Surah Al-Anfal - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلۡأَنفَالِۖ قُلِ ٱلۡأَنفَالُ لِلَّهِ وَٱلرَّسُولِۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَصۡلِحُواْ ذَاتَ بَيۡنِكُمۡۖ وَأَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
Hē lōka tumhālā prāpta jhālēlyā dhana-sampattīviṣayī vicāratāta, tumhī sāṅgā kī yud'dhāta prāpta jhālēlī dhana-sampattī allāhacī āhē, āṇi paigambarācī āhē. Yāstava tumhī allāhacē bhaya rākhā āṇi āpalē āpasātīla nātēsambandha sudhārūna ghyā āṇi sarvaśrēṣṭha allāha āṇi tyācyā paigambarācyā ādēśācē pālana karā, jara tumhī īmāna rākhaṇārē asāla
Surah Al-Anfal, Verse 1
إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتۡ قُلُوبُهُمۡ وَإِذَا تُلِيَتۡ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُهُۥ زَادَتۡهُمۡ إِيمَٰنٗا وَعَلَىٰ رَبِّهِمۡ يَتَوَكَّلُونَ
Īmāna rākhaṇārēca asē asatāta kī jēvhā allāhacē varṇana kēlē jātē, tēvhā tyān̄cī hr̥dayē bhayabhīta hōtāta, āṇi jēvhā allāhacyā āyatī tyānnā vācūna aikavilyā jātāta tara tyā āyatī tyān̄cyā īmānāsa vr̥d'dhiṅgata karatāta āṇi tē lōka āpalyā pālanakartyāvara bharōsā ṭhēvatāta
Surah Al-Anfal, Verse 2
ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ
Jē namāja niyamitapaṇē paḍhatāta āṇi āmhī jē kāhī tyānnā dilē āhē, tyātūna kharca karatāta
Surah Al-Anfal, Verse 3
أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ حَقّٗاۚ لَّهُمۡ دَرَجَٰتٌ عِندَ رَبِّهِمۡ وَمَغۡفِرَةٞ وَرِزۡقٞ كَرِيمٞ
Saccē īmāna rākhaṇārē hēca lōka āhēta. Tyān̄cyākaritā mōṭhē darjē āhēta tyān̄cyā pālanakartyājavaḷa āṇi kṣamā āṇi māna sanmānapūrṇa rōjī (ājīvikā) āhē
Surah Al-Anfal, Verse 4
كَمَآ أَخۡرَجَكَ رَبُّكَ مِنۢ بَيۡتِكَ بِٱلۡحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقٗا مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ لَكَٰرِهُونَ
Jasē kī tumacyā pālanakartyānē tumacyā gharāpāsūna satyāsaha tumhālā bāhēra kāḍhalē āṇi īmānadhārakān̄cyā ēkā gaṭālā hē asahya vāṭata hōtē
Surah Al-Anfal, Verse 5
يُجَٰدِلُونَكَ فِي ٱلۡحَقِّ بَعۡدَ مَا تَبَيَّنَ كَأَنَّمَا يُسَاقُونَ إِلَى ٱلۡمَوۡتِ وَهُمۡ يَنظُرُونَ
Spaṣṭa kaḷūna ālyānantara tē satyāviṣayī tumacyāśī vāda ghālata hōtē jaṇū kāhī tē mr̥tyukaḍē hāṅkalē jāta asāvēta āṇi (tyālā) pāhata asāvēta
Surah Al-Anfal, Verse 6
وَإِذۡ يَعِدُكُمُ ٱللَّهُ إِحۡدَى ٱلطَّآئِفَتَيۡنِ أَنَّهَا لَكُمۡ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيۡرَ ذَاتِ ٱلشَّوۡكَةِ تَكُونُ لَكُمۡ وَيُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُحِقَّ ٱلۡحَقَّ بِكَلِمَٰتِهِۦ وَيَقۡطَعَ دَابِرَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
Āṇi tumhī lōka tyā vēḷēcī āṭhavaṇa karā, jēvhā allāha tumacyāśī tyā dōna gaṭāmpaikī ēkācā vāyadā karīta hōtā kī jō tumacyā hātī lāgēla āṇi tumhī yā āśēvara hōtē kī śastrē nasalēlā gaṭa tumacyā hātī lāgāvā āṇi sarvaśrēṣṭha allāhalā mān'ya hōtē kī āpalyā hukūmānē satyācē satya asaṇē sid'dha karūna dyāvē āṇi tyā inkārī lōkān̄cyā muḷāvara ghāva ghālāvā
Surah Al-Anfal, Verse 7
لِيُحِقَّ ٱلۡحَقَّ وَيُبۡطِلَ ٱلۡبَٰطِلَ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡمُجۡرِمُونَ
Yāsāṭhī kī satyācē satya asaṇē āṇi asatyācē asatya asaṇē sid'dha karāvē, maga yā aparādhī lōkānnā apriya kā vāṭēnā
Surah Al-Anfal, Verse 8
إِذۡ تَسۡتَغِيثُونَ رَبَّكُمۡ فَٱسۡتَجَابَ لَكُمۡ أَنِّي مُمِدُّكُم بِأَلۡفٖ مِّنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ مُرۡدِفِينَ
Tyā vēḷēcī āṭhavaṇa karā, jēvhā tumhī āpalyā pālanakartyāsa du'ā (prārthanā) karīta hōtē, maga sarvaśrēṣṭha allāhanē tumacī du'ā kabūla kēlī kī mī tumacī ēka hajāra phariśtyāndvārē madata karīna jē lāgōpāṭha yēta jātīla
Surah Al-Anfal, Verse 9
وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشۡرَىٰ وَلِتَطۡمَئِنَّ بِهِۦ قُلُوبُكُمۡۚ وَمَا ٱلنَّصۡرُ إِلَّا مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Āṇi allāhanēhī madata kēvaḷa yā kāraṇāstava kēlī kī śubha samācāra ṭharāvā āṇi tumacyā hr̥dayānnā śāntī samādhāna lābhāvē āṇi vijaya phakta allāhatarphē āhē. Niḥsanśaya allāha atiśaya śaktiśālī āṇi hikamata bāḷagaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 10
إِذۡ يُغَشِّيكُمُ ٱلنُّعَاسَ أَمَنَةٗ مِّنۡهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيۡكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ لِّيُطَهِّرَكُم بِهِۦ وَيُذۡهِبَ عَنكُمۡ رِجۡزَ ٱلشَّيۡطَٰنِ وَلِيَرۡبِطَ عَلَىٰ قُلُوبِكُمۡ وَيُثَبِّتَ بِهِ ٱلۡأَقۡدَامَ
Tyā vēḷēcī āṭhavaṇa karā jēvhā (allāha) tumacyāvara jhōpēcī guṅgī caḍhavita hōtā, āpalyākaḍūna śāntī samādhāna pradāna karaṇyāsāṭhī āṇi tumacyāvara ākāśātūna parjan'yavr̥ṣṭī karīta hōtā kī yā pāṇyādvārē tumhālā pāka (svaccha-śud'dha) karāvē āṇi tumacyāpāsūna saitānī śaṅkā-kuśaṅkā dūra karāvyāta āṇi tumacyā hr̥dayānnā majabūta karāvē āṇi tumacē pāya cāṅgalē sthira karāvēta
Surah Al-Anfal, Verse 11
إِذۡ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ أَنِّي مَعَكُمۡ فَثَبِّتُواْ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۚ سَأُلۡقِي فِي قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلرُّعۡبَ فَٱضۡرِبُواْ فَوۡقَ ٱلۡأَعۡنَاقِ وَٱضۡرِبُواْ مِنۡهُمۡ كُلَّ بَنَانٖ
Tyā vēḷēcī āṭhavaṇa karā, jēvhā tumacā pālanakartā phariśtyānnā ādēśa dēta hōtā kī mī tumacyā sōbatīlā āhē, yāstava tumhī īmānadhārakān̄cē sāhasa vāḍhavā. Mī ātāca kāphirān̄cyā manāta bhaya ṭākatō. Yāstava tumhī mānānvara ghāva ghālā āṇi tyān̄cyā ēka ēka sāndhyāvara prahāra karā
Surah Al-Anfal, Verse 12
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ شَآقُّواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥۚ وَمَن يُشَاقِقِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
Hī yā gōṣṭīcī śikṣā āhē kī tyānnī allāhacā āṇi tyācyā paigambarācā virōdha kēlā āṇi jē lōka allāhacā āṇi tyācyā paigambarācā virōdha karatāta, tara sarvaśrēṣṭha allāha sakta sajā dēṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 13
ذَٰلِكُمۡ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابَ ٱلنَّارِ
Tēvhā yā śikṣēcī gōḍī cākhā āṇi lakṣāta ṭhēvā kī kāphirāṅkaritā (inkārī lōkāṅkaritā) āgīcī śikṣā-yātanā ṭharalēlīca āhē
Surah Al-Anfal, Verse 14
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا لَقِيتُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ زَحۡفٗا فَلَا تُوَلُّوهُمُ ٱلۡأَدۡبَارَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Jēvhā tumhī kāphirānśī laḍhaṇyāsa bhiḍāla, tēvhā tyān̄cyākaḍūna pāṭha phiravū nakā
Surah Al-Anfal, Verse 15
وَمَن يُوَلِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ دُبُرَهُۥٓ إِلَّا مُتَحَرِّفٗا لِّقِتَالٍ أَوۡ مُتَحَيِّزًا إِلَىٰ فِئَةٖ فَقَدۡ بَآءَ بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأۡوَىٰهُ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
Āṇi jō manuṣya tyāprasaṅgī tyān̄cyākaḍūna pāṭha phiravila, parantu jara kōṇī laḍhaṇyācā pavitrā badalata asēla kinvā jō āpalyā samūhākaḍē āśraya ghēṇyāsāṭhī yēta asēla (tara gōṣṭa vēgaḷī) mātra jō dusarā asē karīla tara tō allāhacā prakōpa ōḍhavūna ghē'īla āṇi tyācē ṭhikāṇa jahannama asēla, āṇi tē atiśaya vā'īṭa ṭhikāṇa āhē
Surah Al-Anfal, Verse 16
فَلَمۡ تَقۡتُلُوهُمۡ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ قَتَلَهُمۡۚ وَمَا رَمَيۡتَ إِذۡ رَمَيۡتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ رَمَىٰ وَلِيُبۡلِيَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ مِنۡهُ بَلَآءً حَسَنًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٞ
Tēvhā tumhī tyānnā ṭhāra māralē nāhī, kimbahunā allāhanē tyānnā ṭhāra kēlē āṇi tumhī (mūṭhabhara dhūḷa) nāhī phēkalī, parantu allāhanē phēkalī, āṇi yāsāṭhī kī īmānadhārakānnā āpalyātarphē, tyān̄cyā prayatnācā phāra mōṭhā mōbadalā pradāna karāvā. Niḥsanśaya sarvaśrēṣṭha allāha khūpa aikaṇārā, khūpa jāṇaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 17
ذَٰلِكُمۡ وَأَنَّ ٱللَّهَ مُوهِنُ كَيۡدِ ٱلۡكَٰفِرِينَ
(Ēka gōṣṭa tara) hī jhālī (dusarī gōṣṭa aśī) kī sarvaśrēṣṭha allāhalā kāphirān̄cē kaṭa kārasthāna asaphala karāyacē hōtē
Surah Al-Anfal, Verse 18
إِن تَسۡتَفۡتِحُواْ فَقَدۡ جَآءَكُمُ ٱلۡفَتۡحُۖ وَإِن تَنتَهُواْ فَهُوَ خَيۡرٞ لَّكُمۡۖ وَإِن تَعُودُواْ نَعُدۡ وَلَن تُغۡنِيَ عَنكُمۡ فِئَتُكُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَوۡ كَثُرَتۡ وَأَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Jara tumhī lōka nirṇaya icchita asāla tara tō nirṇaya tumacyāsamōra āhē, āṇi jara thāmbāla tara hē tumacyāsāṭhī phāra uttama āhē āṇi jara tumhīdēkhīla tēca kāma karāla tara āmhīdēkhīla tēca kāma karū, maga tumacā samudāya tumacyā kāhīca upayōgī paḍaṇāra nāhī, maga saṅkhyēnē kitīhī mōṭhā asō. Kharī gōṣṭa hī āhē kī sarvaśrēṣṭha allāha īmāna rākhaṇāṟyān̄cyā sōbata āhē
Surah Al-Anfal, Verse 19
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَلَا تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَأَنتُمۡ تَسۡمَعُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Allāhacē āṇi tyācyā paigambarācē pharmāna mānā āṇi tyā (pharmānālā kabūla karaṇyā) pāsūna tōṇḍa phiravū nakā, aikūna āṇi jāṇūna ghētānāhī
Surah Al-Anfal, Verse 20
وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ قَالُواْ سَمِعۡنَا وَهُمۡ لَا يَسۡمَعُونَ
Āṇi tumhī tyā lōkānsārakhē hō'ū nakā, jē dāvā tara karatāta kī āmhī aikalē, vāstavika tyānnī kāhīca aikalē nāhī
Surah Al-Anfal, Verse 21
۞إِنَّ شَرَّ ٱلدَّوَآبِّ عِندَ ٱللَّهِ ٱلصُّمُّ ٱلۡبُكۡمُ ٱلَّذِينَ لَا يَعۡقِلُونَ
Niḥsanśaya samasta prāṇīmātrāta allāhacyā javaḷa atiśaya vā'īṭa tē lōka āhēta, jē bahīrē āhēta, mukē āhēta, jē kin̄citahī samajūna ghēta nāhīta
Surah Al-Anfal, Verse 22
وَلَوۡ عَلِمَ ٱللَّهُ فِيهِمۡ خَيۡرٗا لَّأَسۡمَعَهُمۡۖ وَلَوۡ أَسۡمَعَهُمۡ لَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعۡرِضُونَ
Āṇi jara allāhalā tyān̄cyāta kāhī cāṅgulapaṇā āḍhaḷalā asatā tara tyānnā śravaṇaśaktī pradāna kēlī asatī āṇi jara tyānnā ātā aikavīlahī tarī tē tōṇḍa phiravatīla durlakṣa karīta
Surah Al-Anfal, Verse 23
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱسۡتَجِيبُواْ لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمۡ لِمَا يُحۡيِيكُمۡۖ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَحُولُ بَيۡنَ ٱلۡمَرۡءِ وَقَلۡبِهِۦ وَأَنَّهُۥٓ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Tumhī allāha āṇi tyācyā paigambarācyā ādēśān̄cē anusaraṇa karā, jēvhā paigambara tumhālā tumacyā jīvanadāyī viṣayākaḍē bōlāvita asatīla āṇi smaraṇa rākhā kī allāha mānavācyā āṇi tyācyā hr̥dayācyā daramyāna āḍa banatō āṇi niḥsanśaya tumhālā allāhacyāca javaḷa ēkatra vhāyacē āhē
Surah Al-Anfal, Verse 24
وَٱتَّقُواْ فِتۡنَةٗ لَّا تُصِيبَنَّ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنكُمۡ خَآصَّةٗۖ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
Āṇi tumhī aśā saṅkaṭāpāsūna svataḥlā vācavā, jē viśēṣataḥ aśāca lōkānvara kōsaḷaṇāra nāhī jē tumacyāpaikī tyā aparādha'ān̄cē dōṣī āhēta āṇi hē jāṇūna asā kī sarvaśrēṣṭha allāha mōṭhā sakta śikṣā dēṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 25
وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ أَنتُمۡ قَلِيلٞ مُّسۡتَضۡعَفُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ تَخَافُونَ أَن يَتَخَطَّفَكُمُ ٱلنَّاسُ فَـَٔاوَىٰكُمۡ وَأَيَّدَكُم بِنَصۡرِهِۦ وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ
Āṇi tyā avasthēcē smaraṇa karā, jēvhā tumhī dharatīvara thōḍē hōtē kamajōra dubaḷē mānalē jāta hōtē. Yā bhayānē rāhata hōtē kī lōkānnī kadācita tumhālā luṭūna na ghyāvē, tēvhā allāhanē tumhālā rāhāyalā jāgā dilī āṇi tumhālā āpalyā madatīnē sāmarthya pradāna kēlē, āṇi tumhālā svaccha śud'dha anna-sāmugrī pradāna kēlī, yāsāṭhī kī tumhī kr̥tajñatā vyakta karāvī
Surah Al-Anfal, Verse 26
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَخُونُواْ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ وَتَخُونُوٓاْ أَمَٰنَٰتِكُمۡ وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Tumhī allāha āṇi paigambarācā hakka mārū nakā āṇi āpalyā surakṣita cīja-vastūmmadhyē viśvāsaghāta karū nakā āṇi tumhī cāṅgalē jāṇatā
Surah Al-Anfal, Verse 27
وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَآ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَأَوۡلَٰدُكُمۡ فِتۡنَةٞ وَأَنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥٓ أَجۡرٌ عَظِيمٞ
Āṇi tumhī hī gōṣṭa jāṇūna asā kī tumacē dhana āṇi tumacī santatī ēka kasōṭī mhaṇūna āhē.1 (Āṇi hēhī jāṇūna asā kī) sarvaśrēṣṭha allāhacyā javaḷa phāra mōṭhā mōbadalā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 28
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِن تَتَّقُواْ ٱللَّهَ يَجۡعَل لَّكُمۡ فُرۡقَانٗا وَيُكَفِّرۡ عَنكُمۡ سَيِّـَٔاتِكُمۡ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡۗ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Jara tumhī allāhacē bhaya bāḷagata rāhāla, tara allāha tumhālā ēka nirṇayācī gōṣṭa pradāna karīla āṇi tumacyāpāsūna tumacē aparādha dūra karīla, āṇi tumhālā māpha karīla āṇi allāha mōṭhā kr̥pāśīla āhē
Surah Al-Anfal, Verse 29
وَإِذۡ يَمۡكُرُ بِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيُثۡبِتُوكَ أَوۡ يَقۡتُلُوكَ أَوۡ يُخۡرِجُوكَۚ وَيَمۡكُرُونَ وَيَمۡكُرُ ٱللَّهُۖ وَٱللَّهُ خَيۡرُ ٱلۡمَٰكِرِينَ
Āṇi tyā ghaṭanēcāhī ullēkha karā, jēvhā kāphira (inkārī) lōka tumacyāviṣayī kaṭa-kārasthāna racata hōtē kī tumhālā kaidī banavūna ghyāvē kinvā tumhālā ṭhāra karāvē kinvā tumhālā dēśābāhēra ghālavāvē āṇi tē āpalā kaṭa racata hōtē āṇi sarvaśrēṣṭha allāha āpalī yōjanā ākhata hōtā āṇi sarvaśrēṣṭha allāha sarvānta uttama yōjanā banaviṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 30
وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا قَالُواْ قَدۡ سَمِعۡنَا لَوۡ نَشَآءُ لَقُلۡنَا مِثۡلَ هَٰذَآ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
Āṇi jēvhā tyān̄cyāsamōra āmacyā āyatī vācūna aikavilyā jātāta tēvhā mhaṇatāta kī āmhī aikalē, jara āmhī icchilē tara āmhīdēkhīla yācyāsārakhēca sāṅgūna dākhavū. Hē tara kāhīca nāhī phakta pūrvajān̄cyā purāvā nasalēlyā gōṣṭī āhēta
Surah Al-Anfal, Verse 31
وَإِذۡ قَالُواْ ٱللَّهُمَّ إِن كَانَ هَٰذَا هُوَ ٱلۡحَقَّ مِنۡ عِندِكَ فَأَمۡطِرۡ عَلَيۡنَا حِجَارَةٗ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ أَوِ ٱئۡتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٖ
Āṇi jēvhā tē lōka mhaṇālē, hē allāha! Jara hā kura'āna kharōkharaca tujhyātarphē āhē tara āmacyāvara ākāśātūna dagaḍān̄cā varṣāva kara kinvā āmacyāvara ēkhādā duḥkhadāyaka azāba utarava
Surah Al-Anfal, Verse 32
وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمۡ وَأَنتَ فِيهِمۡۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ مُعَذِّبَهُمۡ وَهُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ
Āṇi allāha asē nāhī karaṇāra kī tyān̄cyāta tumhī asatānā tyānnā śikṣā-yātanā dē'īla, āṇi allāha tyānnā śikṣā dēṇāra nāhī, yā avasthēta kī tē kṣamā-yācanāhī karīta asāvēta
Surah Al-Anfal, Verse 33
وَمَا لَهُمۡ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ ٱللَّهُ وَهُمۡ يَصُدُّونَ عَنِ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ وَمَا كَانُوٓاْ أَوۡلِيَآءَهُۥٓۚ إِنۡ أَوۡلِيَآؤُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُتَّقُونَ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
Āṇi tyān̄cyāta asē kāya āhē kī, allāhanē tyānnā śikṣā na dyāvī? Asē asatānāhī kī tē lōkānnā masajidē harāma (kābāgr̥hā) pāsūna rōkhatāta, vāstavika tē yā masjidīcī dēkhabhāla karaṇārē nāhīta. Ticē sanrakṣaka allāhacyā ājñadhāraka dāsāṅkhērīja kōṇīhī nāhī, parantu tyān̄cyātalē adhikānśa lōka hē jāṇata nāhīta
Surah Al-Anfal, Verse 34
وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمۡ عِندَ ٱلۡبَيۡتِ إِلَّا مُكَآءٗ وَتَصۡدِيَةٗۚ فَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ
Āṇi tyān̄cī namāja kābāgr̥hājavaḷa phakta hīca hōtī, śiṭyā vājaviṇē, ṭāḷyā vājaviṇē. Tēvhā āpalyā inkārāpāyī yā śikṣā-yātanēcā svāda cākhā
Surah Al-Anfal, Verse 35
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُنفِقُونَ أَمۡوَٰلَهُمۡ لِيَصُدُّواْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۚ فَسَيُنفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيۡهِمۡ حَسۡرَةٗ ثُمَّ يُغۡلَبُونَۗ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ يُحۡشَرُونَ
Niḥsanśaya hē inkārī lōka āpalē dhana aśāsāṭhī kharca karīta āhēta kī allāhacyā mārgāpāsūna rōkhāvē tara hē lōka āpalē dhana asēca kharca karata rāhatīla, maga tē dhana tyān̄cyāsāṭhī paścāttāpācē kāraṇa ṭharēla, maga parābhūta hōtīla āṇi kāphirānnā jahannamakaḍē ēkatra kēlē jā'īla
Surah Al-Anfal, Verse 36
لِيَمِيزَ ٱللَّهُ ٱلۡخَبِيثَ مِنَ ٱلطَّيِّبِ وَيَجۡعَلَ ٱلۡخَبِيثَ بَعۡضَهُۥ عَلَىٰ بَعۡضٖ فَيَرۡكُمَهُۥ جَمِيعٗا فَيَجۡعَلَهُۥ فِي جَهَنَّمَۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ
Yāsāṭhī kī allāhanē nāpāka (asvaccha-aśud'dha) lōkānnā pāka (svaccha śud'dha) lōkāmpāsūna vēgaḷē karāvē āṇi nāpāka lōkān̄cī ēkamēkānśī bhēṭa karūna dyāvī, maga tyā sarvānnā ēkatra karāvē, maga tyā sarvānnā jahannamamadhyē ṭākāvē. Asē lōka pūrṇataḥ tōṭyāta āhēta
Surah Al-Anfal, Verse 37
قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِن يَنتَهُواْ يُغۡفَرۡ لَهُم مَّا قَدۡ سَلَفَ وَإِن يَعُودُواْ فَقَدۡ مَضَتۡ سُنَّتُ ٱلۡأَوَّلِينَ
Tumhī inkārī lōkānnā sāṅgā kī jara hē lōka (aśī harakata) thāmbavatīla tara yān̄cē sarva aparādha, jē pūrvī kēlē āhēta, māpha kēlē jātīla, āṇi jara āpalī tīca rīta kāyama rākhatīla tara pūrvīcyā (kāphirānsāṭhī) niyama lāgū jhālēlāca āhē
Surah Al-Anfal, Verse 38
وَقَٰتِلُوهُمۡ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتۡنَةٞ وَيَكُونَ ٱلدِّينُ كُلُّهُۥ لِلَّهِۚ فَإِنِ ٱنتَهَوۡاْ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ
Āṇi tumhī tyān̄cyāśī tyā vēḷēparyanta saṅgharṣa karīta rāhā kī tyān̄cyā śrad'dhēta bighāḍa śillaka na rāhāvā āṇi dharma allāhacāca vhāvā. Maga jara hē (harakatī) thāmbavatīla tara allāha tyān̄cyā karmānnā cāṅgalyā prakārē pāhatō
Surah Al-Anfal, Verse 39
وَإِن تَوَلَّوۡاْ فَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ مَوۡلَىٰكُمۡۚ نِعۡمَ ٱلۡمَوۡلَىٰ وَنِعۡمَ ٱلنَّصِيرُ
Āṇi jara tōṇḍa phiravatīla tara viśvāsa ṭhēvā kī sarvaśrēṣṭha allāha tumacā mitra āhē. Tō atiśaya cāṅgalā mitra āṇi cāṅgalā madata karaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 40
۞وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَا غَنِمۡتُم مِّن شَيۡءٖ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُۥ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِ إِن كُنتُمۡ ءَامَنتُم بِٱللَّهِ وَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَىٰ عَبۡدِنَا يَوۡمَ ٱلۡفُرۡقَانِ يَوۡمَ ٱلۡتَقَى ٱلۡجَمۡعَانِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ
Āṇi jāṇūna ghyā kī, yud'dhāta hastagata kēlēlā kōṇatyāhī prakāracā māla (dhana-sampadā) tumhī prāpta karāla tara tyācā pācavā his'sā tara allāha āṇi rasūla āṇi nātēvā'īka āṇi anātha āṇi gōragarība, āṇi pravāśāṅkaritā āhē. Jara tumhī allāhavara īmāna rākhalē āhē āṇi tyāvara jē āmhī āpalyā dāsāvara tyā divaśī avatarita kēlē, jō satya āṇi asatyācyā daramyāna alagāvācā hōtā, jyā divaśī dōnhī sain'yē āpasāta bhiḍalī hōtī āṇi allāha pratyēka gōṣṭīcē sāmarthya bāḷagaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 41
إِذۡ أَنتُم بِٱلۡعُدۡوَةِ ٱلدُّنۡيَا وَهُم بِٱلۡعُدۡوَةِ ٱلۡقُصۡوَىٰ وَٱلرَّكۡبُ أَسۡفَلَ مِنكُمۡۚ وَلَوۡ تَوَاعَدتُّمۡ لَٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡمِيعَٰدِ وَلَٰكِن لِّيَقۡضِيَ ٱللَّهُ أَمۡرٗا كَانَ مَفۡعُولٗا لِّيَهۡلِكَ مَنۡ هَلَكَ عَنۢ بَيِّنَةٖ وَيَحۡيَىٰ مَنۡ حَيَّ عَنۢ بَيِّنَةٖۗ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ
Jēvhā tumhī javaḷacyā kināṟyāvara āṇi tē dūracyā kināṟyāvara hōtē āṇi kāphilā tumacyāpāsūna (phāra) khālī hōtā, jara tumhī āpasāta vāyadā kēlā asatā tara ṭharalēlyā vēḷēvara pōhōcaṇyāta matabhēda kēlā asatā, tathāpi allāhalā ēka kāma karūnaca ṭākāyacē hōtē, jē ṭharalē gēlē hōtē, yāsāṭhī kī, jō naṣṭa hō'īla, tō pramāṇāvara (arthāta ṭharalēlē jāṇūna) naṣṭa vhāvā āṇi jō jivanta rāhīla, tōdēkhīla pramāṇāvara (satya ōḷakhūna) jivanta rāhāvā, āṇi allāha cāṅgalyā prakārē aikaṇārā, jāṇaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 42
إِذۡ يُرِيكَهُمُ ٱللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلٗاۖ وَلَوۡ أَرَىٰكَهُمۡ كَثِيرٗا لَّفَشِلۡتُمۡ وَلَتَنَٰزَعۡتُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ سَلَّمَۚ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
Jēvhā tumhālā tumacyā svapnāta allāhanē tyān̄cī saṅkhyā kamī dākhavalī. Jara tyānnā jāsta dākhavilē asatē tara tumhī bhyāḍa banalē asatē āṇi yābābata āpasāta matabhēda karū lāgalē asatē, parantu allāhanē (yāpāsūna) vācavilē. Niḥsanśaya allāha chātītalyā (manāta lapalēlyā) gōṣṭīhī jāṇaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 43
وَإِذۡ يُرِيكُمُوهُمۡ إِذِ ٱلۡتَقَيۡتُمۡ فِيٓ أَعۡيُنِكُمۡ قَلِيلٗا وَيُقَلِّلُكُمۡ فِيٓ أَعۡيُنِهِمۡ لِيَقۡضِيَ ٱللَّهُ أَمۡرٗا كَانَ مَفۡعُولٗاۗ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرۡجَعُ ٱلۡأُمُورُ
Āṇi jēvhā tyānē bhēṭa hōtēvēḷī tyānnā tumacyā najarēta phāra kamī (saṅkhyēnē) dākhavilē āṇi tumhālā tyān̄cyā najarēta kamī dākhavilē aśāsāṭhī kī allāhanē tē kārya taḍīsa n'yāvē, jē karāyacēca hōtē āṇi sarva kāryē allāhakaḍēca vaḷavilī jātāta
Surah Al-Anfal, Verse 44
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا لَقِيتُمۡ فِئَةٗ فَٱثۡبُتُواْ وَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرٗا لَّعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
Hē īmāna rākhaṇāṟyānnō! Jēvhā tumhī ēkhādyā (śatrū) sain'yāśī bhiḍāla, tēvhā aṭaḷa rāhā āṇi allāhacē jāstīta jāsta smaraṇa karā, yāsāṭhī kī tumhālā saphalatā prāpta vhāvī
Surah Al-Anfal, Verse 45
وَأَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَلَا تَنَٰزَعُواْ فَتَفۡشَلُواْ وَتَذۡهَبَ رِيحُكُمۡۖ وَٱصۡبِرُوٓاْۚ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلصَّـٰبِرِينَ
Āṇi allāhacē āṇi tyācyā rasūla (paigambara) cē ājñāpālana karīta rāhā, āpasāta matabhēda ṭhēvū nakā, an'yathā bhyāḍa va bhitrē vhāla, āṇi tumacā pāyā ḍaḷamaḷīta hō'īla āṇi tumacā jōma nāhīsā hō'īla āṇi dhairya-sanyama va viśvāsa rākhā. Niḥsanśaya allāha dhīra-sanyama rākhaṇāṟyān̄cyā pāṭhīśī āhē
Surah Al-Anfal, Verse 46
وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ خَرَجُواْ مِن دِيَٰرِهِم بَطَرٗا وَرِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۚ وَٱللَّهُ بِمَا يَعۡمَلُونَ مُحِيطٞ
Āṇi tyā lōkānsārakhē hō'ū nakā, jē mōṭhī ghamēṇḍa dākhavita āṇi lōkāmmadhyē abhimāna va ahaṅkāra karīta āpalyā gharāpāsūna cālalē hōtē āṇi allāhacyā mārgāpāsūna rōkhata hōtē. Jē kāhī tē karīta āhēta allāha tyāsa ghērūna ṭākaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 47
وَإِذۡ زَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَعۡمَٰلَهُمۡ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ ٱلۡيَوۡمَ مِنَ ٱلنَّاسِ وَإِنِّي جَارٞ لَّكُمۡۖ فَلَمَّا تَرَآءَتِ ٱلۡفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيۡهِ وَقَالَ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّنكُمۡ إِنِّيٓ أَرَىٰ مَا لَا تَرَوۡنَ إِنِّيٓ أَخَافُ ٱللَّهَۚ وَٱللَّهُ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
Āṇi jēvhā tyān̄cyā karmānnā saitāna tyānnā suśōbhita karūna dākhavita hōtā āṇi sāṅgata hōtā kī māṇasāmpaikī kōṇīhī āja tumacyāvara varcasvaśālī hō'ū śakata nāhī. Mī svataḥ tumacā samarthaka āhē, parantu jēvhā dōnhī gaṭa jāhīra jhālē, tēvhā āpalyā ulaṭapāvalī phirālā āṇi mhaṇū lāgalā kī mī tara tumacyāpāsūna vēgaḷā āhē, vibhakta āhē. Mī tē kāhī pāhata āhē jē tumhī pāhata nāhī. Mī allāhacē bhaya bāḷagatō āṇi allāha mōṭhā sakta azāba dēṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 48
إِذۡ يَقُولُ ٱلۡمُنَٰفِقُونَ وَٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ غَرَّ هَـٰٓؤُلَآءِ دِينُهُمۡۗ وَمَن يَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٞ
Jēvhā munāphika (ḍhōṅgī) lōka mhaṇata hōtē āṇi tēdēkhīla, jyān̄cyā manāta rōga hōtā kī tyānnā tara tyān̄cyā dharmānē dhōkyāta ṭākalē āhē. Āṇi jō manuṣyadēkhīla allāhavara bharōsā karīla tara sarvaśrēṣṭha allāha niścitaca mōṭhā jabaradasta āṇi hikamataśālī āhē
Surah Al-Anfal, Verse 49
وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذۡ يَتَوَفَّى ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ يَضۡرِبُونَ وُجُوهَهُمۡ وَأَدۡبَٰرَهُمۡ وَذُوقُواْ عَذَابَ ٱلۡحَرِيقِ
Āṇi tumhī jara tē dr̥śya pāhilē asatē jēvhā phariśtē kāphirān̄cē (īmāna na rākhaṇāṟyān̄cē) prāṇa kāḍhatāta, tyān̄cyā tōṇḍāvara āṇi kamarēvara māratāta (āṇi mhaṇatāta) tumhī jaḷaṇyācyā śikṣēcī gōḍī cākhā
Surah Al-Anfal, Verse 50
ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيكُمۡ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَيۡسَ بِظَلَّـٰمٖ لِّلۡعَبِيدِ
Hē tyā karmāmmuḷē, jī tumacyā hātānnī pūrvīca pāṭhavūna ṭhēvalīta. Niḥsanśaya sarvaśrēṣṭha allāha āpalyā dāsānvara kin̄citahī julūma- atyācāra karīta nāhī
Surah Al-Anfal, Verse 51
كَدَأۡبِ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ بِذُنُوبِهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ قَوِيّٞ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
Phira'aunacyā anuyāyīn̄cyā avasthēsārakhē āṇi tyān̄cyā bujūrga lōkān̄cyā kī tyānnī allāhacyā āyatīnvara viśvāsa ṭhēvalā nāhī, tēvhā allāhanē tyān̄cyā aparādhāmpāyī tyānnā dharalē. Niḥsanśaya allāha mōṭhā jabaradasta āṇi tyācī śikṣā mōṭhī sakta āhē
Surah Al-Anfal, Verse 52
ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ لَمۡ يَكُ مُغَيِّرٗا نِّعۡمَةً أَنۡعَمَهَا عَلَىٰ قَوۡمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمۡ وَأَنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٞ
Hē aśāsāṭhī kī sarvaśrēṣṭha allāha asā nāhī kī ēkhādyā janasamūhāvara ēkhādī kr̥pā dēṇagī (nēmata) pradāna karūna punhā badalūna ṭākīla, jōparyanta tō svataḥ āpalyā tyā avasthēlā badalūna ṭākata nāhī, jī tyān̄cī svataḥcī hōtī1 āṇi hē kī sarvaśrēṣṭha allāha aikaṇārā jāṇaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 53
كَدَأۡبِ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ فَأَهۡلَكۡنَٰهُم بِذُنُوبِهِمۡ وَأَغۡرَقۡنَآ ءَالَ فِرۡعَوۡنَۚ وَكُلّٞ كَانُواْ ظَٰلِمِينَ
Phira'aunacē lōka āṇi tyācyā pūrvīcyā lōkāmpramāṇē kī tyānnī āpalyā pālanakartyācyā gōṣṭīnnā khōṭē ṭharavilē, tēvhā āmhī tyācyā aparādhāmpāyī tyānnā barabāda karūna ṭākalē āṇi phira'aunavālyānnā buḍavūna ṭākalē āṇi hē sarva atyācārī hōtē
Surah Al-Anfal, Verse 54
إِنَّ شَرَّ ٱلدَّوَآبِّ عِندَ ٱللَّهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ
Samasta sajīvāmmadhyē sarvādhika vā'īṭa allāhacyā javaḷa tē lōka āhēta jē kupra (inkāra) karatāta, maga tē īmāna rākhata nāhīta
Surah Al-Anfal, Verse 55
ٱلَّذِينَ عَٰهَدتَّ مِنۡهُمۡ ثُمَّ يَنقُضُونَ عَهۡدَهُمۡ فِي كُلِّ مَرَّةٖ وَهُمۡ لَا يَتَّقُونَ
Jyān̄cyākaḍūna tumhī vacana ghētalē, tarīhī tē daravēḷēsa āpalyā vacanācā bhaṅga karatāta āṇi kadhīhī allāhacē bhaya rākhūna vāgata nāhī
Surah Al-Anfal, Verse 56
فَإِمَّا تَثۡقَفَنَّهُمۡ فِي ٱلۡحَرۡبِ فَشَرِّدۡ بِهِم مَّنۡ خَلۡفَهُمۡ لَعَلَّهُمۡ يَذَّكَّرُونَ
Yāstava jēvhā tumhī tyācyāvara yud'dhāta varcasvaśālī ṭharāla, tēvhā tyānnā asā jabaradasta māra dyā kī tyān̄cyā māgē asalēlyānnīhī paḷa kāḍhāvā. Kadācita tyānnī bōdha grahaṇa karāvā
Surah Al-Anfal, Verse 57
وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِن قَوۡمٍ خِيَانَةٗ فَٱنۢبِذۡ إِلَيۡهِمۡ عَلَىٰ سَوَآءٍۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلۡخَآئِنِينَ
Āṇi jara tumhālā ēkhādyā janasamūhākaḍūna dhōkā kinvā dagābājī kēlī jāṇyācē bhaya asēla tara samānatēcyā sthitīta tyān̄cā samajhōtā tōḍūna ṭākā. Allāha viśvāsaghāta (apahāra) karaṇāṟyānśī prēma rākhata nāhī
Surah Al-Anfal, Verse 58
وَلَا يَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ سَبَقُوٓاْۚ إِنَّهُمۡ لَا يُعۡجِزُونَ
Āṇi inkārī lōkānnī hā vicāra karū nayē kī tē paḷa kāḍhatīla. Yāta śaṅkā nāhī kī tē lācāra va agatika karū śakata nāhī
Surah Al-Anfal, Verse 59
وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا ٱسۡتَطَعۡتُم مِّن قُوَّةٖ وَمِن رِّبَاطِ ٱلۡخَيۡلِ تُرۡهِبُونَ بِهِۦ عَدُوَّ ٱللَّهِ وَعَدُوَّكُمۡ وَءَاخَرِينَ مِن دُونِهِمۡ لَا تَعۡلَمُونَهُمُ ٱللَّهُ يَعۡلَمُهُمۡۚ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيۡءٖ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ يُوَفَّ إِلَيۡكُمۡ وَأَنتُمۡ لَا تُظۡلَمُونَ
Āṇi tumhī tyān̄cyāśī laḍhaṇyākaritā āpalyā kṣamatēnusāra sāmarthya tayāra karā āṇi ghōḍē tayāra ṭhēvaṇyācēhī kī tyādvārē tumhī allāhacyā śatrūnnā āṇi āpalyā śatrūnnā bhayabhīta karū śakāvē, āṇi tyān̄cyākhērīja itarānnāhī, jyānnā tumhī jāṇata nāhīta, allāha tyānnā cāṅgalyā prakārē jāṇatō āṇi jē kāhī allāhacyā mārgāta kharca karāla tē tumhālā purēpūra dilē jā'īla āṇi tumacyā hakkācē nukasāna kēlē jāṇāra nāhī
Surah Al-Anfal, Verse 60
۞وَإِن جَنَحُواْ لِلسَّلۡمِ فَٱجۡنَحۡ لَهَا وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
Āṇi jara tē samajhōtyākaḍē jhukatīla, tara tumhīhī samajhōtyākaḍē jhukā āṇi allāhavara bharōsā ṭhēvā. Niḥsanśaya allāha aikaṇārā jāṇaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 61
وَإِن يُرِيدُوٓاْ أَن يَخۡدَعُوكَ فَإِنَّ حَسۡبَكَ ٱللَّهُۚ هُوَ ٱلَّذِيٓ أَيَّدَكَ بِنَصۡرِهِۦ وَبِٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Āṇi jara tē tumacyāśī dhōkēbājī karū icchitīla tara allāha tumacyāsāṭhī purēsā āhē. Tyānēca āpalyā madatīdvārē āṇi īmānadhārakāndvārē tumhālā samarthana dilē āhē
Surah Al-Anfal, Verse 62
وَأَلَّفَ بَيۡنَ قُلُوبِهِمۡۚ لَوۡ أَنفَقۡتَ مَا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا مَّآ أَلَّفۡتَ بَيۡنَ قُلُوبِهِمۡ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ أَلَّفَ بَيۡنَهُمۡۚ إِنَّهُۥ عَزِيزٌ حَكِيمٞ
Āṇi tyān̄cyā manāta ēkamēkān̄cē prēmahī tyānēca nirmāṇa kēlē āhē. Jara tumhī dharatīcyā samasta cīja-vastū kharca kēlyā asatyā, tarīhī tyācyā manāta prēma-bhāvanā nirmāṇa karū śakata navhatē, parantu allāhanēca tyān̄cyā manāta prēma ṭākalē. Niḥsanśaya tō varcasvaśālī hikamata bāḷagaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 63
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ حَسۡبُكَ ٱللَّهُ وَمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Hē paigambara! Tumacyāsāṭhī āṇi tumacē anusaraṇa karaṇāṟyā īmānadhārakānsāṭhī allāha purēsā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 64
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ حَرِّضِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ عَلَى ٱلۡقِتَالِۚ إِن يَكُن مِّنكُمۡ عِشۡرُونَ صَٰبِرُونَ يَغۡلِبُواْ مِاْئَتَيۡنِۚ وَإِن يَكُن مِّنكُم مِّاْئَةٞ يَغۡلِبُوٓاْ أَلۡفٗا مِّنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ
Hē paigambara! Īmānadhārakānnā jihāda (dharmayud'dhā) sāṭhī prōtsāhita karā. Jara tumacyāpaikī vīsa dhairyaśālīhī asatīla tara tē dōnaśē jaṇānvara varcasvaśālī rāhatīla āṇi jara tumacyāpaikī śambhara asatīla tara ēka hajāra īmāna na rākhaṇāṟyānvara varcasvaśālī rāhatīla. Yā kāraṇānē kī tē nāsamaja lōka āhēta
Surah Al-Anfal, Verse 65
ٱلۡـَٰٔنَ خَفَّفَ ٱللَّهُ عَنكُمۡ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمۡ ضَعۡفٗاۚ فَإِن يَكُن مِّنكُم مِّاْئَةٞ صَابِرَةٞ يَغۡلِبُواْ مِاْئَتَيۡنِۚ وَإِن يَكُن مِّنكُمۡ أَلۡفٞ يَغۡلِبُوٓاْ أَلۡفَيۡنِ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّـٰبِرِينَ
Ātā allāha tumacē ōjhē halakē karatō. Tō cāṅgalyā prakārē jāṇatō kī tumacyā durbalatā āhē, tēvhā jara tumacyāpaikī śambhara dhairyaśīla asatīla tara tē dōnaśē jaṇānvara varcasvaśālī rāhatīla. Āṇi jara tumacyāpaikī ēka hajāra asatīla tara tē allāhacyā hukumānē dōna hajāra (śatrūnvara) varcasvaśālī asatīla āṇi allāha dhaiya-sanyama rākhaṇāṟyā lōkān̄cyā sōbata āhē
Surah Al-Anfal, Verse 66
مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَكُونَ لَهُۥٓ أَسۡرَىٰ حَتَّىٰ يُثۡخِنَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ تُرِيدُونَ عَرَضَ ٱلدُّنۡيَا وَٱللَّهُ يُرِيدُ ٱلۡأٓخِرَةَۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٞ
Paigambarān̄cyā hātī kaidī asāyalā nakō, jōparyanta dēśāta hinsaka yud'dha na vhāvē. Tumhī tara yā jagācē dhana icchitā āṇi allāhacā irādā ākhiratacā āhē āṇi allāha varcasvaśālī, hikamata bāḷagaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 67
لَّوۡلَا كِتَٰبٞ مِّنَ ٱللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمۡ فِيمَآ أَخَذۡتُمۡ عَذَابٌ عَظِيمٞ
Jara pūrvīpāsūnaca allāhatarphē hē likhita nasatē tara jē kāhī tumhī ghētalē āhē, tyācyāviṣayī tumhālā ēkhādī sakta śikṣā jhālī asatī
Surah Al-Anfal, Verse 68
فَكُلُواْ مِمَّا غَنِمۡتُمۡ حَلَٰلٗا طَيِّبٗاۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
Āṇi jē halāla āṇi svaccha śud'dha dhana yud'dhādvārē prāpta karūna ghyāla tē khā āṇi allāhacē bhaya bāḷagūna rāhā. Niḥsanśaya sarvaśrēṣṭha allāha mōṭhā māpha karaṇārā āṇi dayā karaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 69
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ قُل لِّمَن فِيٓ أَيۡدِيكُم مِّنَ ٱلۡأَسۡرَىٰٓ إِن يَعۡلَمِ ٱللَّهُ فِي قُلُوبِكُمۡ خَيۡرٗا يُؤۡتِكُمۡ خَيۡرٗا مِّمَّآ أُخِذَ مِنكُمۡ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
Hē paigambara! Āpalyā hātākhālacyā kaidyānnā sāṅgā kī jara sarvaśrēṣṭha allāha tumacyā manāta nēka irādā pāhīla tara jē kāhī tumacyāḍūna ghētalē gēlē āhē, tyāhūna cāṅgalē tumhālā pradāna karīla āṇi allāha māpha karaṇārā, dayā karaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 70
وَإِن يُرِيدُواْ خِيَانَتَكَ فَقَدۡ خَانُواْ ٱللَّهَ مِن قَبۡلُ فَأَمۡكَنَ مِنۡهُمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
Āṇi jara tē tumacyāśī viśvāsaghāta karaṇyācā irādā karatīla, tara yānnī yācyāpūrvī khudda allāhaśī viśvāsaghāta kēlēlā āhē. Śēvaṭī tyānē tyānnā kaida karavilē āṇi sarvaśrēṣṭha allāha sarvajña, hikamataśāhī āhē
Surah Al-Anfal, Verse 71
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلَّذِينَ ءَاوَواْ وَّنَصَرُوٓاْ أُوْلَـٰٓئِكَ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٖۚ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَمۡ يُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّن وَلَٰيَتِهِم مِّن شَيۡءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُواْۚ وَإِنِ ٱسۡتَنصَرُوكُمۡ فِي ٱلدِّينِ فَعَلَيۡكُمُ ٱلنَّصۡرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوۡمِۭ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُم مِّيثَٰقٞۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ
Niḥsanśaya, jyā lōkānnī īmāna rākhalē āṇi allāhasāṭhī dēśatyāga kēlā arthāta hijarata kēlī āṇi jihāda kēlē dhanānē va manānē allāhacyā mārgāta, āṇi jyānnī aśā lōkānnā āśraya dilā, āṇi tyānnā madata kēlī tara tē ēkamēkān̄cē āpasāta mitra āhēta āṇi jyānnī īmāna rākhalē, paṇa dēśatyāga kēlā nāhī tara tumacyāśī tyān̄cī kin̄citahī maitrī nāhī, parantu jara tē dharmācyā bābatīta tumacyākaḍē madata māgatīla tara tyānnā madata karaṇē tumacyāsāṭhī āvaśyaka āhē, mātra tyā lōkāṅkhērīja, kī tumacyā va tyān̄cyā daramyāna pratijñā karāra jhālā āhē āṇi jē kāhī tumhī karīta āhāta, allāha tē cāṅgalyā prakārē pāhata āhē
Surah Al-Anfal, Verse 72
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٍۚ إِلَّا تَفۡعَلُوهُ تَكُن فِتۡنَةٞ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَفَسَادٞ كَبِيرٞ
Āṇi kāphira (īmāna na rākhaṇārē) ēkamēkān̄cē mitra āhēta, jara tumhī asē kēlē nāhī tara dēśāta upadrava pasarēla āṇi mōṭhā utpāta nirmāṇa hō'īla
Surah Al-Anfal, Verse 73
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلَّذِينَ ءَاوَواْ وَّنَصَرُوٓاْ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ حَقّٗاۚ لَّهُم مَّغۡفِرَةٞ وَرِزۡقٞ كَرِيمٞ
Jyā lōkānnī īmāna rākhalē āṇi dēśatyāga kēlā āṇi allāhacyā mārgāta jihāda kēlē āṇi jyānnī aśā lōkānnā āśraya dilā, āṇi madata pōhacavilī tara hēca lōka saccē īmānadhāraka āhēta, tyān̄cyāsāṭhī kṣamā āṇi māna-sanmānapūrṇa rōjī (ājīvikā) āhē
Surah Al-Anfal, Verse 74
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنۢ بَعۡدُ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ مَعَكُمۡ فَأُوْلَـٰٓئِكَ مِنكُمۡۚ وَأُوْلُواْ ٱلۡأَرۡحَامِ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلَىٰ بِبَعۡضٖ فِي كِتَٰبِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمُۢ
Āṇi jyā lōkānnī yānantara īmāna rākhalē āṇi dēśatyāga kēlā āṇi tumacyā sōbatīnē jihāda kēlā tara asē lōkahī tumacyāpaikīca āhēta āṇi nātēvā'īka tyān̄cyāpaikī āpasāta ēkamēkān̄cyā jāsta nikaṭa āhēta, allāhacyā ādēśānvayē. Niḥsanśaya allāha sarva kāhī jāṇaṇārā āhē
Surah Al-Anfal, Verse 75