Surah Al-Anaam Verse 91 - Tajik Translation by Khoja Mirov
Surah Al-Anaamوَمَا قَدَرُواْ ٱللَّهَ حَقَّ قَدۡرِهِۦٓ إِذۡ قَالُواْ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَىٰ بَشَرٖ مِّن شَيۡءٖۗ قُلۡ مَنۡ أَنزَلَ ٱلۡكِتَٰبَ ٱلَّذِي جَآءَ بِهِۦ مُوسَىٰ نُورٗا وَهُدٗى لِّلنَّاسِۖ تَجۡعَلُونَهُۥ قَرَاطِيسَ تُبۡدُونَهَا وَتُخۡفُونَ كَثِيرٗاۖ وَعُلِّمۡتُم مَّا لَمۡ تَعۡلَمُوٓاْ أَنتُمۡ وَلَآ ءَابَآؤُكُمۡۖ قُلِ ٱللَّهُۖ ثُمَّ ذَرۡهُمۡ فِي خَوۡضِهِمۡ يَلۡعَبُونَ
Vaqte ki (jahudijon va musrikon) megujand, ki Alloh ʙa hec insone cize nozil nakardaast, Allohro oncunon, ki loiqi Ust, nasinoxtaand, ʙigu (ej Pajomʙar): «Kitoʙero, ki Muso ʙaroi rusnoi va hidojati mardum ovard, ki onro ʙar u nozil karda ʙud? Onro ʙar qoƣazho navisted, porae az onro oskor mesozed, vale ʙestarinasro pinhon medored. Ba sumo cizhoe omuxtand, ki az in pes na sumo medonisted va na padaronaton medonistand. Bigu: «On Alloh ast!» Onhoro ʙiguzor, to dar in ʙahsi ʙotili xes dilxus ʙosand