yōgya āhēta. Aśā pavitra, svaccha- śud'dha lōkānviṣayī jī kāhī vāhyāta baḍabaḍa hē (ārōpa ṭhēvaṇārē) karīta āhēta, tē tyāpāsūna nirdōṣa āhēta. Tyān̄cyāsāṭhī kṣamā āhē, āṇi mōṭhī sanmānapūrṇa ājivikā āhē
Surah An-Noor, Verse 26
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَدۡخُلُواْ بُيُوتًا غَيۡرَ بُيُوتِكُمۡ حَتَّىٰ تَسۡتَأۡنِسُواْ وَتُسَلِّمُواْ عَلَىٰٓ أَهۡلِهَاۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō āpalyā gharāṅkhērīja dusaṟyān̄cyā gharāta jā'ū nakā, jōparyanta (āta yēṇyācī) paravānagī na ghyāla āṇi tithalyā rāhaṇāṟyānnā salāma na karāla. Hēca tumacyāsāṭhī uttama āhē, yāsāṭhī kī tumhī bōdha prāpta karāvā
Surah An-Noor, Verse 27
فَإِن لَّمۡ تَجِدُواْ فِيهَآ أَحَدٗا فَلَا تَدۡخُلُوهَا حَتَّىٰ يُؤۡذَنَ لَكُمۡۖ وَإِن قِيلَ لَكُمُ ٱرۡجِعُواْ فَٱرۡجِعُواْۖ هُوَ أَزۡكَىٰ لَكُمۡۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ عَلِيمٞ
Jara tithē tumhālā kōṇī bhēṭalā nāhī tara maga anumatī ghētalyāvinā āta jā'ū nakā, āṇi jara tumhālā parata jāyalā sāṅgitalē gēlē tara tumhī parataca jā. Hēca tumacyāsāṭhī adhika nirmaḷa, niṣpāpa āhē. Jē kāhī tumhī karīta āhāta, allāha tē cāṅgalyā prakārē jāṇatō
Surah An-Noor, Verse 28
لَّيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَن تَدۡخُلُواْ بُيُوتًا غَيۡرَ مَسۡكُونَةٖ فِيهَا مَتَٰعٞ لَّكُمۡۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا تُبۡدُونَ وَمَا تَكۡتُمُونَ
Parantu jyāta lōka rāhata nasatīla, aśā gharāmmadhyē, jithē tumacā kāhī lābha kinvā sāmugrī asēla (tyāta) pravēśa karaṇyāta kāhī aparādha nāhī. Tumhī jē kāhī jāhīra karatā āṇi jē kāhī lapavitā allāha tē sarva kāhī jāṇatō
Surah An-Noor, Verse 29
قُل لِّلۡمُؤۡمِنِينَ يَغُضُّواْ مِنۡ أَبۡصَٰرِهِمۡ وَيَحۡفَظُواْ فُرُوجَهُمۡۚ ذَٰلِكَ أَزۡكَىٰ لَهُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا يَصۡنَعُونَ
Īmāna rākhaṇāṟyā puruṣānnā sāṅgā kī āpalī najara khālī rākhāvī āṇi āpalyā lajjāsthānā (guptāṅgā) cē rakṣaṇa karāvē. Yātaca tyān̄cyākaritā pāvitrya āhē. Lōka jē kāhī karīta āhēta, allāha tē sarva kāhī jāṇatō
Surah An-Noor, Verse 30
وَقُل لِّلۡمُؤۡمِنَٰتِ يَغۡضُضۡنَ مِنۡ أَبۡصَٰرِهِنَّ وَيَحۡفَظۡنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبۡدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنۡهَاۖ وَلۡيَضۡرِبۡنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّۖ وَلَا يُبۡدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوۡ ءَابَآئِهِنَّ أَوۡ ءَابَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوۡ أَبۡنَآئِهِنَّ أَوۡ أَبۡنَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوۡ إِخۡوَٰنِهِنَّ أَوۡ بَنِيٓ إِخۡوَٰنِهِنَّ أَوۡ بَنِيٓ أَخَوَٰتِهِنَّ أَوۡ نِسَآئِهِنَّ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُنَّ أَوِ ٱلتَّـٰبِعِينَ غَيۡرِ أُوْلِي ٱلۡإِرۡبَةِ مِنَ ٱلرِّجَالِ أَوِ ٱلطِّفۡلِ ٱلَّذِينَ لَمۡ يَظۡهَرُواْ عَلَىٰ عَوۡرَٰتِ ٱلنِّسَآءِۖ وَلَا يَضۡرِبۡنَ بِأَرۡجُلِهِنَّ لِيُعۡلَمَ مَا يُخۡفِينَ مِن زِينَتِهِنَّۚ وَتُوبُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
Āṇi īmāna rākhaṇāṟyā striyānnā sāṅgā kī tyānnīhī āpalī najara jhukalēlī ṭhēvāvī āṇi āpalyā śīla-abrucē rakṣaṇa karāvē. Āṇi āpalyā śōbhā- sajāvaṭī (śr̥ṅgārā) lā ughaḍa karū nayē. Tyācyākhērīja jē ughaḍa āhē, āṇi āpalyā chātīvara āpalyā ōḍhaṇyā- dupaṭṭē pūrṇataḥ pasaravūna rākhāvēta āṇi āpalā śr̥ṅgāra kōṇācyāhī samōra jāhīra karū nayē khērīja āpalyā patīcyā kinvā āpalyā pityācyā kinvā āpalyā sāsaṟyācyā, kinvā āpalyā putrācyā kinvā āpalyā patīcyā putrān̄cyā, kinvā āpalyā bhāvān̄cyā kinvā putaṇyān̄cyā kinvā āpalyā bhācyān̄cyā, kinvā āpalyā sakhīn̄cyā kinvā dāsān̄cyā kinvā nōkarāmpaikī aśā puruṣān̄cyā jyānnā kāmavāsanā nasāvī, kinvā aśā lahāna mulān̄cyā, jē striyān̄cyā gupta bābīnśī adyāpa paricita jhālē nasāvēta, āṇi aśā prakārē tyānnī āpalē pāya (jaminīvara) jōrajōrānē āpaṭata cālū nayē kī (taśānē) tyān̄cā lapalēlā śr̥ṅgāra kaḷūna yāvā. Āṇi hē īmāna rākhaṇāṟyānnō, tumhī sarvacyā sarva allāhacyā darabārāta māphī māgā, yāsāṭhī kī tumhī saphalatā prāpta karāvī
Surah An-Noor, Verse 31
وَأَنكِحُواْ ٱلۡأَيَٰمَىٰ مِنكُمۡ وَٱلصَّـٰلِحِينَ مِنۡ عِبَادِكُمۡ وَإِمَآئِكُمۡۚ إِن يَكُونُواْ فُقَرَآءَ يُغۡنِهِمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٞ
Āṇi tumacyāpaikī jē puruṣa-strī tāruṇyāsa pōhōcalē asatīla tara tyān̄cā vivāha karūna dyā āṇi āpalyā nēka sadācārī dāsa-dāsīn̄cā dēkhīla jara tē garībahī asatīla tara allāha āpalyā dayā kr̥pēnē tyānnā dhanavāna banavila. Allāha mōṭhī viśālatā bāḷagaṇārā āṇi jñāna rākhaṇārā āhē
Surah An-Noor, Verse 32
وَلۡيَسۡتَعۡفِفِ ٱلَّذِينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحًا حَتَّىٰ يُغۡنِيَهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦۗ وَٱلَّذِينَ يَبۡتَغُونَ ٱلۡكِتَٰبَ مِمَّا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡ فَكَاتِبُوهُمۡ إِنۡ عَلِمۡتُمۡ فِيهِمۡ خَيۡرٗاۖ وَءَاتُوهُم مِّن مَّالِ ٱللَّهِ ٱلَّذِيٓ ءَاتَىٰكُمۡۚ وَلَا تُكۡرِهُواْ فَتَيَٰتِكُمۡ عَلَى ٱلۡبِغَآءِ إِنۡ أَرَدۡنَ تَحَصُّنٗا لِّتَبۡتَغُواْ عَرَضَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَمَن يُكۡرِههُّنَّ فَإِنَّ ٱللَّهَ مِنۢ بَعۡدِ إِكۡرَٰهِهِنَّ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
Āṇi tyā lōkānnī satśīla rāhilē pāhijē, jē āpalā vivāha karaṇyācē sāmarthya bāḷagata nāhī. Yēthēparyanta kī allāhanē āpalyā kr̥pēnē tyānnā dhanavāna karāvē. Tumacyā dāsāmpaikī jō kōṇī tumhālā (dāsyamukta hōṇyākaritā) kāhī dē'ūna muktīcā lēkhī karāra karū icchitīla tara tumhī tyānnā tasā lēkhī karāra lihūna dyā. Jara tumhālā tyān̄cyāta kāhī bhalēpaṇā disata asēla, āṇi allāhanē jī dhana-sampattī tumhālā dē'ūna ṭhēvalī āhē, ticyātūna tyānnāhī dyā. Tumhī āpalyā tyā dāsīnnā, jyā satśīla (pavitra) rāhū icchitāta tyānnā aihika jīvanācyā phāyadyāsāṭhī duṣkarma karaṇyāsa vivaśa karū nakā āṇi jō tyānnā vivaśa karīla tara tyānnā vivaśa kēlē gēlyāvara allāha (tyān̄cyāsāṭhī) kṣamāśīla āṇi dayāśīla āhē
Surah An-Noor, Verse 33
وَلَقَدۡ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكُمۡ ءَايَٰتٖ مُّبَيِّنَٰتٖ وَمَثَلٗا مِّنَ ٱلَّذِينَ خَلَوۡاْ مِن قَبۡلِكُمۡ وَمَوۡعِظَةٗ لِّلۡمُتَّقِينَ
Āṇi āmhī tumacyākaḍē spaṣṭa āyatī avatarita kēlyā āhēta āṇi tyā lōkān̄cī udāharaṇē jē tumacyāpūrvī hō'ūna gēlē āhēta. Āṇi allāhacē bhaya rākhaṇāṟyāṅkaritā bōdha- upadēśa
Surah An-Noor, Verse 34
۞ٱللَّهُ نُورُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ مَثَلُ نُورِهِۦ كَمِشۡكَوٰةٖ فِيهَا مِصۡبَاحٌۖ ٱلۡمِصۡبَاحُ فِي زُجَاجَةٍۖ ٱلزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوۡكَبٞ دُرِّيّٞ يُوقَدُ مِن شَجَرَةٖ مُّبَٰرَكَةٖ زَيۡتُونَةٖ لَّا شَرۡقِيَّةٖ وَلَا غَرۡبِيَّةٖ يَكَادُ زَيۡتُهَا يُضِيٓءُ وَلَوۡ لَمۡ تَمۡسَسۡهُ نَارٞۚ نُّورٌ عَلَىٰ نُورٖۚ يَهۡدِي ٱللَّهُ لِنُورِهِۦ مَن يَشَآءُۚ وَيَضۡرِبُ ٱللَّهُ ٱلۡأَمۡثَٰلَ لِلنَّاسِۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ
Allāha ākāśān̄cā āṇi jaminīcā nūra (prakāśa) āhē. Tyācyā nūracē udāharaṇa asē kī jaṇū ēkhādyā kōnāḍyāta divā āhē āṇi tō divā kācēcyā (kandīlācyā) āta asāvā. Kāca cakākatānā, lakhkha camakaṇāṟyā tāṟyāsamāna asāvā āṇi tō divā pavitra vr̥kṣa jaitūnacyā tēlānē prajvalita kēlā jāta asāvā, jō vr̥kṣa nā pūrvēkaḍacā āhē, nā paścimēkaḍacā āṇi tē tēla prakāśamāna hōṇyācyā bētāta asāvē āgīnē tyālā kadhī sparśa kēlā nasalā tarī. Prakāśāvara prakāśa āhē. Sarvaśrēṣṭha allāha āpalyā nūracyā diśēnē jyālā icchitō mārgadarśana karatō. Lōkānnā samajāvaṇyākaritā allāha hē udāharaṇa dēta āhē āṇi allāha pratyēka gōṣṭīcī avasthā cāṅgalyā prakārē jāṇatō
Surah An-Noor, Verse 35
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ ٱللَّهُ أَن تُرۡفَعَ وَيُذۡكَرَ فِيهَا ٱسۡمُهُۥ يُسَبِّحُ لَهُۥ فِيهَا بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ
Tyā gharāmmadhyē, jyānnā un̄caviṇyācā āṇi tithē āpalē nāmaḥsmaraṇa karaṇyācā allāhanē ādēśa dilā āhē ticē sakāḷa-sandhyākāḷa allāhacī tasbīha (guṇagāna) karīta asatāta
Surah An-Noor, Verse 36
رِجَالٞ لَّا تُلۡهِيهِمۡ تِجَٰرَةٞ وَلَا بَيۡعٌ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِ وَإِقَامِ ٱلصَّلَوٰةِ وَإِيتَآءِ ٱلزَّكَوٰةِ يَخَافُونَ يَوۡمٗا تَتَقَلَّبُ فِيهِ ٱلۡقُلُوبُ وَٱلۡأَبۡصَٰرُ
Asē lōka jyānnā tyān̄cā vyāpāra āṇi kharēdī-vikrī allāhacyā smaraṇāpāsūna āṇi namāja kāyama karaṇyāpāsūna va jakāta adā karaṇyāpāsūna gāphīla karīta nāhī, tyā divasācē bhaya bāḷagatāta, jyā divaśī anēka hr̥dayē āṇi anēka ḍōḷē ulathē-pālathē hōtīla
Surah An-Noor, Verse 37
لِيَجۡزِيَهُمُ ٱللَّهُ أَحۡسَنَ مَا عَمِلُواْ وَيَزِيدَهُم مِّن فَضۡلِهِۦۗ وَٱللَّهُ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٖ
Yā hētunē kī allāhanē tyānnā tyān̄cyā karmācā cāṅgalā mōbadalā dyāvā āṇi āpalyā kr̥pēnē kāhī jāstaca pradāna karāvē āṇi sarvaśrēṣṭha allāha jyālā icchitō agaṇita rōjī (ājivikā) pradāna karatō
Surah An-Noor, Verse 38
وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَعۡمَٰلُهُمۡ كَسَرَابِۭ بِقِيعَةٖ يَحۡسَبُهُ ٱلظَّمۡـَٔانُ مَآءً حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَهُۥ لَمۡ يَجِدۡهُ شَيۡـٔٗا وَوَجَدَ ٱللَّهَ عِندَهُۥ فَوَفَّىٰهُ حِسَابَهُۥۗ وَٱللَّهُ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ
Āṇi kāphira (inkārī) lōkān̄cē karma tyā cakākaṇāṟyā vāḷūsārakhē āhē jī khulyā maidānāta asāvī. Jilā tahānalēlā manuṣya durūna pāṇī samajatō, parantu jēvhā tō tyājavaḷa pōhacatō, tēvhā tyālā kāhīca āḍhaḷata nāhī, tathāpi allāha āpalyā nikaṭa asalyācē āḍhaḷatē, jō tyācā hiśōba purēpūra cukatā karatō. Āṇi allāha lavakaraca hiśōba cukatā karaṇārā āhē
Surah An-Noor, Verse 39
أَوۡ كَظُلُمَٰتٖ فِي بَحۡرٖ لُّجِّيّٖ يَغۡشَىٰهُ مَوۡجٞ مِّن فَوۡقِهِۦ مَوۡجٞ مِّن فَوۡقِهِۦ سَحَابٞۚ ظُلُمَٰتُۢ بَعۡضُهَا فَوۡقَ بَعۡضٍ إِذَآ أَخۡرَجَ يَدَهُۥ لَمۡ يَكَدۡ يَرَىٰهَاۗ وَمَن لَّمۡ يَجۡعَلِ ٱللَّهُ لَهُۥ نُورٗا فَمَا لَهُۥ مِن نُّورٍ
Kinvā tyā andhārānsārakhē āhē jē khūpa khōla samudrāta asāvēta, jyālā lāṭēvara lāṭa jhākata asāvī, maga tyāvara ḍhaga pasaralē asāvēta. Arthāta andhārāvara andhāra asāvā. Jara āpalā hāta bāhēra kāḍhīla tara tōhī pāhaṇē tyālā śakya nasāvē, āṇi (vastutaḥ) jyālā allāhanēca nūra na dyāvā tyācyājavaḷa kōṇatāhī nūra (prakāśa) nasatō
Surah An-Noor, Verse 40
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱلطَّيۡرُ صَـٰٓفَّـٰتٖۖ كُلّٞ قَدۡ عَلِمَ صَلَاتَهُۥ وَتَسۡبِيحَهُۥۗ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِمَا يَفۡعَلُونَ
Kāya tumhī nāhī pāhilē kī ākāśa āṇi dharatīcī samasta īśanirmitī āṇi paṅkha pasarūna uḍaṇārē sarva pakṣī allāhīca tasbīha (nāmasmaraṇa)(guṇagāna) karaṇyāta magna āhēta. Pratyēkācī namāja āṇi tasbīha (nāmasmaraṇa) tyālā māhīta āhē āṇi lōka jē kāhī karatāta, allāha tē cāṅgalyā prakārē jāṇatō
Surah An-Noor, Verse 41
وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلۡمَصِيرُ
Ākāśān̄cī āṇi dharatīcī rājyasattā allāhacīca āhē āṇi allāhacyācakaḍē paratūna jāyacē āhē
Surah An-Noor, Verse 42
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُزۡجِي سَحَابٗا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيۡنَهُۥ ثُمَّ يَجۡعَلُهُۥ رُكَامٗا فَتَرَى ٱلۡوَدۡقَ يَخۡرُجُ مِنۡ خِلَٰلِهِۦ وَيُنَزِّلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن جِبَالٖ فِيهَا مِنۢ بَرَدٖ فَيُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ وَيَصۡرِفُهُۥ عَن مَّن يَشَآءُۖ يَكَادُ سَنَا بَرۡقِهِۦ يَذۡهَبُ بِٱلۡأَبۡصَٰرِ
Kāya tumhī nāhī pāhilē kī allāha ḍhagānnā cālavitō, maga tyānnā āpasāta miḷavatō, maga tyānnā tharāvara thara karatō. Maga tumhī pāhatā kī tyān̄cyāmadhūna pā'ūsa paḍatō. Tōca ākāśākaḍūna gārān̄cyā parvatātūna gārā varṣavitō. Maga jyānnā icchitō tyānnā tyān̄cyājavaḷa varṣavitō āṇi jyān̄cyāpāsūna icchitō tyān̄cyāpāsūna tyānnā haṭavitō. Ḍhagāmmadhūnaca nighaṇāṟyā vijēcī camaka aśī asatē kī jaṇū ātā ḍōḷyān̄cī najara hirāvūna ghē'īla
Surah An-Noor, Verse 43
يُقَلِّبُ ٱللَّهُ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ
Allāhaca divasa-rātrīcā ulaṭaphēra karata rāhatō. Ḍōḷē (dr̥ṣṭī) rākhaṇāṟyāṅkaritā yāta niścitaca mōṭhā bōdha āhē
Surah An-Noor, Verse 44
وَٱللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَآبَّةٖ مِّن مَّآءٖۖ فَمِنۡهُم مَّن يَمۡشِي عَلَىٰ بَطۡنِهِۦ وَمِنۡهُم مَّن يَمۡشِي عَلَىٰ رِجۡلَيۡنِ وَمِنۡهُم مَّن يَمۡشِي عَلَىٰٓ أَرۡبَعٖۚ يَخۡلُقُ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
Samasta cālaṇāṟyā phiraṇāṟyā sajīvālā allāhanē pāṇyādvārē nirmāṇa kēlē āhē. Tyātalē kāhī āpalyā pōṭācyā ādhārē (sarapaṭata) cālatāta, kāhī dōna pāyānvara cālatāta, kāhī cāra pāyānvara cālatāta. Allāha jē icchitō nirmāṇa karatō. Niḥsanśaya allāha pratyēka gōṣṭa karaṇyācē sāmarthya bāḷagatō
Surah An-Noor, Verse 45
لَّقَدۡ أَنزَلۡنَآ ءَايَٰتٖ مُّبَيِّنَٰتٖۚ وَٱللَّهُ يَهۡدِي مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ
Niḥsanśaya, āmhī spaṣṭa āyatī avatarita kēlyā āhēta. Allāha jyālā icchitō saraḷa mārga dākhavitō
Surah An-Noor, Verse 46
وَيَقُولُونَ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَبِٱلرَّسُولِ وَأَطَعۡنَا ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٞ مِّنۡهُم مِّنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَۚ وَمَآ أُوْلَـٰٓئِكَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Āṇi jē mhaṇatāta kī āmhī allāha āṇi rasūla (sa.) Vara īmāna rākhalē āṇi ājñādhāraka jhālōta, maga tyān̄cyātalā ēka samūha tyānantarahī tōṇḍa phiravitō, hē īmāna rākhaṇārē nāhīta
Surah An-Noor, Verse 47
وَإِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ إِذَا فَرِيقٞ مِّنۡهُم مُّعۡرِضُونَ
Āṇi jēvhā yānnā yā gōṣṭīkaḍē bōlāvilē jātē kī allāha āṇi tyācyā paigambarānē (tyān̄cyā taṇṭyācā) phaisalā karāvā, tarī dēkhīla tyān̄cā ēka samūha tōṇḍa phiraviṇārā banatō
Surah An-Noor, Verse 48
وَإِن يَكُن لَّهُمُ ٱلۡحَقُّ يَأۡتُوٓاْ إِلَيۡهِ مُذۡعِنِينَ
Āṇi jara hakka tyānnāca pōhacata asēla tara paigambarājavaḷa mōṭhē ājñādhāraka banūna yētāta
Surah An-Noor, Verse 49
أَفِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ أَمِ ٱرۡتَابُوٓاْ أَمۡ يَخَافُونَ أَن يَحِيفَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمۡ وَرَسُولُهُۥۚ بَلۡ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ
Kāya tyān̄cyā manāta rōga āhē? Kinvā hē śaṅkā-sanśayāta paḍalē āhēta? Kinvā tyānnā yā gōṣṭīcē bhaya āhē kī allāha āṇi tyācā rasūla tyān̄cā hakka naṣṭa na karūna ṭākāvēta. Vastutaḥ hē svataḥ mōṭhē atyācārī āhēta
Surah An-Noor, Verse 50
إِنَّمَا كَانَ قَوۡلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ إِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ أَن يَقُولُواْ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۚ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
Īmāna rākhaṇāṟyān̄cē mhaṇaṇē tara asē āhē kī jēvhā tyānnā yāsāṭhī bōlāvilē jātē kī allāha āṇi tyācyā paigambarānē tyān̄cyā daramyāna phaisalā karūna dyāvā tēvhā tē mhaṇatāta kī āmhī aikalē āṇi mān'ya kēlē. Hēca lōka saphala hōṇārē āhēta
Surah An-Noor, Verse 51
وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَيَخۡشَ ٱللَّهَ وَيَتَّقۡهِ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ
Āṇi jō allāha āṇi tyācyā paigambarācyā ādēśācē anusaraṇa karīla, allāhacē bhaya rākhīla, (tyān̄cyā śikṣā- yātanēcē) bhaya bāḷagūna rāhīla tara tēca lōka saphalatā prāpta karaṇārē āhēta
Surah An-Noor, Verse 52
۞وَأَقۡسَمُواْ بِٱللَّهِ جَهۡدَ أَيۡمَٰنِهِمۡ لَئِنۡ أَمَرۡتَهُمۡ لَيَخۡرُجُنَّۖ قُل لَّا تُقۡسِمُواْۖ طَاعَةٞ مَّعۡرُوفَةٌۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ
Āṇi agadī dr̥ḍhatāpūrvaka tē allāhacī śapatha ghē'ūna sāṅgatāta kī tumacā ādēśa hōtāca tatpara nighaṇyāsa sajja hō'ū. Tyānnā sāṅgā, purē, śapatha ghē'ū nakā. Tumacyā ājñāpālanā (cī hakīgata) māhīta āhē. Jē kāhī tumhī karīta āhāta, allāha tē jāṇatō
Surah An-Noor, Verse 53
قُلۡ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَۖ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنَّمَا عَلَيۡهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيۡكُم مَّا حُمِّلۡتُمۡۖ وَإِن تُطِيعُوهُ تَهۡتَدُواْۚ وَمَا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ
Sāṅgā, allāhacyā ādēśācē pālana karā, paigambarān̄cē ājñāpālana karā, tarīhī jara tumhī tōṇḍa phiravilē tara paigambarācē kartavya tara tēca āhē, jē tyācyāvara anivārya kēlē gēlē āhē āṇi tumacyāvara tyā gōṣṭīcī jabābadārī āhē, jī tumacyāvara ṭākalī gēlī āhē. Mārgadarśana tara tumhālā tyāca vēḷī lābhēla, jēvhā paigambarān̄cē ājñāpālana svīkāra karāla. (Aikā) paigambarācē kartavya kēvaḷa spaṣṭataḥ pōhacaviṇē āhē
Surah An-Noor, Verse 54
وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَيَسۡتَخۡلِفَنَّهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ كَمَا ٱسۡتَخۡلَفَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمۡ دِينَهُمُ ٱلَّذِي ٱرۡتَضَىٰ لَهُمۡ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّنۢ بَعۡدِ خَوۡفِهِمۡ أَمۡنٗاۚ يَعۡبُدُونَنِي لَا يُشۡرِكُونَ بِي شَيۡـٔٗاۚ وَمَن كَفَرَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ
Tumacyāpaikī jyā lōkānnī īmāna rākhalē āhē āṇi satkarma kēlē āhē, allāhanē tyān̄cyāśī vāyadā kēlēlā āhē kī tō tyānnā dharatīvara sattādhikāra pradāna karīla, jyā prakārē tyā lōkānnā pradāna kēlā hōtā, jē yān̄cyāpūrvī hō'ūna gēlē āṇi niḥsanśaya tyān̄cyāsāṭhī tyān̄cyā yā dharmālā dr̥ḍhatāpūrvaka kāyama karīla jyāsa tyānē tyān̄cyāsāṭhī pasanta kēlē āhē āṇi tyān̄cyā bhaya- dahaśatīlā, śāntī subattēta badalūna ṭākīla. Tē mājhī upāsanā karatīla, mājhyāsōbata dusaṟyā kōṇālā sahabhāgī karaṇāra nāhīta. Tyānantarahī jē lōka kr̥taghna banatīla āṇi kupra (inkāra) karatīla tara niścita tē avajñākārī āhēta
Surah An-Noor, Verse 55
وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ
Āṇi namāja kāyama karā, jakāta adā karā āṇi allāhacyā paigambarācē ājñāpālana karīta rāhā, yāsāṭhī kī tumacyāvara dayā kēlī jāvī
Surah An-Noor, Verse 56
لَا تَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مُعۡجِزِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَمَأۡوَىٰهُمُ ٱلنَّارُۖ وَلَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
Tumhī asē kadhīhī samajū nakā kī kāphira (inkārī) lōka dharatīvara (sarvatra pasarūna) āmhālā parābhūta karatīla. Tyān̄cē mūḷa ṭhikāṇa tara jahannama āhē jē niḥsanśaya mōṭhē vā'īṭa ṭhikāṇa āhē
Surah An-Noor, Verse 57
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لِيَسۡتَـٔۡذِنكُمُ ٱلَّذِينَ مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡ وَٱلَّذِينَ لَمۡ يَبۡلُغُواْ ٱلۡحُلُمَ مِنكُمۡ ثَلَٰثَ مَرَّـٰتٖۚ مِّن قَبۡلِ صَلَوٰةِ ٱلۡفَجۡرِ وَحِينَ تَضَعُونَ ثِيَابَكُم مِّنَ ٱلظَّهِيرَةِ وَمِنۢ بَعۡدِ صَلَوٰةِ ٱلۡعِشَآءِۚ ثَلَٰثُ عَوۡرَٰتٖ لَّكُمۡۚ لَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ وَلَا عَلَيۡهِمۡ جُنَاحُۢ بَعۡدَهُنَّۚ طَوَّـٰفُونَ عَلَيۡكُم بَعۡضُكُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلۡأٓيَٰتِۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Tumacyā tābyāta asalēlyā dāsānnī āṇi tyānnīhī jē tumacyāpaikī pūrṇa vayāsa pōhōcalē nasatīla (āpalyā yēṇyācyā) tīna vēḷāmmadhyē tumacyākaḍūna anumatī ghēṇē āvaṣyaka āhē. Phajra (prātaḥkālīna) cyā namājapūrvī āṇi jōhara (madhyānha) cyā vēḷī jēvhā tumhī āpalē kapaḍē utaravūna ṭhēvatā āṇi īśā (rātrī) cyā namājanantara, yā tinhī vēḷā tumacyā (ēkānta) āṇi paḍadyācyā āhēta. Yā vēḷāṅkhērīja, nā tumacyāvara kāhī dōṣa āhē, nā tyān̄cyāvara. Tumhī sarva āpasāta jāsta karūna ēkamēkān̄cyā javaḷa yēṇē-jāṇē karaṇārē āhēta. Aśā prakārē allāha āpalē ādēśa agadī spaṣṭa karūna sāṅgata āhē āṇi allāha jāṇaṇārā āṇi hikamata bāḷagaṇārā āhē
Surah An-Noor, Verse 58
وَإِذَا بَلَغَ ٱلۡأَطۡفَٰلُ مِنكُمُ ٱلۡحُلُمَ فَلۡيَسۡتَـٔۡذِنُواْ كَمَا ٱسۡتَـٔۡذَنَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمۡ ءَايَٰتِهِۦۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
Āṇi tumacyāpaikī jī mulē taruṇa (jāṇatyā) vayāsa pōhacatīla tara jyāpramāṇē tyān̄cyā pūrvīcē (mōṭhē) lōka anumatī māgatāta, tyānnī dēkhīla anumatī ghē'ūna ālē pāhijē. Allāha aśā prakārē tumhālā āpalyā āyatī spaṣṭataḥ sāṅgatō. Allāhaca jāṇaṇārā āṇi hikamata bāḷagaṇārā āhē
Surah An-Noor, Verse 59
وَٱلۡقَوَٰعِدُ مِنَ ٱلنِّسَآءِ ٱلَّـٰتِي لَا يَرۡجُونَ نِكَاحٗا فَلَيۡسَ عَلَيۡهِنَّ جُنَاحٌ أَن يَضَعۡنَ ثِيَابَهُنَّ غَيۡرَ مُتَبَرِّجَٰتِۭ بِزِينَةٖۖ وَأَن يَسۡتَعۡفِفۡنَ خَيۡرٞ لَّهُنَّۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٞ
Āṇi mōṭhyā mhātāṟyā striyā, jyānnā āpalyā vivāhācī āśā (āṇi icchā) ca rāhilī nasāvī, tyā jara āpalē kapaḍē (paḍadyāsāṭhī vāparalēlē) utaravūna ṭhēvatīla tara tyān̄cyāvara kāhī dōṣa nāhī (mātra yā aṭīvara) kī tyā āpalī śōbhā- sajāvaṭa dākhaviṇāṟyā nasāvyāta. Tathāpi tyān̄cyāsāṭhī hēca adhika cāṅgalē āhē kī tyānnī yāpāsūna alipta rāhāvē. Āṇi allāha sarva kāhī aikaṇārā va jāṇaṇārā āhē
Surah An-Noor, Verse 60
لَّيۡسَ عَلَى ٱلۡأَعۡمَىٰ حَرَجٞ وَلَا عَلَى ٱلۡأَعۡرَجِ حَرَجٞ وَلَا عَلَى ٱلۡمَرِيضِ حَرَجٞ وَلَا عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمۡ أَن تَأۡكُلُواْ مِنۢ بُيُوتِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ ءَابَآئِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ أُمَّهَٰتِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ إِخۡوَٰنِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ أَخَوَٰتِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ أَعۡمَٰمِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ عَمَّـٰتِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ أَخۡوَٰلِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ خَٰلَٰتِكُمۡ أَوۡ مَا مَلَكۡتُم مَّفَاتِحَهُۥٓ أَوۡ صَدِيقِكُمۡۚ لَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَن تَأۡكُلُواْ جَمِيعًا أَوۡ أَشۡتَاتٗاۚ فَإِذَا دَخَلۡتُم بُيُوتٗا فَسَلِّمُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمۡ تَحِيَّةٗ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِ مُبَٰرَكَةٗ طَيِّبَةٗۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلۡأٓيَٰتِ لَعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ
Āndhaḷyālā, pāṅgaḷyālā, rōgyālā āṇi svataḥ tumhālā kadhīhī kasalīhī harakata nāhī kī tumhī āpalyā gharī, māvaśā kinvā āpalyā pityācyā gharī kinvā āpalyā mātān̄cyā gharī kinvā āpalyā bhāvān̄cyā gharī kinvā āpalyā bahīṇīn̄cyā gharī kinvā āpalyā culatyān̄cyā gharī kinvā āpalyā ātyān̄cyā gharī kinvā āpalyā māmān̄cyā gharī kinvā āpalyā māvaśīn̄cyā gharī kinvā tyā gharāmmadhyē, jyān̄cyā killyā tumacyā mālakīcyā asāvyāta kinvā āpalyā mitrān̄cyā gharī, tumacyāvara yātahī kāhī gunhā nāhī kī tumhī sarva ēkatra basūna jēvaṇa ghyāvē kinvā vēgavēgaḷē basūna parantu jēvhā tumhī gharāmmadhyē pravēśa karū lāgāla tēvhā āpalyā gharacyā lōkānnā salāma karīta jā. Śubha kāmanā āhē, jī maṅgalaprada āṇi pavitra allāhatarphē avatarita āhē. Aśā prakārē allāha, āpalē ādēśa tumhālā spaṣṭa karūna sāṅgata āhē, yāsāṭhī kī tumhī samajūna ghyāvē
Surah An-Noor, Verse 61
إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَإِذَا كَانُواْ مَعَهُۥ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ جَامِعٖ لَّمۡ يَذۡهَبُواْ حَتَّىٰ يَسۡتَـٔۡذِنُوهُۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَسۡتَـٔۡذِنُونَكَ أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦۚ فَإِذَا ٱسۡتَـٔۡذَنُوكَ لِبَعۡضِ شَأۡنِهِمۡ فَأۡذَن لِّمَن شِئۡتَ مِنۡهُمۡ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُمُ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
Īmāna rākhaṇārē lōka tara tēca āhēta jē allāhavara āṇi tyācyā paigambarāvara īmāna rākhatāta, āṇi jēvhā aśā samasyēta, lōkānnī ēkatra hōṇyācī āvaśyakatā asatē paigambarānsōbata asatāta, tēvhā jōparyanta tumacyākaḍūna anumatī ghēta nāhīta, kōṭhēhī jāta nāhīta. Jē lōka (aśā prasaṅgī) tumacyākaḍūna anumatī ghētāta, vāstivaka tē hēca lōka hōta, jyānnī allāhavara āṇi tyācyā paigambarāvara īmāna rākhalēlē āhē. Tēvhā asē lōka jēvhā tumacyākaḍūna āpalyā ēkhādyā kāmākaritā anumatī (paravanāgī) māgatīla tēvhā tumhī tyān̄cyāpaikī jyālā icchita asāla anumatī dyā āṇi tyān̄cyāsāṭhī allāhajavaḷa māphīcī prārthanā karā. Niḥsanśaya, allāha māpha karaṇārā, dayā kr̥pā karaṇārā āhē
Surah An-Noor, Verse 62
لَّا تَجۡعَلُواْ دُعَآءَ ٱلرَّسُولِ بَيۡنَكُمۡ كَدُعَآءِ بَعۡضِكُم بَعۡضٗاۚ قَدۡ يَعۡلَمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنكُمۡ لِوَاذٗاۚ فَلۡيَحۡذَرِ ٱلَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنۡ أَمۡرِهِۦٓ أَن تُصِيبَهُمۡ فِتۡنَةٌ أَوۡ يُصِيبَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ
Tumhī (allāhacyā) paigambarācyā bōlivaṇyāsa asē sarvasādhāraṇa bōlivaṇē samajū nakā jasē āpasāta ēkamēkān̄cē asatē. Tumacyāpaikī allāha tyānnā cāṅgalyā prakārē jāṇatō jē najara ṭāḷūna gupacūpa nighūna jātāta. (Aikā) jē lōka paigambarācyā ādēśācā virōdha karatāta tyānnī bhaya bāḷagūna rāhāvē kī kadācita tyān̄cyāvara ēkhādā phāra mōṭhā upadrava (phitanā) yē'ūna na kōsaḷāvā kinvā tyācyāvara ēkhādā duḥkhācā āghāta na vhāvā
Surah An-Noor, Verse 63
أَلَآ إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ قَدۡ يَعۡلَمُ مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ وَيَوۡمَ يُرۡجَعُونَ إِلَيۡهِ فَيُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُواْۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمُۢ
Jāṇūna ghyā kī ākāśānta āṇi dharatīvara jē kāhī āhē sarva allāhacēca āhē, jyā mārgāvara tumhī āhāta, tō mārga allāha cāṅgalyā prakārē jāṇatō āṇi jyā divaśī hē sarva tyācyākaḍē paratavilē jātīla, tyā divaśī tyānnā tyān̄cyā kr̥takarmānśī avagata karavila āṇi sarvaśrēṣṭha allāha sarva kāhī jāṇaṇārā āhē
Surah An-Noor, Verse 64