Surah Al-Ankaboot - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
الٓمٓ
Alipha - lāma - mīma
Surah Al-Ankaboot, Verse 1
أَحَسِبَ ٱلنَّاسُ أَن يُتۡرَكُوٓاْ أَن يَقُولُوٓاْ ءَامَنَّا وَهُمۡ لَا يُفۡتَنُونَ
Kāya lōkānnī asē samajūna ghētalē āhē kī tyān̄cyā kēvaḷa yā bōlaṇyāvara kī āmhī īmāna rākhalē āhē, tyānnā parīkṣā ghētalyāvinā asēca sōḍūna dilē jā'īla
Surah Al-Ankaboot, Verse 2
وَلَقَدۡ فَتَنَّا ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۖ فَلَيَعۡلَمَنَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْ وَلَيَعۡلَمَنَّ ٱلۡكَٰذِبِينَ
Tyān̄cyā pūrvī hō'ūna gēlēlyā lōkān̄cīhī āmhī cāṅgalyā prakārē kasōṭī ghētalī. Niḥsanśaya, allāha tyānnāhī jāṇūna ghē'īla, jē kharē bōlatāta, āṇi tyānnāhī jāṇūna ghē'īla jē khōṭāraḍē āhēta
Surah Al-Ankaboot, Verse 3
أَمۡ حَسِبَ ٱلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ أَن يَسۡبِقُونَاۚ سَآءَ مَا يَحۡكُمُونَ
Kāya jē lōka duṣkarma karīta āhēta, tyānnī asē samajūna ghētalē āhēta kī tē āmacyā kābūtūna bāhēra jātīla? Kasā vā'īṭa vicāra hē lōka karīta āhēta
Surah Al-Ankaboot, Verse 4
مَن كَانَ يَرۡجُواْ لِقَآءَ ٱللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ لَأٓتٖۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
Jyālā allāhacyā bhēṭīcī apēkṣā asēla, tara allāhacī nirdhārita kēlēlī vēḷa niścitaca yēṇāra āhē. Tō sarva kāhī aikaṇārā, sarva kāhī jāṇaṇārā āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 5
وَمَن جَٰهَدَ فَإِنَّمَا يُجَٰهِدُ لِنَفۡسِهِۦٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Āṇi pratyēka prayatna karaṇārā āpalyā svataḥcyāca bhalyākaritā prayatna karatō. Niḥsanśaya allāha samasta jagavālyāmpāsūna niḥspr̥ha āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 6
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنۡهُمۡ سَيِّـَٔاتِهِمۡ وَلَنَجۡزِيَنَّهُمۡ أَحۡسَنَ ٱلَّذِي كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
Āṇi jyānnī īmāna bāḷagalē āṇi (paigambara ācaraṇacyā dr̥ṣṭīnē) satkarma kēlē, āmhī tyān̄cyā sarva aparādhānnā tyān̄cyāpāsūna dūra karū, āṇi tyān̄cyā nēka kāmān̄cā cāṅgalā mōbadalā pradāna karū
Surah Al-Ankaboot, Verse 7
وَوَصَّيۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ بِوَٰلِدَيۡهِ حُسۡنٗاۖ وَإِن جَٰهَدَاكَ لِتُشۡرِكَ بِي مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٞ فَلَا تُطِعۡهُمَآۚ إِلَيَّ مَرۡجِعُكُمۡ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
Āmhī pratyēka māṇasālā āpalyā mātā-pityāśī sadvartana karaṇyācī śikavaṇa dilī āhē. Tathāpi jara tē hā prayatna karatīla kī tumhī mājhyāsōbata tyālā sahabhāgī karūna ghyāvē, jyācē tumhālā jñāna nāhī tara tyān̄cē mhaṇaṇē mān'ya karū nakā. Tumhā sarvānnā paratūna mājhyācakaḍē yāyacē āhē, maga mī tyā pratyēka gōṣṭīśī, jī tumhī karīta hōtē avagata karavīna
Surah Al-Ankaboot, Verse 8
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَنُدۡخِلَنَّهُمۡ فِي ٱلصَّـٰلِحِينَ
Āṇi jyā lōkānnī īmāna kabūla kēlē, āṇi satmarka karīta rāhilē tyānnā āmhī āpalyā nēka (sadācārī) dāsāmmadhyē sāmīla karū
Surah Al-Ankaboot, Verse 9
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ فَإِذَآ أُوذِيَ فِي ٱللَّهِ جَعَلَ فِتۡنَةَ ٱلنَّاسِ كَعَذَابِ ٱللَّهِۖ وَلَئِن جَآءَ نَصۡرٞ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمۡۚ أَوَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَعۡلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Āṇi kāhī lōka asēhī āhēta, jē tōṇḍānē mhaṇatāta kī āmhī īmāna rākhalē āhē. Parantu jēvhā allāhacyā mārgāta ēkhādyā duḥkhācā sāmanā hōtō, tēvhā lōkāṅkaḍūna dilā jāṇāṟyā kaṣṭa- yātanēlā allāhacyā śikṣā- yātanēsamāna ṭharavitāta, parantu jara allāhacī madata yē'ūna pōhacalī tara tēvhā mhaṇū lāgatāta kī āmhī tara tumacyāca sāthīlā āhōta, kāya samasta viśvā (māṇasān̄cyā) manāta jē kāhī āhē, tē allāha jāṇata nāhī
Surah Al-Ankaboot, Verse 10
وَلَيَعۡلَمَنَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَيَعۡلَمَنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ
Āṇi jyā lōkānnī īmāna rākhalē, allāha tyānnāhī jāṇūna ghētalyāvinā rāhaṇāra nāhī āṇi īmānadhāraka asaṇyācē ḍhōṅga racaṇāṟyānnāhī jāṇūna ghētalyāvinā rāhaṇāra nāhī
Surah Al-Ankaboot, Verse 11
وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّبِعُواْ سَبِيلَنَا وَلۡنَحۡمِلۡ خَطَٰيَٰكُمۡ وَمَا هُم بِحَٰمِلِينَ مِنۡ خَطَٰيَٰهُم مِّن شَيۡءٍۖ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
Āṇi kāphira (satya virōdhaka) īmāna rākhaṇāṟyānnā mhaṇālē, tumhī āmacyā mārgācē anusaraṇa karā, tumacē aparādha āmhī āpalyā (śirā) vara ghē'ū, vāstavika tē tyān̄cyā aparādhāmpaikī kāhī ēka āpalyāvara ghēṇāra nāhīta. Tē tara agadī khōṭāraḍē āhēta
Surah Al-Ankaboot, Verse 12
وَلَيَحۡمِلُنَّ أَثۡقَالَهُمۡ وَأَثۡقَالٗا مَّعَ أَثۡقَالِهِمۡۖ وَلَيُسۡـَٔلُنَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ عَمَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ
(Ēvaḍhē niścita kī) hē āpalē ōjhē ucalatīla āṇi āpalyā ōjhyānsōbata itara ōjhē dēkhīla, āṇi tē jē kāhī asatya racata āhēta tyā sarvāmbābata tyānnā vicāraṇā kēlī jā'īla
Surah Al-Ankaboot, Verse 13
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ فَلَبِثَ فِيهِمۡ أَلۡفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمۡسِينَ عَامٗا فَأَخَذَهُمُ ٱلطُّوفَانُ وَهُمۡ ظَٰلِمُونَ
Āṇi āmhī nūha (alai.) Lā tyān̄cyā janasamūhākaḍē pāṭhavilē, tē tyān̄cyā daramyāna sāḍē na'ūśē varṣāmparyanta rāhilē, maga tyānnā vādaḷānē yē'ūna dharalē āṇi tē hōtēca mōṭhē atyācārī
Surah Al-Ankaboot, Verse 14
فَأَنجَيۡنَٰهُ وَأَصۡحَٰبَ ٱلسَّفِينَةِ وَجَعَلۡنَٰهَآ ءَايَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ
Maga āmhī tyānnā āṇi naukāvālyānnā muktī dilī, āṇi āmhī yā ghaṭanēlā sampūrṇa jagākaritā bōdhacinha banavilē
Surah Al-Ankaboot, Verse 15
وَإِبۡرَٰهِيمَ إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُۖ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ
Āṇi ibrāhīma (alai.) Dēkhīla āpalyā janasamūhāsa mhaṇālē kī allāhacī upāsanā karā āṇi tyācē bhaya bāḷagūna rāhā, jara tumhī akkalavāna asāla tara, hēca tumacyāsāṭhī adhika cāṅgalē āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 16
إِنَّمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡثَٰنٗا وَتَخۡلُقُونَ إِفۡكًاۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ لَا يَمۡلِكُونَ لَكُمۡ رِزۡقٗا فَٱبۡتَغُواْ عِندَ ٱللَّهِ ٱلرِّزۡقَ وَٱعۡبُدُوهُ وَٱشۡكُرُواْ لَهُۥٓۖ إِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ
Tumhī tara allāhalā sōḍūna mūrtīcī pūjā karīta āhāta, āṇi khōṭyā gōṣṭī manānē racūna ghētā. (Aikā) tumhī allāha'aivajī jyān̄cī jyān̄cī pūjā arcanā karīta āhāta, tē tara tumacyā ājivikēcē mālaka nāhīta, tēvhā tumhī allāhakaḍēca rōjī (ājivikā) māgitalī pāhijē. Āṇi tyācīca upāsanā karā āṇi tyācyāśīca kr̥tajñaśīla rāhā āṇi tyācyācakaḍē tumhī paratavilē jāla
Surah Al-Ankaboot, Verse 17
وَإِن تُكَذِّبُواْ فَقَدۡ كَذَّبَ أُمَمٞ مِّن قَبۡلِكُمۡۖ وَمَا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ
Āṇi jara tumhī khōṭē ṭharavāla tara tumacyāpūrvī hō'ūna gēlēlyā lōkānnīhī khōṭē ṭharavilē āhē, āṇi paigambarācē kartavya tara kēvaḷa spaṣṭarityā pōhacavūna dēṇēca āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 18
أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ كَيۡفَ يُبۡدِئُ ٱللَّهُ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥٓۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ
Kāya tyānnī nāhī pāhilē kī allāhanē sr̥ṣṭī-nirmitīcī utpattī kaśā prakārē kēlī, maga allāha ticī punarāvr̥ttī karīla. Hē tara allāhakaritā phāra sōpē āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 19
قُلۡ سِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَٱنظُرُواْ كَيۡفَ بَدَأَ ٱلۡخَلۡقَۚ ثُمَّ ٱللَّهُ يُنشِئُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأٓخِرَةَۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
Sāṅgā, jaminīvara hiṇḍūna phirūna pāhā kī kaśā prakārē allāhanē sarvānta prathama nirmitīlā utpanna kēlē, maga allāhaca dusarī navī utpattī karēla. Niḥsanśaya, allāha pratyēka gōṣṭīcē sāmarthya bāḷagatō
Surah Al-Ankaboot, Verse 20
يُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَيَرۡحَمُ مَن يَشَآءُۖ وَإِلَيۡهِ تُقۡلَبُونَ
Tō jyālā icchila azāba dē'īla āṇi jyāvara icchila dayā karīla, sarva tyācyācakaḍē paratavilē jāla
Surah Al-Ankaboot, Verse 21
وَمَآ أَنتُم بِمُعۡجِزِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِي ٱلسَّمَآءِۖ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِيّٖ وَلَا نَصِيرٖ
Tumhī nā jaminīvara allāhalā vivaśa (lācāra) karū śakatā, nā ākāśāta, allāhakhērīja tumacā kōṇī nā sanrakṣaka āhē nā sahāyyaka
Surah Al-Ankaboot, Verse 22
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَلِقَآئِهِۦٓ أُوْلَـٰٓئِكَ يَئِسُواْ مِن رَّحۡمَتِي وَأُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
Āṇi jē lōka allāhacyā āyatīnnā āṇi tyācyā bhēṭīlā khōṭē ṭharavitāta tyānnī mājhyā dayā- kr̥pēcī āsa rākhū nayē āṇi tyācyākaritā duḥkhadāyaka azāba (śikṣā- yātanā) āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 23
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُواْ ٱقۡتُلُوهُ أَوۡ حَرِّقُوهُ فَأَنجَىٰهُ ٱللَّهُ مِنَ ٱلنَّارِۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ
Tyācyā janasamūhācē uttara yākhērīja dusarē kāhī navhatē kī tē mhaṇālē, yālā mārūna ṭākā kinvā yālā jāḷūna ṭākā. Śēvaṭī allāhanē tyānnā āgīpāsūna vācavilē. Yāta īmāna rākhaṇāṟyāṅkaritā anēka niśāṇyā āhēta
Surah Al-Ankaboot, Verse 24
وَقَالَ إِنَّمَا ٱتَّخَذۡتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡثَٰنٗا مَّوَدَّةَ بَيۡنِكُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ ثُمَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ يَكۡفُرُ بَعۡضُكُم بِبَعۡضٖ وَيَلۡعَنُ بَعۡضُكُم بَعۡضٗا وَمَأۡوَىٰكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّـٰصِرِينَ
(Hajarata ibrāhīma alai.) Mhaṇālē kī tumhī allāha'aivajī jyā mūrtī (daivatāṁ) cī pūjā arcanā kēlī āhē tyānnā tumhī āpalyā aihika maitrīcē kāraṇa banavilē āhē. Tumhī sarva kayāmatacyā divaśī ēkamēkān̄cā inkāra karū lāgāla āṇi ēkamēkānnā dhiḥkkārū lāgāla āṇi tumhā sarrān̄cē ṭhikāṇa jahannamadhyē asēla, āṇi kōṇī tumacī madata karaṇārāhī nasēla
Surah Al-Ankaboot, Verse 25
۞فَـَٔامَنَ لَهُۥ لُوطٞۘ وَقَالَ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّيٓۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
Tēvhā tyācyā (hajarata ibrāhīma alai.) Vara (hajarata) lūta (alai.) Yānnī īmāna rākhalē āṇi mhaṇālē, mī āpalyā pālanakartyākaḍē hijarata (sthalāntara) karaṇārā āhē. Tō mōṭhā varcasvaśālī āṇi hikamata (bud'dhī-kauśalya) bāḷagaṇārā āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 26
وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَجَعَلۡنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ ٱلنُّبُوَّةَ وَٱلۡكِتَٰبَ وَءَاتَيۡنَٰهُ أَجۡرَهُۥ فِي ٱلدُّنۡيَاۖ وَإِنَّهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
Āṇi āmhī tyālā (ibrāhīma alai. Yānnā) isahāka āṇi yākūba pradāna kēlē, āṇi āmhī prēṣitva āṇi grantha tyān̄cyā vanśāta rākhalā, āṇi āmhī yā jagātahī tyānnā cāṅgalā mōbadalā dilā āṇi ākhiratamadhyē tara tē sadācārī lōkāmpaikī āhēta
Surah Al-Ankaboot, Verse 27
وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ إِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلۡفَٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنۡ أَحَدٖ مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Āṇi (hajarata) lūta (alai.) Yān̄cāhī (ullēkha karā) jēvhā tē āpalyā janasamūhālā mhaṇālē kī tumhī tara asē nirlajjapaṇācē kāma karatā jē tumacyāpūrvī sampūrṇa jagāpaikī kōṇīhī kēlē nāhī
Surah Al-Ankaboot, Verse 28
أَئِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلرِّجَالَ وَتَقۡطَعُونَ ٱلسَّبِيلَ وَتَأۡتُونَ فِي نَادِيكُمُ ٱلۡمُنكَرَۖ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُواْ ٱئۡتِنَا بِعَذَابِ ٱللَّهِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
Kāya tumhī (kāmavāsanā pūrtīkaritā) puruṣān̄javaḷa yētā, āṇi vāṭamāra karatāta āṇi āpalyā āma sabhāmadhyē nirlajjatēcē kāma karatā? Tēvhā tyācyā uttarādākhala tyān̄cyā janasamūhānē yākhērīja dusarē kāhī sāṅgitalē nāhī kī purē kara, jara saccā āhēsa tara āmacyāvara allāhacā azāba (śikṣā) āṇūna dākhava
Surah Al-Ankaboot, Verse 29
قَالَ رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ
(Hajarata) lūta (alai.) Yānnī du'ā (prārthanā) kēlī kī, hē mājhyā pālanakartyā! Yā durācārī lōkān̄cyā virōdhāta mājhī madata kara
Surah Al-Ankaboot, Verse 30
وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُوٓاْ إِنَّا مُهۡلِكُوٓاْ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِۖ إِنَّ أَهۡلَهَا كَانُواْ ظَٰلِمِينَ
Āṇi jēvhā āmhī pāṭhavilēlē phariśtē (hajarata) ibrāhīma (alai.) Javaḷa śubha samācāra ghē'ūna pōhōcalē tēvhā mhaṇālē, āmhī yā vastīcyā lōkān̄cā nāśa karaṇāra āhōta. Niḥsanśaya ithalē rahivāśī mōṭhē atyācārī āhēta
Surah Al-Ankaboot, Verse 31
قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطٗاۚ قَالُواْ نَحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَن فِيهَاۖ لَنُنَجِّيَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ
(Hajarata) ibrāhīma) mhaṇālē, tyā vastīta tara lūta (alai.) Āhēta. Phariśtē mhaṇālē, ithē jē āhēta, tyānnā āmhī cāṅgalyā prakārē jāṇatō lūta āṇi tyān̄cyā kuṭumbālā, tyān̄cyā patnīkhērīja, āmhī vācavū. Niḥsanśaya tī strī māgē rāhaṇāṟyāmpaikī āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 32
وَلَمَّآ أَن جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗاۖ وَقَالُواْ لَا تَخَفۡ وَلَا تَحۡزَنۡ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهۡلَكَ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ
Āṇi maga jēvhā āmhī pāṭhavilēlē phariśtē lūta (alai.) Javaḷa pōhōcalē, tēvhā tē tyān̄cyāmuḷē duḥkhī kaṣṭī jhālē āṇi manātalyā manāta śōkākula jhālē. Sandēśavāhaka mhaṇālē, tumhī bhi'ū nakā āṇi duḥkhī hō'ū nakā, āmhī tumhālā tumacyā kuṭumbāsahita surakṣita ṭhēvū tumacyā pat̔īlā sōḍūna, kāraṇa tī azāba (śikṣē) sāṭhī bākī rāhaṇāṟyāmpaikī asēla
Surah Al-Ankaboot, Verse 33
إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰٓ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِ رِجۡزٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ
Āmhī yā vastīcyā lōkānvara ākāśātūna azāba utaraviṇāra āhōta, yā kāraṇāstava kī hē durācārī hōta āhēta
Surah Al-Ankaboot, Verse 34
وَلَقَد تَّرَكۡنَا مِنۡهَآ ءَايَةَۢ بَيِّنَةٗ لِّقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ
Āṇi āmhī yā vastīlā spaṣṭa bōdha grahaṇa karaṇyāsāṭhī cinha banavilē tyā lōkāṅkaritā jē bud'dhī bāḷagatāta
Surah Al-Ankaboot, Verse 35
وَإِلَىٰ مَدۡيَنَ أَخَاهُمۡ شُعَيۡبٗا فَقَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱرۡجُواْ ٱلۡيَوۡمَ ٱلۡأٓخِرَ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ
Āṇi madayanakaḍē (āmhī) tyān̄cē bhā'ū śu'aiba (alai.) Yānnā pāṭhavilē. Tē mhaṇālē, hē mājhyā janasamūhācyā lōkānnō! Allāhacī upāsanā karā, kayāmatacyā divasācī āśā bāḷagā āṇi jaminīvara utpāta (phasāda) pasaravita phirū nakā
Surah Al-Ankaboot, Verse 36
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ
Tarīhī tyā lōkānnī tyānnā khōṭē ṭharavilē, śēvaṭī bhūkampānē tyānnā dharalē āṇi tē āpalyā gharāmmadhyē basalyā basalyā mr̥ta jhālē
Surah Al-Ankaboot, Verse 37
وَعَادٗا وَثَمُودَاْ وَقَد تَّبَيَّنَ لَكُم مِّن مَّسَٰكِنِهِمۡۖ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَعۡمَٰلَهُمۡ فَصَدَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّبِيلِ وَكَانُواْ مُسۡتَبۡصِرِينَ
Āṇi āmhī ‘āda’ āṇi ‘samūda’ (janasamūhā) cyā lōkānnāhī (naṣṭa kēlē) jyān̄cē kāhī bhagna avaśēṣa tumacyāsamōra hajara āhēta. Āṇi saitānānē tyān̄cyā duṣkarmālā suśōbhita karūna dākhavilē hōtē āṇi tyānnā sanmārgāpāsūna rōkhalē hōtē. Yānantara kī hē ḍōḷē rākhaṇārē āṇi calākha hōtē
Surah Al-Ankaboot, Verse 38
وَقَٰرُونَ وَفِرۡعَوۡنَ وَهَٰمَٰنَۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مُّوسَىٰ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا كَانُواْ سَٰبِقِينَ
Āṇi kāruna, phira'auna āṇi hāmānalā dēkhīla. Tyācyājavaḷa (hajarata) mūsā ughaḍa svarūpācē camatkāra (mōjijē) ghē'ūna ālē hōtē tarīhī tyānnī dharatīvara ghamēṇḍa kēlī, tathāpi āmacyā puḍhē jāṇārē hō'ū śakalē nāhīta
Surah Al-Ankaboot, Verse 39
فَكُلًّا أَخَذۡنَا بِذَنۢبِهِۦۖ فَمِنۡهُم مَّنۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِ حَاصِبٗا وَمِنۡهُم مَّنۡ أَخَذَتۡهُ ٱلصَّيۡحَةُ وَمِنۡهُم مَّنۡ خَسَفۡنَا بِهِ ٱلۡأَرۡضَ وَمِنۡهُم مَّنۡ أَغۡرَقۡنَاۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظۡلِمَهُمۡ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ
Maga tara āmhī pratyēkālā tyācyā duṣkarmācī śikṣā dēṇyāsāṭhī dharalē. Tyān̄cyāpaikī kāhīnvara āmhī dagaḍān̄cā varṣāva kēlā, tyān̄cyāpaikī kāhīnnā bhayaṅkara citkārānē ghēralē, tyān̄cyāpaikī kāhīnnā āmhī jaminīta dhasavalē āṇi tyācyāpaikī kāhīnnā āmhī pāṇyāta buḍavilē. Allāha asā nāhī kī tyān̄cyāvara atyācāra karīla, ulaṭa tēca lōka āpalyā prāṇānvara julūma atyācāra karīta hōtē
Surah Al-Ankaboot, Verse 40
مَثَلُ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡلِيَآءَ كَمَثَلِ ٱلۡعَنكَبُوتِ ٱتَّخَذَتۡ بَيۡتٗاۖ وَإِنَّ أَوۡهَنَ ٱلۡبُيُوتِ لَبَيۡتُ ٱلۡعَنكَبُوتِۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
Jyā lōkānnī allāhakhērīja dusaṟyānnā valī (daivata) ṭharavūna ghētalē āhē, tyān̄cē udāharaṇa kōṣṭī kiṭakāsārakhē āhē kāraṇa tōhī ēka ghara banavitō, vāstavika sarva gharāmpēkṣā jāsta kamajōra ghara kōṣṭī kiṭakācē ghara āhē. Tyānnī hē jāṇūna ghētalē asatē tara barē jhālē asatē
Surah Al-Ankaboot, Verse 41
إِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ مِن شَيۡءٖۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
Allāha samasta vastūnnā jāṇatō, jyānnā tē tyācyākhērīja pukārata āhēta. Āṇi tō mōṭhā jabaradasta āṇi bud'dhī kauśalya bāḷagaṇārā āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 42
وَتِلۡكَ ٱلۡأَمۡثَٰلُ نَضۡرِبُهَا لِلنَّاسِۖ وَمَا يَعۡقِلُهَآ إِلَّا ٱلۡعَٰلِمُونَ
Āṇi āmhī hī udāharaṇa lōkāṅkaritā nivēdana karīta āhōta āṇi yānnā kēvaḷa tēca lōka samajatāta jē jñāna rākhatāta
Surah Al-Ankaboot, Verse 43
خَلَقَ ٱللَّهُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ
Allāhanē ākāśānnā āṇi jaminīlā satyāsaha nirmāṇa kēlē āhē īmāna rākhaṇāṟyāṅkaritā yāta phāra mōṭhī niśāṇī āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 44
ٱتۡلُ مَآ أُوحِيَ إِلَيۡكَ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَۖ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ تَنۡهَىٰ عَنِ ٱلۡفَحۡشَآءِ وَٱلۡمُنكَرِۗ وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا تَصۡنَعُونَ
Jō grantha tumacyākaḍē vahayī (avatarita) kēlā gēlā āhē, tyācē paṭhaṇa karā1 āṇi namāja kāyama karā (niyamitapaṇē paḍhata rāhā) niḥsanśaya namāja, nirlajjatā āṇi duṣkarmāpāsūna rōkhatē2 āṇi niḥsanśaya allāhacē nāmaḥsmaraṇa phāra mōṭhī gōṣṭa āhē. Tumhī jē kāhī karīta āhāta, allāha tē jāṇatō
Surah Al-Ankaboot, Verse 45
۞وَلَا تُجَٰدِلُوٓاْ أَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ إِلَّا بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ إِلَّا ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡهُمۡۖ وَقُولُوٓاْ ءَامَنَّا بِٱلَّذِيٓ أُنزِلَ إِلَيۡنَا وَأُنزِلَ إِلَيۡكُمۡ وَإِلَٰهُنَا وَإِلَٰهُكُمۡ وَٰحِدٞ وَنَحۡنُ لَهُۥ مُسۡلِمُونَ
Āṇi granthadhārakānśī khūpa cāṅgalyā ritīnē vādavivāda karā, aśā lōkāṅkhērīja, jē tyān̄cyāta atyācārī āhēta. Āṇi spaṣṭa ailāna karā kī āmhī tara tyā granthāvarahī īmāna rākhatō, jō āmacyāvara avatarita kēlā gēlā āhē āṇi tyāvarahī, jō tumacyāvara avatarita kēlā gēlā. Āmacā āṇi tumacā pālanakartā ēkaca āhē. Āmhī sarva tyācēca ājñādhāraka āhōta
Surah Al-Ankaboot, Verse 46
وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَۚ فَٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۖ وَمِنۡ هَـٰٓؤُلَآءِ مَن يُؤۡمِنُ بِهِۦۚ وَمَا يَجۡحَدُ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَّا ٱلۡكَٰفِرُونَ
Āṇi āmhī tyāca prakārē tumacyākaḍē āpalā grantha avatarita kēlā āhē, yāstava jyānnā āmhī grantha pradāna kēlā āhē, tē tyāvara īmāna rākhatāta āṇi tyān̄cyāpaikī kāhī tyāvara īmāna rākhatāta āṇi āmacyā āyatīn̄cā inkāra kēvaḷa kāphiraca karatāta
Surah Al-Ankaboot, Verse 47
وَمَا كُنتَ تَتۡلُواْ مِن قَبۡلِهِۦ مِن كِتَٰبٖ وَلَا تَخُطُّهُۥ بِيَمِينِكَۖ إِذٗا لَّٱرۡتَابَ ٱلۡمُبۡطِلُونَ
Āṇi yāpūrvī tara tumhī ēkhādā grantha vācata hōtē āṇi nā ēkhādā grantha āpalyā hātānē lihita hōtē kī (jyāmuḷē) asatyācē pujārī śaṅkā sanśayāta paḍalē asatē
Surah Al-Ankaboot, Verse 48
بَلۡ هُوَ ءَايَٰتُۢ بَيِّنَٰتٞ فِي صُدُورِ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَۚ وَمَا يَجۡحَدُ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَّا ٱلظَّـٰلِمُونَ
Vāstavika yā (kura'ānācyā) divya (spaṣṭa) āyatī āhēta, jyā vidvānān̄cyā hr̥dayāta surakṣita āhēta. Āmacyā āyatīn̄cā inkāra karaṇārā, atyācārīkhērīja dusarā kōṇī nāhī
Surah Al-Ankaboot, Verse 49
وَقَالُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ ءَايَٰتٞ مِّن رَّبِّهِۦۚ قُلۡ إِنَّمَا ٱلۡأٓيَٰتُ عِندَ ٱللَّهِ وَإِنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٞ مُّبِينٌ
Āṇi tē mhaṇālē, yācyāvara kāhī niśāṇyā yācyā pālanakartyātarphē kā nāhī avatarita kēlyā gēlyā? (Tumhī) sāṅgā, niśāṇyā tara sarva allāhajavaḷa āhēta. Mājhī yōgyatā tara kēvaḷa spaṣṭataḥ khabaradāra (sāvadha) karaṇāṟyācī āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 50
أَوَلَمۡ يَكۡفِهِمۡ أَنَّآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ يُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَرَحۡمَةٗ وَذِكۡرَىٰ لِقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ
Kāya tyān̄cyāsāṭhī hē niśāṇa purēsē nāhī kī āmhī tumacyāvara āpalā grantha avatarita kēlā, jō tyānnā vācūna aikavilā jāta āhē. Yāta (allāhacī) dayā-kr̥pāhī āhē āṇi bōdha upadēśahī, tyā lōkānsāṭhī jē īmāna rākhaṇārē āhēta
Surah Al-Ankaboot, Verse 51
قُلۡ كَفَىٰ بِٱللَّهِ بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡ شَهِيدٗاۖ يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱلۡبَٰطِلِ وَكَفَرُواْ بِٱللَّهِ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ
Tyānnā sāṅgā, mājhyā āṇi tumacyā daramyāna allāhacē sākṣī asaṇē purēsē āhē. Tō tara ākāśa āṇi jaminīcyā pratyēka vastūlā jāṇaṇārā āhē. Jē lōka asatyālā mānaṇārē āhēta āṇi allāhaśī kupra (inkāra) karaṇārē āhēta, tē phāra mōṭhyā nukasānāta āhēta
Surah Al-Ankaboot, Verse 52
وَيَسۡتَعۡجِلُونَكَ بِٱلۡعَذَابِ وَلَوۡلَآ أَجَلٞ مُّسَمّٗى لَّجَآءَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ وَلَيَأۡتِيَنَّهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
Āṇi hē lōka tumacyājavaḷa śikṣā-yātanēcī ghā'ī mājavita āhēta. Jara mājhyātarphē ēka niścita vēḷa ṭharavilī gēlī nasatī tara ātāparyanta tyān̄cyājavaḷa śikṣā-yātanā yē'ūna pōhacalī asatī. Ēvaḍhē mātra niścita kī acānaka tyān̄cyā nakaḷata azāba tyān̄cyājavaḷa yē'ūna pōhōcēla
Surah Al-Ankaboot, Verse 53
يَسۡتَعۡجِلُونَكَ بِٱلۡعَذَابِ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةُۢ بِٱلۡكَٰفِرِينَ
Hē lōka azāba (śikṣē) sāṭhī ghā'ī mājavita āhēta, āṇi (samādhāna rākhā) jahannama kāphirānnā ghērūna ṭākaṇāra āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 54
يَوۡمَ يَغۡشَىٰهُمُ ٱلۡعَذَابُ مِن فَوۡقِهِمۡ وَمِن تَحۡتِ أَرۡجُلِهِمۡ وَيَقُولُ ذُوقُواْ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
Tyā divaśī tyānnā, tyān̄cyā varūna āṇi khālūna azāba jhākata asēla āṇi sarvaśrēṣṭha allāha pharmāvila, ātā āpalyā duṣkarmān̄cī gōḍī cākhā
Surah Al-Ankaboot, Verse 55
يَٰعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّ أَرۡضِي وَٰسِعَةٞ فَإِيَّـٰيَ فَٱعۡبُدُونِ
Hē mājhyā īmāna rākhaṇāṟyā dāsānnō! Mājhī jamīna phāra vistr̥ta āhē. Tēvhā tumhī mājhīca upāsanā karā
Surah Al-Ankaboot, Verse 56
كُلُّ نَفۡسٖ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۖ ثُمَّ إِلَيۡنَا تُرۡجَعُونَ
Pratyēka jīvālā mr̥tyucī gōḍī cākhāyacī āhē āṇi tumhī sarva āmacyācakaḍē paratavilē jāla
Surah Al-Ankaboot, Verse 57
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَنُبَوِّئَنَّهُم مِّنَ ٱلۡجَنَّةِ غُرَفٗا تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ نِعۡمَ أَجۡرُ ٱلۡعَٰمِلِينَ
Āṇi jyā lōkānnī īmāna rākhalē āṇi satkarma karīta rāhilē, tyānnā āmhī niścitapaṇē jannatacyā un̄ca mahālāmmadhyē jāgā dē'ū, jyān̄cyā khālūna nadyā vāhata āhē, jithē tē sadaivakāḷa rāhatīla. (Cāṅgalē) karma karaṇāṟyān̄cā kitī cāṅgalā mōbadalā āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 58
ٱلَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَلَىٰ رَبِّهِمۡ يَتَوَكَّلُونَ
Tē, jyānnī dhīra - sanyama rākhalā āṇi jē āpalyā pālanakartyāvara bharavasā ṭhēvatāta
Surah Al-Ankaboot, Verse 59
وَكَأَيِّن مِّن دَآبَّةٖ لَّا تَحۡمِلُ رِزۡقَهَا ٱللَّهُ يَرۡزُقُهَا وَإِيَّاكُمۡۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
Āṇi kityēka prāṇī asē āhēta, jē āpalī ājivikā ucalūna phirata nāhī. Tyā sarvānnā āṇi tumhālāhī allāhaca ājivikā pradāna karatō. Tō sarva kāhī aikaṇārā, jāṇaṇārā āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 60
وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۖ فَأَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ
Āṇi jara tumhī tyānnā vicārāla kī ākāśa va jaminīcā nirmāṇa karaṇārā āṇi sūrya va candrālā kāmāsa lāvaṇārā kōṇa āhē, tara tē hēca uttara dētīla kī allāha! Tēvhā maga kōṭhē ulaṭa jāta āhāta
Surah Al-Ankaboot, Verse 61
ٱللَّهُ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ وَيَقۡدِرُ لَهُۥٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ
Allāha āpalyā dāsāmpaikī jyālā icchitō, adhika ājivikā pradāna karatō āṇi jyālā icchitō kamī. Niḥsanśaya, allāha pratyēka gōṣṭa jāṇaṇārā āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 62
وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّن نَّزَّلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَحۡيَا بِهِ ٱلۡأَرۡضَ مِنۢ بَعۡدِ مَوۡتِهَا لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡقِلُونَ
Āṇi jara tumhī tyānnā vicārāla kī ākāśātūna pāṇyācā varṣāva karūna, jaminīlā ticyā mr̥tyunantara jivanta karaṇārā kōṇa āhē, tēvhā niścitaca tyān̄cē uttara hēca asēla kī allāha! Tumhī sāṅgā kī samasta stutī- praśansā allāhakaritāca āhē, kimbahunā tyān̄cyāta adhikānśa lōka nirbōdha āhēta. (Ākalana akakala rākhata nāhī)
Surah Al-Ankaboot, Verse 63
وَمَا هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا لَهۡوٞ وَلَعِبٞۚ وَإِنَّ ٱلدَّارَ ٱلۡأٓخِرَةَ لَهِيَ ٱلۡحَيَوَانُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
Āṇi yā jagācē jīvana tara kēvaḷa manōran̄jana āṇi khēḷa krīḍā āhē parantu kharē jīvana tara ākhiratacē ghara āhē. Yā lōkānnī hē jāṇalē asatē tara barē jhālē asatē
Surah Al-Ankaboot, Verse 64
فَإِذَا رَكِبُواْ فِي ٱلۡفُلۡكِ دَعَوُاْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ فَلَمَّا نَجَّىٰهُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ إِذَا هُمۡ يُشۡرِكُونَ
Jēvhā hē lōka naukēta svāra hōtāta, tēvhā allāhalāca pukāratāta, tyācyāsāṭhī upāsanēlā khāsakarūna, maga jēvhā tō tyānnā khuśkīkaḍē surakṣita ghē'ūna yētō, tēvhā lagēca śirka (anēka'īśvara'upāsanā) karū lāgatāta
Surah Al-Ankaboot, Verse 65
لِيَكۡفُرُواْ بِمَآ ءَاتَيۡنَٰهُمۡ وَلِيَتَمَتَّعُواْۚ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ
Yāsāṭhī kī āmhī kēlēlyā upakārānśī kr̥taghna vhāvē āṇi lābha ghēta rāhāvā. Ātā lavakaraca tyānnā kaḷūna yē'īla
Surah Al-Ankaboot, Verse 66
أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا جَعَلۡنَا حَرَمًا ءَامِنٗا وَيُتَخَطَّفُ ٱلنَّاسُ مِنۡ حَوۡلِهِمۡۚ أَفَبِٱلۡبَٰطِلِ يُؤۡمِنُونَ وَبِنِعۡمَةِ ٱللَّهِ يَكۡفُرُونَ
Kāya hē nāhī pāhata kī āmhī haramalā śāntīcē staḷa banavilē, vastutaḥ tyān̄cyā javaḷacyā ilākyātūna lōka apahr̥ta kēlē jātāta. Kāya hē asatyāvara tara viśvāsa ṭhēvatāta āṇi allāhacyā kr̥pā- dēṇagyānvara kr̥taghnatā dākhavitāta
Surah Al-Ankaboot, Verse 67
وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوۡ كَذَّبَ بِٱلۡحَقِّ لَمَّا جَآءَهُۥٓۚ أَلَيۡسَ فِي جَهَنَّمَ مَثۡوٗى لِّلۡكَٰفِرِينَ
Āṇi tyāhūna mōṭhā atyācārī kōṇa asēla, jō allāhaśī chōṭyā gōṣṭīcā sambandha jōḍēla kinvā satya tyācyājavaḷa yē'ūna pōhacalē asatā, tō tyālā khōṭē asalyācē sāṅgēla. Kāya aśā kāphirān̄cē ṭhikāṇa jahannamamadhyē nasēla
Surah Al-Ankaboot, Verse 68
وَٱلَّذِينَ جَٰهَدُواْ فِينَا لَنَهۡدِيَنَّهُمۡ سُبُلَنَاۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَمَعَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Āṇi jē lōka āmacyā mārgāta duḥkha sahana karatāta, āmhī tyānnā āpalā mārga avaśya dākhavū. Niḥsanśaya, allāha satkarma karaṇāṟyān̄cā sōbatī āhē
Surah Al-Ankaboot, Verse 69