Surah Ghafir - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
حمٓ
Hā. Mīma
Surah Ghafir, Verse 1
تَنزِيلُ ٱلۡكِتَٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡعَلِيمِ
Yā granthācē avatarita karaṇē, tyā allāhatarphē āhē jō varcasvaśālī āṇi jñāna bāḷagaṇārā āhē
Surah Ghafir, Verse 2
غَافِرِ ٱلذَّنۢبِ وَقَابِلِ ٱلتَّوۡبِ شَدِيدِ ٱلۡعِقَابِ ذِي ٱلطَّوۡلِۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ إِلَيۡهِ ٱلۡمَصِيرُ
Aparādhānnā māpha karaṇārā āṇi taubā (kṣamā -yātanā) kabūla karaṇārā, kaṭhōra śikṣā - yātanā dēṇārā, upakāra (kr̥pā) āṇi sāmarthya bāḷagaṇārā, jyācyākhērīja kōṇī upāsya nāhī, tyācyācakaḍē paratāvayācē āhē
Surah Ghafir, Verse 3
مَا يُجَٰدِلُ فِيٓ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فَلَا يَغۡرُرۡكَ تَقَلُّبُهُمۡ فِي ٱلۡبِلَٰدِ
Allāhacyā āyatīmmadhyē tēca lōka vāda ghālatāta, jē kāphira āhēta tēvhā tyā lōkān̄cē śaharāmmadhyē hiṇḍaṇē phiraṇē tumhālā dhōkyāta na ṭākāvē
Surah Ghafir, Verse 4
كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٖ وَٱلۡأَحۡزَابُ مِنۢ بَعۡدِهِمۡۖ وَهَمَّتۡ كُلُّ أُمَّةِۭ بِرَسُولِهِمۡ لِيَأۡخُذُوهُۖ وَجَٰدَلُواْ بِٱلۡبَٰطِلِ لِيُدۡحِضُواْ بِهِ ٱلۡحَقَّ فَأَخَذۡتُهُمۡۖ فَكَيۡفَ كَانَ عِقَابِ
Tyān̄cyāpūrvī nūhacyā janasamūhānē āṇi tyān̄cyā nantaracyā itara janasamūhānnī dēkhīla khōṭē ṭharavilē hōtē āṇi pratyēka janasamudāyānē āpalyā paigambarālā bandista banaviṇyācā irādā kēlā āṇi asatyādva'ārē haṭavādīpaṇā kēlā, yāsāṭhī kī tyādvārē satyālā naṣṭa karūna ṭākāvē, tēvhā mī tyānnā pakaḍīta ghētalē, tara baghā kaśī hōtī mājhī śikṣā
Surah Ghafir, Verse 5
وَكَذَٰلِكَ حَقَّتۡ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَنَّهُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ
Āṇi yā prakārē tumacyā pālanakartyācē pharmāna lōkānvarahī lāgū jhālē. Jyānnī kupra (inkāra) kēlā kī tē jahannamī āhēta
Surah Ghafir, Verse 6
ٱلَّذِينَ يَحۡمِلُونَ ٱلۡعَرۡشَ وَمَنۡ حَوۡلَهُۥ يُسَبِّحُونَ بِحَمۡدِ رَبِّهِمۡ وَيُؤۡمِنُونَ بِهِۦ وَيَسۡتَغۡفِرُونَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْۖ رَبَّنَا وَسِعۡتَ كُلَّ شَيۡءٖ رَّحۡمَةٗ وَعِلۡمٗا فَٱغۡفِرۡ لِلَّذِينَ تَابُواْ وَٱتَّبَعُواْ سَبِيلَكَ وَقِهِمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ
Arśa (allāhacyā sinhāsanā) lā ucalūna dharaṇārē āṇi tyācyābhōvatī asaṇārē phariśtē āpalyā pālanakartyācyā pavitratēcē guṇagāna, praśansēsaha karatāta āṇi tyācyāvara īmāna rākhatāta āṇi īmāna rākhaṇāṟyānsāṭhī kṣamā - yācanēcī prārthanā karatāta, (mhaṇatāta) kī hē āmacyā svāmī va pālanakartyā! Tū pratyēka gōṣṭīlā āpalyā dayā āṇi jñānānē ghērūna ṭhēvalē āhē, tēvhā tū tyānnā māpha kara, jē māphī māgatīla āṇi tujhyā mārgācē anusaraṇa karatīla, āṇi tū tyānnā jahannamacyā śikṣā - yātanēpāsūnahī surakṣita ṭhēva
Surah Ghafir, Verse 7
رَبَّنَا وَأَدۡخِلۡهُمۡ جَنَّـٰتِ عَدۡنٍ ٱلَّتِي وَعَدتَّهُمۡ وَمَن صَلَحَ مِنۡ ءَابَآئِهِمۡ وَأَزۡوَٰجِهِمۡ وَذُرِّيَّـٰتِهِمۡۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
Hē āmacyā pālanakartyā! Tū tyānnā sadaivakāḷa rāhaṇāṟyā jannatīmmadhyē madhyē dākhala kara, jyān̄cā tū tyānnā vāyadā dilā āhēsa, āṇi tyān̄cyā vāḍavaḍīla āṇi patn'yā āṇi santatīpaikī (hī) tyā sarvānnā jē nēka sadācārī āhēta. Niḥsanśaya, tū jabaradasta va hikamataśālī āhē
Surah Ghafir, Verse 8
وَقِهِمُ ٱلسَّيِّـَٔاتِۚ وَمَن تَقِ ٱلسَّيِّـَٔاتِ يَوۡمَئِذٖ فَقَدۡ رَحِمۡتَهُۥۚ وَذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
Āṇi tyānnā kukarmāmpāsūnahī surakṣita ṭhēva (kharī gōṣṭa aśī kī) tyā divaśī jyālā tū duṣkarmāpāsūna vācavūna ghētalē, tyācyāvara tū niścitaca dayā - kr̥pā kēlīsa āṇi sarvānta mōṭhī saphalatā hīca āhē
Surah Ghafir, Verse 9
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُنَادَوۡنَ لَمَقۡتُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُ مِن مَّقۡتِكُمۡ أَنفُسَكُمۡ إِذۡ تُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلۡإِيمَٰنِ فَتَكۡفُرُونَ
Niḥsanśaya, jyā lōkānnī kupra (inkāra) kēlā, tyānnā mōṭhyā āvājānē sāṅgitalē jā'īla kī niścitaca allāhacē tumacyāvara nārāja hōṇē tyāhūna phāra jāsta āhē, jē tumhī nārāja hōta hōtē āpalyā manānē, jēvhā tumhālā īmānākaḍē bōlavilē jāta hōtē, maga tumhī kupra (inkāra) karū lāgata asata
Surah Ghafir, Verse 10
قَالُواْ رَبَّنَآ أَمَتَّنَا ٱثۡنَتَيۡنِ وَأَحۡيَيۡتَنَا ٱثۡنَتَيۡنِ فَٱعۡتَرَفۡنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلۡ إِلَىٰ خُرُوجٖ مِّن سَبِيلٖ
(Tē) mhaṇatīla, hē āmacyā pālanakartyā! Tū āmhālā dusaṟyāndā mr̥tyu dilā āṇi dusaṟyāndāca jivanta kēlē, ātā āmhī āpalē aparādha kabūla karatō. Tara kāya ātā ēkhādā mārga bāhēra paḍaṇyācāhī āhē
Surah Ghafir, Verse 11
ذَٰلِكُم بِأَنَّهُۥٓ إِذَا دُعِيَ ٱللَّهُ وَحۡدَهُۥ كَفَرۡتُمۡ وَإِن يُشۡرَكۡ بِهِۦ تُؤۡمِنُواْۚ فَٱلۡحُكۡمُ لِلَّهِ ٱلۡعَلِيِّ ٱلۡكَبِيرِ
Hī śikṣā tumhālā ēvaḍhyāsāṭhī āhē kī jēvhā kēvaḷa ēkamēva allāhakaḍē bōlāvilē jāta asē, tēvhā tumhī inkāra karīta āṇi jara tyācyāsōbata dusaṟyā kōṇālā sahabhāgī karūna ghētalē jāta asē, tēvhā tumhī mān'ya karūna ghēta,1 tēvhā ātā phaisalā, sarvōcca āṇi sarvaśrēṣṭha allāhacāca āhē
Surah Ghafir, Verse 12
هُوَ ٱلَّذِي يُرِيكُمۡ ءَايَٰتِهِۦ وَيُنَزِّلُ لَكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ رِزۡقٗاۚ وَمَا يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَن يُنِيبُ
Tōca hōya jō tumhālā āpalyā niśāṇyā dākhavitō, āṇi tumacyāsāṭhī ākāśātūna rōjī (ājivikā) avatarita karatō. Bōdha kēvaḷa tēca grahaṇa karatāta, jē (allāhakaḍē) jhukatāta
Surah Ghafir, Verse 13
فَٱدۡعُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَٰفِرُونَ
Tumhī allāhalā pukārata rāhā, tyācyāsāṭhī dīna (dharmā) lā nikhālasa karūna, maga tē kāphirānnā kitīhī apriya vāṭō
Surah Ghafir, Verse 14
رَفِيعُ ٱلدَّرَجَٰتِ ذُو ٱلۡعَرۡشِ يُلۡقِي ٱلرُّوحَ مِنۡ أَمۡرِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ لِيُنذِرَ يَوۡمَ ٱلتَّلَاقِ
Ati ucca darjā bāḷagaṇārā arśa (īśasinhāsanā) cā svāmī. Tō āpalyā dāsāmpaikī jyācyāvara icchitō, vahayī (prakāśanā) avatarita karatō, yāsāṭhī kī tyānē bhēṭīcyā divaśāpāsūna khabaradāra karāvē
Surah Ghafir, Verse 15
يَوۡمَ هُم بَٰرِزُونَۖ لَا يَخۡفَىٰ عَلَى ٱللَّهِ مِنۡهُمۡ شَيۡءٞۚ لِّمَنِ ٱلۡمُلۡكُ ٱلۡيَوۡمَۖ لِلَّهِ ٱلۡوَٰحِدِ ٱلۡقَهَّارِ
Jyā divaśī sarva lōka jāhīra hōtīla, tyān̄cī kōṇatīhī gōṣṭa allāhapāsūna lapūna rāhaṇāra nāhī. Āja kōṇācē rājya āhē? Kēvaḷa ēkamēva'āṇi jabaradasta aśā allāhacē
Surah Ghafir, Verse 16
ٱلۡيَوۡمَ تُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡۚ لَا ظُلۡمَ ٱلۡيَوۡمَۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ
Āja pratyēka jīvālā tyācyā kr̥ta-karmācā mōbadalā dilā jā'īla, āja (kaśāhī prakāracā) atyācāra nāhī. Niḥsanśaya, allāha lavakaraca hiśōba ghēṇāra āhē
Surah Ghafir, Verse 17
وَأَنذِرۡهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡأٓزِفَةِ إِذِ ٱلۡقُلُوبُ لَدَى ٱلۡحَنَاجِرِ كَٰظِمِينَۚ مَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنۡ حَمِيمٖ وَلَا شَفِيعٖ يُطَاعُ
Āṇi tyānnā phāra javaḷa yēṇāṟyā (kayāmata) viṣayī sāvadha karā, jēvhā hr̥dayē gaḷyāparyarnta pōhacatīla āṇi sarva śānta rāhatīla, atyācārīn̄cā nā kōṇī mitra asēla āṇi nā śiphārasa karaṇārā kī jyācē mhaṇaṇē mān'ya kēlē jāvē
Surah Ghafir, Verse 18
يَعۡلَمُ خَآئِنَةَ ٱلۡأَعۡيُنِ وَمَا تُخۡفِي ٱلصُّدُورُ
Tō ḍōḷyān̄cyā bē'īmānīlā āṇi chātī (hr̥dayā) cyā lapalēlyā gōṣṭīnnā (cāṅgalyā prakārē) jāṇatō
Surah Ghafir, Verse 19
وَٱللَّهُ يَقۡضِي بِٱلۡحَقِّۖ وَٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَقۡضُونَ بِشَيۡءٍۗ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ
Āṇi sarvaśrēṣṭha allāha agadī ucita phaisalā karēla, āṇi tyācyākhērīja jyānnā jyānnā hē lōka pukāratāta tē kōṇatyāhī gōṣṭīcā phaisalā karū śakata nāhī. Niḥsanśaya, allāha cāṅgalyā prakārē aikaṇārā āṇi cāṅgalyā prakārē pāhaṇārā āhē
Surah Ghafir, Verse 20
۞أَوَلَمۡ يَسِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَيَنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ كَانُواْ مِن قَبۡلِهِمۡۚ كَانُواْ هُمۡ أَشَدَّ مِنۡهُمۡ قُوَّةٗ وَءَاثَارٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ بِذُنُوبِهِمۡ وَمَا كَانَ لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن وَاقٖ
Kāya hē lōka jaminīvara hiṇḍalē phiralē nāhīta kī tyānnī pāhilē asatē kī jē lōka yān̄cyāpūrvī hō'ūna gēlē tyān̄cā pariṇāma (anta) kasā jhālā. Tē śaktī āṇi sāmarthya āṇi dharatīvara āpalī smarakē sōḍūna jāṇyācyā ādhārāvara yān̄cyā tulanēta khūpa jāsta hōtē, tarīhī allāhanē tyānnā tyān̄cyā aparādhāmpāyī dharalē āṇi asā kōṇī hō'ūna gēlā nāhī jyānē tyānnā allāhacyā śikṣā - yātanāmpāsūna vācavūna ghētalē asatē
Surah Ghafir, Verse 21
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانَت تَّأۡتِيهِمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَكَفَرُواْ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ قَوِيّٞ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
Hē yā kāraṇāstava kī tyān̄cyājavaḷa tyān̄cē paigambara camatkāra (mōjijē) ghē'ūna yēta hōtē, tēvhā tē inkāra karīta asata, maga allāha tyānnā pakaḍīta ghēta asē. Niḥsanśaya, tō mōṭhā śaktiśālī āṇi sakta śikṣā - yātanā dēṇārā āhē
Surah Ghafir, Verse 22
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَا وَسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٍ
Āṇi āmhī mūsā (alai.) Lā āpalyā āyatī (niśāṇyā) āṇi spaṣṭa pramāṇānsaha pāṭhavilē
Surah Ghafir, Verse 23
إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَهَٰمَٰنَ وَقَٰرُونَ فَقَالُواْ سَٰحِرٞ كَذَّابٞ
Phira'auna āṇi hāmāna āṇi kārūnakaḍē, tēvhā tē mhaṇālē kī (hā tara) jādūgāra āṇi khōṭāraḍā āhē
Surah Ghafir, Verse 24
فَلَمَّا جَآءَهُم بِٱلۡحَقِّ مِنۡ عِندِنَا قَالُواْ ٱقۡتُلُوٓاْ أَبۡنَآءَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ وَٱسۡتَحۡيُواْ نِسَآءَهُمۡۚ وَمَا كَيۡدُ ٱلۡكَٰفِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَٰلٖ
Tara jēvhā tyān̄cyājavaḷa mūsā (alai.) Āmacyātarphē satya (dharma) ghē'ūna ālē, tēvhā tē mhaṇālē kī yācyāsōbata jē īmāna rākhaṇārē āhēta, tyān̄cyā putrānnā ṭhāra mārūna ṭākā āṇi kan'yānnā jivanta ṭhēvā, āṇi kāphirān̄cē jē nimitta āhē tē mārgabhraṣṭatēvaraca āhē
Surah Ghafir, Verse 25
وَقَالَ فِرۡعَوۡنُ ذَرُونِيٓ أَقۡتُلۡ مُوسَىٰ وَلۡيَدۡعُ رَبَّهُۥٓۖ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُبَدِّلَ دِينَكُمۡ أَوۡ أَن يُظۡهِرَ فِي ٱلۡأَرۡضِ ٱلۡفَسَادَ
Āṇi phira'auna mhaṇālā kī malā sōḍā kī mī mūsālā mārūna ṭākāvē āṇi tyānē āpalyā pālanakartyālā pukārāvē. Malā tara hī bhītī vāṭatē kī yānē kadācita tumacā dīna (dharma) badalūna na ṭākāvā kinvā dēśāta ēkhādā phāra mōṭhā utpāta (phasāda) nirmāṇa na karāvā
Surah Ghafir, Verse 26
وَقَالَ مُوسَىٰٓ إِنِّي عُذۡتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُم مِّن كُلِّ مُتَكَبِّرٖ لَّا يُؤۡمِنُ بِيَوۡمِ ٱلۡحِسَابِ
Āṇi mūsā (alai.) Mhaṇālē kī mī āpalyā va tumacyā pālanakartyācyā śaraṇāta yētō, tyā pratyēka gharmēḍī māṇasācyā (upadravā) pāsūna jō (karmān̄cyā) hiśōbācyā divasāvara īmāna rākhata nāhī
Surah Ghafir, Verse 27
وَقَالَ رَجُلٞ مُّؤۡمِنٞ مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَكۡتُمُ إِيمَٰنَهُۥٓ أَتَقۡتُلُونَ رَجُلًا أَن يَقُولَ رَبِّيَ ٱللَّهُ وَقَدۡ جَآءَكُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ مِن رَّبِّكُمۡۖ وَإِن يَكُ كَٰذِبٗا فَعَلَيۡهِ كَذِبُهُۥۖ وَإِن يَكُ صَادِقٗا يُصِبۡكُم بَعۡضُ ٱلَّذِي يَعِدُكُمۡۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ مُسۡرِفٞ كَذَّابٞ
Āṇi ēkā īmāna rākhaṇāṟyā māṇasānē jō phira'aunacyā kuṭumbiyāmpaikī hōtā, āṇi āpalē īmāna lapavūna hōtā, mhaṇālā kī kāya tumhī ēkā māṇasālā kēvaḷa yā gōṣṭībaddala ṭhāra karū icchitā kī tō mhaṇatō kī mājhā svāmī va pālanakartā allāha āhē āṇi tumacyā pālanakartyātarphē spaṣṭa pramāṇa ghē'ūna ālō āhē, jara tō khōṭā āhē, tara tyācyā khōṭēpaṇācē saṅkaṭa tyācyāvaraca āhē āṇi jara tō saccā āhē tara tō jyā (śikṣā - yātanāṁ) cā vāyadā tumhālā dēta āhē, tyāpaikī ēka nā ēka tumacyāvara (nakkīca) yē'ūna kōsaḷēla. Allāha, aśā lōkānnā mārga dākhavita nāhī jē maryādā ōlāṇḍaṇārē āṇi khōṭāraḍē asāvēta
Surah Ghafir, Verse 28
يَٰقَوۡمِ لَكُمُ ٱلۡمُلۡكُ ٱلۡيَوۡمَ ظَٰهِرِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَمَن يَنصُرُنَا مِنۢ بَأۡسِ ٱللَّهِ إِن جَآءَنَاۚ قَالَ فِرۡعَوۡنُ مَآ أُرِيكُمۡ إِلَّا مَآ أَرَىٰ وَمَآ أَهۡدِيكُمۡ إِلَّا سَبِيلَ ٱلرَّشَادِ
Hē mājhyā janasamūhācyā lōkānnō! Āja tara rājya tumacē āhē kī tumhī yā dharatīvara varcasvaśālī āhāta, parantu jara allāhacā azāba (prakōpa) āmacyāvara jhālā tara kōṇa āmacī madata karēla? Phira'auna mhaṇālā kī mī tara tumhālā tōca sallā dēta āhē, jē svataḥ pāhata āhē āṇi mī tara tumhālā bhalā'īcāca mārga dākhavita āhē
Surah Ghafir, Verse 29
وَقَالَ ٱلَّذِيٓ ءَامَنَ يَٰقَوۡمِ إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُم مِّثۡلَ يَوۡمِ ٱلۡأَحۡزَابِ
Āṇi tō īmāna rākhaṇārā mhaṇālā kī hē mājhyā janasamūhācyā lōkānnō! Malā tara hē bhaya jāṇavatē kī kadācita tumacyāvarahī tasāca divasa (azāba) na yāvā, jasā dusaṟyā janasamūhānvara ālā
Surah Ghafir, Verse 30
مِثۡلَ دَأۡبِ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَٱلَّذِينَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡۚ وَمَا ٱللَّهُ يُرِيدُ ظُلۡمٗا لِّلۡعِبَادِ
Jaśī nūhacyā janasamūhācī āṇi āda va samūda āṇi tyān̄cyānantaracyā samudāyān̄cī (avasthā jhālī) āṇi allāha āpalyā dāsānvara kōṇatyāhī prakāracā atyācāra karū icchita nāhī
Surah Ghafir, Verse 31
وَيَٰقَوۡمِ إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ يَوۡمَ ٱلتَّنَادِ
Āṇi hē mājhyā janasamūhācyā lōkānnō! Malā tara tumacyāviṣayī pukāralyā jāṇyācyā divasācēhī bhaya āhē
Surah Ghafir, Verse 32
يَوۡمَ تُوَلُّونَ مُدۡبِرِينَ مَا لَكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِنۡ عَاصِمٖۗ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٖ
Jyā divaśī pāṭha phiravūna paratāla. Tumhālā allāhapāsūna vācaviṇārā kōṇīhī nasēla āṇi jyālā allāha mārgabhraṣṭa karīla, tyālā mārga dākhaviṇārā kōṇīhī nāhī
Surah Ghafir, Verse 33
وَلَقَدۡ جَآءَكُمۡ يُوسُفُ مِن قَبۡلُ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَمَا زِلۡتُمۡ فِي شَكّٖ مِّمَّا جَآءَكُم بِهِۦۖ حَتَّىٰٓ إِذَا هَلَكَ قُلۡتُمۡ لَن يَبۡعَثَ ٱللَّهُ مِنۢ بَعۡدِهِۦ رَسُولٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَنۡ هُوَ مُسۡرِفٞ مُّرۡتَابٌ
Āṇi tyāpūrvī tumacyājavaḷa yūsupha niśāṇyā ghē'ūna ālē. Tarīhī tumhī tyānnī āṇalēlyā niśāṇyāmbābata śaṅkā sanśaya karītaca rāhilē, yēthaparyanta kī jēvhā tyān̄cā mr̥tyu jhālā, tēvhā tumhī mhaṇū lāgalē kī tyān̄cyānantara tara allāha ēkhādā paigambara pāṭhaviṇāraca nāhī. Aśā prakārē allāha tyā pratyēka māṇasālā pathabhraṣṭa karatō, jō maryādēcē ullaṅghana karaṇārā āṇi śaṅkā - sanśaya karaṇārā asāvā
Surah Ghafir, Verse 34
ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ بِغَيۡرِ سُلۡطَٰنٍ أَتَىٰهُمۡۖ كَبُرَ مَقۡتًا عِندَ ٱللَّهِ وَعِندَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۚ كَذَٰلِكَ يَطۡبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ قَلۡبِ مُتَكَبِّرٖ جَبَّارٖ
Jē kasalyāhī purāvyāvinā, jō tyān̄cyājavaḷa ālā asēla, allāhacyā āyatīmbābata vāda ghālatāta, hī gōṣṭī allāha āṇi īmāna rākhaṇāṟyān̄cyā najīka phāra nārājīcī gōṣṭī āhē, aśā prakārē allāha, pratyēka ghamēṇḍī, avajñākārī māṇasācyā hr̥dayāvara mōhara lāvatō
Surah Ghafir, Verse 35
وَقَالَ فِرۡعَوۡنُ يَٰهَٰمَٰنُ ٱبۡنِ لِي صَرۡحٗا لَّعَلِّيٓ أَبۡلُغُ ٱلۡأَسۡبَٰبَ
Āṇi phira'auna mhaṇālē, hē hāmāna! Mājhyāsāṭhī ēka un̄ca mahāla banava, kadācita mī tyā daravājyāmparyarnta pōhōcāvē
Surah Ghafir, Verse 36
أَسۡبَٰبَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ فَأَطَّلِعَ إِلَىٰٓ إِلَٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّي لَأَظُنُّهُۥ كَٰذِبٗاۚ وَكَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرۡعَوۡنَ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ وَصُدَّ عَنِ ٱلسَّبِيلِۚ وَمَا كَيۡدُ فِرۡعَوۡنَ إِلَّا فِي تَبَابٖ
Jē ākāśācē daravājē āhēta āṇi mūsācyā upāsyā (īśvarā) lā ḍōkāvūna pāhāvē āṇi mājhī tara pūrṇa khātrī āhē kī tō khōṭāraḍā āhē āṇi aśā prakārē phira'aunacī vā'īṭa kr̥tyē tyācyā najarēta bhalī cāṅgalī dākhavilī gēlīta āṇi tyālā sanmārgāpāsūna rōkhalē gēlē āṇi phiraunacē (pratyēka) kaṭa-kārasthāna vināśātaca rāhilē
Surah Ghafir, Verse 37
وَقَالَ ٱلَّذِيٓ ءَامَنَ يَٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُونِ أَهۡدِكُمۡ سَبِيلَ ٱلرَّشَادِ
Āṇi tō īmāna rākhaṇārā manuṣya mhaṇālā kī hē mājhyā janasamūhācyā lōkānnō! Tumhī (sarva) mājhē anusaraṇa karā mī nēkīcyā mārgākaḍē tumacē mārgadarśana karēna
Surah Ghafir, Verse 38
يَٰقَوۡمِ إِنَّمَا هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا مَتَٰعٞ وَإِنَّ ٱلۡأٓخِرَةَ هِيَ دَارُ ٱلۡقَرَارِ
Hē mājhyā samudāyācyā lōkānnō! Yā jagācē hē jīvana nāśa pāvaṇārī sāmugrī āhē. (Viśvāsa karā kī śāntī) āṇi kāyamasvarūpī ghara tara ākhirataca āhē
Surah Ghafir, Verse 39
مَنۡ عَمِلَ سَيِّئَةٗ فَلَا يُجۡزَىٰٓ إِلَّا مِثۡلَهَاۖ وَمَنۡ عَمِلَ صَٰلِحٗا مِّن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَأُوْلَـٰٓئِكَ يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ يُرۡزَقُونَ فِيهَا بِغَيۡرِ حِسَابٖ
Jyānē aparādha (duṣkarma kēlā āhē, tyālā tara tēvaḍhāca mōbadalā miḷēla āṇi jyānē nēkī (satkarma) kēlē āhē, maga tō puruṣa asō kinvā strī āṇi tō īmāna rākhaṇārāhī asēla tara asē lōka1 jannatamadhyē dākhala hōtīla āṇi tithē agaṇita rōjī (ājivikā) prāpta karatīla
Surah Ghafir, Verse 40
۞وَيَٰقَوۡمِ مَا لِيٓ أَدۡعُوكُمۡ إِلَى ٱلنَّجَوٰةِ وَتَدۡعُونَنِيٓ إِلَى ٱلنَّارِ
Āṇi hē mājhyā jamātīcyā lōkānnō! Hē kāya kī mī tumhālā muktīkaḍē bōlāvita āhē āṇi tumhī, malā jahannamakaḍē bōlāvita āhāta
Surah Ghafir, Verse 41
تَدۡعُونَنِي لِأَكۡفُرَ بِٱللَّهِ وَأُشۡرِكَ بِهِۦ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞ وَأَنَا۠ أَدۡعُوكُمۡ إِلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡغَفَّـٰرِ
Tumhī malā yā gōṣṭīcē āmantraṇa dēta āhāta kī mī allāhacā inkāra karāvā āṇi (dusaṟyālā) tyācā sahabhāgī karāvē, jyācē malā kasalēhī jñāna nāhī, āṇi mī tumhālā varcasvaśālī, māpha karaṇāṟyā (allāha) kaḍē bōlāvita āhē
Surah Ghafir, Verse 42
لَا جَرَمَ أَنَّمَا تَدۡعُونَنِيٓ إِلَيۡهِ لَيۡسَ لَهُۥ دَعۡوَةٞ فِي ٱلدُّنۡيَا وَلَا فِي ٱلۡأٓخِرَةِ وَأَنَّ مَرَدَّنَآ إِلَى ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ
Hē agadī niścita kī tumhī malā jyācyākaḍē bōlāvita āhāta, tō nā tara yā jagāta pukāraṇyāyōgya āhē āṇi nā ākhiratamadhyē āṇi hē dēkhīla agadī niścita kī āmhā sarvān̄cē parataṇē allāhacyākaḍē āhē āṇi maryādēcē ullaṅghana karaṇārē niścitaca jahannamī āhēta
Surah Ghafir, Verse 43
فَسَتَذۡكُرُونَ مَآ أَقُولُ لَكُمۡۚ وَأُفَوِّضُ أَمۡرِيٓ إِلَى ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ
Tēvhā bhaviṣyāta tumhī mājhyā gōṣṭīn̄cī (bōlaṇyācī) āṭhavaṇa karāla, mī āpalā māmalā allāhacyā havālī karatō, niḥsanśaya, allāha āpalyā dāsānnā pāhaṇārā āhē
Surah Ghafir, Verse 44
فَوَقَىٰهُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِ مَا مَكَرُواْۖ وَحَاقَ بِـَٔالِ فِرۡعَوۡنَ سُوٓءُ ٱلۡعَذَابِ
Tēvhā allāhanē tyālā tyā sarva vā'īṭa gōṣṭīpāsūna surakṣita ṭhēvalē jyā, tyā lōkānnī yōjilyā hōtyā āṇi phira'aunacyā anuyāyīnvara mōṭhyā vā'īṭa prakāracā azāba kōsaḷalā
Surah Ghafir, Verse 45
ٱلنَّارُ يُعۡرَضُونَ عَلَيۡهَا غُدُوّٗا وَعَشِيّٗاۚ وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ أَدۡخِلُوٓاْ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ أَشَدَّ ٱلۡعَذَابِ
Āga āhē jicyāsamōra hē pratyēka sakāḷa āṇi sandhyākāḷa āṇalē jātāta, āṇi jyā divaśī kayāmata prasthāpita hō'īla (ādēśa dilā jā'īla kī) phira'aunacyā anuyāyīnnā atiśaya kaṭhōra śikṣā - yātanēta ṭākā
Surah Ghafir, Verse 46
وَإِذۡ يَتَحَآجُّونَ فِي ٱلنَّارِ فَيَقُولُ ٱلضُّعَفَـٰٓؤُاْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ إِنَّا كُنَّا لَكُمۡ تَبَعٗا فَهَلۡ أَنتُم مُّغۡنُونَ عَنَّا نَصِيبٗا مِّنَ ٱلنَّارِ
Āṇi jēvhā tē jahannamamadhyē ēkamēkānśī bhāṇḍatīla, tēvhā kamajōra lōka, mōṭhyā lōkānnā (jyān̄cyā tābyāta hē hōtē) mhaṇatīla kī, āmhī tara tumacē anuyāyī hōtō, tara kāya ātā tumhī āmacyāpāsūna yā āgīcā ēkhādā his'sā haṭavū śakatā
Surah Ghafir, Verse 47
قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ إِنَّا كُلّٞ فِيهَآ إِنَّ ٱللَّهَ قَدۡ حَكَمَ بَيۡنَ ٱلۡعِبَادِ
Tē mōṭhē lōka uttara dētīla kī āmhī tara sarva yāca āgīta āhōta. Allāhanē āpalyā dāsān̄cyā daramyāna phaisalā kēlēlā āhē
Surah Ghafir, Verse 48
وَقَالَ ٱلَّذِينَ فِي ٱلنَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ٱدۡعُواْ رَبَّكُمۡ يُخَفِّفۡ عَنَّا يَوۡمٗا مِّنَ ٱلۡعَذَابِ
Āṇi sarva jahannamī lōka (ēkatra hō'ūna) jahannamacyā rakṣakānnā sāṅgatīla kī tumhīca āpalyā pālanakartyāsa du'ā (prārthanā) karā kī tyānē kōṇā ēkā divaśī āmacyā śikṣēta kamī karāvī
Surah Ghafir, Verse 49
قَالُوٓاْ أَوَلَمۡ تَكُ تَأۡتِيكُمۡ رُسُلُكُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِۖ قَالُواْ بَلَىٰۚ قَالُواْ فَٱدۡعُواْۗ وَمَا دُعَـٰٓؤُاْ ٱلۡكَٰفِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَٰلٍ
Tē uttara dētīla kī kāya tumacyājavaḷa tumacē paigambara camatkāra (mōjijē) ghē'ūna ālē navhatē. Tē mhaṇatīla, kā nāhī? Tyāvara tē mhaṇatīla, maga tumhīca du'ā - prārthanā karā āṇi kāphira lōkān̄cī du'ā (prārthanā) agadī (niṣprabha āṇi) vyartha āhē
Surah Ghafir, Verse 50
إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَيَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡأَشۡهَٰدُ
Niḥsanśaya, āmhī āpalyā paigambarān̄cī āṇi īmāna rākhaṇāṟyān̄cī yā jagācyā jīvanātahī madata karū āṇi tyā divaśīhī, jēvhā sākṣa dēṇārē ubhē rāhatīla
Surah Ghafir, Verse 51
يَوۡمَ لَا يَنفَعُ ٱلظَّـٰلِمِينَ مَعۡذِرَتُهُمۡۖ وَلَهُمُ ٱللَّعۡنَةُ وَلَهُمۡ سُوٓءُ ٱلدَّارِ
Jyā divaśī atyācārī lōkān̄cī lācārī kāhīca phāyadā dēṇāra nāhī āṇi tyān̄cyāsāṭhī dhiḥkkāra asēla āṇi tyān̄cyāsāṭhī vā'īṭa ghara asēla
Surah Ghafir, Verse 52
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡهُدَىٰ وَأَوۡرَثۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱلۡكِتَٰبَ
Āṇi āmhī mūsālā mārgadarśana pradāna kēlē āṇi isrā'īlacyā santatīlā yā granthācā uttarādhikārī banavilē
Surah Ghafir, Verse 53
هُدٗى وَذِكۡرَىٰ لِأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ
Kī bud'dhimānāṅkaritā tō, mārgadarśana āṇi bōdha hōtā
Surah Ghafir, Verse 54
فَٱصۡبِرۡ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لِذَنۢبِكَ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ
Tēvhā (hē paigambara!) Tumhī dhīra - sanyama rākhā, allāhacā vāyadā agadī saccā āhē, tumhī āpalyā aparādhān̄cī kṣamā māgata rāhā āṇi sakāḷa sandhyākāḷa āpalyā pālanakartyācyā pāvitryācē guṇagāna va stutī - praśansā karīta rāhā
Surah Ghafir, Verse 55
إِنَّ ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ بِغَيۡرِ سُلۡطَٰنٍ أَتَىٰهُمۡ إِن فِي صُدُورِهِمۡ إِلَّا كِبۡرٞ مَّا هُم بِبَٰلِغِيهِۚ فَٱسۡتَعِذۡ بِٱللَّهِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ
Niḥsanśaya, jē lōka āpalyājavaḷa kōṇatēhī pramāṇa nasatānāhī allāhacyā āyatīmbābata vāda ghālatāta, tyān̄cyā manāta ahaṅkārāśivāya dusarē kāhī nāhī, jē yā mōṭhēpaṇāparyanta pōhacavaṇāra nāhīta tēvhā tumhī allāhacē śaraṇa māgata rāhā. Niḥsanśaya, tō pūrṇapaṇē aikaṇārā āṇi sarvādhika pāhaṇārā āhē
Surah Ghafir, Verse 56
لَخَلۡقُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَكۡبَرُ مِنۡ خَلۡقِ ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ
Ākāśān̄cī āṇi dharatīcī nirmitī niścitaca mānavān̄cyā nirmitīpēkṣā phāra mōṭhē kāma āhē, parantu (hī gōṣṭa vēgaḷī kī) bahutēka lōka hē jāṇata nāhīta
Surah Ghafir, Verse 57
وَمَا يَسۡتَوِي ٱلۡأَعۡمَىٰ وَٱلۡبَصِيرُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَلَا ٱلۡمُسِيٓءُۚ قَلِيلٗا مَّا تَتَذَكَّرُونَ
Āṇi āndhaḷā va ḍōḷasa dōghē samāna nāhī, nā tē lōka, jyānnī īmāna rākhalē āṇi satkarma karīta rāhilē, duṣkarma karaṇāṟyān̄cyā (samāna āhēta) tumhī (phāraca) kamī bōdha grahaṇa karīta āhāta
Surah Ghafir, Verse 58
إِنَّ ٱلسَّاعَةَ لَأٓتِيَةٞ لَّا رَيۡبَ فِيهَا وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤۡمِنُونَ
Kayāmata khātrīnē āṇi niḥsanśaya yēṇāra āhē, tathāpi (hī gōṣṭa vēgaḷī kī) adhikānśa lōka īmāna rākhata nāhīta
Surah Ghafir, Verse 59
وَقَالَ رَبُّكُمُ ٱدۡعُونِيٓ أَسۡتَجِبۡ لَكُمۡۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِي سَيَدۡخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ
Āṇi tumacyā pālanakartyācā ādēśa (lāgū jhālēlā āhē) kī malā du'ā (prārthanā) karā, mī tumacyā du'ā (prārthanā) nā kabūla karēna, niḥsanśaya jē lōka mājhyā upāsanēśī ghamēṇḍa karatāta, tē lavakaraca apamānita hō'ūna jahannamamadhyē dākhala hōtīla
Surah Ghafir, Verse 60
ٱللَّهُ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ لِتَسۡكُنُواْ فِيهِ وَٱلنَّهَارَ مُبۡصِرًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَذُو فَضۡلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشۡكُرُونَ
Allāhanē tumacyāsāṭhī rātra banavilī āhē kī tumhī ticyāta ārāma karū śakāvē āṇi divasālā, dākhaviṇārā banavilē. Niḥsanśaya allāha lōkānvara upakāra (kr̥pā) āṇi dayā karaṇārā āhē, parantu adhikānśa lōka kr̥tajñatā vyakta karīta nāhī
Surah Ghafir, Verse 61
ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖ لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ فَأَنَّىٰ تُؤۡفَكُونَ
Hāca allāha āhē tumhā sarvān̄cā pālanapōṣaṇa karaṇārā. Pratyēka vastūn̄cā racayitā, tyācyākhērīja kōṇīhī saccā upāsya (mābūda) nāhī, maga tumhī kōṇatyā bājūlā bhaṭakavilē jāta āhāta
Surah Ghafir, Verse 62
كَذَٰلِكَ يُؤۡفَكُ ٱلَّذِينَ كَانُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ يَجۡحَدُونَ
Tyāca prakārē tē lōka dēkhīla bahakāvilē jāta rāhilē, jē allāhacyā āyatīn̄cā inkāra karīta hōtē
Surah Ghafir, Verse 63
ٱللَّهُ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ قَرَارٗا وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءٗ وَصَوَّرَكُمۡ فَأَحۡسَنَ صُوَرَكُمۡ وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡۖ فَتَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Tō allāha hōya, jyānē tumacyāsāṭhī jaminīlā rāhaṇyācē ṭhikāṇa āṇi ākāśālā chata banavilē āṇi tumhālā rūpa dilē āṇi khūpa cāṅgalē banavilē āṇi tumhālā khūpa cāṅgalyā cāṅgalyā vastū khāṇyāsāṭhī dilyāta. Tōca allāha tumacā pālanakartā āhē. Tēvhā mōṭhā śubha āhē allāha, jō samasta viśvān̄cā svāmī va pālanakartā āhē
Surah Ghafir, Verse 64
هُوَ ٱلۡحَيُّ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ فَٱدۡعُوهُ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَۗ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Tō jivanta āhē, tyācyākhērīja kōṇīhī upāsya nāhī, tēvhā tumhī viśud'dha manānē tyācīca upāsanā karīta tyālā pukārā, sarva praśansā allāha karītāca āhē, jō samasta viśvān̄cā svāmī va pālanakartā āhē
Surah Ghafir, Verse 65
۞قُلۡ إِنِّي نُهِيتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱلَّذِينَ تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ لَمَّا جَآءَنِيَ ٱلۡبَيِّنَٰتُ مِن رَّبِّي وَأُمِرۡتُ أَنۡ أُسۡلِمَ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
(Tumhī) sāṅgā kī malā tyān̄cī upāsanā karaṇyāpāsūna rōkhalē gēlē āhē, jyānnā tumhī allāhakhērīja pukārata āhāta1 yā kāraṇāstava kī mājhyājavaḷa mājhyā pālanakartyācē spaṣṭa purāvē yē'ūna pōhōcalē āhēta. Malā hā ādēśa dilā gēlā āhē kī mī samasta viśvān̄cyā pālanakartyācyā hukumā'adhīna vhāvē
Surah Ghafir, Verse 66
هُوَ ٱلَّذِي خَلَقَكُم مِّن تُرَابٖ ثُمَّ مِن نُّطۡفَةٖ ثُمَّ مِنۡ عَلَقَةٖ ثُمَّ يُخۡرِجُكُمۡ طِفۡلٗا ثُمَّ لِتَبۡلُغُوٓاْ أَشُدَّكُمۡ ثُمَّ لِتَكُونُواْ شُيُوخٗاۚ وَمِنكُم مَّن يُتَوَفَّىٰ مِن قَبۡلُۖ وَلِتَبۡلُغُوٓاْ أَجَلٗا مُّسَمّٗى وَلَعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ
Tōca hōya, jyānē tumhālā mātīpāsūna, maga vīryāpāsūna, maga raktācyā (jamalēlyā) gōḷyāpāsūna nirmāṇa kēlē, maga tumhālā arbhakācyā svarūpāta bāhēra kāḍhalē, maga tō tumhālā vāḍhīsa lāvatō kī tumhī āpalyā pūrṇa śaktī - sāmarthyāsa pōhōcāvē, maga mhātārē vhāvē āṇi tumacyāpaikī kāhīn̄cā yācyā ādhīca mr̥tyu hōtō (āṇi tō tumhālā sōḍūna dētō yāsāṭhī kī tumhī nirdhārita āyuparyarnta pōhōcāvē āṇi yāsāṭhī kī tumhī vicāra - cintana karāvē)
Surah Ghafir, Verse 67
هُوَ ٱلَّذِي يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فَإِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ
Tōca hōya, jō jīvana āṇi mr̥tyu dētō, maga jēvhā tō ēkhādē kārya karaṇyācā nirṇaya ghētō tēvhā tyāsa phakta ēvaḍhēca mhaṇatō ‘ghaḍūna yē’ āṇi tē ghaḍūna yētē
Surah Ghafir, Verse 68
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ أَنَّىٰ يُصۡرَفُونَ
Kāya tumhī tyānnā nāhī pāhilē, jē allāhacyā āyatīnsadarbhāta vāda ghālatāta. Tyānnā kōṭhē paratavilē jāta āhē
Surah Ghafir, Verse 69
ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِٱلۡكِتَٰبِ وَبِمَآ أَرۡسَلۡنَا بِهِۦ رُسُلَنَاۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ
Jyā lōkānnī granthālā khōṭē ṭharavilē āṇi tyālāhī jō āmhī āpalyā paigambarānsōbata pāṭhavilā, tyānnā phāra lavakara vastusthitīcē jñāna hō'īla
Surah Ghafir, Verse 70
إِذِ ٱلۡأَغۡلَٰلُ فِيٓ أَعۡنَٰقِهِمۡ وَٱلسَّلَٰسِلُ يُسۡحَبُونَ
Jēvhā tyān̄cyā gaḷyāmmadhyē jōkhaḍa (tauka) asatīla āṇi śaṅkhalā asatīla, pharaphaṭata ōḍhūna nēlē jātīla
Surah Ghafir, Verse 71
فِي ٱلۡحَمِيمِ ثُمَّ فِي ٱلنَّارِ يُسۡجَرُونَ
Ukaḷatyā pāṇyāta āṇi maga jahannamacyā āgīta jāḷalē jātīla
Surah Ghafir, Verse 72
ثُمَّ قِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تُشۡرِكُونَ
Maga tyānnā vicāralē jā'īla kī jyānnā tumhī (allāhacē) sahabhāgī ṭharavita hōtē, tē āhēta kōṭhē
Surah Ghafir, Verse 73
مِن دُونِ ٱللَّهِۖ قَالُواْ ضَلُّواْ عَنَّا بَل لَّمۡ نَكُن نَّدۡعُواْ مِن قَبۡلُ شَيۡـٔٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ ٱلۡكَٰفِرِينَ
Jē allāhakhērīja hōtē, tē mhaṇatīla kī tē āmacyākaḍūna haravalēta kimbahunā āmhī tara yāpūrvī kōṇālāhī pukārata navhatō. Allāha kāphira (inkārī) lōkānnā aśāca prakārē mārgabhraṣṭa karatō
Surah Ghafir, Verse 74
ذَٰلِكُم بِمَا كُنتُمۡ تَفۡرَحُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَبِمَا كُنتُمۡ تَمۡرَحُونَ
Hē aśāsāṭhī kī tumhī jaminīvara nāhaka tōrā miravita hōtē, āṇi (vyartha) ḍaula dākhavita phirata hōtē
Surah Ghafir, Verse 75
ٱدۡخُلُوٓاْ أَبۡوَٰبَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَاۖ فَبِئۡسَ مَثۡوَى ٱلۡمُتَكَبِّرِينَ
(Ātā yā) jahannamadhyē nēhamī nēhamī rāhaṇyākaritā (tyācyā) daravājyāmmadhyē dākhala vhā, kēvaḍhē vā'īṭa ṭhikāṇa āhē ahaṅkāra karaṇāṟyāṅkaritā
Surah Ghafir, Verse 76
فَٱصۡبِرۡ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞۚ فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعۡضَ ٱلَّذِي نَعِدُهُمۡ أَوۡ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيۡنَا يُرۡجَعُونَ
Tēvhā tumhī dhīra - sanyama rākhā, allāhacā vāyadā pūrṇataḥ saccā āhē. Āmhī tyānnā jō vāyadā dē'ūna ṭhēvalā āhē, tyāpaikī kāhī āmhī tumhālā dākhavūna dyāvē kinvā tyā ādhī tumhālā mr̥tyu dyāvā, tyān̄cē paratavilē jāṇē tara āmacyācakaḍē āhē
Surah Ghafir, Verse 77
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلٗا مِّن قَبۡلِكَ مِنۡهُم مَّن قَصَصۡنَا عَلَيۡكَ وَمِنۡهُم مَّن لَّمۡ نَقۡصُصۡ عَلَيۡكَۗ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأۡتِيَ بِـَٔايَةٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ فَإِذَا جَآءَ أَمۡرُ ٱللَّهِ قُضِيَ بِٱلۡحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ ٱلۡمُبۡطِلُونَ
Niḥsanśaya, āmhī tumacyā pūrvīhī anēka rasūla (paigambara) pāṭhavilē āhēta, jyān̄cyāpaikī kāhīn̄cē vr̥ttānta āmhī tumhālā aikavilē āhēta. Āṇi tyān̄cyāpaikī kāhīn̄cē vr̥ttānta āmhī tumhālā aikavilē nāhīta āṇi kōṇā paigambarācyā (avākyāta hē) navhatē kī ēkhādā camatkāra (mōjijā) allāhacyā anumatīvinā āṇū śakalā asatā, maga jyā vēḷī allāhacā ādēśa yē'īla, satyāsaha phaisalā kēlā jā'īla āṇi tyā vēḷī asatyācē pujārī nukasānātaca rāhatīla
Surah Ghafir, Verse 78
ٱللَّهُ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَنۡعَٰمَ لِتَرۡكَبُواْ مِنۡهَا وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ
Allāha tō āhē jyānē tumacyāsāṭhī catuṣpāda janāvarē (gurē) nirmāṇa kēlīta, jyān̄cyāpaikī kāhīnvara tumhī svāra hōtā āṇi kāhīnnā tumhī khātāta
Surah Ghafir, Verse 79
وَلَكُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ وَلِتَبۡلُغُواْ عَلَيۡهَا حَاجَةٗ فِي صُدُورِكُمۡ وَعَلَيۡهَا وَعَلَى ٱلۡفُلۡكِ تُحۡمَلُونَ
Āṇi itarahī tumacyāsāṭhī tyān̄cyāta anēka phāyadē āhēta, yāsāṭhī kī āpalyā manāta lapalēlyā garajānnā, tyān̄cyāvara svāra hō'ūna tumhī pūrṇa karūna ghyāvē āṇi jyā janāvarānvara āṇi naukānvara tumhī svāra kēlē jātā
Surah Ghafir, Verse 80
وَيُرِيكُمۡ ءَايَٰتِهِۦ فَأَيَّ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ تُنكِرُونَ
Āṇi allāha tumhālā āpalyā niśāṇyā dākhavita āhē, tēvhā tumhī allāhacyā kōṇakōṇatyā niśāṇyān̄cā inkāra karīta rāhāla
Surah Ghafir, Verse 81
أَفَلَمۡ يَسِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَيَنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ كَانُوٓاْ أَكۡثَرَ مِنۡهُمۡ وَأَشَدَّ قُوَّةٗ وَءَاثَارٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
Kinvā tyānnī dharatīvara hiṇḍūna phirūna āpalyā pūrvī hō'ūna gēlēlyā lōkān̄cī pariṇati nāhī pāhilī, jē saṅkhyēta yān̄cyāpēkṣā jāsta hōtē, śaktī - sāmarthyāta sakta āṇi dharatīta tyānnī anēka avaśēṣa māgē sōḍalē hōtē. (Parantu) tyān̄cyā kēlēlyā kāryānnī tyānnā kin̄citahī lābha pōhacavilā nāhī
Surah Ghafir, Verse 82
فَلَمَّا جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَرِحُواْ بِمَا عِندَهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
Tara jēvhā jēvhā tyān̄cyājavaḷa tyān̄cē rasūla (paigambara) spaṣṭa niśāṇyā ghē'ūna ālē, tēvhā hē āpalyājavaḷa asalēlyā jñānāvara ghamēṇḍa dākhavū lāgalē. Śēvaṭī jyā gōṣṭīcī thaṭṭā uḍavita hōtē, tīca tyān̄cyāvara ulaṭalī
Surah Ghafir, Verse 83
فَلَمَّا رَأَوۡاْ بَأۡسَنَا قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَحۡدَهُۥ وَكَفَرۡنَا بِمَا كُنَّا بِهِۦ مُشۡرِكِينَ
Maga āmacī śikṣā-yātanā pāhatāca mhaṇū lāgalē kī ēkamēva allāhavara āmhī īmāna rākhalē āṇi jyānnā jyānnā āmhī tyācā sahabhāgī ṭharavita hōtō, āmhī tyā sarvān̄cā inkāra kēlā
Surah Ghafir, Verse 84
فَلَمۡ يَكُ يَنفَعُهُمۡ إِيمَٰنُهُمۡ لَمَّا رَأَوۡاْ بَأۡسَنَاۖ سُنَّتَ ٱللَّهِ ٱلَّتِي قَدۡ خَلَتۡ فِي عِبَادِهِۦۖ وَخَسِرَ هُنَالِكَ ٱلۡكَٰفِرُونَ
Parantu āmacyā śikṣā - yātanēlā pāhūna ghētalyānantara tyān̄cyā īmāna rākhaṇyānē tyānnā lābha dilā nāhī, allāhanē āpalā hāca niyama nirdhārita kēlēlā āhē, jō tyācyā dāsāmmadhyē satata cālata ālā āhē āṇi tyā ṭhikāṇī kāphira durdaśāgrasta (āṇi durbala) jhālē
Surah Ghafir, Verse 85