Surah Al-Anaam Verse 91 - Tajik Translation by Abdolmohammad Ayati
Surah Al-Anaamوَمَا قَدَرُواْ ٱللَّهَ حَقَّ قَدۡرِهِۦٓ إِذۡ قَالُواْ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَىٰ بَشَرٖ مِّن شَيۡءٖۗ قُلۡ مَنۡ أَنزَلَ ٱلۡكِتَٰبَ ٱلَّذِي جَآءَ بِهِۦ مُوسَىٰ نُورٗا وَهُدٗى لِّلنَّاسِۖ تَجۡعَلُونَهُۥ قَرَاطِيسَ تُبۡدُونَهَا وَتُخۡفُونَ كَثِيرٗاۖ وَعُلِّمۡتُم مَّا لَمۡ تَعۡلَمُوٓاْ أَنتُمۡ وَلَآ ءَابَآؤُكُمۡۖ قُلِ ٱللَّهُۖ ثُمَّ ذَرۡهُمۡ فِي خَوۡضِهِمۡ يَلۡعَبُونَ
Vaqte ki megūjand, ki Xudo ʙar heç insone cize nozil nakardaast, Xudoro oncunon, ki loiqi Ūst, naşinoxtaand, ʙigū: «Kitoʙero, ki Mūso ʙaroi rūşnoī va hidojati mardum ovard, cī kase ʙar ū nozil karda ʙud? Onro ʙar koƣazho navişted, porae az onro oşkor mesozed, vale ʙeştarinro pinhon medored. Ba şumo cizho omūxtand, ki az in peş na şumo medonisted va na padaronaton medonistand. Bigū: «On Olloh ast!» On goh rahojaşon soz, to hamcunon ʙa ʙotili xud dilxuş ʙoşand