Surah As-Sajda - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
الٓمٓ
Alipha. Lāma. Mīma
Surah As-Sajda, Verse 1
تَنزِيلُ ٱلۡكِتَٰبِ لَا رَيۡبَ فِيهِ مِن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Niḥsanśaya, hā grantha sarva viśvān̄cyā pālanakartyātarphē avatarita jhālā āhē
Surah As-Sajda, Verse 2
أَمۡ يَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰهُۚ بَلۡ هُوَ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوۡمٗا مَّآ أَتَىٰهُم مِّن نَّذِيرٖ مِّن قَبۡلِكَ لَعَلَّهُمۡ يَهۡتَدُونَ
Kāya hē asē mhaṇatāta kī yānē hā grantha manānē racūna ghētalā āhē?1 Muḷīca nāhī. Kimbahunā hā tumacyā pālanakartyātarphē satya āhē, yāsāṭhī kī tumhī tyānnā bhaya dākhavāvē, jyān̄cyājavaḷa tumacyāpūrvī kōṇī bhaya dākhaviṇārā ālā nāhī. Sambhavataḥ tē satya mārgāvara yāvēta
Surah As-Sajda, Verse 3
ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ مَا لَكُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِيّٖ وَلَا شَفِيعٍۚ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ
Allāha tō āhē, jyānē ākāśānnā āṇi dharatīlā āṇi jē kāhī tyān̄cyā daramyāna āhē, sarva kāhī sahā divasānta nirmāṇa kēlē, maga arśa (īśasinhāsanā) vara ucca jhālā. Tumacyākaritā, tyācyākhērīja kōṇīhī madata karaṇārā, śiphārasa karaṇārā nāhī, maga kāya tarīhī tumhī bōdha grahaṇa karīta nāhī
Surah As-Sajda, Verse 4
يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ثُمَّ يَعۡرُجُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥٓ أَلۡفَ سَنَةٖ مِّمَّا تَعُدُّونَ
Tō ākāśāpāsūna dharatīparyanta kārya-vyavasthā karatō, maga (tē kārya) ēkā aśā divasāta tyācyā diśēnē vara caḍhatē, jyācē anumāna tumacyā hiśōbācyā ēka hajāra varṣāṁitakē āhē
Surah As-Sajda, Verse 5
ذَٰلِكَ عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Tōca vidyamāna āṇi aparōkṣācā jāṇaṇārā āhē, jabaradasta varcasvaśālī, mōṭhā mēhērabāna
Surah As-Sajda, Verse 6
ٱلَّذِيٓ أَحۡسَنَ كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥۖ وَبَدَأَ خَلۡقَ ٱلۡإِنسَٰنِ مِن طِينٖ
Tyānē jī vastu dēkhīla banavilī khūpa sundara banavilī āṇi mānavācī nirmitī mātīpāsūna surū kēlī
Surah As-Sajda, Verse 7
ثُمَّ جَعَلَ نَسۡلَهُۥ مِن سُلَٰلَةٖ مِّن مَّآءٖ مَّهِينٖ
Maga tyācā vanśa ēkā tuccha pāṇyācyā sāra tattvānē banavilā
Surah As-Sajda, Verse 8
ثُمَّ سَوَّىٰهُ وَنَفَخَ فِيهِ مِن رُّوحِهِۦۖ وَجَعَلَ لَكُمُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَٱلۡأَفۡـِٔدَةَۚ قَلِيلٗا مَّا تَشۡكُرُونَ
Jyālā yathāyōgya karūna, tyāta āpalā prāṇa (ruha) phuṅkalā, āṇi tyānēca tumacē kāna, ḍōḷē āṇi hr̥daya banavilē (tarīdēkhīla) tumhī phāraca kamī kr̥tajñatā dākhavitā
Surah As-Sajda, Verse 9
وَقَالُوٓاْ أَءِذَا ضَلَلۡنَا فِي ٱلۡأَرۡضِ أَءِنَّا لَفِي خَلۡقٖ جَدِيدِۭۚ بَلۡ هُم بِلِقَآءِ رَبِّهِمۡ كَٰفِرُونَ
Āṇi tē mhaṇālē kī kāya āmhī jēvhā jaminīta misaḷūna haravalē jā'ū, kāya maga punhā navyā jīvanāta yē'ū? Kharī gōṣṭa aśī kī yā lōkānnā āpalyā pālanakartyācyā bhēṭīcā viśvāsaca nāhī
Surah As-Sajda, Verse 10
۞قُلۡ يَتَوَفَّىٰكُم مَّلَكُ ٱلۡمَوۡتِ ٱلَّذِي وُكِّلَ بِكُمۡ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمۡ تُرۡجَعُونَ
Tyānnā sāṅgā, tumhālā mr̥tyucā phariśtā maraṇa dē'īla jō tumacyāvara taināta kēlā gēlā āhē, maga tumhī sarva āpalyā pālanakartyākaḍē paratavilē jāla
Surah As-Sajda, Verse 11
وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلۡمُجۡرِمُونَ نَاكِسُواْ رُءُوسِهِمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ رَبَّنَآ أَبۡصَرۡنَا وَسَمِعۡنَا فَٱرۡجِعۡنَا نَعۡمَلۡ صَٰلِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ
Āṇi jara tumhī yānnā (tyā vēḷacyā avasthēta) pāhilē asatē, jēvhā durācārī lōka āpalyā pālanakartyāsamōra natamastaka asatīla, mhaṇatīla kī hē āmacyā pālanakartyā! Āmhī pāhilē āṇi aikalē, ātā tū āmhālā parata pāṭhavaśīla tara āmhī satkarma karū. Āmhī īmāna rākhaṇārē āhōta
Surah As-Sajda, Verse 12
وَلَوۡ شِئۡنَا لَأٓتَيۡنَا كُلَّ نَفۡسٍ هُدَىٰهَا وَلَٰكِنۡ حَقَّ ٱلۡقَوۡلُ مِنِّي لَأَمۡلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجۡمَعِينَ
Āṇi āmhī icchilē asatē tara pratyēka māṇasālā mārgadarśana pradāna kēlē asatē, parantu mājhī hī gōṣṭa pūrṇataḥ kharī ṭharalī āhē kī mī avaśya jahannamalā māṇasānnī va jinnānnī bharūna ṭākīna
Surah As-Sajda, Verse 13
فَذُوقُواْ بِمَا نَسِيتُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَآ إِنَّا نَسِينَٰكُمۡۖ وَذُوقُواْ عَذَابَ ٱلۡخُلۡدِ بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
Ātā tumhī āpalyā tyā divasācyā bhēṭīlā visaraṇyācī gōḍī cākhā. Āmhīhī tumhālā visaralō, āpaṇa kēlēlyā karmān̄cyā (duṣpariṇatī) dvārē nirantara śikṣā- yātanēcī gōḍī cākhā
Surah As-Sajda, Verse 14
إِنَّمَا يُؤۡمِنُ بِـَٔايَٰتِنَا ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُواْ بِهَا خَرُّواْۤ سُجَّدٗاۤ وَسَبَّحُواْ بِحَمۡدِ رَبِّهِمۡ وَهُمۡ لَا يَسۡتَكۡبِرُونَ۩
Āmacyā āyatīnvara kēvaḷa tēca lōka īmāna rākhatāta, jyānnā jēvhā jēvhā śikavaṇa dilī jātē tēvhā sajadyāta jātāta (māthā ṭēkatāta) āṇi āpalyā pālanakartyācī praśansēsaha tasbīha (guṇagāna) karatāta āṇi garvāpāsūna alipta rāhatāta
Surah As-Sajda, Verse 15
تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمۡ عَنِ ٱلۡمَضَاجِعِ يَدۡعُونَ رَبَّهُمۡ خَوۡفٗا وَطَمَعٗا وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ
Tyān̄cī kūsa āpalyā bichān'yāmpāsūna alaga rāhatē. Āpalyā pālanakartyālā bhaya āṇi āśēsaha pukāratāta āṇi jē kāhī āmhī tyānnā dē'ūna ṭhēvalē āhē tyātūna kharca karatāta
Surah As-Sajda, Verse 16
فَلَا تَعۡلَمُ نَفۡسٞ مَّآ أُخۡفِيَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعۡيُنٖ جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
Kōṇatāhī jīva jāṇata nāhī, jē kāhī āmhī tyān̄cyā ḍōḷyān̄cī śitalatā tyān̄cyāsāṭhī lapavūna ṭhēvalī āhē. Tē jē kāhī karīta hōtē, hā tyācā mōbadalā āhē
Surah As-Sajda, Verse 17
أَفَمَن كَانَ مُؤۡمِنٗا كَمَن كَانَ فَاسِقٗاۚ لَّا يَسۡتَوُۥنَ
Kāya tō, jō īmāna rākhaṇārā asēla, tyā māṇasāsārakhā āhē, jō durācārī asēla? Dōnhī kadāpi samāna ṭharū śakata nāhī
Surah As-Sajda, Verse 18
أَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ جَنَّـٰتُ ٱلۡمَأۡوَىٰ نُزُلَۢا بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
Jyā lōkānnī īmāna svīkāralē āṇi jē satkarma karīta rāhilē, tyān̄cyāsāṭhī sadaivakāḷa asaṇārī jannata āhē, atithya āhē tyān̄cyā karmān̄cyā mōbadalyāta jē tē karīta hōtē
Surah As-Sajda, Verse 19
وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فَسَقُواْ فَمَأۡوَىٰهُمُ ٱلنَّارُۖ كُلَّمَآ أَرَادُوٓاْ أَن يَخۡرُجُواْ مِنۡهَآ أُعِيدُواْ فِيهَا وَقِيلَ لَهُمۡ ذُوقُواْ عَذَابَ ٱلنَّارِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
Tathāpi jyānnī avajñā kēlī tara tyān̄cē ṭhikāṇa jahannama āhē, jēvhā jēvhā tē tyātūna bāhēra paḍū icchitīla, punhā tyātaca paratavilē jātīla āṇi tyānnā sāṅgitalē jā'īla, āpalyā khōṭē ṭharaviṇyāpāyī āgīcī gōḍī cākhā
Surah As-Sajda, Verse 20
وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَدۡنَىٰ دُونَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَكۡبَرِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ
Āṇi niḥsanśaya, āmhī tyānnā nikaṭacyā kāhī lahāna śikṣā - yātanā,1 tyā mōṭhyā azābacyā vyatirikta cākhavū yāsāṭhī kī tyānnī rujū vhāvē
Surah As-Sajda, Verse 21
وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ ثُمَّ أَعۡرَضَ عَنۡهَآۚ إِنَّا مِنَ ٱلۡمُجۡرِمِينَ مُنتَقِمُونَ
Āṇi tyāhūna adhika atyācārī kōṇa āhē, jyālā allāhacyā āyatīndvārē pravacana dilē jāvē tarīhī tyānē tyāpāsūna tōṇḍa phiravāvē. Niścitaca āmhīhī durācāṟyānśī sūḍa (badalā) ghēṇāra āhōta
Surah As-Sajda, Verse 22
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ فَلَا تَكُن فِي مِرۡيَةٖ مِّن لِّقَآئِهِۦۖ وَجَعَلۡنَٰهُ هُدٗى لِّبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ
Āṇi vastutaḥ āmhī mūsālā grantha pradāna kēlā tēvhā tumhī tyācyā prāptīsambandhī kadhīhī sanśaya karū nayē āṇi āmhī tyāsa isrā'īlacyā santatīcyā mārgadarśanācē sādhana banavilē
Surah As-Sajda, Verse 23
وَجَعَلۡنَا مِنۡهُمۡ أَئِمَّةٗ يَهۡدُونَ بِأَمۡرِنَا لَمَّا صَبَرُواْۖ وَكَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يُوقِنُونَ
Āṇi āmhī tyān̄cyāpaikī jyā'arthī tyā lōkānnī sahanaśīlatā rākhalī asē nētē (pramukha) banavilē, jē āmacyā ādēśānē lōkānnā mārgadarśana karīta hōtē āṇi āmacyā āyatīnvara viśvāsa ṭhēvata hōtē
Surah As-Sajda, Verse 24
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفۡصِلُ بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ
Niḥsanśaya, tumacā pālanakartā tyā sarvān̄cyā daramyāna yā sarva gōṣṭīn̄cā phaisalā kayāmatacyā divaśī karēla, jyā gōṣṭīmmadhyē tē matabhēda karīta āhēta
Surah As-Sajda, Verse 25
أَوَلَمۡ يَهۡدِ لَهُمۡ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِن قَبۡلِهِم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ يَمۡشُونَ فِي مَسَٰكِنِهِمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٍۚ أَفَلَا يَسۡمَعُونَ
Kāya yā gōṣṭīnēhī tyānnā mārgadarśana pradāna kēlē nāhī kī āmhī tyān̄cyā pūrvīcyā anēka jamātīnnā naṣṭa karūna ṭākalē, jyān̄cyā vastyāmmadhyē hē cālata phirata āhēta. Niścitaca tyāta mōṭhē bōdha āhēta. Kāya tarīhī hē aikata nāhī
Surah As-Sajda, Verse 26
أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا نَسُوقُ ٱلۡمَآءَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلۡجُرُزِ فَنُخۡرِجُ بِهِۦ زَرۡعٗا تَأۡكُلُ مِنۡهُ أَنۡعَٰمُهُمۡ وَأَنفُسُهُمۡۚ أَفَلَا يُبۡصِرُونَ
Kāya hē pāhata nāhī kī āmhī pāṇyālā paḍīka (nāpīka) jaminīkaḍē vāhavūna nētō, maga tyādvārē āmhī śētīnnā ugavitō, jyāsa tyān̄cī gurē-ḍhōrē āṇi tē svataḥhī khātāta. Kāya tarīhī yānnā disūna yēta nāhī
Surah As-Sajda, Verse 27
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡفَتۡحُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
Āṇi mhaṇatāta, hā phaisalā kēvhā hō'īla? Jara tumhī saccē asāla tara sāṅgā
Surah As-Sajda, Verse 28
قُلۡ يَوۡمَ ٱلۡفَتۡحِ لَا يَنفَعُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِيمَٰنُهُمۡ وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ
Tyānnā uttara dyā kī phaisalyācyā divaśī īmāna rākhaṇē kupra (inkāra) karaṇāṟyān̄cyā kāhīca upayōgī paḍaṇāra nāhī āṇi nā tyānnā ḍhīla (savaḍa) dilī jā'īla
Surah As-Sajda, Verse 29
فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَٱنتَظِرۡ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ
Ātā tumhī tyān̄cā vicārahī sōḍūna dyā āṇi pratīkṣā karīta rāhā. Hē dēkhīla pratīkṣā karīta āhēta
Surah As-Sajda, Verse 30