Surah Adh-Dhariyat - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
وَٱلذَّـٰرِيَٰتِ ذَرۡوٗا
Śapatha āhē uḍavūna vikhuraṇāṟyāṁ (vāṟyāṁ) cī
Surah Adh-Dhariyat, Verse 1
فَٱلۡحَٰمِلَٰتِ وِقۡرٗا
Maga ōjhē ucalaṇāṟyān̄cī
Surah Adh-Dhariyat, Verse 2
فَٱلۡجَٰرِيَٰتِ يُسۡرٗا
Maga dhīmyā gatīnē cālaṇāṟyān̄cī
Surah Adh-Dhariyat, Verse 3
فَٱلۡمُقَسِّمَٰتِ أَمۡرًا
Maga kāmācī vāṭaṇī karaṇāṟyān̄cī
Surah Adh-Dhariyat, Verse 4
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٞ
Niḥsanśaya, tumhālā jē vāyadē dilē jātāta (tē sarva) kharē āhēta
Surah Adh-Dhariyat, Verse 5
وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٞ
Āṇi niścitaca n'yāya hōṇāra āhē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 6
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡحُبُكِ
Śapatha āhē, mārga rākhaṇāṟyā ākāśācī
Surah Adh-Dhariyat, Verse 7
إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلٖ مُّخۡتَلِفٖ
Niścitaca tumhī vibhinna gōṣṭīta paḍalā āhāta
Surah Adh-Dhariyat, Verse 8
يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ
Tyā (satyā) pāsūna tōca phiravilā jātō, jō phiravilā gēlā asāvā
Surah Adh-Dhariyat, Verse 9
قُتِلَ ٱلۡخَرَّـٰصُونَ
Aṭakaḷīcyā gōṣṭī bōlaṇārē naṣṭa kēlē gēlē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 10
ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةٖ سَاهُونَ
Jē cētanāhīna āhēta āṇi visara paḍalēlē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 11
يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ
Vicāratāta kī mōbadalyācā divasa kēvhā yē'īla
Surah Adh-Dhariyat, Verse 12
يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ
(Hōya) hā tō divasa āhē kī hē āgīvara tāpavilē jātīla
Surah Adh-Dhariyat, Verse 13
ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ
Svāda cākhā. Hēca tē, jyācī tumhī ghā'ī mājavita hōtē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 14
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّـٰتٖ وَعُيُونٍ
Niḥsanśaya, allāhacē bhaya bāḷagaṇārē jannatīmmadhyē āṇi (śītala) jhaṟyāmmadhyē asatīla
Surah Adh-Dhariyat, Verse 15
ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ
Tyān̄cyā pālanakartyānē jē kāhī tyānnā pradāna kēlē āhē, tē ghēta asatīla tē tara tyāpūrvīca satkarma karaṇārē hōtē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 16
كَانُواْ قَلِيلٗا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ
Tē rātrī phāra kamī jhōpata asata
Surah Adh-Dhariyat, Verse 17
وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ
Āṇi tē rātrīcyā antima praharī (pahāṭē) kṣamā - yācanā karīta
Surah Adh-Dhariyat, Verse 18
وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ
Āṇi tyān̄cyā dhana-sampattīta yācakān̄cā(māgaṇāṟyān̄cā)āṇi yācanā karaṇyāpāsūna alipta rāhaṇāṟyān̄cā hakka hōtā
Surah Adh-Dhariyat, Verse 19
وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتٞ لِّلۡمُوقِنِينَ
Āṇi viśvāsa rākhaṇāṟyāṅkaritā tara dharatīta anēka niśāṇyā āhēta
Surah Adh-Dhariyat, Verse 20
وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ
Āṇi svataḥ tumacyā astitvāta dēkhīla, tara kāya tumhī pāhata nāhīta
Surah Adh-Dhariyat, Verse 21
وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ
Āṇi tumacī ājivikā(anna sāmugrī) āṇi jō tumhālā vāyadā dilā jāta āhē, sarva ākāśāta āhē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 22
فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقّٞ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ
Tēvhā ākāśa āṇi dharatīcyā svāmī va pālanakartyācī śapatha! Hē agadī satya āhē, asēca khātrīpūrvaka, jasē tumhī bōlatā
Surah Adh-Dhariyat, Verse 23
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ
Kāya tumhālā ibrāhīma (alaihis'salāma) cyā sanmānita atithīn̄cī vārtāhī pōhacalī āhē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 24
إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمٗاۖ قَالَ سَلَٰمٞ قَوۡمٞ مُّنكَرُونَ
Tē jēvhā tyān̄cyājavaḷa ālē tēvhā salāma kēlā. (Ibrāhīma) yānnī salāmalā uttara dilē (āṇi mhaṇālē, hē tara) anōḷakhī lōka āhēta
Surah Adh-Dhariyat, Verse 25
فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٖ سَمِينٖ
Maga (gupacupa ghā'īghā'īnē) āpalyā kuṭumbiyāṅkaḍē gēlē āṇi ēkā laṭhṭha vāsarucē (mānsa) ghē'ūna ālē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 26
فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ
Āṇi tē tyān̄cyā puḍhē ṭhēvalē āṇi mhaṇālē, tumhī khāta kā nāhī
Surah Adh-Dhariyat, Verse 27
فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ
Maga manātalyā manāta tyān̄cyāpāsūna bhayabhita jhālē. (Atithī) mhaṇālē, tumhī bhi'ū nakā āṇi tyānnā (hajarata) ibrāhīmalā ēkā jñānī putraprāptīcī śubhavārtā dilī
Surah Adh-Dhariyat, Verse 28
فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةٖ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمٞ
Tēvhā tyān̄cyā patnīnē āścaryacakita hō'ūna āpalyā tōṇḍāvara hāta mārūna mhaṭalē kī mī tara mhātārī āhē, tyācabarōbara vān̄jha dēkhīla
Surah Adh-Dhariyat, Verse 29
قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ
Tē mhaṇālē kī hōya, tumacyā pālanakartyā (allāha) nē asēca pharmāvilē āhē. Niḥsanśaya, tō hikamaśālī āṇi jāṇaṇārā āhē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 30
۞قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ
(Hajarata ibrāhīma alai.) Mhaṇālē kī allāhanē pāṭhavilēlyā (phariśtyāṁ) nō! Tumacyā (yēṇyācā) hētū kāya
Surah Adh-Dhariyat, Verse 31
قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٖ مُّجۡرِمِينَ
Tyānnī uttara dilē kī āmhī aparādhī lōkāṅkaḍē pāṭhavilē gēlō āhōta
Surah Adh-Dhariyat, Verse 32
لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن طِينٖ
Yāsāṭhī kī āmhī tyācyāvara (bhājalēlyā) mātīcyā dagaḍān̄cā varṣāva karāvā
Surah Adh-Dhariyat, Verse 33
مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ
Jē tumacyā pālanakartyātarphē cinhāṅkita jhālē āhēta tyā maryādā bhaṅga karaṇāṟyāṅkaritā
Surah Adh-Dhariyat, Verse 34
فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Tēvhā jēvaḍhē īmāna rākhaṇārē tithē hōtē, āmhī tyānnā tēthūna kāḍhalē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 35
فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتٖ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ
Āṇi āmhālā tithē musalamānān̄cē phakta ēkaca ghara āḍhaḷalē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 36
وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةٗ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ
Āṇi āmhī tithē tyān̄cyāsāṭhī, jē duḥkhadāyaka śikṣā yātanēcē bhaya bāḷagatāta, ēka pūrṇa cinha sōḍalē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 37
وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ
Āṇi mūsācyā vr̥ttāntāta (hī āmacyātarphē tambī āhē) jēvhā āmhī tyānnā phira'aunakaḍē spaṣṭa pramāṇāsaha pāṭhavilē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 38
فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٞ
Tēvhā tyānē āpalyā sāmarthyācyā ghamēṇḍīta tōṇḍa phiravilē, āṇi mhaṇālē, hā (ēkatara) jādūgāra āhē kinvā vēḍasara āhē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 39
فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٞ
Śēvaṭī āmhī tyālā āṇi tyācyā sain'yālā āpalyā śikṣā-yātanēta dharūna, samudrāta ṭākalē. Tō hōtāca nirbhartsanā karaṇyāyōgya
Surah Adh-Dhariyat, Verse 40
وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ
Tyācapramāṇē ādacyā lōkāmmadhyēhī (āmacyātarphē tambī āhē) jēvhā āmhī tyān̄cyāvara vān̄jha (aśubha) vādaḷa pāṭhavilē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 41
مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ
Tē jyā jyā vastūvarūna gēlē, tilā jīrṇa hāḍāmpramāṇē cūrēcūra karūna ṭākalē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 42
وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينٖ
Āṇi samūda (cyā vr̥ttāntā) madhyēhī (bōdha) āhē, jēvhā tyānnā sāṅgitalē gēlē kī tumhī kāhī divasāparyanta lābha prāpta karūna ghyā
Surah Adh-Dhariyat, Verse 43
فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ
Parantu tyānnī āpalyā pālanakartyācyā ādēśācē pālana kēlē nāhī, jyābaddala tyānnā ēkā bhayaṅkara garjanēnē naṣṭa karūna ṭākalē āṇi tē baghataca rāhilē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 44
فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامٖ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ
Maga nā tara tē ubhē rāhū śakalē, āṇi nā sūḍa ghē'ū śakalē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 45
وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ
Āṇi nūha (alai.) Yān̄cyā janasamūhācī dēkhīla yācyā ādhī (hīca avasthā jhālī hōtī) tē dēkhīla mōṭhē avajñākārī lōka hōtē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 46
وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدٖ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ
Āṇi ākāśālā āmhī (āpalyā) hātānnī banavilē āhē āṇi niḥsanśaya, āmhī vyāpaka karaṇārē āhōta
Surah Adh-Dhariyat, Verse 47
وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ
Āṇi jaminīlā āmhī bichā'īta banavilē āhē, tēvhā āmhī kitī cāṅgalē bichā'īta karaṇārē āhōta
Surah Adh-Dhariyat, Verse 48
وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
Āṇi pratyēka vastūlā āmhī jōḍī jōḍīnē nirmāṇa kēlē āhē,1 yāsāṭhī kī tumhī bōdha grahaṇa karāvā
Surah Adh-Dhariyat, Verse 49
فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ
Tēvhā tumhī allāhakaḍē dhāva ghyā. Niḥsanśaya, mī tumhālā tyācyātarphē khabaradāra karaṇārā āhē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 50
وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ
Āṇi allāhasōbata dusaṟyā kōṇālāhī upāsya (daivata) banavū nakā, niścitaca, mī tumhālā tyācyātarphē spaṣṭataḥ sāvadha karaṇārā āhē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 51
كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ
Aśāca prakārē jē lōka tyān̄cyā pūrvī hō'ūna gēlēta, tyān̄cyājavaḷa jō dēkhīla paigambara ālā, tyālā tē mhaṇālē kī ēkatara hā jādūgāra āhē kinvā vēḍā
Surah Adh-Dhariyat, Verse 52
أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٞ طَاغُونَ
Kāya hē, yā gōṣṭīcī ēkamēkānnā tākīda karata gēlēta, navhē, kimbahunā hē sarva vidrōhī (unmatta) lōka āhēta
Surah Adh-Dhariyat, Verse 53
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٖ
Tēvhā tumhī tyān̄cyākaḍūna tōṇḍa phiravūna ghyā, tumacyāvara kasalāhī dōṣārōpa nāhī
Surah Adh-Dhariyat, Verse 54
وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Āṇi upadēśa karīta rāhā, niḥsanśaya hā upadēśa īmāna rākhaṇāṟyānnā lābha dē'īla
Surah Adh-Dhariyat, Verse 55
وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ
Mī jinnānnā āṇi mānavānnā phakta aśāsāṭhī nirmāṇa kēlē āhē kī tyānnī kēvaḷa mājhī upāsanā karāvī
Surah Adh-Dhariyat, Verse 56
مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقٖ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ
Tyān̄cyākaḍūna mī nā ājivikā (rōjī) icchitō nā asē icchitō kī tyānnī malā khā'ū ghālāvē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 57
إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ
Niḥsanśaya, allāha svataḥ rōjī dēṇārā sāmarthyaśālī va balavāna āhē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 58
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوبٗا مِّثۡلَ ذَنُوبِ أَصۡحَٰبِهِمۡ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ
Tēvhā jyā lōkānnī atyācāra kēlā āhē, tyānnāhī tyān̄cyā sāthīdārān̄cyā hiśśyā'itakāca his'sā miḷēla, yāstava tyānnī mājhyāśī ghā'īnē māgū nayē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 59
فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ
Tēvhā durdaśā āhē kāphirānsāṭhī, tyān̄cyā tyā divaśī jyācā tyānnā vāyadā dilā jāta āhē
Surah Adh-Dhariyat, Verse 60