Surah Al-Maeda - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَوۡفُواْ بِٱلۡعُقُودِۚ أُحِلَّتۡ لَكُم بَهِيمَةُ ٱلۡأَنۡعَٰمِ إِلَّا مَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ غَيۡرَ مُحِلِّي ٱلصَّيۡدِ وَأَنتُمۡ حُرُمٌۗ إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ مَا يُرِيدُ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Āpalē vacana-karāra pūrṇa karā. Tumacyāsāṭhī cāra pāyān̄cē pāḷīva paśū halāla (vaidha) kēlē gēlē āhēta, tyān̄cyākhērīja, jē vācūna tumhālā aikavilē jāta āhēta. Parantu ēharāmacyā sthitīta śikāra karū nakā. Niḥsanśaya allāhanē jē icchilē tyācā ādēśa dētō
Surah Al-Maeda, Verse 1
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُحِلُّواْ شَعَـٰٓئِرَ ٱللَّهِ وَلَا ٱلشَّهۡرَ ٱلۡحَرَامَ وَلَا ٱلۡهَدۡيَ وَلَا ٱلۡقَلَـٰٓئِدَ وَلَآ ءَآمِّينَ ٱلۡبَيۡتَ ٱلۡحَرَامَ يَبۡتَغُونَ فَضۡلٗا مِّن رَّبِّهِمۡ وَرِضۡوَٰنٗاۚ وَإِذَا حَلَلۡتُمۡ فَٱصۡطَادُواْۚ وَلَا يَجۡرِمَنَّكُمۡ شَنَـَٔانُ قَوۡمٍ أَن صَدُّوكُمۡ عَنِ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ أَن تَعۡتَدُواْۘ وَتَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلۡبِرِّ وَٱلتَّقۡوَىٰۖ وَلَا تَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡعُدۡوَٰنِۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Allāhacyā dharma-pratikān̄cā (śa'ā'īracā) avamāna karū nakā, nā ādaraṇīya mahin'yān̄cā, nā kurbānīkaritā harama (kābāgr̥hā) paryanta nēlyā jāṇāṟyā āṇi gaḷyāta paṭṭā ghātalēlyā janāvarācā, nā ādaraṇīya gharā (kābāgr̥hā) kaḍē jāṇāṟyā lōkān̄cā jē allāhacī dayā āṇi prasannatā śōdhata āhēta. Āṇi jēvhā ēharāma utaravāla tēvhā maga śikāra karū śakatāta āṇi jyānnī tumhālā ādaraṇīya masajidīpāsūna rōkhalē, tyān̄cī śatrūtā tumhālā hadda ōlāṇḍaṇyāsa pravr̥tta na karāvī āṇi nēkī va allāhacē bhaya rākhaṇyāta ēkamēkān̄cī madata karā. Aparādha āṇi atyācārācyā kāmāta madata karū nakā. Allāhacē bhaya bāḷagūna rāhā. Niḥsanśaya allāha mōṭhā sakta azāba (kaṭhōra śikṣā-yātanā) dēṇārā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 2
حُرِّمَتۡ عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَيۡتَةُ وَٱلدَّمُ وَلَحۡمُ ٱلۡخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ لِغَيۡرِ ٱللَّهِ بِهِۦ وَٱلۡمُنۡخَنِقَةُ وَٱلۡمَوۡقُوذَةُ وَٱلۡمُتَرَدِّيَةُ وَٱلنَّطِيحَةُ وَمَآ أَكَلَ ٱلسَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيۡتُمۡ وَمَا ذُبِحَ عَلَى ٱلنُّصُبِ وَأَن تَسۡتَقۡسِمُواْ بِٱلۡأَزۡلَٰمِۚ ذَٰلِكُمۡ فِسۡقٌۗ ٱلۡيَوۡمَ يَئِسَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمۡ فَلَا تَخۡشَوۡهُمۡ وَٱخۡشَوۡنِۚ ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ نِعۡمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِينٗاۚ فَمَنِ ٱضۡطُرَّ فِي مَخۡمَصَةٍ غَيۡرَ مُتَجَانِفٖ لِّإِثۡمٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
Tumacyāvara harāma (avaidha) kēlē gēlē āhē mēlēlē janāvara āṇi rakta āṇi ḍukarācē mānsa, āṇi jyāvara allāhaśivāya dusaṟyān̄cē nāva ghētalē gēlē asēla āṇi tē janāvara jē gaḷā dābalyānē mēlē āṇi jē ṭhōsa lāgūna mēlē asēla āṇi jē khālī kōsaḷūna mēlē āṇi jē dusaṟyā janāvarānē śiṅga māralyānē mēlē āṇi jyācā kāhī his'sā hinsra paśūnnī kha'ā'ūna ṭākalā asēla, parantu jyālā tumhī jibaha karūna ṭākalē āṇi jē dēvasthānāvara baḷī dilē gēlē asēla āṇi phām̐sē ṭākūna (jugāra saṭṭyāpramāṇē) vāṭaṇī karaṇē hē sarva phāra mōṭhē aparādha āhēta. Āja kāphira (anēkēśvaravādī) tumacyā dīna-dharmādvārē nirāśa jhālē, yāstava tyān̄cē bhaya bāḷagū nakā, phakta mājhēca bhaya bāḷagā. Āja mī tumacyāsāṭhī tumacyā dīna-dharmālā paripūrṇa kēlē āṇi tumacyāvara āpalyā kr̥pā-dēṇagyā pūrṇa kēlyā āṇi tumacyāsāṭhī islāma dharma pasanta kēlā. Tathāpi jō bhūkēnē vyākūḷa hō'īla āṇi kōṇatāhī gunhā karū icchita nasēla tara khātrīnē allāha māpha karaṇārā, mōṭhā dayāśīla āhē
Surah Al-Maeda, Verse 3
يَسۡـَٔلُونَكَ مَاذَآ أُحِلَّ لَهُمۡۖ قُلۡ أُحِلَّ لَكُمُ ٱلطَّيِّبَٰتُ وَمَا عَلَّمۡتُم مِّنَ ٱلۡجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ ٱللَّهُۖ فَكُلُواْ مِمَّآ أَمۡسَكۡنَ عَلَيۡكُمۡ وَٱذۡكُرُواْ ٱسۡمَ ٱللَّهِ عَلَيۡهِۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ
Tē tumhālā vicāratāta kī tyān̄cyāsāṭhī kōṇakōṇatē khādya ucita āhē. Tumhī sāṅgā kī tumacyāsāṭhī svaccha śud'dha va pavitra vastū ucita āhēta. Āṇi tē śikārī janāvara, jyālā tumhī praśikṣaṇa dē'ūna tayāra kēlē asēla, jyānnā kāhī gōṣṭī śikavitā, jyā allāhanē tumhālā śikavilyā, tēvhā jara tumacyāsāṭhī tē janāvara, śikāra jakhamī karūna dharūna ṭhēvīla āṇi tyālā sōḍatānā allāhacē nāva tyācyāvara ghyāla tara tī śikāra tumhī khā'ū śakatā āṇi allāhacē bhaya rākhā niḥsanśaya, allāha lavakaraca hiśōba ghēṇārā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 4
ٱلۡيَوۡمَ أُحِلَّ لَكُمُ ٱلطَّيِّبَٰتُۖ وَطَعَامُ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ حِلّٞ لَّكُمۡ وَطَعَامُكُمۡ حِلّٞ لَّهُمۡۖ وَٱلۡمُحۡصَنَٰتُ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ وَٱلۡمُحۡصَنَٰتُ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ مِن قَبۡلِكُمۡ إِذَآ ءَاتَيۡتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحۡصِنِينَ غَيۡرَ مُسَٰفِحِينَ وَلَا مُتَّخِذِيٓ أَخۡدَانٖۗ وَمَن يَكۡفُرۡ بِٱلۡإِيمَٰنِ فَقَدۡ حَبِطَ عَمَلُهُۥ وَهُوَ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
Āja sarva pāka-sāpha vastū tumacyāsāṭhī halāla (vaidha) kēlyā gēlyā āhēta. Āṇi granthadhārakānnī jibaha kēlēlē janāvara tumacyāsāṭhī halāla āhē. Āṇi tumhī jibaha kēlēlē tyān̄cyāsāṭhī halāla āhē āṇi suśīla sadācārī īmānadhāraka striyā āṇi jyānnā tumacyāpūrvī grantha (dharmaśāstra) dilē gēlē, tyān̄cyātalyā suśīla, sadācārī striyā, jēvhā tumhī tyānnā tyān̄cā mahara adā karāla, vivāha karūna, durācāra karaṇyāsāṭhī navhē āṇi nā lapūna chapūna prēyasī banaviṇyākaritā āṇi jō īmānacā inkāra karīla tara tyācē sarva karma vāyā gēlē āṇi tō ākhiratamadhyē tōṭyāta rāhīla
Surah Al-Maeda, Verse 5
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا قُمۡتُمۡ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ فَٱغۡسِلُواْ وُجُوهَكُمۡ وَأَيۡدِيَكُمۡ إِلَى ٱلۡمَرَافِقِ وَٱمۡسَحُواْ بِرُءُوسِكُمۡ وَأَرۡجُلَكُمۡ إِلَى ٱلۡكَعۡبَيۡنِۚ وَإِن كُنتُمۡ جُنُبٗا فَٱطَّهَّرُواْۚ وَإِن كُنتُم مَّرۡضَىٰٓ أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوۡ جَآءَ أَحَدٞ مِّنكُم مِّنَ ٱلۡغَآئِطِ أَوۡ لَٰمَسۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَلَمۡ تَجِدُواْ مَآءٗ فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدٗا طَيِّبٗا فَٱمۡسَحُواْ بِوُجُوهِكُمۡ وَأَيۡدِيكُم مِّنۡهُۚ مَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيَجۡعَلَ عَلَيۡكُم مِّنۡ حَرَجٖ وَلَٰكِن يُرِيدُ لِيُطَهِّرَكُمۡ وَلِيُتِمَّ نِعۡمَتَهُۥ عَلَيۡكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Jēvhā tumhī namājasāṭhī uṭhāla tēvhā āpalē tōṇḍa va kōparāmparyanta āpalē hāta dhuvūna ghyā āṇi dōnhī hāta pāṇyānē ōlē karūna āpalyā ḍōkyāvarūna phiravūna ghyā āṇi āpalē pāya, ghōṭyāparyanta dhuvūna ghyā āṇi tumhī jara nāpāka (apavitra) asāla tara snāna karā āṇi jara tumhī ājārī kinvā pravāsāta asāla, kinvā tumacyāpaikī kōṇī śaucāsa jā'ūna yē'īla kinvā tumhī patnīśī sahavāsa kēlā asēla āṇi pāṇī miḷata nasēla tara sāpha svaccha mātīnē tayam'muma karūna ghyā. Tī mātī āpalyā cēhaṟyāvara āṇi hātānvara maḷā, allāha tumhālā aḍacaṇīta ṭākū icchita nāhī. Kimbahunā tumhālā svaccha śud'dha va pavitra karū icchitō āṇi yāsāṭhī kī tumacyāvara āpalī kr̥pā-dēṇagī pūrṇa karāvī āṇi yāsāṭhī kī tumhī kr̥tajñaśīla rāhāvē
Surah Al-Maeda, Verse 6
وَٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَمِيثَٰقَهُ ٱلَّذِي وَاثَقَكُم بِهِۦٓ إِذۡ قُلۡتُمۡ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
Āṇi āpalyāvara jhālēlī allāhacī kr̥pā dēṇagī āṇi tyā vacana karārācē smaraṇa karā, jyācā tumacyāśī karāra jhālā, jēvhā tumhī mhaṭalē kī āmhī aikalē āṇi mān'ya kēlē āṇi sarvaśrēṣṭha allāhacē bhaya bāḷagata rāhā. Niḥsanśaya allāha manāta lapalēlyā gōṣṭīnnāhī jāṇatō
Surah Al-Maeda, Verse 7
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ كُونُواْ قَوَّـٰمِينَ لِلَّهِ شُهَدَآءَ بِٱلۡقِسۡطِۖ وَلَا يَجۡرِمَنَّكُمۡ شَنَـَٔانُ قَوۡمٍ عَلَىٰٓ أَلَّا تَعۡدِلُواْۚ ٱعۡدِلُواْ هُوَ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Allāhakaritā satyāvara aṭaḷa rāhūna n'yāyācyā bājūnē sākṣī vhā, āṇi ēkhādyā jamātīcī śatrūtā tumhālā n'yāya na karaṇyāvara pravr̥tta na karāvī. N'yāya karā, tē allāhacē bhaya rākhaṇyāśī phāra javaḷacē āhē, āṇi allāhacē bhaya rākhā. Niḥsanśaya, allāha tumacyā pratyēka karmālā cāṅgalyā prakārē jāṇūna āhē
Surah Al-Maeda, Verse 8
وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَأَجۡرٌ عَظِيمٞ
Jyā lōkānnī īmāna rākhalē āṇi satkarma karīta rāhilē, allāhanē tyān̄cyāśī māphī āṇi phāra mōṭhyā mōbadalyācā vāyadā kēlā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 9
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَآ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ
Āṇi jyānnī īmāna rākhalē nāhī āṇi āmacyā ādēśānnā khōṭē ṭharavilē tēca jahannamī āhēta
Surah Al-Maeda, Verse 10
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ هَمَّ قَوۡمٌ أَن يَبۡسُطُوٓاْ إِلَيۡكُمۡ أَيۡدِيَهُمۡ فَكَفَّ أَيۡدِيَهُمۡ عَنكُمۡۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Allāhanē tumacyāvara jē upakāra kēlē āhēta, tyān̄cē smaraṇa karā, jēvhā ēkā janasamūhānē tumacyāvara atyācāra karū icchilē, tēvhā allāhanē tyān̄cyā hātānnā tumacyāparyanta pōhacaṇyāpāsūna rōkhalē, āṇi allāhacē bhaya bāḷagūna rāhā āṇi īmāna rākhaṇāṟyānnī tara sarvaśrēṣṭha allāhavaraca bharōsā ṭhēvalā pāhijē
Surah Al-Maeda, Verse 11
۞وَلَقَدۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ وَبَعَثۡنَا مِنۡهُمُ ٱثۡنَيۡ عَشَرَ نَقِيبٗاۖ وَقَالَ ٱللَّهُ إِنِّي مَعَكُمۡۖ لَئِنۡ أَقَمۡتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَيۡتُمُ ٱلزَّكَوٰةَ وَءَامَنتُم بِرُسُلِي وَعَزَّرۡتُمُوهُمۡ وَأَقۡرَضۡتُمُ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنٗا لَّأُكَفِّرَنَّ عَنكُمۡ سَيِّـَٔاتِكُمۡ وَلَأُدۡخِلَنَّكُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۚ فَمَن كَفَرَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ مِنكُمۡ فَقَدۡ ضَلَّ سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ
Āṇi sarvaśrēṣṭha allāhanē isrā'īlacyā putrāṅkaḍūna vacana-karāra ghētalā āṇi tyān̄cyātūnaca bārā saradāra āmhī niyukta kēlē, āṇi allāhanē pharmāvilē, mī niścitaca tumacyāsōbata āhē, jara tumhī namāja kāyama rākhāla āṇi jakāta dēta rāhāla āṇi mājhyā paigambarānnā mānata rāhāla āṇi tyān̄cī madata karīta rāhāla āṇi allāhalā uttama karja dēta rāhāla tara niḥsanśaya mī tumacē aparādha māpha karīna āṇi tumhālā aśā jannatīmmadhyē dākhala karīna, jyān̄cyā khālī naharī (pravāha) vāhata āhē. Ātā yā vāyadyānantarahī tumacyāpaikī jō inkāra karīla tara niḥsanśaya tō saraḷa mārgāpāsūna dūra bhaṭakalā
Surah Al-Maeda, Verse 12
فَبِمَا نَقۡضِهِم مِّيثَٰقَهُمۡ لَعَنَّـٰهُمۡ وَجَعَلۡنَا قُلُوبَهُمۡ قَٰسِيَةٗۖ يُحَرِّفُونَ ٱلۡكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِۦ وَنَسُواْ حَظّٗا مِّمَّا ذُكِّرُواْ بِهِۦۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىٰ خَآئِنَةٖ مِّنۡهُمۡ إِلَّا قَلِيلٗا مِّنۡهُمۡۖ فَٱعۡفُ عَنۡهُمۡ وَٱصۡفَحۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Maga jēvhā tyānnī vacana-karārācā bhaṅga kēlā, tēvhā āmhī tyān̄cyāvara dhiḥkkārācā mārā kēlā āṇi tyān̄cī manē kaṭhōra kēlīta kī tē allāhacyā vāṇīlā ticyā sthānāpāsūna badalūna ṭākatāta āṇi jō upadēśa tyānnā dilā gēlā, tyācā phāra mōṭhā bhāga tē visaralē. Tyān̄cyā bē'īmānī va dagābājīcī ēka na ēka khabara tumhālā miḷata rāhīla. Parantu thōḍēsē (lōka) asēhī nāhīta, tarīhī tumhī tyānnā māpha karīta rāhā. Āṇi māpha karīta rāhā. Niḥsanśaya allāha upakāra karaṇāṟyānnā pasanta karatō
Surah Al-Maeda, Verse 13
وَمِنَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّا نَصَٰرَىٰٓ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَهُمۡ فَنَسُواْ حَظّٗا مِّمَّا ذُكِّرُواْ بِهِۦ فَأَغۡرَيۡنَا بَيۡنَهُمُ ٱلۡعَدَاوَةَ وَٱلۡبَغۡضَآءَ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ وَسَوۡفَ يُنَبِّئُهُمُ ٱللَّهُ بِمَا كَانُواْ يَصۡنَعُونَ
Āṇi jē svataḥlā khriścana mhaṇavūna ghētāta, āmhī tyān̄cyākaḍūnahī vāyadā ghētalā hōtā, tyānnīhī tyācā mōṭhā his'sā dhyānī rākhalā nāhī, jī śikavaṇa tyānnā dilī gēlī hōtī, tēvhā āmhīhī tyān̄cyā daramyāna śatrūtā āṇi tiraskāra nirmāṇa kēlā, jō kayāmataparyarnta rāhīla āṇi jē kāhī hē karatāta lavakaraca allāha tyānnā tē sarva dākhavūna dē'īla
Surah Al-Maeda, Verse 14
يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ قَدۡ جَآءَكُمۡ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمۡ كَثِيرٗا مِّمَّا كُنتُمۡ تُخۡفُونَ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَيَعۡفُواْ عَن كَثِيرٖۚ قَدۡ جَآءَكُم مِّنَ ٱللَّهِ نُورٞ وَكِتَٰبٞ مُّبِينٞ
Hē granthadhārakānnō! Tumacyājavaḷa āmacē paigambara (muham'mada sallallāhu alaihi vasallama) ālē āhēta, jē anēka aśā gōṣṭī sāṅgata āhēta, jyā granthā (taurāta āṇi in̄jīla) cyā gōṣṭī tumhī lapavita hōtē, āṇi bahutēka gōṣṭīnnā sōḍata āhāta. Tumacyājavaḷa allāhatarphē nūra (divya tēja) āṇi spaṣṭa asā grantha (pavitra kura'āna) yē'ūna pōhōcalā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 15
يَهۡدِي بِهِ ٱللَّهُ مَنِ ٱتَّبَعَ رِضۡوَٰنَهُۥ سُبُلَ ٱلسَّلَٰمِ وَيُخۡرِجُهُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ بِإِذۡنِهِۦ وَيَهۡدِيهِمۡ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ
Jyācyādvārē allāha tyā lōkānnā salāmatīcā mārga dākhavitō, jē tyācyā prasannatēcyā mārgāvara cālatīla āṇi tyānnā andhārātūna bāhēra kāḍhūna āpalyā dayā-kr̥pēcyā divya tējākaḍē āṇatō āṇi tyānnā saraḷa mārga dākhavitō
Surah Al-Maeda, Verse 16
لَّقَدۡ كَفَرَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡمَسِيحُ ٱبۡنُ مَرۡيَمَۚ قُلۡ فَمَن يَمۡلِكُ مِنَ ٱللَّهِ شَيۡـًٔا إِنۡ أَرَادَ أَن يُهۡلِكَ ٱلۡمَسِيحَ ٱبۡنَ مَرۡيَمَ وَأُمَّهُۥ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗاۗ وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَاۚ يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
Niḥsanśaya tē lōka kāphira (aviśvāsī) jhālē, jē mhaṇālē kī mariyama-putra masīha allāha āhē. Tyānnā sāṅgā kī jara mariyama-putra masīha āṇi tyācī mātā āṇi sāṟyā jagātīla sarva lōkānnā tō naṣṭa karū icchila tara asā kōṇa āhē, jyālā allāhasamōra (vācaviṇyācā) tiḷamātra adhikāra āhē? Āṇi ākāśāmmadhyē va dharatīvara āṇi jē kāhī yā dōghān̄cyā daramyāna āhē, sarvatra allāhacīca rājya-sattā āhē. Tō jē kāhī icchitō, nirmāṇa karatō āṇi allāha pratyēka gōṣṭīcē sāmarthya bāḷagatō
Surah Al-Maeda, Verse 17
وَقَالَتِ ٱلۡيَهُودُ وَٱلنَّصَٰرَىٰ نَحۡنُ أَبۡنَـٰٓؤُاْ ٱللَّهِ وَأَحِبَّـٰٓؤُهُۥۚ قُلۡ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُمۖ بَلۡ أَنتُم بَشَرٞ مِّمَّنۡ خَلَقَۚ يَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُۚ وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَاۖ وَإِلَيۡهِ ٱلۡمَصِيرُ
Āṇi yahūdī va khriścana mhaṇatāta kī āmhī allāhacē putra āṇi mitra āhōta. Tumhī sāṅgā kī maga allāha tumacyā aparādhāmpāyī tumhālā śikṣā kā dētō? Navhē, kimbahunā tumhī tyācyā sr̥ṣṭa nirmitīta ēka mānava āhāta. Tō jyālā icchitō, māpha karatō āṇi jyālā icchitō śikṣā-yātanā dētō. Ākāśān̄cī va jaminīcī āṇi yān̄cyā daramyānacī rājyasattā kēvaḷa allāhacīca āhē, āṇi tyācyācakaḍē paratāvayācē āhē
Surah Al-Maeda, Verse 18
يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ قَدۡ جَآءَكُمۡ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمۡ عَلَىٰ فَتۡرَةٖ مِّنَ ٱلرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَآءَنَا مِنۢ بَشِيرٖ وَلَا نَذِيرٖۖ فَقَدۡ جَآءَكُم بَشِيرٞ وَنَذِيرٞۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
Hē granthadhārakānnō! Paigambarān̄cyā āgamanāta ēka dīrgha kāḷācyā khaṇḍānantara āmacē rasūla (muham'mada sallallāhu alaihi vasallama) yē'ūna pōhōcalē āhēta, jē tumacyāsāṭhī dharma vidhānān̄cē nivēdana karīta āhēta yāsāṭhī kī tumhī asē na mhaṇāvē kī āmacyājavaḷa kōṇī śubha samācāra dēṇārā āṇi sacēta karaṇārā ālā nāhī. Tēvhā tumacyājavaḷa ēka śubha samācāra dēṇārā āṇi sacēta karaṇārā (antima rasūla) yē'ūna pōhōcalā āhē. Niḥsanśaya allāha pratyēka gōṣṭīcē sāmarthya bāḷagatō
Surah Al-Maeda, Verse 19
وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ يَٰقَوۡمِ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ جَعَلَ فِيكُمۡ أَنۢبِيَآءَ وَجَعَلَكُم مُّلُوكٗا وَءَاتَىٰكُم مَّا لَمۡ يُؤۡتِ أَحَدٗا مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Āṇi smaraṇa karā jēvhā mūsā (alaihis'salāma) yānnī āpalyā lōkānnā mhaṭalē kī hē mājhyā janasamūhācyā lōkānnō! Allāhacyā tyā upakārācī āṭhavaṇa karā kī tyānē tumacyāmadhūna paigambara banavilē āṇi tumhālā rājya pradāna kēlē āṇi tumhālā tē pradāna kēlē, jē sāṟyā jagāta kōṇālāhī pradāna kēlē nāhī
Surah Al-Maeda, Verse 20
يَٰقَوۡمِ ٱدۡخُلُواْ ٱلۡأَرۡضَ ٱلۡمُقَدَّسَةَ ٱلَّتِي كَتَبَ ٱللَّهُ لَكُمۡ وَلَا تَرۡتَدُّواْ عَلَىٰٓ أَدۡبَارِكُمۡ فَتَنقَلِبُواْ خَٰسِرِينَ
Hē mājhyā lōkānnō! Tyā pavitra bhūmīta dākhala vhā, jī allāhanē tumacyā nāvē lihūna dilī āhē. Āṇi āpalī pāṭha dākhavū nakā kī jyāmuḷē mōṭhē hānikāraka vhāla
Surah Al-Maeda, Verse 21
قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّ فِيهَا قَوۡمٗا جَبَّارِينَ وَإِنَّا لَن نَّدۡخُلَهَا حَتَّىٰ يَخۡرُجُواْ مِنۡهَا فَإِن يَخۡرُجُواْ مِنۡهَا فَإِنَّا دَٰخِلُونَ
Tyānnī uttara dilē, hē mūsā! Tithē tara śaktiśālī laḍhavayyē lōka āhēta. Āṇi jōparyanta tē tithūna nighūna jāta nāhīta, tōparyanta āmhī kadhīhī jāṇāra nāhīta, mātra jara tē tithūna nighūna jātīla tara maga āmhī (ānandānē) tēthē jā'ū
Surah Al-Maeda, Verse 22
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ ٱلَّذِينَ يَخَافُونَ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمَا ٱدۡخُلُواْ عَلَيۡهِمُ ٱلۡبَابَ فَإِذَا دَخَلۡتُمُوهُ فَإِنَّكُمۡ غَٰلِبُونَۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَتَوَكَّلُوٓاْ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
Parantu jē allāhacē bhaya bāḷagata hōtē, tyān̄cyāpaikī dōna manuṣya mhaṇālē, jyān̄cyāvara allāhanē kr̥pā dēṇagī kēlī, kī tumhī tyān̄cyāvara (ākramaṇāsāṭhī) daravājātūna dākhala vhā, jēvhā dākhala vhāla tēvhā tumhīca varacaḍharāhāla, āṇi īmāna rākhata asāla tara allāhavaraca bharōsā ṭhēvā
Surah Al-Maeda, Verse 23
قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّا لَن نَّدۡخُلَهَآ أَبَدٗا مَّا دَامُواْ فِيهَا فَٱذۡهَبۡ أَنتَ وَرَبُّكَ فَقَٰتِلَآ إِنَّا هَٰهُنَا قَٰعِدُونَ
Tē mhaṇālē, hē mūsā! Āmhī kadhīhī tithē jāṇāra nāhīta, jōparyanta tē tithē rāhatīla, yāstava tumhī āṇi tumacā raba (pālanahāra) dōghē jā'ūna laḍhā, āmhī ithēca basatō
Surah Al-Maeda, Verse 24
قَالَ رَبِّ إِنِّي لَآ أَمۡلِكُ إِلَّا نَفۡسِي وَأَخِيۖ فَٱفۡرُقۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡفَٰسِقِينَ
Mūsā mhaṇālē, hē mājhyā pālanakartyā! Mī phakta svataḥvara āṇi āpalā bhā'ū (hārūna) vara adhikāra rākhatō, tēvhā āmacyā āṇi yā durācārī lōkān̄cyā daramyāna alagāva nirmāṇa kara
Surah Al-Maeda, Verse 25
قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيۡهِمۡۛ أَرۡبَعِينَ سَنَةٗۛ يَتِيهُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ فَلَا تَأۡسَ عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡفَٰسِقِينَ
Allāhanē pharmāvilē, tī bhūmī tyān̄cyāvara cāḷīsa varṣāmparyanta harāma (niṣid'dha) rāhīla, tē dharatīvara bhaṭakata phiratīla, yāstava tumhī (hē mūsā!) Yā durācārī lōkāmbaddala khēda karū nakā
Surah Al-Maeda, Verse 26
۞وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ ٱبۡنَيۡ ءَادَمَ بِٱلۡحَقِّ إِذۡ قَرَّبَا قُرۡبَانٗا فَتُقُبِّلَ مِنۡ أَحَدِهِمَا وَلَمۡ يُتَقَبَّلۡ مِنَ ٱلۡأٓخَرِ قَالَ لَأَقۡتُلَنَّكَۖ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ ٱللَّهُ مِنَ ٱلۡمُتَّقِينَ
Āṇi ādamacyā dōna putrān̄cā kis'sā tyānnā vācūna aikavā. Jēvhā tyā dōghānnī ēka ēka kurbānī sādara kēlī tēvhā ēkācī kurbānī svīkāralī gēlī āṇi dusaṟyācī svīkāralī gēlī nāhī, tēvhā tō mhaṇālā kī mī niścita tulā ṭhāra karīna, tyāvara tō mhaṇālā kī allāha, durācārāpāsūna dūra rāhaṇāṟyā lōkān̄cīca kurbānī kabūla karatō
Surah Al-Maeda, Verse 27
لَئِنۢ بَسَطتَ إِلَيَّ يَدَكَ لِتَقۡتُلَنِي مَآ أَنَا۠ بِبَاسِطٖ يَدِيَ إِلَيۡكَ لِأَقۡتُلَكَۖ إِنِّيٓ أَخَافُ ٱللَّهَ رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Jara tū mājhī hatyā karaṇyāsāṭhī hāta puḍhē karaśīla tara mī tujhī hatyā karaṇyāsāṭhī āpalā hāta puḍhē karū śakata nāhī, mī allāhacē bhaya rākhatō jō samasta viśvācā svāmī āṇi pālanahāra āhē
Surah Al-Maeda, Verse 28
إِنِّيٓ أُرِيدُ أَن تَبُوٓأَ بِإِثۡمِي وَإِثۡمِكَ فَتَكُونَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلنَّارِۚ وَذَٰلِكَ جَزَـٰٓؤُاْ ٱلظَّـٰلِمِينَ
Mī icchitō kī tū mājhā gunhā āṇi svataḥcā gunhā gōḷā kara āṇi jahannamī lōkāmpaikī hō āṇi atyācārī lōkān̄cā hāca vā'īṭa mōbadalā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 29
فَطَوَّعَتۡ لَهُۥ نَفۡسُهُۥ قَتۡلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُۥ فَأَصۡبَحَ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
Tarīhī tyācyā manānē āpalyā bhāvācī nāhaka hatyā karaṇyāsa pravr̥tta kēlē āṇi tyānē āpalyā bhāvālā śēvaṭī mārūna ṭākalē, jyāmuḷē tō nukasāna ucalaṇāṟyāmpaikī jhālā
Surah Al-Maeda, Verse 30
فَبَعَثَ ٱللَّهُ غُرَابٗا يَبۡحَثُ فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيُرِيَهُۥ كَيۡفَ يُوَٰرِي سَوۡءَةَ أَخِيهِۚ قَالَ يَٰوَيۡلَتَىٰٓ أَعَجَزۡتُ أَنۡ أَكُونَ مِثۡلَ هَٰذَا ٱلۡغُرَابِ فَأُوَٰرِيَ سَوۡءَةَ أَخِيۖ فَأَصۡبَحَ مِنَ ٱلنَّـٰدِمِينَ
Maga allāhanē ēka kāvaḷa pāṭhavilā, jō jamīna khōdata hōtā, yāsāṭhī kī tyālā hē dākhavāvē kī, āpalyā mr̥ta bhāvācē prēta tyānē kaśā prakārē lapavāvē. Tō mhaṇū lāgalā, arērē! Khēda āhē mājhyāvara! Kāya mī asē karaṇyāyōgyahī rāhilō nāhī kī āpalyā bhāvācē prēta yā kāvaḷyāpramāṇē jaminīta gāḍū śakalō asatō? Maga tara tō khūpa duḥkhī āṇi lajjita jhālā
Surah Al-Maeda, Verse 31
مِنۡ أَجۡلِ ذَٰلِكَ كَتَبۡنَا عَلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ أَنَّهُۥ مَن قَتَلَ نَفۡسَۢا بِغَيۡرِ نَفۡسٍ أَوۡ فَسَادٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ ٱلنَّاسَ جَمِيعٗا وَمَنۡ أَحۡيَاهَا فَكَأَنَّمَآ أَحۡيَا ٱلنَّاسَ جَمِيعٗاۚ وَلَقَدۡ جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُنَا بِٱلۡبَيِّنَٰتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيرٗا مِّنۡهُم بَعۡدَ ذَٰلِكَ فِي ٱلۡأَرۡضِ لَمُسۡرِفُونَ
Yāca kāraṇānē āmhī isrā'īlacyā santatīkaritā nirdhārīta kēlē kī jō manuṣya ēkhādyācī, yāvinā kī tō ēkhādyācā mārēkarī asēla, kinvā dharatīvara utpāta mājaviṇārā asēla, hatyā karīla tara tyānē jaṇū samasta lōkān̄cī hatyā kēlī āṇi jō manuṣya ēkhādyācā jīva vācavīla, tara tyānē jaṇū samasta mānavānnā jīvana-dāna dilē āṇi tyān̄cyājavaḷa āmacē rasūla (paigambara) anēka spaṣṭa niśāṇyā ghē'ūna ālē, parantu tarīhī tyān̄cyāpaikī adhikānśa lōka julūma-atyācāra karaṇārēca rāhilē
Surah Al-Maeda, Verse 32
إِنَّمَا جَزَـٰٓؤُاْ ٱلَّذِينَ يُحَارِبُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَيَسۡعَوۡنَ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُوٓاْ أَوۡ يُصَلَّبُوٓاْ أَوۡ تُقَطَّعَ أَيۡدِيهِمۡ وَأَرۡجُلُهُم مِّنۡ خِلَٰفٍ أَوۡ يُنفَوۡاْ مِنَ ٱلۡأَرۡضِۚ ذَٰلِكَ لَهُمۡ خِزۡيٞ فِي ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ
Jē lōka allāha āṇi tyācyā paigambarāśī yud'dha karatāta āṇi dharatīvara phasāda (utpāta) mājavitāta tara tyānnā yā aparādhācī śikṣā mhaṇūna ṭhāra māralē pāhijē, kinvā tyānnā sūḷāvara caḍhavilē pāhijē kinvā tyān̄cā ēkā bājūcā hāta āṇi dusaṟyā bājūcā pāya kāpūna ṭākalā jāvā athavā tyānnā dēśābāhēra kāḍhalē jāvē. Hī apamānācī śikṣā tyānnā yā jagācyā jīvanāta āhē āṇi ākhiratamadhyē tara tyān̄cyāsāṭhī mahābhayaṅkara azāba (śikṣā-yātanā) āhē
Surah Al-Maeda, Verse 33
إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُواْ مِن قَبۡلِ أَن تَقۡدِرُواْ عَلَيۡهِمۡۖ فَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
Tathāpi jyānnī pakaḍīta yēṇyāpūrvīca taubā (kṣamā-yācanā) kēlī asēla tara khātrīnē allāha mōṭhā māpha karaṇārā, mōṭhā mēharabāna āhē
Surah Al-Maeda, Verse 34
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱبۡتَغُوٓاْ إِلَيۡهِ ٱلۡوَسِيلَةَ وَجَٰهِدُواْ فِي سَبِيلِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Allāhacē bhaya bāḷagūna rāhā āṇi tyācyā diśēnē sānnidhya prāpta karaṇyācā prayatna karā1 āṇi tyācyā mārgāta jihāda karā, yāsāṭhī kī tumhālā saphalatā lābhāvī
Surah Al-Maeda, Verse 35
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡ أَنَّ لَهُم مَّا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لِيَفۡتَدُواْ بِهِۦ مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنۡهُمۡۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
Niḥsanśaya, jē lōka kāphira (inkārī) āhēta, tyānnī jara allāhacyā śikṣā-yātanē (azāba) pāsūna suṭakā hōṇyākaritā, dharatīvara jē kāhī āhē, tē sarvacyā sarva daṇḍa mhaṇūna dē'ūna ṭākalē āṇi tēvaḍhēca āṇakhī ghē'ūna ālē, tarīdēkhīla kayāmatīcyā divaśī azābapāsūna suṭakā hōṇyākaritā kabūla kēlē jāṇāra nāhī, āṇi tyān̄cyākaritā duḥkhadāyaka śikṣā-yātanēcā krama jārī rāhīla
Surah Al-Maeda, Verse 36
يُرِيدُونَ أَن يَخۡرُجُواْ مِنَ ٱلنَّارِ وَمَا هُم بِخَٰرِجِينَ مِنۡهَاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ مُّقِيمٞ
Tē jahannamamadhūna bāhēra paḍaṇyācī khūpa icchā karatīla, parantu tyātūna kadhīca bāhēra paḍū śakaṇāra nāhīta. Tyān̄cyāsāṭhī tara nirantara azāba āhē
Surah Al-Maeda, Verse 37
وَٱلسَّارِقُ وَٱلسَّارِقَةُ فَٱقۡطَعُوٓاْ أَيۡدِيَهُمَا جَزَآءَۢ بِمَا كَسَبَا نَكَٰلٗا مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٞ
Cōrī karaṇārā va cōrī karaṇārīcē hāta kāpūna ṭākā. Hē tyācyā duṣkarmācē phaḷa āṇi allāhatarphē śikṣā āhē āṇi sarvaśrēṣṭha allāha śaktiśālī āṇi hikamataśālī āhē
Surah Al-Maeda, Verse 38
فَمَن تَابَ مِنۢ بَعۡدِ ظُلۡمِهِۦ وَأَصۡلَحَ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَتُوبُ عَلَيۡهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ
Jō manuṣya aparādhānantara (allāhakaḍē) kṣamā yācanā karīla, āṇi āpalē ācaraṇa sudhārēla tara allāha tyācī taubā (kṣamā yācanā) kabūla karatō. Niḥsanśaya sarvaśrēṣṭha allāha māpha karaṇārā, dayā karaṇārā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 39
أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَيَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
Kāya tumhī nāhī jāṇata kī ākāśa'ān̄cī va jaminīcī rājya sattā kēvaḷa allāhakaritāca āhē? Tō jyālā icchitō azāba (śikṣā-yātanā) dētō, āṇi jyālā icchitō māpha karatō. Allāha pratyēka gōṣṭīcē sāmarthya bāḷagatō
Surah Al-Maeda, Verse 40
۞يَـٰٓأَيُّهَا ٱلرَّسُولُ لَا يَحۡزُنكَ ٱلَّذِينَ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡكُفۡرِ مِنَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَلَمۡ تُؤۡمِن قُلُوبُهُمۡۛ وَمِنَ ٱلَّذِينَ هَادُواْۛ سَمَّـٰعُونَ لِلۡكَذِبِ سَمَّـٰعُونَ لِقَوۡمٍ ءَاخَرِينَ لَمۡ يَأۡتُوكَۖ يُحَرِّفُونَ ٱلۡكَلِمَ مِنۢ بَعۡدِ مَوَاضِعِهِۦۖ يَقُولُونَ إِنۡ أُوتِيتُمۡ هَٰذَا فَخُذُوهُ وَإِن لَّمۡ تُؤۡتَوۡهُ فَٱحۡذَرُواْۚ وَمَن يُرِدِ ٱللَّهُ فِتۡنَتَهُۥ فَلَن تَمۡلِكَ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ شَيۡـًٔاۚ أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَمۡ يُرِدِ ٱللَّهُ أَن يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمۡۚ لَهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا خِزۡيٞۖ وَلَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٞ
Hē paigambara! Tumhī tyān̄cyāsāṭhī duḥkhī hō'ū nakā jē inkāra karaṇyāta dhāva ghēta āhēta, jē āpalyā tōṇḍānē mhaṇālē kī āmhī īmāna rākhalē āṇi tyān̄cyā manānē īmāna rākhalē nāhī āṇi jē yahūdī jhālē, tyān̄cyātalē kāhī khōṭē bōlaṇyācē abhyasta āṇi dusaṟyā lōkān̄cē guptahēra āhēta, jē tumacyājavaḷa ālē nāhīta. Tē vāṇīlā (vacanālā) mūḷa sthānāpāsūna haṭavūna ticā artha badalūna ṭākatāta āṇi asē sāṅgatāta kī jara tumhālā hā ādēśa miḷālā tara kabūla karā āṇi na miḷālyāsa alaga rāhā. Jara allāha ēkhādyāsa bhaṭakata ṭhēvū icchila tara tyācyāsāṭhī allāhavara tumhālā kin̄citahī adhikāra nāhī. Aśāca lōkān̄cyā hr̥dayānnā allāha pāka (pavitra) karū icchita nāhī. Yāca lōkānsāṭhī yā jagāta apamāna āṇi ākhiratamadhyē mōṭhā jabaradasta azāba āhē
Surah Al-Maeda, Verse 41
سَمَّـٰعُونَ لِلۡكَذِبِ أَكَّـٰلُونَ لِلسُّحۡتِۚ فَإِن جَآءُوكَ فَٱحۡكُم بَيۡنَهُمۡ أَوۡ أَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡۖ وَإِن تُعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ فَلَن يَضُرُّوكَ شَيۡـٔٗاۖ وَإِنۡ حَكَمۡتَ فَٱحۡكُم بَيۡنَهُم بِٱلۡقِسۡطِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُقۡسِطِينَ
Hē kāna lāvūna khōṭyā gōṣṭī aikaṇārē āṇi mana tr̥pta hō'īparyanta harāma khāṇārē āhēta. Jara hē tumacyājavaḷa yētīla tara tumhālā adhikāra āhē, vāṭalyāsa tyān̄cyā daramyāna phaisalā karā, vāṭalyāsa karū nakā. Jara tumhī tyān̄cyāpāsūna tōḍa phiravūnahī ghyāla tarīhī tē tumhālā kasalēhī nukasāna pōhacavū śakata nāhī āṇi jara tumhī phaisalā karāla tara tyān̄cyā daramyāna n'yāyāsaha phaisalā karā. Niḥsanśaya, n'yāya karaṇāṟyānśī allāha prēma rākhatō
Surah Al-Maeda, Verse 42
وَكَيۡفَ يُحَكِّمُونَكَ وَعِندَهُمُ ٱلتَّوۡرَىٰةُ فِيهَا حُكۡمُ ٱللَّهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوۡنَ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَۚ وَمَآ أُوْلَـٰٓئِكَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Āṇi (āścaryācī gōṣṭa aśī kī) svataḥjavaḷa taurāta asatānā, jyāta allāhacā ādēśa āhē, tē kasē tumhālā phaisalā karaṇārā banavitāta, maga tyānantara ādēśa mānaṇyācē ṭāḷatāta. Vāstavika hē lōka (khaṟyā arthānē) īmānadhāraka nāhīta
Surah Al-Maeda, Verse 43
إِنَّآ أَنزَلۡنَا ٱلتَّوۡرَىٰةَ فِيهَا هُدٗى وَنُورٞۚ يَحۡكُمُ بِهَا ٱلنَّبِيُّونَ ٱلَّذِينَ أَسۡلَمُواْ لِلَّذِينَ هَادُواْ وَٱلرَّبَّـٰنِيُّونَ وَٱلۡأَحۡبَارُ بِمَا ٱسۡتُحۡفِظُواْ مِن كِتَٰبِ ٱللَّهِ وَكَانُواْ عَلَيۡهِ شُهَدَآءَۚ فَلَا تَخۡشَوُاْ ٱلنَّاسَ وَٱخۡشَوۡنِ وَلَا تَشۡتَرُواْ بِـَٔايَٰتِي ثَمَنٗا قَلِيلٗاۚ وَمَن لَّمۡ يَحۡكُم بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَٰفِرُونَ
Āmhī taurāta āvatarīta kēlī, jyāta mārgadarśana āṇi nūra (divya prakāśa) āhē. Yahūdī lōkāmmadhyē yāca taurātadvārē allāhalā mānaṇārē paigambara āṇi allāhavālē āṇi dharmajñānī lōka phaisalā karīta asata kāraṇa tyānnā allāhacyā yā granthācē rakṣaṇa karaṇyācā ādēśa dilā gēlā hōtā āṇi tē yāvara svīkāraṇārē sākṣī hōtē. Ātā tumhī lōkān̄cē bhaya bāḷagū nakā, kimbahunā mājhē bhaya bāḷagā. Mājhyā āyatīnnā thōḍyāśā kimmatīvara vikū nakā āṇi jō, allāhanē avatarīta kēlēlyā sandēśā (vahayī) cyā ādhārāvara phaisalā na karīla tara asē lōka purēpūra kāphīra āhēta
Surah Al-Maeda, Verse 44
وَكَتَبۡنَا عَلَيۡهِمۡ فِيهَآ أَنَّ ٱلنَّفۡسَ بِٱلنَّفۡسِ وَٱلۡعَيۡنَ بِٱلۡعَيۡنِ وَٱلۡأَنفَ بِٱلۡأَنفِ وَٱلۡأُذُنَ بِٱلۡأُذُنِ وَٱلسِّنَّ بِٱلسِّنِّ وَٱلۡجُرُوحَ قِصَاصٞۚ فَمَن تَصَدَّقَ بِهِۦ فَهُوَ كَفَّارَةٞ لَّهُۥۚ وَمَن لَّمۡ يَحۡكُم بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ
Āṇi āmhī (taurātamadhyē) yahūdīn̄cyā hakkāta hī gōṣṭa nirdhārīta kēlī kī jīvācyā badalyāta jīva, āṇi ḍōḷyācyā badalyāta ḍōḷā āṇi nākācyā badalyāta nāka āṇi kānācyā badalyāta kāna āṇi dātācyā badalyāta dāta āṇi khāsa jakhamān̄cāhī badalā āhē, maga jō kōṇī tyāsa māpha karīla tara tē tyācyāsāṭhī paścāttāpa āhē āṇi jē lōka allāhacyā ādēśānusāra phaisalā karaṇāra nāhīta tara asēca lōka atyācārī āhēta
Surah Al-Maeda, Verse 45
وَقَفَّيۡنَا عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِم بِعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَ مُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ مِنَ ٱلتَّوۡرَىٰةِۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡإِنجِيلَ فِيهِ هُدٗى وَنُورٞ وَمُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ مِنَ ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَهُدٗى وَمَوۡعِظَةٗ لِّلۡمُتَّقِينَ
Āṇi āmhī tyān̄cyāmāgē mariyama-putra īsālā pāṭhavilē, jē āpalyā pūrvīcā grantha taurāta satya asalyācē sāṅgata hōtē āṇi āmhī tyānnā in̄jīla (hā grantha) pradāna kēlā. Jyāta nūra (divya prakāśa) āṇi mārgadarśana hōtē āṇi tō āpalyā pūrvīcā grantha taurāta satya asalyācē sāṅgata hōtā āṇi tē spaṣṭa mārgadarśana āṇi śikavaṇa hōtī, allāhacē bhaya rākhaṇāṟyāṅkaritā
Surah Al-Maeda, Verse 46
وَلۡيَحۡكُمۡ أَهۡلُ ٱلۡإِنجِيلِ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ فِيهِۚ وَمَن لَّمۡ يَحۡكُم بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ
Āṇi in̄jīla bāḷagaṇāṟyāṅkaritā hē bandhanakāraka ṭharatē kī jē kāhī allāhanē in̄jīlamadhyē avatarīta kēlē āhē, tyācyācanusāra phaisalā karāvā āṇi jō manuṣyadēkhīla allāhanē avatarīta kēlyānusāra phaisalā karaṇāra nāhī kinvā mānaṇāra nāhī tara asē lōka durācārī āhēta
Surah Al-Maeda, Verse 47
وَأَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ مُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَمُهَيۡمِنًا عَلَيۡهِۖ فَٱحۡكُم بَيۡنَهُم بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُۖ وَلَا تَتَّبِعۡ أَهۡوَآءَهُمۡ عَمَّا جَآءَكَ مِنَ ٱلۡحَقِّۚ لِكُلّٖ جَعَلۡنَا مِنكُمۡ شِرۡعَةٗ وَمِنۡهَاجٗاۚ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ لَجَعَلَكُمۡ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ وَلَٰكِن لِّيَبۡلُوَكُمۡ فِي مَآ ءَاتَىٰكُمۡۖ فَٱسۡتَبِقُواْ ٱلۡخَيۡرَٰتِۚ إِلَى ٱللَّهِ مَرۡجِعُكُمۡ جَمِيعٗا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ فِيهِ تَخۡتَلِفُونَ
Āṇi āmhī tumacyākaḍē hā satyapūrṇa grantha avatarīta kēlā āhē, jō āpalyā pūrvīcyā samasta āsamānī granthān̄cī satyatā darśavitō āṇi tyān̄cā sanrakṣaka āhē. Yāstava tumhī tyān̄cyā daramyāna, allāhanē avatarīta kēlēlyā granthānusāra phaisālā karā, yā satyākaḍē pāṭha phiravūna tyān̄cyā icchā ākāṅkṣānvara jā'ū nakā. Tumacyāpaikī pratyēkāsāṭhī āmhī ēka śarī'ata (dharmaśāstra) āṇi mārga nirdhārīta kēlā āhē. Allāhanē icchilē asatē tara tumhā sarvān̄cā ēkaca janasamūha (um'mata) banavilā asatā. Parantu tō asē icchitō kī, jē kāhī tumhālā dilē āhē, tyāta tumacī kasōṭī ghyāvī, tēvhā tumhī cāṅgalyā mōbadalyācyā diśēnē tvarā karā, tumhā sarvānnā allāhacyācakaḍē parata jāyacē āhē. Maga tō tumhālā tī pratyēka gōṣṭa dākhavūna dē'īla, jyāsandarbhāta tumhī matabhēda rākhatā
Surah Al-Maeda, Verse 48
وَأَنِ ٱحۡكُم بَيۡنَهُم بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ وَلَا تَتَّبِعۡ أَهۡوَآءَهُمۡ وَٱحۡذَرۡهُمۡ أَن يَفۡتِنُوكَ عَنۢ بَعۡضِ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ إِلَيۡكَۖ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَٱعۡلَمۡ أَنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعۡضِ ذُنُوبِهِمۡۗ وَإِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلنَّاسِ لَفَٰسِقُونَ
Āṇi tumhī tyān̄cyā taṇṭyāta allāhanē avatarīta kēlēlyā vahayīnusāra phaisalā karā. Tyān̄cyā icchā abhilāṣān̄cē anusaraṇa karū nakā āṇi tyān̄cyāpāsūna sāvadha rāhā kī kadācita hē tumhālā allāhacyā avatarīta kēlēlyā ēkhādyā ādēśāpāsūna ḍaḷamaḷīta na karāvēta. Jara hē tōṇḍa phiravatīla tara khātrīnē allāhacā hāca irādā āhē kī tyānnā tyān̄cyā kāhī aparādhān̄cī śikṣā dē'ūnaca ṭākāvī āṇi adhikānśa lōka avajñākārī asatāta
Surah Al-Maeda, Verse 49
أَفَحُكۡمَ ٱلۡجَٰهِلِيَّةِ يَبۡغُونَۚ وَمَنۡ أَحۡسَنُ مِنَ ٱللَّهِ حُكۡمٗا لِّقَوۡمٖ يُوقِنُونَ
Kāya hē lōka punaśca ajñānatāpūrṇa phaisalā icchitāta? Āṇi īmāna rākhaṇāṟyāṅkaritā allāhapēkṣā uttama phaisalā karaṇārā āṇi ādēśa karaṇārā āṇakhī kōṇa asū śakatō
Surah Al-Maeda, Verse 50
۞يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ ٱلۡيَهُودَ وَٱلنَّصَٰرَىٰٓ أَوۡلِيَآءَۘ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٖۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمۡ فَإِنَّهُۥ مِنۡهُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ
Hē īmānadhārakānnō! Tumhī yahūdīnnā āṇi khriścanānnā dōsta banavū nakā, hē tara āpasātaca ēkamēkān̄cē dōsta āhēta. Tumacyāpaikī jō kōṇī yān̄cyāśī dōstī karīla tara tō tyān̄cyāpaikīca ṭharēla. Atyācārī lōkānnā allāha kadhīhī (saraḷa) mārga dākhavita nāhī
Surah Al-Maeda, Verse 51
فَتَرَى ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ يُسَٰرِعُونَ فِيهِمۡ يَقُولُونَ نَخۡشَىٰٓ أَن تُصِيبَنَا دَآئِرَةٞۚ فَعَسَى ٱللَّهُ أَن يَأۡتِيَ بِٱلۡفَتۡحِ أَوۡ أَمۡرٖ مِّنۡ عِندِهِۦ فَيُصۡبِحُواْ عَلَىٰ مَآ أَسَرُّواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ نَٰدِمِينَ
Tumhī pāhāla kī jyān̄cyā manāta vikāra āhē tē dhāvata jā'ūna tyān̄cyāta misaḷatāta āṇi mhaṇatāta kī āmhālā bhaya vāṭatē kī kadācita asē na vhāvē kī ēkhādē saṅkaṭa āmacyāvara kōsaḷāvē, phāra śakya āhē kī allāhanē vijaya pradāna karāvā kinvā āpalyākaḍūna an'ya ēkhādā phaisalā karāvā maga tara hē āpalyā manāta lapavilēlyā gōṣṭībaddala khūpa lajjita hōtīla
Surah Al-Maeda, Verse 52
وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَهَـٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ أَقۡسَمُواْ بِٱللَّهِ جَهۡدَ أَيۡمَٰنِهِمۡ إِنَّهُمۡ لَمَعَكُمۡۚ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فَأَصۡبَحُواْ خَٰسِرِينَ
Āṇi īmānadhāraka mhaṇatīla kī kāya hēca tē lōka hōtē, jē mōṭhyā viśvāsānē allāhacī śapatha ghē'ūna mhaṇatāta kī āmhī tumacyāsōbata āhōta, tyān̄cē sarva karma vāyā gēlē āṇi tē asaphala jhālē
Surah Al-Maeda, Verse 53
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَن يَرۡتَدَّ مِنكُمۡ عَن دِينِهِۦ فَسَوۡفَ يَأۡتِي ٱللَّهُ بِقَوۡمٖ يُحِبُّهُمۡ وَيُحِبُّونَهُۥٓ أَذِلَّةٍ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ يُجَٰهِدُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوۡمَةَ لَآئِمٖۚ ذَٰلِكَ فَضۡلُ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Tumacyāpaikī jō kōṇī āpalyā dīna-dharmāpāsūna parāvr̥tta hō'īla, tara sarvaśrēṣṭha allāha lavakaraca aśā janasamūhācyā lōkānnā āṇīla allāha jyān̄cyāśī prēma rākhīla āṇi tēdēkhīla allāhaśī prēma karata asatīla. Īmānadhārakānsāṭhī tē kōmalahr̥dayī asatīla, parantu kāphirānsāṭhī mātra kaṭhōra āṇi nirdayī asatīla, tē allāhacyā mārgāta jihāda karatīla, kōṇā nindā-nālastī karaṇāṟyān̄cyā ārōpācī parvā karaṇāra nāhīta. Hī allāhacī kr̥pā āhē, jyālā icchitō, pradāna karatō, allāha sarvaśaktimāna āhē āṇi atiśaya jñāna bāḷagaṇārā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 54
إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُمۡ رَٰكِعُونَ
(Hē īmānadhārakānnō!) Tumacā mitra svataḥ allāha āṇi tyācā paigambara āhē āṇi īmāna rākhaṇārē lōka āhēta. Jē namāja kāyama karatāta āṇi jakāta dēta rāhatāta āṇi allāhasamōra (ēkāgracitta hō'ūna) jhukaṇārē āhēta
Surah Al-Maeda, Verse 55
وَمَن يَتَوَلَّ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ فَإِنَّ حِزۡبَ ٱللَّهِ هُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
Āṇi jō manuṣya, sarvaśrēṣṭha allāhaśī, tyācyā paigambarāśī āṇi īmānadhārakānśī dōstī rākhīla tara tyānē viśvāsa ṭhēvalā pāhijē kī allāhacē dāsaca varcasvaśālī rāhatīla
Surah Al-Maeda, Verse 56
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ دِينَكُمۡ هُزُوٗا وَلَعِبٗا مِّنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ مِن قَبۡلِكُمۡ وَٱلۡكُفَّارَ أَوۡلِيَآءَۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
(Īmānadhārakānnō!) Tumhī aśā lōkānnā āpalā mitra banavū nakā, jē tumacyā dīna-dharmālā khēḷa-tamāśā banavūna thaṭṭā uḍavitāta, maga tē tyān̄cyāpaikī asōta jyānnā tumacyāpūrvī grantha dilā gēlā kinvā kāphira (inkārī) asōta jara tumhī (kharōkhara) īmānadhāraka asāla tara allāhacē bhaya bāḷagūna rāhā
Surah Al-Maeda, Verse 57
وَإِذَا نَادَيۡتُمۡ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ ٱتَّخَذُوهَا هُزُوٗا وَلَعِبٗاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ
Āṇi jēvhā tumhī namājakaritā (ajāna) pukāratā tēvhā tē tyāsa khēḷa-tamāśā ṭharavitāta, hē aśāsāṭhī kī tē akkala bāḷagata nāhīta
Surah Al-Maeda, Verse 58
قُلۡ يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ هَلۡ تَنقِمُونَ مِنَّآ إِلَّآ أَنۡ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡنَا وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلُ وَأَنَّ أَكۡثَرَكُمۡ فَٰسِقُونَ
Tumhī sāṅgā, hē yahūdyānnō āṇi khriścanānnō! Tumhī āmacyāśī kēvaḷa yā kāraṇāstava vaira rākhatā kī āmhī allāhavara āṇi jē kāhī āmacyākaḍē utaravilē gēlē āhē āṇi jē kāhī yāpūrvī utaravilē gēlē āhē tyāvara īmāna rākhalē āhē āṇi yāsāṭhīhī kī tumacyāta adhikānśa lōka durācārī āhēta
Surah Al-Maeda, Verse 59
قُلۡ هَلۡ أُنَبِّئُكُم بِشَرّٖ مِّن ذَٰلِكَ مَثُوبَةً عِندَ ٱللَّهِۚ مَن لَّعَنَهُ ٱللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيۡهِ وَجَعَلَ مِنۡهُمُ ٱلۡقِرَدَةَ وَٱلۡخَنَازِيرَ وَعَبَدَ ٱلطَّـٰغُوتَۚ أُوْلَـٰٓئِكَ شَرّٞ مَّكَانٗا وَأَضَلُّ عَن سَوَآءِ ٱلسَّبِيلِ
Tumhī sāṅgā kī kāya mī tumhālā sāṅgū kī yāhūna jāsta vā'īṭa mōbadalā prāpta karaṇārā allāhacyā javaḷa kōṇa āhē? Tō, jyācā sarvaśrēṣṭha allāhanē dhiḥkkāra kēlā asēla āṇi tyāvara krōdhita jhālā asēla āṇi tyān̄cyāpaikī kāhīnnā vānara āṇi ḍukkara banavilē āṇi jyānnī khōṭyā daivatān̄cī upāsanā kēlī tara hēca lōka vā'īṭa darjācē āhēta āṇi hēca satya-mārgāpāsūna phāra jāsta bhaṭakalēlē āhēta
Surah Al-Maeda, Verse 60
وَإِذَا جَآءُوكُمۡ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَقَد دَّخَلُواْ بِٱلۡكُفۡرِ وَهُمۡ قَدۡ خَرَجُواْ بِهِۦۚ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا كَانُواْ يَكۡتُمُونَ
Āṇi jēvhā tē tumacyājavaḷa yētāta, tēvhā mhaṇatāta kī āmhī īmāna rākhalē jarī tē inkāra sōbata ghē'ūna ālē hōtē āṇi tyāca inkārāsōbata (yā jagātūna) gēlētahī āṇi hē jē kāhī lapavita āhēta, allāha tē cāṅgalyā prakārē jāṇatō
Surah Al-Maeda, Verse 61
وَتَرَىٰ كَثِيرٗا مِّنۡهُمۡ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡعُدۡوَٰنِ وَأَكۡلِهِمُ ٱلسُّحۡتَۚ لَبِئۡسَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
Āṇi tumhī pāhāla kī yān̄cyāpaikī bahutēka jaṇa aparādhācyā kāmāṅkaḍē atyācāra āṇi vidrōhākaḍē āṇi harāma māla (dhana) khāṇayākaḍē dhāva ghēta āhēta. Jē kāhī hē karīta āhēta, tē atiśaya vā'īṭa karma āhē
Surah Al-Maeda, Verse 62
لَوۡلَا يَنۡهَىٰهُمُ ٱلرَّبَّـٰنِيُّونَ وَٱلۡأَحۡبَارُ عَن قَوۡلِهِمُ ٱلۡإِثۡمَ وَأَكۡلِهِمُ ٱلسُّحۡتَۚ لَبِئۡسَ مَا كَانُواْ يَصۡنَعُونَ
Tyānnā tyān̄cē santa-mahanta āṇi dharmajñānī lōka khōṭē bōlaṇyāpāsūna āṇi harāma (avaidha) khāṇyāpāsūna rōkhata kā nāhī? Niḥsanśaya hī vā'īṭa karmē āhēta, jī hē karīta āhēta
Surah Al-Maeda, Verse 63
وَقَالَتِ ٱلۡيَهُودُ يَدُ ٱللَّهِ مَغۡلُولَةٌۚ غُلَّتۡ أَيۡدِيهِمۡ وَلُعِنُواْ بِمَا قَالُواْۘ بَلۡ يَدَاهُ مَبۡسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيۡفَ يَشَآءُۚ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرٗا مِّنۡهُم مَّآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَ طُغۡيَٰنٗا وَكُفۡرٗاۚ وَأَلۡقَيۡنَا بَيۡنَهُمُ ٱلۡعَدَٰوَةَ وَٱلۡبَغۡضَآءَ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ كُلَّمَآ أَوۡقَدُواْ نَارٗا لِّلۡحَرۡبِ أَطۡفَأَهَا ٱللَّهُۚ وَيَسۡعَوۡنَ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَسَادٗاۚ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُفۡسِدِينَ
Āṇi yahūdī mhaṇālē, allāhacā hāta bāndhalēlā āhē, (ulaṭa) tyān̄cēca hāta bāndhalēlē āhēta āṇi tyān̄cyā yā kathanāmuḷē tyān̄cā dhiḥkkāra kēlā gēlā. Kimbahunā allāhacē dōnhī hāta khulē āhēta. Jyāprakārē icchitō, kharca karatō, āṇi jē kāhī tumacyākaḍē, tumacyā pālanakartyātarphē utaravilē gēlē āhē, tē tyān̄cyāpaikī bahutēkān̄cyā vidrōha āṇi inkārāta vāḍhakaratē, āṇi āmhī tyān̄cyāta āpasāta kayāmatāparyanta śatrūtā āṇi dvēṣa matsara pēralē āhē. Tē jēvhā jēvhā yud'dhācī āga bhaḍakavū icchitāta, allāha tilā vijhavitō. Hē jaminīvara dahaśata āṇi utpāda mājavita phiratāta āṇi allāha aśā vidhvansa karaṇāṟyānśī prēma rākhata nāhī
Surah Al-Maeda, Verse 64
وَلَوۡ أَنَّ أَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ ءَامَنُواْ وَٱتَّقَوۡاْ لَكَفَّرۡنَا عَنۡهُمۡ سَيِّـَٔاتِهِمۡ وَلَأَدۡخَلۡنَٰهُمۡ جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ
Āṇi jara yā granthadhārakānnī īmāna rākhalē asatē āṇi allāhacē bhaya bāḷagalē asatē tara āmhī tyān̄cyā duṣkr̥tyānvara paḍadā ṭākalā asatā āṇi niścitaca tyānnā kr̥pā dēṇagyānnī bharalēlyā jannatamadhyē dākhala kēlē asatē
Surah Al-Maeda, Verse 65
وَلَوۡ أَنَّهُمۡ أَقَامُواْ ٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِم مِّن رَّبِّهِمۡ لَأَكَلُواْ مِن فَوۡقِهِمۡ وَمِن تَحۡتِ أَرۡجُلِهِمۚ مِّنۡهُمۡ أُمَّةٞ مُّقۡتَصِدَةٞۖ وَكَثِيرٞ مِّنۡهُمۡ سَآءَ مَا يَعۡمَلُونَ
Jara tyānnī taurāta āṇi in̄jīla āṇi tyā dharmaśāstrān̄cē pālana kēlē asatē jē tyān̄cyākaḍē, tyān̄cyā pālanakartyātarphē utaravilē gēlēta tara tyānnā āpalyā varūnahī āṇi pāyākhālūnahī bharapūra (annasāmagrī) khāyalā lābhalē asatē. Tyācyātālā ēka samūha madhalyā mārgāvara āhē, mātra adhikānśa durācārī āhēta
Surah Al-Maeda, Verse 66
۞يَـٰٓأَيُّهَا ٱلرَّسُولُ بَلِّغۡ مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَۖ وَإِن لَّمۡ تَفۡعَلۡ فَمَا بَلَّغۡتَ رِسَالَتَهُۥۚ وَٱللَّهُ يَعۡصِمُكَ مِنَ ٱلنَّاسِۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
Hē paigambara! Tumacyākaḍē, tumacyā pālanakartyātarphē jō (sandēśa) utaravilā gēlā āhē, tō lōkāmparyanta pōhacavā. Jara tumhī asē kēlē nāhī, tara tyācyā sandēśācā hakka adā kēlā nāhī āṇi allāha lōkāmpāsūna tumacē rakṣaṇa karīla niḥsanśaya allāha inkārī lōkānnā mārgadarśana karīta nāhī
Surah Al-Maeda, Verse 67
قُلۡ يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لَسۡتُمۡ عَلَىٰ شَيۡءٍ حَتَّىٰ تُقِيمُواْ ٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُم مِّن رَّبِّكُمۡۗ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرٗا مِّنۡهُم مَّآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَ طُغۡيَٰنٗا وَكُفۡرٗاۖ فَلَا تَأۡسَ عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ
Tumhī sāṅgā kī, hē granthadhārakānnō! Tumhālā kasalāhī ādhāra nāhī, jōparyanta taurāta āṇi in̄jīla āṇi jēdēkhīla (dharmaśāstra) tumacyā pālanakartyātarphē tumacyākaḍē utaravilē gēlē āhē, tyācē pālana na karāla āṇi tumacyākaḍē jē (pavitra kura'āna) tumacyā pālanakartyātarphē avatarīta kēlē gēlē āhē, tē yān̄cyātalyā bahutēka lōkān̄cyā haṭṭa āṇi inkārāsa vāḍhavila. Tēvhā yā inkārī lōkāmbaddala tumhī duḥkha karū nakā
Surah Al-Maeda, Verse 68
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱلَّذِينَ هَادُواْ وَٱلصَّـٰبِـُٔونَ وَٱلنَّصَٰرَىٰ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا فَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ
Īmānadhāraka, yahūdī, tāṟyān̄cē upāsaka āṇi khriścanāmpaikī jōdēkhīla allāha āṇi antima divasā (kayāmata) vara īmāna rākhīla āṇi satkarma karīta rāhīla tara aśā lōkānnā, nā kasalē bhaya rāhīla, nā tē duḥkhī hōtīla
Surah Al-Maeda, Verse 69
لَقَدۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ وَأَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمۡ رُسُلٗاۖ كُلَّمَا جَآءَهُمۡ رَسُولُۢ بِمَا لَا تَهۡوَىٰٓ أَنفُسُهُمۡ فَرِيقٗا كَذَّبُواْ وَفَرِيقٗا يَقۡتُلُونَ
Āmhī isrā'īlacyā putrāṁ (yahūdīṁ) kaḍūna vāyadā ghētalā āṇi tyān̄cyākaḍē paigambarānnā pāṭhavilē, jēvhā ēkhādā paigambara tyān̄cyājavaḷa asā ādēśa ghē'ūna ālā jyālā tyān̄cē mana svīkārata navhatē tara tyānnī ēkā gaṭālā khōṭē ṭharavilē āṇi ēkā gaṭācī hatyā karīta rāhilē
Surah Al-Maeda, Verse 70
وَحَسِبُوٓاْ أَلَّا تَكُونَ فِتۡنَةٞ فَعَمُواْ وَصَمُّواْ ثُمَّ تَابَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمۡ ثُمَّ عَمُواْ وَصَمُّواْ كَثِيرٞ مِّنۡهُمۡۚ وَٱللَّهُ بَصِيرُۢ بِمَا يَعۡمَلُونَ
Āṇi samajūna basalē kī kāhīca śikṣā miḷaṇāra nāhī, yāstava āndhaḷē bahīrē jhālē, tarīhī allāhanē tyānnā māpha kēlē.Asē asatānāhī tyān̄cyāpaikī adhikānśa lōka āndhaḷē bahīrē jhālē āṇi allāha tyān̄cyā karmānnā khūpa cāṅgalyā prakārē pāhaṇārā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 71
لَقَدۡ كَفَرَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡمَسِيحُ ٱبۡنُ مَرۡيَمَۖ وَقَالَ ٱلۡمَسِيحُ يَٰبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمۡۖ إِنَّهُۥ مَن يُشۡرِكۡ بِٱللَّهِ فَقَدۡ حَرَّمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِ ٱلۡجَنَّةَ وَمَأۡوَىٰهُ ٱلنَّارُۖ وَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ
Tē lōka kāphira (inkārī) jhālēta, jyānnī mhaṭalē kī mariyamacā putra masīha hāca allāha āhē, vāstavika masīhanē (svataḥ) mhaṭalē kī hē isrā'īlacyā putrānnō! Mājhyā āṇi tumacyā pālanakartyā allāhacī upāsanā karā kāraṇa jō kōṇī allāhasōbata dusaṟyālā sahabhāgī ṭharavīla tara allāhanē tyācyāsāṭhī jannata harāma kēlī āhē āṇi tyācē ṭhikāṇa jahannama āhē, āṇi atyācārī lōkān̄cā kōṇīhī madata karaṇārā nasēla
Surah Al-Maeda, Verse 72
لَّقَدۡ كَفَرَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ ثَالِثُ ثَلَٰثَةٖۘ وَمَا مِنۡ إِلَٰهٍ إِلَّآ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۚ وَإِن لَّمۡ يَنتَهُواْ عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ
Tē lōkahī pūrṇataḥ kāphira jhālē, jyānnī mhaṭalē kī allāha tīnacā tisarā āhē. Vāstavika allāhaśivāya kōṇīhī upāsya nāhī āṇi jara hē lōka asē bōlaṇē sōḍaṇāra nāhīta tara tyān̄cyāpaikī jē inkāra karata rāhatīla tara tyānnā niścitaca mōṭhā sakta azāba pōhōcēla
Surah Al-Maeda, Verse 73
أَفَلَا يَتُوبُونَ إِلَى ٱللَّهِ وَيَسۡتَغۡفِرُونَهُۥۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
Hē lōka allāhakaḍē kā nāhī jhukata āṇi kā nāhī kṣamā yācanā karīta? Allāha atiśaya māpha karaṇārā āṇi mōṭhā dayā karaṇārā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 74
مَّا ٱلۡمَسِيحُ ٱبۡنُ مَرۡيَمَ إِلَّا رَسُولٞ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِ ٱلرُّسُلُ وَأُمُّهُۥ صِدِّيقَةٞۖ كَانَا يَأۡكُلَانِ ٱلطَّعَامَۗ ٱنظُرۡ كَيۡفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ ٱلۡأٓيَٰتِ ثُمَّ ٱنظُرۡ أَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ
Mariyamacē putra masīha kēvaḷa ēka paigambara asaṇyākhērīja āṇakhī kāhīhī nāhī. Tyān̄cyā pūrvīhī anēka paigambara hō'ūna gēlēta. Tyān̄cī mātā ēka suśīla āṇi satyaniṣṭha strī hōtī. Dōghē (mātā-putra) jēvaṇa karīta asata. Tumhī pāhā āmhī kaśā prakārē tyān̄cyāsamōra pramāṇa prastuta karatō, maga vicāra karā kī tē kaśā prakārē paratavilē jātāta
Surah Al-Maeda, Verse 75
قُلۡ أَتَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَمۡلِكُ لَكُمۡ ضَرّٗا وَلَا نَفۡعٗاۚ وَٱللَّهُ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
Tumhī sāṅgā kī, kāya tumhī allāhaśivāya tyān̄cī bhaktī- upāsanā karatā jē nā tumhālā nukasāna pōhacaviṇyācā adhikāra rākhatāta, nā kasalyāhī prakāracyā phāyadyācā. Allāha cāṅgalyā prakārē aikaṇārā āṇi pūrṇataḥ jñānī āhē
Surah Al-Maeda, Verse 76
قُلۡ يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لَا تَغۡلُواْ فِي دِينِكُمۡ غَيۡرَ ٱلۡحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوٓاْ أَهۡوَآءَ قَوۡمٖ قَدۡ ضَلُّواْ مِن قَبۡلُ وَأَضَلُّواْ كَثِيرٗا وَضَلُّواْ عَن سَوَآءِ ٱلسَّبِيلِ
Sāṅgā, hē granthadhārakānnō! Āpalyā dīna-dharmāta atiśayōktī karū nakā āṇi aśā lōkān̄cyā icchā abhilāṣān̄cē anusaraṇa karū nakā, jē pūrvīpāsūna bhaṭakalēlē āhēta. Āṇi bahutēkānnā pathabhraṣṭa karūna gēlēta āṇi saraḷa mārgāpāsūna dūra jhālē āhēta
Surah Al-Maeda, Verse 77
لُعِنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۢ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ عَلَىٰ لِسَانِ دَاوُۥدَ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعۡتَدُونَ
Isrā'īlacyā santatīmadhīla inkārī lōkān̄cā (hajarata) dā'ūda āṇi mariyama-putra hajarata īsā yān̄cyā tōṇḍūna dhiḥkkāra kēlā gēlā, yā kāraṇānē kī tē ājñā bhaṅga karaṇārē hōtē āṇi maryādēcē ullaṅghana karīta hōtē
Surah Al-Maeda, Verse 78
كَانُواْ لَا يَتَنَاهَوۡنَ عَن مُّنكَرٖ فَعَلُوهُۚ لَبِئۡسَ مَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ
Tē āpasāta ēkamēkānnā vā'īṭa kāmāmpāsūna, jē tē karīta asata, rōkhata navhatē, niścitaca jē kāhī tē karīta, atiśaya vā'īṭa hōtē
Surah Al-Maeda, Verse 79
تَرَىٰ كَثِيرٗا مِّنۡهُمۡ يَتَوَلَّوۡنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۚ لَبِئۡسَ مَا قَدَّمَتۡ لَهُمۡ أَنفُسُهُمۡ أَن سَخِطَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمۡ وَفِي ٱلۡعَذَابِ هُمۡ خَٰلِدُونَ
Tyān̄cyātalyā adhikānśa lōkānnā tumhī pāhāla kī tē inkārī lōkānśī maitrī karatāta. Jē kāhī tyānnī āpalyā puḍhē pāṭhavilē āhē tē atiśaya vā'īṭa āhē. (Pariṇāmī) sarvaśrēṣṭha allāha tyān̄cyāśī nārāja jhālā āṇi tē nēhamī azāba (śikṣā-yātanē) madhyē rāhatīla
Surah Al-Maeda, Verse 80
وَلَوۡ كَانُواْ يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلنَّبِيِّ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مَا ٱتَّخَذُوهُمۡ أَوۡلِيَآءَ وَلَٰكِنَّ كَثِيرٗا مِّنۡهُمۡ فَٰسِقُونَ
Jara tyānnī allāhavara, paigambarānvara āṇi jē avatarīta kēlē gēlē āhē tyāvara īmāna rākhalē asatē tara inkārī lōkānśī maitrī kēlī nasatī, parantu tyān̄cyāpaikī bahutēka lōka durācārī āhēta
Surah Al-Maeda, Verse 81
۞لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ ٱلنَّاسِ عَدَٰوَةٗ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱلۡيَهُودَ وَٱلَّذِينَ أَشۡرَكُواْۖ وَلَتَجِدَنَّ أَقۡرَبَهُم مَّوَدَّةٗ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّا نَصَٰرَىٰۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّ مِنۡهُمۡ قِسِّيسِينَ وَرُهۡبَانٗا وَأَنَّهُمۡ لَا يَسۡتَكۡبِرُونَ
Niḥsanśaya, tumhālā īmānadhārakān̄cē sakta (kaṭṭara) vairī yahūdī āṇi anēkēśvaravādī āḍhaḷūna yētīla āṇi īmānadhārakān̄cē sarvādhika nikaṭacē mitra tumhālā jarūra tyān̄cyāta āḍhaḷatīla, jē svataḥlā khriścana mhaṇatāta, hē aśāsāṭhī kī tyān̄cyāta dharmajñānī- vidvāna āṇi santa-mahātmā āhēta, āṇi yā kāraṇāstava kī tē ghamēṇḍa karīta nāhīta
Surah Al-Maeda, Verse 82
وَإِذَا سَمِعُواْ مَآ أُنزِلَ إِلَى ٱلرَّسُولِ تَرَىٰٓ أَعۡيُنَهُمۡ تَفِيضُ مِنَ ٱلدَّمۡعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ ٱلۡحَقِّۖ يَقُولُونَ رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱكۡتُبۡنَا مَعَ ٱلشَّـٰهِدِينَ
Āṇi jēvhā tē paigambarākaḍē avatarita jhālēlā sandēśa aikatāta, tēvhā tumhālā tyān̄cyā ḍōḷyāntūna aśrūdhārā vāhatānā disatīla. Yā kāraṇānē kī tyānnī satya ōḷakhūna ghētalē. Tē mhaṇatāta, hē āmacyā pālanakartyā! Āmhī īmāna rākhalē, tēvhā tū āmhālāhī sākṣa dēṇāṟyāmmadhyē lihūna ghē
Surah Al-Maeda, Verse 83
وَمَا لَنَا لَا نُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَمَا جَآءَنَا مِنَ ٱلۡحَقِّ وَنَطۡمَعُ أَن يُدۡخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلصَّـٰلِحِينَ
Āṇi āmhī kā mhaṇūna īmāna na rākhāvē allāhavara āṇi tyā satyāvara, jē āmacyājavaḷa yē'ūna pōhōcalē āhē āṇi hī āśā na bāḷagāvī kī āmacā pālanahāra āmhālā nēka sadācārī lōkāmmadhyē sāmīla karīla
Surah Al-Maeda, Verse 84
فَأَثَٰبَهُمُ ٱللَّهُ بِمَا قَالُواْ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Tara allāhanē tyān̄cyā yā du'ā (prārthanā) muḷē tyānnā (jannatacyā) aśā bāgā pradāna kēlyā, jyān̄cyākhālī pravāha vāhata āhēta, jyāta tē sadaiva rāhatīla āṇi nēka lōkān̄cā hāca mōbadalā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 85
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَآ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ
Āṇi jē kāphira (inkārī) jhālē āṇi jyānnī āmacyā āyatīnnā khōṭē ṭharavilē, tēca jahannamī āhēta
Surah Al-Maeda, Verse 86
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُحَرِّمُواْ طَيِّبَٰتِ مَآ أَحَلَّ ٱللَّهُ لَكُمۡ وَلَا تَعۡتَدُوٓاْۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُعۡتَدِينَ
Hē īmānadhārakānnō! Tyā pāka (svaccha- śud'dha) vastūnnā harāma ṭharavūna kā jyā allāhanē tumacyāsāṭhī halāla ṭharavilyā āhēta, āṇi maryādēcyā bāhēra jā'ū nakā niḥsanśaya allāha atirēka karaṇāṟyānśī prēma rākhata nāhī
Surah Al-Maeda, Verse 87
وَكُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ حَلَٰلٗا طَيِّبٗاۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ ٱلَّذِيٓ أَنتُم بِهِۦ مُؤۡمِنُونَ
Āṇi allāhanē jī anna-sāmugrī tumhālā pradāna kēlī āhē, tyātūna svaccha-śud'dha halāla vastū khā āṇi allāhacē bhaya bāḷagā, jyācyāvara tumhī īmāna rākhatā
Surah Al-Maeda, Verse 88
لَا يُؤَاخِذُكُمُ ٱللَّهُ بِٱللَّغۡوِ فِيٓ أَيۡمَٰنِكُمۡ وَلَٰكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ ٱلۡأَيۡمَٰنَۖ فَكَفَّـٰرَتُهُۥٓ إِطۡعَامُ عَشَرَةِ مَسَٰكِينَ مِنۡ أَوۡسَطِ مَا تُطۡعِمُونَ أَهۡلِيكُمۡ أَوۡ كِسۡوَتُهُمۡ أَوۡ تَحۡرِيرُ رَقَبَةٖۖ فَمَن لَّمۡ يَجِدۡ فَصِيَامُ ثَلَٰثَةِ أَيَّامٖۚ ذَٰلِكَ كَفَّـٰرَةُ أَيۡمَٰنِكُمۡ إِذَا حَلَفۡتُمۡۚ وَٱحۡفَظُوٓاْ أَيۡمَٰنَكُمۡۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمۡ ءَايَٰتِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ
Allāha tumacyā vyartha, nirarthaka śapathāmbaddala tumacī pakaḍa karīta nāhī tathāpi aśāca śapathāmbaddala pakaḍa karatō, jyā tumhī pakkyā irādyānē ghētalyā. Tyācē prāyaścitta dahā garībānnā bhōjana dēṇē, baṟyāpaikī, jasē āpalyā gharacyā lōkānnā khā'ū ghālatā kinvā tyānnā kapaḍē lattē dēṇē kinvā ēka gulāma athavā dāsī mukta karaṇē, āṇi jyālā hē śakya nasēla tara tyānē tīna divasa rōjē (upavāsa- vrata) rākhāvē. Hē tumacyā tyā śapathān̄cē prāyaścitta āhē, jēvhā tumhī aśī śapatha ghyāla. Āṇi āpalyā śapathānvara kāyama rāhūna tyān̄cē rakṣaṇa karā, aśā prakārē sarvaśrēṣṭha allāha tumacyāsāṭhī āpalē ādēśa spaṣṭataḥ sāṅgatō yāsāṭhī kī tumhī ābhāra mānāvēta
Surah Al-Maeda, Verse 89
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّمَا ٱلۡخَمۡرُ وَٱلۡمَيۡسِرُ وَٱلۡأَنصَابُ وَٱلۡأَزۡلَٰمُ رِجۡسٞ مِّنۡ عَمَلِ ٱلشَّيۡطَٰنِ فَٱجۡتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Madya, jugāra āṇi dēva-sthāna āṇi bhaviṣya vartaviṇārē phānsē hē sarva amaṅgala saitānī kāmē āhēta, tēvhā tumhī yāpāsūna dūra rāhā, yāsāṭhī kī saphala vhāvē
Surah Al-Maeda, Verse 90
إِنَّمَا يُرِيدُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَن يُوقِعَ بَيۡنَكُمُ ٱلۡعَدَٰوَةَ وَٱلۡبَغۡضَآءَ فِي ٱلۡخَمۡرِ وَٱلۡمَيۡسِرِ وَيَصُدَّكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِ وَعَنِ ٱلصَّلَوٰةِۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّنتَهُونَ
Saitāna tara icchitōca kī madya āṇi jugārādvārē tumacyā daramyāna śatrūtā āṇi dvēṣa matsara nirmāṇa karāvē āṇi tumhālā allāhacyā smaraṇāpāsūna va namājapāsūna rōkhāvē, tēvhā tumhī aśā kāmāmpāsūna dūra kā rāhāta nāhī
Surah Al-Maeda, Verse 91
وَأَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ وَٱحۡذَرُواْۚ فَإِن تَوَلَّيۡتُمۡ فَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ
Āṇi allāhacyā ādēśācē pālana karā āṇi paigambarān̄cē ājñāpālana karā āṇi sāvadhagirī pāḷā āṇi jara tumhī tōṇḍa phiravalē tara lakṣāta ṭhēvā kī āmacyā paigambarācī jabābadārī spaṣṭa sandēśa pōhacaviṇyācī āhē
Surah Al-Maeda, Verse 92
لَيۡسَ عَلَى ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ جُنَاحٞ فِيمَا طَعِمُوٓاْ إِذَا مَا ٱتَّقَواْ وَّءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ ثُمَّ ٱتَّقَواْ وَّءَامَنُواْ ثُمَّ ٱتَّقَواْ وَّأَحۡسَنُواْۚ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Jyā lōkānnī īmāna rākhalē āṇi satkarma kēlē, aśānvara gunhā nāhī jara pūrvī kāhī khāllē asēla, vastutaḥ nantara tē parahējagāra (duṣkarmāpāsūna dūra rāhaṇārē) banalē, āṇi īmānadhāraka jhālē va satkarma karū lāgalē, parahējagārīvara kāyama rāhilē āṇi īmānāvara aṭaḷa rāhilē, maga allāhacī avajñā karaṇyāpāsūna dūra rāhilē āṇi nēkī (cyā mārgā) vara cālata rāhilē āṇi allāha aśā nēka kāma karaṇāṟyānśī prēma rākhatō
Surah Al-Maeda, Verse 93
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَيَبۡلُوَنَّكُمُ ٱللَّهُ بِشَيۡءٖ مِّنَ ٱلصَّيۡدِ تَنَالُهُۥٓ أَيۡدِيكُمۡ وَرِمَاحُكُمۡ لِيَعۡلَمَ ٱللَّهُ مَن يَخَافُهُۥ بِٱلۡغَيۡبِۚ فَمَنِ ٱعۡتَدَىٰ بَعۡدَ ذَٰلِكَ فَلَهُۥ عَذَابٌ أَلِيمٞ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Allāha kāhī śikāradvārē tumacī parīkṣā ghētō, jyā paryanta tumacē hāta āṇi tumacē bhālē pōhōcū śakatīla, yāsāṭhī kī allāhanē hē jāṇūna ghyāvē kī kōṇa tyālā na pāhatā bhaya rākhatō jō manuṣya yānantarahī maryādā pāra karīla, tyācyāsāṭhī kaṭhōra sajā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 94
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَقۡتُلُواْ ٱلصَّيۡدَ وَأَنتُمۡ حُرُمٞۚ وَمَن قَتَلَهُۥ مِنكُم مُّتَعَمِّدٗا فَجَزَآءٞ مِّثۡلُ مَا قَتَلَ مِنَ ٱلنَّعَمِ يَحۡكُمُ بِهِۦ ذَوَا عَدۡلٖ مِّنكُمۡ هَدۡيَۢا بَٰلِغَ ٱلۡكَعۡبَةِ أَوۡ كَفَّـٰرَةٞ طَعَامُ مَسَٰكِينَ أَوۡ عَدۡلُ ذَٰلِكَ صِيَامٗا لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمۡرِهِۦۗ عَفَا ٱللَّهُ عَمَّا سَلَفَۚ وَمَنۡ عَادَ فَيَنتَقِمُ ٱللَّهُ مِنۡهُۚ وَٱللَّهُ عَزِيزٞ ذُو ٱنتِقَامٍ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Jēvhā tumhī (haja kinvā umarāprasaṅgī) ēharāmacyā avasthēta asāla tara śikāra karū nakā āṇi tumacyāpaikī jō kōṇī tyālā mārēla tara tyālā phidiyā dyāvā lāgēla tyācyāsārakhyāca pāḷīva janāvarānē, jyācā phaisalā tumacyāpaikī dōna n'yāya karaṇārē karatīla jē kurbānīkaritā kābāparyanta pōhacavilē jā'īla kinvā phidiyā mhaṇūna garībānnā bhōjana dyāvē lāgēla kinvā tyācyā barōbarīnē rōjē (upavāsa-vrata) ṭhēvāvē lāgatīla, yāsāṭhī kī āpalyā karmācē phaḷa cākhāvē, jē pūrvī jhālē, allāhanē tē māpha kēlē āṇi jō kōṇī yā (manā'ī ādēśā) nantara punhā asē karīla tara allāha tyācā sūḍa ghē'īla, allāha mōṭhā śaktiśālī sūḍa ghēṇārā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 95
أُحِلَّ لَكُمۡ صَيۡدُ ٱلۡبَحۡرِ وَطَعَامُهُۥ مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِلسَّيَّارَةِۖ وَحُرِّمَ عَلَيۡكُمۡ صَيۡدُ ٱلۡبَرِّ مَا دُمۡتُمۡ حُرُمٗاۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ ٱلَّذِيٓ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ
Tumacyāsāṭhī samudrātīla (prāṇyācī) śikāra pakaḍaṇē va khāṇē halāla kēlē gēlē āhē. Tumacyā vāparāsāṭhī āṇi pravāśānsāṭhī, āṇi jōparyanta tumhī ēharāmacyā avasthēta asāla, khuśkīcī śikāra harāma kēlī gēlī āhē āṇi allāhacē bhaya rākhā, jyācyājavaḷa tumhī ēkatra kēlē jāla
Surah Al-Maeda, Verse 96
۞جَعَلَ ٱللَّهُ ٱلۡكَعۡبَةَ ٱلۡبَيۡتَ ٱلۡحَرَامَ قِيَٰمٗا لِّلنَّاسِ وَٱلشَّهۡرَ ٱلۡحَرَامَ وَٱلۡهَدۡيَ وَٱلۡقَلَـٰٓئِدَۚ ذَٰلِكَ لِتَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَأَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٌ
Allāhanē kābāgr̥hālā, jē ādara-sanmānapūrṇa ghara āhē, lōkāṅkaritā kāyama rāhaṇyācē kāraṇa banavilē āṇi ādaraṇīya mahin'yālā āṇi haramamadhyē kurbānī dilyā jāṇāṟyā janāvarānnāhī āṇi tyā janāvarānnāhī, jyān̄cyā gaḷyāta paṭṭē asatīla, hē aśāsāṭhī kī tumhī yā gōṣṭīvara viśvāsa rākhāvā kī niḥsanśaya allāha ākāśān̄cyā va jaminīcyā samasta cīja-vastūn̄cē jñāna rākhatō āṇi niḥsanśaya allāha pratyēka gōṣṭīcē cāṅgalyā prakārē jñāna rākhatō
Surah Al-Maeda, Verse 97
ٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ وَأَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
Tumhī jāṇūna asā kī sarvaśrēṣṭha allāha śikṣā yātanāhī kaṭhōra dēṇārā āhē āṇi allāha mōṭhā māpha karaṇārā āṇi atiśaya dayā karaṇārāhī āhē
Surah Al-Maeda, Verse 98
مَّا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُۗ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا تُبۡدُونَ وَمَا تَكۡتُمُونَ
Paigambarācē kartavya tara kēvaḷa pōhacaviṇyācē āhē āṇi allāha sarva kāhī jāṇatō, jē kāhī tumhī jāhīra karatā āṇi jē kāhī tumhī lapavitā
Surah Al-Maeda, Verse 99
قُل لَّا يَسۡتَوِي ٱلۡخَبِيثُ وَٱلطَّيِّبُ وَلَوۡ أَعۡجَبَكَ كَثۡرَةُ ٱلۡخَبِيثِۚ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ يَـٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
Tumhī sāṅgā kī nāpāka āṇi pāka (galiccha va svaccha śud'dha) samāna nāhīta, maga tumhālā nāpākacī vipulatā cāṅgalī vāṭata asalī tarī, allāhacē bhaya bāḷagūna rāhā hē bud'dhimānānnō! Yāsāṭhī kī tumhī saphala vhāvē
Surah Al-Maeda, Verse 100
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَسۡـَٔلُواْ عَنۡ أَشۡيَآءَ إِن تُبۡدَ لَكُمۡ تَسُؤۡكُمۡ وَإِن تَسۡـَٔلُواْ عَنۡهَا حِينَ يُنَزَّلُ ٱلۡقُرۡءَانُ تُبۡدَ لَكُمۡ عَفَا ٱللَّهُ عَنۡهَاۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٞ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Aśī gōṣṭa vicārū nakā kī jī jāhīra kēlī gēlī tara tumhālā vā'īṭa vāṭēla āṇi jara kura'āna utaratēvēḷī vicārāla tara tumhālā tyācē uttara ughaḍa dilē jā'īla. Yāpūrvī jē jhālē tē allāhanē māpha kēlē āṇi allāha mōṭhā māpha karaṇārā sahanaśīla āhē
Surah Al-Maeda, Verse 101
قَدۡ سَأَلَهَا قَوۡمٞ مِّن قَبۡلِكُمۡ ثُمَّ أَصۡبَحُواْ بِهَا كَٰفِرِينَ
Tumacyāpūrvī kāhī lōkānnī asēca praśna vicāralē, nantara tyācē inkārī jhālē
Surah Al-Maeda, Verse 102
مَا جَعَلَ ٱللَّهُ مِنۢ بَحِيرَةٖ وَلَا سَآئِبَةٖ وَلَا وَصِيلَةٖ وَلَا حَامٖ وَلَٰكِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَفۡتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَۖ وَأَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡقِلُونَ
Bahīrā, sā'ēbā, vasīlā āṇi hāma vagairēcā allāhanē ādēśa dilā nāhī, parantu inkārī lōka allāhavara mithyā ārōpa ṭhēvatāta, āṇi tyān̄cyātalē bahutēka jaṇa akkala bāḷagata nāhī
Surah Al-Maeda, Verse 103
وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ تَعَالَوۡاْ إِلَىٰ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ وَإِلَى ٱلرَّسُولِ قَالُواْ حَسۡبُنَا مَا وَجَدۡنَا عَلَيۡهِ ءَابَآءَنَآۚ أَوَلَوۡ كَانَ ءَابَآؤُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ شَيۡـٔٗا وَلَا يَهۡتَدُونَ
Āṇi jēvhā tyānnā sāṅgitalē gēlē kī tyā (pavitra kura'ānā) kaḍē āṇi paigambara (muham'mada sallallāhu alaihi vasallama) kaḍē yā, tēvhā tē mhaṇālē kī jyā (rīti-rivājā) vara āmhālā āmacē vāḍavaḍīla āḍhaḷalēta, tē āmhālā purēsē āhē. Maga tyān̄cē tē vāḍavaḍīla kāhī jāṇata nasāvēta āṇi sanmārgāvara nasāvēta, tarīhī
Surah Al-Maeda, Verse 104
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ عَلَيۡكُمۡ أَنفُسَكُمۡۖ لَا يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا ٱهۡتَدَيۡتُمۡۚ إِلَى ٱللَّهِ مَرۡجِعُكُمۡ جَمِيعٗا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Āpalī kāḷajī ghyā, jēvhā tumhī satya mārgāvara cālata asāla, tara jō manuṣya pathabhraṣṭa hō'īla tara tyāmuḷē tumacē kāhīca nukasāna nāhī, allāhacyāca javaḷa tumhā sarvānnā jāyacē āhē, maga tō tumhā sarvānnā sāṅgēla tumhī kasakasē karma karīta hōtē
Surah Al-Maeda, Verse 105
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ شَهَٰدَةُ بَيۡنِكُمۡ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ ٱلۡمَوۡتُ حِينَ ٱلۡوَصِيَّةِ ٱثۡنَانِ ذَوَا عَدۡلٖ مِّنكُمۡ أَوۡ ءَاخَرَانِ مِنۡ غَيۡرِكُمۡ إِنۡ أَنتُمۡ ضَرَبۡتُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَأَصَٰبَتۡكُم مُّصِيبَةُ ٱلۡمَوۡتِۚ تَحۡبِسُونَهُمَا مِنۢ بَعۡدِ ٱلصَّلَوٰةِ فَيُقۡسِمَانِ بِٱللَّهِ إِنِ ٱرۡتَبۡتُمۡ لَا نَشۡتَرِي بِهِۦ ثَمَنٗا وَلَوۡ كَانَ ذَا قُرۡبَىٰ وَلَا نَكۡتُمُ شَهَٰدَةَ ٱللَّهِ إِنَّآ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡأٓثِمِينَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Jēvhā tumacyāpaikī ēkhādyācā mr̥tyusamaya javaḷa ālā asēla tēvhā vasīyata (mr̥tyupatra) karatēvēḷī tumacyātalē dōna n'yāya karaṇārē sākṣī mhaṇūna asalē pāhijē kinvā tumacyākhērīja itara dōna jaṇa jara tumhī jaminīvara pravāsa karīta asāla āṇi acāānaka mr̥tyucē saṅkaṭa tumacyāvara yāvē (sanśayācyā sthitīta) tumhī dōghā (sākṣīṁ) nā (jamātacī) namāja jhālyānantara rōkhā, maga tē dōghē allāhacī śapatha ghētīla kī āmhī yā (sākṣa dēṇyā) cyā mōbadalyāta kasalēhī mūlya ghē'ū icchita nāhī, maga kōṇī javaḷacā nātēvā'īka kā asēnā āṇi āmhī allāhacī sākṣa lapavū śakata nāhī, jara āmhī asē kēlē tara dōṣī ṭharū
Surah Al-Maeda, Verse 106
فَإِنۡ عُثِرَ عَلَىٰٓ أَنَّهُمَا ٱسۡتَحَقَّآ إِثۡمٗا فَـَٔاخَرَانِ يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا مِنَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَحَقَّ عَلَيۡهِمُ ٱلۡأَوۡلَيَٰنِ فَيُقۡسِمَانِ بِٱللَّهِ لَشَهَٰدَتُنَآ أَحَقُّ مِن شَهَٰدَتِهِمَا وَمَا ٱعۡتَدَيۡنَآ إِنَّآ إِذٗا لَّمِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ
Nantara jara asē kaḷālē kī tē dōghē (sākṣī) ēkha'ādyā aparādha'āsa pātra ṭharalē āhēta, tara aśā lōkāmpaikī jyān̄cyā virōdhāta gunhā ghaḍalā hōtā, āṇakhī dōna vyaktī, jyā sarvānta javaḷacyā asatīla, jithē tē dōghē ubhē hōtē, tyā jāgī yā dōghānnī ubhē rāhāvē, maga tē allāhacī śapatha ghētīla kī āmacī sākṣa yā dōghān̄cyā sākṣīpēkṣā adhika kharī āhē. Āṇi āmhī maryādā pāra kēlī nāhī asē kēlyāsa āmacī gaṇanā atyācārī lōkāmmadhyē hō'īla
Surah Al-Maeda, Verse 107
ذَٰلِكَ أَدۡنَىٰٓ أَن يَأۡتُواْ بِٱلشَّهَٰدَةِ عَلَىٰ وَجۡهِهَآ أَوۡ يَخَافُوٓاْ أَن تُرَدَّ أَيۡمَٰنُۢ بَعۡدَ أَيۡمَٰنِهِمۡۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱسۡمَعُواْۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَٰسِقِينَ
Hā sarvādhika javaḷacā mārga āhē kī tē lōka kharī sākṣa dētīla kinvā tyānnā hē bhaya asēla kī śapatha ghētalyānantara punhā śapatha ulaṭa paḍēla āṇi allāhacē bhaya rākhā āṇi aikā! Allāha durācārī lōkānnā mārgadarśana karīta nāhī
Surah Al-Maeda, Verse 108
۞يَوۡمَ يَجۡمَعُ ٱللَّهُ ٱلرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَآ أُجِبۡتُمۡۖ قَالُواْ لَا عِلۡمَ لَنَآۖ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّـٰمُ ٱلۡغُيُوبِ
Jyā (kayāmatacyā) divaśī allāha samasta paigambarānnā ēkatra karīla, maga vicārēla kī tumhālā kāya uttara miḷālē hōtē? Tē mhaṇatīla, āmhālā kāhīca māhīta nāhī. Gaiba (aparōkṣa) jāṇaṇārā tūca āhēsa
Surah Al-Maeda, Verse 109
إِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ٱذۡكُرۡ نِعۡمَتِي عَلَيۡكَ وَعَلَىٰ وَٰلِدَتِكَ إِذۡ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ ٱلۡقُدُسِ تُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِي ٱلۡمَهۡدِ وَكَهۡلٗاۖ وَإِذۡ عَلَّمۡتُكَ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَۖ وَإِذۡ تَخۡلُقُ مِنَ ٱلطِّينِ كَهَيۡـَٔةِ ٱلطَّيۡرِ بِإِذۡنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيۡرَۢا بِإِذۡنِيۖ وَتُبۡرِئُ ٱلۡأَكۡمَهَ وَٱلۡأَبۡرَصَ بِإِذۡنِيۖ وَإِذۡ تُخۡرِجُ ٱلۡمَوۡتَىٰ بِإِذۡنِيۖ وَإِذۡ كَفَفۡتُ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ عَنكَ إِذۡ جِئۡتَهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٞ
Jēvhā allāha pharmāvila, hē mariyama-putra īsā! Tumacyāvara āṇi tumacyā mātēvara mī kēlēlyā kr̥pā dēṇagīcē smaraṇa karā. Jēvhā mī pavitra ātmā (jibrīla) dvārē tumacī madata kēlī. Tumhī pāḷaṇyāta asatānā va mōṭhyā vayāta lōkānśī sambhāṣaṇa karīta rāhilē āṇi jēvhā āmhī grantha va hikamata āṇi taurāta va in̄jīlacē jñāna dilē āṇi jēvhā tumhī mājhyā hukūmānē pakṣīrūpa putaḷā mātīnē tayāra karīta asata āṇi tyāta phuṅka mārīta asata, tēvhā mājhyā hukūmānē tō (jivanta) pakṣī banata asē, āṇi tumhī mājhyā hukūmānē janmajāta āndhaḷyālā āṇi kōḍhī isamālā cāṅgalē karīta asata, āṇi mājhyā hukūmānē mēlēlyānnā (jivanta karūna) bāhēra kāḍhīta asata āṇi jēvhā mī isrā'īlacyā putrānnā tumacyāpāsūna rōkhalē. Jēvhā tumhī tyān̄cyājavaḷa mōjijā ghē'ūna ālē tēvhā tyān̄cyātalē inkārī lōka mhaṇālē, kī hī kēvaḷa ughaḍa jādū āhē
Surah Al-Maeda, Verse 110
وَإِذۡ أَوۡحَيۡتُ إِلَى ٱلۡحَوَارِيِّـۧنَ أَنۡ ءَامِنُواْ بِي وَبِرَسُولِي قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَٱشۡهَدۡ بِأَنَّنَا مُسۡلِمُونَ
Āṇi jyā'arthī mī havārīnnā prērita kēlē kī tumhī mājhyāvara āṇi mājhyā paigambarānvara īmāna rākhā, tēvhā tē mhaṇālē, āmhī īmāna rākhalē āṇi tumhī sākṣī rāhā kī āmhī pūrṇataḥ ājñādhāraka āhōta
Surah Al-Maeda, Verse 111
إِذۡ قَالَ ٱلۡحَوَارِيُّونَ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ هَلۡ يَسۡتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيۡنَا مَآئِدَةٗ مِّنَ ٱلسَّمَآءِۖ قَالَ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
Smaraṇa karā, jēvhā havārī mhaṇālē kī hē mariyama-putra īsā! Kāya tumacā pālanakartā āmacyāvara ākāśātūna (bhōjanācī) ēka thāḷī utaravū śakatō? Īsā mhaṇālē, īmāna rākhata asāla tara allāhacē bhaya bāḷagā
Surah Al-Maeda, Verse 112
قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأۡكُلَ مِنۡهَا وَتَطۡمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعۡلَمَ أَن قَدۡ صَدَقۡتَنَا وَنَكُونَ عَلَيۡهَا مِنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ
Tē mhaṇālē kī āmhī tyātūna kha'ā'ū icchitō āṇi āmacyā manālā samādhāna lābhāvē āṇi āmacī khātrī vhāvī kī tumhī āmhālā kharē sāṅgitalē āṇi āmhī tyāvara sākṣī rāhāvē
Surah Al-Maeda, Verse 113
قَالَ عِيسَى ٱبۡنُ مَرۡيَمَ ٱللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَنزِلۡ عَلَيۡنَا مَآئِدَةٗ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ تَكُونُ لَنَا عِيدٗا لِّأَوَّلِنَا وَءَاخِرِنَا وَءَايَةٗ مِّنكَۖ وَٱرۡزُقۡنَا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّـٰزِقِينَ
Mariyama-putra īsā mhaṇālē, hē allāha! Āmacyāvara ākāśātūna ēka thāḷī utarava, jī āmacyā pūrvīcyā āṇi nantaracyā lōkāṅkaritā ānandācī gōṣṭa ṭharāvī āṇi tujhyātarphē ēka niśāṇī ṭharāvī āṇi amhālā rōjī (ājivikā) pradāna kara. Tū uttama rōjī dēṇārā āhēsa
Surah Al-Maeda, Verse 114
قَالَ ٱللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيۡكُمۡۖ فَمَن يَكۡفُرۡ بَعۡدُ مِنكُمۡ فَإِنِّيٓ أُعَذِّبُهُۥ عَذَابٗا لَّآ أُعَذِّبُهُۥٓ أَحَدٗا مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Allāhanē pharmāvilē kī mī tē bhōjana tumhā lōkānsāṭhī utaravita āhē, maga tumacyāpaikī jō kōṇī yānantarahī kupra (inkāra) karīla tara mī tyālā aśī sakta sajā dē'īna kī taśī sajā sāṟyā jagāta kōṇālāhī dēṇāra nāhī
Surah Al-Maeda, Verse 115
وَإِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ءَأَنتَ قُلۡتَ لِلنَّاسِ ٱتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيۡنِ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ قَالَ سُبۡحَٰنَكَ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنۡ أَقُولَ مَا لَيۡسَ لِي بِحَقٍّۚ إِن كُنتُ قُلۡتُهُۥ فَقَدۡ عَلِمۡتَهُۥۚ تَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِي وَلَآ أَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِكَۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّـٰمُ ٱلۡغُيُوبِ
Āṇi (tyā vēḷēcēhī smaraṇa karā) jēvhā sarvaśrēṣṭha allāha pharmāvila kī hē mariyama-putra īsā! Kāya tumhī tyā lōkānnā asē sāṅgitalē hōtē kī malā āṇi mājhyā mātēlā allāhaśivāya upāsya banavūna ghyā? Īsā uttara dētīla kī mī tara tulā pratyēka vyaṅga- dōṣāpāsūna mukta (pāka) samajatō tēvhā malā aśā prakārē śōbhēla kī mī aśī gōṣṭa bōlāvē, jī bōlaṇyācā malā kāhīca hakka nāhī, jara mī asē bōlalō asēla tara tulā tē māhītahī asēla. Tū tara mājhyā manātīla gōṣṭahī jāṇatō, mātra tujhyā manāta jē kāhī āhē, tē mī nāhī jāṇata. Kēvaḷa tūca aparōkṣa gōṣṭīn̄cā jñātā āhēsa
Surah Al-Maeda, Verse 116
مَا قُلۡتُ لَهُمۡ إِلَّا مَآ أَمَرۡتَنِي بِهِۦٓ أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمۡۚ وَكُنتُ عَلَيۡهِمۡ شَهِيدٗا مَّا دُمۡتُ فِيهِمۡۖ فَلَمَّا تَوَفَّيۡتَنِي كُنتَ أَنتَ ٱلرَّقِيبَ عَلَيۡهِمۡۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ
Mī tyānnā kēvaḷa tēca sāṅgitalē, jyācā tū malā ādēśa dilā kī tumacā va mājhā pālanakartā asalēlyā allāhacī upāsanā karā āṇi jōparyanta mī tyān̄cyāta rāhilō, tyān̄cyāvara sākṣī rāhilō, āṇi jēvhā tū malā ucalūna ghētalē tēvhā tūca tyān̄cā dēkharēkhakartā hōtā, āṇi tū pratyēka gōṣṭīvara sākṣī āhē
Surah Al-Maeda, Verse 117
إِن تُعَذِّبۡهُمۡ فَإِنَّهُمۡ عِبَادُكَۖ وَإِن تَغۡفِرۡ لَهُمۡ فَإِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
Jara tū yānnā azāba (śikṣā-yātanā) dēśīla tara hē tujhēca dāsa āhēta āṇi jara tū yānnā māpha karaśīla tara tū mōṭhā jabaradasta hikamata bāḷagaṇārā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 118
قَالَ ٱللَّهُ هَٰذَا يَوۡمُ يَنفَعُ ٱلصَّـٰدِقِينَ صِدۡقُهُمۡۚ لَهُمۡ جَنَّـٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
Allāha pharmāvila kī hā tō divasa āhē kī satyaniṣṭha lōkān̄cē satya tyān̄cyākaritā lābhadāyaka ṭharēla. Tyānnā (jannatacyā) bāgā miḷatīla, jyān̄cyākhālī pravāha vāhata asatīla, jyāta tē nēhamī nēhamī rāhatīla. Allāha tyān̄cyāśī prasanna āṇi tē allāhaśī khūśa asatīla. Hī phāra mōṭhī saphalatā āhē
Surah Al-Maeda, Verse 119
لِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا فِيهِنَّۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرُۢ
Allāhacīca rājya-sattā āhē ākāśāmmadhyē va jaminīvara āṇi jē kāhī yān̄cyā daramyāna āhē tyāvaradēkhīla! Āṇi allāha sarva kāhī karaṇyācē sāmarthya bāḷagatō
Surah Al-Maeda, Verse 120