Surah Saba - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَهُ ٱلۡحَمۡدُ فِي ٱلۡأٓخِرَةِۚ وَهُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡخَبِيرُ
Samasta praśansā allāhakaritāca āhē, jō ākāśān̄cyā āṇi jaminīcyā samasta vastūn̄cā svāmī āhē āṇi ākhiratamadhyēhī praśansā tyācyācakaritā āhē. Tō (mōṭhā) hikamataśālī āṇi (pūrṇataḥ) jāṇakāra āhē
Surah Saba, Verse 1
يَعۡلَمُ مَا يَلِجُ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا يَخۡرُجُ مِنۡهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا يَعۡرُجُ فِيهَاۚ وَهُوَ ٱلرَّحِيمُ ٱلۡغَفُورُ
Jē kāhī jaminīta dākhala hōtē āṇi jē kāhī ticyātūna nighatē āṇi jē ākāśātūna avatarita hōtē āṇi jē caḍhūna tyāta jātē, tē sarva kāhī tō jāṇatō, āṇi tō mōṭhā dayā karaṇārā, mōṭhā māpha karaṇārā āhē
Surah Saba, Verse 2
وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَا تَأۡتِينَا ٱلسَّاعَةُۖ قُلۡ بَلَىٰ وَرَبِّي لَتَأۡتِيَنَّكُمۡ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِۖ لَا يَعۡزُبُ عَنۡهُ مِثۡقَالُ ذَرَّةٖ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَآ أَصۡغَرُ مِن ذَٰلِكَ وَلَآ أَكۡبَرُ إِلَّا فِي كِتَٰبٖ مُّبِينٖ
Āṇi kāphira mhaṇatāta kī āmacyāvara kayāmata sthāpita hōṇāra nāhī. Tumhī sāṅgā, malā mājhyā pālanakartyācī śapatha! Jō aparōkṣa jāṇaṇārā āhē kī tī niścitaca tumacyāvara kāyama hō'īla. Allāhapāsūna ēkā kaṇā'itakīhī vastū lapalēlī nāhī, nā ākāśāmmadhyē āṇi nā dharatīta, kimbahunā tyāhūnahī lahāna āṇi mōṭhī sarva vastū (va gōṣṭī) ēkā khulyā (spaṣṭa) granthā vidyamāna āhēta
Surah Saba, Verse 3
لِّيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِۚ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَرِزۡقٞ كَرِيمٞ
Yāsāṭhī kī tyānē (allāhanē) īmāna rākhaṇāṟyā āṇi sadācārī lōkānnā cāṅgalā mōbadalā pradāna karāvā. Hēca tē lōka hōta, jyān̄cyākaritā kṣamā, sanmānapūrṇa ājivikā āhē
Surah Saba, Verse 4
وَٱلَّذِينَ سَعَوۡ فِيٓ ءَايَٰتِنَا مُعَٰجِزِينَ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٞ مِّن رِّجۡزٍ أَلِيمٞ
Āṇi āmacyā āyatīn̄cā avamāna karaṇyāta jyānnī prayatna kēlā āhē, tara tē asē lōka āhēta, jyān̄cyāsāṭhī atiśaya vā'īṭa prakāracā sakta azāba āhē
Surah Saba, Verse 5
وَيَرَى ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَ هُوَ ٱلۡحَقَّ وَيَهۡدِيٓ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَمِيدِ
Āṇi jyānnā jñāna āhē tē pāhatīla kī jē kāhī tumacyākaḍē, tumacyā pālanakartyātarphē avatarita jhālē āhē tē (paripūrṇa) satya āhē āṇi tē allāhacā mārga dākhavitē jō mōṭhā varcasvaśālī, praśansanīya āhē
Surah Saba, Verse 6
وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ هَلۡ نَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ رَجُلٖ يُنَبِّئُكُمۡ إِذَا مُزِّقۡتُمۡ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُمۡ لَفِي خَلۡقٖ جَدِيدٍ
Āṇi kāphira (inkārī lōka) mhaṇālē, yā, āmhī tumhālā ēka asā manuṣya dākhavāvā, jō tumhālā hī khabara pōhacavita āhē kī jēvhā tumhī pūrṇapaṇē kaṇa kaṇa (cūra cūra) hō'ūna jāla, tēvhā tumhī punhā ēkā navyā jīvanāta yāla
Surah Saba, Verse 7
أَفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَم بِهِۦ جِنَّةُۢۗ بَلِ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ فِي ٱلۡعَذَابِ وَٱلضَّلَٰلِ ٱلۡبَعِيدِ
(Āmhī nāhī sāṅgata) kī svataḥ tyānēca allāhavara asatya racalē āhē kinvā tyālā vēḍa lāgalē āhē, kimbahunā (kharī gōṣṭa aśī) kī ākhiratavara īmāna na rākhaṇārēca śikṣā-yātanēta āṇi dūracyā mārgabhraṣṭatēta paḍalē āhēta
Surah Saba, Verse 8
أَفَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَىٰ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِن نَّشَأۡ نَخۡسِفۡ بِهِمُ ٱلۡأَرۡضَ أَوۡ نُسۡقِطۡ عَلَيۡهِمۡ كِسَفٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّكُلِّ عَبۡدٖ مُّنِيبٖ
Tēvhā kāya tē āpalyā puḍhē māgē ākāśa va dharatīlā pāhata nāhīta? Jara āmhī icchilē tara tyānnā jaminīta dhasavūna ṭākū kinvā tyān̄cyāvara ākāśācē tukaḍē kōsaḷavū. Niḥsanśaya yāta phāra mōṭhē pramāṇa āhē tyā pratyēka dāsākaritā, jō (manāpāsūna) rujū karaṇārā asāvā
Surah Saba, Verse 9
۞وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ مِنَّا فَضۡلٗاۖ يَٰجِبَالُ أَوِّبِي مَعَهُۥ وَٱلطَّيۡرَۖ وَأَلَنَّا لَهُ ٱلۡحَدِيدَ
Āṇi āmhī dā'ūdavara āpalī kr̥pā kēlī. Hē parvatānnō! Tyān̄cyāsōbata (tumhīhī) mājhī tasbīha (guṇagāna) karīta jā āṇi pakṣyānnā dēkhīla (hāca ādēśa āhē) āṇi āmhī tyān̄cyākaritā lōkhaṇḍāsa narama kēlē
Surah Saba, Verse 10
أَنِ ٱعۡمَلۡ سَٰبِغَٰتٖ وَقَدِّرۡ فِي ٱلسَّرۡدِۖ وَٱعۡمَلُواْ صَٰلِحًاۖ إِنِّي بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ
(Yāsāṭhī) kī tumhī pūrē pūrē kavaca (cilakhatē) banavā āṇi tyān̄cyā kaḍyā ṭhīka ṭhīka anumānānē rākhā āṇi tumhī sarva nēkīcī kāmē karā (viśvāsa rākhā) mī tumacē (pratyēka) karma pāhata āhē
Surah Saba, Verse 11
وَلِسُلَيۡمَٰنَ ٱلرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهۡرٞ وَرَوَاحُهَا شَهۡرٞۖ وَأَسَلۡنَا لَهُۥ عَيۡنَ ٱلۡقِطۡرِۖ وَمِنَ ٱلۡجِنِّ مَن يَعۡمَلُ بَيۡنَ يَدَيۡهِ بِإِذۡنِ رَبِّهِۦۖ وَمَن يَزِغۡ مِنۡهُمۡ عَنۡ أَمۡرِنَا نُذِقۡهُ مِنۡ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ
Āṇi āmhī havēlā sulēmānacyā adhīna kēlē kī sakāḷacī majala ticī ēka mahin'yācī rāhāta asē āṇi sandhyākāḷacī majala dēkhīla āṇi āmhī tyān̄cyāsāṭhī tāmbyācā jharā pravāhita kēlā āṇi tyān̄cyā pālanakartyācyā ādēśānē kāhī jinna dēkhīla, jē tyān̄cyā tābyāta rāhūna tyān̄cyājavaḷa kāma karīta asata āṇi tyān̄cyāpaikī jō kōṇī āmacyā ādēśācī avajñā karīta asē, āmhī tyālā bhaḍakatyā āgīcyā azāba (śikṣē) cī gōḍī cākhavita asū
Surah Saba, Verse 12
يَعۡمَلُونَ لَهُۥ مَا يَشَآءُ مِن مَّحَٰرِيبَ وَتَمَٰثِيلَ وَجِفَانٖ كَٱلۡجَوَابِ وَقُدُورٖ رَّاسِيَٰتٍۚ ٱعۡمَلُوٓاْ ءَالَ دَاوُۥدَ شُكۡرٗاۚ وَقَلِيلٞ مِّنۡ عِبَادِيَ ٱلشَّكُورُ
Sulēmāna jē kāhī icchita asata tē (jinnāta) tayāra karūna dēta, jasē killā, citra (smāraka), talāvāsārakhyā parātī āṇi culīnvara kāyama ṭikūna rāhaṇāṟyā ḍēgā (mōṭhē mōṭhē pātēlē) hē dā'ūdacyā vanśajānnō! Tyācyāśī kr̥tajñatā vyakta karaṇyākaritā satkarmē karā, mājhyā dāsāmpaikī kr̥tajñaśīla dāsa phāra kamīca asatāta
Surah Saba, Verse 13
فَلَمَّا قَضَيۡنَا عَلَيۡهِ ٱلۡمَوۡتَ مَا دَلَّهُمۡ عَلَىٰ مَوۡتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلۡأَرۡضِ تَأۡكُلُ مِنسَأَتَهُۥۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلۡجِنُّ أَن لَّوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ٱلۡغَيۡبَ مَا لَبِثُواْ فِي ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ
Maga jēvhā āmhī tyān̄cyāvara mr̥tyucā ādēśa pāṭhavilā, tēvhā tī khabara (jinnānnā) kōṇīhī dilī nāhī, vāḷavīcyā kiḍyākhērīja, jō tyān̄cī lāṭhī khāta hōtā. Tara jēvhā (sulēmāna) khālī kōsaḷalē, tyā kṣaṇī jinnānnī jāṇūna ghētalē kī jara tē aparōkṣa jñāna bāḷagata asatē tara yā apamānācyā śikṣēta paḍūna rāhilē nasatē
Surah Saba, Verse 14
لَقَدۡ كَانَ لِسَبَإٖ فِي مَسۡكَنِهِمۡ ءَايَةٞۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٖ وَشِمَالٖۖ كُلُواْ مِن رِّزۡقِ رَبِّكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لَهُۥۚ بَلۡدَةٞ طَيِّبَةٞ وَرَبٌّ غَفُورٞ
Sabācyā janasamūhākaritā, tyān̄cyā vastīmmadhyēca (allāhacyā sāmarthyācī) niśāṇī hōtī. Tyān̄cyā ujavyā ḍāvyā bājūlā dōna bāgā hōtyā. (Āmhī tyānnā ādēśa dilā hōtā kī) āpalyā pālanakartyānē pradāna kēlēlī ājivikā khā āṇi tyācē ābhāra mānata rāhā. Hī svaccha - śud'dha bhūmī āhē āṇi pālanakartā kṣamāśīla āhē
Surah Saba, Verse 15
فَأَعۡرَضُواْ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ سَيۡلَ ٱلۡعَرِمِ وَبَدَّلۡنَٰهُم بِجَنَّتَيۡهِمۡ جَنَّتَيۡنِ ذَوَاتَيۡ أُكُلٍ خَمۡطٖ وَأَثۡلٖ وَشَيۡءٖ مِّن سِدۡرٖ قَلِيلٖ
Parantu tyānnī tōṇḍa phiravilē, maga āmhī tyān̄cyāvara vēgavāna mahāpurācē (pāṇī) pāṭhavilē āṇi tyān̄cyā (hiravyā ṭavaṭavīta) bāgāṁaivajī dōna (aśā) bāgā dilyā, jyā svādāta kaḍavaṭa āṇi adhikānśa jhāḍē-jhuḍapē āṇi kāhī bōrīn̄cī jhāḍē asalēlyā hōtyā
Surah Saba, Verse 16
ذَٰلِكَ جَزَيۡنَٰهُم بِمَا كَفَرُواْۖ وَهَلۡ نُجَٰزِيٓ إِلَّا ٱلۡكَفُورَ
Āmhī tyān̄cyā kr̥taghnatēcā hā mōbadalā tyānnā dilā. Āmhī (aśī sakta) sajā mōṭhamōṭhyā kr̥taghna lōkānnāca dētō
Surah Saba, Verse 17
وَجَعَلۡنَا بَيۡنَهُمۡ وَبَيۡنَ ٱلۡقُرَى ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَا قُرٗى ظَٰهِرَةٗ وَقَدَّرۡنَا فِيهَا ٱلسَّيۡرَۖ سِيرُواْ فِيهَا لَيَالِيَ وَأَيَّامًا ءَامِنِينَ
Āṇi āmhī tyācyā va tyā vastīn̄cyā daramyāna, jyān̄cyāta āmhī sukha-samr̥d'dhī pradāna karūna ṭhēvalī hōtī. Kāhī vastyā dusaṟyā ṭhēvalyā hōtyā, jyā, mārgāvara disūna yēta hōtyā āṇi tyān̄cyāta cālaṇyācī (pravāsācī) ṭhikāṇē niścita kēlī hōtī, tyāta rātrī āṇi divasā śāntī surakṣāpūrvaka hiṇḍata phirata rāhā
Surah Saba, Verse 18
فَقَالُواْ رَبَّنَا بَٰعِدۡ بَيۡنَ أَسۡفَارِنَا وَظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ فَجَعَلۡنَٰهُمۡ أَحَادِيثَ وَمَزَّقۡنَٰهُمۡ كُلَّ مُمَزَّقٍۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّكُلِّ صَبَّارٖ شَكُورٖ
Parantu tyānnī dusaṟyāndā du'ā (prārthanā) kēlī kī hē āmacyā pālanakartyā! Āmacē pravāsa dūra dūraparyanta kara āṇi jyā'arthī tyānnī svataḥ āpalyā hātānnī āpalē vā'īṭa karūna ghētalē, yāstava āmhī tyānnā (jun'yā) kahāṇīcyā rūpāta karūna ṭākalē2 āṇi tyān̄cē tukaḍē tukaḍē karuna ṭākalēta3 niḥsanśaya, pratyēka sahanaśīla āṇi kr̥tajñaśīla māṇasākaritā yā (ghaṭanē) ta anēka niśāṇyā āhēta
Surah Saba, Verse 19
وَلَقَدۡ صَدَّقَ عَلَيۡهِمۡ إِبۡلِيسُ ظَنَّهُۥ فَٱتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقٗا مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Āṇi saitānānē tyān̄cyāviṣayī āpalā irādā (anumāna) kharā karūna dākhavilā, hē lōka (sarvacyā sarva) tyācē anuyāyī banalē, īmāna rākhaṇāṟyān̄cyā ēkā gaṭākhērīja
Surah Saba, Verse 20
وَمَا كَانَ لَهُۥ عَلَيۡهِم مِّن سُلۡطَٰنٍ إِلَّا لِنَعۡلَمَ مَن يُؤۡمِنُ بِٱلۡأٓخِرَةِ مِمَّنۡ هُوَ مِنۡهَا فِي شَكّٖۗ وَرَبُّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٍ حَفِيظٞ
Āṇi saitānācā tyān̄cyāvara kōṇatāhī dabāva (āṇi jōra) navhatā, parantu aśāsāṭhī kī āmhī tyā lōkānnā, jē ākhiratavara īmāna rākhatāta, tyā lōkāmmadhyē (cāṅgalyā prakārē) jāhīra karāvē, jē tyābābata sanśayagrasta āhēta, āṇi tumacā pālanakartā pratyēka gōṣṭīcā sanrakṣaka āhē
Surah Saba, Verse 21
قُلِ ٱدۡعُواْ ٱلَّذِينَ زَعَمۡتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ لَا يَمۡلِكُونَ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا لَهُمۡ فِيهِمَا مِن شِرۡكٖ وَمَا لَهُۥ مِنۡهُم مِّن ظَهِيرٖ
Sāṅgā kī allāhakhērīja jyān̄cā jyān̄cā tumhālā (upāsya asaṇyācā) bhrama āhē (tyā sarvānnā) hāka dyā. Tyān̄cyāpaikī nā kōṇālā ākāśāmmadhyē āṇi dharatīta kaṇā'itakāhī adhikāra āhē, nā tyān̄cā yā dōghānta kasalāhī his'sā āhē āṇi nā tyān̄cyāpaikī kōṇī allāhacā sahabhāgī āhē
Surah Saba, Verse 22
وَلَا تَنفَعُ ٱلشَّفَٰعَةُ عِندَهُۥٓ إِلَّا لِمَنۡ أَذِنَ لَهُۥۚ حَتَّىٰٓ إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمۡ قَالُواْ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمۡۖ قَالُواْ ٱلۡحَقَّۖ وَهُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡكَبِيرُ
Āṇi śiphārasa (cī du'ā - prārthanā) hī tyācyāsamōra kāhī lābha dēta nāhī, tyān̄cyākhērīja, jyān̄cyāsāṭhī anumānita asāvī. Yēthēparyanta kī, jēvhā tyān̄cyā hr̥dayātūna bhaya-dahaśata dūra kēlī jātē, tēvhā tē vicāratāta, tumacyā pālanakartyānē kāya sāṅgitalē? Uttara dētāta kī kharē sāṅgitalē āṇi tō mōṭhā uccatama āṇi mōṭhā mahāna āhē
Surah Saba, Verse 23
۞قُلۡ مَن يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ قُلِ ٱللَّهُۖ وَإِنَّآ أَوۡ إِيَّاكُمۡ لَعَلَىٰ هُدًى أَوۡ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ
Tyānnā vicārā kī tumhālā ākāśāmadhūna āṇi jaminītūna ājivikā kōṇa pōhacavitō? (Svataḥ) uttara dyā kī (mahāna) allāha! (Aikā) āmhī athavā tumhī, ēka tara niścitapaṇē mārgadarśanāvara āhē kinvā ughaḍa mārgabhraṣṭatēta āhē
Surah Saba, Verse 24
قُل لَّا تُسۡـَٔلُونَ عَمَّآ أَجۡرَمۡنَا وَلَا نُسۡـَٔلُ عَمَّا تَعۡمَلُونَ
Sāṅgā kī āmhī kēlēlyā aparādhāmbābata tumhālā kāhī vicāralē jāṇāra nāhī āṇi nā tumacyā karmānsambandhī āmhālā vicāralē jā'īla
Surah Saba, Verse 25
قُلۡ يَجۡمَعُ بَيۡنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفۡتَحُ بَيۡنَنَا بِٱلۡحَقِّ وَهُوَ ٱلۡفَتَّاحُ ٱلۡعَلِيمُ
(Tyānnā) khabaradāra karā kī āmhā sarvānnā āmacā pālanakartā ēkatra karūna maga āmacyā daramyāna satyāsaha phaisalā karīla āṇi tō phaisalā karaṇārā, sarva kāhī jāṇaṇārā āhē
Surah Saba, Verse 26
قُلۡ أَرُونِيَ ٱلَّذِينَ أَلۡحَقۡتُم بِهِۦ شُرَكَآءَۖ كَلَّاۚ بَلۡ هُوَ ٱللَّهُ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
Sāṅgā kī barē malāhī tyānnā dākhavā, jyānnā tumhī allāhacā sahabhāgī banavūna tyācyāsōbata sāmīla karīta āhāta. Asē kadāpi nāhī, kimbahunā tōca allāha āhē, jabaradasta va hikamataśālī
Surah Saba, Verse 27
وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا كَآفَّةٗ لِّلنَّاسِ بَشِيرٗا وَنَذِيرٗا وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ
Āṇi āmhī tumhālā sarva lōkāṅkaritā śubha samācāra aikaviṇārā āṇi khabaradāra karaṇārā banavūna pāṭhavilē āhē, parantu (kharī gōṣṭa aśī kī) adhikānśa lōka jāṇata nāhīta
Surah Saba, Verse 28
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
Āṇi vicāratāta kī tō vāyadā kēvhā pūrṇa hō'īla? Saccē asāla tara sāṅgā
Surah Saba, Verse 29
قُل لَّكُم مِّيعَادُ يَوۡمٖ لَّا تَسۡتَـٔۡخِرُونَ عَنۡهُ سَاعَةٗ وَلَا تَسۡتَقۡدِمُونَ
Uttara dyā, vāyadyācā divasa agadī niścita āhē, jyāpāsūna ēka kṣaṇa nā tumhī māgē haṭū śakatā, āṇi nā puḍhē jā'ū śakatā
Surah Saba, Verse 30
وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَن نُّؤۡمِنَ بِهَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ وَلَا بِٱلَّذِي بَيۡنَ يَدَيۡهِۗ وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلظَّـٰلِمُونَ مَوۡقُوفُونَ عِندَ رَبِّهِمۡ يَرۡجِعُ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ ٱلۡقَوۡلَ يَقُولُ ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ لَوۡلَآ أَنتُمۡ لَكُنَّا مُؤۡمِنِينَ
Āṇi kāphira (inkārī lōka) mhaṇālē, āmhī tara yā kura'ānāsa mānaṇārē nāhīta, nā yācyā pūrvīcyā granthānnā āṇi jara tumhī pāhilē asatē, jēvhā hē atyācārī āpalyā pālanakartyāsamōra ubhē, ēkamēkānvara dōṣārōpa ṭhēvata asatīla. Khālacyā darjācē lōka, ucca darjācyā lōkānnā mhaṇatīla, jara tumhī rāhilē nasatē tara (khātrīnē) āmhī īmāna rākhaṇārē asatō
Surah Saba, Verse 31
قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُوٓاْ أَنَحۡنُ صَدَدۡنَٰكُمۡ عَنِ ٱلۡهُدَىٰ بَعۡدَ إِذۡ جَآءَكُمۖ بَلۡ كُنتُم مُّجۡرِمِينَ
Hē ucca darjācē lōka tyā durbala lōkānnā uttara dētīla kī, kāya tumacyājavaḷa mārgadarśana yē'ūna pōhōcalyānantara āmhī tumhālā tyāpāsūna rōkhalē hōtē (nāhī), ulaṭa tumhī (svataḥ) atyācārī hōtē
Surah Saba, Verse 32
وَقَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ بَلۡ مَكۡرُ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ إِذۡ تَأۡمُرُونَنَآ أَن نَّكۡفُرَ بِٱللَّهِ وَنَجۡعَلَ لَهُۥٓ أَندَادٗاۚ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُاْ ٱلۡعَذَابَۚ وَجَعَلۡنَا ٱلۡأَغۡلَٰلَ فِيٓ أَعۡنَاقِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۖ هَلۡ يُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
(Āṇi yālā uttara dētānā) hē durbala lōka tyā ghamēṇḍī lōkānnā sāṅgatīla (muḷīca nāhī) kimbahunā rātrandivasa labāḍīnē āmhālā, allāhasōbata kupra karaṇyāsa āṇi tyācyāsōbata sahabhāgī ṭharaviṇyāsa tumacā ādēśa dēṇē, āmacyā bē'īmānīcē kāraṇa ṭharalē āṇi azābalā (śikṣā-yātanēlā) pāhatāca sarvacyā sarva manātalyā manāta lajjita hōta asatīla āṇi kāphirān̄cyā gaḷyāta āmhī tauka (jōkhaḍa) ṭākū, tyānnā kēvaḷa tyān̄cyā kr̥takarmān̄cā mōbadalā dilā jā'īla
Surah Saba, Verse 33
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا فِي قَرۡيَةٖ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتۡرَفُوهَآ إِنَّا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ
Āṇi āmhī jyā jyā vastīta ēkhādā khabaradāra karaṇārā pāṭhavilā, tēvhā tithalyā sukhasampanna avasthēcyā lōkānnī hēca mhaṭalē kī jyā gōṣṭīsaha tumhī pāṭhavilē gēlē āhāta, āmhī tyācā inkāra karaṇārē āhōta
Surah Saba, Verse 34
وَقَالُواْ نَحۡنُ أَكۡثَرُ أَمۡوَٰلٗا وَأَوۡلَٰدٗا وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ
Āṇi mhaṇālē kī āmhī dhana-sampattī āṇi santatī adhika bāḷagatō āṇi āmhālā azāba (śikṣā - yātanā) dilīca jāṇāra nāhī
Surah Saba, Verse 35
قُلۡ إِنَّ رَبِّي يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ
Sāṅgā kī mājhā pālanakartā, jyācyāsāṭhī icchitō rōjī (ājivikā) vyāpaka karatō, āṇi jyācyāsāṭhī icchitō taṅga (saṅkucita) karatō, parantu bahutēka lōka hē jāṇata nāhīta
Surah Saba, Verse 36
وَمَآ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُم بِٱلَّتِي تُقَرِّبُكُمۡ عِندَنَا زُلۡفَىٰٓ إِلَّا مَنۡ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا فَأُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ جَزَآءُ ٱلضِّعۡفِ بِمَا عَمِلُواْ وَهُمۡ فِي ٱلۡغُرُفَٰتِ ءَامِنُونَ
Āṇi tumacī dhana-sampattī āṇi santatī aśī gōṣṭa navhē kī tumhālā āmacyājavaḷa (darjānnī) nikaṭa karīla, parantu jyānnī īmāna rākhalē āṇi jē satkarma karīta rāhilē tara tyān̄cyāsāṭhī tyān̄cyā satkarmān̄cā duppaṭa mōbadalā āhē āṇi tē nirbhaya āṇi samādhānī hō'ūna un̄ca mahālāmmadhyē rāhatīla
Surah Saba, Verse 37
وَٱلَّذِينَ يَسۡعَوۡنَ فِيٓ ءَايَٰتِنَا مُعَٰجِزِينَ أُوْلَـٰٓئِكَ فِي ٱلۡعَذَابِ مُحۡضَرُونَ
Āṇi jē lōka āmacyā āyatīnnā avamānita karaṇyācyā dhāvapaḷīta magna rāhatāta tara aśāca lōkānnā azāba (śikṣā-yātanā) grasta karūna hajara kēlē jā'īla
Surah Saba, Verse 38
قُلۡ إِنَّ رَبِّي يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ وَيَقۡدِرُ لَهُۥۚ وَمَآ أَنفَقۡتُم مِّن شَيۡءٖ فَهُوَ يُخۡلِفُهُۥۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلرَّـٰزِقِينَ
Sāṅgā kī mājhā pālanakartā āpalyā dāsāmpaikī jyācyāsāṭhī icchitō rōjī (ājivikā) vyāpaka karatō, āṇi jyācyāsāṭhī icchitō taṅga (mōjūna māpūna) dētō āṇi tumhī jē kāhī allāhacyā mārgāta kharca karāla, allāha tyācā (purēpūra) mōbadalā pradāna karīla. Tō tara sarvānta uttama rōjī (ājivikā) pradāna karaṇārā āhē
Surah Saba, Verse 39
وَيَوۡمَ يَحۡشُرُهُمۡ جَمِيعٗا ثُمَّ يَقُولُ لِلۡمَلَـٰٓئِكَةِ أَهَـٰٓؤُلَآءِ إِيَّاكُمۡ كَانُواْ يَعۡبُدُونَ
Āṇi tyā sarvānnā allāha tyā divaśī ēkatra karūna phariśtyānnā vicārēla, kāya hē lōka tumacī upāsanā karīta hōtē
Surah Saba, Verse 40
قَالُواْ سُبۡحَٰنَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِمۖ بَلۡ كَانُواْ يَعۡبُدُونَ ٱلۡجِنَّۖ أَكۡثَرُهُم بِهِم مُّؤۡمِنُونَ
Tē mhaṇatīla, tū pavitra āhēsa, āṇi āmacā mitra - sanrakṣaka tara tū āhēsa, hē lōka navhēta. Hē tara jinnān̄cī upāsanā karata hōtē. Yān̄cyāpaikī bahutēkān̄cē tyān̄cyāvaraca īmāna hōtē
Surah Saba, Verse 41
فَٱلۡيَوۡمَ لَا يَمۡلِكُ بَعۡضُكُمۡ لِبَعۡضٖ نَّفۡعٗا وَلَا ضَرّٗا وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذُوقُواْ عَذَابَ ٱلنَّارِ ٱلَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ
Tēvhā āja tumacyāpaikī kōṇīhī, kōṇācyāhīkaritā (kaśāhī prakārē) lābha - hānī (pōhacaviṇyā) cā mālaka nasēla āṇi āmhī atyācārīnnā sāṅgū kī tyā āgīcī gōḍī cākhā, jilā tumhī khōṭē ṭharavita rāhilē
Surah Saba, Verse 42
وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٖ قَالُواْ مَا هَٰذَآ إِلَّا رَجُلٞ يُرِيدُ أَن يَصُدَّكُمۡ عَمَّا كَانَ يَعۡبُدُ ءَابَآؤُكُمۡ وَقَالُواْ مَا هَٰذَآ إِلَّآ إِفۡكٞ مُّفۡتَرٗىۚ وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلۡحَقِّ لَمَّا جَآءَهُمۡ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٞ
Āṇi jēvhā tyān̄cyāsamōra āmacyā spaṣṭa āyatī vācūna aikavilyā jātāta, tēvhā mhaṇatāta kī hā asā manuṣya āhē, jō tumhālā, tumacyā vāḍavaḍilān̄cyā upāsya daivatāmpāsūna rōkhū icchitō (yākhērīja āṇakhī kāhī nāhī) āṇi asē mhaṇatāta kī hā tara manānē racalēlā ārōpa āhē, āṇi satya tyān̄cyājavaḷa yē'ūna pōhōcalē tarīhī inkāra karaṇārē hēca mhaṇata rāhilē kī hī tara ughaḍa jādū āhē
Surah Saba, Verse 43
وَمَآ ءَاتَيۡنَٰهُم مِّن كُتُبٖ يَدۡرُسُونَهَاۖ وَمَآ أَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمۡ قَبۡلَكَ مِن نَّذِيرٖ
Āṇi yā (makkācyā rahivāśāṁ) nā, āmhī nā grantha pradāna karūna ṭhēvalē āhēta, jyānnā hē vācata asāvēta āṇi nā tyān̄cyājavaḷa tumacyāpūrvī kōṇī khabaradāra karaṇārā ālā
Surah Saba, Verse 44
وَكَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ وَمَا بَلَغُواْ مِعۡشَارَ مَآ ءَاتَيۡنَٰهُمۡ فَكَذَّبُواْ رُسُلِيۖ فَكَيۡفَ كَانَ نَكِيرِ
Āṇi yān̄cyāpūrvīcyā lōkānnīhī āmacyā gōṣṭīnnā khōṭē ṭharavilē hōtē. Āṇi tyānnā āmhī jē dē'ūna ṭhēvalē hōtē, tyācyā dahāvyā hiśśyāparyantahī hē pōhacalē nāhīta. Tēvhā, tyānnī mājhyā paigambarānnā khōṭē ṭharavilē, (maga pāhā) mājhyā śikṣā yātanēcī kitī (kaṭhōra) avasthā jhālī
Surah Saba, Verse 45
۞قُلۡ إِنَّمَآ أَعِظُكُم بِوَٰحِدَةٍۖ أَن تَقُومُواْ لِلَّهِ مَثۡنَىٰ وَفُرَٰدَىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّرُواْۚ مَا بِصَاحِبِكُم مِّن جِنَّةٍۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا نَذِيرٞ لَّكُم بَيۡنَ يَدَيۡ عَذَابٖ شَدِيدٖ
Sāṅgā kī mī tumhālā kēvaḷa ēkāca gōṣṭīcā upadēśa karatō kī tumhī allāhakaritā (prāmāṇikapaṇē, haṭṭa sōḍūna) dōna dōna miḷūna kinvā ēkaṭyā ēkaṭyānē ubhē rāhūna vicāra tara karā. Tumacyā yā sāthīdārālā kāhī vēḍa vagairē lāgalē nāhī. Tō tara tumhālā ēkā mōṭhyā (sakta) śikṣā - yātanēcyā yēṇyāpūrvī sāvadha karaṇārā āhē
Surah Saba, Verse 46
قُلۡ مَا سَأَلۡتُكُم مِّنۡ أَجۡرٖ فَهُوَ لَكُمۡۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٞ
Sāṅgā kī jō mōbadalā mī tumacyākaḍūna māgēna, tō tumacyākaritā āhē. Mājhā mōbadalā dēṇyācī jabābadārī allāhavara āhē, āṇi tō pratyēka gōṣṭīsa sākṣī āhē
Surah Saba, Verse 47
قُلۡ إِنَّ رَبِّي يَقۡذِفُ بِٱلۡحَقِّ عَلَّـٰمُ ٱلۡغُيُوبِ
Sāṅgā, mājhā pālanakartā satya (vahayī) avatarita karatō. Tō pratyēka lapalēlī gōṣṭa (gaiba) jāṇaṇārā āhē
Surah Saba, Verse 48
قُلۡ جَآءَ ٱلۡحَقُّ وَمَا يُبۡدِئُ ٱلۡبَٰطِلُ وَمَا يُعِيدُ
Sāṅgā, satya yē'ūna pōhōcalē. Asatyānē nā pahilyāndā ḍōkē vara kāḍhalē āṇi nā dusaṟyāndā ḍōkē vara kāḍhū śakēla
Surah Saba, Verse 49
قُلۡ إِن ضَلَلۡتُ فَإِنَّمَآ أَضِلُّ عَلَىٰ نَفۡسِيۖ وَإِنِ ٱهۡتَدَيۡتُ فَبِمَا يُوحِيٓ إِلَيَّ رَبِّيٓۚ إِنَّهُۥ سَمِيعٞ قَرِيبٞ
Sāṅgā kī jara mī mārgabhraṣṭa hō'īna tara mājhyā mārgabhraṣṭatēcē (saṅkaṭa) mājhyāvaraca āhē āṇi jara mī satya mārgāvara āhē tara tyā vahayīmuḷē jilā mājhā pālanakartā mājhyāvara avatarita karatō. Tō mōṭhā aikaṇārā, atiśaya nikaṭa āhē
Surah Saba, Verse 50
وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذۡ فَزِعُواْ فَلَا فَوۡتَ وَأُخِذُواْ مِن مَّكَانٖ قَرِيبٖ
Āṇi jara tumhī (tī vēḷa) pāhāla jēvhā hē kāphira ghābaralēlyā sthitīta phiratīla, maga paḷūna nighūna jāṇyācī kōṇatīhī avasthā (mārga) nasēla āṇi javaḷacyā ṭhikāṇāhūna dharalē jātīla
Surah Saba, Verse 51
وَقَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِهِۦ وَأَنَّىٰ لَهُمُ ٱلتَّنَاوُشُ مِن مَّكَانِۭ بَعِيدٖ
Āṇi tyā vēḷī mhaṇatīla kī āmhī yā (kura'ānā) vara imāna rākhalē āhē, parantu ēvaḍhyā dūracyā (apēkṣita vastū) kaśī hātī yē'ū śakatē
Surah Saba, Verse 52
وَقَدۡ كَفَرُواْ بِهِۦ مِن قَبۡلُۖ وَيَقۡذِفُونَ بِٱلۡغَيۡبِ مِن مَّكَانِۭ بَعِيدٖ
Āṇi yācyāpūrvī tara tyānnī yācā inkāra kēlā hōtā āṇi lāmbūnaca na pāhatā aṭakaḷīcē tīra cālavita rāhilē
Surah Saba, Verse 53
وَحِيلَ بَيۡنَهُمۡ وَبَيۡنَ مَا يَشۡتَهُونَ كَمَا فُعِلَ بِأَشۡيَاعِهِم مِّن قَبۡلُۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ فِي شَكّٖ مُّرِيبِۭ
Āṇi tyān̄cyā va tyān̄cyā icchā ākāṅkṣān̄cyā daramyāna āḍa paḍadā ṭākalā gēlā, jyā prakārē yāpūrvīhī yān̄cyāsārakhyānśī kēlē gēlē tē dēkhīla (yān̄cyāpramāṇēca) śaṅkā sanśayāta paḍalē hōtē
Surah Saba, Verse 54