Surah An-Naml - Kannada Translation by Abdussalam Puthige
طسٓۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡقُرۡءَانِ وَكِتَابٖ مُّبِينٍ
avarē, bhārī keṭṭa śikṣege guriyāguvavaru mattu paralōkadalli avaru atyadhika naṣṭa anubhavisuvaru
Surah An-Naml, Verse 1
هُدٗى وَبُشۡرَىٰ لِلۡمُؤۡمِنِينَ
khaṇḍitavāgiyū ī kurānannu nimage, atyanta yuktivanta, jñāniya kaḍeyinda nīḍalāguttide
Surah An-Naml, Verse 2
ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ
mūsā tam'ma maneyavaroḍane hēḷidaru; nānu beṅkiyannu nōḍiddēne. Nānīga nimagāgi allinda ēnādarū suddiyannu taruvenu athavā nimage caḷi kāyisikoḷḷuvudakkāgi keṇḍavannādarū taruvenu
Surah An-Naml, Verse 3
إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمۡ أَعۡمَٰلَهُمۡ فَهُمۡ يَعۡمَهُونَ
Konege avaru adara baḷige bandāga kare nīḍalāyitu; ‘‘ī beṅkiya oḷagiruvavaru (malakgaḷu) hāgū adara sutta iruvavarannu (mūsārannu) samr̥d'dhagoḷisalāgide. Mattu ella lōkagaḷa oḍeyanāda allāhanu parama pāvananu.’’
Surah An-Naml, Verse 4
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَهُمۡ سُوٓءُ ٱلۡعَذَابِ وَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ هُمُ ٱلۡأَخۡسَرُونَ
‘‘Ō mūsā, nānē, mahā prabalanū yuktivantanū āgiruva allāh’’
Surah An-Naml, Verse 5
وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى ٱلۡقُرۡءَانَ مِن لَّدُنۡ حَكِيمٍ عَلِيمٍ
‘‘nīvu nim'ma ūrugōlannu keḷa hākiri.’’ (Mūsā tam'ma ūrugōlannu esedāga) adu hāvinante saridāḍuvudannu kaṇḍu, avaru maraḷi horaṭaru mattu hindirugi nōḍalilla. Avaroḍane hēḷalāyitu; ‘‘ō mūsā, an̄jabēḍi. Dūtaru nanna baḷi khaṇḍita an̄juvudilla’’
Surah An-Naml, Verse 6
إِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِأَهۡلِهِۦٓ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا سَـَٔاتِيكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ ءَاتِيكُم بِشِهَابٖ قَبَسٖ لَّعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ
‘‘akramavesagidavana horatu. Ādare hāge keḍukannu māḍida baḷika adannu oḷitāgi parivartisidavana pālige nānu khaṇḍita, kṣamāśīlanū karuṇāmayiyū āgiruttēne’’
Surah An-Naml, Verse 7
فَلَمَّا جَآءَهَا نُودِيَ أَنۢ بُورِكَ مَن فِي ٱلنَّارِ وَمَنۡ حَوۡلَهَا وَسُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
‘‘nīvīga nim'ma kaiyannu nim'ma aṅgiyoḷage hākiri. Adu sulabhavāgi, prakāśisuttā horabaruvudu. Idu phiraun mattu avana janāṅgadavarigāgi iruva ombhattu purāvegaḷallondu. Avaru khaṇḍita ondu avidhēya janāṅgavāgiddāre’’
Surah An-Naml, Verse 8
يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّهُۥٓ أَنَا ٱللَّهُ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
konege, kaṇṇu teresuvantaha nam'ma purāvegaḷu avarige (phiraunana janarige) talupidāga avaru, ‘‘idellā spaṣṭa indrajāla’’ endaru
Surah An-Naml, Verse 9
وَأَلۡقِ عَصَاكَۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهۡتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنّٞ وَلَّىٰ مُدۡبِرٗا وَلَمۡ يُعَقِّبۡۚ يَٰمُوسَىٰ لَا تَخَفۡ إِنِّي لَا يَخَافُ لَدَيَّ ٱلۡمُرۡسَلُونَ
nijavāgi avara manas'sugaḷalli ā kuritu nambike iddarū avaru akrama hāgū ahaṅkāradondige adannu tiraskarisidaru. Konege ā gondalakōrara gati ēnāyitendu nōḍiri
Surah An-Naml, Verse 10
إِلَّا مَن ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسۡنَۢا بَعۡدَ سُوٓءٖ فَإِنِّي غَفُورٞ رَّحِيمٞ
munde nāvu dāvūd mattu sulaimānarige jñānavannu nīḍidevu. Avaribbarū hēḷidaru; praśansegaḷellā, tanna heccina viśvāsi dāsariginta namage hirimeyannu anugrahisida allāhanigē mīsalu
Surah An-Naml, Verse 11
وَأَدۡخِلۡ يَدَكَ فِي جَيۡبِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءٖۖ فِي تِسۡعِ ءَايَٰتٍ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَقَوۡمِهِۦٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ
sulaimānaru, dāvūdara uttarādhikāriyādaru. Avaru hēḷidaru; mānavarē, namage pakṣigaḷa bhāṣeyannu kalisalāgide mattu namage ella vastu
Surah An-Naml, Verse 12
فَلَمَّا جَآءَتۡهُمۡ ءَايَٰتُنَا مُبۡصِرَةٗ قَالُواْ هَٰذَا سِحۡرٞ مُّبِينٞ
gaḷannū nīḍalāgide. Idu khaṇḍita ondu spaṣṭa anugrahavāgide
Surah An-Naml, Verse 13
وَجَحَدُواْ بِهَا وَٱسۡتَيۡقَنَتۡهَآ أَنفُسُهُمۡ ظُلۡمٗا وَعُلُوّٗاۚ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُفۡسِدِينَ
Mattu sulaimānarigāgi jinngaḷu, mānavaru mattu pakṣigaḷannu oḷagoṇḍa ondu sēneyannu saṅghaṭisalāyitu mattu avarannellā śistige oḷapaḍisalāgittu
Surah An-Naml, Verse 14
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ وَسُلَيۡمَٰنَ عِلۡمٗاۖ وَقَالَا ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِيرٖ مِّنۡ عِبَادِهِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
munde, om'me avaru iruvegaḷidda ondu bayalige bandāga ondu iruve hēḷitu; iruvegaḷē, nīvu nim'ma manegaḷoḷage sērikoḷḷiri. Sulaimān mattu avara paḍegaḷu nim'mannu tuḷidu nāśamāḍadirali. Avarige adara arivū iruvudilla
Surah An-Naml, Verse 15
وَوَرِثَ سُلَيۡمَٰنُ دَاوُۥدَۖ وَقَالَ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ عُلِّمۡنَا مَنطِقَ ٱلطَّيۡرِ وَأُوتِينَا مِن كُلِّ شَيۡءٍۖ إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَضۡلُ ٱلۡمُبِينُ
adara mātannu kēḷi avaru (sulaimān) nakkubiṭṭaru mattu hēḷidaru; nannoḍeyā, nīnu nanage hāgū nanna hettavarige karuṇisiruva anugrahagaḷigāgi ninage kr̥tajñate sallisuva mattu nīnu meccuvantaha karmagaḷannu māḍuva saubhāgyavannu nanage karuṇisu mattu ninna anugrahadinda nīnu nannannu ninna sajjana dāsara sālige sērisu
Surah An-Naml, Verse 16
وَحُشِرَ لِسُلَيۡمَٰنَ جُنُودُهُۥ مِنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ وَٱلطَّيۡرِ فَهُمۡ يُوزَعُونَ
ā baḷika avaru pakṣigaḷa samīkṣe naḍesi hēḷidaru; idēnu, ‘hudhud’ (pakṣi) nanage kāṇisuttillavallā? Adēnu kaṇmareyāgi biṭṭitē
Surah An-Naml, Verse 17
حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَوۡاْ عَلَىٰ وَادِ ٱلنَّمۡلِ قَالَتۡ نَمۡلَةٞ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّمۡلُ ٱدۡخُلُواْ مَسَٰكِنَكُمۡ لَا يَحۡطِمَنَّكُمۡ سُلَيۡمَٰنُ وَجُنُودُهُۥ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
adu spaṣṭavāda purāveyannu taradiddare, nānu adakke ugra śikṣe nīḍuvenu athavā adara koraḷu koydu biḍuvenu
Surah An-Naml, Verse 18
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكٗا مِّن قَوۡلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
adu (hudhud pakṣi) heccu taḍamāḍalilla. Adu hēḷitu; nīvu aritilladdannu nānu aritiddēne mattu nānu nim'ma baḷige sabādinda ondu khacita suddiyannu tandiddēne
Surah An-Naml, Verse 19
وَتَفَقَّدَ ٱلطَّيۡرَ فَقَالَ مَالِيَ لَآ أَرَى ٱلۡهُدۡهُدَ أَمۡ كَانَ مِنَ ٱلۡغَآئِبِينَ
alli nānu avara rāṇiyāgiruva obba mahiḷeyannu nōḍide. Ākege ellavannū nīḍalāgide mattu ākeya baḷi ondu doḍḍa sinhāsanavide
Surah An-Naml, Verse 20
لَأُعَذِّبَنَّهُۥ عَذَابٗا شَدِيدًا أَوۡ لَأَاْذۡبَحَنَّهُۥٓ أَوۡ لَيَأۡتِيَنِّي بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ
āke mattu ākeya janāṅgadavaru allāhanannu biṭṭu sūryanige sāṣṭāṅgaveraguvudannu nānu nōḍide. Śaitānanu avarige avara karmagaḷannu candagāṇisiddāne mattu saridāriyinda avarannu taḍediddāne. Avaru sanmārgavannu ānusarisuttilla
Surah An-Naml, Verse 21
فَمَكَثَ غَيۡرَ بَعِيدٖ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمۡ تُحِطۡ بِهِۦ وَجِئۡتُكَ مِن سَبَإِۭ بِنَبَإٖ يَقِينٍ
ākāśagaḷalli hāgū bhūmiyalli aḍagiruvavugaḷannu hora tara balla mattu nīvu guptavāgiḍuva hāgū bahiraṅgagoḷisuva ellavannū balla allāhanige avaru sāṣṭāṅgaveraguvudilla
Surah An-Naml, Verse 22
إِنِّي وَجَدتُّ ٱمۡرَأَةٗ تَمۡلِكُهُمۡ وَأُوتِيَتۡ مِن كُلِّ شَيۡءٖ وَلَهَا عَرۡشٌ عَظِيمٞ
Allāhana horatu bēre dēvarilla. Avanu mahān viśva sinhāsanada oḍeyanu
Surah An-Naml, Verse 23
وَجَدتُّهَا وَقَوۡمَهَا يَسۡجُدُونَ لِلشَّمۡسِ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَعۡمَٰلَهُمۡ فَصَدَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّبِيلِ فَهُمۡ لَا يَهۡتَدُونَ
avaru (sulaimān) hēḷidaru; nīnu hēḷuttiruvudu satyavō athavā nīnu suḷḷu hēḷuttiruveyō embudannu nāvīga nōḍikoḷḷuvevu
Surah An-Naml, Verse 24
أَلَّاۤ يَسۡجُدُواْۤ لِلَّهِ ٱلَّذِي يُخۡرِجُ ٱلۡخَبۡءَ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَيَعۡلَمُ مَا تُخۡفُونَ وَمَا تُعۡلِنُونَ
nīnīga nanna patradondige hōgu mattu adannu ā janara kaḍege ese. Ā baḷika avarinda dūranintu, avaru yāva rīti pratikriye tōruttārendu nōḍu
Surah An-Naml, Verse 25
ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ۩
āke (rāṇi) hēḷidaḷu; saradārarē, nanna baḷige khaṇḍitavāgiyū gauravānvitavāda ondu patravannu kaḷisalāgide
Surah An-Naml, Verse 26
۞قَالَ سَنَنظُرُ أَصَدَقۡتَ أَمۡ كُنتَ مِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
adu sulaimānara kaḍeyinda bandide. Mattu adaralli ‘‘allāhana hesarinda – avanu apāra dayāḷu, karuṇāmayi’’ endide
Surah An-Naml, Verse 27
ٱذۡهَب بِّكِتَٰبِي هَٰذَا فَأَلۡقِهۡ إِلَيۡهِمۡ ثُمَّ تَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَٱنظُرۡ مَاذَا يَرۡجِعُونَ
(mattu) nanneduru baṇḍāyada nīti tōrade, śaraṇāgi nanna baḷige banniri endu (hēḷalāgide)
Surah An-Naml, Verse 28
قَالَتۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ إِنِّيٓ أُلۡقِيَ إِلَيَّ كِتَٰبٞ كَرِيمٌ
(matte) āke hēḷidaḷu; saradārarē, ī viṣayadalli nīvu nanage salahe nīḍiri. Nim'ma upasthiti illade nānu yāvudē tīrmāna kaigoḷḷuvudilla
Surah An-Naml, Verse 29
إِنَّهُۥ مِن سُلَيۡمَٰنَ وَإِنَّهُۥ بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
avaru hēḷidaru; nāvu tumbā śaktivantaru mattu ugra hōrāṭa
Surah An-Naml, Verse 30
أَلَّا تَعۡلُواْ عَلَيَّ وَأۡتُونِي مُسۡلِمِينَ
gāraru. Tīrmāna nim'ma kaiyallide. Namage ēnannu ādēśisabēkendu nīvē nirdharisiri
Surah An-Naml, Verse 31
قَالَتۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ أَفۡتُونِي فِيٓ أَمۡرِي مَا كُنتُ قَاطِعَةً أَمۡرًا حَتَّىٰ تَشۡهَدُونِ
āke hēḷidaḷu; doregaḷu yāvudādarū nāḍannu pravēśisuvāga avaru adannu khaṇḍita nāśamāḍi biḍuttāre mattu avaru allina gauravānvitarannu apamānisi biḍuttāre. Avaru māḍuvudē hāge
Surah An-Naml, Verse 32
قَالُواْ نَحۡنُ أُوْلُواْ قُوَّةٖ وَأُوْلُواْ بَأۡسٖ شَدِيدٖ وَٱلۡأَمۡرُ إِلَيۡكِ فَٱنظُرِي مَاذَا تَأۡمُرِينَ
nānu avareḍege ondu uḍugoreyannu kaḷisikoḍuttēne mattu (nam'ma) dūtanu maraḷi ēnannu taruttānendu kādu nōḍuttēne
Surah An-Naml, Verse 33
قَالَتۡ إِنَّ ٱلۡمُلُوكَ إِذَا دَخَلُواْ قَرۡيَةً أَفۡسَدُوهَا وَجَعَلُوٓاْ أَعِزَّةَ أَهۡلِهَآ أَذِلَّةٗۚ وَكَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ
ātanu (dūtanu) sulaimānara baḷi bandāga avaru hēḷidaru; nīvēnu sampattininda nanage neravāga bayasuttīrā? Nanagantu allāhanu nimage nīḍiddakkinta uttamavādudannu nīḍiddāne. Nīvu mātra nim'ma uḍugoreyallē santuṣṭarāgiruviri
Surah An-Naml, Verse 34
وَإِنِّي مُرۡسِلَةٌ إِلَيۡهِم بِهَدِيَّةٖ فَنَاظِرَةُۢ بِمَ يَرۡجِعُ ٱلۡمُرۡسَلُونَ
nīnu maraḷi hōgu. Avarigendū edurisalu sādhyavāgada paḍeyondige nāvu avarallige baraliddēve mattu nāvu avarannu apamānitarāgisi allinda horahākaliddēve. Āga avaru sōtiruvaru
Surah An-Naml, Verse 35
فَلَمَّا جَآءَ سُلَيۡمَٰنَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٖ فَمَآ ءَاتَىٰنِۦَ ٱللَّهُ خَيۡرٞ مِّمَّآ ءَاتَىٰكُمۚ بَلۡ أَنتُم بِهَدِيَّتِكُمۡ تَفۡرَحُونَ
Saradārarē, āke śaraṇāgi nanna baḷige baruva munna nim'ma paiki yāru ākeya sinhāsanavannu nanna baḷige taraballaru? Endu avaru kēḷidaru
Surah An-Naml, Verse 36
ٱرۡجِعۡ إِلَيۡهِمۡ فَلَنَأۡتِيَنَّهُم بِجُنُودٖ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخۡرِجَنَّهُم مِّنۡهَآ أَذِلَّةٗ وَهُمۡ صَٰغِرُونَ
jinngaḷa paiki iphrīt hēḷidanu; nīvu nim'ma sthānadinda eddēḷuva munna nānu adannu nim'ma baḷige tandu biḍuttēne. Nānu ī kelasavannu māḍuvudakke khaṇḍita śaktanāgiddēne hāgū viśvāsār'hanāgiddēne
Surah An-Naml, Verse 37
قَالَ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ أَيُّكُمۡ يَأۡتِينِي بِعَرۡشِهَا قَبۡلَ أَن يَأۡتُونِي مُسۡلِمِينَ
granthada jñānaviddavanobbanu, ‘‘nīvu kaṇmucci tereyuva munna nānu adannu nim'ma baḷige tandu biḍuttēne‘‘endanu. Avaru (sulaimān) adannu tanna samīpa iṭṭiruvudāgi kaṇḍāga hēḷidaru; idu, nānu kr̥tajñanāguttēnō kr̥taghnate tōruttēnō endu parīkṣisalikkāgi nanna oḍeyana kaḍeyinda sikkiruva ondu anugrahavāgide. Kr̥tajñanādavanu svataḥ tanna lābhakkaṣṭē kr̥tajñanāguttāne mattu yārādarū kr̥taghnate tōridare – nanna oḍeyanantu sampūrṇa nirapēkṣa hāgū udāriyāgiddāne
Surah An-Naml, Verse 38
قَالَ عِفۡرِيتٞ مِّنَ ٱلۡجِنِّ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبۡلَ أَن تَقُومَ مِن مَّقَامِكَۖ وَإِنِّي عَلَيۡهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٞ
avaru (sulaimān) hēḷidaru; nīvu ākeya sinhāsanada svarūpavannu badalisi biḍiri. Ākege vāstavada arivāguvudō athavā āke satyavannu kāṇalāgadavara sālige sēruvaḷō nōḍōṇa
Surah An-Naml, Verse 39
قَالَ ٱلَّذِي عِندَهُۥ عِلۡمٞ مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبۡلَ أَن يَرۡتَدَّ إِلَيۡكَ طَرۡفُكَۚ فَلَمَّا رَءَاهُ مُسۡتَقِرًّا عِندَهُۥ قَالَ هَٰذَا مِن فَضۡلِ رَبِّي لِيَبۡلُوَنِيٓ ءَأَشۡكُرُ أَمۡ أَكۡفُرُۖ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشۡكُرُ لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيّٞ كَرِيمٞ
āke bandāga, ninna sinhāsana iduvē? Endu kēḷalāyitu. Āke hēḷidaḷu; idu adaranteyē ide. Namage ī hindeyē māhiti nīḍalāgittu mattu nāvu śaraṇāgiruvevu
Surah An-Naml, Verse 40
قَالَ نَكِّرُواْ لَهَا عَرۡشَهَا نَنظُرۡ أَتَهۡتَدِيٓ أَمۡ تَكُونُ مِنَ ٱلَّذِينَ لَا يَهۡتَدُونَ
avaru (sulaimānaru) ī hinde ākeyu allāhanannu biṭṭu pūjisuttiddavugaḷinda ākeyannu taḍedaru. Ī hinde āke nijakkū ondu dhikkāri janāṅgadavaḷāgiddaḷu
Surah An-Naml, Verse 41
فَلَمَّا جَآءَتۡ قِيلَ أَهَٰكَذَا عَرۡشُكِۖ قَالَتۡ كَأَنَّهُۥ هُوَۚ وَأُوتِينَا ٱلۡعِلۡمَ مِن قَبۡلِهَا وَكُنَّا مُسۡلِمِينَ
Aramaneyannu pravēśisu endu ākeyoḍane hēḷalāyitu. Āke adannu (alliya nelavannu) kaṇḍāga, adu āḷavāda nīrendu bhāvisi tanna vastravannu tanna pādamaṭṭadinda mēlakke eḷedukoṇḍaḷu. Avaru (sulaimān) hēḷidaru; idu gājugaḷannu jōḍisi kaṭṭida aramane. Āke hēḷidaḷu; nannoḍeyā, nānu nanna mēleyē akramavesagiddēne mattu sulaimānara jote nānu ella lōkagaḷa oḍeyanāda allāhanige śaraṇāguttēne
Surah An-Naml, Verse 42
وَصَدَّهَا مَا كَانَت تَّعۡبُدُ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ إِنَّهَا كَانَتۡ مِن قَوۡمٖ كَٰفِرِينَ
munde nāvu, samūd janāṅgadeḍege avara sahōdara svālihrannu kaḷisiddevu – allāhanannē pūjisiri (emba sandēśadondige). Aṣṭarallē avaru jagaḷāḍuva eraḍu paṅgaḍagaḷāgi biṭṭaru
Surah An-Naml, Verse 43
قِيلَ لَهَا ٱدۡخُلِي ٱلصَّرۡحَۖ فَلَمَّا رَأَتۡهُ حَسِبَتۡهُ لُجَّةٗ وَكَشَفَتۡ عَن سَاقَيۡهَاۚ قَالَ إِنَّهُۥ صَرۡحٞ مُّمَرَّدٞ مِّن قَوَارِيرَۗ قَالَتۡ رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي وَأَسۡلَمۡتُ مَعَ سُلَيۡمَٰنَ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
avaru (svālih) hēḷidaru; nanna janāṅgadavarē, nīvu oḷitiginta munnavē keḍukigāgi ātura paḍuttiruvudēke? Nim'ma mēle karuṇe tōruvantāgalu nīvēke allāhanoḍane kṣameyācisuvudilla
Surah An-Naml, Verse 44
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَآ إِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَٰلِحًا أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ فَإِذَا هُمۡ فَرِيقَانِ يَخۡتَصِمُونَ
avaru (janāṅgadavaru) hēḷidaru; nāvantu, nim'mannu hāgū nim'ma jotege iruvavarannu apaśakunavendē tiḷiyuttēve. Avaru (svālih) hēḷidaru; nim'ma apaśakunavellā allāhana baḷi ide. Nijavāgi nīvu parīkṣege tuttāgiruva janāṅgavāgiddīri
Surah An-Naml, Verse 45
قَالَ يَٰقَوۡمِ لِمَ تَسۡتَعۡجِلُونَ بِٱلسَّيِّئَةِ قَبۡلَ ٱلۡحَسَنَةِۖ لَوۡلَا تَسۡتَغۡفِرُونَ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ
mattu nagaradalli ombhattu mandi iddaru. Avaru bhūmiyalli aśāntiyannē habbuttiddaru. Yāvudē sudhāraṇeya kelasa māḍuttiralilla
Surah An-Naml, Verse 46
قَالُواْ ٱطَّيَّرۡنَا بِكَ وَبِمَن مَّعَكَۚ قَالَ طَـٰٓئِرُكُمۡ عِندَ ٱللَّهِۖ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٞ تُفۡتَنُونَ
avaru hēḷatoḍagidaru; nīvellā allāhana āṇe hākikoḷḷiri. Nāvu rātriya vēḷe ātana mēlū ātana maneyavara mēlū dhāḷi māḍōṇa mattu avana maneyavaru nāśavādāga nāvu hājariralillavendū nāvu khaṇḍita satyavantarendū avana uttarādhikārigaḷoḍane hēḷōṇa
Surah An-Naml, Verse 47
وَكَانَ فِي ٱلۡمَدِينَةِ تِسۡعَةُ رَهۡطٖ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ
hīge avaru ondu san̄cu hūḍidaru mattu nāvū (allāh) ondu san̄cu hūḍidevu. Avarige adara arivē iralilla
Surah An-Naml, Verse 48
قَالُواْ تَقَاسَمُواْ بِٱللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِۦ مَا شَهِدۡنَا مَهۡلِكَ أَهۡلِهِۦ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ
konege avara san̄cina gati ēnāyitendu nōḍiri; nāvu avarannu hāgū avara sampūrṇa janāṅgavannu nāśamāḍibiṭṭevu
Surah An-Naml, Verse 49
وَمَكَرُواْ مَكۡرٗا وَمَكَرۡنَا مَكۡرٗا وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
Idō avara nivāsagaḷu! Avara akramagaḷa kāraṇa, avu tale keḷagāgi biddukoṇḍive. Ballavarige, idaralli khaṇḍita pāṭhavide
Surah An-Naml, Verse 50
فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ مَكۡرِهِمۡ أَنَّا دَمَّرۡنَٰهُمۡ وَقَوۡمَهُمۡ أَجۡمَعِينَ
viśvāsigaḷannu mattu dharmaniṣṭharāgiddavarannu nāvu rakṣisidevu
Surah An-Naml, Verse 51
فَتِلۡكَ بُيُوتُهُمۡ خَاوِيَةَۢ بِمَا ظَلَمُوٓاْۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ
mattu lūt tam'ma janāṅgadavaroḍane hēḷidaru; nīvēnu kaṇṇāre kaṇḍū aślīlateyalli toḍagiruvirā
Surah An-Naml, Verse 52
وَأَنجَيۡنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ
nīvēnu, mahiḷeyarannu biṭṭu, kāmada īḍērikegāgi puruṣara baḷige hōguvirā? Nijakkū nīvu ajñāni janāṅgavāgiruviri
Surah An-Naml, Verse 53
وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَتَأۡتُونَ ٱلۡفَٰحِشَةَ وَأَنتُمۡ تُبۡصِرُونَ
avara janāṅgadavaru nīḍida uttara kēvala iṣṭē; lūt mattu avara jotegārarannu nim'ma nāḍininda horadabbi biḍiri. Avaru bhārī pāvitra bayasuva janarāgiddāre
Surah An-Naml, Verse 54
أَئِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهۡوَةٗ مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٞ تَجۡهَلُونَ
konege nāvu avarannū (lūtrannū) avara jotegiddavarannū rakṣisidevu. Avara patniya horatu. Ākeyannu nāvu hinde uḷidukoḷḷuvavara sālige sērisidevu
Surah An-Naml, Verse 55
۞فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَخۡرِجُوٓاْ ءَالَ لُوطٖ مِّن قَرۡيَتِكُمۡۖ إِنَّهُمۡ أُنَاسٞ يَتَطَهَّرُونَ
nāvu avara mēle ondu maḷeyannu surisidevu. Eccarisalpaṭṭavara mēle surisalāda ā maḷe eṣṭondu keṭṭadāgittu
Surah An-Naml, Verse 56
فَأَنجَيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ قَدَّرۡنَٰهَا مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ
hēḷiri; ella praśansegaḷu allāhanige. Mattu avanu ārisikoṇḍa avana dāsarige śānti. Allāhanu śrēṣṭhanō athavā avaru nēmisikoṇḍiruva pāludārarō
Surah An-Naml, Verse 57
وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ
ākāśagaḷannu mattu bhūmiyannu sr̥ṣṭisidavanu mattu nimagāgi ākāśadinda nīrannu surisidavanu (yāru)? Munde nāvu adarinda, bhavya tōṭagaḷannu beḷesidevu. Avugaḷalliruva maragaḷannu beḷesalu nimagantu sādhyaviralilla. (Idannellā māḍalu) allāhana jotegēnu bēre dēvariddāreyē? Nijavāgi avaru jagaḷagaṇṭarāgiddāre
Surah An-Naml, Verse 58
قُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ وَسَلَٰمٌ عَلَىٰ عِبَادِهِ ٱلَّذِينَ ٱصۡطَفَىٰٓۗ ءَآللَّهُ خَيۡرٌ أَمَّا يُشۡرِكُونَ
bhūmiyannu vāsakke yōgyagoḷisidavanu, adara naḍuve nadi nālegaḷannu harisidavanu hāgū adakkāgi (bhūmigāgi) parvatagaḷannu nirmisidavanu mattu eraḍu samudragaḷa naḍuve tereyannu kaṭṭiruvavanu yāru? (Idannellā māḍalu) allāhana jotegēnu bēre dēvariddāreyē? Ādare avaralli heccinavaru ballavaralla
Surah An-Naml, Verse 59
أَمَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَنۢبَتۡنَا بِهِۦ حَدَآئِقَ ذَاتَ بَهۡجَةٖ مَّا كَانَ لَكُمۡ أَن تُنۢبِتُواْ شَجَرَهَآۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٞ يَعۡدِلُونَ
Nondavanu tannannu prārthisidāga avana moreyannu kēḷi saṅkaṭavannu nivārisuvavanu mattu nim'mannu bhūmiya pratinidhigaḷāgi māḍidavanu yāru? Allāhana jotegēnu bēre dēvariddāreyē? Kelavaru mātra upadēśavannu svīkarisuttāre
Surah An-Naml, Verse 60
أَمَّن جَعَلَ ٱلۡأَرۡضَ قَرَارٗا وَجَعَلَ خِلَٰلَهَآ أَنۡهَٰرٗا وَجَعَلَ لَهَا رَوَٰسِيَ وَجَعَلَ بَيۡنَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ حَاجِزًاۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
nelabhāgada hāgū samudrada kattalugaḷalli nimage dāritōrisuvavanu mattu tanna anugrahakke (maḷege) munna śubhavārteyāgi gāḷiyannu kaḷisuvavanu yāru? (Idannellā māḍalu) ā allāhana jotegēnu bēre dēvariddāreyē? Nīvu avana jote pālu goḷisuva ellarigintalū avanu tumbā unnatanu
Surah An-Naml, Verse 61
أَمَّن يُجِيبُ ٱلۡمُضۡطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكۡشِفُ ٱلسُّوٓءَ وَيَجۡعَلُكُمۡ خُلَفَآءَ ٱلۡأَرۡضِۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ
sr̥ṣṭi kriyeyannu ārambhisidavanu mattu adannu punarāvartisuvavanu yāru? Mattu nimage ākāśadindalū bhūmiyindalū āhāra odagisuttaliruvavanu yāru? (Idannellā māḍalu) allāhana jotegēnu bēre dēvariddāreyē? Hēḷiri; nīvu satyavantarāgiddare nim'ma purāveyannu tanniri
Surah An-Naml, Verse 62
أَمَّن يَهۡدِيكُمۡ فِي ظُلُمَٰتِ ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَمَن يُرۡسِلُ ٱلرِّيَٰحَ بُشۡرَۢا بَيۡنَ يَدَيۡ رَحۡمَتِهِۦٓۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ تَعَٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشۡرِكُونَ
hēḷiri; allāhanobbana horatu, gupta viṣayagaḷannu ballavanu ākāśagaḷallāgali bhūmiyallāgali yārū illa. Tam'mannu yāvāga matte jīvantagoḷisalāguvudu emba arivū avarige (itararige) illa
Surah An-Naml, Verse 63
أَمَّن يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ وَمَن يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ قُلۡ هَاتُواْ بُرۡهَٰنَكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
nijavāgi, paralōkada viṣayadallantu avara jñānavu nistējavāgi biṭṭide! Nijavāgi avaru ā kuritu sanśayadalliddāre. Nijavāgi, avaru adara pālige kuruḍarāgibiṭṭiddāre
Surah An-Naml, Verse 64
قُل لَّا يَعۡلَمُ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ٱلۡغَيۡبَ إِلَّا ٱللَّهُۚ وَمَا يَشۡعُرُونَ أَيَّانَ يُبۡعَثُونَ
dhikkārigaḷu hēḷuttāre; nāvu mattu nam'ma tāta muttātandiru maṇṇāgi māparṭṭa baḷika, nam'mannēnu (nam'ma gōrigaḷinda) hora tegeyalāguvudē
Surah An-Naml, Verse 65
بَلِ ٱدَّـٰرَكَ عِلۡمُهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِۚ بَلۡ هُمۡ فِي شَكّٖ مِّنۡهَاۖ بَلۡ هُم مِّنۡهَا عَمُونَ
ī hindeyū namage hāgū nam'ma tāta muttātandirige, intahade āśvāsane nīḍalāgittu. Nijavāgi avellā kēvala gatakālada kategaḷu
Surah An-Naml, Verse 66
وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَءِذَا كُنَّا تُرَٰبٗا وَءَابَآؤُنَآ أَئِنَّا لَمُخۡرَجُونَ
hēḷiri; nīvu bhūmiyalli suttāḍiri mattu aparādhigaḷa gati ēnāyitembudannu nōḍiri
Surah An-Naml, Verse 67
لَقَدۡ وُعِدۡنَا هَٰذَا نَحۡنُ وَءَابَآؤُنَا مِن قَبۡلُ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
(dūtarē,) avara kuritu nīvēnū cintisabēḍi mattu avara san̄cugaḷa bagge kaḷavaḷa paḍabēḍi
Surah An-Naml, Verse 68
قُلۡ سِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَٱنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ
‘‘nīvu satyavantarāgiddare ī āśvāsane īḍēruvudu yāvāga?’’ Endu avaru kēḷuttāre
Surah An-Naml, Verse 69
وَلَا تَحۡزَنۡ عَلَيۡهِمۡ وَلَا تَكُن فِي ضَيۡقٖ مِّمَّا يَمۡكُرُونَ
Hēḷiri; nīvu yāvudakkāgi ātura paḍuttiruvirō adara kelavu bhāgagaḷu nim'ma samīpavē irabahudu
Surah An-Naml, Verse 70
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
nim'ma oḍeyanantu khaṇḍitavāgiyū ella mānavara pālige anugrahaśāliyāgiddāne. Ādare avaralli heccinavaru kr̥tajñate sallisuvudilla
Surah An-Naml, Verse 71
قُلۡ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ رَدِفَ لَكُم بَعۡضُ ٱلَّذِي تَسۡتَعۡجِلُونَ
mattu nim'ma oḍeyanu, avara hr̥dayagaḷalli aḍagiruva viṣayagaḷannū avaru prakaṭisuva viṣayagaḷannū khaṇḍita ballanu
Surah An-Naml, Verse 72
وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضۡلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَشۡكُرُونَ
ākāśagaḷallina mattu bhūmiyallina yāva rahasyavū ondu vyakta ganthadalli dākhalāgade uḷidilla
Surah An-Naml, Verse 73
وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَعۡلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمۡ وَمَا يُعۡلِنُونَ
khaṇḍitavāgiyū ī kurān, isrā'īlara santatigaḷige, avaru paraspara bhinnate tāḷiruva heccinella viṣayagaḷannu vivarisikoḍuttade
Surah An-Naml, Verse 74
وَمَا مِنۡ غَآئِبَةٖ فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِلَّا فِي كِتَٰبٖ مُّبِينٍ
mattu idu, nambuvavara pālige khaṇḍita mārgadarśana hāgū anugrahavāgide
Surah An-Naml, Verse 75
إِنَّ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ يَقُصُّ عَلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ أَكۡثَرَ ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ
khaṇḍitavāgiyū nim'ma oḍeyanu tanna adhikāradinda avara naḍuve tīrpu nīḍuvanu. Avanu bhārī prabalanū jñānavantanū āgiruttāne
Surah An-Naml, Verse 76
وَإِنَّهُۥ لَهُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ
nīvu allāhanalli bharavase iḍiri. Khaṇḍitavāgiyū nīvu bahaḷa vyaktavāda satyadalliruviri
Surah An-Naml, Verse 77
إِنَّ رَبَّكَ يَقۡضِي بَيۡنَهُم بِحُكۡمِهِۦۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡعَلِيمُ
sattavarige kēḷisalu nimage khaṇḍita sādhyavilla mattu kivuḍaru bennu tirugisi horaṭu biṭṭāga, avarige kēḷisalikkū nimage sādhyavilla
Surah An-Naml, Verse 78
فَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنَّكَ عَلَى ٱلۡحَقِّ ٱلۡمُبِينِ
nīviruvudu kuruḍarannu avara dārigēḍitanadinda horatandu avarige dāritōrisuvudakkalla. Nam'ma vacanagaḷannu nambuvavaru hāgū śaraṇāguvavarige mātra nīvu kēḷisaballiri
Surah An-Naml, Verse 79
إِنَّكَ لَا تُسۡمِعُ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَلَا تُسۡمِعُ ٱلصُّمَّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا وَلَّوۡاْ مُدۡبِرِينَ
avara viṣayadalli (allāhana) tīrpu prakaṭavāguva samaya bandāga nāvu avarigāgi bhūmiyinda ondu prāṇiyannu horaḍisuvevu. Adu avaroḍane mātanāḍuvudu. An'yathā janaru nam'ma vacanagaḷannu diṭavāgi nambuttiralilla
Surah An-Naml, Verse 80
وَمَآ أَنتَ بِهَٰدِي ٱلۡعُمۡيِ عَن ضَلَٰلَتِهِمۡۖ إِن تُسۡمِعُ إِلَّا مَن يُؤۡمِنُ بِـَٔايَٰتِنَا فَهُم مُّسۡلِمُونَ
nāvu pratiyondu samudāyadinda, nam'ma vacanagaḷannu tiraskarisuttiddavara ondu daṇḍannu sērisuva dina avarannu sālugaṭṭisalāguvudu
Surah An-Naml, Verse 81
۞وَإِذَا وَقَعَ ٱلۡقَوۡلُ عَلَيۡهِمۡ أَخۡرَجۡنَا لَهُمۡ دَآبَّةٗ مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ تُكَلِّمُهُمۡ أَنَّ ٱلنَّاسَ كَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا لَا يُوقِنُونَ
avarellarū bandu biṭṭāga avanu (allāhanu) hēḷuvanu; nimage nanna vacanagaḷa kuritu jñānada suḷivē illadiddarū nīvu avugaḷannu tiraskarisiddirā? Nīvu adēnellā māḍuttiddiri
Surah An-Naml, Verse 82
وَيَوۡمَ نَحۡشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٖ فَوۡجٗا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِـَٔايَٰتِنَا فَهُمۡ يُوزَعُونَ
Avaru esagida akramadindāgi avara virud'dha (śikṣeya) tīrpu jārigoḷḷalide mattu avarige mātanāḍalikkū sādhyavāgadu
Surah An-Naml, Verse 83
حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُو قَالَ أَكَذَّبۡتُم بِـَٔايَٰتِي وَلَمۡ تُحِيطُواْ بِهَا عِلۡمًا أَمَّاذَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
avaru viśramisalendu nāvu rātriyannu hāgū ellavannū kāṇalendu hagalannu nirmisiruvudannu avaru kāṇuttillavē? Nambuvavarige idaralli khaṇḍita pāṭhagaḷive
Surah An-Naml, Verse 84
وَوَقَعَ ٱلۡقَوۡلُ عَلَيۡهِم بِمَا ظَلَمُواْ فَهُمۡ لَا يَنطِقُونَ
mattu (lōkāntyada) kahaḷe ūdalāguva ā dina, allāhanu icchisidavara horatu, ākāśagaḷalli hāgū bhūmiyalli iruvavarellā bhayabhītarāgiruvaru mattu ellarū vidhēyarāgi avana munde baruvaru
Surah An-Naml, Verse 85
أَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا جَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِيَسۡكُنُواْ فِيهِ وَٱلنَّهَارَ مُبۡصِرًاۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ
(indu) nīvu parvatagaḷannu kaṇḍu, avu bahaḷa sthiravāgive endu bhāvisuttīri. Ādare (andu) avugaḷu mōḍagaḷante calisuvavu. Idellā allāhana kaigārike. Avanu ellavannū bahaḷa pakvavāgiyē rūpisiddāne. Nīvu māḍuvudellavannū avanu khaṇḍitavāgi ballanu
Surah An-Naml, Verse 86
وَيَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَفَزِعَ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا مَن شَآءَ ٱللَّهُۚ وَكُلٌّ أَتَوۡهُ دَٰخِرِينَ
(andu) oḷitannu taruvātanige adakkinta uttamavādudu sigalide mattu anthavaru andu ella bhayagaḷinda muktarāgi surakṣitarāgiruvaru
Surah An-Naml, Verse 87
وَتَرَى ٱلۡجِبَالَ تَحۡسَبُهَا جَامِدَةٗ وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ ٱلسَّحَابِۚ صُنۡعَ ٱللَّهِ ٱلَّذِيٓ أَتۡقَنَ كُلَّ شَيۡءٍۚ إِنَّهُۥ خَبِيرُۢ بِمَا تَفۡعَلُونَ
innu (andu) keḍukannu tandavanu – anthavarannu mukha keḷagāgisi beṅkige eseyalāguvudu. Nimagēnu, nīvu māḍuttidda karmagaḷiginta bhinna pratiphala sigalikkuṇṭē
Surah An-Naml, Verse 88
مَن جَآءَ بِٱلۡحَسَنَةِ فَلَهُۥ خَيۡرٞ مِّنۡهَا وَهُم مِّن فَزَعٖ يَوۡمَئِذٍ ءَامِنُونَ
(dūtarē, hēḷiri;) nanagantū, pāvanagoḷisalāgiruva ī nagarada oḍeyanannē pūjisabēkendu ādēśisalāgide – mattu ellavū avanigē sēride. Innu nanagantū nānu sadā (avanige) śaraṇāgirabēkendu ādēśisalāgide
Surah An-Naml, Verse 89
وَمَن جَآءَ بِٱلسَّيِّئَةِ فَكُبَّتۡ وُجُوهُهُمۡ فِي ٱلنَّارِ هَلۡ تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
mattu nānu kurānannu ōdabēkendu (nanage ādēśisalāgide). Sari dārige baruvavanu svataḥ tanna hitakkāgiyaṣṭē sari dārige baruttāne. Innu yārādarū dārigeṭṭiddare, nānantu kēvala eccarisuvavanāgiddēne
Surah An-Naml, Verse 90
إِنَّمَآ أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ رَبَّ هَٰذِهِ ٱلۡبَلۡدَةِ ٱلَّذِي حَرَّمَهَا وَلَهُۥ كُلُّ شَيۡءٖۖ وَأُمِرۡتُ أَنۡ أَكُونَ مِنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ
mattu (dūtarē,) nīvu hēḷiri; allāhanige praśansegaḷu. Avanu nimage tanna purāvegaḷannu tōrisuvanu mattu nīvu avugaḷannu gurutisuviri. Nīvu māḍuttiruva kr̥tyagaḷa kuritu nim'ma oḍeyanu ajñanalla
Surah An-Naml, Verse 91
وَأَنۡ أَتۡلُوَاْ ٱلۡقُرۡءَانَۖ فَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهۡتَدِي لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَقُلۡ إِنَّمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ
allāhana hesarinda – avanu apāra dayāḷu, karuṇāmayi
Surah An-Naml, Verse 92
وَقُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ سَيُرِيكُمۡ ءَايَٰتِهِۦ فَتَعۡرِفُونَهَاۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَٰفِلٍ عَمَّا تَعۡمَلُونَ
Tvā sīn m'mīm
Surah An-Naml, Verse 93