Surah At-Taubah - Kannada Translation by Abdussalam Puthige
بَرَآءَةٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّم مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ
mahān hajj yātreya dina, allāh mattu avana dūtara kaḍeyinda, sakala mānavarigāgiruva ghōṣaṇe idu; bahudēvārādhakara viṣayadalli allāh mattu avana dūtaru hoṇe muktaru. Nīvīga paścāttāpa paṭṭare adu nim'ma pālige uttama. Innu nīvu kaḍegaṇisuvirādare, nimage tiḷidirali; allāhanannu sōlisalu nim'mindāgadu. Dhikkārigaḷige kaṭhiṇa śikṣeya śubhavārte nīḍiri
Surah At-Taubah, Verse 1
فَسِيحُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ غَيۡرُ مُعۡجِزِي ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱللَّهَ مُخۡزِي ٱلۡكَٰفِرِينَ
bahudēvārādhakara paiki nīvu karāru māḍikoṇḍiruva mattu ā baḷika nimage yāvudē hakkucyuti māḍillada hāgū nim'ma virud'dha yārigū neravu nīḍillada janāṅgagaḷa karārugaḷannu avugaḷa avadhiya tanaka pūrtigoḷisiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu dharmaniṣṭharannu prītisuttāne
Surah At-Taubah, Verse 2
وَأَذَٰنٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى ٱلنَّاسِ يَوۡمَ ٱلۡحَجِّ ٱلۡأَكۡبَرِ أَنَّ ٱللَّهَ بَرِيٓءٞ مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ وَرَسُولُهُۥۚ فَإِن تُبۡتُمۡ فَهُوَ خَيۡرٞ لَّكُمۡۖ وَإِن تَوَلَّيۡتُمۡ فَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ غَيۡرُ مُعۡجِزِي ٱللَّهِۗ وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
(nālku) pavitra tiṅgaḷugaḷu mugidāga, ā bahudēvārādhakarannu kaṇḍalli kolliri, avarannu hiḍiyiri, suttuvariyiri mattu pratiyondu āyakaṭṭina sthaḷadalli avarigāgi hon̄cinalliri. Taruvāya, avaru paścāttāpa paṭṭare, namājhannu pālisuvavarādare mattu jhakātannu pāvatisidare, avarige avara dāriyannu biṭṭu koḍiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu kṣamisuvavanu mattu karuṇāmayiyāgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 3
إِلَّا ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّم مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ثُمَّ لَمۡ يَنقُصُوكُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَمۡ يُظَٰهِرُواْ عَلَيۡكُمۡ أَحَدٗا فَأَتِمُّوٓاْ إِلَيۡهِمۡ عَهۡدَهُمۡ إِلَىٰ مُدَّتِهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ
innu bahudēvārādhakara paiki yārādarū nim'ma āśraya bayasidare, avanu allāhana vāṇiyannu kēḷuva tanaka avanige āśraya nīḍiri. Ā baḷika avanannu avana surakṣita sthaḷakke talupisiri. Idēkendare, avaru arivilladavaru
Surah At-Taubah, Verse 4
فَإِذَا ٱنسَلَخَ ٱلۡأَشۡهُرُ ٱلۡحُرُمُ فَٱقۡتُلُواْ ٱلۡمُشۡرِكِينَ حَيۡثُ وَجَدتُّمُوهُمۡ وَخُذُوهُمۡ وَٱحۡصُرُوهُمۡ وَٱقۡعُدُواْ لَهُمۡ كُلَّ مَرۡصَدٖۚ فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ ٱلزَّكَوٰةَ فَخَلُّواْ سَبِيلَهُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
Nīvu ‘masjidul harām’nalli karāru māḍikoṇḍiruvavara horatu (itara) bahudēvārādhakarige allāhana jotegāgali avana dūtara jotegāgali yāvudē karāru iralu hēge tānē sādhya? Avaru nim'ma jote nēravāgiruva tanaka nīvu avara jote nēravāgiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu, satyaniṣṭharannu prītisuttāne
Surah At-Taubah, Verse 5
وَإِنۡ أَحَدٞ مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ٱسۡتَجَارَكَ فَأَجِرۡهُ حَتَّىٰ يَسۡمَعَ كَلَٰمَ ٱللَّهِ ثُمَّ أَبۡلِغۡهُ مَأۡمَنَهُۥۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡلَمُونَ
hēgide (avara ī dhōraṇe)? Avarige nim'ma mēle prābalya sikkidare avaru nim'ma jotegina bāndhavyavannāgali, karārannāgali lekkisuvavaralla. Avaru kēvala tam'ma mātugaḷinda nim'mannu olisikoḷḷuttāre. Ādare avara manas'sugaḷu oppuvudilla. Avaralli heccinavaru vacana bhraṣṭarāgiddāre
Surah At-Taubah, Verse 6
كَيۡفَ يَكُونُ لِلۡمُشۡرِكِينَ عَهۡدٌ عِندَ ٱللَّهِ وَعِندَ رَسُولِهِۦٓ إِلَّا ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّمۡ عِندَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِۖ فَمَا ٱسۡتَقَٰمُواْ لَكُمۡ فَٱسۡتَقِيمُواْ لَهُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ
avaru allāhana vacanagaḷannu tīrā saṇṇa belege māruttāre mattu (janarannu) avana mārgadinda taḍeyuttāre. Khaṇḍitavāgiyū avaru māḍuttiruvudellavū tīrā keṭṭadāgide
Surah At-Taubah, Verse 7
كَيۡفَ وَإِن يَظۡهَرُواْ عَلَيۡكُمۡ لَا يَرۡقُبُواْ فِيكُمۡ إِلّٗا وَلَا ذِمَّةٗۚ يُرۡضُونَكُم بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَتَأۡبَىٰ قُلُوبُهُمۡ وَأَكۡثَرُهُمۡ فَٰسِقُونَ
yāvudē viśvāsiya viṣayadalli avaru bāndhavyavannāgali karārannāgali lekkisuvudilla. Avarē nijavāgi elle mīruvavaru
Surah At-Taubah, Verse 8
ٱشۡتَرَوۡاْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ ثَمَنٗا قَلِيلٗا فَصَدُّواْ عَن سَبِيلِهِۦٓۚ إِنَّهُمۡ سَآءَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
iṣṭāgiyū, avaru paścāttāpa paṭṭare, namājhannu pālisidare mattu jhakāt annu pāvatisidare, avaru dharmadalli nim'ma sahōdararu. Nāvantu, ariyuvavarigāgi nam'ma vacanagaḷannu vivarisuttēve
Surah At-Taubah, Verse 9
لَا يَرۡقُبُونَ فِي مُؤۡمِنٍ إِلّٗا وَلَا ذِمَّةٗۚ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُعۡتَدُونَ
innu avaru, karāru māḍikoṇḍa baḷika tam'ma pratijñegaḷannu muridare mattu dharmada viṣayadalli nim'mannu nindisidare, satyadhikkārada nētārara virud'dha samara hūḍiri. Avara pratijñegaḷantu khaṇḍita nambalar'havalla. (Yud'dhakke an̄ji) avaru dūra uḷiyabahudu
Surah At-Taubah, Verse 10
فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ ٱلزَّكَوٰةَ فَإِخۡوَٰنُكُمۡ فِي ٱلدِّينِۗ وَنُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ
nīvēnu, tam'ma karārannu murida hāgū dēvadūtarannu (nāḍininda) hora hākalu nirdharisida hāgū nimaginta modalu tāvē (ākramaṇa) ārambhisida janara virud'dha yud'dha māḍuvudillavē? Nīvēnu avarige an̄juvirā? Nijavāgi, nīvu viśvāsigaḷāgiddare, nim'ma an̄jikege allāhanē heccu ar'hanu
Surah At-Taubah, Verse 11
وَإِن نَّكَثُوٓاْ أَيۡمَٰنَهُم مِّنۢ بَعۡدِ عَهۡدِهِمۡ وَطَعَنُواْ فِي دِينِكُمۡ فَقَٰتِلُوٓاْ أَئِمَّةَ ٱلۡكُفۡرِ إِنَّهُمۡ لَآ أَيۡمَٰنَ لَهُمۡ لَعَلَّهُمۡ يَنتَهُونَ
Nīvu avara (śatru paḍegaḷa) virud'dha hōrāḍiri. Allāhanu nim'ma kaigaḷinda avarannu śikṣisuvanu mattu avarannu apamānisuvanu. Hāgeyē avanu avara virud'dha nimage neravāguvanu mattu viśvāsigaḷa manas'sugaḷannu taṇisibiḍuvanu
Surah At-Taubah, Verse 12
أَلَا تُقَٰتِلُونَ قَوۡمٗا نَّكَثُوٓاْ أَيۡمَٰنَهُمۡ وَهَمُّواْ بِإِخۡرَاجِ ٱلرَّسُولِ وَهُم بَدَءُوكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٍۚ أَتَخۡشَوۡنَهُمۡۚ فَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخۡشَوۡهُ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
avanu avara manas'sugaḷalliruva krōdhavannu nivārisuvanu. Innu, allāhanu tānicchisuvavara paścāttāpavannu svīkarisuttāne. Allāhanu arivuḷḷavanū yuktivantanū āgiruttāne
Surah At-Taubah, Verse 13
قَٰتِلُوهُمۡ يُعَذِّبۡهُمُ ٱللَّهُ بِأَيۡدِيكُمۡ وَيُخۡزِهِمۡ وَيَنصُرۡكُمۡ عَلَيۡهِمۡ وَيَشۡفِ صُدُورَ قَوۡمٖ مُّؤۡمِنِينَ
allāhanu, nim'ma paiki hōrāḍuvavaru yāru mattu allāh, avana dūta hāgū viśvāsigaḷa horatu yārannū tam'ma pōṣakarāgisikoḷḷadavaru yāru, embudannu ariyadeyē nim'mannu biṭṭu biḍalāguvudendu nīvu nambiruvirā? Nīvu māḍuttiruva ellavannū allāhanu cennāgi ballanu
Surah At-Taubah, Verse 14
وَيُذۡهِبۡ غَيۡظَ قُلُوبِهِمۡۗ وَيَتُوبُ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
bahudēvārādhakaru, tāvu dēva dhikkārigaḷembudakke tāvē sākṣigaḷāgiruvāga, allāhana bhavanagaḷa (masīdigaḷa) adhikārigaḷāgalu avaru ar'haralla. Avara karmagaḷellā vyarthavādavu. Avaru narakāgniyalli sadākāla iruvaru
Surah At-Taubah, Verse 15
أَمۡ حَسِبۡتُمۡ أَن تُتۡرَكُواْ وَلَمَّا يَعۡلَمِ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ جَٰهَدُواْ مِنكُمۡ وَلَمۡ يَتَّخِذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَا رَسُولِهِۦ وَلَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَلِيجَةٗۚ وَٱللَّهُ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ
allāhanalli hāgū antima dinadalli nambike uḷḷavaru, namājhannu pālisuvavaru, jhakātannu pāvatisuvavaru mattu allāhana horatu innārannū an̄jadavaru mātra allāhana bhavanagaḷa adhikārigaḷāgaballaru. Anthavaru saridāriyalliruvarendu nirīkṣisabahudu
Surah At-Taubah, Verse 16
مَا كَانَ لِلۡمُشۡرِكِينَ أَن يَعۡمُرُواْ مَسَٰجِدَ ٱللَّهِ شَٰهِدِينَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِم بِٱلۡكُفۡرِۚ أُوْلَـٰٓئِكَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ وَفِي ٱلنَّارِ هُمۡ خَٰلِدُونَ
nīvēnu, hajj yātrikarige nīru kuḍisuvudu mattu ‘masjidul harām’na adhikārigaḷāgiruvudu (iṣṭannu māḍidavanu)- allāhanalli hāgū paralōkadalli viśvāsa viṭṭātanige hāgū allāhana mārgadalli hōrāḍidātanige samānanendu nambiruvirā? Allāhana dr̥ṣṭiyalli avu samānavāgalāravu. Allāhanantu, akramigaḷige mārgadarśana nīḍuvudilla
Surah At-Taubah, Verse 17
إِنَّمَا يَعۡمُرُ مَسَٰجِدَ ٱللَّهِ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَلَمۡ يَخۡشَ إِلَّا ٱللَّهَۖ فَعَسَىٰٓ أُوْلَـٰٓئِكَ أَن يَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُهۡتَدِينَ
viśvāsaviṭṭavaru, valase hōdavaru mattu tam'ma sampattu hāgū jīvagaḷondige allāhana mārgadalli hōrāḍidavaru – avarige allāhana baḷi unnata sthānavide. Avarē nijavāgi vijayigaḷu
Surah At-Taubah, Verse 18
۞أَجَعَلۡتُمۡ سِقَايَةَ ٱلۡحَآجِّ وَعِمَارَةَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ كَمَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَجَٰهَدَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۚ لَا يَسۡتَوُۥنَ عِندَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ
Avara oḍeyanu avarige tanna vatiyinda anugrahada, meccugeya hāgū svargōdyānagaḷa śubhavārte nīḍuttāne. Alli avarige śāśvata koḍugegaḷive
Surah At-Taubah, Verse 19
ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ أَعۡظَمُ دَرَجَةً عِندَ ٱللَّهِۚ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ
avaru sadākāla adaralliruvaru. Khaṇḍitavāgiyū allāhana baḷi mahān pratiphalavide
Surah At-Taubah, Verse 20
يُبَشِّرُهُمۡ رَبُّهُم بِرَحۡمَةٖ مِّنۡهُ وَرِضۡوَٰنٖ وَجَنَّـٰتٖ لَّهُمۡ فِيهَا نَعِيمٞ مُّقِيمٌ
viśvāsigaḷē, nim'ma tande – tātandiru mattu nim'ma sahōdararu, viśvāsakkedurāgi dhikkāravannē prītisuvavarāgiddare, avarannu nīvu nim'ma pōṣakarāgi parigaṇisabēḍi. Nim'ma paiki, avarannu parama āptarāgisikoṇḍavarē akramigaḷu
Surah At-Taubah, Verse 21
خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥٓ أَجۡرٌ عَظِيمٞ
ondu vēḷe nim'ma tande – tātandiru, nim'ma putraru, nim'ma sahōdararu, nim'ma patniyaru, nim'ma bandhugaḷu, nīvu sampādisiruva sampattu, naṣṭavādītendu nīvu an̄juva vyāpāra mattu nīvu prītisuva nivāsagaḷu – nimage allāhaniginta, avana dūtariginta mattu avana mārgadallina hōrāṭakkinta priyavāgiddare – allāhanu tanna ādēśavannu prakaṭisuva tanaka kāyiri. Allāhanu bhraṣṭa janarige saridāri tōruvudilla
Surah At-Taubah, Verse 22
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُوٓاْ ءَابَآءَكُمۡ وَإِخۡوَٰنَكُمۡ أَوۡلِيَآءَ إِنِ ٱسۡتَحَبُّواْ ٱلۡكُفۡرَ عَلَى ٱلۡإِيمَٰنِۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمۡ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ
ī hinde halavu raṇaraṅgagaḷalli allāhanu nimage neravāgiruvanu. ‘Hunain’na dina-nīvu nim'ma saṅkhyābalada kuritu santuṣṭarāgiddiri. Ādare adu (saṅkhyābala) nimage yāva hitavannū māḍalilla mattu bhūmiyu tannellā vaiśālyada horatāgiyū nim'ma pālige tīrā sīmitavāgi biṭṭitu. Konege nīvu bennu tōrisi palāyana māḍidiri
Surah At-Taubah, Verse 23
قُلۡ إِن كَانَ ءَابَآؤُكُمۡ وَأَبۡنَآؤُكُمۡ وَإِخۡوَٰنُكُمۡ وَأَزۡوَٰجُكُمۡ وَعَشِيرَتُكُمۡ وَأَمۡوَٰلٌ ٱقۡتَرَفۡتُمُوهَا وَتِجَٰرَةٞ تَخۡشَوۡنَ كَسَادَهَا وَمَسَٰكِنُ تَرۡضَوۡنَهَآ أَحَبَّ إِلَيۡكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَجِهَادٖ فِي سَبِيلِهِۦ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ ٱللَّهُ بِأَمۡرِهِۦۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَٰسِقِينَ
konege allāhanu tanna dūtarige hāgū viśvāsigaḷige tanna kaḍeyinda sāntvanavannu iḷisikoṭṭanu mattu nīvu kāṇada paḍegaḷannu iḷisi dhikkārigaḷannu śikṣisidanu. Iduvē dhikkārigaḷigiruva pratiphala
Surah At-Taubah, Verse 24
لَقَدۡ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٖ وَيَوۡمَ حُنَيۡنٍ إِذۡ أَعۡجَبَتۡكُمۡ كَثۡرَتُكُمۡ فَلَمۡ تُغۡنِ عَنكُمۡ شَيۡـٔٗا وَضَاقَتۡ عَلَيۡكُمُ ٱلۡأَرۡضُ بِمَا رَحُبَتۡ ثُمَّ وَلَّيۡتُم مُّدۡبِرِينَ
taruvāya allāhanu tānicchisidavara paścāttāpavannu svīkarisuttāne. Allāhanu kṣamāśīlanū karuṇāmayiyū āgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 25
ثُمَّ أَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُودٗا لَّمۡ تَرَوۡهَا وَعَذَّبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلۡكَٰفِرِينَ
Viśvāsigaḷē, bahudēvārādhakaru malinaru. Ī varṣada baḷika avaru ‘masjidul harām’na hattira barabāradu. Nimage dāridrada bhayaviddare, allāhanicchisidare, avanu tanna anugrahadinda nim'mannu sampannarāgisuvanu. Khaṇḍitavāgiyū avanu ellavannū aritiruvavanū yuktivantanū āgiruvanu
Surah At-Taubah, Verse 26
ثُمَّ يَتُوبُ ٱللَّهُ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
allāhanalli hāgū antima dinadalli viśvāsaviḍada mattu allāh mattavana dūtaru niṣēdhisiruvudannu niṣid'dhavendu parigaṇisadavara virud'dha hāgū granthanīḍalpaṭṭavara paiki, satya dharmavannu svīkarisadavara virud'dha yud'dha sāriri – avaru tam'ma kaiyinda ‘jijhiyā’ (daṇḍa) pāvatisi, adhīnarāgi biḍuva tanaka
Surah At-Taubah, Verse 27
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّمَا ٱلۡمُشۡرِكُونَ نَجَسٞ فَلَا يَقۡرَبُواْ ٱلۡمَسۡجِدَ ٱلۡحَرَامَ بَعۡدَ عَامِهِمۡ هَٰذَاۚ وَإِنۡ خِفۡتُمۡ عَيۡلَةٗ فَسَوۡفَ يُغۡنِيكُمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦٓ إِن شَآءَۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
yahūdigaḷu, ujhair allāhana putrarendu hēḷuttāre mattu kraistaru masīharu allāhana putrarendu hēḷuttāre. Idu kēvala avara bāyi mātu. Avaru gatakālada dhikkārigaḷa mātannē anukarisuttiddāre. Avara mēle allāhana prahāravide. Avaru dārigeṭṭu adelli aleyuttiddāre
Surah At-Taubah, Verse 28
قَٰتِلُواْ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَلَا بِٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ ٱلۡحَقِّ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ حَتَّىٰ يُعۡطُواْ ٱلۡجِزۡيَةَ عَن يَدٖ وَهُمۡ صَٰغِرُونَ
avaru allāhana horatāgi, tam'ma vidvānsarannu, san'yāsigaḷannu mattu maryamara putra masīharannu dēvarāgisikoṇḍiddāre. Nijavāgi avarige, obba dēvara horatu bēre yārannū pūjisabāradendu ādēśisalāgide. Avana horatu bēre yārū pūjār'haralla. Avaru pālugoḷisuva elladarinda avanu sampūrṇa muktanu
Surah At-Taubah, Verse 29
وَقَالَتِ ٱلۡيَهُودُ عُزَيۡرٌ ٱبۡنُ ٱللَّهِ وَقَالَتِ ٱلنَّصَٰرَى ٱلۡمَسِيحُ ٱبۡنُ ٱللَّهِۖ ذَٰلِكَ قَوۡلُهُم بِأَفۡوَٰهِهِمۡۖ يُضَٰهِـُٔونَ قَوۡلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَبۡلُۚ قَٰتَلَهُمُ ٱللَّهُۖ أَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ
avaru allāhana prakāśavannu tam'ma bāyiyinda ūdi nandisa bayasuttāre. Allāhanu mātra tanna prakāśavannu paripūrṇavāgi vyāpisade biḍalāranu – dhikkārigaḷige adu eṣṭē apriyavāgiddarū sariyē
Surah At-Taubah, Verse 30
ٱتَّخَذُوٓاْ أَحۡبَارَهُمۡ وَرُهۡبَٰنَهُمۡ أَرۡبَابٗا مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَٱلۡمَسِيحَ ٱبۡنَ مَرۡيَمَ وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُوٓاْ إِلَٰهٗا وَٰحِدٗاۖ لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ سُبۡحَٰنَهُۥ عَمَّا يُشۡرِكُونَ
avanē, tanna dūtanannu mārgadarśanadondige hāgū ella dharmagaḷigedurāgi beḷagalu satya dharmadondige kaḷuhisidavanu. Bahudēvārādhakarige adu eṣṭē apriyavāgiddarū sariyē
Surah At-Taubah, Verse 31
يُرِيدُونَ أَن يُطۡفِـُٔواْ نُورَ ٱللَّهِ بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَيَأۡبَى ٱللَّهُ إِلَّآ أَن يُتِمَّ نُورَهُۥ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَٰفِرُونَ
Viśvāsigaḷē, khaṇḍitavāgiyū dharmagurugaḷu mattu san'yāsigaḷalli heccinavaru janara sampattannu akrama vidhānagaḷinda kabaḷisuttāre mattu allāhana mārgadinda taḍeyuttāre. (Avarigū) cinna hāgū beḷḷiyannu allāhana mārgadalli kharcumāḍade avugaḷannu saṅgrahisiṭṭukoḷḷuvavarigū kaṭhiṇa śikṣeya śubhavārte nīḍiri
Surah At-Taubah, Verse 32
هُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ رَسُولَهُۥ بِٱلۡهُدَىٰ وَدِينِ ٱلۡحَقِّ لِيُظۡهِرَهُۥ عَلَى ٱلدِّينِ كُلِّهِۦ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡمُشۡرِكُونَ
avugaḷannu (ā cinna, beḷḷigaḷannu) narakāgniyalli urisalāguva dina, adarinda avara haṇegaḷige, maggulugaḷige mattu bennugaḷige bare eḷeyalāguvudu – iduvē nīvu nimagāgi saṅgrahisiṭṭa sampattu. Idīga saviyiri nīvu saṅgrahisiddannu
Surah At-Taubah, Verse 33
۞يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡأَحۡبَارِ وَٱلرُّهۡبَانِ لَيَأۡكُلُونَ أَمۡوَٰلَ ٱلنَّاسِ بِٱلۡبَٰطِلِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۗ وَٱلَّذِينَ يَكۡنِزُونَ ٱلذَّهَبَ وَٱلۡفِضَّةَ وَلَا يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٖ
khaṇḍitavāgiyū allāhana baḷi, (varṣadalli) tiṅgaḷugaḷa saṅkhye hanneraḍu. Avanu, ākāśagaḷannu hāgū bhūmiyannu sr̥ṣṭisida dinavē hāgendu vidhisiruvanu. Avugaḷalli nālku, pāvana tiṅgaḷugaḷu. Iduvē sariyāda dharma. Ā tiṅgaḷugaḷalli nīvu svataḥ nim'ma mēle akramavesagabēḍi. Mattu bahudēvārādhakarella ondāgi nim'ma virud'dha hōrāḍuvante, nīvella ondāgi avara virud'dha hōrāḍiri. Nimage tiḷidirali, allāhanu dharmaniṣṭhara jotegiddāne
Surah At-Taubah, Verse 34
يَوۡمَ يُحۡمَىٰ عَلَيۡهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكۡوَىٰ بِهَا جِبَاهُهُمۡ وَجُنُوبُهُمۡ وَظُهُورُهُمۡۖ هَٰذَا مَا كَنَزۡتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡ فَذُوقُواْ مَا كُنتُمۡ تَكۡنِزُونَ
pavitra tiṅgaḷa mundūḍikeyu, dhikkārada (dhōraṇeya) mēlina innondu heccaḷavāgide. Allāhanu niṣid'dha goḷisiruva tiṅgaḷugaḷa eṇike pūrtigoḷisalikkāgi, avaru ā tiṅgaḷannu ondu varṣa sam'matavāgisuttāre mattu innondu varṣa adannu niṣid'dhavāgisuttāre – ī rīti avaru allāhanu niṣēdhisiruvudannu sam'matavāgisuttāre. Avara pālige avara keṭṭa karmagaḷannu candagāṇisalāgide. Allāhanu dhikkārigaḷige sari dāriyannu tōrisuvudilla
Surah At-Taubah, Verse 35
إِنَّ عِدَّةَ ٱلشُّهُورِ عِندَ ٱللَّهِ ٱثۡنَا عَشَرَ شَهۡرٗا فِي كِتَٰبِ ٱللَّهِ يَوۡمَ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ مِنۡهَآ أَرۡبَعَةٌ حُرُمٞۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلۡقَيِّمُۚ فَلَا تَظۡلِمُواْ فِيهِنَّ أَنفُسَكُمۡۚ وَقَٰتِلُواْ ٱلۡمُشۡرِكِينَ كَآفَّةٗ كَمَا يُقَٰتِلُونَكُمۡ كَآفَّةٗۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلۡمُتَّقِينَ
viśvāsigaḷē, nimagēnāgide? Allāhana mārgadalli horaḍiri endu nim'moḍane hēḷalādāga nīvu nelakke aṇṭiruttīri. Nīvēnu paralōkadeduru, ihalōkada jīvanavannē meccikoṇḍiruvirā? Nijavāgi paralōkakke hōlisidare ihalōkada baduku tīrā kṣullaka
Surah At-Taubah, Verse 36
إِنَّمَا ٱلنَّسِيٓءُ زِيَادَةٞ فِي ٱلۡكُفۡرِۖ يُضَلُّ بِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُحِلُّونَهُۥ عَامٗا وَيُحَرِّمُونَهُۥ عَامٗا لِّيُوَاطِـُٔواْ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ فَيُحِلُّواْ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُۚ زُيِّنَ لَهُمۡ سُوٓءُ أَعۡمَٰلِهِمۡۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
Nīvu (allāhana mārgadalli) horaḍadiddare, avanu nimage yātanāmaya śikṣeyannu nīḍuvanu mattu nim'ma badalige bērondu janāṅgavannu munde taruvanu. Avanige yāva naṣṭavannuṇṭumāḍalikkū nim'mindāgadu. Allāhanantu ellavannū māḍalu śaktanāgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 37
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَا لَكُمۡ إِذَا قِيلَ لَكُمُ ٱنفِرُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱثَّاقَلۡتُمۡ إِلَى ٱلۡأَرۡضِۚ أَرَضِيتُم بِٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا مِنَ ٱلۡأٓخِرَةِۚ فَمَا مَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا فِي ٱلۡأٓخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ
nīvu avarige (dēvadūtarige) neravāgadiddare, (nimage tiḷidirali,) dhikkārigaḷu avarannu (nāḍininda) horahākidāga allāhanu avarige neravāgiruvanu. (Andu) avaru (dūtaru) ibbaralli eraḍaneyavarāgiddaru. Avaribbarū guheyalliddāga, avaru (dūtaru) tam'ma saṅgātiyoḍane, ‘‘an̄jabēḍa, khaṇḍitavāgiyū allāhanu nam'ma jotegiddāne.’’Endiddaru. Konege allāhanu avarige manaḥśāntiyannu iḷisikoṭṭanu mattu nimage kāṇisada paḍegaḷa mūlaka avarige bala odagisidanu. Allade avanu dhikkārigaḷa mātannu sōlisidanu, allāhana mātē mēlāyitu. Allāhanu prabalanū yuktivantanū āgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 38
إِلَّا تَنفِرُواْ يُعَذِّبۡكُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا وَيَسۡتَبۡدِلۡ قَوۡمًا غَيۡرَكُمۡ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيۡـٔٗاۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ
haguravāgi athavā bhāravāgi nīvu horaḍiri, mattu nim'ma sampattugaḷannū jīvagaḷannū toḍagisi allāhana mārgadalli hōrāḍiri. Nīvu ariyuvavarāgiddare, iduvē nim'ma pālige uttamavāgide
Surah At-Taubah, Verse 39
إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدۡ نَصَرَهُ ٱللَّهُ إِذۡ أَخۡرَجَهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ ٱثۡنَيۡنِ إِذۡ هُمَا فِي ٱلۡغَارِ إِذۡ يَقُولُ لِصَٰحِبِهِۦ لَا تَحۡزَنۡ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَنَاۖ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَيۡهِ وَأَيَّدَهُۥ بِجُنُودٖ لَّمۡ تَرَوۡهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلسُّفۡلَىٰۗ وَكَلِمَةُ ٱللَّهِ هِيَ ٱلۡعُلۡيَاۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
lābhavu takṣaṇaddāgiddare mattu prayāṇavu sulabhaddāgiddare avaru khaṇḍita nim'ma jote baruttiddaru. Ādare avara pālige dāriyu tumbā uddavāyitu. Idīga avaru allāhana hesaralli āṇe hāki ‘‘namage sādhyaviddiddare nāvu khaṇḍita nim'ma jote baruttiddevu’’ endu hēḷuvaru, nijavāgi avaru tam'mannu tāvē nāśa māḍikoḷḷuttiddāre. Avaru suḷḷu hēḷuvavarembudu allāhanige tiḷidide
Surah At-Taubah, Verse 40
ٱنفِرُواْ خِفَافٗا وَثِقَالٗا وَجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِكُمۡ وَأَنفُسِكُمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ
(dūtarē,) allāhanu nim'mannu kṣamisali. (Avaralli) satyavantaru yāru embudu nimage spaṣṭavāguva munna hāgū suḷḷarannu nīvu ariyuva munna nīvu avarige anumati nīḍiddēke
Surah At-Taubah, Verse 41
لَوۡ كَانَ عَرَضٗا قَرِيبٗا وَسَفَرٗا قَاصِدٗا لَّٱتَّبَعُوكَ وَلَٰكِنۢ بَعُدَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلشُّقَّةُۚ وَسَيَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَوِ ٱسۡتَطَعۡنَا لَخَرَجۡنَا مَعَكُمۡ يُهۡلِكُونَ أَنفُسَهُمۡ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
Allāhanalli hāgū paralōkadalli nambike uḷḷavaru tam'ma sampattugaḷannū jīvagaḷannū toḍagisi hōrāḍuva viṣayadalli nim'ma baḷi vināyiti kēḷuvudilla. Dharmaniṣṭharannu allāhanu cennāgi ballanu
Surah At-Taubah, Verse 42
عَفَا ٱللَّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمۡ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْ وَتَعۡلَمَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
nim'ma baḷi vināyitiyannu apēkṣisuvavaru allāhanalli hāgū paralōkadalli nambike illadavarāgiddāre. Avara manas'sugaḷu sanśaya pīḍitavāgide. Avaru tam'ma sanśayadallē dāritappi aleyuttiddāre
Surah At-Taubah, Verse 43
لَا يَسۡتَـٔۡذِنُكَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ أَن يُجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِٱلۡمُتَّقِينَ
avaru nijakkū horaḍa bayasiddare, adakkāgi ēnādarū sādhana sid'dha paḍisuttiddaru. Avaru eddēḷuvudu allāhanige apriyavāgittu. Avanu avarannu taḍedanu mattu kuḷitiruvavara jote kuḷitiri endanu
Surah At-Taubah, Verse 44
إِنَّمَا يَسۡتَـٔۡذِنُكَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَٱرۡتَابَتۡ قُلُوبُهُمۡ فَهُمۡ فِي رَيۡبِهِمۡ يَتَرَدَّدُونَ
ondu vēḷe avaru nim'ma jotege horaṭiddarū, avaru nim'ma pālige gondalavannaṣṭē heccisuttiddaru mattu nim'ma naḍuve hatāśeyannu bittalikkendē ācīce ōḍāḍuttiddaru. Nim'malli, avarigāgi kēḷuvavaru (avara gūḍhacararu) iddāre. Allāhanu akramigaḷannu cennāgi ballanu
Surah At-Taubah, Verse 45
۞وَلَوۡ أَرَادُواْ ٱلۡخُرُوجَ لَأَعَدُّواْ لَهُۥ عُدَّةٗ وَلَٰكِن كَرِهَ ٱللَّهُ ٱنۢبِعَاثَهُمۡ فَثَبَّطَهُمۡ وَقِيلَ ٱقۡعُدُواْ مَعَ ٱلۡقَٰعِدِينَ
ī hindeyū avaru gondala uṇṭumāḍalu mattu nimagāgi bikkaṭṭugaḷannu sr̥ṣṭisalu śramisiddaru. Konege satyavu bandu biṭṭitu, allāhana ādēśavu spaṣṭavāgi prakaṭavāyitu mattu avaru tīrā atr̥ptarādaru
Surah At-Taubah, Verse 46
لَوۡ خَرَجُواْ فِيكُم مَّا زَادُوكُمۡ إِلَّا خَبَالٗا وَلَأَوۡضَعُواْ خِلَٰلَكُمۡ يَبۡغُونَكُمُ ٱلۡفِتۡنَةَ وَفِيكُمۡ سَمَّـٰعُونَ لَهُمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِٱلظَّـٰلِمِينَ
avaralli (obbanu), nanage anumati nīḍiri mattu nannannu parīkṣisabēḍi ennuttāne. Avarēnu īgāgalē parīkṣege guriyāgillavē? Khaṇḍitavāgiyū narakavu dhikkārigaḷannu suttu varidide
Surah At-Taubah, Verse 47
لَقَدِ ٱبۡتَغَوُاْ ٱلۡفِتۡنَةَ مِن قَبۡلُ وَقَلَّبُواْ لَكَ ٱلۡأُمُورَ حَتَّىٰ جَآءَ ٱلۡحَقُّ وَظَهَرَ أَمۡرُ ٱللَّهِ وَهُمۡ كَٰرِهُونَ
nimagēnādarū hitavādare avarige adu apriyavenisuttade. Innu nimagēnādarū saṅkaṭa uṇṭādare avaru, ‘nāvu ī modalē namage bēkāda mun̄jāgrate māḍikoṇḍiddevu’ endu sambhramisuttā maraḷi hōguttāre
Surah At-Taubah, Verse 48
وَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ ٱئۡذَن لِّي وَلَا تَفۡتِنِّيٓۚ أَلَا فِي ٱلۡفِتۡنَةِ سَقَطُواْۗ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةُۢ بِٱلۡكَٰفِرِينَ
hēḷiri; ‘‘allāhanu namagāgi barediṭṭiruvudara horatu bērāva saṅkaṭavū namage edurāguvudilla. Avanē nam'ma rakṣakanu. Dharma viśvāsigaḷu allāhanallē sampūrṇa bharavase iṭṭiruttāre’’
Surah At-Taubah, Verse 49
إِن تُصِبۡكَ حَسَنَةٞ تَسُؤۡهُمۡۖ وَإِن تُصِبۡكَ مُصِيبَةٞ يَقُولُواْ قَدۡ أَخَذۡنَآ أَمۡرَنَا مِن قَبۡلُ وَيَتَوَلَّواْ وَّهُمۡ فَرِحُونَ
Hēḷiri; nam'ma kuritante nīvu eraḍu oḷitugaḷa paiki ondannallade bērēnannādarū nirīkṣisaballirā? Nim'ma kuritante nam'ma nirīkṣe iṣṭē; ondō allāhanu tanna kaḍeyinda śikṣe nīḍuva mūlaka nim'mannu pīḍisuvanu, athavā, avanu nam'ma kaigaḷinda nim'mannu daṇḍisuvanu. Nīvīga kāyiri. Nim'ma jote nāvū kāyuvevu
Surah At-Taubah, Verse 50
قُل لَّن يُصِيبَنَآ إِلَّا مَا كَتَبَ ٱللَّهُ لَنَا هُوَ مَوۡلَىٰنَاۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ
hēḷiri; nīvu manasāre kharcu māḍidarū, ollada manas'sininda kharcu māḍidarū adannu nim'minda svīkarisalāgadu. Ēkendare nīvu avidhēyaru
Surah At-Taubah, Verse 51
قُلۡ هَلۡ تَرَبَّصُونَ بِنَآ إِلَّآ إِحۡدَى ٱلۡحُسۡنَيَيۡنِۖ وَنَحۡنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمۡ أَن يُصِيبَكُمُ ٱللَّهُ بِعَذَابٖ مِّنۡ عِندِهِۦٓ أَوۡ بِأَيۡدِينَاۖ فَتَرَبَّصُوٓاْ إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ
avaru māḍida kharcu avarinda svīkr̥tavāgade iruvudakke kāraṇaviṣṭē; avaru allāh mattu avana rasūlarannu dhikkarisuttāre, tīrā ālasyadondige namājhge baruttāre mattu tīrā ollada manas'sininda kharcu māḍuttāre
Surah At-Taubah, Verse 52
قُلۡ أَنفِقُواْ طَوۡعًا أَوۡ كَرۡهٗا لَّن يُتَقَبَّلَ مِنكُمۡ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ
avara sampattugaḷu mattu avara santānagaḷu nim'mannu beragugoḷisadirali. Allāhanu ā mūlaka ihalōka jīvanadalli avarannu śikṣisa bayasuttāne. Mattu avaru dhikkārigaḷāgiruva sthitiyallē avara prāṇagaḷu horaṭu hōgabēkendu bayasuttāne
Surah At-Taubah, Verse 53
وَمَا مَنَعَهُمۡ أَن تُقۡبَلَ مِنۡهُمۡ نَفَقَٰتُهُمۡ إِلَّآ أَنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِٱللَّهِ وَبِرَسُولِهِۦ وَلَا يَأۡتُونَ ٱلصَّلَوٰةَ إِلَّا وَهُمۡ كُسَالَىٰ وَلَا يُنفِقُونَ إِلَّا وَهُمۡ كَٰرِهُونَ
avaru, tāvu nis'sandēhavāgiyū nim'mavarendu allāhana āṇe hāki hēḷuttāre. Ādare avaru nim'mavaralla. Nijavāgi avaru bhītarāgiddāre
Surah At-Taubah, Verse 54
فَلَا تُعۡجِبۡكَ أَمۡوَٰلُهُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُهُمۡۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُعَذِّبَهُم بِهَا فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَتَزۡهَقَ أَنفُسُهُمۡ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ
avarige ondu abhaya sthānavāgali, guheyāgali, aḍagudāṇavāgali doretare avarellā ondāgi adareḍege dhāvisuvaru
Surah At-Taubah, Verse 55
وَيَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنَّهُمۡ لَمِنكُمۡ وَمَا هُم مِّنكُمۡ وَلَٰكِنَّهُمۡ قَوۡمٞ يَفۡرَقُونَ
(dūtarē,) avarallobbanu, dānagaḷa viṣayadalli nim'mannu mūdalisuttāne. Adaralli avarigondu pālu sikkidare avaru santuṣṭarāguttāre. Innu, adarinda avarigēnū sigadiddare avaru kōpagoḷḷuttāre
Surah At-Taubah, Verse 56
لَوۡ يَجِدُونَ مَلۡجَـًٔا أَوۡ مَغَٰرَٰتٍ أَوۡ مُدَّخَلٗا لَّوَلَّوۡاْ إِلَيۡهِ وَهُمۡ يَجۡمَحُونَ
avaru, tamage allāhanu mattavana dūtaru nīḍiddaralli tr̥ptarāgi, ‘‘namage allāhanē sāku. Mundeyū allāhanu tanna anugrahadinda namage nīḍuvanu mattu avana dūtarū nīḍuvaru. Nāvu khaṇḍita allāhanalli olavu uḷḷavarāgiddēve’’-endiddare eṣṭu cennāgittu
Surah At-Taubah, Verse 57
وَمِنۡهُم مَّن يَلۡمِزُكَ فِي ٱلصَّدَقَٰتِ فَإِنۡ أُعۡطُواْ مِنۡهَا رَضُواْ وَإِن لَّمۡ يُعۡطَوۡاْ مِنۡهَآ إِذَا هُمۡ يَسۡخَطُونَ
Nijavāgi dānagaḷu (jhakāt) iruvudu – baḍavarigāgi, dīnarigāgi, adara vitarakarigāgi, yāra mana olisabēkāgideyō avarigāgi, koraḷu biḍisuvudakkāgi (dāsya vimōcanegāgi), sālagārarigāgi, allāhana mārgadalli vyayisuvudakkāgi mattu prayāṇikarigāgi. Idu allāhanu vidhisiruva kaḍḍāya niyama. Allāhanu ellavannū ballavanu mattu yuktivantanāgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 58
وَلَوۡ أَنَّهُمۡ رَضُواْ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَقَالُواْ حَسۡبُنَا ٱللَّهُ سَيُؤۡتِينَا ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ وَرَسُولُهُۥٓ إِنَّآ إِلَى ٱللَّهِ رَٰغِبُونَ
avaralli kelavaru dūtarannu pīḍisuttāre. Avaru ‘‘ivaru durbala kiviya vyakti’’ ennuttāre. Hēḷiri; (avara) kivi durbalavāgiruvudu nim'ma hitakkāgi mātra. Avaru (dūtaru) allāhanalli nambike uḷḷavaru hāgū satyaviśvāsigaḷallū nambike uḷḷavaru. Nim'ma paiki viśvāsigaḷāgiruvavara pālige avaru anugrahavāgiddāre. Allāhana dūtarannu pīḍisuvavarige kaṭhiṇa śikṣe kādide
Surah At-Taubah, Verse 59
۞إِنَّمَا ٱلصَّدَقَٰتُ لِلۡفُقَرَآءِ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱلۡعَٰمِلِينَ عَلَيۡهَا وَٱلۡمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمۡ وَفِي ٱلرِّقَابِ وَٱلۡغَٰرِمِينَ وَفِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِۖ فَرِيضَةٗ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
avaru nim'mannu (muslimarannu) meccisalikkāgi allāhana āṇe hākuttaliruttāre. Nijavāgi, avaru viśvāsigaḷāgiddare (avarige tiḷidirali;) allāh mattu avana dūtaru meccisalpaḍuvudakke heccu ar'harāgiddāre
Surah At-Taubah, Verse 60
وَمِنۡهُمُ ٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ ٱلنَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٞۚ قُلۡ أُذُنُ خَيۡرٖ لَّكُمۡ يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَيُؤۡمِنُ لِلۡمُؤۡمِنِينَ وَرَحۡمَةٞ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡۚ وَٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ رَسُولَ ٱللَّهِ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
allāh mattu avana dūtara virud'dha gharṣaṇege iḷiyuvavanigāgi narakāgniyu khaṇḍita sid'dhavāgide mattu avanu adaralli sadākāla iruvanendu avarige tiḷiyadē? Adu nijakkū mahā apamānavāgide
Surah At-Taubah, Verse 61
يَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمۡ لِيُرۡضُوكُمۡ وَٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَحَقُّ أَن يُرۡضُوهُ إِن كَانُواْ مُؤۡمِنِينَ
tam'ma manadoḷagiruvudannellā avarige (viśvāsigaḷige)tiḷisi biḍuva adhyāyavēnādarū iḷidu bandītemba bhaya kapaṭigaḷige ide. Hēḷiri; nīvu apahāsya māḍuttaliri. Nīvu an̄juttiruvudannu allāhanu khaṇḍita bahiraṅga paḍisuvanu
Surah At-Taubah, Verse 62
أَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّهُۥ مَن يُحَادِدِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَأَنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدٗا فِيهَاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡخِزۡيُ ٱلۡعَظِيمُ
nīvu avaroḍane ī kuritu kēḷidare, nāvantu kēvala tamāṣemāḍuttiddevu hāgū āṭavāḍuttiddevu endu avaru hēḷuttāre. Hēḷiri; nīvēnu allāh mattavana vacanagaḷa jote hāgū dūtara jote apahāsya māḍuttīrā
Surah At-Taubah, Verse 63
يَحۡذَرُ ٱلۡمُنَٰفِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيۡهِمۡ سُورَةٞ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمۡۚ قُلِ ٱسۡتَهۡزِءُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ مُخۡرِجٞ مَّا تَحۡذَرُونَ
Nīvinnu nepagaḷannu huḍukabēḍi. Nīvu viśvāsigaḷāda baḷika dhikkārigaḷāgiruviri. Nāvīga nim'mallina ondu gumpannu kṣamisidarū innondu gumpannu khaṇḍita śikṣisuvevu – ēkendare avaru aparādhigaḷāgiruvaru
Surah At-Taubah, Verse 64
وَلَئِن سَأَلۡتَهُمۡ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلۡعَبُۚ قُلۡ أَبِٱللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمۡ تَسۡتَهۡزِءُونَ
kapaṭi puruṣaru mattu kapaṭi strīyaru paraspara tumbā āptaru. Avaru keḍukannu ādēśisuttāre mattu oḷitininda taḍeyuttāre. Hāgeyē avaru tam'ma kaigaḷannu kaṭṭiruttāre (tīrā jipuṇarāgiruttāre). Avaru allāhanannu maretiddāre mattu allāhanu avarannu maretiddāne. Khaṇḍitavāgiyū kapaṭigaḷē nijavāda avidhēyarāgiddāre
Surah At-Taubah, Verse 65
لَا تَعۡتَذِرُواْ قَدۡ كَفَرۡتُم بَعۡدَ إِيمَٰنِكُمۡۚ إِن نَّعۡفُ عَن طَآئِفَةٖ مِّنكُمۡ نُعَذِّبۡ طَآئِفَةَۢ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ
allāhanu kapaṭi puruṣarige, kapaṭi strīyarige mattu dharma dhikkārigaḷige narakāgniya vāgdāna nīḍiruttāne. Avaru sadākāla adarallē iruvaru. Avarige aduvē sāku. Avara mēle allāhana śāpavide mattu avarige śāśvata śikṣe ide
Surah At-Taubah, Verse 66
ٱلۡمُنَٰفِقُونَ وَٱلۡمُنَٰفِقَٰتُ بَعۡضُهُم مِّنۢ بَعۡضٖۚ يَأۡمُرُونَ بِٱلۡمُنكَرِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَقۡبِضُونَ أَيۡدِيَهُمۡۚ نَسُواْ ٱللَّهَ فَنَسِيَهُمۡۚ إِنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ
nim'ma hindinavarante – avaru nimaginta heccu śaktiśāligaḷāgiddaru mattu nimaginta heccu sampattu hāgū santānagaḷu avara baḷi iddavu. Avaru tam'ma pālannu bhōgisidaru. Ā nim'ma hindinavaru tam'ma pālannu bhōgisidante, nīvu nim'ma pālannu bhōgisidiri mattu avarante nīvū vyartha caṭuvaṭikegaḷalli niratarāgi biṭṭiri. Avara karmagaḷellā ihalōkadallū paralōkadallū vyarthavādavu. Avarē nijavāgi naṣṭa anubhavisuvavaru
Surah At-Taubah, Verse 67
وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَٱلۡمُنَٰفِقَٰتِ وَٱلۡكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ هِيَ حَسۡبُهُمۡۚ وَلَعَنَهُمُ ٱللَّهُۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ مُّقِيمٞ
avara hindina, nūhara janāṅga, ād hāgū samūd janāṅga, ibrāhīmara janāṅga, madyannavaru mattu pallaṭagoḷisalāda nāḍugaḷa suddiyu avarige talupillavē? Avara baḷige avara dēvadūtaru spaṣṭa purāvegaḷondige bandiddaru. Allāhanu avara mēle akramavesagiralilla. Avaru tāvē tam'ma mēle akramavesagikoṇḍaru
Surah At-Taubah, Verse 68
كَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ كَانُوٓاْ أَشَدَّ مِنكُمۡ قُوَّةٗ وَأَكۡثَرَ أَمۡوَٰلٗا وَأَوۡلَٰدٗا فَٱسۡتَمۡتَعُواْ بِخَلَٰقِهِمۡ فَٱسۡتَمۡتَعۡتُم بِخَلَٰقِكُمۡ كَمَا ٱسۡتَمۡتَعَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُم بِخَلَٰقِهِمۡ وَخُضۡتُمۡ كَٱلَّذِي خَاضُوٓاْۚ أُوْلَـٰٓئِكَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ
Viśvāsi puruṣaru mattu viśvāsi strīyaru paraspara pōṣakarāgiruttāre. Avaru oḷitannu ādēśisuttāre hāgū keḍukininda taḍeyuttāre mattu avaru namājhannu pālisuttāre hāgū jhakātannu pāvatisuttāre. Hāgeyē avaru allāh hāgū avara dūtara ājñāpālane māḍuttāre. Avara mēle allāhanu karuṇe tōruvanu.Khaṇḍitavāgiyū allāhanu prabalanū yuktivantanū āgiruttāne
Surah At-Taubah, Verse 69
أَلَمۡ يَأۡتِهِمۡ نَبَأُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَقَوۡمِ إِبۡرَٰهِيمَ وَأَصۡحَٰبِ مَدۡيَنَ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتِۚ أَتَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظۡلِمَهُمۡ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ
allāhanu viśvāsi puruṣaru mattu viśvāsi strīyarige, taḷadalli nadigaḷu hariyuvantaha svarga tōṭagaḷa vāgdāna nīḍiruvanu. Avaru avugaḷalli sadākāla iruvaru. (Hāgeyē, avarigāgi) śāśvata tōṭagaḷalli nirmala nivāsagaḷive. Idellakkinta migilāgi – allāhana meccuge. Idu nijakkū mahā vijayavāgide
Surah At-Taubah, Verse 70
وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٖۚ يَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَيُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَيُطِيعُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓۚ أُوْلَـٰٓئِكَ سَيَرۡحَمُهُمُ ٱللَّهُۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٞ
dūtarē, dhikkārigaḷu mattu kapaṭigaḷa virud'dha hōrāḍiri hāgū avara pālige kaṭhiṇarāgiri. Narakavē avara neleyāgide. Adu, tumbā keṭṭa neleyāgide
Surah At-Taubah, Verse 71
وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا وَمَسَٰكِنَ طَيِّبَةٗ فِي جَنَّـٰتِ عَدۡنٖۚ وَرِضۡوَٰنٞ مِّنَ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
tāvu hēḷillavendu avaru allāhana āṇe hāki hēḷuttāre. Nijavāgi avaru dhikkārada mātannu hēḷiddāre hāgū avaru muslimarāda baḷika dhikkārigaḷāgiddāre. Avaru, tamage sādhisalāgaddannu (dūtara hatyeyannu) yōjisiddaru. Nijavāgi avaru, allāh mattu avana dūtaru tam'ma audāryadinda avarannu sampannagoḷisiddakkāgiyaṣṭē pratīkāravesagiruvaru. Idīga avaru paścāttāpa paṭṭare avarige hitavādītu. Avaru tiruginintare allāhanu avarige ī lōkadallū paralōkadallū bahaḷa kaṭhiṇa śikṣe nīḍuvanu. Bhūmiyalli avarige rakṣakanāgi hāgū sahāyakanāgi yārū sigalāraru
Surah At-Taubah, Verse 72
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ جَٰهِدِ ٱلۡكُفَّارَ وَٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَٱغۡلُظۡ عَلَيۡهِمۡۚ وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
avaralli kelavaru – avanu (allāhanu) tanna anugrahadinda namage dayapālisidare nāvu khaṇḍita dāna māḍuvevu mattu khaṇḍita nāvu sajjanara sālige sēruvevu endu allāhanoḍane karāru māḍiruvaru
Surah At-Taubah, Verse 73
يَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ مَا قَالُواْ وَلَقَدۡ قَالُواْ كَلِمَةَ ٱلۡكُفۡرِ وَكَفَرُواْ بَعۡدَ إِسۡلَٰمِهِمۡ وَهَمُّواْ بِمَا لَمۡ يَنَالُواْۚ وَمَا نَقَمُوٓاْ إِلَّآ أَنۡ أَغۡنَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ مِن فَضۡلِهِۦۚ فَإِن يَتُوبُواْ يَكُ خَيۡرٗا لَّهُمۡۖ وَإِن يَتَوَلَّوۡاْ يُعَذِّبۡهُمُ ٱللَّهُ عَذَابًا أَلِيمٗا فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۚ وَمَا لَهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ مِن وَلِيّٖ وَلَا نَصِيرٖ
Ādare allāhanu tanna anugrahadinda avarige dayapālisidāga, avaru adaralli jipuṇate tōridaru. Avaru tirugi nintaru mattu vimukharādaru
Surah At-Taubah, Verse 74
۞وَمِنۡهُم مَّنۡ عَٰهَدَ ٱللَّهَ لَئِنۡ ءَاتَىٰنَا مِن فَضۡلِهِۦ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
konege allāhanu, avaru tannannu bhēṭiyāguva dinada tanaka avara manas'sugaḷalli kāpaṭyavannu tumbi biṭṭanu – avaru allāhana jote tāvu māḍida vāgdānagaḷannu ullaṅghisiddara mattu suḷḷu hēḷuttiddudara phalitānśavidu
Surah At-Taubah, Verse 75
فَلَمَّآ ءَاتَىٰهُم مِّن فَضۡلِهِۦ بَخِلُواْ بِهِۦ وَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعۡرِضُونَ
allāhanu avara guṭṭugaḷannū gupta mātukategaḷannū ballanembudu mattu allāhanu ella gupta vicāragaḷannū cennāgi ballavanembudu avarige tiḷiyadē
Surah At-Taubah, Verse 76
فَأَعۡقَبَهُمۡ نِفَاقٗا فِي قُلُوبِهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ يَلۡقَوۡنَهُۥ بِمَآ أَخۡلَفُواْ ٱللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُواْ يَكۡذِبُونَ
tam'ma svanta iccheyinda dāna nīḍuva viśvāsigaḷannu dūṣisuvavaru mattu (dāna māḍuvudakke) tam'ma śramada phalada horatu bērēnū illadavarannu gēli māḍuvavaru – avarannu allāhanu gēlimāḍuvanu mattu avarige kaṭhiṇa śikṣe kādide
Surah At-Taubah, Verse 77
أَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ سِرَّهُمۡ وَنَجۡوَىٰهُمۡ وَأَنَّ ٱللَّهَ عَلَّـٰمُ ٱلۡغُيُوبِ
nīvu avarannu kṣavisabēkendu prārthisidarū prārthisadiddarū (pariṇāma ondē). Avarannu kṣamisabēkendu nīvu eppattu bāri prārthisidarū allāhanu avarannu khaṇḍita kṣamisalāranu. Ēkendare avaru allāh mattu avana dūtarannu dhikkarisidavarāgiddāre. Allāhanu avidhēyarige sanmārgavannu tōrisuvudilla
Surah At-Taubah, Verse 78
ٱلَّذِينَ يَلۡمِزُونَ ٱلۡمُطَّوِّعِينَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ فِي ٱلصَّدَقَٰتِ وَٱلَّذِينَ لَا يَجِدُونَ إِلَّا جُهۡدَهُمۡ فَيَسۡخَرُونَ مِنۡهُمۡ سَخِرَ ٱللَّهُ مِنۡهُمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ
(yud'dhadinda tappisikoḷḷalu) hinde uḷidukoṇḍavaru, tāvu allāhana dūtara hinde, tam'ma nelegaḷallē uḷidiruvevendu sambhramisidaru. Avarige tam'ma sampattugaḷannu hāgū tam'ma jīvagaḷannu toḍagisi allāhana mārgadalli hōrāḍuvudu apriyavāyitu mattu avaru ‘‘bisilalli horaḍabēḍi’’ endaru. Hēḷiri; narakada beṅkiyu adakkintalū bisiyāgiruvudu. Avaru arthamāḍikoṇḍiddare eṣṭu cennāgittu
Surah At-Taubah, Verse 79
ٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ أَوۡ لَا تَسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ إِن تَسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ سَبۡعِينَ مَرَّةٗ فَلَن يَغۡفِرَ ٱللَّهُ لَهُمۡۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَٰسِقِينَ
avaru kaḍime nagabēku mattu heccu aḷabēku. Hāgide, avara gaḷikeya phala
Surah At-Taubah, Verse 80
فَرِحَ ٱلۡمُخَلَّفُونَ بِمَقۡعَدِهِمۡ خِلَٰفَ رَسُولِ ٱللَّهِ وَكَرِهُوٓاْ أَن يُجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَقَالُواْ لَا تَنفِرُواْ فِي ٱلۡحَرِّۗ قُلۡ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرّٗاۚ لَّوۡ كَانُواْ يَفۡقَهُونَ
Ondu vēḷe allāhanu nim'mannu avarallina ondu gumpineḍege maraḷisidare, avaru (hōrāṭakke) horaḍalu nim'ma anumati kēḷuvaru. Hēḷiri; nīvendū nanna jote horaḍuvantilla mattu nīvendū nanna jote sēri śatruvina virud'dha hōrāḍuvantilla. Nīvu modala bāri kuḷitiralu iṣṭa paṭṭavaru. Idīga nīvu hinde uḷidiruvavara jotegē kuḷitiri
Surah At-Taubah, Verse 81
فَلۡيَضۡحَكُواْ قَلِيلٗا وَلۡيَبۡكُواْ كَثِيرٗا جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
avara paiki yāvudē mr̥tana antima namājhannu nīvu endū sallisabēḍi mattu avana gōriya baḷiyū nillabēḍi. Avaru allāh mattu avana dūtanannu dhikkarisidavarāgiddāre mattu avaru avidhēyarāgiyē mr̥tarāgiddāre
Surah At-Taubah, Verse 82
فَإِن رَّجَعَكَ ٱللَّهُ إِلَىٰ طَآئِفَةٖ مِّنۡهُمۡ فَٱسۡتَـٔۡذَنُوكَ لِلۡخُرُوجِ فَقُل لَّن تَخۡرُجُواْ مَعِيَ أَبَدٗا وَلَن تُقَٰتِلُواْ مَعِيَ عَدُوًّاۖ إِنَّكُمۡ رَضِيتُم بِٱلۡقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٖ فَٱقۡعُدُواْ مَعَ ٱلۡخَٰلِفِينَ
avara sampattugaḷāgali, santānagaḷāgali nim'mannu beragu goḷisadirali. Allāhanu ā mūlaka ihalōka jīvanadalli avarannu śikṣisa bayasuttāne mattu avanu dharma dhikkārigaḷāgiruva sthitiyalli avara jīvagaḷu horaṭu hōgabēkendu bayasuttāne
Surah At-Taubah, Verse 83
وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰٓ أَحَدٖ مِّنۡهُم مَّاتَ أَبَدٗا وَلَا تَقُمۡ عَلَىٰ قَبۡرِهِۦٓۖ إِنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَمَاتُواْ وَهُمۡ فَٰسِقُونَ
allāhanalli viśvāsaviḍiri mattu avana dūtara jote sēri hōrāḍiri endu hēḷuva adhyāyavondannu iḷisalādāga avarallina sthitivantaru nim'moḍane anumati kēḷuttāre mattu kuḷitiruvavara jotegiralu nam'mannu biṭṭu biḍi ennuttāre
Surah At-Taubah, Verse 84
وَلَا تُعۡجِبۡكَ أَمۡوَٰلُهُمۡ وَأَوۡلَٰدُهُمۡۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُعَذِّبَهُم بِهَا فِي ٱلدُّنۡيَا وَتَزۡهَقَ أَنفُسُهُمۡ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ
avaru hinde uḷidiruvavara jote iruvudannu meccikoṇḍaru. Avara manas'sugaḷige mudre ottalāyitu. Avaru ēnannū ariyuvavaralla
Surah At-Taubah, Verse 85
وَإِذَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٌ أَنۡ ءَامِنُواْ بِٱللَّهِ وَجَٰهِدُواْ مَعَ رَسُولِهِ ٱسۡتَـٔۡذَنَكَ أُوْلُواْ ٱلطَّوۡلِ مِنۡهُمۡ وَقَالُواْ ذَرۡنَا نَكُن مَّعَ ٱلۡقَٰعِدِينَ
ādare dēva dūtaru hāgū avara jotegiruva viśvāsigaḷu tam'ma sampattu hāgū tam'ma jīvagaḷannu toḍagisi hōrāḍidaru. Oḷitugaḷu avarigē sērive mattu avarē vijayigaḷu
Surah At-Taubah, Verse 86
رَضُواْ بِأَن يَكُونُواْ مَعَ ٱلۡخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا يَفۡقَهُونَ
allāhanu avarigāgi, taḷadalli nadigaḷu hariyuva svargōdyānagaḷannu sid'dhagoḷisiruvanu. Avaru avugaḷalli sadā kāla iruvaru. Nijakkū iduvē mahā vijayavāgide
Surah At-Taubah, Verse 87
لَٰكِنِ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ جَٰهَدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡۚ وَأُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلۡخَيۡرَٰتُۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
tamage anumati nīḍabēkendu kōri nepa hūḍuva kelavu haḷḷigaru bandaru mattu allāhanoḍane hāgū ātana dūtanoḍane suḷḷu hēḷidavaru (yud'dhadinda tappisi) kuḷitiddaru. Avarallina dhikkārigaḷige bahubēganē bhārī kaṭhiṇa śikṣe edurāgalide
Surah At-Taubah, Verse 88
أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
Durbalaru, rōgigaḷu hāgū kharcumāḍalikkēnū illadavaru allāhana hāgū avana dūtana hitaiṣigaḷāgiddare (avaru hōrāṭadinda dūra uḷidare) avara mēlēnū dōṣavilla. Hāgeyē satkarmigaḷa mēlū dōṣavēnilla. Allāhanu khaṇḍita kṣamisuvavanū karaṇāḷuvū āgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 89
وَجَآءَ ٱلۡمُعَذِّرُونَ مِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ لِيُؤۡذَنَ لَهُمۡ وَقَعَدَ ٱلَّذِينَ كَذَبُواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥۚ سَيُصِيبُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
hāgeyē, tamage savāri bēkendu nim'ma baḷige kelavaru bandiddaru. Nim'mannu (hottu sāgisalu) savārigoḷisalu nanagēnū siguttilla endu nīvu avaroḍane hēḷiddiri. Avara mēlū yāvudē dōṣavilla. Avaru maraḷi hōguttiddāga (allāhana mārgadalli) kharcumāḍalu tam'ma baḷi ēnū illa emba duḥkhadinda avara kaṇṇugaḷinda kaṇṇīru hariyuttittu
Surah At-Taubah, Verse 90
لَّيۡسَ عَلَى ٱلضُّعَفَآءِ وَلَا عَلَى ٱلۡمَرۡضَىٰ وَلَا عَلَى ٱلَّذِينَ لَا يَجِدُونَ مَا يُنفِقُونَ حَرَجٌ إِذَا نَصَحُواْ لِلَّهِ وَرَسُولِهِۦۚ مَا عَلَى ٱلۡمُحۡسِنِينَ مِن سَبِيلٖۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
nijavāgi dōṣaviruvudu, tāvu sākaṣṭu sampannarāgiddarū nim'moḍane anumati kēḷidavara mēle. Avaru hinduḷiyuvavara jotege iruvudannē meccikoṇḍaru. Allāhanu avara manas'sugaḷa mēle mudre ottiruvanu. Avaru ēnannū ariyuvudilla
Surah At-Taubah, Verse 91
وَلَا عَلَى ٱلَّذِينَ إِذَا مَآ أَتَوۡكَ لِتَحۡمِلَهُمۡ قُلۡتَ لَآ أَجِدُ مَآ أَحۡمِلُكُمۡ عَلَيۡهِ تَوَلَّواْ وَّأَعۡيُنُهُمۡ تَفِيضُ مِنَ ٱلدَّمۡعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُواْ مَا يُنفِقُونَ
nīvu avareḍege maraḷidāga, avaru vividha nepagaḷondige nim'ma baḷige baruvaru. Hēḷiri; nīvu nepagaḷannoḍḍabēḍi. Nāvu nim'mannu nambuvudilla. Ēkendare nim'ma viṣayavannu allāhanu namage tiḷisiruvanu. Allāhanu mattu avana dūtaru nim'ma karmagaḷannu nōḍuvaru. Konege, guptavāgiruva hāgū bahiraṅgavāgiruva ellavannū ballavana kaḍege nim'mannu maraḷisalāguvudu. Nīvu ēnellā māḍuttiddiri embudannu avanu nimage tiḷisuvanu
Surah At-Taubah, Verse 92
۞إِنَّمَا ٱلسَّبِيلُ عَلَى ٱلَّذِينَ يَسۡتَـٔۡذِنُونَكَ وَهُمۡ أَغۡنِيَآءُۚ رَضُواْ بِأَن يَكُونُواْ مَعَ ٱلۡخَوَالِفِ وَطَبَعَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
nīvu avareḍege maraḷidāga, avarannu biṭṭu biḍabēkendu avaru nim'ma baḷi allāhana hesaralli āṇegaḷannu hāki bēḍuvaru. Nīvu avarannu biṭṭu biḍiri. Avaru malinaru. Narakavē avara nele. Aduvē avaru sampādisiddara phala
Surah At-Taubah, Verse 93
يَعۡتَذِرُونَ إِلَيۡكُمۡ إِذَا رَجَعۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡۚ قُل لَّا تَعۡتَذِرُواْ لَن نُّؤۡمِنَ لَكُمۡ قَدۡ نَبَّأَنَا ٱللَّهُ مِنۡ أَخۡبَارِكُمۡۚ وَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
avara kuritu nīvu santuṣṭarāgabēkendu avaru nim'meduru āṇegaḷannu hākuttāre. Ondu vēḷe nīvu avara kuritu santuṣṭarāgi biṭṭarū allāhanu mātra avidhēyara kuritu khaṇḍita santuṣṭanāguvudilla
Surah At-Taubah, Verse 94
سَيَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمۡ إِذَا ٱنقَلَبۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡ لِتُعۡرِضُواْ عَنۡهُمۡۖ فَأَعۡرِضُواْ عَنۡهُمۡۖ إِنَّهُمۡ رِجۡسٞۖ وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُ جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
Alemāri arabaru dhikkāra hāgū kāpaṭyadalli heccu kaṭhōrarāgiruttāre. Allāhanu tanna dūtarige iḷisikoṭṭiruva, ādēśagaḷa kuritu avarige tiḷiyade iruva sādhyate hecciruttade. Allāhanantu ellavannū ballavanu mattu yuktivantanāgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 95
يَحۡلِفُونَ لَكُمۡ لِتَرۡضَوۡاْ عَنۡهُمۡۖ فَإِن تَرۡضَوۡاْ عَنۡهُمۡ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يَرۡضَىٰ عَنِ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡفَٰسِقِينَ
alemārigaḷalli kelavaru, tāvu (allāhana mārgadalli) māḍuva kharcannu daṇḍavendu parigaṇisuttāre mattu avaru nim'ma mēle vipattugaḷu banderaguvudakkāgi kāyuttiddāre. Keṭṭa vipattugaḷellā avara mēleyē eragalive. Allāhanu ellavannū kēḷuvavanu mattu ballavanāgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 96
ٱلۡأَعۡرَابُ أَشَدُّ كُفۡرٗا وَنِفَاقٗا وَأَجۡدَرُ أَلَّا يَعۡلَمُواْ حُدُودَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
hāgeyē, alemārigaḷalli, allāh mattu paralōkadalli nambike uḷḷavarū iddāre. Avaru tāvu māḍuva kharcannu allāhana sāmīpyavannu sampādisuvudakke hāgū dēvadūtara prārthaneyannu paḍeyuvudakke sādhanavendu parigaṇisuttāre. Tiḷidirali! Khaṇḍitavāgiyū adu avara pālige sāmīpyada sādhanavāgide. Allāhanu avarannu tanna anugrahadoḷage sērisuvanu. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu kṣamisuvavanu mattu karuṇāḷuvāgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 97
وَمِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغۡرَمٗا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ ٱلدَّوَآئِرَۚ عَلَيۡهِمۡ دَآئِرَةُ ٱلسَّوۡءِۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٞ
muhājir mattu ansārgaḷa paiki (satya svīkāradalli) itarellariginta modaligarādavaru mattu atyuttama rītiyalli avarannu anusarisidavaru – avarinda allāhanu santuṣṭanādanu mattu avaru allāhaninda santuṣṭarādaru. Avanu avarigāgi, taḷabhāgadalli nadigaḷu hariyuttiruvantaha svarga tōṭagaḷannu sidhdhagoḷisiṭṭiruvanu. Avaru avugaḷalli sadākāla iruvaru. Idu nijakkū mahā vijayavāgide
Surah At-Taubah, Verse 98
وَمِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ مَن يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ قُرُبَٰتٍ عِندَ ٱللَّهِ وَصَلَوَٰتِ ٱلرَّسُولِۚ أَلَآ إِنَّهَا قُرۡبَةٞ لَّهُمۡۚ سَيُدۡخِلُهُمُ ٱللَّهُ فِي رَحۡمَتِهِۦٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
nim'ma sutta muttaliruva alemārigaḷa paiki kelavaru kapaṭigaḷu. Hāgeyē madīnādavarallū kelavaru kāpaṭyakke aṇṭikoṇḍiruvaru. Nīvu avarannu ballavaralla. Nāvu avarannu ballevu. Nāvu avarannu eraḍeraḍu bāri śikṣisuvevu mattu konege avarannu mahā śikṣeyeḍege maraḷisalāguvudu
Surah At-Taubah, Verse 99
وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلۡأَوَّلُونَ مِنَ ٱلۡمُهَٰجِرِينَ وَٱلۡأَنصَارِ وَٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُم بِإِحۡسَٰنٖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُ وَأَعَدَّ لَهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي تَحۡتَهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
(Avaralli) matte kelavariddāre – tam'ma pāpagaḷannu oppikoḷḷuvavaru. Avaru satkarmada jote pāpa karmavannu beresikoṇḍiruvaru. Allāhanu avarannu kṣamisuva nirīkṣe ide. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu kṣamisuvavanu mattu karuṇāḷuvāgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 100
وَمِمَّنۡ حَوۡلَكُم مِّنَ ٱلۡأَعۡرَابِ مُنَٰفِقُونَۖ وَمِنۡ أَهۡلِ ٱلۡمَدِينَةِ مَرَدُواْ عَلَى ٱلنِّفَاقِ لَا تَعۡلَمُهُمۡۖ نَحۡنُ نَعۡلَمُهُمۡۚ سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيۡنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٖ
(dūtarē,) nīvu avara sampattugaḷinda (kaḍḍāya) dānavannu saṅgrahisiri mattu ā mūlaka avarannu nirmalagoḷisiri hāgū śud'dhīkarisiri mattu avara paravāgi prārthisiri. Nim'ma prārthaneyu avara pālige śāntidāyakavāgiruttade. Allāhanantu ellavannū kēḷuvavanu hāgū ballavanāgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 101
وَءَاخَرُونَ ٱعۡتَرَفُواْ بِذُنُوبِهِمۡ خَلَطُواْ عَمَلٗا صَٰلِحٗا وَءَاخَرَ سَيِّئًا عَسَى ٱللَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ
avarige tiḷidillavē, allāhanē tanna dāsarinda paścāttāpa svīkarisuvavanu mattu avara dānagaḷige mannaṇe nīḍuvavanendu? Nijakkū allāhanē paścāttāpa svīkarisuvavanu mattu karuṇāḷuvāgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 102
خُذۡ مِنۡ أَمۡوَٰلِهِمۡ صَدَقَةٗ تُطَهِّرُهُمۡ وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيۡهِمۡۖ إِنَّ صَلَوٰتَكَ سَكَنٞ لَّهُمۡۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
hēḷiri; nīvu karma māḍiri. Allāh, avana dūtaru mattu viśvāsigaḷu nim'ma karmavannu nōḍuvaru. Konege nim'mannu, guptavāgiruva hāgū bahiraṅgavāgiruva ellavannū ballavana baḷige maraḷisalāguvudu. Āga nīvu ēnellā māḍuttiddiri embudannu avanu nimage tiḷisuvanu
Surah At-Taubah, Verse 103
أَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ هُوَ يَقۡبَلُ ٱلتَّوۡبَةَ عَنۡ عِبَادِهِۦ وَيَأۡخُذُ ٱلصَّدَقَٰتِ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
matte kelavariddāre. Avaru, allāhanu tam'mannu śikṣisuvanō athavā tam'ma paścāttāpavannu svīkarisuvanō endu avana ādēśakkāgi kāyuttiddāre. Allāhanē ballavanu mattu yuktivantanu
Surah At-Taubah, Verse 104
وَقُلِ ٱعۡمَلُواْ فَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۖ وَسَتُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
hānimāḍuvudakkāgi, dhikkārakkāgi mattu viśvāsigaḷa naḍuve bikkaṭṭu beḷesalikkāgi hāgū ī hinde allāh mattu avana dūtara virud'dha yudhdha sāridda vyaktige hon̄cina sthaḷavāgi masīdiyannu baḷasikoṇḍavaru – tāvu oḷitannu mātra bayasiddevendu āṇe hāki hēḷuvaru. Ādare khaṇḍitavāgiyū avaru suḷḷugārarendu allāhanu sākṣi hēḷuttāne
Surah At-Taubah, Verse 105
وَءَاخَرُونَ مُرۡجَوۡنَ لِأَمۡرِ ٱللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمۡ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيۡهِمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
Nīvu adaralli (ā masīdiyalli) khaṇḍita nillabēḍi. Prathama dinadindalē dēvabhayada bunādiyalli nirmisalāgiruva masīdiyu, nīvu nilluvudakke heccu ar'havāgide. Adaralliruvavaru, tāvu sadā nirmalarāgirabēkendu apēkṣisuttāre mattu allāhanu nirmalarāgi iruvavarannu prītisuttāne
Surah At-Taubah, Verse 106
وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مَسۡجِدٗا ضِرَارٗا وَكُفۡرٗا وَتَفۡرِيقَۢا بَيۡنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَإِرۡصَادٗا لِّمَنۡ حَارَبَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ مِن قَبۡلُۚ وَلَيَحۡلِفُنَّ إِنۡ أَرَدۡنَآ إِلَّا ٱلۡحُسۡنَىٰۖ وَٱللَّهُ يَشۡهَدُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
tanna kaṭṭaḍavannu allāhana bhaya hāgū avana meccugeya bunādiya mēle kaṭṭidavanu śrēṣṭhanō, athavā avanannū hottu narakakke kusidu bīḷaliruva, bhārī hoṇḍavondara asthira an̄cinalliruva bunādiya mēle tanna kaṭṭaḍavannu kaṭṭidavanu śrēṣṭhanō? Akramigaḷa paṅgaḍakke allāhanu saridāri tōrisuvudilla
Surah At-Taubah, Verse 107
لَا تَقُمۡ فِيهِ أَبَدٗاۚ لَّمَسۡجِدٌ أُسِّسَ عَلَى ٱلتَّقۡوَىٰ مِنۡ أَوَّلِ يَوۡمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِۚ فِيهِ رِجَالٞ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُواْۚ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلۡمُطَّهِّرِينَ
avaru kaṭṭiruva kaṭṭaḍavu, avara manas'sugaḷu chidravāgi biḍuva tanakavū avara manas'sugaḷalli sanśayavannu bittuttalē iruvudu – allāhanu ellavannū ballavanu mattu yuktivantanāgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 108
أَفَمَنۡ أَسَّسَ بُنۡيَٰنَهُۥ عَلَىٰ تَقۡوَىٰ مِنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٍ خَيۡرٌ أَم مَّنۡ أَسَّسَ بُنۡيَٰنَهُۥ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٖ فَٱنۡهَارَ بِهِۦ فِي نَارِ جَهَنَّمَۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ
khaṇḍitavāgiyū allāhanu viśvāsigaḷinda avara jīvagaḷannu mattu avara sottugaḷannu kharīdisiruvanu – avarige svargavannu nīḍalikkāgi. Avaru allāhana mārgadallē hōrāḍuttāre, vadhisuttāre mattu vadhisalpaḍuttāre. Taurāt, in̄jīl mattu kurānnalli avarige nīḍalāgiruva vāgdānavu satyavāgide. Allāhaniginta uttamavāgi tanna karārannu pālisuvavanu yāriddāne? Āddarinda avana jote nīvu māḍikoṇḍiruva vyavahārakkāgi sambhramisiri. Idu nijakkū mahā vijayavāgide
Surah At-Taubah, Verse 109
لَا يَزَالُ بُنۡيَٰنُهُمُ ٱلَّذِي بَنَوۡاْ رِيبَةٗ فِي قُلُوبِهِمۡ إِلَّآ أَن تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
padē padē paścāttāpa paḍuvavaru, ārādhisuttiruvavaru, (allāhana) guṇagāna māḍuttiruvavaru, (allāhana mārgadalli) upavāsa ācarisuttiruvavaru, (allāhanige) bāguttiruvavaru, sāṣṭāṅga vandisuttiruvavaru, satkāryavannu ādēśisuttiruvavaru, keḍukininda taḍeyuttiruvavaru mattu allāhanu vidhisiruva miti mēregaḷannu pālisuttiruvavaru – intaha viśvāsigaḷige śubhavārte nīḍiri
Surah At-Taubah, Verse 110
۞إِنَّ ٱللَّهَ ٱشۡتَرَىٰ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ أَنفُسَهُمۡ وَأَمۡوَٰلَهُم بِأَنَّ لَهُمُ ٱلۡجَنَّةَۚ يُقَٰتِلُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيَقۡتُلُونَ وَيُقۡتَلُونَۖ وَعۡدًا عَلَيۡهِ حَقّٗا فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَٱلۡإِنجِيلِ وَٱلۡقُرۡءَانِۚ وَمَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ مِنَ ٱللَّهِۚ فَٱسۡتَبۡشِرُواْ بِبَيۡعِكُمُ ٱلَّذِي بَايَعۡتُم بِهِۦۚ وَذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
Bahudēvārādhakaru tam'ma āpta bandhugaḷē āgiddarū, avaru narakadavarembudu tamage spaṣṭavāda baḷika avara paravāgi kṣameyācisuvudu dēvadūtarigāgali viśvāsigaḷigāgali bhūṣaṇavalla
Surah At-Taubah, Verse 111
ٱلتَّـٰٓئِبُونَ ٱلۡعَٰبِدُونَ ٱلۡحَٰمِدُونَ ٱلسَّـٰٓئِحُونَ ٱلرَّـٰكِعُونَ ٱلسَّـٰجِدُونَ ٱلۡأٓمِرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَٱلنَّاهُونَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَٱلۡحَٰفِظُونَ لِحُدُودِ ٱللَّهِۗ وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
ibrāhīmaru tam'ma tandeya paravāgi naḍesida kṣamāyācaneyu, avaru ātanige nīḍidda ondu vāgdānada pālane mātravāgittu. Konege, ātanu allāhana śatruvembudu avarige spaṣṭavādāga avaru ātaninda dūra uḷidaru. Khaṇḍitavāgiyū ibrāhīmaru tumbā mr̥du svabhāvadavaru hāgū sanyamiyāgiddaru
Surah At-Taubah, Verse 112
مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن يَسۡتَغۡفِرُواْ لِلۡمُشۡرِكِينَ وَلَوۡ كَانُوٓاْ أُوْلِي قُرۡبَىٰ مِنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ
allāhanu yāvudē janāṅgakke saridāri tōrida baḷika, avaru yāvudarinda dūravirabēku embudannu avarige spaṣṭa paḍisuva tanaka avarannu dārigeḍisuvudilla. Allāhanu khaṇḍita ellavannū ballavanāgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 113
وَمَا كَانَ ٱسۡتِغۡفَارُ إِبۡرَٰهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوۡعِدَةٖ وَعَدَهَآ إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥٓ أَنَّهُۥ عَدُوّٞ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنۡهُۚ إِنَّ إِبۡرَٰهِيمَ لَأَوَّـٰهٌ حَلِيمٞ
khaṇḍitavāgiyū ākāśagaḷa mattu bhūmiya ādhipatyavu allāhanigē sēride. Avanē jīvana nīḍuvavanu mattu avanē maraṇa nīḍuvavanu. Nimage allāhana horatu bēre yārū pōṣakarāgali, sahāyakarāgali illa
Surah At-Taubah, Verse 114
وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُضِلَّ قَوۡمَۢا بَعۡدَ إِذۡ هَدَىٰهُمۡ حَتَّىٰ يُبَيِّنَ لَهُم مَّا يَتَّقُونَۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٌ
allāhanu, dēvadūtareḍege hāgū tumbā kaṭhiṇa kāladalli avarannu anusarisida ‘muhājir’ mattu ‘ansār’ gaḷeḍege olavu tōridanu. Avarallina ondu gumpina manas'sugaḷu dārigeḍuvudarallidduvu. Ā baḷika avanu avareḍege olavu tōridanu.Avanu avara pālige tumbā vātsalyamayi hāgū karuṇāḷuvāgiruvanu
Surah At-Taubah, Verse 115
إِنَّ ٱللَّهَ لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۚ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِيّٖ وَلَا نَصِيرٖ
hāgeyē, yāra prakaraṇavannu mundūḍalāgittō ā mūvaru. Bhūmiyu tannellā vaiśālyada horatāgiyū avara pālige tīrā saṅkucitavāgi biṭṭittu mattu avarige svataḥ tam'ma jīvagaḷa kuritu jigupse uṇṭāgittu. Allāhaneḍege oliyuvudannu biṭṭare, (tamage) avana kaḍeyinda bērāvudē āśraya illa embudannu avaru managaṇḍiddaru. Konege, avaru paścāttāpa paḍalendu avanu avareḍege olavu tōridanu. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu paścāttāpa svīkarisuvavanu mattu karuṇāḷuvāgiddāne
Surah At-Taubah, Verse 116
لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِيِّ وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ وَٱلۡأَنصَارِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ ٱلۡعُسۡرَةِ مِنۢ بَعۡدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٖ مِّنۡهُمۡ ثُمَّ تَابَ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّهُۥ بِهِمۡ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ
viśvāsigaḷē, sadā allāhanige an̄jiri mattu nīvu satyavantara jotegārarāgiri
Surah At-Taubah, Verse 117
وَعَلَى ٱلثَّلَٰثَةِ ٱلَّذِينَ خُلِّفُواْ حَتَّىٰٓ إِذَا ضَاقَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلۡأَرۡضُ بِمَا رَحُبَتۡ وَضَاقَتۡ عَلَيۡهِمۡ أَنفُسُهُمۡ وَظَنُّوٓاْ أَن لَّا مَلۡجَأَ مِنَ ٱللَّهِ إِلَّآ إِلَيۡهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيۡهِمۡ لِيَتُوبُوٓاْۚ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
Madīnādavaru hāgū avara sutta muttalina grāmīṇa janaru allāhana dūtarannu biṭṭu hinduḷidudu mattu tam'ma jīvagaḷannu avara jīvakkinta heccāgi prītisiddu sariyalla. Ēkendare, allāhana mārgadalli avaru sahisuva pratiyondu dāhakke, pratiyondu saṅkaṣṭakke, pratiyondu hasivige, dhikkārigaḷa kōpakke kāraṇavāguva avara pratiyondu hejjege mattu śatruvininda avaru kittukoḷḷuva pratiyondu vastuvige pratiyāgi avara pālige ondu satkarmavu dākhalāgade iruvudilla. Khaṇḍitavāgiyū śrēṣṭha karmagaḷannu māḍuvavara pratiphalavannu allāhanu khaṇḍita vyartha goḷisuvudilla
Surah At-Taubah, Verse 118
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَكُونُواْ مَعَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
saṇṇadirali, doḍḍadirali avaru māḍida pratiyondu kharcannu hāgū avaru pratiyondu kaṇive dāṭiddannu avara paravāgi dākhalisiḍalāguttade – allāhanu avarige, avaru māḍiruva ella satkarmagaḷa pratiphala nīḍalikkāgi
Surah At-Taubah, Verse 119
مَا كَانَ لِأَهۡلِ ٱلۡمَدِينَةِ وَمَنۡ حَوۡلَهُم مِّنَ ٱلۡأَعۡرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ ٱللَّهِ وَلَا يَرۡغَبُواْ بِأَنفُسِهِمۡ عَن نَّفۡسِهِۦۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ لَا يُصِيبُهُمۡ ظَمَأٞ وَلَا نَصَبٞ وَلَا مَخۡمَصَةٞ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَطَـُٔونَ مَوۡطِئٗا يَغِيظُ ٱلۡكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنۡ عَدُوّٖ نَّيۡلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِۦ عَمَلٞ صَٰلِحٌۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
viśvāsigaḷellarū oṭṭāgi (hōrāṭakke) horaṭu biḍuvudu sariyalla. (Idara badalu) avara pratiyondu vibhāgadallina ondu paṅgaḍavu, dharma jñānagaḷisalikkāgi horaṭu, maraḷi bandu tam'ma janāṅgadavarannu eccarisabahudāgittu. Ī rīti avaru jāgr̥tarāgabahudu
Surah At-Taubah, Verse 120
وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةٗ صَغِيرَةٗ وَلَا كَبِيرَةٗ وَلَا يَقۡطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمۡ لِيَجۡزِيَهُمُ ٱللَّهُ أَحۡسَنَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
viśvāsigaḷē, dhikkārigaḷa paiki nim'ma pakkadalliruvavara virud'dha (modalu) hōrāḍiri – avaru nim'malli kāṭhiṇyavannu kāṇali. Nimage tiḷidirali, khaṇḍitavāgiyū allāhanu satyaniṣṭhara jotegiddāne
Surah At-Taubah, Verse 121
۞وَمَا كَانَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ لِيَنفِرُواْ كَآفَّةٗۚ فَلَوۡلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرۡقَةٖ مِّنۡهُمۡ طَآئِفَةٞ لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي ٱلدِّينِ وَلِيُنذِرُواْ قَوۡمَهُمۡ إِذَا رَجَعُوٓاْ إِلَيۡهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَحۡذَرُونَ
(kurānina) yāvudē (hosa) adhyāyavannu iḷisalādāga avarallina kelavaru, idu nim'ma paiki yāra viśvāsavannu heccisitu? Endu praśnisuttāre. Nijavāgi, adu viśvāsigaḷa viśvāsavannu hecciside mattu avaru adarinda santuṣṭarāgiddāre
Surah At-Taubah, Verse 122
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ قَٰتِلُواْ ٱلَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ ٱلۡكُفَّارِ وَلۡيَجِدُواْ فِيكُمۡ غِلۡظَةٗۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلۡمُتَّقِينَ
innu, manas'sugaḷalli rōgaviruvavara mālin'yakke adu mattaṣṭu mālin'yavannu sēriside mattu avaru dhikkārigaḷāgiruva sthitiyallē mr̥tarāgiddāre
Surah At-Taubah, Verse 123
وَإِذَا مَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٞ فَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمۡ زَادَتۡهُ هَٰذِهِۦٓ إِيمَٰنٗاۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ فَزَادَتۡهُمۡ إِيمَٰنٗا وَهُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ
Prati varṣavū ondu athavā eraḍu bāri avarannu parīkṣege guripaḍisalāguttiruvudannu avaru kāṇalillavē? Iṣṭāgiyū avaru paścāttāpa paḍuvudilla mattu pāṭha kaliyuvudilla
Surah At-Taubah, Verse 124
وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ فَزَادَتۡهُمۡ رِجۡسًا إِلَىٰ رِجۡسِهِمۡ وَمَاتُواْ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ
yāvudē (hosa) adhyāyavannu iḷisalādāga avaru (kapaṭigaḷu) parasparareḍege nōḍuttāre hāgū ‘‘yārādarū nim'mannu nōḍuttiddāreyē?’’ Ennuttā horaṭu hōguttāre. Nijavāgi allāhanu avara manas'sugaḷannu tiruci biṭṭiddāne. Ēkendare avaru vivēkavilladavaru
Surah At-Taubah, Verse 125
أَوَلَا يَرَوۡنَ أَنَّهُمۡ يُفۡتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٖ مَّرَّةً أَوۡ مَرَّتَيۡنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمۡ يَذَّكَّرُونَ
nim'ma baḷige nim'moḷagindalē obba dēvadūtaru bandiddāre. Nimage edurāguva pratiyondu tondareyu avara pālige kaṭhiṇavāgiruttade. Avaru nim'ma hitakkāgi hambalisuvavarāgiddāre mattu viśvāsigaḷa pālige tumbā vātsalyamayi hāgū karuṇāmayiyāgiddāre
Surah At-Taubah, Verse 126
وَإِذَا مَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٞ نَّظَرَ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ هَلۡ يَرَىٰكُم مِّنۡ أَحَدٖ ثُمَّ ٱنصَرَفُواْۚ صَرَفَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ
(dūtarē,) avaru kaḍegaṇisidare nīvu hēḷiri; ‘‘nanage allāhanē sāku. Avana horatu bēre dēvarilla. Nānu avana mēleyē sampūrṇa bharavase iṭṭiddēne. Avanu mahā viśva sinhāsanada oḍeya
Surah At-Taubah, Verse 127
لَقَدۡ جَآءَكُمۡ رَسُولٞ مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ عَزِيزٌ عَلَيۡهِ مَا عَنِتُّمۡ حَرِيصٌ عَلَيۡكُم بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ
aliph lām rā. Ivu yukti pūrṇa granthada vākyagaḷu
Surah At-Taubah, Verse 128
فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ
‘‘mānavarannu eccarisiri mattu viśvāsigaḷige, avara oḍeyana baḷi sthiravāda nele ide emba śubhavārte nīḍiri’’ emba divyavāṇiyannu nāvu avaroḷagina obba vyaktige nīḍidevendu janarige accariyāgi biṭṭitē? Dhikkārigaḷu, khaṇḍitavāgiyū idondu spaṣṭa māṭagārikeyāgide endu biṭṭaru
Surah At-Taubah, Verse 129