Surah Az-Zumar - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
تَنزِيلُ ٱلۡكِتَٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ
Yā granthālā avatarita karaṇē allāhatarphē āhē, jō mōṭhā varcasvaśālī, āṇi hikamata bāḷagaṇārā āhē
Surah Az-Zumar, Verse 1
إِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ فَٱعۡبُدِ ٱللَّهَ مُخۡلِصٗا لَّهُ ٱلدِّينَ
Niḥsanśaya, āmhī hā grantha satyāsaha tumacyākaḍē avatarita kēlā āhē, tēvhā tumhī kēvaḷa allāhacīca bhaktī - upāsanā karā, tyācyācakaritā dīna (dharmā) lā viśud'dha karīta
Surah Az-Zumar, Verse 2
أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلۡخَالِصُۚ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبٞ كَفَّارٞ
Aikā! Allāhacyācakaritā viśud'dha (nirbhēḷa) upāsanā karaṇē āhē,1 āṇi jyā lōkānnī tyācyākhērīja avaliyā banavūna ṭhēvalē āhēta (āṇi asē mhaṇatāta) kī āmhī yān̄cī upāsanā kēvaḷa ēvaḍhyāsāṭhī karatō kī hē (bujurga, thōra) āmhālā allāhacyā nikaṭa karatīla, hē lōka jyā gōṣṭībābata matabhēda karīta āhēta, ticā (n'yāyasaṅgata) phaisalā allāha svataḥ karīla, khōṭyā āṇi kr̥taghna lōkānnā allāha mārga dākhavita nāhī
Surah Az-Zumar, Verse 3
لَّوۡ أَرَادَ ٱللَّهُ أَن يَتَّخِذَ وَلَدٗا لَّٱصۡطَفَىٰ مِمَّا يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ سُبۡحَٰنَهُۥۖ هُوَ ٱللَّهُ ٱلۡوَٰحِدُ ٱلۡقَهَّارُ
Jara allāhanē santatīca icchilī asatī, tara āpalyā nirmitīmadhūna jyālā icchilē asatē tyācī nivaḍa kēlī asatī (parantu) tō tara pavitra (vyaṅga-dōṣavirahita) āhē. Tōca allāha āhē ēka āṇi śaktī - sāmarthya rākhaṇārā
Surah Az-Zumar, Verse 4
خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۖ يُكَوِّرُ ٱلَّيۡلَ عَلَى ٱلنَّهَارِ وَيُكَوِّرُ ٱلنَّهَارَ عَلَى ٱلَّيۡلِۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ يَجۡرِي لِأَجَلٖ مُّسَمًّىۗ أَلَا هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡغَفَّـٰرُ
Khūpa cāṅgalyā pad'dhatīnē tyānē ākāśān̄cī āṇi dharatīcī nirmitī kēlī. Tō rātrīlā divasāvara āṇi divasālā rātrīvara guṇḍāḷatō āṇi tyānē sūrya va candrālā kāryarata kēlē āhē. Pratyēka nirdhārita avadhīparyanta cālata āhē. Viśvāsa karā kī tōca varcasvaśālī āṇi aparādhānnā māpha karaṇārā āhē
Surah Az-Zumar, Verse 5
خَلَقَكُم مِّن نَّفۡسٖ وَٰحِدَةٖ ثُمَّ جَعَلَ مِنۡهَا زَوۡجَهَا وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ ٱلۡأَنۡعَٰمِ ثَمَٰنِيَةَ أَزۡوَٰجٖۚ يَخۡلُقُكُمۡ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡ خَلۡقٗا مِّنۢ بَعۡدِ خَلۡقٖ فِي ظُلُمَٰتٖ ثَلَٰثٖۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ لَهُ ٱلۡمُلۡكُۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ فَأَنَّىٰ تُصۡرَفُونَ
Tyānē tumhā sarvānnā ēkāca jivāpāsūna nirmāṇa kēlē, maga tyāpāsūna tyācī jōḍī nirmāṇa kēlī āṇi tumacyākaritā janāvarāmpaikī āṭha jōḍē (nara-mādā) avatarita kēlē. Tō tumhālā tumacyā mātān̄cyā garbhāmadhyē ēkā svarūpānantara dusaṟyā svarupāta ghaḍavitō, tīna tīna andhārāmadhyē hāca allāha tumacā raba (svāmī va pālanakartā) āhē tyācyācakaritā rājyasattā āhē, tyācyākhērīja kōṇīhī upāsya nāhī. Maga tumhī kōṭhē bhaṭakata jāta āhāta
Surah Az-Zumar, Verse 6
إِن تَكۡفُرُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِيٌّ عَنكُمۡۖ وَلَا يَرۡضَىٰ لِعِبَادِهِ ٱلۡكُفۡرَۖ وَإِن تَشۡكُرُواْ يَرۡضَهُ لَكُمۡۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡرَىٰۚ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُم مَّرۡجِعُكُمۡ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَۚ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
Jara tumhī kr̥taghnatā karāla tara (lakṣāta ṭhēvā kī) allāha tumhā sarvāmpāsūna niḥspr̥ha āhē āṇi tō āpalyā dāsān̄cyā kr̥taghnatēnē khūśa nāhī āṇi jara tumhī kr̥tajñatā vyakta karāla tara tō tyāsa tumacyāsāṭhī pasanta karīla āṇi kōṇīhī kōṇācē ōjhē ucalaṇāra nāhī, maga tumhā sarvān̄cē parataṇē tumacyā pālanakartyākaḍēca āhē, tō tumhālā dākhavūna dē'īla, jē kāhī tumhī karata hōtē. Niḥsanśaya, tō manātalyā gōṣṭī dēkhīla jāṇatō
Surah Az-Zumar, Verse 7
۞وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيۡهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعۡمَةٗ مِّنۡهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدۡعُوٓاْ إِلَيۡهِ مِن قَبۡلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادٗا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦۚ قُلۡ تَمَتَّعۡ بِكُفۡرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلنَّارِ
Āṇi māṇasālā jēvhā ēkhādē duḥkha pōhōcatē, tēvhā tō khūpa dhyāna ēkavaṭūna āpalyā pālanakartyāsa pukāratō. Maga jēvhā allahā āpalyākaḍuna tyālā sukha pradāna karatō tō yācyāpūrvī jī du'ā - prārthanā karīta hōtā, tilā pūrṇapaṇē visaratō, āṇi allāhacē bhāgīdāra ṭharavū lāgatō. Jyādvārē (itarānnāhī) tyācyā mārgāpāsūna vicalita karāvē. (Tumhī) sāṅgā kī āpalyā kupra (satya-virōdhā) cā phāyadā āṇakhī kāhī divasa ucalūna ghyā, (śēvaṭī) tū jahannamavāsīmpaikī hōṇāra āhēsa
Surah Az-Zumar, Verse 8
أَمَّنۡ هُوَ قَٰنِتٌ ءَانَآءَ ٱلَّيۡلِ سَاجِدٗا وَقَآئِمٗا يَحۡذَرُ ٱلۡأٓخِرَةَ وَيَرۡجُواْ رَحۡمَةَ رَبِّهِۦۗ قُلۡ هَلۡ يَسۡتَوِي ٱلَّذِينَ يَعۡلَمُونَ وَٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَۗ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ
Kāya tō manuṣya, jō rātrīcyā vēḷī sajadā āṇi ubhē rāhaṇyācyā avasthēta upāsanā karaṇyāta ghālavita asēla, ākhiratacē bhaya bāḷagata asēla āṇi āpalyā pālanakartyācyā dayā - kr̥pēcī āsa bāḷagata asēla, āṇi tō, jō yācyā ulaṭa asēla, samāna asū śakatāta, barē hē sāṅgā kī vidvāna āṇi ajñānī dōghē samāna āhēta? Niḥsanśaya, bōdha tara tēca prāpta karatāta, jē bud'dhimāna asatīla
Surah Az-Zumar, Verse 9
قُلۡ يَٰعِبَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمۡۚ لِلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ فِي هَٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٞۗ وَأَرۡضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةٌۗ إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّـٰبِرُونَ أَجۡرَهُم بِغَيۡرِ حِسَابٖ
Sāṅgā, (allāha pharmāvitō) kī hē mājhyā īmāna rākhaṇāṟyā dāsānnō! Āpalyā pālanakartyācē bhaya bāḷagata rāhā. Jē yā jagāta satkarma karīta rāhatāta tyācyāsāṭhī uttama mōbadalā āhē āṇi allāhacī dharatī mōṭhī viśāla (vistr̥ta) āhē. Dhīra sanyama rākhaṇāṟyānnāca tyān̄cā purēpūra agaṇita mōbadalā dilā jātō
Surah Az-Zumar, Verse 10
قُلۡ إِنِّيٓ أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱللَّهَ مُخۡلِصٗا لَّهُ ٱلدِّينَ
(Tumhī) sāṅgā kī, malā hā ādēśa dilā gēlā āhē kī allāhacī aśā prakārē upāsanā karāvī kī tyācyācakaritā upāsanēlā viśud'dha (nirbhēḷa) karūna
Surah Az-Zumar, Verse 11
وَأُمِرۡتُ لِأَنۡ أَكُونَ أَوَّلَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ
Āṇi malā ādēśa dilā gēlā āhē kī mī sarvānta prathama ājñādhāraka (muslima) vhāvē
Surah Az-Zumar, Verse 12
قُلۡ إِنِّيٓ أَخَافُ إِنۡ عَصَيۡتُ رَبِّي عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ
Sāṅgā kī malā tara āpalyā pālanakartyā (allāha) cī avajñā karatānā mōṭhyā divasācyā azāba (śikṣā - yātanē) cē bhaya vāṭatē
Surah Az-Zumar, Verse 13
قُلِ ٱللَّهَ أَعۡبُدُ مُخۡلِصٗا لَّهُۥ دِينِي
Sāṅgā kī mī tara agadī sacōṭīnē (nikhālasapaṇē) kēvaḷa allāhacīca upāsanā karatō
Surah Az-Zumar, Verse 14
فَٱعۡبُدُواْ مَا شِئۡتُم مِّن دُونِهِۦۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡخَٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَأَهۡلِيهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ أَلَا ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡخُسۡرَانُ ٱلۡمُبِينُ
Tumhī tyācyākhērīja vāṭēla tyācī bhaktī - upāsanā karīta rāhā, sāṅgā kī vastutaḥ tōṭyāta tēca āhēta, jē svataḥlā āṇi āpalyā kuṭumbiyānnā kayāmatacyā divaśī hānīgrasta karatīla. Lakṣāta ṭhēvā, ughaḍa svarūpācā tōṭā hāca āhē
Surah Az-Zumar, Verse 15
لَهُم مِّن فَوۡقِهِمۡ ظُلَلٞ مِّنَ ٱلنَّارِ وَمِن تَحۡتِهِمۡ ظُلَلٞۚ ذَٰلِكَ يُخَوِّفُ ٱللَّهُ بِهِۦ عِبَادَهُۥۚ يَٰعِبَادِ فَٱتَّقُونِ
Tyānnā varūna-khālūna āgīcyā jvālā chatāsārakhyā jhākata asatīla. Hāca azāba hōya, jyāpāsūna allāha āpalyā dāsānnā bhaya dākhavita āhē. Hē mājhyā dāsānnō! Mājhē bhaya bāḷagata rāhā
Surah Az-Zumar, Verse 16
وَٱلَّذِينَ ٱجۡتَنَبُواْ ٱلطَّـٰغُوتَ أَن يَعۡبُدُوهَا وَأَنَابُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ لَهُمُ ٱلۡبُشۡرَىٰۚ فَبَشِّرۡ عِبَادِ
Āṇi jē lōka allāhakhērīja tāgūta (itarāṁ) cī upāsanā karaṇyāpāsūna alipta rāhilē āṇi tana-manapūrvaka allāhakaḍē ākarṣita rāhilē, tē śubha-samācārācē hakkadāra āhēta. Tēvhā mājhyā dāsānnā khūśakhabara aikavā
Surah Az-Zumar, Verse 17
ٱلَّذِينَ يَسۡتَمِعُونَ ٱلۡقَوۡلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحۡسَنَهُۥٓۚ أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ هَدَىٰهُمُ ٱللَّهُۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ
Jē lōka kathanāsa kāna lāvūna (lakṣyapūrvaka) aikatāta, maga jī mōṭhī cāṅgalī gōṣṭa asēla, ticyānusāra ācaraṇa karatāta, hēca tē lōka hōta, jyānnā allāhanē mārgadarśana kēlē āhē āṇi hēca lōka bud'dhimānahī āhēta
Surah Az-Zumar, Verse 18
أَفَمَنۡ حَقَّ عَلَيۡهِ كَلِمَةُ ٱلۡعَذَابِ أَفَأَنتَ تُنقِذُ مَن فِي ٱلنَّارِ
Barē, jyā māṇasālā azāba (śikṣē) cē pharmāna lāgū jhālē āhē tara kāya tumhī tyālā, jō jahannamadhyē āhē, sōḍavū śakatā
Surah Az-Zumar, Verse 19
لَٰكِنِ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ رَبَّهُمۡ لَهُمۡ غُرَفٞ مِّن فَوۡقِهَا غُرَفٞ مَّبۡنِيَّةٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ وَعۡدَ ٱللَّهِ لَا يُخۡلِفُ ٱللَّهُ ٱلۡمِيعَادَ
Mātra tē lōka, jē āpalyā pālanakartyācē bhaya bāḷagata rāhilē, tyān̄cyāsāṭhī ucca gharē āhēta. Jyān̄cyāvara dēkhīla majalē banalē āhēta āṇi tyān̄cyā khālī jalapravāha (jharē) vāhata āhēta. Hā allāhacā vāyadā āhē āṇi tō vacana bhaṅga karīta nāhī
Surah Az-Zumar, Verse 20
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَسَلَكَهُۥ يَنَٰبِيعَ فِي ٱلۡأَرۡضِ ثُمَّ يُخۡرِجُ بِهِۦ زَرۡعٗا مُّخۡتَلِفًا أَلۡوَٰنُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَىٰهُ مُصۡفَرّٗا ثُمَّ يَجۡعَلُهُۥ حُطَٰمًاۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكۡرَىٰ لِأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ
Kāya tumhī nāhī pāhilē kī allāha ākāśātūna pāṇī avatarita karatō āṇi tyāsa jaminīcyā jhaṟyāmmadhyē pōhacavitō, maga tyācyācadvārē anēka prakāracī śētī ugavitō, maga tī (śētē) sukatāta āṇi tumhī tyānnā pivaḷyā raṅgāta pāhatāta, maga tyān̄cā agadī curāḍā karūna ṭākatō. Yāta bud'dhimānāṅkaritā mōṭhā bōdha āhē
Surah Az-Zumar, Verse 21
أَفَمَن شَرَحَ ٱللَّهُ صَدۡرَهُۥ لِلۡإِسۡلَٰمِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٖ مِّن رَّبِّهِۦۚ فَوَيۡلٞ لِّلۡقَٰسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ أُوْلَـٰٓئِكَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ
Kāya tō manuṣya jyācī chātī (hr̥daya) allāhanē islāmakaritā khulī kēlīī āhē, tara tō āpalyā pālanakartyātarphē ēkā nūra (prakāśā) vara āhē, āṇi sarvanāśa āhē tyā lōkāṅkaritā, jyān̄cī hr̥dayē allāhacyā smaraṇānē (prabhāvita hōta nāhī, kimbahunā) kaṭhōra jhālī āhēta. Hē lōka pūrṇataḥ mārgabhraṣṭatēta paḍalē āhēta
Surah Az-Zumar, Verse 22
ٱللَّهُ نَزَّلَ أَحۡسَنَ ٱلۡحَدِيثِ كِتَٰبٗا مُّتَشَٰبِهٗا مَّثَانِيَ تَقۡشَعِرُّ مِنۡهُ جُلُودُ ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُمۡ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمۡ وَقُلُوبُهُمۡ إِلَىٰ ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ هُدَى ٱللَّهِ يَهۡدِي بِهِۦ مَن يَشَآءُۚ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٍ
Allāhanē sarvānta uttama vāṇī avatarita kēlī āhē, jō asā grantha āhē kī āpasāta miḷatājuḷatā āṇi vāranvāra punarāvr̥ttī kēlēlyā āyatīn̄cā āhē, jyādvārē tyā lōkān̄cyā śarīrān̄cā tharakāpa hōtō, jē āpalyā pālanakartyācē bhaya rākhatāta. Śēvaṭī tyān̄cī śarīrē āṇi hr̥dayē allāhacyā nāmaḥsmaraṇākaḍē (kōmala hō'ūna) jhukatāta. Hē āhē allāhacē mārgadarśana. Jyācyādvārē tō jyālā icchitō satya-mārgālā lāvatō, āṇi jyālā allāhaca mārgācā visara pāḍīla tara tyālā mārga dākhaviṇārā kōṇī nāhī
Surah Az-Zumar, Verse 23
أَفَمَن يَتَّقِي بِوَجۡهِهِۦ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ وَقِيلَ لِلظَّـٰلِمِينَ ذُوقُواْ مَا كُنتُمۡ تَكۡسِبُونَ
Barē, jō manuṣya kayāmatacyā divasācyā phāra adhika vā'īṭa śikṣā-yātanān̄cī ḍhāla āpalyā cēhaṟyālā banavila (tara aśā) atyācārī lōkānnā sāṅgitalē jā'īla kī āpalyā kr̥ta karmān̄cī gōḍī cākhā
Surah Az-Zumar, Verse 24
كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَأَتَىٰهُمُ ٱلۡعَذَابُ مِنۡ حَيۡثُ لَا يَشۡعُرُونَ
Tyān̄cyāpūrvī hō'ūna gēlēlyā lōkānnīhī khōṭē ṭharavilē, maga tyān̄cyāvara tēthūna azāba yē'ūna kōsaḷalā, jēthūna (yēṇyācē) tyānnā anumānahī navhatē
Surah Az-Zumar, Verse 25
فَأَذَاقَهُمُ ٱللَّهُ ٱلۡخِزۡيَ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
Āṇi allāhanē tyānnā yā jagācyā jīvanāta apamānācī gōḍī cākhavalī āṇi ajūna ākhiratacā ajāba tara mōṭhā sakta āṇi kaṭhōra āhē. Yā lōkānnī hē samajūna ghētalē asatē tara
Surah Az-Zumar, Verse 26
وَلَقَدۡ ضَرَبۡنَا لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٖ لَّعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ
Niścitaca āmhī yā kura'ānāta lōkāṅkaritā pratyēka prakāracē udāharaṇa sāṅgitalē āhē. Sambhavataḥ tyānnī bōdha prāpta karūna ghyāvā
Surah Az-Zumar, Verse 27
قُرۡءَانًا عَرَبِيًّا غَيۡرَ ذِي عِوَجٖ لَّعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ
Arabī bhāṣēta kura'āna āhē, jyāta kasalīhī vakratā nāhī, sambhavataḥ tyānnī sanyama (durācārāpāsūna aliptatā) aṅgikārāvā
Surah Az-Zumar, Verse 28
ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلٗا رَّجُلٗا فِيهِ شُرَكَآءُ مُتَشَٰكِسُونَ وَرَجُلٗا سَلَمٗا لِّرَجُلٍ هَلۡ يَسۡتَوِيَانِ مَثَلًاۚ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
Allāha ēka udāharaṇa nivēdana karīta āhē kī ēka asā manuṣya, jyāta anēka āpasāta bhinnatā rākhaṇārē bhāgīdāra āhēta āṇi dusarā tō manuṣya, jō phakta ēkācāca dāsa āhē. Kāya hē dōghē guṇavaiśiṣṭyāta ēkasamāna āhēta?1 Sarva praśansā allāhakaritā āhē. Vāstavika, tyān̄cyāpaikī adhikānśa lōka jāṇata nāhīta
Surah Az-Zumar, Verse 29
إِنَّكَ مَيِّتٞ وَإِنَّهُم مَّيِّتُونَ
Niḥsanśaya, svataḥ tumhālāhī mr̥tyu yē'īla āṇi hē sarva dēkhīla maraṇa pāvaṇāra āhēta
Surah Az-Zumar, Verse 30
ثُمَّ إِنَّكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ عِندَ رَبِّكُمۡ تَخۡتَصِمُونَ
Maga tumhī sarvacyā sarva kayāmatacyā divaśī āpalyā pālanakartyāsamōra taṇṭā-vivāda karāla
Surah Az-Zumar, Verse 31
۞فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن كَذَبَ عَلَى ٱللَّهِ وَكَذَّبَ بِٱلصِّدۡقِ إِذۡ جَآءَهُۥٓۚ أَلَيۡسَ فِي جَهَنَّمَ مَثۡوٗى لِّلۡكَٰفِرِينَ
Tyāhūna jāsta atyācārī kōṇa āhē, jō allāhacyā sambandhānē khōṭē bōlēla āṇi satya (dharma) tyācyājavaḷa ālā asatā, tō tyāsa khōṭē asalyācē sāṅgēla? Kāya aśā kāphirān̄cē ṭhikāṇa jahannama navhē
Surah Az-Zumar, Verse 32
وَٱلَّذِي جَآءَ بِٱلصِّدۡقِ وَصَدَّقَ بِهِۦٓ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُتَّقُونَ
Āṇi jē lōka satya (dharma) ghē'ūna ālē, āṇi jyānnī tyāsa satya jāṇalē, hēca lōka allāhacē bhaya bāḷagaṇārē āhēta
Surah Az-Zumar, Verse 33
لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمۡۚ ذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Tyān̄cyāsāṭhī, tyācyā pālanakartyājavaḷa tī pratyēka gōṣṭa āhē, jī tē icchitīla nēka sadācārī lōkān̄cā hāca mōbadalā āhē
Surah Az-Zumar, Verse 34
لِيُكَفِّرَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ أَسۡوَأَ ٱلَّذِي عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَهُمۡ أَجۡرَهُم بِأَحۡسَنِ ٱلَّذِي كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
Yāsāṭhī kī allāhanē tyān̄cyāpāsūna tyān̄cyā duṣkarmānnā dūra karāvē āṇi jī satkarmē tyānnī kēlī āhēta, tyān̄cā uttama mōbadalā tyānnā pradāna karāvā
Surah Az-Zumar, Verse 35
أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِكَافٍ عَبۡدَهُۥۖ وَيُخَوِّفُونَكَ بِٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦۚ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٖ
Kāya allāha āpalyā dāsāṅkaritā paryāpta nāhī? Hē lōka tumhālā allāhakhērīja itarān̄cē bhaya dākhavita āhēta, āṇi jyālā allāha mārgabhraṣṭa karīla, tyālā mārga dākhaviṇārā kōṇīhī nāhī
Surah Az-Zumar, Verse 36
وَمَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن مُّضِلٍّۗ أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِعَزِيزٖ ذِي ٱنتِقَامٖ
Āṇi jyālā allāha mārgadarśana pradāna karīla, tyālā kōṇī mārgabhraṣṭa karaṇārā nāhī. Kāya allāha varcasvaśālī āṇi pratiśōdha ghēṇāra nāhī
Surah Az-Zumar, Verse 37
وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلۡ أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ إِنۡ أَرَادَنِيَ ٱللَّهُ بِضُرٍّ هَلۡ هُنَّ كَٰشِفَٰتُ ضُرِّهِۦٓ أَوۡ أَرَادَنِي بِرَحۡمَةٍ هَلۡ هُنَّ مُمۡسِكَٰتُ رَحۡمَتِهِۦۚ قُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُۖ عَلَيۡهِ يَتَوَكَّلُ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ
Jara tumhī tyānnā vicārāla kī ākāśānnā va dharatīlā kōṇī nirmāṇa kēlē āhē, tara tē niścita hēca uttara dētīla kī allāhanē! Tumhī tyānnā sāṅgā kī, barē hē tara sāṅgā kī jyānnā tumhī allāhakhērīja pukāratā, jara allāha malā nukasāna pōhōcavū icchila, tara kāya hē tyācyā nukasānālā haṭavū śakatāta kinvā jara allāha mājhyāvara kr̥pā karū icchita asēla tara kāya hē tyācyā kr̥pēlā aḍavū śakatāta? (Tumhī) sāṅgā kī allāha (mahāna) malā purēsā āhē. Bharavasā rākhaṇārē tyācyāvaraca bharavasā rākhatāta
Surah Az-Zumar, Verse 38
قُلۡ يَٰقَوۡمِ ٱعۡمَلُواْ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمۡ إِنِّي عَٰمِلٞۖ فَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ
Sāṅgā kī, hē mājhyā janasamudāyā (um'mata) cyā lōkānnō! Tumhī āpalyā jāgī karma karīta rāhā, mī āpalyā jāgī karma karīta āhē.1 Lavakaraca tumhī (pariṇāma) jāṇūna ghyāla
Surah Az-Zumar, Verse 39
مَن يَأۡتِيهِ عَذَابٞ يُخۡزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيۡهِ عَذَابٞ مُّقِيمٌ
Kī kōṇāvara apamānita karaṇārā azāba avataratō āṇi kōṇāvara nirantara (kāyamasvarupī) apamānita karaṇārā azāba avatarita hōtō
Surah Az-Zumar, Verse 40
إِنَّآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ لِلنَّاسِ بِٱلۡحَقِّۖ فَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ فَلِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيۡهَاۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيۡهِم بِوَكِيلٍ
Niḥsanśaya, āmhī tumacyāvara satyāsaha hā grantha lōkānsāṭhī avatarita kēlā āhē, tēvhā jō manuṣya saraḷa mārgāvara yē'īla tara tē tyācyā svataḥcyā (phāyadyā) karitā āhē āṇi jō mārgabhraṣṭa hō'īla tara tyācyā mārgabhraṣṭatēcē ōjhē tyācyāca (śirā) vara āhē. Tumhī tyān̄cyābābata jabābadāra nāhī
Surah Az-Zumar, Verse 41
ٱللَّهُ يَتَوَفَّى ٱلۡأَنفُسَ حِينَ مَوۡتِهَا وَٱلَّتِي لَمۡ تَمُتۡ فِي مَنَامِهَاۖ فَيُمۡسِكُ ٱلَّتِي قَضَىٰ عَلَيۡهَا ٱلۡمَوۡتَ وَيُرۡسِلُ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمًّىۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَتَفَكَّرُونَ
Allāhaca jīvānnā (ātmyānnā) tyān̄cyā mr̥tyusamayī āṇi jyān̄cā mr̥tyu ālā nāhī tyānnā tyān̄cyā nidrāvasthēta kābīja karūna ghētō, maga jyān̄cyā mr̥tyucā ādēśa dilā gēlā āhē, tyānnā tō rōkhūna ghētō āṇi itara (ātmyānnā) ēkā nirdhārita vēḷēparyarnta sōḍūna dētō. Vicāra cintana karaṇāṟyānsāṭhī yāta niścitapaṇē anēka niśāṇyā āhēta
Surah Az-Zumar, Verse 42
أَمِ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُفَعَآءَۚ قُلۡ أَوَلَوۡ كَانُواْ لَا يَمۡلِكُونَ شَيۡـٔٗا وَلَا يَعۡقِلُونَ
Kāya tyā lōkānnī allāhakhērīja (dusaṟyānnā) śiphārasa karaṇārē nirdhārita karūna ṭhēvalē āhēta? (Tumhī) sāṅgā kī maga tē kāhīca hakka rākhata nasalē tarī āṇi kāhī akkala rākhata nasalē tarīhī
Surah Az-Zumar, Verse 43
قُل لِّلَّهِ ٱلشَّفَٰعَةُ جَمِيعٗاۖ لَّهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ ثُمَّ إِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ
Sāṅgā kī sarva śiphārasīn̄cā mālaka allāhaca āhē. Sarva ākāśān̄cē āṇi dharatīcē rājya tyācyācakaritā āhē, maga tumhī sarva tyācyācakaḍē paratavilē jāla
Surah Az-Zumar, Verse 44
وَإِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَحۡدَهُ ٱشۡمَأَزَّتۡ قُلُوبُ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِۖ وَإِذَا ذُكِرَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦٓ إِذَا هُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ
Āṇi jēvhā ēkamēva allāhacē varṇana kēlē jātē tēvhā tyā lōkān̄cī hr̥dayē tiraskāra karū lāgatāta, jē ākhiratavara īmāna rākhata nāhīta, āṇi jēvhā tyācyākhērīja (itarāṁ) cē varṇana kēlē jātē, tēvhā tyān̄cī hr̥dayē spaṣṭataḥ ānandita hōtāta
Surah Az-Zumar, Verse 45
قُلِ ٱللَّهُمَّ فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ عَٰلِمَ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ أَنتَ تَحۡكُمُ بَيۡنَ عِبَادِكَ فِي مَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ
(Tumhī) sāṅgā kī hē allāha! Ākāśānnā āṇi dharatīlā nirmāṇa karaṇāṟyā, lapalēlyā va ughaḍa gōṣṭī jāṇaṇāṟyā! Tūca āpalyā dāsān̄cyā daramyāna tyā gōṣṭīn̄cā phaisalā karaśīla, jyā gōṣṭīmmadhyē tē matabhēda karīta hōtē
Surah Az-Zumar, Verse 46
وَلَوۡ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ مَا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفۡتَدَوۡاْ بِهِۦ مِن سُوٓءِ ٱلۡعَذَابِ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ وَبَدَا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مَا لَمۡ يَكُونُواْ يَحۡتَسِبُونَ
Āṇi atyācārī lōkān̄javaḷa jara tē sarva kāhī asāvē jē dharatīvara āhē, āṇi tyāsōbata āṇakhī tēvaḍhēca asāvē tarī dēkhīla kaṭhōra śikṣā yātanēcyā mōbadalyāta kayāmatacyā divaśī hē sarva kāhī dē'ūna ṭākatīla, āṇi tyān̄cyāsamōra allāhatarphē asē jāhīra hō'īla jyācē tyānnī anumānahī kēlē navhatē
Surah Az-Zumar, Verse 47
وَبَدَا لَهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
Āṇi jē kāhī (karma) tyānnī kēlē hōtē, tyācī duṣpariṇatī tyān̄cyāvara ughaḍa hō'īla āṇi jyā gōṣṭīcī tē thaṭṭā uḍavita hōtē, tī tyānnā yē'ūna ghērīla
Surah Az-Zumar, Verse 48
فَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلۡنَٰهُ نِعۡمَةٗ مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمِۭۚ بَلۡ هِيَ فِتۡنَةٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
Māṇasālā jēvhā ēkhādē duḥkha yātanā pōhōcatē tēvhā tō āmhālā pukāratō, maga jēvhā āmhī tyālā āpalyātarphē ēkhādē sukhapradāna karatō, tēvhā mhaṇū lāgatō kī hē tara malā kēvaḷa āpalyā akkala huśārīmuḷē pradāna kēlē gēlē āhē, kimbahunā hī kasōṭī āhē, parantu tyān̄cyāpaikī bahutēka lōka hē jāṇata nāhīta
Surah Az-Zumar, Verse 49
قَدۡ قَالَهَا ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
Yān̄cyā pūrvīcē lōka dēkhīla hīca gōṣṭa bōlalē āhēta, tēvhā tyān̄cī kr̥ta karmē tyān̄cyā kāhīca upayōgī paḍalī nāhīta
Surah Az-Zumar, Verse 50
فَأَصَابَهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْۚ وَٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡ هَـٰٓؤُلَآءِ سَيُصِيبُهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْ وَمَا هُم بِمُعۡجِزِينَ
Maga tyān̄cyā (karmān̄cī) samasta duṣpariṇatī tyān̄cyāvara yē'ūna kōsaḷalī āṇi yān̄cyāpaikī jē durācārī āhēta, tyān̄cyā kr̥ta-karmān̄cī duṣpariṇatīhī ātā tyān̄cyāvara yē'ūna kōsaḷēla. Hē (āmhālā) parāsta karaṇārē nāhīta
Surah Az-Zumar, Verse 51
أَوَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ
Kāya tyānnā hē nāhī māhīta kī allāha jyācyāsāṭhī icchitō ājivikā vāḍhavitō āṇi jyācyāsāṭhī icchitō mōjūna māpūna dētō, īmāna rākhaṇāṟyāṅkaritā yāta mōṭhamōṭhyā niśāṇyā āhēta
Surah Az-Zumar, Verse 52
۞قُلۡ يَٰعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ أَسۡرَفُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ لَا تَقۡنَطُواْ مِن رَّحۡمَةِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِيعًاۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ
(Mājhyātarphē) sāṅgā kī, hē mājhyā dāsānnō! Jyānnī āpalyā prāṇānvara atyācāra kēlā āhē, tumhī allāhacyā kr̥pēpāsūna nirāśa hō'ū nakā. Niḥsanśaya, allāha samasta aparādhānnā māpha karatō. Vastutaḥ tō mōṭhā māpha karaṇārā, mōṭhā dayā karaṇārā āhē
Surah Az-Zumar, Verse 53
وَأَنِيبُوٓاْ إِلَىٰ رَبِّكُمۡ وَأَسۡلِمُواْ لَهُۥ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَكُمُ ٱلۡعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ
Āṇi tumhī sarva āpalyā pālanakartyākaḍē jhukā āṇi tyācē ājñāpālana karīta rāhā, yāpūrvī kī tumacyājavaḷa azāba yē'ūna pōhacāvā, maga tumacī madata na kēlī jāvī
Surah Az-Zumar, Verse 54
وَٱتَّبِعُوٓاْ أَحۡسَنَ مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُم مِّن رَّبِّكُم مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَكُمُ ٱلۡعَذَابُ بَغۡتَةٗ وَأَنتُمۡ لَا تَشۡعُرُونَ
Āṇi anusaraṇa karā tyā sarvānta uttama gōṣṭīcē, jī tumacyākaḍē tumacyā pālanakartyātarphē avatarita kēlī gēlī āhē, yāpūrvī kī tumacyāvara acānaka allāhacī śikṣā yātanā yāvī āṇi tumhālā khabarahī na vhāvī
Surah Az-Zumar, Verse 55
أَن تَقُولَ نَفۡسٞ يَٰحَسۡرَتَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِي جَنۢبِ ٱللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ ٱلسَّـٰخِرِينَ
(Asē na vhāvē kī) ēkhādyā māṇasānē mhaṇāvē kī, arērē! Khēda āhē yā gōṣṭīvara kī mī allāhacyā bābatīta sustī kēlī, kimbahunā mī thaṭṭā uḍaviṇāṟyāmmadhyēca rāhilō
Surah Az-Zumar, Verse 56
أَوۡ تَقُولَ لَوۡ أَنَّ ٱللَّهَ هَدَىٰنِي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُتَّقِينَ
Kinvā mhaṇāvē kī jara allāhanē malā mārga dākhavilā asatā tara mī dēkhīla allāhacē bhaya rākhaṇāṟyāmpaikī rāhilō asatō
Surah Az-Zumar, Verse 57
أَوۡ تَقُولَ حِينَ تَرَى ٱلۡعَذَابَ لَوۡ أَنَّ لِي كَرَّةٗ فَأَكُونَ مِنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Kinvā śikṣā yātanānnā pāhūna mhaṇū lāgāvē, kaśāhī prakārē mājhē parata jāṇē jhālē asatē tara mī dēkhīla nēka sadācārī lōkāmpaikī rāhilō asatō
Surah Az-Zumar, Verse 58
بَلَىٰ قَدۡ جَآءَتۡكَ ءَايَٰتِي فَكَذَّبۡتَ بِهَا وَٱسۡتَكۡبَرۡتَ وَكُنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
Kā nāhī? Niścitaca tumacyājavaḷa mājhyā āyatī pōhacalyā hōtyā jyānnā tū khōṭē ṭharavilē āṇi ghamēṇḍa (va garva) kēlā āṇi tū kāphira (satyavirōdhaka) lōkāmpaikīca hōtāsa
Surah Az-Zumar, Verse 59
وَيَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ تَرَى ٱلَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَى ٱللَّهِ وُجُوهُهُم مُّسۡوَدَّةٌۚ أَلَيۡسَ فِي جَهَنَّمَ مَثۡوٗى لِّلۡمُتَكَبِّرِينَ
Āṇi jyā lōkānnī allāhaviṣayī asatya racalē āhē, tara tumhī pāhāla kī kayāmatacyā divaśī tyān̄cē cēharē kāḷē jhālē asatīla. Kāya ghamēṇḍa karaṇāṟyān̄cē ṭhikāṇa jahannamamadhyē nāhī
Surah Az-Zumar, Verse 60
وَيُنَجِّي ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ بِمَفَازَتِهِمۡ لَا يَمَسُّهُمُ ٱلسُّوٓءُ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ
Āṇi jyā lōkānnī allāhacē bhaya (takavā) bāḷagalē, tyānnā allāha tyān̄cyā saphalatēsaha vācavila, tyānnā ēkhādē duḥkha sparśahī karū śakaṇāra nāhī āṇi nā tē kaśāhī prakārē duḥkhī hōtīla
Surah Az-Zumar, Verse 61
ٱللَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ وَكِيلٞ
Allāha samasta vastūn̄cā nirmāṇakartā āhē, āṇi tōca pratyēka vastūcā sanrakṣaka āhē
Surah Az-Zumar, Verse 62
لَّهُۥ مَقَالِيدُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ
Ākāśān̄cyā āṇi dharatīcyā cāvyān̄cā mālaka tōca āhēē jyā jyā lōkānnī allāhacyā āyatīn̄cā inkāra kēlā āhē, tēca nukasāna bhōgaṇārē āhēta
Surah Az-Zumar, Verse 63
قُلۡ أَفَغَيۡرَ ٱللَّهِ تَأۡمُرُوٓنِّيٓ أَعۡبُدُ أَيُّهَا ٱلۡجَٰهِلُونَ
(Tumhī) sāṅgā kī hē mūrkhānnō! Kāya tumhī malā, allāhakhērīja itarān̄cī upāsanā karaṇyāsa sāṅgatā
Surah Az-Zumar, Verse 64
وَلَقَدۡ أُوحِيَ إِلَيۡكَ وَإِلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكَ لَئِنۡ أَشۡرَكۡتَ لَيَحۡبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
Āṇi niḥsanśaya, tumacyākaḍ'̔ēhī āṇi tumacyāpūrvīcyā (sarva paigambarāṁ) kaḍ'̔ēhī vahayī kēlī gēlī āhē kī jara tumhī śirka (allāhakhērīja dusaṟyān̄cī bhaktī upāsanā) kēlyāsa, niścitaca tumacē sarva karma vāyā jā'īla āṇi khātrīnē tumhī nukasāna ucalaṇāṟyāmpaikī vhāla
Surah Az-Zumar, Verse 65
بَلِ ٱللَّهَ فَٱعۡبُدۡ وَكُن مِّنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ
Kimbahunā tumhī allāhacīca upāsanā karā āṇi kr̥tajñatā vyakta karaṇāṟyāmpaikī vhā
Surah Az-Zumar, Verse 66
وَمَا قَدَرُواْ ٱللَّهَ حَقَّ قَدۡرِهِۦ وَٱلۡأَرۡضُ جَمِيعٗا قَبۡضَتُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَٱلسَّمَٰوَٰتُ مَطۡوِيَّـٰتُۢ بِيَمِينِهِۦۚ سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ
Āṇi tyā lōkānnī, allāhacā jasā sanmāna karāyalā pāhijē hōtā tasā kēlā nāhī. Samasta dharatī, kayāmatacyā divaśī tyācyā muṭhīta asēla āṇi sampūrṇa ākāśa tyācyā ujavyā hātāta guṇḍāḷalēlē asēla tō mōṭhā pavitra āṇi ati ucca āhē, tyā pratyēka vastū (va gōṣṭī) pāsūna jilā lōka tyācā sahabhāgī ṭharavitāta
Surah Az-Zumar, Verse 67
وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا مَن شَآءَ ٱللَّهُۖ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخۡرَىٰ فَإِذَا هُمۡ قِيَامٞ يَنظُرُونَ
Āṇi sūra (kayāmatacā ārambha darśaviṇārā śaṅkha) phuṅkalā jā'īla, tēvhā ākāśāmmadhyē āṇi dharatīta astitvāta asaṇārē sarva bēśud'dha hō'ūna kōsaḷatīla tathāpi jyālā allāha icchila (tō salāmata rāhīla), maga dusaṟyāndā sūra phuṅkalā jā'īla tēvhā tē acānaka ubhē rāhūna pāhū lāgatīla
Surah Az-Zumar, Verse 68
وَأَشۡرَقَتِ ٱلۡأَرۡضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ ٱلۡكِتَٰبُ وَجِاْيٓءَ بِٱلنَّبِيِّـۧنَ وَٱلشُّهَدَآءِ وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡحَقِّ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ
Āṇi dharatī āpalyā pālanakartyācyā divya tējānē lakhkha cakākēla. Karma-lēkha sādara kēlē jātīla. Paigambarānnā āṇi sākṣīnnā āṇalē jā'īla āṇi lōkān̄cyā daramyāna n'yāyapūrvaka phaisalē kēlē jātīla āṇi tyān̄cyāvara atyācāra kēlā jāṇāra nāhī
Surah Az-Zumar, Verse 69
وَوُفِّيَتۡ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا عَمِلَتۡ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَا يَفۡعَلُونَ
Āṇi jyā māṇasānē jē kāhī kēlē āhē tē tyālā pūrṇapaṇē dilē jā'īla āṇi lōka jē kāhī karīta āhēta tē tō cāṅgalyā prakārē jāṇatō
Surah Az-Zumar, Verse 70
وَسِيقَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ زُمَرًاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوهَا فُتِحَتۡ أَبۡوَٰبُهَا وَقَالَ لَهُمۡ خَزَنَتُهَآ أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ رُسُلٞ مِّنكُمۡ يَتۡلُونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِ رَبِّكُمۡ وَيُنذِرُونَكُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَاۚ قَالُواْ بَلَىٰ وَلَٰكِنۡ حَقَّتۡ كَلِمَةُ ٱلۡعَذَابِ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ
Āṇi kāphirān̄cē jhuṇḍacyā jhuṇḍa jahannamakaḍē hākata nēlē jātīla jēvhā tē ticyājavaḷa pōhacatīla, ticē daravājē tyān̄cyāsāṭhī ughaḍalē jātīla āṇi tithalē rakṣaka tyānnā vicāratīla kī kāya tumacyā javaḷa tumacyācamadhūna rasūla (sandēśavāhaka) ālē navhatē? Jē tumhālā tumacyā pālanakartyān̄cyā āyatī vācūna aikavita hōtē āṇi tumhālā yā divasācyā bhēṭībābata sāvadha karīta hōtē. Hē uttara dētīla kī hōya! Kā nāhī? Parantu azāba (śikṣā yātanē) cē pharmāna kāphirānnā (śēvaṭī) lāgū jhālē
Surah Az-Zumar, Verse 71
قِيلَ ٱدۡخُلُوٓاْ أَبۡوَٰبَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَاۖ فَبِئۡسَ مَثۡوَى ٱلۡمُتَكَبِّرِينَ
Pharmāvilē jā'īla, ātā jahannamacyā daravājyāmmadhyē dākhala vhā jithē tē nēhamī rāhatīla, tēvhā avajñākārī lōkān̄cē ṭhikāṇa mōṭhē vā'īṭa āhē
Surah Az-Zumar, Verse 72
وَسِيقَ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ رَبَّهُمۡ إِلَى ٱلۡجَنَّةِ زُمَرًاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوهَا وَفُتِحَتۡ أَبۡوَٰبُهَا وَقَالَ لَهُمۡ خَزَنَتُهَا سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمۡ طِبۡتُمۡ فَٱدۡخُلُوهَا خَٰلِدِينَ
Āṇi jē lōka āpalyā pālanakartyācē bhaya rākhata hōtē, tyān̄cē samūhacyā samūha jannatakaḍē pāṭhavilē jātīla, yēthēparyarnta kī jēvhā tē jannatajavaḷa pōhōcatīla āṇi daravājē ughaḍalē jātīla,1 āṇi tithalē rakṣaka tyānnā mhaṇatīla kī tumacyāvara salāma asō, tumhī khūśa rāhā. Tara tumhī yān̄cyāta sadaivakāḷākaritā yā
Surah Az-Zumar, Verse 73
وَقَالُواْ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي صَدَقَنَا وَعۡدَهُۥ وَأَوۡرَثَنَا ٱلۡأَرۡضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ ٱلۡجَنَّةِ حَيۡثُ نَشَآءُۖ فَنِعۡمَ أَجۡرُ ٱلۡعَٰمِلِينَ
Āṇi hē mhaṇatīla kī, ābhārī āhōta allāhacē, jyānē āpalā vāyadā pūrṇa kēlā, āṇi āmhālā yā dharatīcā vārasa banavilē kī jannatamadhyē vāṭēla tithē rāhāvē. Tēvhā satkarma karaṇāṟyān̄cā kitī cāṅgalā mōbadalā āhē
Surah Az-Zumar, Verse 74
وَتَرَى ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ حَآفِّينَ مِنۡ حَوۡلِ ٱلۡعَرۡشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمۡدِ رَبِّهِمۡۚ وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡحَقِّۚ وَقِيلَ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Āṇi tumhī phariśtyānnā allāhacyā arśa (sinhāsanā) bhōvatī ghērā banavita, āpalyā pālanakartyācī praśansā āṇi pāvitryācē guṇagāna karatānā pāhāla, 1 āṇi tyān̄cyā daramyāna n'yāyapūrṇa phaisalā kēlā jā'īla, āṇi sāṅgitalē jā'īla kī samasta praśansā allāhakaritāca āhē, jō samasta viśvācā svāmī va pālanakartā āhē
Surah Az-Zumar, Verse 75