Surah Al-Araf - Kannada Translation by Abdussalam Puthige
الٓمٓصٓ
(dūtarē,) ī granthavannu nim'meḍege iḷisikoḍalāgide. Ī kuritu nim'ma manadalli yāvudē hin̄jarike irabāradu. Ēkendare ī mūlaka nīvu (mānava kulavannu) eccarisabēkāgide mattu idu viśvāsigaḷa pālige upadēśavāgide
Surah Al-Araf, Verse 1
كِتَٰبٌ أُنزِلَ إِلَيۡكَ فَلَا يَكُن فِي صَدۡرِكَ حَرَجٞ مِّنۡهُ لِتُنذِرَ بِهِۦ وَذِكۡرَىٰ لِلۡمُؤۡمِنِينَ
(janarē,) nim'ma oḍeyana kaḍeyinda nim'meḍege iḷisikoḍalāgiruvudannu (kurānannu) anusarisiri mattu avanannu biṭṭu itara pōṣakarannu anusarisabēḍi. Nīvu upadēśa svīkarisuvudu tīrā kaḍime
Surah Al-Araf, Verse 2
ٱتَّبِعُواْ مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُم مِّن رَّبِّكُمۡ وَلَا تَتَّبِعُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَۗ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ
nāvu adeṣṭō nāḍugaḷannu nāśagoḷisiruvevu – nam'ma śikṣeyu rātriya vēḷe athavā hagalalli janaru viśrānti paḍeyuttiddāga haṭhāttane banderagittu
Surah Al-Araf, Verse 3
وَكَم مِّن قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَا فَجَآءَهَا بَأۡسُنَا بَيَٰتًا أَوۡ هُمۡ قَآئِلُونَ
nam'ma śikṣeyu avarannu talupidāga ‘‘nijakkū nāvu akramigaḷāgiddevu’’ ennuvudannu biṭṭare bēre yāva vādavū avara baḷi uḷidiralilla
Surah Al-Araf, Verse 4
فَمَا كَانَ دَعۡوَىٰهُمۡ إِذۡ جَآءَهُم بَأۡسُنَآ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Yāreḍege dūtarannu kaḷisalāgittō avarannu nāvu khaṇḍita praśnisuvevu mattu nāvu dūtarannū khaṇḍita praśnisuvevu
Surah Al-Araf, Verse 5
فَلَنَسۡـَٔلَنَّ ٱلَّذِينَ أُرۡسِلَ إِلَيۡهِمۡ وَلَنَسۡـَٔلَنَّ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
khaṇḍitavāgiyū jñānada ādhāradalli nāvu, naḍedudellavannū avarige tiḷisuvevu – nāvu endū anupasthitarāgiralilla
Surah Al-Araf, Verse 6
فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيۡهِم بِعِلۡمٖۖ وَمَا كُنَّا غَآئِبِينَ
andu (antima vicāraṇeya dina) karmagaḷa tūka naḍeyuvudu khacita satyavāgide. Andu yāra (satkarmagaḷa) bhāravu adhikavāgiruvudō avarē vijayigaḷāguvaru
Surah Al-Araf, Verse 7
وَٱلۡوَزۡنُ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡحَقُّۚ فَمَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
mattu yāra (satkarmagaḷa) bhāravu kaḍimeyāgiruvudō avarē, nam'ma vacanagaḷa viṣayadalli akramavesaguva mūlaka tamage tāvē naṣṭavannuṇṭumāḍikoṇḍavaru
Surah Al-Araf, Verse 8
وَمَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُم بِمَا كَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يَظۡلِمُونَ
nāvu nim'mannu bhūmiyalli nelesidevu mattu adaralli nimage vividha sādhanagaḷannu odagisikoṭṭevu. Ādarū nīvu kr̥tajñate sallisuvudu tīrā kaḍime
Surah Al-Araf, Verse 9
وَلَقَدۡ مَكَّنَّـٰكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَجَعَلۡنَا لَكُمۡ فِيهَا مَعَٰيِشَۗ قَلِيلٗا مَّا تَشۡكُرُونَ
nāvu nim'mannu sr̥ṣṭisidevu, ā baḷika nimage nāvu rūpavannu koṭṭevu, ā baḷika malakgaḷoḍane, ādamara munde sāṣṭāṅgaveragiri endu hēḷidevu. Avarellā sāṣṭāṅgaveragidaru – ādare iblīsana (śaitānana) horatu. Avanu mātra sāṣṭāṅgaveragidavara sālige sēralilla
Surah Al-Araf, Verse 10
وَلَقَدۡ خَلَقۡنَٰكُمۡ ثُمَّ صَوَّرۡنَٰكُمۡ ثُمَّ قُلۡنَا لِلۡمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ لَمۡ يَكُن مِّنَ ٱلسَّـٰجِدِينَ
nānu ninage ādēśisidāga, sāṣṭāṅgaveragadante ninnannu taḍedudu yāvudu? Endu avanu (allāhanu) kēḷidāga avanu (śaitānanu) hēḷidanu; nānu avaniginta śrēṣṭhanu. Nannannu nīnu beṅkiyinda sr̥ṣṭisiruve mattu avanannu maṇṇininda sr̥ṣṭisiruve
Surah Al-Araf, Verse 11
قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسۡجُدَ إِذۡ أَمَرۡتُكَۖ قَالَ أَنَا۠ خَيۡرٞ مِّنۡهُ خَلَقۡتَنِي مِن نَّارٖ وَخَلَقۡتَهُۥ مِن طِينٖ
avanu (allāhanu) hēḷidanu; nīnu illinda iḷidu biḍu. Illi doḍḍastike mereyuva yāva hakkū ninagilla – horaṭu hōgu. Nīnu tīrā nīcanāgiruve
Surah Al-Araf, Verse 12
قَالَ فَٱهۡبِطۡ مِنۡهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ أَن تَتَكَبَّرَ فِيهَا فَٱخۡرُجۡ إِنَّكَ مِنَ ٱلصَّـٰغِرِينَ
avanu (śaitānanu) hēḷidanu; punarut'thāna dinada tanaka nanage kālāvakāśa nīḍu
Surah Al-Araf, Verse 13
قَالَ أَنظِرۡنِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ
avanu (allāhanu) hēḷidanu; khaṇḍitavāgiyū ninage kālāvakāśa nīḍalāyitu
Surah Al-Araf, Verse 14
قَالَ إِنَّكَ مِنَ ٱلۡمُنظَرِينَ
avanu(śaitānanu) hēḷidanu; ‘‘nīnīga nannannu dāri tappidavanendu tīrmānisiruvudarinda nānu avarigāgi (saridāriyalli iruvavarigāgi) ninna nēra mārgadalli hon̄cu hākuttiruttēne’’
Surah Al-Araf, Verse 15
قَالَ فَبِمَآ أَغۡوَيۡتَنِي لَأَقۡعُدَنَّ لَهُمۡ صِرَٰطَكَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ
‘‘Mātravalla, avara mumbhāgadindalū, avara himbhāgadindalū, avara bala bhāgadindalū, avara eḍa bhāgadindalū nānu khaṇḍita avarannu taluputtēne. Avaralli heccinavarannu nīnu kr̥tajñarāgi kāṇalāre.’’
Surah Al-Araf, Verse 16
ثُمَّ لَأٓتِيَنَّهُم مِّنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ وَعَنۡ أَيۡمَٰنِهِمۡ وَعَن شَمَآئِلِهِمۡۖ وَلَا تَجِدُ أَكۡثَرَهُمۡ شَٰكِرِينَ
Avanu (allāhanu) hēḷidanu; ‘‘nīnu ninditanāgiyū śapitanāgiyū illinda horaṭu hōgu. Avara paiki ninnannu anusarisuvavarinda mattu nim'mellarinda nānu narakavannu tumbaliddēne.’’
Surah Al-Araf, Verse 17
قَالَ ٱخۡرُجۡ مِنۡهَا مَذۡءُومٗا مَّدۡحُورٗاۖ لَّمَن تَبِعَكَ مِنۡهُمۡ لَأَمۡلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكُمۡ أَجۡمَعِينَ
‘‘Innu, ō ādam, nīvu mattu nim'ma patni svargadalli nelesiri mattu nīvibbarū (illi) nimage iṣṭavādudannellā tinniri. Ādare, ā marada hattira hōgadiri – (hōdare) nīvibbarū akramigaḷāguviri.’’
Surah Al-Araf, Verse 18
وَيَـٰٓـَٔادَمُ ٱسۡكُنۡ أَنتَ وَزَوۡجُكَ ٱلۡجَنَّةَ فَكُلَا مِنۡ حَيۡثُ شِئۡتُمَا وَلَا تَقۡرَبَا هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ
Konege avara pālige guptavāgidda avara guptāṅgagaḷu avara (parasparara) munde prakaṭavāgalendu śaitānanu avaribbara manadalli sanśayavannu bittidanu. ‘‘Nim'ma oḍeyanu ā maradinda nim'mibbarannu taḍediruvudu nīvibbarū malakgaḷāgabāradu athavā ciran̄jīvigaḷāgi biḍabāradu emba kāraṇakkāgi mātra’’ endu avanu (avaroḍane) hēḷidanu
Surah Al-Araf, Verse 19
فَوَسۡوَسَ لَهُمَا ٱلشَّيۡطَٰنُ لِيُبۡدِيَ لَهُمَا مَا وُۥرِيَ عَنۡهُمَا مِن سَوۡءَٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَىٰكُمَا رَبُّكُمَا عَنۡ هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةِ إِلَّآ أَن تَكُونَا مَلَكَيۡنِ أَوۡ تَكُونَا مِنَ ٱلۡخَٰلِدِينَ
hāgeyē avanu, ‘‘khaṇḍitavāgiyū nānu nim'ma hitaiṣi’’ endu avara munde āṇe hākidanu
Surah Al-Araf, Verse 20
وَقَاسَمَهُمَآ إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ ٱلنَّـٰصِحِينَ
konege avanu mōsadinda avarannu olisikoṇḍanu mattu avaribbarū ā marada phalavannu savidāga avara guptāṅgagaḷu avara (parasparara) munde prakaṭavāgi biṭṭavu mattu avaribbarū svargada elegaḷinda tam'mannu muccikoḷḷa toḍagidaru. (Āga) avara oḍeyanu avarannu karedu hēḷidanu; nānu nim'mannu ā maradinda taḍediralillavē? Athavā śaitānanu nim'mibbara pāligū spaṣṭa śatruvāgiddānendu nānu nimage hēḷiralillavē
Surah Al-Araf, Verse 21
فَدَلَّىٰهُمَا بِغُرُورٖۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۖ وَنَادَىٰهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمۡ أَنۡهَكُمَا عَن تِلۡكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ لَكُمَا عَدُوّٞ مُّبِينٞ
avaribbarū hēḷidaru; nam'moḍeyā! Nāvu nam'ma mēleyē akramavesagidevu. Nīnu nam'mannu kṣamisadiddare mattu nam'ma mēle karuṇe tōradiddare nāvu khaṇḍita naṣṭakkoḷagādavara sālige sēruvevu
Surah Al-Araf, Verse 22
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
Avanu (allāhanu) hēḷidanu; iḷidu hōgiri. Nīvu parasparara pālige śatrugaḷu. Ondu nirdiṣṭa kālada tanaka nimage bhūmiyalli nele ide mattu sādhanagaḷive
Surah Al-Araf, Verse 23
قَالَ ٱهۡبِطُواْ بَعۡضُكُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوّٞۖ وَلَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُسۡتَقَرّٞ وَمَتَٰعٌ إِلَىٰ حِينٖ
adarallē nīvu badukuviri, adarallē nīvu sāyuviri mattu adaroḷagindalē nim'mannu horategeyalāguvudu
Surah Al-Araf, Verse 24
قَالَ فِيهَا تَحۡيَوۡنَ وَفِيهَا تَمُوتُونَ وَمِنۡهَا تُخۡرَجُونَ
ādamra santatigaḷē, nimage nāvu, nim'ma mānada bhāgagaḷannu muccuva mattu alaṅkāravāguva uḍugeyannu iḷisikoṭṭiruvevu. Nijavāgi dharma niṣṭheya uḍupē atyuttama. Idu avaru smarisuttiralikkāgi allāhanu odagisiruva ondu nidarśana
Surah Al-Araf, Verse 25
يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ قَدۡ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكُمۡ لِبَاسٗا يُوَٰرِي سَوۡءَٰتِكُمۡ وَرِيشٗاۖ وَلِبَاسُ ٱلتَّقۡوَىٰ ذَٰلِكَ خَيۡرٞۚ ذَٰلِكَ مِنۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ لَعَلَّهُمۡ يَذَّكَّرُونَ
ādamra santatigaḷē, śaitānanu nim'ma tande tāyiyannu svargadinda hora hākisidante (hāgū) avara mēlinda avara uḍugegaḷannu kaḷacisi avara mānada bhāgagaḷannu avara munde prakaṭapaḍisidante avanu nim'mannu dārigeḍisadirali. Khaṇḍitavāgiyū, avanu mattu avana paṅgaḍadavaru, nimage avarannu nōḍalāgada kaḍeyinda, nim'mannu nōḍuttiruttāre. Nāvantu śaitānarannu, viśvāsigaḷalladavara pōṣakarāgisiddēve
Surah Al-Araf, Verse 26
يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ لَا يَفۡتِنَنَّكُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ كَمَآ أَخۡرَجَ أَبَوَيۡكُم مِّنَ ٱلۡجَنَّةِ يَنزِعُ عَنۡهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوۡءَٰتِهِمَآۚ إِنَّهُۥ يَرَىٰكُمۡ هُوَ وَقَبِيلُهُۥ مِنۡ حَيۡثُ لَا تَرَوۡنَهُمۡۗ إِنَّا جَعَلۡنَا ٱلشَّيَٰطِينَ أَوۡلِيَآءَ لِلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ
avaru yāvudādarū aślīla kelasa māḍidāga, ‘‘nam'ma pūrvajarannu nāvu idē dāriyalli kaṇḍiddēve mattu allāhanu idannu namage ādēśisiddāne’’ ennuttāre. Hēḷiri; khaṇḍitavāgiyū allāhanu aślīlateyannu ādēśisuvudilla. Nīvēnu, nimage tiḷidilladdannu allāhana mēle ārōpisuttīrā
Surah Al-Araf, Verse 27
وَإِذَا فَعَلُواْ فَٰحِشَةٗ قَالُواْ وَجَدۡنَا عَلَيۡهَآ ءَابَآءَنَا وَٱللَّهُ أَمَرَنَا بِهَاۗ قُلۡ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَأۡمُرُ بِٱلۡفَحۡشَآءِۖ أَتَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ
hēḷiri; nanna oḍeyanu n'yāyavannē ādēśisiddāne. Nīvinnu pratibāriyū sāṣṭāṅgaveraguvāga nim'ma mukhagaḷannu sariyāda dikkinalliḍiri mattu dharmavannu avanigē mīsalāgiṭṭu (kēvala avanige niṣṭharāgi) avanannu kūgiri. Avanu modala bārige nim'mannu sr̥ṣṭisidanteyē nīvu matte sr̥ṣṭisalpaḍuviri
Surah Al-Araf, Verse 28
قُلۡ أَمَرَ رَبِّي بِٱلۡقِسۡطِۖ وَأَقِيمُواْ وُجُوهَكُمۡ عِندَ كُلِّ مَسۡجِدٖ وَٱدۡعُوهُ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَۚ كَمَا بَدَأَكُمۡ تَعُودُونَ
Avanu ondu paṅgaḍakke mārgadarśana māḍiruvanu mattu innondu paṅgaḍavu dārigeṭṭiruvudakke ar'havembudu sābītāgide. Khaṇḍitavāgiyū avaru allāhanannu biṭṭu śaitānanannu tam'ma āptamitrarāgisikoṇḍiruvaru mattu tāvu sanmārgadallē iddēve endukoṇḍiruvaru
Surah Al-Araf, Verse 29
فَرِيقًا هَدَىٰ وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيۡهِمُ ٱلضَّلَٰلَةُۚ إِنَّهُمُ ٱتَّخَذُواْ ٱلشَّيَٰطِينَ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَيَحۡسَبُونَ أَنَّهُم مُّهۡتَدُونَ
ādamra santatigaḷē, nīvu nim'ma ella ārādhanā sthaḷagaḷalli nim'ma alaṅkāragaḷannu dharisiri. Tinniri mattu kuḍiyiri ādare apavyaya māḍadiri. Khaṇḍitavāgiyū avanu apavyaya māḍuvavarannu meccuvudilla
Surah Al-Araf, Verse 30
۞يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ خُذُواْ زِينَتَكُمۡ عِندَ كُلِّ مَسۡجِدٖ وَكُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ وَلَا تُسۡرِفُوٓاْۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ
hēḷiri; allāhanu tanna dāsarigāgi utpādisiruva alaṅkāra sāmagrigaḷannu mattu śud'dha āhāra vastugaḷannu niṣēdhisiruvavaru yāru? Hēḷiri; ihalōkadalli ivu viśvāsigaḷige sam'matavāgive – paralōkadallantū ivu avarigendē mīsalāgiruttave. Ī rīti nāvu arivu uḷḷavarigāgi nam'ma vacanagaḷannu vivarisuttēve
Surah Al-Araf, Verse 31
قُلۡ مَنۡ حَرَّمَ زِينَةَ ٱللَّهِ ٱلَّتِيٓ أَخۡرَجَ لِعِبَادِهِۦ وَٱلطَّيِّبَٰتِ مِنَ ٱلرِّزۡقِۚ قُلۡ هِيَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا خَالِصَةٗ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ
hēḷiri; vyakta hāgū guptavāda ella aślīla kr̥tyagaḷannu, pāpa kr̥tyagaḷannu, akrama balaprayōgavannu, yāvudara paravāgi allāhanu yāvudē purāveyannu iḷisillavō adannu, allāhana jote pālugoḷisuvudannu mattu allāhana kuritu nimage tiḷidilladdannu hēḷuvudannu – nannoḍeyanu niṣēdhisiruvanu
Surah Al-Araf, Verse 32
قُلۡ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ ٱلۡفَوَٰحِشَ مَا ظَهَرَ مِنۡهَا وَمَا بَطَنَ وَٱلۡإِثۡمَ وَٱلۡبَغۡيَ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَأَن تُشۡرِكُواْ بِٱللَّهِ مَا لَمۡ يُنَزِّلۡ بِهِۦ سُلۡطَٰنٗا وَأَن تَقُولُواْ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ
pratiyondu samudāyakkū ondu kālāvadhi nigaditavāgide. Tam'ma avadhi samīpisidāga adannu kṣaṇamātrakkādarū mundūḍalu athavā hindūḍalu avarige sādhyavāgadu
Surah Al-Araf, Verse 33
وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٞۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمۡ لَا يَسۡتَأۡخِرُونَ سَاعَةٗ وَلَا يَسۡتَقۡدِمُونَ
ādamra santatigaḷē, nim'ma baḷige, nim'moḷagindalē, nimage nanna vacanagaḷannu kēḷisuva dūtaru bandāga, dharmaniṣṭhanāgi tanna sudhāraṇe māḍikoṇḍavanu – avarige yāva bhayavū iradu mattu avaru duḥkhisalāraru
Surah Al-Araf, Verse 34
يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ إِمَّا يَأۡتِيَنَّكُمۡ رُسُلٞ مِّنكُمۡ يَقُصُّونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِي فَمَنِ ٱتَّقَىٰ وَأَصۡلَحَ فَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ
nam'ma vacanagaḷannu suḷḷendavaru mattu adakkedurāgi ahaṅkāra tōridavaru – avarē narakavāsigaḷu. Avaru sadā kāla adarallē iruvaru
Surah Al-Araf, Verse 35
وَٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَٱسۡتَكۡبَرُواْ عَنۡهَآ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ
Allāhana mēle suḷḷārōpa horisida athavā avana vacanagaḷannu suḷḷendavaniginta doḍḍa akrami yāriddāne? – Nam'ma (maraṇa) dūtaru avara baḷige bandu avarannu sāyisuva tanaka, vidhi granthadalliruva avara pālu avarige siguttalē iruvudu. Avaru (maraṇa dūtaru) ‘‘allāhana horatu nīvu prārthisuttiddavarellā elliddāre?’’ Endu kēḷuvaru. Avaru ‘‘avaru nam'minda kaḷedu hōgiruvaru’’ ennuvaru mattu tāvu dhikkārigaḷāgiddevendu avarē tam'ma virud'dha sākṣi hēḷuvaru
Surah Al-Araf, Verse 36
فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوۡ كَذَّبَ بِـَٔايَٰتِهِۦٓۚ أُوْلَـٰٓئِكَ يَنَالُهُمۡ نَصِيبُهُم مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوۡنَهُمۡ قَالُوٓاْ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ قَالُواْ ضَلُّواْ عَنَّا وَشَهِدُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ أَنَّهُمۡ كَانُواْ كَٰفِرِينَ
avanu (allāhanu) hēḷidanu; nīvu, jinn mattu mānavara paiki nimaginta hinde gatisida samudāyagaḷa jote narakāgniyannu pravēśisiri. (Allige) pravēśisuva pratiyondu samudāyavū tanna saṅgāti (pūrva) samudāyavannu śapisuvudu. Konege avarellarū adaroḷage sēruvaru. (Alli) mundinavaru hindinavara kuritu – ‘‘nam'moḍeyā! Ivarē nam'mannu dārigeḍisidavaru. Ivarige narakāgniya im'maḍi śikṣe nīḍu’’ ennuvaru. Avanu (allāhanu) hēḷuvanu; im'maḍi śikṣe ellarigū ide. Ādare nimage tiḷidilla.’’
Surah Al-Araf, Verse 37
قَالَ ٱدۡخُلُواْ فِيٓ أُمَمٖ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِكُم مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ فِي ٱلنَّارِۖ كُلَّمَا دَخَلَتۡ أُمَّةٞ لَّعَنَتۡ أُخۡتَهَاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا ٱدَّارَكُواْ فِيهَا جَمِيعٗا قَالَتۡ أُخۡرَىٰهُمۡ لِأُولَىٰهُمۡ رَبَّنَا هَـٰٓؤُلَآءِ أَضَلُّونَا فَـَٔاتِهِمۡ عَذَابٗا ضِعۡفٗا مِّنَ ٱلنَّارِۖ قَالَ لِكُلّٖ ضِعۡفٞ وَلَٰكِن لَّا تَعۡلَمُونَ
Adarallina hindinavaru, mundinavaroḍane ‘‘nam'meduru nimage yāva mēlmeyū illa. Īga, nim'ma gaḷikeya phalavāgi yātaneyannu saviyiri’’ ennuvaru
Surah Al-Araf, Verse 38
وَقَالَتۡ أُولَىٰهُمۡ لِأُخۡرَىٰهُمۡ فَمَا كَانَ لَكُمۡ عَلَيۡنَا مِن فَضۡلٖ فَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡسِبُونَ
khaṇḍitavāgiyū, nam'ma vacanagaḷannu suḷḷendavara mattu ā kuritu ahaṅkāra tōridavara pālige ākāśada bāgilugaḷannu tereyalāgadu mattu sūjiya randhradoḷage oṇṭeyu pravēśisuva tanaka avaru svargavannu pravēśisalāraru. Nāvu idē rīti aparādhigaḷige pratiphalavannu nīḍuttēve
Surah Al-Araf, Verse 39
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَٱسۡتَكۡبَرُواْ عَنۡهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمۡ أَبۡوَٰبُ ٱلسَّمَآءِ وَلَا يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ ٱلۡجَمَلُ فِي سَمِّ ٱلۡخِيَاطِۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُجۡرِمِينَ
avara pālige narakada bhāgavē hāsige mattu narakada bhāgavē hodikeyāgiruvudu. Nāvu idē rīti akramigaḷige pratiphalavannu nīḍuttēve
Surah Al-Araf, Verse 40
لَهُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٞ وَمِن فَوۡقِهِمۡ غَوَاشٖۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلظَّـٰلِمِينَ
viśvāsigaḷu mattu satkarma māḍidavaru (tiḷidirali) nāvu yāra mēlū avara sāmarthyavannu mīrida horeyannu horisuvudilla – avarē svargadavaru. Avaru sadā kāla adaralliruvaru
Surah Al-Araf, Verse 41
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَآ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ
Avara manadoḷagina vaiṣamyagaḷannellā nāvu tolagisi biḍuvevu. Avara taḷadalli nadigaḷu hariyuttiruvavu. Avaru ‘‘ella praśansegaḷu, namage idaratta mārgadarśana māḍida allāhanige mīsalu. Allāhanu mārgadarśana māḍiradiddare nāvu sanmārgavannu paḍeyuttiralilla. Nam'ma oḍeyana dūtaru satyadondige nam'ma baḷige bandiddaru’’ ennuvaru. Idakkuttaravāgi, ‘‘nim'ma karmagaḷa phalavāgi, nīvu svargada vārasudārarāguviri.’’ Endu avarannu karedu hēḷalāguvudu
Surah Al-Araf, Verse 42
وَنَزَعۡنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنۡ غِلّٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهِمُ ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ وَقَالُواْ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي هَدَىٰنَا لِهَٰذَا وَمَا كُنَّا لِنَهۡتَدِيَ لَوۡلَآ أَنۡ هَدَىٰنَا ٱللَّهُۖ لَقَدۡ جَآءَتۡ رُسُلُ رَبِّنَا بِٱلۡحَقِّۖ وَنُودُوٓاْ أَن تِلۡكُمُ ٱلۡجَنَّةُ أُورِثۡتُمُوهَا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
svargadavaru, narakadavarannu karedu ‘‘nam'ma oḍeyanu namage nīḍida vāgdānagaḷella satyavāgiruvudannu nāvu kaṇḍukoṇḍevu. Nim'ma oḍeyana vāgdānagaḷella satyavāgiruvudannu nīvu kaṇḍirā? Endu kēḷuvaru. Avaru ‘‘haudu’’ ennuvaru. Āga avara naḍuve kūguvavanobbanu kūgi hēḷuvanu; ‘‘allāhana śāpavide akramigaḷa mēle.’’
Surah Al-Araf, Verse 43
وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ أَن قَدۡ وَجَدۡنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقّٗا فَهَلۡ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمۡ حَقّٗاۖ قَالُواْ نَعَمۡۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنُۢ بَيۡنَهُمۡ أَن لَّعۡنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّـٰلِمِينَ
‘‘Avaru (janarannu) allāhana mārgadinda taḍeyuttiddaru, adaralli vakrateyannu huḍukuttiddaru mattu avaru paralōkavannu dhikkarisuvavarāgiddaru.’’
Surah Al-Araf, Verse 44
ٱلَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبۡغُونَهَا عِوَجٗا وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ كَٰفِرُونَ
Ā eraḍu vargagaḷa naḍuve ondu tere iruvudu mattu ‘a'arāph’nalli (tereya mēlu tudiyalli) kelavaru iruvaru. Avaru pratiyobbarannū avara mukhadindalē gurutisuvaru. Avaru svargadavarannu karedu ‘‘nimage śānti sigali’’ ennuvaru. Avaru āvaregū adannu (svargavannu) pravēśisiralāraru, ādare adannu nirīkṣisuttiruvaru
Surah Al-Araf, Verse 45
وَبَيۡنَهُمَا حِجَابٞۚ وَعَلَى ٱلۡأَعۡرَافِ رِجَالٞ يَعۡرِفُونَ كُلَّۢا بِسِيمَىٰهُمۡۚ وَنَادَوۡاْ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ أَن سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمۡۚ لَمۡ يَدۡخُلُوهَا وَهُمۡ يَطۡمَعُونَ
innu avara dr̥ṣṭigaḷu narakadavara kaḍege tirugidāga avaru ‘‘nam'moḍeyā, nam'mannu akramigaḷa jote sērisabēḍa’’ ennuvaru
Surah Al-Araf, Verse 46
۞وَإِذَا صُرِفَتۡ أَبۡصَٰرُهُمۡ تِلۡقَآءَ أَصۡحَٰبِ ٱلنَّارِ قَالُواْ رَبَّنَا لَا تَجۡعَلۡنَا مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ
mattu ‘a'arāph’navaru, tāvu mukhadindalē gurutisida kelavarannu karedu hēḷuvaru; nim'ma saṅkhyābaladindāgali, nīvu ahaṅkāra paḍuttidda vastugaḷindāgali nimage yāva lābhavū āgalilla
Surah Al-Araf, Verse 47
وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأَعۡرَافِ رِجَالٗا يَعۡرِفُونَهُم بِسِيمَىٰهُمۡ قَالُواْ مَآ أَغۡنَىٰ عَنكُمۡ جَمۡعُكُمۡ وَمَا كُنتُمۡ تَسۡتَكۡبِرُونَ
Ivarige allāhanu tanna yāva anugrahavannū talupisalāranendu nīvu āṇe hāki hēḷuttiddudu ivara (ī svargavāsigaḷa) kuritē allavē? (Indu avaroḍane) ‘‘nīvu svargavannu pravēśisiri. Nimage yāva bhayavū illa mattu nīvu duḥkhisalāriri’’ (endu hēḷalāgide)
Surah Al-Araf, Verse 48
أَهَـٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ أَقۡسَمۡتُمۡ لَا يَنَالُهُمُ ٱللَّهُ بِرَحۡمَةٍۚ ٱدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ لَا خَوۡفٌ عَلَيۡكُمۡ وَلَآ أَنتُمۡ تَحۡزَنُونَ
atta narakadavaru svargadavarannu kūgi ‘‘nam'ma kaḍege ondiṣṭu nīrannu harisi biḍiri athavā allāhanu nimagēnannu nīḍiruvanō adarinda (ondiṣṭannu namage nīḍiri)’’ ennuvaru. Avaru hēḷuvaru; ‘‘khaṇḍitavāgiyū allāhanu avugaḷannu dhikkārigaḷa pālige niṣēdhisiruvanu.’’
Surah Al-Araf, Verse 49
وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ أَنۡ أَفِيضُواْ عَلَيۡنَا مِنَ ٱلۡمَآءِ أَوۡ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُۚ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ
‘‘Avaru (dhikkārigaḷu) tam'ma dharmavannu kēvala āṭa hāgū mōjina viṣayavāgi parigaṇisiddaru mattu laukika jīvanavu avarannu van̄canege oḷapaḍisittu. Avaru ī dinada bhēṭiyannu maretante indu nāvu avarannu maretiruvevu. Avaru nam'ma vacanagaḷannu dhikkarisuttiddaru.’’
Surah Al-Araf, Verse 50
ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ دِينَهُمۡ لَهۡوٗا وَلَعِبٗا وَغَرَّتۡهُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَاۚ فَٱلۡيَوۡمَ نَنسَىٰهُمۡ كَمَا نَسُواْ لِقَآءَ يَوۡمِهِمۡ هَٰذَا وَمَا كَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يَجۡحَدُونَ
Nāvu avara baḷige ondu granthavannu talupisiruvevu. Adannu nāvu jñānada ādhāradalli sākaṣṭu viśālagoḷisiruvevu. Nambuvavara pālige adu mārgadarśi hāgū anugrahavāgide
Surah Al-Araf, Verse 51
وَلَقَدۡ جِئۡنَٰهُم بِكِتَٰبٖ فَصَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ عِلۡمٍ هُدٗى وَرَحۡمَةٗ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ
avaru kāyuttiruvudu, adara (lōkāntyada kuritāda bhaviṣya vāṇigaḷa) īḍērikeyannallade mattēnannu? Nijavāgi, adara īḍērikeya dina bandāga, hinde adannu maretiddavaru, ‘‘nam'ma oḍeyana dūtaru khaṇḍita satyadondigē bandiddaru. (Īga) nam'ma paravāgi śiphārasu māḍalu śiphārasudāraru yārādarū iddāreyē? Athavā nāvu hinde māḍuttiddudakkinta bhinnavāda karmagaḷannu māḍuvantāgalu, nam'mannu maraḷisalāguvudē?’’ Ennuvaru. Khaṇḍitavāgiyū avaru svataḥ tam'mannu naṣṭakke oḷapaḍisikoṇḍaru mattu avaru kaṭṭikoṇḍidda suḷḷugaḷellā avarinda kaḷedu hōdavu
Surah Al-Araf, Verse 52
هَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّا تَأۡوِيلَهُۥۚ يَوۡمَ يَأۡتِي تَأۡوِيلُهُۥ يَقُولُ ٱلَّذِينَ نَسُوهُ مِن قَبۡلُ قَدۡ جَآءَتۡ رُسُلُ رَبِّنَا بِٱلۡحَقِّ فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَآءَ فَيَشۡفَعُواْ لَنَآ أَوۡ نُرَدُّ فَنَعۡمَلَ غَيۡرَ ٱلَّذِي كُنَّا نَعۡمَلُۚ قَدۡ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ
Nim'ma oḍeyanāda allāhanē āru dinagaḷalli ākāśagaḷannu mattu bhūmiyannu sr̥ṣṭisidavanu. Taruvāya avanu viśva sinhāsanadalli āsīnanādanu. Avanu rātriyannu hagalina mēle āvarisuttāne – adu (hagalu) adara (rātriya) bennigē dhāvisi baruttade. Innu, sūrya mattu candra hāgū nakṣatragaḷu avana ādēśadante niyantritavāgive. Tiḷidirali; sr̥ṣṭiyellavū avanigē sēride mattu adhikāravū avanadē. Sarvalōkagaḷa oḍeyanāda allāhanu tumbā samr̥d'dhanu
Surah Al-Araf, Verse 53
إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ يُغۡشِي ٱلَّيۡلَ ٱلنَّهَارَ يَطۡلُبُهُۥ حَثِيثٗا وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ وَٱلنُّجُومَ مُسَخَّرَٰتِۭ بِأَمۡرِهِۦٓۗ أَلَا لَهُ ٱلۡخَلۡقُ وَٱلۡأَمۡرُۗ تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
bhaya mattu vinayadondige nim'ma oḍeyanannu karedu prārthisiri. Khaṇḍitavāgiyū avanu mitimīruvavarannu meccuvudilla
Surah Al-Araf, Verse 54
ٱدۡعُواْ رَبَّكُمۡ تَضَرُّعٗا وَخُفۡيَةًۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُعۡتَدِينَ
bhūmiyalli sudhāraṇe āda baḷika, aśāntiyannu haraḍabēḍi. Bhaya mattu nirīkṣeyondige avanannu (allāhanannu) kūgi prārthisiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhana anugrahavu satkarmigaḷige nikaṭavāgiruttade
Surah Al-Araf, Verse 55
وَلَا تُفۡسِدُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ بَعۡدَ إِصۡلَٰحِهَا وَٱدۡعُوهُ خَوۡفٗا وَطَمَعًاۚ إِنَّ رَحۡمَتَ ٱللَّهِ قَرِيبٞ مِّنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
avanē (allāhanē) tanna anugrahakke (maḷege) munna, śubhavārteyāgi gāḷiyannu kaḷuhisuvavanu. Konege avu (nīrinda) bhāravāda mōḍagaḷannu hottu tandāga nāvu avugaḷannu nirjīva nāḍineḍege oyyuttēve mattu avugaḷinda nīrannu surisuttēve hāgū adara mūlaka nāvu ella bageya phalagaḷannu horataruttēve – idē rīti nāvu mr̥tarannu (jīvanta) hora taraliddēve – nīvu pāṭha kaliyabēkendu (idannu hēḷalāguttide)
Surah Al-Araf, Verse 56
وَهُوَ ٱلَّذِي يُرۡسِلُ ٱلرِّيَٰحَ بُشۡرَۢا بَيۡنَ يَدَيۡ رَحۡمَتِهِۦۖ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَقَلَّتۡ سَحَابٗا ثِقَالٗا سُقۡنَٰهُ لِبَلَدٖ مَّيِّتٖ فَأَنزَلۡنَا بِهِ ٱلۡمَآءَ فَأَخۡرَجۡنَا بِهِۦ مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِۚ كَذَٰلِكَ نُخۡرِجُ ٱلۡمَوۡتَىٰ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
śud'dha neladinda, adara oḍeyana ādēśadante, upayukta beḷeyu utpannavāguttade. Ādare aśud'dha nelavu kēvala kasakaḍḍigaḷannu utpādisuttade. Ī rīti nāvu kr̥tajña janarigāgi nam'ma vacanagaḷannu vividha rūpagaḷalli vivarisuttēve
Surah Al-Araf, Verse 57
وَٱلۡبَلَدُ ٱلطَّيِّبُ يَخۡرُجُ نَبَاتُهُۥ بِإِذۡنِ رَبِّهِۦۖ وَٱلَّذِي خَبُثَ لَا يَخۡرُجُ إِلَّا نَكِدٗاۚ كَذَٰلِكَ نُصَرِّفُ ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَشۡكُرُونَ
nāvu nūharannu avara janāṅgadeḍege kaḷuhisiddevu. Avaru hēḷidaru; nanna janāṅgadavarē, allāhanannu ārādhisiri. Nimage avana horatu bērāva dēvarū illa. Nīvu ondu mahā dinada śikṣege tuttāguva bhaya nanagide
Surah Al-Araf, Verse 58
لَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ فَقَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓ إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ
Avara janāṅgada kelavu nāyakaru ‘‘nāvu nim'mannu spaṣṭavāgi dārigeṭṭa sthitiyalli kāṇuttiddēve.’’ Endaru
Surah Al-Araf, Verse 59
قَالَ ٱلۡمَلَأُ مِن قَوۡمِهِۦٓ إِنَّا لَنَرَىٰكَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ
avaru (nūharu) hēḷidaru; nanna janāṅgadavarē, nānēnū dārigeṭṭilla. Nijavāgi nānu sarvalōkagaḷa oḍeyana dūtanāgiddēne
Surah Al-Araf, Verse 60
قَالَ يَٰقَوۡمِ لَيۡسَ بِي ضَلَٰلَةٞ وَلَٰكِنِّي رَسُولٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
nānu nanna oḍeyana sandēśagaḷannu nimage talupisuttiddēne. Nānu nim'ma hitaiṣiyāgiddēne mattu allāhana kaḍeyinda, nimage tiḷidillada viṣayagaḷu nanage tiḷidive
Surah Al-Araf, Verse 61
أُبَلِّغُكُمۡ رِسَٰلَٰتِ رَبِّي وَأَنصَحُ لَكُمۡ وَأَعۡلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ
nim'mannu eccarisalikkāgi, nim'mannu dharmaniṣṭharāgisalikkāgi mattu nīvu karuṇege pātrarāguvudakkāgi, nim'ma oḍeyana upadēśavu nim'māḷagina obba vyaktiya baḷige bandiruva kuritu nīvēnu accari paḍuttīrā
Surah Al-Araf, Verse 62
أَوَعَجِبۡتُمۡ أَن جَآءَكُمۡ ذِكۡرٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَلَىٰ رَجُلٖ مِّنكُمۡ لِيُنذِرَكُمۡ وَلِتَتَّقُواْ وَلَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ
avaru (nūhara janāṅgadavaru) avarannu suḷḷugāranendu tiraskarisidaru mattu nāvu avarannu hāgū haḍaginalli avara jotegiddavarannu rakṣisidevu. Innu, nam'ma vacanagaḷannu suḷḷendu tiraskarisidavarannu nāvu muḷugisibiṭṭevu. Khaṇḍitavāgiyū avaru (satyada pālige) ondu kuruḍa janāṅgavāgiddaru
Surah Al-Araf, Verse 63
فَكَذَّبُوهُ فَأَنجَيۡنَٰهُ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ وَأَغۡرَقۡنَا ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَآۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمًا عَمِينَ
atta, ād janāṅgadeḍege nāvu avara sahōdara hūdrannu kaḷisidevu. Avaru hēḷidaru; nanna janāṅgadavarē, allāhanannē ārādhisiri. Avana horatu nimage bērāva dēvarū illa. Nīvēnu an̄juvudillavē
Surah Al-Araf, Verse 64
۞وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمۡ هُودٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ
avara janāṅgadallina kelavu dhikkāri nāyakaru hēḷidaru; khaṇḍitavāgiyū nāvu nim'mannu mūrkhatanadalli kāṇuttiddēve mattu khaṇḍitavāgiyū nāvu nim'mannu suḷḷugārarendu bhāvisuttēve
Surah Al-Araf, Verse 65
قَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦٓ إِنَّا لَنَرَىٰكَ فِي سَفَاهَةٖ وَإِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
avaru (hūd) hēḷidaru; nannalli yāvudē mūrkhatanavilla. Nijavāgi nānu sarva lōkagaḷa oḍeyana dūtanāgiddēne
Surah Al-Araf, Verse 66
قَالَ يَٰقَوۡمِ لَيۡسَ بِي سَفَاهَةٞ وَلَٰكِنِّي رَسُولٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
nānu nimage nanna oḍeyana sandēśagaḷannu talupisuttiddēne mattu nim'ma pālige nānu obba nambalar'ha hitaiṣiyāgiddēne
Surah Al-Araf, Verse 67
أُبَلِّغُكُمۡ رِسَٰلَٰتِ رَبِّي وَأَنَا۠ لَكُمۡ نَاصِحٌ أَمِينٌ
Nīvēnu, nim'mannu eccarisalu, nim'ma oḍeyana upadēśavu nim'maḷagina obba vyaktiya baḷige bandiruva kuritu accaripaḍuttīrā? Smarisiri; nūhara janāṅgada baḷika, avanu (allāhanu) nim'mannu uttarādhikārigaḷāgi māḍidanu mattu racaneyalli nimage śrēṣṭhateyannu nīḍidanu. Allāhana anugrahagaḷannu smarisiri – nīvu vijayigaḷāgabahudu
Surah Al-Araf, Verse 68
أَوَعَجِبۡتُمۡ أَن جَآءَكُمۡ ذِكۡرٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَلَىٰ رَجُلٖ مِّنكُمۡ لِيُنذِرَكُمۡۚ وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ جَعَلَكُمۡ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعۡدِ قَوۡمِ نُوحٖ وَزَادَكُمۡ فِي ٱلۡخَلۡقِ بَصۜۡطَةٗۖ فَٱذۡكُرُوٓاْ ءَالَآءَ ٱللَّهِ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
avaru hēḷidaru; nīvēnu, allāhanobbanannu mātra nāvu pūjisabēku mattu nam'ma pūrvajaru pūjisuttiddavugaḷannellā biṭṭu biḍabēkendu hēḷalu nam'ma baḷige bandiruvirā? Nīvu satyavantarāgiddare, yāvudu baralide endu nam'meḍane nīvu hēḷuttiruvirō adannu tandu biḍi
Surah Al-Araf, Verse 69
قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا لِنَعۡبُدَ ٱللَّهَ وَحۡدَهُۥ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا فَأۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
avaru (hūd) hēḷidaru; idō, nim'ma mēle banderagitu nim'ma oḍeyana śikṣe mattu avana ākrōśa. Nīvēnu, nīvu mattu nim'ma pūrvajaru iṭṭukoṇḍiruva kēvala kelavu hesarugaḷa kuritu nannoḍane jagaḷāḍuttiruvirā? Nijavāgi avugaḷa paravāgi allāhanu yāva purāveyannū iḷisilla. Idīga kāyiri, nim'ma jote nānū kāyuttēne
Surah Al-Araf, Verse 70
قَالَ قَدۡ وَقَعَ عَلَيۡكُم مِّن رَّبِّكُمۡ رِجۡسٞ وَغَضَبٌۖ أَتُجَٰدِلُونَنِي فِيٓ أَسۡمَآءٖ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّا نَزَّلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٖۚ فَٱنتَظِرُوٓاْ إِنِّي مَعَكُم مِّنَ ٱلۡمُنتَظِرِينَ
konege nāvu nam'ma anugrahadinda, avarannu (hūdrannu) mattu avara jotege iddavarannu rakṣisidevu mattu nam'ma vacanagaḷannu suḷḷendu tiraskarisidavara mūlavannē kaḍidu hākidevu. Avaru nambuvavarantu āgiralilla
Surah Al-Araf, Verse 71
فَأَنجَيۡنَٰهُ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٖ مِّنَّا وَقَطَعۡنَا دَابِرَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَاۖ وَمَا كَانُواْ مُؤۡمِنِينَ
hāgeyē, samūd janāṅgadeḍege nāvu avara sahōdara sālihrannu kaḷuhisidevu. Avaru hēḷidaru; nanna janāṅgadavarē, allāhanannu mātra pūjisiri avana horatu nimage bēre dēvarilla. Idīga nim'moḍeyana kaḍeyinda nim'ma baḷige ondu spaṣṭa purāveyu bandide. Idu allāhana heṇṇoṇṭe. Idu nim'ma pāligondu sūcaneyāgide. Idannu idara pāḍige biṭṭu biḍiri – idu allāhana bhūmiyalli mēyuttirali. Keṭṭa saṅkalpadinda idannu muṭṭabēḍi (muṭṭidare) bhārī kaṭhiṇa śikṣeyu nim'mannu āvarisalide
Surah Al-Araf, Verse 72
وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَٰلِحٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥۖ قَدۡ جَآءَتۡكُم بَيِّنَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡۖ هَٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمۡ ءَايَةٗۖ فَذَرُوهَا تَأۡكُلۡ فِيٓ أَرۡضِ ٱللَّهِۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
Nenapisikoḷḷiri; avanu (allāhanu)ād janāṅgada baḷika nim'mannu uttarādhikārigaḷāgi māḍidanu hāgū avanu nimage bhūmiyalli neleyannu odagisidanu. Nīvīga adara bayalu pradēśagaḷalli aramanegaḷannu nirmisuttīri mattu beṭṭagaḷannu koredu nivāsagaḷannu racisuttīri. Allāhana koḍuge gaḷannu smarisiri mattu bhūmiyalli aśāntiyannu habbuvavarāgi aleyabēḍi
Surah Al-Araf, Verse 73
وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ جَعَلَكُمۡ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعۡدِ عَادٖ وَبَوَّأَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ تَتَّخِذُونَ مِن سُهُولِهَا قُصُورٗا وَتَنۡحِتُونَ ٱلۡجِبَالَ بُيُوتٗاۖ فَٱذۡكُرُوٓاْ ءَالَآءَ ٱللَّهِ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ
avara janāṅgada ahaṅkāri nāyakaru, satyavannu nambidda tam'ma janāṅgada marditaroḍane, ‘‘sālih, tanna oḍeyana kaḍeyinda kaḷuhisalpaṭṭavanendu nimage gottē?’’ Endu kēḷidaru. Avaru; ‘‘khaṇḍitavāgiyū, avarannu yāvudara jote kaḷuhisalāgideyō adannu nāvu nambiruvevu.’’ Endu uttarisidaru
Surah Al-Araf, Verse 74
قَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ لِلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِمَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُمۡ أَتَعۡلَمُونَ أَنَّ صَٰلِحٗا مُّرۡسَلٞ مِّن رَّبِّهِۦۚ قَالُوٓاْ إِنَّا بِمَآ أُرۡسِلَ بِهِۦ مُؤۡمِنُونَ
ahaṅkārigaḷu; ‘‘nīvu nambiruvudannu nāvu dhikkarisuttēve.’’ Endaru
Surah Al-Araf, Verse 75
قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ إِنَّا بِٱلَّذِيٓ ءَامَنتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ
munde, avaru ā heṇṇoṇṭeyannu kondu biṭṭaru hāgū tam'ma oḍeyana ādēśavannu mīri naḍedaru mattu hēḷidaru; ‘‘ō sālih, nijakkū nīnobba dēvadūtanāgiddare, nīnu namage vāgdāna māḍuttiddudannu nam'ma baḷige tandu biḍu.’’
Surah Al-Araf, Verse 76
فَعَقَرُواْ ٱلنَّاقَةَ وَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ وَقَالُواْ يَٰصَٰلِحُ ٱئۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Konege, bhīkara bhūkampavondu avarannu āvarisikoṇḍitu mattu avaru tam'ma nivāsagaḷallē niścala śavagaḷāgi biddukoṇḍiddaru
Surah Al-Araf, Verse 77
فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ
sālihru avarannu kaḍegaṇisidaru mattu ‘‘nanna janāṅgadavarē, nānu nanna oḍeyana sandēśavannu nimage talupisidenu mattu nānu nim'ma hitaiṣiyāgiddenu. Ādare nīvu hitaiṣigaḷannu prītisuvudilla.’’ Endaru
Surah Al-Araf, Verse 78
فَتَوَلَّىٰ عَنۡهُمۡ وَقَالَ يَٰقَوۡمِ لَقَدۡ أَبۡلَغۡتُكُمۡ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحۡتُ لَكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُحِبُّونَ ٱلنَّـٰصِحِينَ
innu lūt, tam'ma janāṅgadavaroḍane hēḷidaru; ‘‘nīvēnu sarvalōkadalli nimaginta modalu yārū māḍillada aślīla kr̥tyavannu esaguttīrā?’’
Surah Al-Araf, Verse 79
وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَتَأۡتُونَ ٱلۡفَٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنۡ أَحَدٖ مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
‘‘Nīvantu, kāmāpēkṣeyondige, strīyara badalu puruṣara baḷige hōguttīri. Khaṇḍitavāgiyū nīvu atirēkavesaguvavarāgiddīri.’’
Surah Al-Araf, Verse 80
إِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهۡوَةٗ مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٞ مُّسۡرِفُونَ
Idakke avara janāṅgada uttara ‘‘ivarannu nim'ma nāḍininda horakke aṭṭi biḍiri. Ivaru bhārī pāvitra bayasuva janarāgiddāre’’ ennuvudaṣṭē āgittu
Surah Al-Araf, Verse 81
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَخۡرِجُوهُم مِّن قَرۡيَتِكُمۡۖ إِنَّهُمۡ أُنَاسٞ يَتَطَهَّرُونَ
Konege nāvu avarannu (lūtrannu) mattu avara maneyavarannu rakṣisidevu – avara patniya horatu. Ēkendare āke hinde uḷiyuvavara sālige sēriddaḷu
Surah Al-Araf, Verse 82
فَأَنجَيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ
avara (lūtra janāṅgada) mēle nāvu ondu maḷeyannu surisi biṭṭevu. Nōḍiri, aparādhigaḷa gati ēnāyitendu
Surah Al-Araf, Verse 83
وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ
hāgeyē nāvu madyan janāṅgadavareḍege avara sahōdara śu'aibrannu kaḷuhisidevu. Avaru hēḷidaru; ‘‘nanna janāṅgadavarē, allāhanannu mātra pūjisiri, avana horatu nimage bēre dēvarilla. Idīga nim'ma baḷige nim'ma oḍeyana kaḍeyinda spaṣṭa purāveyu bandide. Nīvinnu, paripūrṇavāgi aḷeyiri mattu tūgiri. Janarige avara sarakugaḷannu kaḍitagoḷisi koḍabēḍi. Hāgeyē, bhūmiyalli sudhāraṇeyāda baḷika nīvu adaralli aśāntiyannu habbabēḍi. Nīvu nambuvavarāgiddare, ī dhōraṇeyē nim'ma pālige uttama.’’
Surah Al-Araf, Verse 84
وَإِلَىٰ مَدۡيَنَ أَخَاهُمۡ شُعَيۡبٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥۖ قَدۡ جَآءَتۡكُم بَيِّنَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡۖ فَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَٱلۡمِيزَانَ وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تُفۡسِدُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ بَعۡدَ إِصۡلَٰحِهَاۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
‘‘Nīvu ella dārigaḷalli kuḷitu, janarannu bedarisuvavarū allāhanalli nambike iṭṭavarannu avana dāriyinda taḍeyuvavarū āgabēḍi mattu adaralli vakrateyannu huḍukabēḍi. Nenapisikoḷḷiri; nīvu tīrā kaḍime saṅkhyeyalliddāga avanu nim'ma saṅkhyeyannu heccisidanu. Hāgeyē, aśānti habbuvavara gati ēnāyitembudannu nōḍiri.’’
Surah Al-Araf, Verse 85
وَلَا تَقۡعُدُواْ بِكُلِّ صِرَٰطٖ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ مَنۡ ءَامَنَ بِهِۦ وَتَبۡغُونَهَا عِوَجٗاۚ وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ كُنتُمۡ قَلِيلٗا فَكَثَّرَكُمۡۖ وَٱنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُفۡسِدِينَ
Idīga nim'mallina ondu gumpu, nannannu yāvudara jotege kaḷisalāgideyō adannu nambuvavarāgiddāre, hāgū innondu gumpu adannu nambuttilla – allāhanu nam'ma naḍuve tīrpu nīḍuva tanaka sahane vahisiri – avanu atyuttama tīrpu nīḍuvavanāgiddāne
Surah Al-Araf, Verse 86
وَإِن كَانَ طَآئِفَةٞ مِّنكُمۡ ءَامَنُواْ بِٱلَّذِيٓ أُرۡسِلۡتُ بِهِۦ وَطَآئِفَةٞ لَّمۡ يُؤۡمِنُواْ فَٱصۡبِرُواْ حَتَّىٰ يَحۡكُمَ ٱللَّهُ بَيۡنَنَاۚ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلۡحَٰكِمِينَ
avara janāṅgada ahaṅkāri nāyakaru hēḷidaru; śu'aibarē, nim'mannu hāgū nim'ma jote (satyadharmadalli) nambike iṭṭavarannu nāvu nam'ma nāḍininda horakke aṭṭi biḍuvevu. Athavā (adu bēḍavādare) nīvu nam'ma panthakke maraḷibarabēku. Avaru (śu'aibaru) kēḷidaru; namage iṣṭavilladiddarū (maraḷabēkē)
Surah Al-Araf, Verse 87
۞قَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ لَنُخۡرِجَنَّكَ يَٰشُعَيۡبُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَكَ مِن قَرۡيَتِنَآ أَوۡ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَاۚ قَالَ أَوَلَوۡ كُنَّا كَٰرِهِينَ
Allāhanu nim'ma panthadinda nam'mannu rakṣisida baḷika nāvu matte adareḍege maraḷidare nāvu allāhana mēle ondu bhārī suḷḷārōpavannu horisidantādītu. Hīgiruttā nam'moḍeyanāda allāhanē icchisuva tanaka, adareḍege maraḷalu namage sādhyavilla. Nam'moḍaneyana jñānavu ellavannū āvarisikoṇḍide. Nāvu allāhanalli sampūrṇa bharavase iṭṭiruvevu. Nam'moḍeyā, nīnīga nam'ma hāgū nam'ma janāṅgada naḍuve satyadondige tīrmāna māḍibiḍu. Nīnu atyuttama tīrmāna māḍuvavanāgiruve
Surah Al-Araf, Verse 88
قَدِ ٱفۡتَرَيۡنَا عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا إِنۡ عُدۡنَا فِي مِلَّتِكُم بَعۡدَ إِذۡ نَجَّىٰنَا ٱللَّهُ مِنۡهَاۚ وَمَا يَكُونُ لَنَآ أَن نَّعُودَ فِيهَآ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّنَاۚ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡفَٰتِحِينَ
avara janāṅgada dhikkāri nāyakaru (janaroḍane) hēḷidaru; nīvu śu'aibarannu anusarisidare, khaṇḍitavāgiyū nīvu naṣṭakkoḷagādavara sālige sēruviri
Surah Al-Araf, Verse 89
وَقَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ لَئِنِ ٱتَّبَعۡتُمۡ شُعَيۡبًا إِنَّكُمۡ إِذٗا لَّخَٰسِرُونَ
konege ondu bhārī bhūkampavu avarannu āvarisikoṇḍitu mattu avaru tam'ma nivāsagaḷallē niścala śavagaḷāgi biddukoṇḍiddaru
Surah Al-Araf, Verse 90
فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ
śu'aibarannu dhikkarisidavaru, hindendū badukiyē iralillavō embante aḷidu hōdaru. Hīge, śu'aibarannu dhikkarisidavarē naṣṭa anubhavisidavarādaru
Surah Al-Araf, Verse 91
ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ شُعَيۡبٗا كَأَن لَّمۡ يَغۡنَوۡاْ فِيهَاۚ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ شُعَيۡبٗا كَانُواْ هُمُ ٱلۡخَٰسِرِينَ
avaru (śu'aibaru) ā janarinda mukha tirugisikoṇḍu hēḷidaru; nanna janāṅgadavarē, nanna oḍeyana sandēśavannu nānu nimage talupiside mattu nānu nim'ma hitaiṣiyāgidde. Idīga ondu dhikkāri janāṅgada kuritu nānu hēge tānē duḥkhisali
Surah Al-Araf, Verse 92
فَتَوَلَّىٰ عَنۡهُمۡ وَقَالَ يَٰقَوۡمِ لَقَدۡ أَبۡلَغۡتُكُمۡ رِسَٰلَٰتِ رَبِّي وَنَصَحۡتُ لَكُمۡۖ فَكَيۡفَ ءَاسَىٰ عَلَىٰ قَوۡمٖ كَٰفِرِينَ
nāvu yāvella nāḍugaḷige nam'ma dūtarannu kaḷuhisiruvevō ā ella nāḍugaḷa janaru vinayaśīlarāgirabēkendu nāvu avarannu saṅkaṣṭa hāgū kāṭhiṇyakke oḷapaḍisiruvevu
Surah Al-Araf, Verse 93
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا فِي قَرۡيَةٖ مِّن نَّبِيٍّ إِلَّآ أَخَذۡنَآ أَهۡلَهَا بِٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمۡ يَضَّرَّعُونَ
ā baḷika nāvu (avara) dusthitiyannu susthitiyāgi parivartisidevu. Eṣṭendare, avaru samr̥d'dharāgi, saṅkaṣṭa hāgū santōṣada paristhitigaḷu nam'ma pūrvajarige edurāguttiddavu ennatoḍagidaru. Konege nāvu haṭhāttane avarannu hiḍidubiṭṭevu – avarige adara arivē iralilla
Surah Al-Araf, Verse 94
ثُمَّ بَدَّلۡنَا مَكَانَ ٱلسَّيِّئَةِ ٱلۡحَسَنَةَ حَتَّىٰ عَفَواْ وَّقَالُواْ قَدۡ مَسَّ ءَابَآءَنَا ٱلضَّرَّآءُ وَٱلسَّرَّآءُ فَأَخَذۡنَٰهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
Ondu vēḷe nāḍugaḷa janaru (satyadalli) nambike iṭṭu, satya niṣṭharāgiddare nāvu avara pālige ākāśadindalū bhūmiyindalū samr̥d'dhiya bāgilugaḷannu teredubiḍuttiddevu. Ādare avaru (satyavannu) suḷḷendaru. Konege nāvu avara kr̥tyagaḷa kāraṇa avarannu hiḍidukoṇḍevu
Surah Al-Araf, Verse 95
وَلَوۡ أَنَّ أَهۡلَ ٱلۡقُرَىٰٓ ءَامَنُواْ وَٱتَّقَوۡاْ لَفَتَحۡنَا عَلَيۡهِم بَرَكَٰتٖ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَٰكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذۡنَٰهُم بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
nāḍugaḷa janarēnu, iruḷalli avaru malagiruvāga nam'ma śikṣeyu haṭhāttane avara mēle bandu eragalāradendu nem'madiyindiruvarē
Surah Al-Araf, Verse 96
أَفَأَمِنَ أَهۡلُ ٱلۡقُرَىٰٓ أَن يَأۡتِيَهُم بَأۡسُنَا بَيَٰتٗا وَهُمۡ نَآئِمُونَ
athavā nāḍugaḷa janarēnu, hagalalli avaru āṭōṭagaḷalli niratarāgiruvāga nam'ma śikṣeyu avara mēle banderagalāradendu nem'madiyindiruvarē
Surah Al-Araf, Verse 97
أَوَأَمِنَ أَهۡلُ ٱلۡقُرَىٰٓ أَن يَأۡتِيَهُم بَأۡسُنَا ضُحٗى وَهُمۡ يَلۡعَبُونَ
avarēnu, allāhana yōjaneya kuritu niścintarē? Nijavāgi, naṣṭakkoḷagāguvavara horatu bērārū allāhana yōjanegaḷa kuritu niścintarāgiruvudilla
Surah Al-Araf, Verse 98
أَفَأَمِنُواْ مَكۡرَ ٱللَّهِۚ فَلَا يَأۡمَنُ مَكۡرَ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡقَوۡمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ
(tamaginta hindina) bhūvāsigaḷa baḷika bhūmiya uttarādhikārigaḷādavarige sūcane sigalillavē, nāvu bayasidare avara pāpagaḷa kāraṇa avarannu saṅkaṣṭakke guripaḍisaballevendu? Nijavāgi nāvu avara manas'sugaḷa mēle mudre ottiruvevu. Avaru ēnannū kēḷuttilla
Surah Al-Araf, Verse 99
أَوَلَمۡ يَهۡدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلۡأَرۡضَ مِنۢ بَعۡدِ أَهۡلِهَآ أَن لَّوۡ نَشَآءُ أَصَبۡنَٰهُم بِذُنُوبِهِمۡۚ وَنَطۡبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا يَسۡمَعُونَ
ivu ā nāḍugaḷu – nāvu avugaḷa vr̥ttāntavannu nimage vivarisuttiddēve. Avara baḷige avara dēvadūtarugaḷu spaṣṭa purāvegaḷondige bandiddaru. Iṣṭāgiyū, yāvudannu avaru ī hindeyū dhikkarisiddarō adannu avaru nambalilla. Ī rīti allāhanu dhikkārigaḷa manas'sugaḷa mēle mudre ottiruttāne
Surah Al-Araf, Verse 100
تِلۡكَ ٱلۡقُرَىٰ نَقُصُّ عَلَيۡكَ مِنۡ أَنۢبَآئِهَاۚ وَلَقَدۡ جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَمَا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُواْ بِمَا كَذَّبُواْ مِن قَبۡلُۚ كَذَٰلِكَ يَطۡبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلۡكَٰفِرِينَ
avara paiki heccinavaralli nāvu vacana pālaneyannu kāṇalilla. Nijavāgi avaralli heccinavarannu nāvu duṣkarmigaḷāgi kaṇḍevu
Surah Al-Araf, Verse 101
وَمَا وَجَدۡنَا لِأَكۡثَرِهِم مِّنۡ عَهۡدٖۖ وَإِن وَجَدۡنَآ أَكۡثَرَهُمۡ لَفَٰسِقِينَ
avara baḷika mūsārannu nāvu nam'ma dr̥ṣṭāntagaḷondige phiraun mattu ātana (janāṅgada) nāyakara baḷige kaḷisidevu. Avarū avugaḷa viṣayadalli akrama dhōraṇeyannu tōridaru. Nōḍiri, aśānti haraḍuvavara gati ēnāyitendu
Surah Al-Araf, Verse 102
ثُمَّ بَعَثۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِم مُّوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦ فَظَلَمُواْ بِهَاۖ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُفۡسِدِينَ
mūsā hēḷidaru; ō phiraun, nānu khacitavāgiyū sarvalōkagaḷa oḍeyana dūtanu
Surah Al-Araf, Verse 103
وَقَالَ مُوسَىٰ يَٰفِرۡعَوۡنُ إِنِّي رَسُولٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Allāhana hesaralli, satyada horatu bērēnannū hēḷabāradembudē nanna kartavyavāgide. Nānu nim'moḍaneyana kaḍeyinda nim'ma baḷige spaṣṭa purāvegaḷannu tandiddēne. Isrā'īlara santatiyannu nanna jote kaḷisibiḍu
Surah Al-Araf, Verse 104
حَقِيقٌ عَلَىٰٓ أَن لَّآ أَقُولَ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡحَقَّۚ قَدۡ جِئۡتُكُم بِبَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ فَأَرۡسِلۡ مَعِيَ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ
avanu (phiraun) hēḷidanu; nīnu dr̥ṣṭāntadondige bandiddare (hāgū) nīnu satyavantanāgiddare adannu mundiḍu
Surah Al-Araf, Verse 105
قَالَ إِن كُنتَ جِئۡتَ بِـَٔايَةٖ فَأۡتِ بِهَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
avaru (mūsā) tam'ma ūrugōlannu esedaru mattu haṭhāttane adu spaṣṭavāgi ondu hebbāvāgi biṭṭitu
Surah Al-Araf, Verse 106
فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ
taruvāya avaru tam'ma kaiyannu horategedaru. Haṭhāttane adu nōḍuvavarige tumbā ujvalavāgi kaṇḍitu
Surah Al-Araf, Verse 107
وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ
phiraunana janāṅgada saradāraru hēḷidaru; ivanu khaṇḍita obba tajña jādūgāranāgiddāne
Surah Al-Araf, Verse 108
قَالَ ٱلۡمَلَأُ مِن قَوۡمِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ
ivanu nim'mannu nim'ma nāḍininda horadabba bayasuttāne. Īga nīvēnu ādēśisuttīri
Surah Al-Araf, Verse 109
يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُمۡۖ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ
avaru (phiraunanoḍane) hēḷidaru; ivanannu hāgū ivana sahōdaranannu taḍediṭṭuko mattu vividha nagaragaḷige dūtarannu kaḷuhisu
Surah Al-Araf, Verse 110
قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَأَرۡسِلۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
avaru ella tajña jādūgārarannu ninna baḷige tarali
Surah Al-Araf, Verse 111
يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَٰحِرٍ عَلِيمٖ
hīge, jādūgāraru phiraunana baḷige bandaru. Nāvu vijayigaḷādare khaṇḍitavāgiyū namage pratiphala sigalide endaru
Surah Al-Araf, Verse 112
وَجَآءَ ٱلسَّحَرَةُ فِرۡعَوۡنَ قَالُوٓاْ إِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
avanu (phiraun) hēḷidanu; haudu, jotege nīvu nanna āptara sālige sēruviri
Surah Al-Araf, Verse 113
قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ لَمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ
avaru (jādūgāraru), ō mūsā, nīnu eseyuveyā athavā nāvu eseyabēkē?Endu kēḷidaru
Surah Al-Araf, Verse 114
قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلۡقِيَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ نَحۡنُ ٱلۡمُلۡقِينَ
avaru (mūsā), nīvē eseyiri endaru. Hīge avaru (jādūgāraru dāḷagaḷannu) esedaru, janara kaṇṇugaḷannu maṅkugoḷisidaru hāgū avarannu hedarisibiṭṭaru mattu bhārī bhavya jāduvannu mundiṭṭaru
Surah Al-Araf, Verse 115
قَالَ أَلۡقُواْۖ فَلَمَّآ أَلۡقَوۡاْ سَحَرُوٓاْ أَعۡيُنَ ٱلنَّاسِ وَٱسۡتَرۡهَبُوهُمۡ وَجَآءُو بِسِحۡرٍ عَظِيمٖ
āga nāvu mūsāra kaḍege divyavāṇiyannu kaḷisidevu; eseyiri nim'ma ūrugōlannu, avara ella kr̥taka racanegaḷannu adu nuṅgibiḍuvudu – endu
Surah Al-Araf, Verse 116
۞وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَلۡقِ عَصَاكَۖ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ
konege, satyavu sābītāgi biṭṭitu mattu avaru (jādūgāraru) māḍiddellavū mithyavāyitu
Surah Al-Araf, Verse 117
فَوَقَعَ ٱلۡحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
hīge, avaru (phiraunana kaḍeyavaru) allē sōtu hōdaru mattu apamānitarāgi maraḷidaru
Surah Al-Araf, Verse 118
فَغُلِبُواْ هُنَالِكَ وَٱنقَلَبُواْ صَٰغِرِينَ
Atta, jādūgāraru sāṣṭāṅgaveragidaru
Surah Al-Araf, Verse 119
وَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ
avaru hēḷidaru; nāvu sarvalōkagaḷa oḍeyanannu nambidevu
Surah Al-Araf, Verse 120
قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
mūsā mattu hārūnara oḍeyanannu
Surah Al-Araf, Verse 121
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
phiraun hēḷidanu; nānu nimage anumati nīḍuva munnavē nīvu nambi biṭṭiri. Khaṇḍitavāgiyū idu, ī nagaradalli, illiyavarannu illinda horadabbalu nīvu naḍesiruva ondu san̄cāgide. (Idara pariṇāmavannu) bēganē nīvu ariyuviri
Surah Al-Araf, Verse 122
قَالَ فِرۡعَوۡنُ ءَامَنتُم بِهِۦ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّ هَٰذَا لَمَكۡرٞ مَّكَرۡتُمُوهُ فِي ٱلۡمَدِينَةِ لِتُخۡرِجُواْ مِنۡهَآ أَهۡلَهَاۖ فَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ
khaṇḍitavāgiyū nānu nim'ma kaigaḷannu mattu kālugaḷannu virud'dha bhāgagaḷalli kaḍidu biḍuvenu ā baḷika nim'mellarannū śilubegērisuvenu
Surah Al-Araf, Verse 123
لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ
avaru (jādūgāraru) hēḷidaru; nāvantu nam'ma oḍeyana kaḍege maraḷuvevu
Surah Al-Araf, Verse 124
قَالُوٓاْ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
nam'ma oḍeyana dr̥ṣṭāntagaḷu nam'ma munde bandāga avugaḷannu nāvu nambidevu embudaṣṭē ninage nam'ma mēliruva kōpakke kāraṇa. (Mattu avaru hīge prārthisidaru) nam'moḍeyā, namage sthirateyannu dayapālisu mattu nāvu muslimarāgiruva sthitiyalli namage maraṇavannu nīḍu
Surah Al-Araf, Verse 125
وَمَا تَنقِمُ مِنَّآ إِلَّآ أَنۡ ءَامَنَّا بِـَٔايَٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَآءَتۡنَاۚ رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرٗا وَتَوَفَّنَا مُسۡلِمِينَ
phiraunana janāṅgada nāyakaru hēḷidaru; nīnēnu, bhūmiyalli gondala haraḍuttiralikkāgi hāgū ninnannu mattu ninna dēvarugaḷannu torediralikkāgi mūsā mattu ātana janāṅgavannu hāgeyē biṭṭu biḍuveyā? Avanu hēḷidanu; nānu avara putrarannu kondubiḍuvenu mattu avara putriyarannu jīvantaviḍuvenu. Ī rīti nāvu avara mēle niyantraṇa sādhisuvevu
Surah Al-Araf, Verse 126
وَقَالَ ٱلۡمَلَأُ مِن قَوۡمِ فِرۡعَوۡنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوۡمَهُۥ لِيُفۡسِدُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَيَذَرَكَ وَءَالِهَتَكَۚ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبۡنَآءَهُمۡ وَنَسۡتَحۡيِۦ نِسَآءَهُمۡ وَإِنَّا فَوۡقَهُمۡ قَٰهِرُونَ
mūsā, tam'ma janāṅgadavaroḍane hēḷidaru; nīvu allāhana neravannu bēḍiri mattu sahanaśīlarāgiri. Bhūmiyu allāhanigē sēride. Avanu tanna dāsara paiki tānicchisidavarannu adara uttarādhikārigaḷāgi māḍuttāne. Antima vijayavu satyaniṣṭharigē sēride
Surah Al-Araf, Verse 127
قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِ ٱسۡتَعِينُواْ بِٱللَّهِ وَٱصۡبِرُوٓاْۖ إِنَّ ٱلۡأَرۡضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۖ وَٱلۡعَٰقِبَةُ لِلۡمُتَّقِينَ
Avaru (mūsāra janāṅgadavaru) hēḷidaru; nīvu nam'ma baḷige baruva munnavū nīvu nam'ma baḷige banda baḷikavū nam'mannu satāyisalāyitu. Avaru (mūsā) hēḷidaru; bahubēganē, nim'moḍeyanu nim'ma śatruvannu nāśapaḍisi bhūmiyalli nim'mannu uttarādhikārigaḷāgi māḍuvanu mattu nīvu ēnella māḍuviri embudannu nōḍuvanu
Surah Al-Araf, Verse 128
قَالُوٓاْ أُوذِينَا مِن قَبۡلِ أَن تَأۡتِيَنَا وَمِنۢ بَعۡدِ مَا جِئۡتَنَاۚ قَالَ عَسَىٰ رَبُّكُمۡ أَن يُهۡلِكَ عَدُوَّكُمۡ وَيَسۡتَخۡلِفَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَيَنظُرَ كَيۡفَ تَعۡمَلُونَ
nāvu phiraunana janāṅgavannu satata baragāla hāgū beḷegaḷa naṣṭadalli silukisidevu – avaru pāṭhakaliyabēkendu
Surah Al-Araf, Verse 129
وَلَقَدۡ أَخَذۡنَآ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ بِٱلسِّنِينَ وَنَقۡصٖ مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمۡ يَذَّكَّرُونَ
avara baḷige oḷitēnādarū bandāga avaru, nāvu idakkē ar'haru, ennuttiddaru. Innu avarige ahitavēnādarū sambhavisidāga, adakkāgi avaru mūsā mattu avara jotegārara bhāgyavannu mūdalisuttiddaru. Tiḷidirali! Khaṇḍitavāgiyū avara bhāgyavellavū allāhana baḷiyallē ide. Ādare heccinavaru aritiruvudilla
Surah Al-Araf, Verse 130
فَإِذَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡحَسَنَةُ قَالُواْ لَنَا هَٰذِهِۦۖ وَإِن تُصِبۡهُمۡ سَيِّئَةٞ يَطَّيَّرُواْ بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓۗ أَلَآ إِنَّمَا طَـٰٓئِرُهُمۡ عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
avaru hēḷuttiddaru; nīnu nam'mannu māṭakke oḷapaḍisalu adentaha dr̥ṣṭāntavannu tandarū nāvantu ninnannu nambuvavaralla
Surah Al-Araf, Verse 131
وَقَالُواْ مَهۡمَا تَأۡتِنَا بِهِۦ مِنۡ ءَايَةٖ لِّتَسۡحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحۡنُ لَكَ بِمُؤۡمِنِينَ
konege nāvu avara mēle, caṇḍamārutavannu eragisidevu. Miḍitegaḷannu, krimikīṭagaḷannu, kappegaḷannu mattu raktavannu iḷisidevu. Ivellā pratya pratyēka sūcanegaḷāgiddavu. Iṣṭāgiyū avaru ahaṅkāra tōridaru. Avaru nijakkū ondu aparādhi janāṅgavāgiddaru
Surah Al-Araf, Verse 132
فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلطُّوفَانَ وَٱلۡجَرَادَ وَٱلۡقُمَّلَ وَٱلضَّفَادِعَ وَٱلدَّمَ ءَايَٰتٖ مُّفَصَّلَٰتٖ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ وَكَانُواْ قَوۡمٗا مُّجۡرِمِينَ
avara mēle vipattu eragidāgalellā avaru, ō mūsā, ninna baḷi iruva avana (allāhana) vāgdānada ādhāradalli nīnu nam'ma paravāgi ninna oḍeyanannu prārthisu. Ondu vēḷe nīnu nam'ma mēlinda ī vipattannu tolagisidare nāvu khaṇḍita ninnannu nambuvevu mattu isrā'īlara santatiyannu ninna jote kaḷuhisikoḍuvevu, ennuttiddaru
Surah Al-Araf, Verse 133
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيۡهِمُ ٱلرِّجۡزُ قَالُواْ يَٰمُوسَى ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَۖ لَئِن كَشَفۡتَ عَنَّا ٱلرِّجۡزَ لَنُؤۡمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرۡسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ
matte nāvu, avaru anubhavisabēkāgidda ondu avadhiyavaregina vipattannu avarinda dūragoḷisidāga avaru tam'ma vacanavannu muridubiḍuttiddaru
Surah Al-Araf, Verse 134
فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُمُ ٱلرِّجۡزَ إِلَىٰٓ أَجَلٍ هُم بَٰلِغُوهُ إِذَا هُمۡ يَنكُثُونَ
Konege nāvu avara virud'dha pratīkāra tīrisidevu mattu avarannu samudradalli muḷugisibiṭṭevu-ēkendare avaru nam'ma vacanagaḷannu suḷḷendu dhikkarisiddaru mattu ā kuritu nirlakṣya tōriddaru
Surah Al-Araf, Verse 135
فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ
mattu nāvu marditarāgiddavarannu, nāvē samr̥d'dhagoḷisidda, bhūmiya pūrvabhāgagaḷa hāgū paścima bhāgagaḷa uttarādhikārigaḷāgi māḍidevu. Hīge, isrā'īlara santatigaḷu tōrida sahaneya kāraṇa, nim'ma oḍeyanu avarige māḍidda oḷitina vāgdānavu pūrtigoṇḍitu mattu phiraun hāgū avana janāṅgavu kaṭṭidda hāgū ettarakke beḷesidda ellavannū nāvu nelesamagoḷisibiṭṭevu
Surah Al-Araf, Verse 136
وَأَوۡرَثۡنَا ٱلۡقَوۡمَ ٱلَّذِينَ كَانُواْ يُسۡتَضۡعَفُونَ مَشَٰرِقَ ٱلۡأَرۡضِ وَمَغَٰرِبَهَا ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَاۖ وَتَمَّتۡ كَلِمَتُ رَبِّكَ ٱلۡحُسۡنَىٰ عَلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ بِمَا صَبَرُواْۖ وَدَمَّرۡنَا مَا كَانَ يَصۡنَعُ فِرۡعَوۡنُ وَقَوۡمُهُۥ وَمَا كَانُواْ يَعۡرِشُونَ
atta, isrā'īlara santatigaḷannu nāvu kaḍalāceya daḍakke talupisidevu. Munde avaru, tam'mallina vigrahagaḷa ārādhaneyalli tallīnarāgidda ondu janāṅgavannu edurisidaru. Āga avaru (isrā'īlara santatigaḷu), ō mūsā, avara baḷi iruvantahadē dēvarugaḷannu namage tayārisikoḍu endaru. Avaru (mūsā) hēḷidaru; nīvu ajñānigaḷāgi vartisuttiruviri
Surah Al-Araf, Verse 137
وَجَٰوَزۡنَا بِبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱلۡبَحۡرَ فَأَتَوۡاْ عَلَىٰ قَوۡمٖ يَعۡكُفُونَ عَلَىٰٓ أَصۡنَامٖ لَّهُمۡۚ قَالُواْ يَٰمُوسَى ٱجۡعَل لَّنَآ إِلَٰهٗا كَمَا لَهُمۡ ءَالِهَةٞۚ قَالَ إِنَّكُمۡ قَوۡمٞ تَجۡهَلُونَ
avaru yāvudaralli niratarāgiruvarō adellavū khaṇḍita nāśavāgalide mattu avaru māḍuttiruvudellavū mithyavāgide
Surah Al-Araf, Verse 138
إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ مُتَبَّرٞ مَّا هُمۡ فِيهِ وَبَٰطِلٞ مَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
avaru (mūsā) hēḷidaru; avanu (allāhanu) sarvalōkagaḷa mēle nimage śrēṣṭhateyannu dayapālisiruvāga, nānēnu nimagāgi allāhana horatu bērobba dēvarannu huḍukabēkē
Surah Al-Araf, Verse 139
قَالَ أَغَيۡرَ ٱللَّهِ أَبۡغِيكُمۡ إِلَٰهٗا وَهُوَ فَضَّلَكُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ
mattu (smarisiri;) nāvu nim'mannu phiraunana janāṅgadavarinda rakṣisida vēḷe, avaru nim'mannu bhārī kaṭhiṇa hinsege guripaḍisiddaru. Avaru nim'ma putrarannu kondubiḍuttiddaru. Mattu nim'ma mahiḷeyarannu jīvantaviḍuttiddaru. Ā sthitiyalli nim'ma pālige nim'ma oḍeyana kaḍeyinda bhārī doḍḍa parīkṣe ittu
Surah Al-Araf, Verse 140
وَإِذۡ أَنجَيۡنَٰكُم مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَسُومُونَكُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ يُقَتِّلُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَيَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَآءٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَظِيمٞ
Munde, nāvu mūsārige mūvattu rātrigaḷa vāgdāna māḍidevu mattu hattu rātrigaḷannu sērisi adannu pūrtigoḷisidevu. Hīge avara oḍeyanu niścayisida nalvattu rātrigaḷa avadhiyu pūrṇagoṇḍitu. (Ī avadhigāgi teraḷuvāga) mūsā tam'ma sahōdara hārūnaroḍane hēḷidaru; nīnu nanna janāṅgadalli nanna pratinidhiyāgiru mattu sudhāraṇeyannu māḍu. Aśānti habbuvavara dāriyannu anusarisabēḍa
Surah Al-Araf, Verse 141
۞وَوَٰعَدۡنَا مُوسَىٰ ثَلَٰثِينَ لَيۡلَةٗ وَأَتۡمَمۡنَٰهَا بِعَشۡرٖ فَتَمَّ مِيقَٰتُ رَبِّهِۦٓ أَرۡبَعِينَ لَيۡلَةٗۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَٰرُونَ ٱخۡلُفۡنِي فِي قَوۡمِي وَأَصۡلِحۡ وَلَا تَتَّبِعۡ سَبِيلَ ٱلۡمُفۡسِدِينَ
mūsā, nāvu nigadipaḍisida avadhigāgi bandāga, tam'ma oḍeyanoḍane mātanāḍidaru. Nannoḍeyā, nānu ninnannu nōḍaballantaha dr̥ṣṭiyannu nīnu nanage nīḍu endu avaru hēḷidaru. Avanu (allāhanu) hēḷidanu; nannannu nōḍalu ninage sādhyavilla. Ādare nīnu ā parvatadeḍege nōḍu, adu tanna sthānadallē nintiddare nīnu nannannu nōḍabahudu. Taruvāya avara oḍeyanu parvatadeḍege divya beḷakannu bīri adannu cūru cūrāgisi biṭṭanu mattu mūsā prajñe kaḷedukoṇḍu biddubiṭṭaru. Ā baḷika avarige prajñe bandāga avaru hēḷidaru; nīnu parama pāvananu, nānu paścāttāpa paṭṭu ninneḍege maraḷuttēne mattu nambuvavara paiki nānu prathamanāguttēne
Surah Al-Araf, Verse 142
وَلَمَّا جَآءَ مُوسَىٰ لِمِيقَٰتِنَا وَكَلَّمَهُۥ رَبُّهُۥ قَالَ رَبِّ أَرِنِيٓ أَنظُرۡ إِلَيۡكَۚ قَالَ لَن تَرَىٰنِي وَلَٰكِنِ ٱنظُرۡ إِلَى ٱلۡجَبَلِ فَإِنِ ٱسۡتَقَرَّ مَكَانَهُۥ فَسَوۡفَ تَرَىٰنِيۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلۡجَبَلِ جَعَلَهُۥ دَكّٗا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقٗاۚ فَلَمَّآ أَفَاقَ قَالَ سُبۡحَٰنَكَ تُبۡتُ إِلَيۡكَ وَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
avanu (allāhanu) hēḷidanu; ō mūsā, nānu nanna sandēśagaḷigāgi mattu nanna sambhāṣaṇegāgi ella mānavara paiki nim'mannu ārisikoṇḍiddēne. Nīvīga nānu nīḍuvudannu svīkarisiri mattu kr̥tajñarāgiri
Surah Al-Araf, Verse 143
قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ إِنِّي ٱصۡطَفَيۡتُكَ عَلَى ٱلنَّاسِ بِرِسَٰلَٰتِي وَبِكَلَٰمِي فَخُذۡ مَآ ءَاتَيۡتُكَ وَكُن مِّنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ
ā baḷika nāvu avarigāgi (mūsārigāgi) ella viṣayagaḷa kuritāda upadēśagaḷannu mattu ella viṣayagaḷa kuritāda spaṣṭa mārgadarśanagaḷannu phalakagaḷalli baredevu (mattu hēḷidevu); nīvu idannu bhadravāgi hiḍidukoḷḷiri mattu idara uttama bhāgavannu (sad vyākhyānavannu) svīkarisabēkendu nim'ma janāṅgadavarige ādēśisiri. Avidhēyara neleyannu (avara gati ēnāguttadembudannu) nānu nimagellā tōrisuvenu
Surah Al-Araf, Verse 144
وَكَتَبۡنَا لَهُۥ فِي ٱلۡأَلۡوَاحِ مِن كُلِّ شَيۡءٖ مَّوۡعِظَةٗ وَتَفۡصِيلٗا لِّكُلِّ شَيۡءٖ فَخُذۡهَا بِقُوَّةٖ وَأۡمُرۡ قَوۡمَكَ يَأۡخُذُواْ بِأَحۡسَنِهَاۚ سَأُوْرِيكُمۡ دَارَ ٱلۡفَٰسِقِينَ
An'yāyavāgi bhūmiyalli ahaṅkāra mereyuvavarannu nānu nanna dr̥ṣṭāntagaḷinda dūra sarisi biḍuvenu. Avarantu, ella dr̥ṣṭāntagaḷannu kaṇḍarū adannu nambuvavaralla. Satyada mārgavannu kaṇṇāre kaṇḍarū ā mārgavannu avaru anusarisuvavaralla. Avaru duṣṭa mārgavannu kaṇḍare adannu mātra mārgavāgi anusarisuvaru. Idēkendare, avaru nam'ma dr̥ṣṭāntagaḷannu dhikkarisiddāre mattu ā kuritu arivilladavarāgiddāre
Surah Al-Araf, Verse 145
سَأَصۡرِفُ عَنۡ ءَايَٰتِيَ ٱلَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَإِن يَرَوۡاْ كُلَّ ءَايَةٖ لَّا يُؤۡمِنُواْ بِهَا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلرُّشۡدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلۡغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ
innu, nam'ma vacanagaḷannu hāgū paralōkada bhēṭiyannu dhikkarisidavara karmagaḷellā vyarthavādavu. Avarige, avarēnu māḍiddarō adara horatu bēre pratiphala sikkītē
Surah Al-Araf, Verse 146
وَٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلۡأٓخِرَةِ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡۚ هَلۡ يُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
mūsāra anupasthitiyalli avara janāṅgadavaru tam'ma ābharaṇagaḷinda ondu karuvina vigrahavannu racisikoṇḍaru. Adaralli gōvina dhvani ittu. Adu tam'moḍane mātanāḍuvudū illa mattu tamage dāri tōruvudū illa embudannu avaru kāṇalillavē? Ādarū avaru adannu nambikoṇḍaru. Avaru akramigaḷāgiddaru
Surah Al-Araf, Verse 147
وَٱتَّخَذَ قَوۡمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِنۡ حُلِيِّهِمۡ عِجۡلٗا جَسَدٗا لَّهُۥ خُوَارٌۚ أَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمۡ وَلَا يَهۡدِيهِمۡ سَبِيلًاۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُواْ ظَٰلِمِينَ
munde, avarige tam'ma tappina arivādāga mattu tāvu dāri tappiruvudu avarige manavarikeyādāga, avaru hēḷidaru; nam'ma oḍeyanu nam'ma mēle karuṇe tōradiddare mattu avanu nam'mannu kṣamisadiddare khaṇḍitavāgiyū nāvu naṣṭakkoḷagāguvevu
Surah Al-Araf, Verse 148
وَلَمَّا سُقِطَ فِيٓ أَيۡدِيهِمۡ وَرَأَوۡاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ يَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَيَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
ā baḷika, mūsā tam'ma janāṅgadeḍege maraḷibandāga kōpagoṇḍaru hāgū duḥkhitarādaru. Avaru hēḷidaru; nanna anupasthitiyalli nīvu nanna prātinidhyada hoṇeyannu bahaḷa keṭṭadāgi nirvahisidiri. Nim'ma oḍeyana ādēśada kuritu nīvu ātura paṭṭirā? – Mattu mūsā (allāhanu koṭṭa) phalakagaḷannu cellibiṭṭaru hāgū tam'ma sahōdara (hārūn)ra taleyannu hiḍidu tam'maḍege eḷedaru. Avaru (hārūn) hēḷidaru; nanna tāyiya putranē! Ī janāṅgadavaru nannannu tīrā durbalagoḷisi biṭṭaru. Avarantu nannannu kolluvavariddaru. Nīnīga nanna bagge śatrugaḷu naguvante māḍabēḍa mattu nannannu akramigaḷa sālige sērisabēḍa
Surah Al-Araf, Verse 149
وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ
Avaru (mūsā) hēḷidaru; nannoḍeyā, nannannu hāgū nanna sahōdaranannu kṣamisibiḍu mattu nam'mannu ninna anugrahadalli sērisu. Nīnantu ella karuṇāḷugaḷiginta mahākaruṇāḷuvāgiruve
Surah Al-Araf, Verse 150
قَالَ رَبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِأَخِي وَأَدۡخِلۡنَا فِي رَحۡمَتِكَۖ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّـٰحِمِينَ
khaṇḍitavāgiyū, karuvannu (dēvarāgi) neccikoṇḍavarige, bahubēganē avara oḍeyana kōpavu taṭṭalide mattu ihalōkadalli avarige apamānavu edurāgalide. Suḷḷugaḷannu sr̥ṣṭisuvavarige. Nāvu idē rīti pratiphala nīḍuttēve
Surah Al-Araf, Verse 151
إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ ٱلۡعِجۡلَ سَيَنَالُهُمۡ غَضَبٞ مِّن رَّبِّهِمۡ وَذِلَّةٞ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُفۡتَرِينَ
pāpakr̥tyagaḷannu māḍida baḷika paścāttāpa paṭṭavaru mattu viśvāsaviṭṭavaru – khaṇḍitavāgiyū iṣṭāda baḷika nim'moḍeyanu (avara pālige) kṣamāśīlanū karuṇāmayiyū āgiruttāne
Surah Al-Araf, Verse 152
وَٱلَّذِينَ عَمِلُواْ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ثُمَّ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِهَا وَءَامَنُوٓاْ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعۡدِهَا لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ
mūsāra kōpa taṇidāga, avaru phalakagaḷannu ettikoṇḍaru. Avugaḷa barahagaḷalli mārgadarśana hāgū anugrahavittu – tam'ma oḍeyana bhakti uḷḷavarigāgi
Surah Al-Araf, Verse 153
وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى ٱلۡغَضَبُ أَخَذَ ٱلۡأَلۡوَاحَۖ وَفِي نُسۡخَتِهَا هُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّلَّذِينَ هُمۡ لِرَبِّهِمۡ يَرۡهَبُونَ
munde mūsā, nam'ma jotegina karārina avadhigāgi tam'ma janāṅgada eppattu mandi puruṣarannu ārisikoṇḍaru. Taruvāya avarige bhūkampavu edurādāga, avaru (mūsā) hēḷidaru; ‘‘nannoḍeyā nīnicchisiddare, ivarannu mattu nannannu ī hindeyē nāśa paḍisuttidde. Idīga nam'mallina mūrkhara kr̥tyakkāgi nīnu nam'mannu nāśa paḍisuveyā? Idu ninna parīkṣeyallade bērēnalla. Ī mūlaka nīnu, nīnicchisidavarannu dārigeḍisuve mattu nīnicchisidavarannu saridārige taruve. Nam'ma pōṣakanu nīnē. Āddarinda nam'mannu kṣamisu mattu nam'ma mēle karuṇetōru. Nīnu atyuttama kṣamāśīlanu.’’
Surah Al-Araf, Verse 154
وَٱخۡتَارَ مُوسَىٰ قَوۡمَهُۥ سَبۡعِينَ رَجُلٗا لِّمِيقَٰتِنَاۖ فَلَمَّآ أَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ قَالَ رَبِّ لَوۡ شِئۡتَ أَهۡلَكۡتَهُم مِّن قَبۡلُ وَإِيَّـٰيَۖ أَتُهۡلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَّآۖ إِنۡ هِيَ إِلَّا فِتۡنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَآءُ وَتَهۡدِي مَن تَشَآءُۖ أَنتَ وَلِيُّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَاۖ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡغَٰفِرِينَ
‘‘Nīnu nam'ma pālige ī lōkadallū paralōkadallū oḷitannē vidhisu. Nāvantu ninneḍege maraḷiruvevu.’’ – Avanu (allāhanu) hēḷidanu; nānu nanna śikṣeyannu nānicchisidavarige nīḍuttēne. Innu nanna anugrahavu ellavannū āvarisikoṇḍide. Nānu adannu, dharmaniṣṭhara, jhakāt pāvatisuvavara mattu nam'ma vacanagaḷannu nambuvavara pālige baredu biḍuvenu
Surah Al-Araf, Verse 155
۞وَٱكۡتُبۡ لَنَا فِي هَٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ إِنَّا هُدۡنَآ إِلَيۡكَۚ قَالَ عَذَابِيٓ أُصِيبُ بِهِۦ مَنۡ أَشَآءُۖ وَرَحۡمَتِي وَسِعَتۡ كُلَّ شَيۡءٖۚ فَسَأَكۡتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلَّذِينَ هُم بِـَٔايَٰتِنَا يُؤۡمِنُونَ
Avaru nirakṣari pravādiyannu anusarisuttāre. Avara (ā pravādiya) kuritu tam'ma baḷi iruva taurāt mattu in̄jīlgaḷalli (ī rīti) barediruvudannu avaru kāṇuttāre; ‘‘avaru (ā pravādi) avarige, oḷitannu ādēśisuvaru, avarannu keḍukininda taḍeyuvaru, nirmalavādavugaḷannu avara pālige sam'matagoḷisuvaru, malina vastugaḷannu avara pālige niṣēdhisuvaru, avarinda avara bhāragaḷannu iḷisuvaru mattu avara mēlidda nogagaḷannu kaḷacuvaru – avaralli nambike iṭṭu avarannu samarthisuvavaru, avarige neravāguvavaru mattu avara jotege iḷisalāgiruva prakāśavannu anusarisuvavarē vijayigaḷu.’’
Surah Al-Araf, Verse 156
ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِيَّ ٱلۡأُمِّيَّ ٱلَّذِي يَجِدُونَهُۥ مَكۡتُوبًا عِندَهُمۡ فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَٱلۡإِنجِيلِ يَأۡمُرُهُم بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَىٰهُمۡ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡخَبَـٰٓئِثَ وَيَضَعُ عَنۡهُمۡ إِصۡرَهُمۡ وَٱلۡأَغۡلَٰلَ ٱلَّتِي كَانَتۡ عَلَيۡهِمۡۚ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُواْ ٱلنُّورَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
(Dūtarē) hēḷiri; mānavarē, nānu nim'mellara pālige allāhana dūtanāgiruvenu. Ākāśagaḷa mattu bhūmiya ādhipatyavu avanige (allāhanige) sēride. Avana horatu bēre dēvarilla. Avanē jīvantagoḷisuvavanu mattu maraṇa nīḍuvavanu. Nīvīga allāhanallū ātana dūtanallū nambike iḍiri – avaru nirakṣari pravādiyāgiddu, allāhanalli hāgū avana vacanagaḷalli nambike uḷḷavarāgiddāre. Mārgadarśana paḍeyalikkāgi nīvu avarannu anusarisi
Surah Al-Araf, Verse 157
قُلۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُمۡ جَمِيعًا ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فَـَٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِيِّ ٱلۡأُمِّيِّ ٱلَّذِي يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ
mūsāra janāṅgadalli satyadondige mārgadarśana māḍuva mattu ā viṣayadalli n'yāya pālisuva ondu samudāyavide
Surah Al-Araf, Verse 158
وَمِن قَوۡمِ مُوسَىٰٓ أُمَّةٞ يَهۡدُونَ بِٱلۡحَقِّ وَبِهِۦ يَعۡدِلُونَ
Nāvu avarannu hanneraḍu kula gōtragaḷāgi viṅgaḍisidevu. Mūsāroḍane avara janāṅgavu nīrannu kēḷidāga ‘‘ā kallina mēle nim'ma ūrugōlininda hoḍeyiri’’ endu nāvu avareḍege divyavāṇiyannu kaḷisidevu; āga adarinda hanneraḍu cilumegaḷu hariyatoḍagidavu. Pratiyobbarū tam'ma jalamūlavannu gurutisikoṇḍaru. Nāvu avara mēle mōḍada neraḷannu āvarisidevu. Avarige mann mattu salvā (emba āhāra sāmagri)gaḷannu iḷisikoṭṭevu.‘‘Nimage odagisalāgiruva śud'dha vastugaḷinda tinniri’’ (endu avarige ādēśisalāgittu. Idannu mīruva mūlaka) avaru nam'ma mēlēnū akrama vesagalilla. Avaru svataḥ tam'ma mēleyē akramavesagikoṇḍaru
Surah Al-Araf, Verse 159
وَقَطَّعۡنَٰهُمُ ٱثۡنَتَيۡ عَشۡرَةَ أَسۡبَاطًا أُمَمٗاۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰهُ قَوۡمُهُۥٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنۢبَجَسَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۚ وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡغَمَٰمَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰۖ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ
avaroḍane hīgennalāgittu; nīvu ī paṭṭaṇadalli vāsisiri, illiruvudaralli nīvicchisuvante tinniri, ’hittaḥ’ ennuttaliri (kṣameyācisuttaliri) mattu sāṣṭāṅgaveraguttā paṭṭaṇada dvāravannu pravēśisiri. Nāvu nim'ma pramādagaḷannu kṣamisi biḍuvevu. Satkarmigaḷige nāvu bahubēganē innaṣṭannu nīḍuvevu
Surah Al-Araf, Verse 160
وَإِذۡ قِيلَ لَهُمُ ٱسۡكُنُواْ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ وَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ وَقُولُواْ حِطَّةٞ وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطِيٓـَٰٔتِكُمۡۚ سَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
ādare avarallina akramigaḷu tamage nīḍalāgidda śabdavannu bēreyadāgi badalisi biṭṭaru. Konege avaru esaguttidda akramada phalavāgi nāvu avara mēle ākāśadinda śikṣeyannu eragisibiṭṭevu
Surah Al-Araf, Verse 161
فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡهُمۡ قَوۡلًا غَيۡرَ ٱلَّذِي قِيلَ لَهُمۡ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِجۡزٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَظۡلِمُونَ
nīvu avaroḍane, kaḍala tīradallidda ā paṭṭaṇada kuritu kēḷiri. Avaru sabtna (śanivārada) niyamavannu mīri biṭṭaru. Avara sabtna dinavē mīnugaḷu avara munde bandu biḍuttiddavu mattu sabt allada dinagaḷalli avu avara munde baruttiralilla. Ī rīti nāvu avarannu parīkṣisuttiddevu. Ēkendare avaru avidhēyarāgiddaru
Surah Al-Araf, Verse 162
وَسۡـَٔلۡهُمۡ عَنِ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَتۡ حَاضِرَةَ ٱلۡبَحۡرِ إِذۡ يَعۡدُونَ فِي ٱلسَّبۡتِ إِذۡ تَأۡتِيهِمۡ حِيتَانُهُمۡ يَوۡمَ سَبۡتِهِمۡ شُرَّعٗا وَيَوۡمَ لَا يَسۡبِتُونَ لَا تَأۡتِيهِمۡۚ كَذَٰلِكَ نَبۡلُوهُم بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ
avarallina ondu gumpu ‘‘allāhanu nāśamāḍaliruva athavā tīvra yātanege guripaḍisaliruva ondu janāṅgakke nīvēke upadēśa nīḍuttīri?’’Enditu. Avaru (bōdhakaru) hēḷidaru; nim'ma oḍeyana munde nepavāgalu mattu avaru dēvabhaya uḷḷavarāgalū bahudendu
Surah Al-Araf, Verse 163
وَإِذۡ قَالَتۡ أُمَّةٞ مِّنۡهُمۡ لِمَ تَعِظُونَ قَوۡمًا ٱللَّهُ مُهۡلِكُهُمۡ أَوۡ مُعَذِّبُهُمۡ عَذَابٗا شَدِيدٗاۖ قَالُواْ مَعۡذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمۡ وَلَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ
Konege avaru, tamage nīḍalāda upadēśavannu maretubiṭṭāga, avarannu duṣṭa kelasagaḷinda taḍeyuttiddavarannu nāvu rakṣisidevu mattu akramigaḷannu avara avidhēyateya kāraṇa hiḍidu, bhārī keṭṭa śikṣege guripaḍisidevu
Surah Al-Araf, Verse 164
فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِۦٓ أَنجَيۡنَا ٱلَّذِينَ يَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلسُّوٓءِ وَأَخَذۡنَا ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ بِعَذَابِۭ بَـِٔيسِۭ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ
avarige hēralāgidda nirbandhavannu avaru ullaṅghisidāga nāvu avarige ‘‘apamānita kōtigaḷāgi biḍiri’’ endevu
Surah Al-Araf, Verse 165
فَلَمَّا عَتَوۡاْ عَن مَّا نُهُواْ عَنۡهُ قُلۡنَا لَهُمۡ كُونُواْ قِرَدَةً خَٰسِـِٔينَ
punarut'thāna dinadavaregū, ghōra hinseya mūlaka avarannu daṇḍisuttiruvavarannu avara mēle hēruttalē iruvenendu nim'ma oḍeyanu ghōṣisiruvanu. Nim'ma oḍeyanu kṣipravāgi daṇḍisaballavanāgiddāne mattu avanu khaṇḍitavāgiyū atyanta kṣamāśīlanū karuṇāmayiyū āgiddāne
Surah Al-Araf, Verse 166
وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبۡعَثَنَّ عَلَيۡهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ مَن يَسُومُهُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ ٱلۡعِقَابِ وَإِنَّهُۥ لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ
taruvāya nāvu avarannu gumpu gumpugaḷāgi bhūmiyalli haraḍi biṭṭevu. Avaralli sajjanarū iddāre mattu avaralli itararū iddāre. Avaru (sanmārgadeḍege) maraḷi baralendu nāvu avarannu oḷitugaḷa mūlakavū keḍukugaḷa mūlakavū parīkṣege oḷapaḍisidevu
Surah Al-Araf, Verse 167
وَقَطَّعۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ أُمَمٗاۖ مِّنۡهُمُ ٱلصَّـٰلِحُونَ وَمِنۡهُمۡ دُونَ ذَٰلِكَۖ وَبَلَوۡنَٰهُم بِٱلۡحَسَنَٰتِ وَٱلسَّيِّـَٔاتِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ
avara baḷika ondu duṣṭa pīḷigeyu granthada uttarādhikāriyāyitu. Avaru ī lōkada sukhavannē ārisikoṇḍaru mattu nam'mannu kṣamisalāguvudu ennuttiddaru. Nijavāgi adē sampattu matte avara baḷige bandare avaru adannē ārisuvaru. Allāhana kuritu satyavalladdannu hēḷabāradendu mattu adaralli (granthadalli) iruvudannu adhyayana māḍabēkendu granthada ādhāradalli avarinda karārannu paḍeyalāgiralillavē? Dharmaniṣṭhara pālige paralōkada neleyē śrēṣṭhavādudu. Nīvēnu, arthayisikoḷḷuvudillavē
Surah Al-Araf, Verse 168
فَخَلَفَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ خَلۡفٞ وَرِثُواْ ٱلۡكِتَٰبَ يَأۡخُذُونَ عَرَضَ هَٰذَا ٱلۡأَدۡنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغۡفَرُ لَنَا وَإِن يَأۡتِهِمۡ عَرَضٞ مِّثۡلُهُۥ يَأۡخُذُوهُۚ أَلَمۡ يُؤۡخَذۡ عَلَيۡهِم مِّيثَٰقُ ٱلۡكِتَٰبِ أَن لَّا يَقُولُواْ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡحَقَّ وَدَرَسُواْ مَا فِيهِۗ وَٱلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
granthavannu bhadravāgi hiḍidukoṇḍa hāgū namājhannu pālisuvantaha satkarmigaḷa pratiphalavannu nāvu khaṇḍita vyarthagoḷisuvudilla
Surah Al-Araf, Verse 169
وَٱلَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِٱلۡكِتَٰبِ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُصۡلِحِينَ
Nāvu parvatavannu, neraḷukoḍuva capparadante avara mēle ettidāga, adu tam'ma mēle biddu biḍuvudendu avaru bhāvisidaru. ‘‘Nimage nāvu nīḍiruvudannu bhadravāgi hiḍidukoḷḷiri mattu adarallēnideyō adannu nenapiṭṭukoḷḷiri. Nīvu surakṣitarāgabahudu’’ (endu avarige ādēśisalāgittu)
Surah Al-Araf, Verse 170
۞وَإِذۡ نَتَقۡنَا ٱلۡجَبَلَ فَوۡقَهُمۡ كَأَنَّهُۥ ظُلَّةٞ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُۥ وَاقِعُۢ بِهِمۡ خُذُواْ مَآ ءَاتَيۡنَٰكُم بِقُوَّةٖ وَٱذۡكُرُواْ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ
nim'moḍeyanu ādamra makkaḷa mūlaka janisida avara santatigaḷannu, svataḥ tam'ma virud'dhavē sākṣigaḷāgisi ‘‘nānu nim'ma oḍeyanallavē?’’ Endu kēḷidāga avaru, ‘‘yākalla? Adakke nāvē sākṣigaḷu’’ endiddaru. Nāḷe punarut'thāna dina nīvu ī kuritu namagēnū tiḷidiralilla ennabāradendu hīge māḍalāyitu
Surah Al-Araf, Verse 171
وَإِذۡ أَخَذَ رَبُّكَ مِنۢ بَنِيٓ ءَادَمَ مِن ظُهُورِهِمۡ ذُرِّيَّتَهُمۡ وَأَشۡهَدَهُمۡ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ أَلَسۡتُ بِرَبِّكُمۡۖ قَالُواْ بَلَىٰ شَهِدۡنَآۚ أَن تَقُولُواْ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّا كُنَّا عَنۡ هَٰذَا غَٰفِلِينَ
athavā nīvu, ‘‘bahudēvārādhane māḍidavaru gatakālada nam'ma pūrvajaru. Nāvu avara santatigaḷu mātra. Ā dārigeṭṭavara kr̥tyakkāgi nīnēnu nam'mannu nāśapaḍisuveyā?’’ Ennabāradendu (hīge māḍalāyitu)
Surah Al-Araf, Verse 172
أَوۡ تَقُولُوٓاْ إِنَّمَآ أَشۡرَكَ ءَابَآؤُنَا مِن قَبۡلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةٗ مِّنۢ بَعۡدِهِمۡۖ أَفَتُهۡلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلۡمُبۡطِلُونَ
ī rīti, avaru (satyadeḍege) maraḷabēkendu nāvu nam'ma vacanagaḷannu vivarisuttēve
Surah Al-Araf, Verse 173
وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ وَلَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ
ā vyaktiya viṣayavannu nīvu avarige ōdi hēḷiri; nāvu ātanige nam'ma purāvegaḷannu nīḍiddevu. Avanu avugaḷinda jārikoṇḍanu. Śaitānanu avana bennu hattidanu. Konege avanu sampūrṇa dārigeṭṭavanādanu
Surah Al-Araf, Verse 174
وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ ٱلَّذِيٓ ءَاتَيۡنَٰهُ ءَايَٰتِنَا فَٱنسَلَخَ مِنۡهَا فَأَتۡبَعَهُ ٱلشَّيۡطَٰنُ فَكَانَ مِنَ ٱلۡغَاوِينَ
nāvu bayasiddare avugaḷa (purāve) mūlaka ātanannu unnatigērisabahudittu. Ādare avanu mātra neladeḍegē bāgiddanu mattu tanna svēccheyannē anusarisidanu. Avana udāharaṇe nāyiyantide. Nīvu adannu thaḷisidarū adu nālageyannu horacāci kampisuttiruttade. Nīvu adannu hāgeyē biṭṭarū adu nālage horacāci kampisuttiruttade. Nam'ma vacanagaḷannu dhikkarisuvavara udāharaṇeyū hīgeyē ide. Nīvu avarige (intaha) vr̥ttāntagaḷannu vivarisiri. Avaru cintane naḍesali
Surah Al-Araf, Verse 175
وَلَوۡ شِئۡنَا لَرَفَعۡنَٰهُ بِهَا وَلَٰكِنَّهُۥٓ أَخۡلَدَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُۚ فَمَثَلُهُۥ كَمَثَلِ ٱلۡكَلۡبِ إِن تَحۡمِلۡ عَلَيۡهِ يَلۡهَثۡ أَوۡ تَتۡرُكۡهُ يَلۡهَثۚ ذَّـٰلِكَ مَثَلُ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَاۚ فَٱقۡصُصِ ٱلۡقَصَصَ لَعَلَّهُمۡ يَتَفَكَّرُونَ
nam'ma vacanagaḷannu tiraskarisida hāgū svataḥ tam'ma mēleyē akramavesagikoṇḍa janara avasthe tumbā keṭṭadāgide
Surah Al-Araf, Verse 176
سَآءَ مَثَلًا ٱلۡقَوۡمُ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَأَنفُسَهُمۡ كَانُواْ يَظۡلِمُونَ
Allāhanu yārige dāri tōridanō avanē saridāriyalliruttāne. Avanu yārannu dārigeḍisidanō avarē naṣṭa anubhavisuvavarāgiddāre
Surah Al-Araf, Verse 177
مَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِيۖ وَمَن يُضۡلِلۡ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ
nāvu jinn mattu mānavara paiki anēkarannu narakakkāgiyē sr̥ṣṭisiddēve. Avarige manas'sugaḷive, ādare ā mūlaka avaru cintane naḍesuvudilla. Avarige kaṇṇugaḷive, ādare ā mūlaka avaru nōḍuvudilla. Hāgeyē, avarige kivigaḷive, ādare ā mūlaka avaru kēḷuvudilla. Avaru prāṇigaḷantiddāre, mātravalla, innū heccu dārigeṭṭiddāre. Avarige arivilla
Surah Al-Araf, Verse 178
وَلَقَدۡ ذَرَأۡنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِۖ لَهُمۡ قُلُوبٞ لَّا يَفۡقَهُونَ بِهَا وَلَهُمۡ أَعۡيُنٞ لَّا يُبۡصِرُونَ بِهَا وَلَهُمۡ ءَاذَانٞ لَّا يَسۡمَعُونَ بِهَآۚ أُوْلَـٰٓئِكَ كَٱلۡأَنۡعَٰمِ بَلۡ هُمۡ أَضَلُّۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡغَٰفِلُونَ
atyuttama hesarugaḷu allāhanige sērive. Nīvu avanannu avugaḷindalē kareyiri. Avana hesarugaḷige agaurava tōruvavarannu biṭṭubiḍiri. Avaru māḍuttiddudara phalavannu avaru uṇṇaliddāre
Surah Al-Araf, Verse 179
وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاۖ وَذَرُواْ ٱلَّذِينَ يُلۡحِدُونَ فِيٓ أَسۡمَـٰٓئِهِۦۚ سَيُجۡزَوۡنَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
nāvu sr̥ṣṭisiruva ondu samudāyavide. Avaru (janarige) satyadondige mārgadarśana māḍuttāre mattu adara ādhāradallē n'yāyapālane māḍuttāre
Surah Al-Araf, Verse 180
وَمِمَّنۡ خَلَقۡنَآ أُمَّةٞ يَهۡدُونَ بِٱلۡحَقِّ وَبِهِۦ يَعۡدِلُونَ
innu, nam'ma vacanagaḷannu suḷḷendavarannu (śikṣisalu) nāvu, avarige arivē āgadante hantahantavāgi avarannu hiḍidukoḷḷuttēve
Surah Al-Araf, Verse 181
وَٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ
nānu avarige dhārāḷa kālāvakāśa nīḍuttēne. Nanna yōjane khaṇḍita bahaḷa baliṣṭhavāgiruttade
Surah Al-Araf, Verse 182
وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ
avarēnu ālōcisuvudillavē? Avara jotegāranige (dūtarige) huccēnū illa. Avaru spaṣṭavāgi eccarisuvavaru mātra
Surah Al-Araf, Verse 183
أَوَلَمۡ يَتَفَكَّرُواْۗ مَا بِصَاحِبِهِم مِّن جِنَّةٍۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٌ
avarēnu, ākāśagaḷa hāgū bhūmiya sāmrājyavannu mattu allāhanu sr̥ṣṭisiruva yāva vastuvannū nōḍuvudillavē? Avara antya (maraṇavu) samīpisirabahudu. Ā baḷika avaru ēnannu tānē nambuvaru
Surah Al-Araf, Verse 184
أَوَلَمۡ يَنظُرُواْ فِي مَلَكُوتِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا خَلَقَ ٱللَّهُ مِن شَيۡءٖ وَأَنۡ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ قَدِ ٱقۡتَرَبَ أَجَلُهُمۡۖ فَبِأَيِّ حَدِيثِۭ بَعۡدَهُۥ يُؤۡمِنُونَ
yārannu allāhanu dārigeḍisidanō avanige saridāri tōraballavaru yārū illa. Avanantu avarannu tam'ma vidrōhada maruḷallē aleyuttiralu biṭṭu biḍuttāne
Surah Al-Araf, Verse 185
مَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَلَا هَادِيَ لَهُۥۚ وَيَذَرُهُمۡ فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ
(Dūtarē,) avaru nim'moḍane, punarut'thānada ghaḷigeya kuritu, adu yāvāga baralide endu praśnisuttāre. Hēḷiri; adara jñānavu nanna oḍeyana baḷi ide, adannu (punarut'thānavannu) adara samayadalli prakaṭapaḍisuvavanu avana horatu bērārū alla. Adu ākāśagaḷa hāgū bhūmiya pālige tumbā kaṭhiṇavāgiruvudu. Nim'ma baḷige adu tīrā haṭhāttane bandu biḍuvudu. Nīvu adannē kāyuttiruvirō embante avaru nim'moḍane (ā kuritu) kēḷuttāre. Hēḷiri; adara jñānavu allāhana baḷi mātra ide. Ādare heccina janaru aritilla
Surah Al-Araf, Verse 186
يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَاۖ قُلۡ إِنَّمَا عِلۡمُهَا عِندَ رَبِّيۖ لَا يُجَلِّيهَا لِوَقۡتِهَآ إِلَّا هُوَۚ ثَقُلَتۡ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ لَا تَأۡتِيكُمۡ إِلَّا بَغۡتَةٗۗ يَسۡـَٔلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنۡهَاۖ قُلۡ إِنَّمَا عِلۡمُهَا عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ
hēḷiri; nānantu, allāhanu icchisade, svataḥ nanage yāvudē lābha athavā naṣṭavannuṇṭumāḍuva adhikāra uḷḷavanalla. Ondu vēḷe nanage gupta viṣayagaḷa jñāna iddiddare nānu bhārī pramāṇadalli oḷitannu (sampattannu) saṅgrahisuttidde mattu yāva hāniyū nanage sambhavisuttiralilla. Nānu, eccarike nīḍuva mattu nambuvavarige śubhavārte nīḍuva kēvala obba manuṣyanallade bērēnādarū āgiruvenē
Surah Al-Araf, Verse 187
قُل لَّآ أَمۡلِكُ لِنَفۡسِي نَفۡعٗا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ وَلَوۡ كُنتُ أَعۡلَمُ ٱلۡغَيۡبَ لَٱسۡتَكۡثَرۡتُ مِنَ ٱلۡخَيۡرِ وَمَا مَسَّنِيَ ٱلسُّوٓءُۚ إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ وَبَشِيرٞ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ
avanē, nim'mannu ondu jīvadinda sr̥ṣṭisidavanu mattu adu sukha paḍeyalendu adarindalē adara joteyannu nirmisidavanu. Munde avanu (puruṣanu) avaḷannu āvarisidāga, avaḷu laghuvāda garbhavannu dharisidaḷu mattu adara jote naḍedāḍidaḷu. Taruvāya adu bhāravādāga avaribbarū, ‘‘nīnu namage sajjana santatiyannu dayapālisidare nāvu khaṇḍita ninage kr̥tajñarāgiruvevu’’ endu tam'ma oḍeyanāda allāhanoḍane prārthisuttāre
Surah Al-Araf, Verse 188
۞هُوَ ٱلَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفۡسٖ وَٰحِدَةٖ وَجَعَلَ مِنۡهَا زَوۡجَهَا لِيَسۡكُنَ إِلَيۡهَاۖ فَلَمَّا تَغَشَّىٰهَا حَمَلَتۡ حَمۡلًا خَفِيفٗا فَمَرَّتۡ بِهِۦۖ فَلَمَّآ أَثۡقَلَت دَّعَوَا ٱللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنۡ ءَاتَيۡتَنَا صَٰلِحٗا لَّنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ
munde avanu (allāhanu) avarige sajjana maguvannu nīḍidāga, avaru tamage avanu nīḍiddaralli itararannu pāludārarāgisuttāre. Nijavāgi avaru pāludārarāgi māḍida ellarigintalū allāhanu unnatanāgiddāne
Surah Al-Araf, Verse 189
فَلَمَّآ ءَاتَىٰهُمَا صَٰلِحٗا جَعَلَا لَهُۥ شُرَكَآءَ فِيمَآ ءَاتَىٰهُمَاۚ فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشۡرِكُونَ
avarēnu, ēnannū sr̥ṣṭisilladavarannu mattu sr̥ṣṭisalpaṭṭavarannu (dēvara) pāludārarāgisuttāreyē
Surah Al-Araf, Verse 190
أَيُشۡرِكُونَ مَا لَا يَخۡلُقُ شَيۡـٔٗا وَهُمۡ يُخۡلَقُونَ
Nijavāgi avaru (ā pāludāraru) avarige yāvudē sahāyamāḍalu śaktaralla. Mātravalla, avarantu svataḥ tamagū yāvudē sahāya māḍalāraru
Surah Al-Araf, Verse 191
وَلَا يَسۡتَطِيعُونَ لَهُمۡ نَصۡرٗا وَلَآ أَنفُسَهُمۡ يَنصُرُونَ
nīvu avarannu sanmārgadeḍege karedare, avaru nim'mannu anusarisalāraru. Nīvu avarannu karedarū ondē athavā maunavāgiddarū ondē
Surah Al-Araf, Verse 192
وَإِن تَدۡعُوهُمۡ إِلَى ٱلۡهُدَىٰ لَا يَتَّبِعُوكُمۡۚ سَوَآءٌ عَلَيۡكُمۡ أَدَعَوۡتُمُوهُمۡ أَمۡ أَنتُمۡ صَٰمِتُونَ
allāhana horatāgi nīvu yārannu karedu prārthisuvirō avaru nim'mantaha dāsaru mātra. Nīvu satyavantarāgiddare, avarannu karedu nōḍiri, avaru nimage uttarisali
Surah Al-Araf, Verse 193
إِنَّ ٱلَّذِينَ تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ عِبَادٌ أَمۡثَالُكُمۡۖ فَٱدۡعُوهُمۡ فَلۡيَسۡتَجِيبُواْ لَكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
avara baḷi, naḍedāḍuvudakkēnu kālugaḷiveyē? Hiḍiyuvudakkēnu avara baḷi kaigaḷiveyē? Nōḍuvudakkēnu avara baḷi kaṇṇugaḷiveyē? Athavā kēḷuvudakkēnu avara baḷi kivigaḷiveyē? Hēḷiri; nīvu ā nim'ma pāludārarannu karedu nōḍiri. Ā baḷika nanna virud'dha san̄cu hūḍiri mattu (nanage) kālāvakāśavannē koḍabēḍiri
Surah Al-Araf, Verse 194
أَلَهُمۡ أَرۡجُلٞ يَمۡشُونَ بِهَآۖ أَمۡ لَهُمۡ أَيۡدٖ يَبۡطِشُونَ بِهَآۖ أَمۡ لَهُمۡ أَعۡيُنٞ يُبۡصِرُونَ بِهَآۖ أَمۡ لَهُمۡ ءَاذَانٞ يَسۡمَعُونَ بِهَاۗ قُلِ ٱدۡعُواْ شُرَكَآءَكُمۡ ثُمَّ كِيدُونِ فَلَا تُنظِرُونِ
khaṇḍitavāgi divyagranthavannu iḷisida allāhanē nanna parama pōṣakanāgiddāne mattu avanē ella sajjanara parama pōṣakanāgiddāne
Surah Al-Araf, Verse 195
إِنَّ وَلِـِّۧيَ ٱللَّهُ ٱلَّذِي نَزَّلَ ٱلۡكِتَٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى ٱلصَّـٰلِحِينَ
allāhana horatu nīvu yārannellā karedu prārthisuvirō avaru nimage neravāgalu śaktaralla. Mātravalla, avarantu svataḥ tamagē neravāgalu aśaktarāgiruvaru
Surah Al-Araf, Verse 196
وَٱلَّذِينَ تَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَسۡتَطِيعُونَ نَصۡرَكُمۡ وَلَآ أَنفُسَهُمۡ يَنصُرُونَ
nīvu mārgadarśanakkāgi avarannu karedare avaru adannu kēḷuvudilla. Avaru nim'mannu nōḍuttiruvante nīvu kāṇuttīri. Ādare nijavāgi avaru ēnannū nōḍuvudilla
Surah Al-Araf, Verse 197
وَإِن تَدۡعُوهُمۡ إِلَى ٱلۡهُدَىٰ لَا يَسۡمَعُواْۖ وَتَرَىٰهُمۡ يَنظُرُونَ إِلَيۡكَ وَهُمۡ لَا يُبۡصِرُونَ
nīvu (janarannu) kṣamisiri, oḷitannu ādēśisiri mattu ajñānigaḷannu nirlakṣisiri
Surah Al-Araf, Verse 198
خُذِ ٱلۡعَفۡوَ وَأۡمُرۡ بِٱلۡعُرۡفِ وَأَعۡرِضۡ عَنِ ٱلۡجَٰهِلِينَ
(dūtarē,)śaitānana kaḍeyinda nimage yāvudē tarada pracōdaneyuṇṭādare, allāhana rakṣaṇe bayasiri. Khaṇḍitavāgiyū avanu ellavannū kēḷuvavanu mattu ballavanāgiddāne
Surah Al-Araf, Verse 199
وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ نَزۡغٞ فَٱسۡتَعِذۡ بِٱللَّهِۚ إِنَّهُۥ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
khaṇḍitavāgiyū, dharmaniṣṭharige śaitānana kaḍeyinda yāvudē duṣṭa prēraṇe uṇṭādāga, avaru (allāhanannu) smarisuttāre mattu āgalē avaru (saridāriyannu) kaṇḍukoḷḷuttāre
Surah Al-Araf, Verse 200
إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ إِذَا مَسَّهُمۡ طَـٰٓئِفٞ مِّنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبۡصِرُونَ
Innu avara (śaitānara) sahōdararu avarannu tappudārige eḷeyuttalē iruttāre mattu (ā viṣayadalli) avaru hin̄jariyuvudilla
Surah Al-Araf, Verse 201
وَإِخۡوَٰنُهُمۡ يَمُدُّونَهُمۡ فِي ٱلۡغَيِّ ثُمَّ لَا يُقۡصِرُونَ
(dūtarē,) nīvu avara baḷige yāvudē divya vacanavannu tarade iddāga avaru, ‘‘svataḥ nīvē adannēke racisikoḷḷuvudilla?’’ Endu kēḷuttāre. Hēḷiri; ‘‘nānantu, nanna oḍeyana kaḍeyinda nanage nīḍalāguva divyavāṇiyannaṣṭē anusarisuttēne. Idu (kurān) nim'ma oḍeyana kaḍeyinda bandiruva, kaṇṇu teresuva upadēśavāgide mattu idu nambuvavara pālige mārgadarśana hāgū anugrahavāgide
Surah Al-Araf, Verse 202
وَإِذَا لَمۡ تَأۡتِهِم بِـَٔايَةٖ قَالُواْ لَوۡلَا ٱجۡتَبَيۡتَهَاۚ قُلۡ إِنَّمَآ أَتَّبِعُ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّ مِن رَّبِّيۚ هَٰذَا بَصَآئِرُ مِن رَّبِّكُمۡ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ
kurān annu ōdalādāga adannu kēḷiri mattu maunavāgiri – nīvu karuṇege pātrarāgabahudu
Surah Al-Araf, Verse 203
وَإِذَا قُرِئَ ٱلۡقُرۡءَانُ فَٱسۡتَمِعُواْ لَهُۥ وَأَنصِتُواْ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ
(dūtarē,) nīvu nim'ma manadoḷagē nim'moḍeyanannu smarisuttaliri – vinayadondige hāgū bhaya bhaktiyondige, dhvaniyannu ettarisade, mun̄jāne hāgū san̄je, mattu nīvendū (avanannu) nirlakṣisidavarāgirabēḍi
Surah Al-Araf, Verse 204
وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ
khaṇḍitavāgiyū, nim'ma oḍeyana baḷi iruvavaru avanannu ārādhisuva viṣayadalli endū ahaṅkāra tōruvudilla mattu avaru avana pāvitravannu japisuttiruttāre hāgū avanigē sāṣṭāṅga vandisuttiruttāre
Surah Al-Araf, Verse 205
إِنَّ ٱلَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ لَا يَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِهِۦ وَيُسَبِّحُونَهُۥ وَلَهُۥ يَسۡجُدُونَۤ۩
(dūtarē,) avaru nim'moḍane, yud'dhadalli sikkida sampattina kuritu kēḷuttāre. Hēḷiri; yud'dha sampattu allāhanige mattu avana dūtanige sēride. Nīvu viśvāsigaḷāgiddare allāhanige an̄jiri hāgū paraspara sambandhagaḷannu sudhārisikoḷḷiri mattu nīvu allāhana hāgū avana dūtara ājñāpālane māḍiri
Surah Al-Araf, Verse 206