Surah Al-Isra - Marathi Translation by Muhammad Shafi I Ansari
سُبۡحَٰنَ ٱلَّذِيٓ أَسۡرَىٰ بِعَبۡدِهِۦ لَيۡلٗا مِّنَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ إِلَى ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡأَقۡصَا ٱلَّذِي بَٰرَكۡنَا حَوۡلَهُۥ لِنُرِيَهُۥ مِنۡ ءَايَٰتِنَآۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ
Pavitra āhē tō (allāha), jō āpalyā dāsālā ēkā rātrītūna ādaraṇīya masjidīpāsūna, aksā masjidaparyanta ghē'ūna gēlā, jicyā bhōvatī āmhī barakatī pradāna karūna ṭhēvalyā āhēta. Yāsāṭhī kī āmhī tyālā āpalyā sāmarthyācyā kāhī mōṭhyā niśāṇyā dākhavūna dyāvyāta. Niḥsanśaya sarvaśrēṣṭha allāhaca cāṅgalyā prakārē aikaṇārā, pāhaṇārā āhē
Surah Al-Isra, Verse 1
وَءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَجَعَلۡنَٰهُ هُدٗى لِّبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ أَلَّا تَتَّخِذُواْ مِن دُونِي وَكِيلٗا
Āṇi āmhī mūsālā grantha pradāna kēlā āṇi tyālā isrā'īlacyā santatīkaritā mārgadarśaka banavilē kī tumhī mājhyāśivāya dusaṟyā kōṇālāhī kāma banaviṇārā banavū nakā
Surah Al-Isra, Verse 2
ذُرِّيَّةَ مَنۡ حَمَلۡنَا مَعَ نُوحٍۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَبۡدٗا شَكُورٗا
Hē tyā lōkāmpāsūna janmāsa ālēlyānnō! Jyānnā āmhī nūhacyā sōbata naukēta caḍhavilē hōtē. Tō āmacā mōṭhā kr̥tajñaśīla dāsa hōtā
Surah Al-Isra, Verse 3
وَقَضَيۡنَآ إِلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ لَتُفۡسِدُنَّ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَّتَيۡنِ وَلَتَعۡلُنَّ عُلُوّٗا كَبِيرٗا
Āṇi āmhī isrā'īlacyā santatīkaritā tyān̄cyā granthāta spaṣṭataḥ nirṇaya dilā hōtā kī tumhī dharatīvara dōna vēḷā upadrava nirmāṇa karāla, āṇi tumhī phāra jāsta atyācāra karāla
Surah Al-Isra, Verse 4
فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ أُولَىٰهُمَا بَعَثۡنَا عَلَيۡكُمۡ عِبَادٗا لَّنَآ أُوْلِي بَأۡسٖ شَدِيدٖ فَجَاسُواْ خِلَٰلَ ٱلدِّيَارِۚ وَكَانَ وَعۡدٗا مَّفۡعُولٗا
Yā dōnhī vāyadyāmpaikī pahilyā vāyadyācī vēḷa yētāca āmhī tumacyāsamōra āpalyā tyā dāsānnā uṭhavūna ubhē kēlē jē mōṭhē laḍhavayyē hōtē, maga tē tumacyā gharāmmadhyē agadī ātāparyanta pasaralē āṇi allāhacā vāyadā pūrṇa hōṇāraca hōtā
Surah Al-Isra, Verse 5
ثُمَّ رَدَدۡنَا لَكُمُ ٱلۡكَرَّةَ عَلَيۡهِمۡ وَأَمۡدَدۡنَٰكُم بِأَمۡوَٰلٖ وَبَنِينَ وَجَعَلۡنَٰكُمۡ أَكۡثَرَ نَفِيرًا
Maga āmhī tumhālā tyān̄cyāvara varcasva dē'ūna (tumacē divasa) pālaṭalē āṇi vipula dhana sampattī āṇi santatīnē tumacī madata kēlī āṇi tumacē samūha baḷa vāḍhavilē
Surah Al-Isra, Verse 6
إِنۡ أَحۡسَنتُمۡ أَحۡسَنتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡۖ وَإِنۡ أَسَأۡتُمۡ فَلَهَاۚ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ ٱلۡأٓخِرَةِ لِيَسُـُٔواْ وُجُوهَكُمۡ وَلِيَدۡخُلُواْ ٱلۡمَسۡجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَلِيُتَبِّرُواْ مَا عَلَوۡاْ تَتۡبِيرًا
Jara tumhī satkarma karāla tara svataḥ āpalyā phāyadyākaritā karāla āṇi jara tumhī vā'īṭa karmē karāla tara tē dēkhīla svataḥsāṭhīca. Maga jēvhā dusaṟyā vāyadyācī vēḷa ālī, tēvhā (āmhī dusaṟyā dāsānnā pāṭhavilē) yāsāṭhī kī tyānnī tumacā cēharā bighaḍavūna ṭākāvā āṇi pahilyā khēpēpramāṇē punhā tyāca masjidīta ghusāvē āṇi jī kāhī vastū tābyāta yē'īla, tōḍaphōḍa karūna muḷāsakaṭa upaṭūna ṭākāvī
Surah Al-Isra, Verse 7
عَسَىٰ رَبُّكُمۡ أَن يَرۡحَمَكُمۡۚ وَإِنۡ عُدتُّمۡ عُدۡنَاۚ وَجَعَلۡنَا جَهَنَّمَ لِلۡكَٰفِرِينَ حَصِيرًا
Āśā āhē kī tumacā pālanakartā tumacyāvara dayā karīla. Parantu jara tumhī punhā tēca karū lāgāla tara āmhī dēkhīla punhā tasēca karū, āṇi āmhī inkāra karaṇāṟyānsāṭhī jahannamalā kaidakhānā banavūna ṭhēvalē āhē
Surah Al-Isra, Verse 8
إِنَّ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ يَهۡدِي لِلَّتِي هِيَ أَقۡوَمُ وَيُبَشِّرُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٱلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمۡ أَجۡرٗا كَبِيرٗا
Niḥsanśaya, hā kura'āna tō mārga dākhavitō, jō sarvānta saraḷa āhē, āṇi satkarma karaṇāṟyā īmānadhārakānnā hī khūśakhabara dētō kī tyān̄cyāsāṭhī atiśaya cāṅgalā mōbadalā (pratiphaḷa) āhē
Surah Al-Isra, Verse 9
وَأَنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ أَعۡتَدۡنَا لَهُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا
Āṇi tē lōka, jē ākhiratavara viśvāsa rākhata nāhī, tyān̄cyāsāṭhī āmhī duḥkhadāyaka azāba tayāra karūna ṭhēvalā āhē
Surah Al-Isra, Verse 10
وَيَدۡعُ ٱلۡإِنسَٰنُ بِٱلشَّرِّ دُعَآءَهُۥ بِٱلۡخَيۡرِۖ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ عَجُولٗا
Āṇi manuṣya vā'īṭa gōṣṭīn̄cī du'ā prārthanā karū lāgatō, agadī tyācyā svataḥcyā bhalā'īcyā du'ā- prārthanēsārakhī, manuṣya mōṭhā utāvaḷā āhē
Surah Al-Isra, Verse 11
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ ءَايَتَيۡنِۖ فَمَحَوۡنَآ ءَايَةَ ٱلَّيۡلِ وَجَعَلۡنَآ ءَايَةَ ٱلنَّهَارِ مُبۡصِرَةٗ لِّتَبۡتَغُواْ فَضۡلٗا مِّن رَّبِّكُمۡ وَلِتَعۡلَمُواْ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلۡحِسَابَۚ وَكُلَّ شَيۡءٖ فَصَّلۡنَٰهُ تَفۡصِيلٗا
Āṇi āmhī rātra āṇi divasālā (āpalyā sāmarthyācī) niśāṇī banavilē āhē. Rātrīcyā niśāṇīlā āmhī prakāśahīna (nistēja) kēlē āṇi divasācyā niśāṇīlā prakāśamāna dākhaviṇārī banavilē āhē. Yāsāṭhī kī tumhī āpalyā pālanakartyācyā kr̥pēcā śōdha ghē'ū śakāvē. Āṇi yāsāṭhīhī kī varṣācī gaṇanā āṇi hiśōba jāṇū śakāvē. Āṇi pratyēka viṣayācē āmhī savistara nivēdana kēlē āhē
Surah Al-Isra, Verse 12
وَكُلَّ إِنسَٰنٍ أَلۡزَمۡنَٰهُ طَـٰٓئِرَهُۥ فِي عُنُقِهِۦۖ وَنُخۡرِجُ لَهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ كِتَٰبٗا يَلۡقَىٰهُ مَنشُورًا
Āṇi āmhī māṇasācē cāṅgalē-vā'īṭa tyācyā gaḷyāta ṭākalē āhē, āṇi kayāmatacyā divaśī āmhī tyācā karma-lēkha bāhēra kāḍhū, jō tyālā āpalyāvara khulā asalēlā āḍhaḷēla
Surah Al-Isra, Verse 13
ٱقۡرَأۡ كِتَٰبَكَ كَفَىٰ بِنَفۡسِكَ ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكَ حَسِيبٗا
Ātā svataḥca āpalē karmapatra vācūna ghyā. Āja tara tū svataḥca āpalā phaisalā karaṇyāsa purēsā āhē
Surah Al-Isra, Verse 14
مَّنِ ٱهۡتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهۡتَدِي لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيۡهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡرَىٰۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبۡعَثَ رَسُولٗا
Jō manuṣya mārgadarśana prāpta karatō, tō svataḥ āpalyā bhalyāsāṭhī mārgadarśana prāpta karatō āṇi jō mārgabhraṣṭa hō'īla tara tyācē ōjhē tyācyāvaraca āhē. Kōṇīhī ōjhē bāḷagaṇārā dusaṟyā kuṇācē ōjhē āpalyāvara lādūna ghēṇāra nāhī āṇi āmacā hā niyama nāhī kī paigambara pāṭhaviṇyāpūrvīca azāba (śikṣā-yātanā) pāṭhavāvā
Surah Al-Isra, Verse 15
وَإِذَآ أَرَدۡنَآ أَن نُّهۡلِكَ قَرۡيَةً أَمَرۡنَا مُتۡرَفِيهَا فَفَسَقُواْ فِيهَا فَحَقَّ عَلَيۡهَا ٱلۡقَوۡلُ فَدَمَّرۡنَٰهَا تَدۡمِيرٗا
Āṇi jēvhā āmhī ēkhādyā vastīcā sarvanāśa karaṇyācā irādā karūna ghētō tēvhā tithalyā sukhavastū (susampanna) lōkānnā kāhī ādēśa dētō āṇi tē tyā vastīta ughaḍapaṇē avajñā karū lāgatāta, tēvhā tyān̄cyāvara (śikṣā-yātanēcā) phaisalā lāgū hōtō āṇi maga āmhī tyā vastīcī ulathāpālatha karūna ṭākatō
Surah Al-Isra, Verse 16
وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِنَ ٱلۡقُرُونِ مِنۢ بَعۡدِ نُوحٖۗ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرٗا
Āṇi āmhī nūhanantarahī anēka samudāya naṣṭa karūna ṭākalē āṇi tumacā pālanakartā āpalyā dāsān̄cyā aparādhānnā cāṅgalyā prakārē jāṇūna āhē āṇi cāṅgalyā prakārē pāhaṇārā āhē
Surah Al-Isra, Verse 17
مَّن كَانَ يُرِيدُ ٱلۡعَاجِلَةَ عَجَّلۡنَا لَهُۥ فِيهَا مَا نَشَآءُ لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلۡنَا لَهُۥ جَهَنَّمَ يَصۡلَىٰهَا مَذۡمُومٗا مَّدۡحُورٗا
Jyācī icchā phakta yā śīghratāpūrṇa jagāpuratīca asēla tara tyālā āmhī ithē, jēvaḍhē dē'ū icchitō lavakara pradāna karatō. Śēvaṭī mātra tyācyāsāṭhī āmhī jahannama niścita karatō, jithē tō mōṭhyā vā'īṭa avasthēta, dhiḥkkāralā gēlēlā dākhala hō'īla
Surah Al-Isra, Verse 18
وَمَنۡ أَرَادَ ٱلۡأٓخِرَةَ وَسَعَىٰ لَهَا سَعۡيَهَا وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَأُوْلَـٰٓئِكَ كَانَ سَعۡيُهُم مَّشۡكُورٗا
Āṇi jō ākhiratacī icchā bāḷagēla, āṇi tyāsāṭhī jasā prayatna karāyalā havā, tasā tō karatahī asēla āṇi tō īmāna rākhaṇārāhī asēla tara maga hēca tē lōka hōta, jyācyā prayatnālā allāhacyā ṭhāyī purēpūra sanmāna dilā jā'īla
Surah Al-Isra, Verse 19
كُلّٗا نُّمِدُّ هَـٰٓؤُلَآءِ وَهَـٰٓؤُلَآءِ مِنۡ عَطَآءِ رَبِّكَۚ وَمَا كَانَ عَطَآءُ رَبِّكَ مَحۡظُورًا
Pratyēkālā āmhī pradāna karīta asatō yānnāhī āṇi tyānnāhī, tumacyā pālanakartyācyā dēṇagyāmmadhūna, āṇi tumacyā pālanakartyācā anugraha thāmbalēlā nāhī
Surah Al-Isra, Verse 20
ٱنظُرۡ كَيۡفَ فَضَّلۡنَا بَعۡضَهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۚ وَلَلۡأٓخِرَةُ أَكۡبَرُ دَرَجَٰتٖ وَأَكۡبَرُ تَفۡضِيلٗا
Pāhā, tyān̄cyāta ēkālā ēkāvara kaśā prakārē śrēṣṭhatā pradāna kēlī āhē āṇi ākhirata (maraṇōttara jīvana) tara darjācyā dr̥ṣṭīnē atiśaya uttama āhē āṇi śrēṣṭhatēcyā dr̥ṣṭīnēhī phāraca uttama āhē
Surah Al-Isra, Verse 21
لَّا تَجۡعَلۡ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَقۡعُدَ مَذۡمُومٗا مَّخۡذُولٗا
Allāhasōbata dusaṟyā kuṇālā upāsya banavū nakā kī śēvaṭī tumhī apamānita, asahāyya hō'ūna basāla
Surah Al-Isra, Verse 22
۞وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَٰنًاۚ إِمَّا يَبۡلُغَنَّ عِندَكَ ٱلۡكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوۡ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفّٖ وَلَا تَنۡهَرۡهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوۡلٗا كَرِيمٗا
Āṇi tumacyā pālanakartyānē ughaḍa ādēśa dilēlā āhē kī tumhī tyācyāśivāya dusaṟyā kōṇācīhī upāsanā karū nakā āṇi mātā-pityāśī sadvyavahāra karā, jara tumacyā upasthitīta (hayātīta) yān̄cyāpaikī ēka kinvā hē dōghē vr̥d'dhāvasthēsa pōhōcatīla tara tyānnā ‘arē’ sud'dhā bōlū nakā, tyānnā dāṭavū nakā, ulaṭa tyān̄cyāśī ādara-sanmānānē bōlata jā
Surah Al-Isra, Verse 23
وَٱخۡفِضۡ لَهُمَا جَنَاحَ ٱلذُّلِّ مِنَ ٱلرَّحۡمَةِ وَقُل رَّبِّ ٱرۡحَمۡهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرٗا
Āṇi naramī va prēmāsaha tyān̄cyāsamōra vinamratāpūrvaka hāta pasaravūna ṭhēvā1 āṇi du'ā-prārthanā karīta rāhā, hē mājhyā pālanakartyā! Yān̄cyāvara aśīca dayā kara jaśī yānnī mājhyā bālapaṇāta mājhē pālanapōṣaṇa karaṇyāta kēlī āhē
Surah Al-Isra, Verse 24
رَّبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَا فِي نُفُوسِكُمۡۚ إِن تَكُونُواْ صَٰلِحِينَ فَإِنَّهُۥ كَانَ لِلۡأَوَّـٰبِينَ غَفُورٗا
Jē kāhī tumacyā hr̥dayāta āhē tē tumacā pālanakartā cāṅgalyā prakārē jāṇatō. Jara tumhī nēka sadācārī asāla tara tō kṣamā-yācanā karaṇāṟyānnā māpha karaṇārā āhē
Surah Al-Isra, Verse 25
وَءَاتِ ذَا ٱلۡقُرۡبَىٰ حَقَّهُۥ وَٱلۡمِسۡكِينَ وَٱبۡنَ ٱلسَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرۡ تَبۡذِيرًا
Āṇi nātēvā'īkān̄cā, āṇi dīna-dubaḷyān̄cā āṇi pravāśān̄cā hakka adā karīta rāhā, āṇi apavyaya karaṇyāpāsūna dūra rāhā
Surah Al-Isra, Verse 26
إِنَّ ٱلۡمُبَذِّرِينَ كَانُوٓاْ إِخۡوَٰنَ ٱلشَّيَٰطِينِۖ وَكَانَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لِرَبِّهِۦ كَفُورٗا
Niścitaca, apavyaya (udhaḷapaṭṭī) karaṇārē saitānācē bāndhava āhēta, āṇi saitāna āpalyā pālanakartyāśī mōṭhā kr̥taghna āhē
Surah Al-Isra, Verse 27
وَإِمَّا تُعۡرِضَنَّ عَنۡهُمُ ٱبۡتِغَآءَ رَحۡمَةٖ مِّن رَّبِّكَ تَرۡجُوهَا فَقُل لَّهُمۡ قَوۡلٗا مَّيۡسُورٗا
Āṇi āpalyā pālanakartyācyā tyā dayā-kr̥pēcā śōdha ghēṇyāta, jicī tū āśā bāḷagatō, jara tulā tyān̄cyāpāsūna tōṇḍa phiravāvē lāgēla tara aśāhī sthitīta tū tyānnā cāṅgalyā prakārē āṇi naramīnē samajāvilē pāhijē
Surah Al-Isra, Verse 28
وَلَا تَجۡعَلۡ يَدَكَ مَغۡلُولَةً إِلَىٰ عُنُقِكَ وَلَا تَبۡسُطۡهَا كُلَّ ٱلۡبَسۡطِ فَتَقۡعُدَ مَلُومٗا مَّحۡسُورًا
Āṇi āpalā hāta āpalyā gaḷyāśī bāndhūna ṭhēvū nakā āṇi nā tō pūrṇapaṇē mōkaḷā sōḍā, maga dhiḥkkāralēlā āṇi paścāttāpita hō'ūna basāvē
Surah Al-Isra, Verse 29
إِنَّ رَبَّكَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرٗا
Niḥsanśaya, tumacā pālanakartā, jyālā icchitō rōjī (ājivikā) vistr̥ta karatō āṇi jyācyāsāṭhī icchitō saṅkucita (taṅga) karatō. Niḥsanśaya, tō āpalyā dāsān̄cī purēpūra khabara rākhatō āṇi khūpa cāṅgalyā prakārē pāhaṇārā āhē
Surah Al-Isra, Verse 30
وَلَا تَقۡتُلُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ خَشۡيَةَ إِمۡلَٰقٖۖ نَّحۡنُ نَرۡزُقُهُمۡ وَإِيَّاكُمۡۚ إِنَّ قَتۡلَهُمۡ كَانَ خِطۡـٔٗا كَبِيرٗا
Āṇi dāridyrācyā bhayānē āpalyā santatīlā mārūna ṭākū nakā. Tyānnā āṇi tumhālā āmhīca rōjī (ājivikā) pradāna karatō. Niḥsanśaya, tyān̄cī hatyā karaṇē phāra mōṭhā aparādha āhē
Surah Al-Isra, Verse 31
وَلَا تَقۡرَبُواْ ٱلزِّنَىٰٓۖ إِنَّهُۥ كَانَ فَٰحِشَةٗ وَسَآءَ سَبِيلٗا
Āṇi khabaradāra! Vyabhicārācyā javaḷahī jā'ū nakā, kāraṇa tī mōṭhī nirlajjatā āhē, āṇi atiśaya vā'īṭa mārga āhē
Surah Al-Isra, Verse 32
وَلَا تَقۡتُلُواْ ٱلنَّفۡسَ ٱلَّتِي حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلۡحَقِّۗ وَمَن قُتِلَ مَظۡلُومٗا فَقَدۡ جَعَلۡنَا لِوَلِيِّهِۦ سُلۡطَٰنٗا فَلَا يُسۡرِف فِّي ٱلۡقَتۡلِۖ إِنَّهُۥ كَانَ مَنصُورٗا
Āṇi ēkhādyā jīvālā, jyālā māraṇē allāhanē harāma kēlē āhē, kadhīhī avaidharityā mārū nakā (tyācī hatyā karū nakā) āṇi jō manuṣya niraparādha avasthēta ṭhāra māralā jā'īla tara āmhī tyācyā vārasālā hakka dē'ūna ṭhēvalā āhē. Parantu tyānē (pratiśōdha mhaṇūna) ṭhāra māraṇyāta ghā'ī karū nayē. Niḥsanśaya tyācī madata kēlī gēlī āhē
Surah Al-Isra, Verse 33
وَلَا تَقۡرَبُواْ مَالَ ٱلۡيَتِيمِ إِلَّا بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ أَشُدَّهُۥۚ وَأَوۡفُواْ بِٱلۡعَهۡدِۖ إِنَّ ٱلۡعَهۡدَ كَانَ مَسۡـُٔولٗا
Āṇi anāthācyā dhana-sampattīcyā javaḷahī jā'ū nakā, tyā pad'dhatīśivāya, jī adhika cāṅgalī asē, yēthaparyanta kī tē āpalyā sajñāna hōṇyācyā vayāsa pōhacāvēta āṇi vāyadā pūrṇa karīta jā kāraṇa kī vāyadyāviṣayī vicāraṇā hō'īla
Surah Al-Isra, Verse 34
وَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ إِذَا كِلۡتُمۡ وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِۚ ذَٰلِكَ خَيۡرٞ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلٗا
Āṇi jēvhā māpūna dyāla tēvhā pūrṇa māpa bharūna dyā āṇi saraḷa tarājūnē tōlūna dyā. Hēca cāṅgalē āhē āṇi yācā pariṇāmahī phāra cāṅgalā āhē
Surah Al-Isra, Verse 35
وَلَا تَقۡفُ مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌۚ إِنَّ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡبَصَرَ وَٱلۡفُؤَادَ كُلُّ أُوْلَـٰٓئِكَ كَانَ عَنۡهُ مَسۡـُٔولٗا
Āṇi jyā gōṣṭīcī tumhālā khabarahī nasēla, aśā gōṣṭīcyā māgē lāgū nakā, kāraṇa kāna āṇi ḍōḷē āṇi hr̥daya yān̄cyāpaikī pratyēkālā vicāraṇā kēlī jāṇāra āhē
Surah Al-Isra, Verse 36
وَلَا تَمۡشِ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَحًاۖ إِنَّكَ لَن تَخۡرِقَ ٱلۡأَرۡضَ وَلَن تَبۡلُغَ ٱلۡجِبَالَ طُولٗا
Āṇi jaminīvara mōṭhyā dimākhānē va garvānē cālū nakā, kāraṇa (aśānē) nā tumhī jaminīlā phāḍū śakatā āṇi nā parvatān̄cyā un̄cīparyanta pōhōcū śakatā
Surah Al-Isra, Verse 37
كُلُّ ذَٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهُۥ عِندَ رَبِّكَ مَكۡرُوهٗا
Yā sarva kāmān̄cā vā'īṭapaṇā tumacyā pālanakartyājavaḷa atiśaya apriya āhē
Surah Al-Isra, Verse 38
ذَٰلِكَ مِمَّآ أَوۡحَىٰٓ إِلَيۡكَ رَبُّكَ مِنَ ٱلۡحِكۡمَةِۗ وَلَا تَجۡعَلۡ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتُلۡقَىٰ فِي جَهَنَّمَ مَلُومٗا مَّدۡحُورًا
Hē dēkhīla tyā vahayī (prakāśanā) paikī āhē, jilā tumacyā pālanakartyānē tumacyākaḍē hikamatīnē utaravilē āhē, yāstava allāhasōbata dusaṟyā kōṇatyāhī upāsya banavū nakā an'yathā dhiḥkkāra karūna āṇi apamānita karūna jahannamamadhyē ṭākalē jāla
Surah Al-Isra, Verse 39
أَفَأَصۡفَىٰكُمۡ رَبُّكُم بِٱلۡبَنِينَ وَٱتَّخَذَ مِنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ إِنَٰثًاۚ إِنَّكُمۡ لَتَقُولُونَ قَوۡلًا عَظِيمٗا
Kāya putrāṅkaritā allāhanē tumhālā nivaḍūna ghētalē āhē āṇi svataḥ āpalyākaritā phariśtyānnā mulī banavūna ghētalē? Khātrīnē tumhī phāra mōṭhē bōla bōlata āhāta
Surah Al-Isra, Verse 40
وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لِيَذَّكَّرُواْ وَمَا يَزِيدُهُمۡ إِلَّا نُفُورٗا
Āṇi āmhī tara yā kura'ānāta sarva prakārē sāṅgitalē āhē kī lōkān̄cyā dhyānī yāvē, parantu yāvarahī tyān̄cā tiraskāraca vāḍhatō
Surah Al-Isra, Verse 41
قُل لَّوۡ كَانَ مَعَهُۥٓ ءَالِهَةٞ كَمَا يَقُولُونَ إِذٗا لَّٱبۡتَغَوۡاْ إِلَىٰ ذِي ٱلۡعَرۡشِ سَبِيلٗا
Tumhī sāṅgā, jara allāhasōbata āṇakhī dusarē upāsya asatē, jasē kī hē lōka sāṅgatāta, tara avaśya tyānnī ātāparyanta arśacyā svāmīkaḍē mārga śōdhalā asatā
Surah Al-Isra, Verse 42
سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوّٗا كَبِيرٗا
Jē kāhī hē sāṅgatāta, tyāhūna tō pavitra āṇi mahāna, atiśaya dūra, āṇi atiśaya uccatama āhē
Surah Al-Isra, Verse 43
تُسَبِّحُ لَهُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ ٱلسَّبۡعُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهِنَّۚ وَإِن مِّن شَيۡءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمۡدِهِۦ وَلَٰكِن لَّا تَفۡقَهُونَ تَسۡبِيحَهُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورٗا
Sapta ākāśa āṇi dharatī, āṇi jē kāhī tyān̄cyāta āhē, sarva tyācēca stuti-gāna karatāta. Aśī ēkahī vastū nāhī, jī pavitratā āṇi mahānatēsaha tyācē smaraṇa karīta nasēla. Mātra hē kharē āhē kī tumhī ticē mahimāgāna samajū śakata nāhī. Niḥsanśaya allāha mōṭhā sahanaśīla āṇi māpha karaṇārā āhē
Surah Al-Isra, Verse 44
وَإِذَا قَرَأۡتَ ٱلۡقُرۡءَانَ جَعَلۡنَا بَيۡنَكَ وَبَيۡنَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ حِجَابٗا مَّسۡتُورٗا
Āṇi jēvhā tumhī kura'āna paṭhaṇa karatā, tēvhā āmhī tumacyā āṇi tyā lōkān̄cyā daramyāna, jē ākhiratavara viśvāsa ṭhēvata nāhī, ēka gupta paḍadā ṭākatō
Surah Al-Isra, Verse 45
وَجَعَلۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ أَكِنَّةً أَن يَفۡقَهُوهُ وَفِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرٗاۚ وَإِذَا ذَكَرۡتَ رَبَّكَ فِي ٱلۡقُرۡءَانِ وَحۡدَهُۥ وَلَّوۡاْ عَلَىٰٓ أَدۡبَٰرِهِمۡ نُفُورٗا
Āṇi tyān̄cyā hr̥dayānvara paḍadē ṭākalē āhēta kī tyānnī tyālā samajāvē āṇi tyān̄cyā kānāta badhīratā āṇi jēvhā tumhī kēvaḷa allāhacēca varṇana tyācyā ēkamēvatēsaha yā kura'ānāta karatā tēvhā tē tōṇḍa phiravūna paḷa kāḍhatāta
Surah Al-Isra, Verse 46
نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَسۡتَمِعُونَ بِهِۦٓ إِذۡ يَسۡتَمِعُونَ إِلَيۡكَ وَإِذۡ هُمۡ نَجۡوَىٰٓ إِذۡ يَقُولُ ٱلظَّـٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلٗا مَّسۡحُورًا
Jyā hētunē tē kura'āna aikatāta, tyān̄cē irādē āmhī cāṅgalyā prakārē jāṇatō. Jēvhā hē tumacyākaḍē kāna lāvūna asatāta. Tēvhā dēkhīla, āṇi jēvhā hē sallāmasalata karatāta tēvhāhī vāstavika hē atyācārī lōka mhaṇatāta kī tumhī aśā vyaktīcē anusaraṇa karaṇyāta magna āhāta, jyācyāvara jādūṭōṇā kēlā gēlā āhē
Surah Al-Isra, Verse 47
ٱنظُرۡ كَيۡفَ ضَرَبُواْ لَكَ ٱلۡأَمۡثَالَ فَضَلُّواْ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ سَبِيلٗا
Jarā pahā tarī tumacyā sāṭhī tē kasa kaśī udāharaṇē dētāta yāstava tē cukīcyā mārgākaḍē jāta āhēta ātā tara saraḷa mārga prāpta karaṇē tyānnā śakya nāhī
Surah Al-Isra, Verse 48
وَقَالُوٓاْ أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا وَرُفَٰتًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ خَلۡقٗا جَدِيدٗا
Tē mhaṇālē, kāya jēvhā āmhī hāḍē āṇi dhūḷa mātī hō'ūna jā'ū tara kāya āmhī navyānē janmāsa yē'ūna dusaṟyāndā uṭhavūna ubhē kēlē jā'ū
Surah Al-Isra, Verse 49
۞قُلۡ كُونُواْ حِجَارَةً أَوۡ حَدِيدًا
Uttara dyā kī tumhī dagaḍa banā kinvā lōkhaṇḍa
Surah Al-Isra, Verse 50
أَوۡ خَلۡقٗا مِّمَّا يَكۡبُرُ فِي صُدُورِكُمۡۚ فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَاۖ قُلِ ٱلَّذِي فَطَرَكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٖۚ فَسَيُنۡغِضُونَ إِلَيۡكَ رُءُوسَهُمۡ وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هُوَۖ قُلۡ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ قَرِيبٗا
Kinvā ēkhādī aśī vastū, jī tumacyā manāta atiśaya mahāna vāṭata asēla. Maga tyānnī vicārāvē kī asā kōṇa āhē, jō dusaṟyāndā āmacē jīvana parata karēla? Tumhī uttara dyā kī tōca (allāha) jyānē tumhālā pahilyā khēpēsa nirmāṇa kēlē. Yāvara tē āpalē ḍōkē halavūna tumhālā vicāratīla kī, barē hē kēvhā ghaḍūna yē'īla? Tara tumhī uttara dyā kī navala navhē kī tē lavakaraca ghaḍūna yē'īla
Surah Al-Isra, Verse 51
يَوۡمَ يَدۡعُوكُمۡ فَتَسۡتَجِيبُونَ بِحَمۡدِهِۦ وَتَظُنُّونَ إِن لَّبِثۡتُمۡ إِلَّا قَلِيلٗا
Jyā divaśī tō tumhālā bōlāvīla, tumhī tyācī praśansā karata ājñāpālana karāla āṇi anumāna lāvāla kī tumhī phāra kamī kāḷa rāhilāta
Surah Al-Isra, Verse 52
وَقُل لِّعِبَادِي يَقُولُواْ ٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُۚ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ يَنزَغُ بَيۡنَهُمۡۚ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ كَانَ لِلۡإِنسَٰنِ عَدُوّٗا مُّبِينٗا
Āṇi mājhyā dāsānnā sāṅgā kī tyānnī phāra uttama gōṣṭa āpalyā mukhātūna kāḍhata jāvī, kāraṇa saitāna āpasāta phūṭa pāḍatō. Niścitaca saitāna māṇasācā ughaḍa śatrū āhē
Surah Al-Isra, Verse 53
رَّبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِكُمۡۖ إِن يَشَأۡ يَرۡحَمۡكُمۡ أَوۡ إِن يَشَأۡ يُعَذِّبۡكُمۡۚ وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ عَلَيۡهِمۡ وَكِيلٗا
Tumacā pālanakartā tumacī avasthā tumacyāpēkṣā adhika jāṇaṇārā āhē. Tō jara icchila tara tumacyāvara dayā karēla, icchila tara tumhālā śikṣā dē'īla. Āmhī tumhālā tyān̄cyāvara dēkharēkha ṭhēvaṇārā banavūna pāṭhavilē nāhī
Surah Al-Isra, Verse 54
وَرَبُّكَ أَعۡلَمُ بِمَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَلَقَدۡ فَضَّلۡنَا بَعۡضَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ عَلَىٰ بَعۡضٖۖ وَءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ زَبُورٗا
Āṇi ākāśāmmadhyē āṇi dharatīta jē kāhī āhē, tē sarva tumacā pālanakartā cāṅgalyā prakārē jāṇatō, āmhī kāhī paigambarānnā kāhīnvara śrēṣṭhatā pradāna kēlī āhē āṇi dā'ūdalā jabūra āmhīca pradāna kēlē
Surah Al-Isra, Verse 55
قُلِ ٱدۡعُواْ ٱلَّذِينَ زَعَمۡتُم مِّن دُونِهِۦ فَلَا يَمۡلِكُونَ كَشۡفَ ٱلضُّرِّ عَنكُمۡ وَلَا تَحۡوِيلًا
Tumhī sāṅgā, (allāha) śivāya jyānnā tumhī (upāsya) samajata āhāta, tyānnā du'ā-prārthanā karā, parantu tē nā tumacē ēkhādē duḥkha dūra karū śakatāta āṇi nā badalū śakatāta
Surah Al-Isra, Verse 56
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ يَبۡتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ ٱلۡوَسِيلَةَ أَيُّهُمۡ أَقۡرَبُ وَيَرۡجُونَ رَحۡمَتَهُۥ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُۥٓۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحۡذُورٗا
Jyānnā hē lōka du'ā prārthanā karatāta, tē svataḥ āpalyā pālanakartyācī nikaṭatā śōdhata asatāta kī tyān̄cyāpaikī kōṇa adhika nikaṭa hō'īla, tē tara svataḥ tyācyā dayā-kr̥pēcī āśā bāḷagatāta āṇi tyācyā śikṣā-yātanēpāsūna bhayabhīta rāhatāta. Niḥsanśaya tumacyā pālanakartyācā azāba (śikṣā-yātanā) bhaya rākhaṇyācī gōṣṭa āhē
Surah Al-Isra, Verse 57
وَإِن مِّن قَرۡيَةٍ إِلَّا نَحۡنُ مُهۡلِكُوهَا قَبۡلَ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَوۡ مُعَذِّبُوهَا عَذَابٗا شَدِيدٗاۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ مَسۡطُورٗا
Āṇi jēvaḍhyā dēkhīla vastyā āhēta, āmhī tyānnā kayāmatacā divasa yēṇyāpūrvī ēkatara uddhvasta karūna ṭākū kinvā atiśaya sakta śikṣā dē'ū. Hē tara granthāta lihilē gēlē āhē
Surah Al-Isra, Verse 58
وَمَا مَنَعَنَآ أَن نُّرۡسِلَ بِٱلۡأٓيَٰتِ إِلَّآ أَن كَذَّبَ بِهَا ٱلۡأَوَّلُونَۚ وَءَاتَيۡنَا ثَمُودَ ٱلنَّاقَةَ مُبۡصِرَةٗ فَظَلَمُواْ بِهَاۚ وَمَا نُرۡسِلُ بِٱلۡأٓيَٰتِ إِلَّا تَخۡوِيفٗا
Āṇi āmhālā niśāṇyā (camatkāra) utaraviṇyāpāsūna aḍasara kēvaḷa yāca gōṣṭīcā āhē kī pūrvīcyā lōkānnī yā niśāṇyānnā khōṭē ṭharavilē āhē. Āmhī samūdalā camatkārācyā svarūpāta sāṇḍaṇī dilī parantu tyānnī ticyāvara atyācāra kēlā āmhī tara lōkānnā kēvaḷa dhāka dākhaviṇyākaritā niśāṇyā pāṭhavitō
Surah Al-Isra, Verse 59
وَإِذۡ قُلۡنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِٱلنَّاسِۚ وَمَا جَعَلۡنَا ٱلرُّءۡيَا ٱلَّتِيٓ أَرَيۡنَٰكَ إِلَّا فِتۡنَةٗ لِّلنَّاسِ وَٱلشَّجَرَةَ ٱلۡمَلۡعُونَةَ فِي ٱلۡقُرۡءَانِۚ وَنُخَوِّفُهُمۡ فَمَا يَزِيدُهُمۡ إِلَّا طُغۡيَٰنٗا كَبِيرٗا
Āṇi smaraṇa karā, jēvhā āmhī tumhālā sāṅgitalē kī tumacyā pālanakartyānē lōkānnā ghēralē āhē. Āmhī jē tumhālā dākhavilē hōtē, tī lōkāṅkaritā spaṣṭa parīkṣāca hōtī āṇi tyācapramāṇē tē jhāḍa dēkhīla jyāviṣayī kura'ānāta tiraskāra vyakta kēlā gēlā āhē. Āmhī tyānnā sacēta karīta āhōta, parantu aśānē tyān̄cē vaira āṇakhī jāsta vāḍhata jāta āhē
Surah Al-Isra, Verse 60
وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ قَالَ ءَأَسۡجُدُ لِمَنۡ خَلَقۡتَ طِينٗا
Āṇi jēvhā āmhī phariśtyānnā ādēśa dilā kī ādamalā sajadā karā, tēvhā iblisakhērīja sarvānnī sajadā kēlā. Tō mhaṇālā, kāya mī tyālā sajadā karū, jyālā tū mātīpāsūna banavilē āhē
Surah Al-Isra, Verse 61
قَالَ أَرَءَيۡتَكَ هَٰذَا ٱلَّذِي كَرَّمۡتَ عَلَيَّ لَئِنۡ أَخَّرۡتَنِ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ لَأَحۡتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٗا
Ṭhīka āhē, paṇa pāhā tū tyālā mājhyāvara śrēṣṭhatā tara pradāna kēlī āhē, parantu jara tū malā kayāmataparyanta sandhī dēśīla tara mī yācyā santatīlā, phāra kamī lōkānśivāya āpalyā kābūta karēna
Surah Al-Isra, Verse 62
قَالَ ٱذۡهَبۡ فَمَن تَبِعَكَ مِنۡهُمۡ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَآؤُكُمۡ جَزَآءٗ مَّوۡفُورٗا
(Allāhanē) ādēśa dilā, jā, tyān̄cyāpaikī jō kōṇī tujhā anuyāyī hō'īla tara tumhā sarvān̄cī śikṣā jahannama āhē, jō purēpūra mōbadalā āhē
Surah Al-Isra, Verse 63
وَٱسۡتَفۡزِزۡ مَنِ ٱسۡتَطَعۡتَ مِنۡهُم بِصَوۡتِكَ وَأَجۡلِبۡ عَلَيۡهِم بِخَيۡلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكۡهُمۡ فِي ٱلۡأَمۡوَٰلِ وَٱلۡأَوۡلَٰدِ وَعِدۡهُمۡۚ وَمَا يَعِدُهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ إِلَّا غُرُورًا
Tyān̄cyāpaikī tū jyālā dēkhīla āpalyā bōlaṇyānē bahakavū śakaśīla bahakava āṇi tyān̄cyāvara āpalē svāra āṇi pyādē caḍhavūna āṇa, āṇi tyān̄cyā dhana āṇi santatīmadhūna āpalāhī his'sā lāva, āṇi tyānnā (khōṭē) vacana dē. Tyān̄cyāśī jēvaḍhī dēkhīla vacanē (vāyadē) saitānācē asatāta, sarvacyā sarva pūrṇa dagābājī āhē
Surah Al-Isra, Verse 64
إِنَّ عِبَادِي لَيۡسَ لَكَ عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنٞۚ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ وَكِيلٗا
Mājhyā saccā dāsānvara tujhā kōṇatāhī prabhāva āṇi kābū nāhī āṇi tumacā pālanakartā mōṭhā kāma banaviṇārā purēsā āhē
Surah Al-Isra, Verse 65
رَّبُّكُمُ ٱلَّذِي يُزۡجِي لَكُمُ ٱلۡفُلۡكَ فِي ٱلۡبَحۡرِ لِتَبۡتَغُواْ مِن فَضۡلِهِۦٓۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِكُمۡ رَحِيمٗا
Tumacā pālanakartā tō āhē, jō tumacyāsāṭhī nadīta nāvā cālavitō, yāsāṭhī kī tumhī tyācyā kr̥pēcā śōdha ghyāvā. Niḥsanśaya tō tumacyāvara mōṭhā dayā karaṇārā āhē
Surah Al-Isra, Verse 66
وَإِذَا مَسَّكُمُ ٱلضُّرُّ فِي ٱلۡبَحۡرِ ضَلَّ مَن تَدۡعُونَ إِلَّآ إِيَّاهُۖ فَلَمَّا نَجَّىٰكُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ أَعۡرَضۡتُمۡۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ كَفُورًا
Āṇi samudrāta saṅkaṭa kōsaḷatāca, jyānnā tumhī du'ā-prārthanā karīta hōtē, tē sarva visaratāta, kēvaḷa tōca (allāha) bākī rāhatō, maga jēvhā tō tumhālā khuśkīkaḍē surakṣita ghē'ūna yētō, tēvhā tumhī tōṇḍa phiravūna ghētā. Manuṣya mōṭhā kr̥taghna āhē
Surah Al-Isra, Verse 67
أَفَأَمِنتُمۡ أَن يَخۡسِفَ بِكُمۡ جَانِبَ ٱلۡبَرِّ أَوۡ يُرۡسِلَ عَلَيۡكُمۡ حَاصِبٗا ثُمَّ لَا تَجِدُواْ لَكُمۡ وَكِيلًا
Tara kāya tumhī yā gōṣṭīpāsūna nirdhāsta jhālāta kī tumhālā khuśkīcyā ēkhādyā bhūbhāgāta (nē'ūna jaminīta) dhasavūna ṭākāvē kinvā tumacyāvara dagaḍān̄cā varṣāva karaṇārē bhayaṅkara vādaḷa pāṭhavāvē, maga svataḥsāṭhī tumhālā kōṇī mitra va sahāyyakartā āḍhaḷaṇāra nāhī
Surah Al-Isra, Verse 68
أَمۡ أَمِنتُمۡ أَن يُعِيدَكُمۡ فِيهِ تَارَةً أُخۡرَىٰ فَيُرۡسِلَ عَلَيۡكُمۡ قَاصِفٗا مِّنَ ٱلرِّيحِ فَيُغۡرِقَكُم بِمَا كَفَرۡتُمۡ ثُمَّ لَا تَجِدُواْ لَكُمۡ عَلَيۡنَا بِهِۦ تَبِيعٗا
Kāya tumhī yā gōṣṭīpāsūna nirbhaya jhālā āhāta kī (allāhanē) dusaṟyāndā tumhālā nadīcyā pravāsāta āṇāvē āṇi tumacyāvara vēgavāna vādaḷavārē pāṭhavāvēta āṇi tumacyā inkārāpāyī tumhālā buḍavāvē, maga tumhālā svataḥkaritā, āmacyāvara tyācā dāvā (pāṭhalāga) karaṇārā kōṇīhī āḍhaḷaṇāra nāhī
Surah Al-Isra, Verse 69
۞وَلَقَدۡ كَرَّمۡنَا بَنِيٓ ءَادَمَ وَحَمَلۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ كَثِيرٖ مِّمَّنۡ خَلَقۡنَا تَفۡضِيلٗا
Āṇi niḥsanśaya, āmhī ādamacyā santatīlā mōṭhī pratiṣṭhā dilī āṇi tyānnā khuśkī āṇi pāṇyāvara cālaṇārī vāhanē dilī āṇi tyānnā pāka sāpha vastūmpāsūna ājivikā (anna-sāmugrī) pradāna kēlī āṇi āpalyā bahutēka nirmitīvara tyānnā śrēṣṭhatā pradāna kēlī
Surah Al-Isra, Verse 70
يَوۡمَ نَدۡعُواْ كُلَّ أُنَاسِۭ بِإِمَٰمِهِمۡۖ فَمَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَأُوْلَـٰٓئِكَ يَقۡرَءُونَ كِتَٰبَهُمۡ وَلَا يُظۡلَمُونَ فَتِيلٗا
Jyā divaśī āmhī pratyēka um'mata (samudāyā) lā tyācyā pēśavyānsaha bōlāvū, maga jyānnā tyān̄cā karmalēkha ujavyā hātāta dilā jā'īla tē mōṭhyā ānandānē āpalā karmalēkha vācū lāgatīla āṇi dhāgyā'itakā (tīḷamātra) hī atyācāra tyān̄cyāvara kēlā jāṇāra nāhī
Surah Al-Isra, Verse 71
وَمَن كَانَ فِي هَٰذِهِۦٓ أَعۡمَىٰ فَهُوَ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ أَعۡمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِيلٗا
Āṇi jō kōṇī yā jagāta āndhaḷā rāhilā tō ākhiratamadhyēhī āndhaḷā āṇi saraḷa mārgāpāsūna dūra bhaṭakalēlā rāhīla
Surah Al-Isra, Verse 72
وَإِن كَادُواْ لَيَفۡتِنُونَكَ عَنِ ٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ لِتَفۡتَرِيَ عَلَيۡنَا غَيۡرَهُۥۖ وَإِذٗا لَّٱتَّخَذُوكَ خَلِيلٗا
Āṇi hē lōka tumhālā tyā vahayī (prakāśanā) pāsūna, jī āmhī tumacyāvara avatarita kēlī āhē, haṭavū icchita hōtē kī tumhī ticyākhērīja kāhī itara gōṣṭī āmacyā nāvānē racūna ghyāvyāta, maga tara yānnī tumhālā āpalā dōsta banavilē asatē
Surah Al-Isra, Verse 73
وَلَوۡلَآ أَن ثَبَّتۡنَٰكَ لَقَدۡ كِدتَّ تَرۡكَنُ إِلَيۡهِمۡ شَيۡـٔٗا قَلِيلًا
Āṇi jara āmhī tumhālā aṭaḷa rākhalē nasatē tara phāra śakya hōtē kī tumhī tyān̄cyākaḍē kāhī na kāhī (pramāṇāta) jhukalēca asatē
Surah Al-Isra, Verse 74
إِذٗا لَّأَذَقۡنَٰكَ ضِعۡفَ ٱلۡحَيَوٰةِ وَضِعۡفَ ٱلۡمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيۡنَا نَصِيرٗا
Maga tara āmhīhī tumhālā yā jagāta duhērī sajā dilī asatī. Āṇi duhērī mr̥tyucīhī, yā sthitīta tumhālā svataḥsāṭhī āmacyā virōdhāta kōṇatāhī madata karaṇārā āḍhaḷalā nasatā
Surah Al-Isra, Verse 75
وَإِن كَادُواْ لَيَسۡتَفِزُّونَكَ مِنَ ٱلۡأَرۡضِ لِيُخۡرِجُوكَ مِنۡهَاۖ وَإِذٗا لَّا يَلۡبَثُونَ خِلَٰفَكَ إِلَّا قَلِيلٗا
Āṇi hē tara tumacē pāya yā bhūmītūna ḍagamagaviṇyācyā tayārīlā lāgalēca hōtē kī tumhālā dēśābāhēra ghālavāvē, maga hē sud'dhā tumacyānantara phāra kamī kāḷa rāhū śakalē asatē
Surah Al-Isra, Verse 76
سُنَّةَ مَن قَدۡ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ مِن رُّسُلِنَاۖ وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحۡوِيلًا
Asāca niyama tyān̄cā hōtā, jē tumacyāpūrvī paigambara āmhī pāṭhavilē, āṇi tumhālā āmacyā niyamāmmadhyē kadhīhī badala disūna yēṇāra nāhī
Surah Al-Isra, Verse 77
أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِدُلُوكِ ٱلشَّمۡسِ إِلَىٰ غَسَقِ ٱلَّيۡلِ وَقُرۡءَانَ ٱلۡفَجۡرِۖ إِنَّ قُرۡءَانَ ٱلۡفَجۡرِ كَانَ مَشۡهُودٗا
Sūryāstāpāsūna rātrīcā andhāra hō'īparyanta namāja kāyama rākhā āṇi prātaḥkāḷī (phajracyā vēḷī) kura'ānacē paṭhaṇahī, niḥsanśaya prātaḥkāḷī kura'āna paṭhaṇa karaṇē hajara kēlē gēlē āhē
Surah Al-Isra, Verse 78
وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَتَهَجَّدۡ بِهِۦ نَافِلَةٗ لَّكَ عَسَىٰٓ أَن يَبۡعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامٗا مَّحۡمُودٗا
Āṇi rātrīcyā kāhī bhāgāta tahajjūda (cyā namājamadhyē kura'āna) paḍhata jāta. Hī adhikatā tumacyāsāṭhī āhē. Lavakaraca tumacā pālanakartā tumhālā mahamūda nāvācyā (praśansāpūrṇa) sthānāvara ubhā karēla
Surah Al-Isra, Verse 79
وَقُل رَّبِّ أَدۡخِلۡنِي مُدۡخَلَ صِدۡقٖ وَأَخۡرِجۡنِي مُخۡرَجَ صِدۡقٖ وَٱجۡعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلۡطَٰنٗا نَّصِيرٗا
Āṇi du'ā-prārthanā karīta rāhā kī hē mājhyā pālanakartyā! Malā jithēhī n'yāyacē asēla, cāṅgalyā prakārē nē āṇi jithūnahī bāhēra kāḍhāyacē asēla cāṅgalyā prakārē kāḍha'āṇi mājhyāsāṭhī āpalyā javaḷūna varcasva āṇi madata niścita kara
Surah Al-Isra, Verse 80
وَقُلۡ جَآءَ ٱلۡحَقُّ وَزَهَقَ ٱلۡبَٰطِلُۚ إِنَّ ٱلۡبَٰطِلَ كَانَ زَهُوقٗا
Āṇi yā gōṣṭīcē ailāna karā kī, satya yē'ūna pōhōcalē āṇi asatya miṭalē. Niḥsanśaya asatya miṭaṇyācyāca yōgya hōtē
Surah Al-Isra, Verse 81
وَنُنَزِّلُ مِنَ ٱلۡقُرۡءَانِ مَا هُوَ شِفَآءٞ وَرَحۡمَةٞ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ ٱلظَّـٰلِمِينَ إِلَّا خَسَارٗا
Āṇi hā kura'āna jō āmhī avatarita karīta āhōta, īmāna rākhaṇāṟyānsāṭhī rōgamuktī, svāsthya āṇi dayā-kr̥pā āhē, parantu atyācārīnsāṭhī nukasānāśivāya kasalīhī vāḍha hōta nāhī
Surah Al-Isra, Verse 82
وَإِذَآ أَنۡعَمۡنَا عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ أَعۡرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ كَانَ يَـُٔوسٗا
Āṇi jēvhā dēkhīla māṇasālā āmhī āpalī kr̥pā-dēṇagī pradāna karatō, tēvhā tō tōṇḍa phiravitō āṇi kuśī badalatō āṇi jēvhā dēkhīla tyālā duḥkha pōhōcatē tēvhā tō nirāśa hōtō
Surah Al-Isra, Verse 83
قُلۡ كُلّٞ يَعۡمَلُ عَلَىٰ شَاكِلَتِهِۦ فَرَبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَنۡ هُوَ أَهۡدَىٰ سَبِيلٗا
Sāṅgā kī pratyēka manuṣya āpalyā pad'dhatīnusāra kārya karatō. Jē pūrṇataḥ mārgadarśanāvara āhēta, tyānnā tumacā pālanakartāca cāṅgalyā prakārē jāṇatō
Surah Al-Isra, Verse 84
وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلرُّوحِۖ قُلِ ٱلرُّوحُ مِنۡ أَمۡرِ رَبِّي وَمَآ أُوتِيتُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِ إِلَّا قَلِيلٗا
Āṇi hē lōka tumhālā ātmyāviṣayī vicāratāta. (Tumhī tyānnā) uttara dyā kī ātmā mājhyā pālanakartyā (allāha) cyā hukūmānē āhē. Āṇi tumhālā jē jñāna dilē gēlē āhē tē phāraca kamī āhē
Surah Al-Isra, Verse 85
وَلَئِن شِئۡنَا لَنَذۡهَبَنَّ بِٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهِۦ عَلَيۡنَا وَكِيلًا
Āṇi jara āmhī icchilē tara jī vahayī (prakāśanā) tumacyākaḍē āmhī avatarita kēlī āhē, sarva parata ghē'ū, maga tumhālā tyācyāsāṭhī āmacyāsamōra kōṇīhī himāyata karaṇārā lābhū śakaṇāra nāhī
Surah Al-Isra, Verse 86
إِلَّا رَحۡمَةٗ مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّ فَضۡلَهُۥ كَانَ عَلَيۡكَ كَبِيرٗا
Tumacyā pālanakartyācyā dayēkhērīja. Niḥsanśaya tumacyāvara tyācī mōṭhī kr̥pā āhē
Surah Al-Isra, Verse 87
قُل لَّئِنِ ٱجۡتَمَعَتِ ٱلۡإِنسُ وَٱلۡجِنُّ عَلَىٰٓ أَن يَأۡتُواْ بِمِثۡلِ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لَا يَأۡتُونَ بِمِثۡلِهِۦ وَلَوۡ كَانَ بَعۡضُهُمۡ لِبَعۡضٖ ظَهِيرٗا
Sāṅgā kī jara samasta mānava āṇi jinna miḷūna yā kura'ānāsārakhā (grantha) āṇū icchitīla tara tyā sarvān̄cyākaḍūna yācē udāharaṇa āṇaṇē aśakya āhē, maga tē āpasāta ēkamēkān̄cē sahāyyaka banalē tarīhī
Surah Al-Isra, Verse 88
وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٖ فَأَبَىٰٓ أَكۡثَرُ ٱلنَّاسِ إِلَّا كُفُورٗا
Āṇi āmhī tara yā kura'ānāta lōkān̄cyā samajaṇyākaritā aśā prakārē sarva udāharaṇē sāṅgitalī āhēta, parantu bahutēka lōka kr̥taghnapaṇā dākhaviṇē thāmbavata nāhīta
Surah Al-Isra, Verse 89
وَقَالُواْ لَن نُّؤۡمِنَ لَكَ حَتَّىٰ تَفۡجُرَ لَنَا مِنَ ٱلۡأَرۡضِ يَنۢبُوعًا
Āṇi tē mhaṇālē, āmhī tumacyāvara kadhīhī īmāna rākhaṇāra nāhī, jōparyanta tumhī āmacyāsāṭhī jaminītūna pāṇyācā jharā kāḍhūna dākhavata nāhī
Surah Al-Isra, Verse 90
أَوۡ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٞ مِّن نَّخِيلٖ وَعِنَبٖ فَتُفَجِّرَ ٱلۡأَنۡهَٰرَ خِلَٰلَهَا تَفۡجِيرًا
Athavā svataḥ tumacyāsāṭhī ēkhādā bāga asāvā khajurān̄cā āṇi drākṣān̄cā āṇi tyān̄cyā daramyāna tumhī anēka vāhatē jalapravāha kāḍhūna dākhavāvēta
Surah Al-Isra, Verse 91
أَوۡ تُسۡقِطَ ٱلسَّمَآءَ كَمَا زَعَمۡتَ عَلَيۡنَا كِسَفًا أَوۡ تَأۡتِيَ بِٱللَّهِ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ قَبِيلًا
Kinvā tumhī ākāśālā āmacyāvara tukaḍē tukaḍē karūna pāḍāvē, jasā tumacā vicāra āhē athavā tumhī svataḥ allāhalā āṇi phariśtyānnā āmacyāsamōra āṇūna ubhē karāvē
Surah Al-Isra, Verse 92
أَوۡ يَكُونَ لَكَ بَيۡتٞ مِّن زُخۡرُفٍ أَوۡ تَرۡقَىٰ فِي ٱلسَّمَآءِ وَلَن نُّؤۡمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّىٰ تُنَزِّلَ عَلَيۡنَا كِتَٰبٗا نَّقۡرَؤُهُۥۗ قُلۡ سُبۡحَانَ رَبِّي هَلۡ كُنتُ إِلَّا بَشَرٗا رَّسُولٗا
Athavā svataḥ tumacyāsāṭhī ēkhādē sōn'yācē ghara asāvē kinvā tumhī ākāśāta caḍhūna jāvē āṇi āmhī tara tumacyā caḍhūna jāṇyācāhī tōparyanta viśvāsa karaṇāra nāhī, jōparyanta tumhī āmacyāvara ēkhādā grantha avatarita karata nāhī, jō āmhī svataḥ vācūna ghyāvā. Tumhī uttara dyā kī mājhā pālanakartā mōṭhā pavitra āhē. Mī tara ēka mānava āhē, jō rasūla (paigambara) banavūna pāṭhavilā gēlō āhē
Surah Al-Isra, Verse 93
وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤۡمِنُوٓاْ إِذۡ جَآءَهُمُ ٱلۡهُدَىٰٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَبَعَثَ ٱللَّهُ بَشَرٗا رَّسُولٗا
Āṇi lōkān̄javaḷa mārgadarśana yē'ūna pōhōcalyānantara īmāna rākhaṇyāpāsūna rōkhaṇārī kēvaḷa hīca gōṣṭa rāhilī kī tē mhaṇālē, kāya allāhanē ēkā māṇasālāca rasūla (paigambara) banavūna pāṭhavilē
Surah Al-Isra, Verse 94
قُل لَّوۡ كَانَ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَلَـٰٓئِكَةٞ يَمۡشُونَ مُطۡمَئِنِّينَ لَنَزَّلۡنَا عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَلَكٗا رَّسُولٗا
(Tumhī) sāṅgā, jara dharatīvara phariśtē cālata phirata asatē āṇi ithē vāstavya karaṇārē rāhilē asatē tara maga āmhīhī tyān̄cyājavaḷa ēkhādyā āsmānī phariśtyālāca rasūla banavūna pāṭhavilē asatē
Surah Al-Isra, Verse 95
قُلۡ كَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدَۢا بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرٗا
Sāṅgā, mājhyā āṇi tumacyā daramyāna allāhacē sākṣī asaṇē purēsē āhē tō āpalyā dāsānnā cāṅgalyā prakārē jāṇūna āhē āṇi cāṅgalyā prakārē pāhaṇārā āhē
Surah Al-Isra, Verse 96
وَمَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِۖ وَمَن يُضۡلِلۡ فَلَن تَجِدَ لَهُمۡ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِهِۦۖ وَنَحۡشُرُهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ عُمۡيٗا وَبُكۡمٗا وَصُمّٗاۖ مَّأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ كُلَّمَا خَبَتۡ زِدۡنَٰهُمۡ سَعِيرٗا
Āṇi allāha jyālā mārga dākhavila, tō mārgadarśana lābhalēlā āhē āṇi jyālā tō pathabhraṣṭa karīla tara asambhava āhē kī tumhālā tyācā mitra, tyācyākhērīja dusarā kōṇī āḍhaḷēla, aśā lōkānnā āmhī kayāmatacyā divaśī tōṇḍaghaśī pāḍūna aśā avasthēta jamā karū kī tē āndhaḷē, mukē āṇi bahirē asatīla. Tyān̄cē ṭhikāṇa jahannama asēla, jēvhā tī (āga) thōḍī sud'dhā manda paḍū lāgēla tara tilā āmhī tyān̄cyāsāṭhī āṇakhī bhaḍakāvūna dē'ū
Surah Al-Isra, Verse 97
ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُم بِأَنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَقَالُوٓاْ أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا وَرُفَٰتًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ خَلۡقٗا جَدِيدًا
Hā sarva āmacyā niśāṇyān̄cā inkāra karaṇyācā āṇi hē sāṅgaṇyācā pariṇāma āhē kī kāya jēvhā āmhī rākha āṇi kaṇa kaṇa hō'ūna jā'ū, maga āmhālā navyānē nirmāṇa karūna uṭhavūna ubhē kēlē jā'īla
Surah Al-Isra, Verse 98
۞أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ قَادِرٌ عَلَىٰٓ أَن يَخۡلُقَ مِثۡلَهُمۡ وَجَعَلَ لَهُمۡ أَجَلٗا لَّا رَيۡبَ فِيهِ فَأَبَى ٱلظَّـٰلِمُونَ إِلَّا كُفُورٗا
Kāya tyānnī yā gōṣṭīkaḍē lakṣa dilē nāhī kī jyā allāhanē ākāśa āṇi dharatīlā nirmāṇa kēlē, tō tyān̄cyāsārakhyānnā nirmāṇa karaṇyācē pūrṇa sāmarthya bāḷagatō, tyānēca tyān̄cyāsāṭhī ēka aśī vēḷa niścita kēlī āhē, jicyābābata kāhī śaṅkā nāhī, parantu atyācārī lōka kr̥taghna banalyāvinā rāhata nāhī
Surah Al-Isra, Verse 99
قُل لَّوۡ أَنتُمۡ تَمۡلِكُونَ خَزَآئِنَ رَحۡمَةِ رَبِّيٓ إِذٗا لَّأَمۡسَكۡتُمۡ خَشۡيَةَ ٱلۡإِنفَاقِۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ قَتُورٗا
Tyānnā sāṅgā kī (jara samajā) jara tumhī mājhyā pālanakartyācyā dayā kr̥pēcyā khajin'yācē mālaka banalē asatē tara tumhī tyā vēḷīhī tō kharca hō'īla yā bhītīnē tyāta kan̄jūsapaṇā kēlā asatā āṇi manuṣya āhēca mōṭhā kōtyā manācā
Surah Al-Isra, Verse 100
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ تِسۡعَ ءَايَٰتِۭ بَيِّنَٰتٖۖ فَسۡـَٔلۡ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ إِذۡ جَآءَهُمۡ فَقَالَ لَهُۥ فِرۡعَوۡنُ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يَٰمُوسَىٰ مَسۡحُورٗا
Āṇi āmhī mūsālā na'ū mōjijē (allāhapradatta camatkāra) agadī sāpha sāpha pradāna kēlē, tū svataḥ isrā'īlacyā santatīlā vicāra, jēvhā tē tyān̄cyājavaḷa tēvhā pōhōcalē phira'auna mhaṇālā, hē mūsā! Mājhyā matē tujhyāvara jādūṭōṇā kēlā gēlā āhē
Surah Al-Isra, Verse 101
قَالَ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَآ أَنزَلَ هَـٰٓؤُلَآءِ إِلَّا رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ بَصَآئِرَ وَإِنِّي لَأَظُنُّكَ يَٰفِرۡعَوۡنُ مَثۡبُورٗا
(Mūsānē) uttara dilē, hē malā māhīta jhālē āhē kī ākāśān̄cyā āṇi dharatīcyā pālanakartyānēca hē camatkāra dākhaviṇyāsāṭhī va samajāviṇyāsāṭhī avatarita kēlē āhēta, hē phira'auna! Malā tara vāṭatē kī tū nakkīca naṣṭa kēlā gēlā āhē
Surah Al-Isra, Verse 102
فَأَرَادَ أَن يَسۡتَفِزَّهُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ فَأَغۡرَقۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ جَمِيعٗا
Śēvaṭī phira'aunanē pakkā irādā kēlā kī tyānnā bhūmītūnaca kāḍhūna phēkāvē, tēvhā āmhī svataḥ tyālā āṇi tyācyā sarva sāthīdārānnā buḍavūna ṭākalē
Surah Al-Isra, Verse 103
وَقُلۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ لِبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱسۡكُنُواْ ٱلۡأَرۡضَ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ ٱلۡأٓخِرَةِ جِئۡنَا بِكُمۡ لَفِيفٗا
Āṇi tyānantara āmhī isrā'īlacyā putrānnā pharmāvilē kī tyā bhūmīvara vāstavya karā, mātra jēvhā ākhiratacā vāyadā yē'īla tēvhā āmhī tumhā sarvānnā ēkatrita karūna nē'ū
Surah Al-Isra, Verse 104
وَبِٱلۡحَقِّ أَنزَلۡنَٰهُ وَبِٱلۡحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا مُبَشِّرٗا وَنَذِيرٗا
Āṇi āmhī yā (kura'ānā) lā satyāsaha avatarita kēlē āṇi hā dēkhīla satyāsaha avatarita jhālā āṇi āmhī tumhālā kēvaḷa khūśakhabara dēṇārā āṇi sacēta karaṇārā banavūna pāṭhavilē āhē
Surah Al-Isra, Verse 105
وَقُرۡءَانٗا فَرَقۡنَٰهُ لِتَقۡرَأَهُۥ عَلَى ٱلنَّاسِ عَلَىٰ مُكۡثٖ وَنَزَّلۡنَٰهُ تَنزِيلٗا
Āṇi kura'ānālā āmhī thōḍē thōḍē karūna aśāsāṭhī utaravilē āhē kī tumhī vēḷa miḷēla tyānusāra lōkānnā aikavāvē āṇi āmhī svataḥdēkhīla yālā thōḍē thōḍē karūna utaravilē
Surah Al-Isra, Verse 106
قُلۡ ءَامِنُواْ بِهِۦٓ أَوۡ لَا تُؤۡمِنُوٓاْۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ مِن قَبۡلِهِۦٓ إِذَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ يَخِرُّونَۤ لِلۡأَذۡقَانِۤ سُجَّدٗاۤ
Tumhī sāṅgā, tumhī yāvara īmāna rākhā kinvā na rākhā, jyānnā yācyāpūrvī jñāna dilē gēlē āhē, tyān̄cyājavaḷa jēvhā dēkhīla yācē paṭhaṇa kēlē jātē, tēvhā tē māthā ṭēkūna sajadā karū lāgatāta
Surah Al-Isra, Verse 107
وَيَقُولُونَ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِن كَانَ وَعۡدُ رَبِّنَا لَمَفۡعُولٗا
Āṇi mhaṇatāta kī āmacā pālanakartā pavitra āhē, āmacyā pālanakartyācā vāyadā niścitaca pūrṇa hōṇāra āhē
Surah Al-Isra, Verse 108
وَيَخِرُّونَ لِلۡأَذۡقَانِ يَبۡكُونَ وَيَزِيدُهُمۡ خُشُوعٗا۩
Āṇi tē māthā ṭēkūna raḍata raḍata sajadyācyā avasthēta khālī paḍatāta āṇi hā kura'āna tyān̄cī naramī āṇi namratā āṇakhī jāsta vāḍhavitō
Surah Al-Isra, Verse 109
قُلِ ٱدۡعُواْ ٱللَّهَ أَوِ ٱدۡعُواْ ٱلرَّحۡمَٰنَۖ أَيّٗا مَّا تَدۡعُواْ فَلَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ وَلَا تَجۡهَرۡ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتۡ بِهَا وَٱبۡتَغِ بَيۡنَ ذَٰلِكَ سَبِيلٗا
Tumhī sāṅgā kī allāhalā allāha mhaṇūna pukārā āṇi rahamāna mhaṇūna, jyā nāvānē dēkhīla pukārā sarva śubha nāmē tyācīca āhēta. Nā tumhī āpalī namāja phāra un̄ca svarāta paḍhata jā āṇi nā agadī haḷū svarāta kimbahunā yān̄cyā madhalā mārga śōdhā
Surah Al-Isra, Verse 110
وَقُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لَمۡ يَتَّخِذۡ وَلَدٗا وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ شَرِيكٞ فِي ٱلۡمُلۡكِ وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ وَلِيّٞ مِّنَ ٱلذُّلِّۖ وَكَبِّرۡهُ تَكۡبِيرَۢا
Āṇi sāṅgā, samasta stutī- praśansā allāhakaritāca āhē, jō nā santatī bāḷagatō āṇi nā āpalyā rājyasattēta dusaṟyā kōṇālā bhāgīdāra ṭhēvatō, nā tō asā kamajōra āhē kī tyācā kōṇī sahāyyaka asāvā āṇi tumhī tyācī paripūrṇa mahimā varṇana karaṇyāta magna rāhā
Surah Al-Isra, Verse 111