Surah Al-Hashr - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
Ākāśān̄cī āṇi dharatīcī pratyēka vastū allāhacyā pavitratēsaha guṇagāna karatē āṇi tō mōṭhā varcasvaśālī, hikamata bāḷagaṇārā āhē
Surah Al-Hashr, Verse 1
هُوَ ٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مِن دِيَٰرِهِمۡ لِأَوَّلِ ٱلۡحَشۡرِۚ مَا ظَنَنتُمۡ أَن يَخۡرُجُواْۖ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمۡ حُصُونُهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَأَتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِنۡ حَيۡثُ لَمۡ يَحۡتَسِبُواْۖ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعۡبَۚ يُخۡرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيۡدِيهِمۡ وَأَيۡدِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ فَٱعۡتَبِرُواْ يَـٰٓأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ
Tōca āhē jyānē granthadhārakāmmadhalyā kāphirānnā tyān̄cyā gharātūna pahilyā haśra (ēkatra hōṇyācā) vēḷī kāḍhalē. Tumhālā kalpanāhī navhatī kī tē nighatīla āṇi tē svataḥ samajata hōtē kī tyācē majabūta killē tyānnā allāhacyā śikṣā yātanēpāsūna vācavūna ghētīla. Tēvhā tyān̄cyāvara allāha (cā prakōpa) aśā ṭhikāṇāhūna yē'ūna kōsaḷalā kī tyānnā tyācē anumānahī navhatī āṇi tyān̄cyā manāta allāhanē bhaya ṭākalē, tē āpalyā gharānnā āpalyāca hātānnī ōsāḍa karīta hōtē āṇi īmāna rākhaṇāṟyān̄cyā hātūna (naṣṭa karīta hōtē) tēvhā, hē ḍōḷē rākhaṇāṟyānnō! Bōdha grahaṇa karā
Surah Al-Hashr, Verse 2
وَلَوۡلَآ أَن كَتَبَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡجَلَآءَ لَعَذَّبَهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابُ ٱلنَّارِ
Āṇi jara allāhanē tyān̄cyāsāṭhī haddapārī lihilī nasatī tara niścitaca tyānnā yā jagātaca śikṣā yātanā dilī asatī āṇi ākhiratamadhyē (tara) tyān̄cyāsāṭhī āgīcī śikṣā āhēca
Surah Al-Hashr, Verse 3
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ شَآقُّواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥۖ وَمَن يُشَآقِّ ٱللَّهَ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
Hē aśāsāṭhī kī tyānnī allāha āṇi tyācyā paigambarācā virōdha kēlā, āṇi jō dēkhīla allāhacā virōdha karīla tara allāha dēkhīla mōṭhī kaṭhōra śikṣā yātanā dēṇārā āhē
Surah Al-Hashr, Verse 4
مَا قَطَعۡتُم مِّن لِّينَةٍ أَوۡ تَرَكۡتُمُوهَا قَآئِمَةً عَلَىٰٓ أُصُولِهَا فَبِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَلِيُخۡزِيَ ٱلۡفَٰسِقِينَ
Khajurīn̄cī jī jhāḍē tumhī kāpūna ṭākalīta āṇi jyānnā tumhī tyān̄cyā muḷāsakaṭa bākī rāhū dilē tara hē sarva allāhacyā ādēśānē jhālē, āṇi yāsāṭhīhī kī durācārī lōkānnā allāhanē apamānita karāvē
Surah Al-Hashr, Verse 5
وَمَآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنۡهُمۡ فَمَآ أَوۡجَفۡتُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ خَيۡلٖ وَلَا رِكَابٖ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُۥ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
Āṇi tyān̄cī jī sampattī allāhanē āpalyā paigambarācyā hātī dilī jyāsāṭhī tumhī nā ghōḍē dauḍavilē āhēta nā ūṇṭa, kimbahunā allāha āpalyā paigambarālā, jyācyāvara icchitō varcasvaśālī karatō āṇi allāha pratyēka gōṣṭa karaṇyāsa samartha āhē
Surah Al-Hashr, Verse 6
مَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِ كَيۡ لَا يَكُونَ دُولَةَۢ بَيۡنَ ٱلۡأَغۡنِيَآءِ مِنكُمۡۚ وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمۡ عَنۡهُ فَٱنتَهُواْۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
Vastyāvālyān̄cē jē dhana allāhanē tumacyā laḍhaṇyāvināca āpalyā paigambarācyā hātī dilē, tē allāhacē āhē āṇi paigambarācē āhē, javaḷacyā nātēvā'īkān̄cē, anāthān̄cē, gōragarībān̄cē va pravāśān̄cē āhē yāsāṭhī kī tumacyātalyā dhanavānān̄cyāca hātāta hē dhana phirata rāhū nayē āṇi tumhālā paigambara jē kāhī dē'īla tē ghyā āṇi jyāpāsūna rōkhēla tyāpāsūna alipta rāhā āṇi allāhacē bhaya bāḷagata rāhā. Niḥsanśaya, allāha mōṭhī sakta śikṣā yātanā dēṇārā āhē
Surah Al-Hashr, Verse 7
لِلۡفُقَرَآءِ ٱلۡمُهَٰجِرِينَ ٱلَّذِينَ أُخۡرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَأَمۡوَٰلِهِمۡ يَبۡتَغُونَ فَضۡلٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٗا وَيَنصُرُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلصَّـٰدِقُونَ
Hē dhana tyā garība muhājira lōkāṁ (dēśatyāga kēlēlyā īmānadhārakāṁ) karitā āhē, jyānnā āpalyā gharātūna āṇi āpalyā sampattītūna bāhēra kāḍhalē gēlē āhē. Tē allāhacī dayā kr̥pā va prasannatā icchitāta āṇi allāhacī āṇi tyācyā paigambarācī madata karatāta. Hēca lōka saccē āhēta
Surah Al-Hashr, Verse 8
وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلۡإِيمَٰنَ مِن قَبۡلِهِمۡ يُحِبُّونَ مَنۡ هَاجَرَ إِلَيۡهِمۡ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمۡ حَاجَةٗ مِّمَّآ أُوتُواْ وَيُؤۡثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ وَلَوۡ كَانَ بِهِمۡ خَصَاصَةٞۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفۡسِهِۦ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
Āṇi (tyān̄cyākaritā) jyānnī yā gharāta (arthāta madīnēta) āṇi īmāna rākhaṇyāta tyān̄cyāpūrvī sthāna banavūna ghētalē āṇi āpalyākaḍē hijarata (dēśatyāga) karūna yēṇāṟyānśī prēma rākhatāta āṇi dēśatyāga kēlēlyāṁ (muhājira lōkāṁ) nā jē kāhī dilē jātē, tyābaddala tē āpalyā chātīta (manāta) kasalāhī saṅkōca karīta nāhīta, ulaṭa svataḥ āpalyāvara tyānnā prādhān'ya dētāta, maga tē svataḥ kitīhī garajavanta asōta (kharī gōṣṭa aśī kī) jō kōṇī āpalyā manācyā icchā abhilāṣāmpāsūna vācavilā gēlā, tōca saphalatā prāpta karaṇārā āhē
Surah Al-Hashr, Verse 9
وَٱلَّذِينَ جَآءُو مِنۢ بَعۡدِهِمۡ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا وَلِإِخۡوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلۡإِيمَٰنِ وَلَا تَجۡعَلۡ فِي قُلُوبِنَا غِلّٗا لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٞ رَّحِيمٌ
Āṇi (tyān̄cyāsāṭhī) jē tyān̄cyānantara ālē, jē mhaṇatīla kī, hē āmacyā pālanakartyā! Āmhālā māpha kara āṇi āmacyā tyā bāndhavānnāhī, jyānnī āmacyā ādhī īmāna rākhalē āhē āṇi īmāna rākhaṇāṟyān̄cyāviṣayī āmacyā manāta kapaṭa (āṇi vairabhāvanā) āṇū nakō. Hē āmacyā pālanakartyā! Niḥsanśaya, tū prēma āṇi dayā karaṇārā āhē
Surah Al-Hashr, Verse 10
۞أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ نَافَقُواْ يَقُولُونَ لِإِخۡوَٰنِهِمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَئِنۡ أُخۡرِجۡتُمۡ لَنَخۡرُجَنَّ مَعَكُمۡ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمۡ أَحَدًا أَبَدٗا وَإِن قُوتِلۡتُمۡ لَنَنصُرَنَّكُمۡ وَٱللَّهُ يَشۡهَدُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
Kāya tumhī tyā dāmbhika (munāphika) lōkānnā nāhī pāhilē, jē āpalyā grantha bāḷagaṇāṟyāmmadhīla kāphira bāndhavānnā mhaṇatāta kī jara tumhālā dēśābāhēra ghālavilē gēlē tara āmhīhī avaśya tumacyāsōbata dēśatyāga karū āṇi tumacyāviṣayī kadhīhī kōṇācē mhaṇaṇē mān'ya karaṇāra nāhī āṇi jara tumacyāśī yud'dha kēlē kēlē tara niścita āmhī tumacī madata karū, parantu allāha sākṣa dētō kī hē agadī khōṭāraḍē āhēta
Surah Al-Hashr, Verse 11
لَئِنۡ أُخۡرِجُواْ لَا يَخۡرُجُونَ مَعَهُمۡ وَلَئِن قُوتِلُواْ لَا يَنصُرُونَهُمۡ وَلَئِن نَّصَرُوهُمۡ لَيُوَلُّنَّ ٱلۡأَدۡبَٰرَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ
Jara tyānnā dēśābāhēra ghālavilē gēlē tara hē tyān̄cyāsōbata jāṇāra nāhīta āṇi jara tyān̄cyāśī yud'dha chēḍalē gēlē tara hē tyān̄cī madatahī karaṇāra nāhīta āṇi (samajā) hē madata karaṇyāsa tayārahī jhālēta tara pāṭha dākhavūna (paḷa kāḍhatīla) maga tyān̄cī madata kēlī jāṇāra nāhī
Surah Al-Hashr, Verse 12
لَأَنتُمۡ أَشَدُّ رَهۡبَةٗ فِي صُدُورِهِم مِّنَ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ
(Musalamānānnō! Viśvāsa karā) kī tumacē bhaya tyān̄cyā chātīta (manāta) allāhacyā bhayācyā tulanēta phāra jāsta āhē, hē yāsāṭhī kī tē sujñatā bāḷagata nāhī
Surah Al-Hashr, Verse 13
لَا يُقَٰتِلُونَكُمۡ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرٗى مُّحَصَّنَةٍ أَوۡ مِن وَرَآءِ جُدُرِۭۚ بَأۡسُهُم بَيۡنَهُمۡ شَدِيدٞۚ تَحۡسَبُهُمۡ جَمِيعٗا وَقُلُوبُهُمۡ شَتَّىٰۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ
Hē sarva miḷūnahī tumacyāśī laḍhū śakata nāhī, mātra hī gōṣṭa vēgaḷī kī killyānē ghēralēlyā ṭhikāṇī asāvēta kinvā bhintīn̄cyā āḍōśālā asāvēta. Tyān̄cī laḍhā'ī tara āpasātaca mōṭhī sakta āhē. Jarī tumhī tyānnā ēkasaṅgha samajata āhāta tarī, vastutaḥ tyān̄cī manē āpasāta vibhakta āhēta hē aśāsāṭhī kī hē nirbud'dha lōka āhēta
Surah Al-Hashr, Verse 14
كَمَثَلِ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ قَرِيبٗاۖ ذَاقُواْ وَبَالَ أَمۡرِهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
Tyā lōkānsārakhē, jē tyān̄cyā thōḍyācapūrvī hō'ūna gēlēta, jyānnī āpalyā duṣkarmān̄cī gōḍī cākhalī āṇi jyān̄cyāsāṭhī duḥkhadāyaka śikṣā (tayāra) āhē
Surah Al-Hashr, Verse 15
كَمَثَلِ ٱلشَّيۡطَٰنِ إِذۡ قَالَ لِلۡإِنسَٰنِ ٱكۡفُرۡ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّنكَ إِنِّيٓ أَخَافُ ٱللَّهَ رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Saitānāsārakhē kī tō māṇasālā mhaṇatō, kupra (inkāra) kara, maga jēvhā tō kupra karūna basatō, tēvhā mhaṇatō, mī tujhyāpāsūna vēgaḷā āhē. Mī tara sāṟyā viśvān̄cyā pālanakartyān̄cē bhaya bāḷagatō
Surah Al-Hashr, Verse 16
فَكَانَ عَٰقِبَتَهُمَآ أَنَّهُمَا فِي ٱلنَّارِ خَٰلِدَيۡنِ فِيهَاۚ وَذَٰلِكَ جَزَـٰٓؤُاْ ٱلظَّـٰلِمِينَ
Tēvhā dōghān̄cā pariṇāma hā jhālā kī (jahannamacyā) āgīta nēhamī nēhamīkaritā gēlē āṇi atyācārī lōkān̄cī hīca śikṣā āhē
Surah Al-Hashr, Verse 17
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلۡتَنظُرۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ لِغَدٖۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Allāhacē bhaya bāḷagata rāhā1 āṇi pratyēka māṇasānē hē baghāvē kī udyā (kayāmatakaritā) tyānē karmān̄cē kōṇatē (bhāṇḍāra) pāṭhavilē āhē,2 āṇi (pratyēka kṣaṇī) allāhacē bhaya rākhā, allāha tumacyā samasta karmānśī paricita āhē
Surah Al-Hashr, Verse 18
وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ
Āṇi tumhī tyā lōkānsārakhē hō'ū nakā, jyānnī allāha (cyā ādēśā) cā visara pāḍalā, tēvhā allāhanē tyānnā svataḥcēca vismaraṇa ghaḍavilē. Asēca lōka durācārī asatāta
Surah Al-Hashr, Verse 19
لَا يَسۡتَوِيٓ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۚ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ
Jahannamavālē āṇi jannatavālē (āpasāta) samāna nāhīta.3 Jē jannatavālē āhēta tēca saphala āhēta
Surah Al-Hashr, Verse 20
لَوۡ أَنزَلۡنَا هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ عَلَىٰ جَبَلٖ لَّرَأَيۡتَهُۥ خَٰشِعٗا مُّتَصَدِّعٗا مِّنۡ خَشۡيَةِ ٱللَّهِۚ وَتِلۡكَ ٱلۡأَمۡثَٰلُ نَضۡرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَتَفَكَّرُونَ
Jara āmhī kura'ānālā ēkhādyā parvatāvara avatarita kēlē asatē tēvhā tumhī pāhilē asatē kī allāhacyā bhayānē tō jhukūna cūra cūra (kaṇa kaṇa) jhālā asatā. Āmhī hī udāharaṇē lōkānsāṭhī nivēdita āhōta yāsāṭhī kī tyānnī vicāra cintana karāvē
Surah Al-Hashr, Verse 21
هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِۖ هُوَ ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلرَّحِيمُ
Tōca allāha āhē, jyācyākhērīja kōṇīhī upāsanīya (pūjya) nāhī. Lapalēlyā va ughaḍa gōṣṭī jāṇaṇārā, tōca māpha va dayā karaṇārā
Surah Al-Hashr, Verse 22
هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡقُدُّوسُ ٱلسَّلَٰمُ ٱلۡمُؤۡمِنُ ٱلۡمُهَيۡمِنُ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡجَبَّارُ ٱلۡمُتَكَبِّرُۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشۡرِكُونَ
Tōca allāha āhē, jyācyākhērīja kōṇī saccā mābūda (upāsya) nāhī. Mālaka (svāmī) atiśaya pavitra, sarva vyaṅga dōṣāmpāsūna mukta śāntī (salāmatī) pradāna karaṇārā, sanrakṣaka, varcasvaśālī, śaktiśālī, mahānatama pavitra āhē allāha tyā gōṣṭīmpāsūna jyānnā hē tyācā sahabhāgī ṭharavitāta
Surah Al-Hashr, Verse 23
هُوَ ٱللَّهُ ٱلۡخَٰلِقُ ٱلۡبَارِئُ ٱلۡمُصَوِّرُۖ لَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
Tōca allāha āhē nirmāṇakartā, racayitā, svarūpa dēṇārā, tyācyācasāṭhī (atiśaya) uttama nāvē āhēta. Pratyēka vastū maga tī ākāśāta asō kinvā dharatīta asō, tyācēca pavitra varṇana karatē āṇi tōca mōṭhā jabaradasta āṇi bud'dhikauśalya bāḷagaṇārā āhē
Surah Al-Hashr, Verse 24