Surah Luqman - Kannada Translation by Abdussalam Puthige
الٓمٓ
ivu yuktipūrṇa granthada vacanagaḷu
Surah Luqman, Verse 1
تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡحَكِيمِ
idu mārgadarśiyāgide hāgū sajjanara pālige anugrahavāgide
Surah Luqman, Verse 2
هُدٗى وَرَحۡمَةٗ لِّلۡمُحۡسِنِينَ
avaru namājhannu pālisuvavaru, jhakātannu pāvatisuvavaru mattu paralōkada kuritu khacita nambike uḷḷavarāgiruttāre
Surah Luqman, Verse 3
ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ
Avarē tam'ma oḍeyanu tōrida saridāriyalliruvavaru mattu avarē vijayigaḷu
Surah Luqman, Verse 4
أُوْلَـٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدٗى مِّن رَّبِّهِمۡۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
janaralli kelavaru jñānavillade, itararannu allāhana mārgadinda dūragoḷisalikkāgi vyartha vastugaḷannu kharīdisuttāre. Avaru adannu kēvala tamāṣe endu bhāvisuttāre. Avarige apamānakāri śikṣe kādide
Surah Luqman, Verse 5
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَشۡتَرِي لَهۡوَ ٱلۡحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ بِغَيۡرِ عِلۡمٖ وَيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۚ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٞ مُّهِينٞ
antahavanige nīvu nam'ma vacanagaḷannu ōdi kēḷisidāga avanu, tānu ēnannū kēḷalē illavembante athavā tanna kivigaḷu kivuḍāgive embante ahaṅkāradondige mukha tirugisikoḷḷuttāne. Avanige bahaḷa hinsātmaka śikṣeya suvārte koṭṭu biḍiri
Surah Luqman, Verse 6
وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا وَلَّىٰ مُسۡتَكۡبِرٗا كَأَن لَّمۡ يَسۡمَعۡهَا كَأَنَّ فِيٓ أُذُنَيۡهِ وَقۡرٗاۖ فَبَشِّرۡهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
viśvāsaviṭṭavaru mattu satkarmagaḷannu māḍidavarige khaṇḍitavāgiyū koḍugegaḷu tumbiruva tōṭagaḷive
Surah Luqman, Verse 7
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَهُمۡ جَنَّـٰتُ ٱلنَّعِيمِ
avaru sadākāla avugaḷalliruvaru. Allāhanu koṭṭa mātu satyavāgide. Avanu bahaḷa pracaṇḍanu hāgū yuktivantanu
Surah Luqman, Verse 8
خَٰلِدِينَ فِيهَاۖ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٗاۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
avanu nimage kāṇuvantaha stambhagaḷilladeyē ākāśavannu sr̥ṣṭisiruvanu – mattu bhūmiyu nim'mondige uruḷi biḍadante avanu adaralli beṭṭagaḷannu neṭṭanu mattu adaralli ella bageya jīvigaḷannu haraḍidanu. Mattu avanu ākāśadinda nīranniḷisi, adaralli (bhūmiyalli) ella bageya (sasya) vargagaḷannu beḷesidanu
Surah Luqman, Verse 9
خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ بِغَيۡرِ عَمَدٖ تَرَوۡنَهَاۖ وَأَلۡقَىٰ فِي ٱلۡأَرۡضِ رَوَٰسِيَ أَن تَمِيدَ بِكُمۡ وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٖۚ وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجٖ كَرِيمٍ
ivu allāhana sr̥ṣṭigaḷu. Avana horatu itararu ēnannu sr̥ṣṭisiddārembudannu nanage tōrisiri. Nijavāgi akramigaḷu spaṣṭavāgi dārigeṭṭiruvaru
Surah Luqman, Verse 10
هَٰذَا خَلۡقُ ٱللَّهِ فَأَرُونِي مَاذَا خَلَقَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦۚ بَلِ ٱلظَّـٰلِمُونَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ
nāvu lukmānarige jāṇmeyannu nīḍiddevu – avaru kr̥tajñarāgabēkendu. Nijavāgi kr̥tajñate sallisuvavanu svataḥ tanna hitakkāgi kr̥tajñate sallisuttāne. Innu kr̥taghnate tōruvavanu (tiḷidirali); allāhanantu sarva apēkṣegaḷinda muktanū, hogaḷikege ar'hanū āgiddāne
Surah Luqman, Verse 11
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا لُقۡمَٰنَ ٱلۡحِكۡمَةَ أَنِ ٱشۡكُرۡ لِلَّهِۚ وَمَن يَشۡكُرۡ فَإِنَّمَا يَشۡكُرُ لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٞ
lukmānaru tam'ma putranige bōdhisuttā hēḷidaru; nanna putrā! Allāhana jote yārannū pālugoḷisabēḍa. Khaṇḍitavāgiyū (allāhana jote) pāludārikeyu mahā akramavāgide
Surah Luqman, Verse 12
وَإِذۡ قَالَ لُقۡمَٰنُ لِٱبۡنِهِۦ وَهُوَ يَعِظُهُۥ يَٰبُنَيَّ لَا تُشۡرِكۡ بِٱللَّهِۖ إِنَّ ٱلشِّرۡكَ لَظُلۡمٌ عَظِيمٞ
Mattu nāvu mānavarige avana hettavara kuritu upadēśisiruvevu. Avana tāyiyu bennu bennige saṅkaṣṭagaḷannu sahisi avanannu tanna hoṭṭeyalli hottiddaḷu. Avanige edehālu biḍisalu eraḍu varṣagaḷu tagulidavu – āddarinda nanagū ninna tāyi – tandegū kr̥tajñanāgiru. Konege nīnu nanneḍegē maraḷi barabēkāgide
Surah Luqman, Verse 13
وَوَصَّيۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ بِوَٰلِدَيۡهِ حَمَلَتۡهُ أُمُّهُۥ وَهۡنًا عَلَىٰ وَهۡنٖ وَفِصَٰلُهُۥ فِي عَامَيۡنِ أَنِ ٱشۡكُرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيۡكَ إِلَيَّ ٱلۡمَصِيرُ
ondu vēḷe, ninage tiḷidilladavarannu nanna jote pālugoḷisalu avaru ninnannu ottāyisidare avaribbarannū anusarisabēḍa. Ādarū ī lōkadalli avara jote atyuttamavāgi vartisu. Mattu nanneḍege oliyuttaliruvavana dāriyannu anusarisu. Konege nīvellarū nanneḍegē maraḷi baruviri mattu āga, nīvu ēnellā māḍuttiddirembudannu nānu nimage tiḷisuvenu
Surah Luqman, Verse 14
وَإِن جَٰهَدَاكَ عَلَىٰٓ أَن تُشۡرِكَ بِي مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٞ فَلَا تُطِعۡهُمَاۖ وَصَاحِبۡهُمَا فِي ٱلدُّنۡيَا مَعۡرُوفٗاۖ وَٱتَّبِعۡ سَبِيلَ مَنۡ أَنَابَ إِلَيَّۚ ثُمَّ إِلَيَّ مَرۡجِعُكُمۡ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
ō nanna putra! Kēvala ondu sāsive kāḷinaṣṭu bhārada ondu vastu kūḍā, adu baṇḍeyoḷagirali athavā ākāśagaḷallirali athavā bhūmiyallirali, allāhanu adannu horataruvanu. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu tumbā sūkṣma jñāniyū sadā jāgr̥tanū āgiddāne
Surah Luqman, Verse 15
يَٰبُنَيَّ إِنَّهَآ إِن تَكُ مِثۡقَالَ حَبَّةٖ مِّنۡ خَرۡدَلٖ فَتَكُن فِي صَخۡرَةٍ أَوۡ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ أَوۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَأۡتِ بِهَا ٱللَّهُۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٞ
ō nanna putra! Namājhannu pālisu. Oḷitannu ādēśisu, keḍukininda taḍe mattu ninage saṅkaṣṭa bandāga sahanaśīlanāgiru. Khaṇḍitavāgiyū ivu bhārī sāhasada kelasagaḷāgive
Surah Luqman, Verse 16
يَٰبُنَيَّ أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ وَأۡمُرۡ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَٱنۡهَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَآ أَصَابَكَۖ إِنَّ ذَٰلِكَ مِنۡ عَزۡمِ ٱلۡأُمُورِ
innu nīnu, janara munde mukha ūdisikoṇḍirabēḍa. Mattu bhūmiyalli darpada naḍige naḍeyabēḍa. Allāhanu doḍḍastike tōruva, bogaḷekōrarannu khaṇḍita meccuvudilla
Surah Luqman, Verse 17
وَلَا تُصَعِّرۡ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمۡشِ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَحًاۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخۡتَالٖ فَخُورٖ
ninna naḍigeyalli vinayavannu pālisu mattu ninna dhvaniyannu taggisiḍu. Khaṇḍitavāgiyū dhvanigaḷalli katteya dhvaniyu atyanta keṭṭadāgiruttade
Surah Luqman, Verse 18
وَٱقۡصِدۡ فِي مَشۡيِكَ وَٱغۡضُضۡ مِن صَوۡتِكَۚ إِنَّ أَنكَرَ ٱلۡأَصۡوَٰتِ لَصَوۡتُ ٱلۡحَمِيرِ
Ākāśagaḷalli mattu bhūmiyalliruva ellavannū allāhanu nimage adhīnagoḷisiruvudannu mattu avanu vyakta hāgū avyaktavāda tanna anugrahagaḷannu nimage dhārāḷavāgi nīḍiruvudannu nīvu nōḍuttillavē? Ādarū janaralli kelavaru jñānavāgali, mārgadarśanavāgali, ujvala granthavāgali yāvudū illadeyē allāhana viṣayadalli jagaḷāḍuttāre
Surah Luqman, Verse 19
أَلَمۡ تَرَوۡاْ أَنَّ ٱللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَأَسۡبَغَ عَلَيۡكُمۡ نِعَمَهُۥ ظَٰهِرَةٗ وَبَاطِنَةٗۗ وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُجَٰدِلُ فِي ٱللَّهِ بِغَيۡرِ عِلۡمٖ وَلَا هُدٗى وَلَا كِتَٰبٖ مُّنِيرٖ
allāhanu iḷisikoṭṭiruvudannu nīvu anusarisiri endu avaroḍane hēḷidāga avaru, nāvu nam'ma tande-tātandirannu yāva hādiyalli kaṇḍiruvevō adannu mātra anusarisuvevu ennuttāre. Śaitānanu avarannu narakada śikṣeyeḍege kareyuttiddarū (avaru ā hādiyannē anusarisuvarē)
Surah Luqman, Verse 20
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّبِعُواْ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ قَالُواْ بَلۡ نَتَّبِعُ مَا وَجَدۡنَا عَلَيۡهِ ءَابَآءَنَآۚ أَوَلَوۡ كَانَ ٱلشَّيۡطَٰنُ يَدۡعُوهُمۡ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ
tannannu allāhana munde śaraṇāgisidavanu mattu satkarmiyū āgiruvavanu khaṇḍitavāgiyū bahaḷa baliṣṭhavāda uruḷannu hiḍidukoṇḍanu. Antimavāgi ella vyavahāragaḷū allāhana baḷigē maraḷalive
Surah Luqman, Verse 21
۞وَمَن يُسۡلِمۡ وَجۡهَهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ وَهُوَ مُحۡسِنٞ فَقَدِ ٱسۡتَمۡسَكَ بِٱلۡعُرۡوَةِ ٱلۡوُثۡقَىٰۗ وَإِلَى ٱللَّهِ عَٰقِبَةُ ٱلۡأُمُورِ
(dūtarē, satyavannu) dhikkarisuvavana dhikkāravu nim'mannu duḥkhitarāgisabāradu. Avaru nam'meḍege maraḷi baraliddāre. Āga, avaru ēnella māḍuttiddarembudannu nāvu avarige tiḷisuvevu. Allāhanu manasugaḷoḷagina vicāragaḷannū khaṇḍita ballavanāgiddāne
Surah Luqman, Verse 22
وَمَن كَفَرَ فَلَا يَحۡزُنكَ كُفۡرُهُۥٓۚ إِلَيۡنَا مَرۡجِعُهُمۡ فَنُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوٓاْۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
(ihalōkadalli) nāvu avarige tīrā alpa (sukha)vannu nīḍuvevu mattu ā baḷika nāvu avarannu bhārī kaṭhōravāda śikṣeyeḍege eḷedoyyuvevu
Surah Luqman, Verse 23
نُمَتِّعُهُمۡ قَلِيلٗا ثُمَّ نَضۡطَرُّهُمۡ إِلَىٰ عَذَابٍ غَلِيظٖ
ākāśagaḷannu hāgū bhūmiyannu sr̥ṣṭisiddu yārendu nīvu avaroḍane kēḷidare, allāhanu endē avaru uttarisuvaru. Allāhanige stuti endu nīvu hēḷiri. Nijavāgi avaralli heccinavaru ballavaralla
Surah Luqman, Verse 24
وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
ākāśagaḷalli hāgū bhūmiyalliruva ellavū allāhanigē sērive. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu sampūrṇa nirapēkṣanū praśansitanū āgiddāne
Surah Luqman, Verse 25
لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡغَنِيُّ ٱلۡحَمِيدُ
Bhūmiyallina ella sasyagaḷū lēkhanigaḷāgi, sāgaravu avugaḷa masiyāgi biṭṭarū, ā baḷika matte ēḷu sāgaragaḷu (masiyāgi) sērikoṇḍarū allāhana vacanagaḷu mugiyalāravu. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu pracaṇḍanū yuktivantanū āgiddāne
Surah Luqman, Verse 26
وَلَوۡ أَنَّمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ مِن شَجَرَةٍ أَقۡلَٰمٞ وَٱلۡبَحۡرُ يَمُدُّهُۥ مِنۢ بَعۡدِهِۦ سَبۡعَةُ أَبۡحُرٖ مَّا نَفِدَتۡ كَلِمَٰتُ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٞ
(allāhana maṭṭige) nim'mellarannū om'me sr̥ṣṭisuva hāgū nim'mannellā mattom'me jīvantagoḷisuva kāryavu kēvala ondu jīvakke (ondu jīvada sr̥ṣṭi hāgū maru sr̥ṣṭige) samānavāgide. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu ellavannū kēḷuvavanū nōḍuvavanū āgiddāne
Surah Luqman, Verse 27
مَّا خَلۡقُكُمۡ وَلَا بَعۡثُكُمۡ إِلَّا كَنَفۡسٖ وَٰحِدَةٍۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعُۢ بَصِيرٌ
allāhanu hagaloḷakke rātriyannu pōṇisuvudannu hāgū rātriyoḷage hagalannu pōṇisuvudannu mattu avanu sūryanannu hāgū candranannu niyantrisiṭṭiruvudannu nīvu kāṇuvudillavē? Ellavū ondu nirdiṣṭa kāladavarege calisuttiruvudu. Allāhanu nīvu māḍuttiruva ellavannū aritiruttāne
Surah Luqman, Verse 28
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُولِجُ ٱلَّيۡلَ فِي ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِي ٱلَّيۡلِ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ يَجۡرِيٓ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى وَأَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٞ
ēkendare allāhanē satyavāgiddāne mattu avana horatu nīvu prārthisuva bērellavū mithyagaḷāgive mattu allāhanē unnatanū mahānanū āgiddāne
Surah Luqman, Verse 29
ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِ ٱلۡبَٰطِلُ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡكَبِيرُ
allāhana koḍagegaḷannu hotta haḍagugaḷu kaḍalalli calisuvudannu nīvu kaṇḍillavē? Pratiyobba sahanaśīla, kr̥tajñanige adaralli khaṇḍitavāgiyū purāvegaḷive. Ī mūlaka avanu (allāhanu) nimage tanna purāvegaḷannu tōrisuttāne
Surah Luqman, Verse 30
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱلۡفُلۡكَ تَجۡرِي فِي ٱلۡبَحۡرِ بِنِعۡمَتِ ٱللَّهِ لِيُرِيَكُم مِّنۡ ءَايَٰتِهِۦٓۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّكُلِّ صَبَّارٖ شَكُورٖ
alegaḷu, capparagaḷante avugaḷannu (haḍagugaḷannu) āvarisikoṇḍāga, avaru bhaktiyannu allāhanobbanigē mīsalāgiṭṭu avanannu prārthisuttāre. Konege avanu avarannu rakṣisi daḍa sērisidāga avarallobbanu taṭasthanāgi biḍuttāne. Vacanabhraṣṭa kr̥taghnara horatu bērārū nam'ma purāvegaḷa kuritu jagaḷāḍuvudilla
Surah Luqman, Verse 31
وَإِذَا غَشِيَهُم مَّوۡجٞ كَٱلظُّلَلِ دَعَوُاْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ فَلَمَّا نَجَّىٰهُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ فَمِنۡهُم مُّقۡتَصِدٞۚ وَمَا يَجۡحَدُ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَّا كُلُّ خَتَّارٖ كَفُورٖ
Mānavarē, nim'ma oḍeyanige an̄jiri mattu yāva tandeyū tanna maganige kin̄cittū upakarisalāgada hāgū yāva maganū tanna tandege kin̄cittū upakarisalāgada dinada bhaya nimagirali. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu koṭṭa mātu satyavāgide. Innu, ī lōkada baduku nim'mannu van̄cisadirali mattu van̄cakanu nim'mannu allāhana viṣayadalli van̄cisadirali
Surah Luqman, Verse 32
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمۡ وَٱخۡشَوۡاْ يَوۡمٗا لَّا يَجۡزِي وَالِدٌ عَن وَلَدِهِۦ وَلَا مَوۡلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِۦ شَيۡـًٔاۚ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِٱللَّهِ ٱلۡغَرُورُ
(punarut'thāna dinada) ā ghaḷigeya jñānavu iruvudu allāhana baḷi mātra. Avanē maḷeyannu surisuttāne. Garbhagaḷoḷage ēnide embudannu avanē ballanu. Nāḷe tānēnu māḍaliruvenembudu yārigū tiḷiyadu. Tānu yāva bhūmiyalli sāyuvenembudū yārigū tiḷiyadu. Khaṇḍitavāgiyū allāhanē ellavannū ballavanu hāgū atyanta jāgr̥tanāgiddāne
Surah Luqman, Verse 33
إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ ٱلۡغَيۡثَ وَيَعۡلَمُ مَا فِي ٱلۡأَرۡحَامِۖ وَمَا تَدۡرِي نَفۡسٞ مَّاذَا تَكۡسِبُ غَدٗاۖ وَمَا تَدۡرِي نَفۡسُۢ بِأَيِّ أَرۡضٖ تَمُوتُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرُۢ
aliph lām m'mīm
Surah Luqman, Verse 34