Surah Al-Hashr - Kannada Translation by Abdussalam Puthige
سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
allāhanalli mattu paralōkadalli nambike iruvavaru allāh mattu avana dūtara śatrugaḷondige snēha beḷesuvudannu nīvendū kāṇalāriri – avaru, tam'ma hettavaru athavā tam'ma putraru athavā tam'ma sahōdararu athavā tam'ma bandhugaḷāgiddarū sariyē. Allāhanu avara manas'sugaḷalli viśvāsada mudreyotti biṭṭiruvanu mattu avanu tanna kaḍeyinda viśēṣa caitan'yavannodagisi avarige neravāgiruvanu. Mattu avanu avarannu, taḷadalli nadigaḷu hariyuvantaha svarga tōṭagaḷoḷage sērisuvanu. Avaru avugaḷalli sadākāla iruvaru. Allāhanu avarinda santuṣṭanāgiruvanu mattu avaru avaninda santuṣṭarāgiruvaru. Avarē allāhana baḷagadavaru. Nimage tiḷidirali, allāhana baḷagadavarē vijayigaḷāguvaru
Surah Al-Hashr, Verse 1
هُوَ ٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مِن دِيَٰرِهِمۡ لِأَوَّلِ ٱلۡحَشۡرِۚ مَا ظَنَنتُمۡ أَن يَخۡرُجُواْۖ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمۡ حُصُونُهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَأَتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِنۡ حَيۡثُ لَمۡ يَحۡتَسِبُواْۖ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعۡبَۚ يُخۡرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيۡدِيهِمۡ وَأَيۡدِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ فَٱعۡتَبِرُواْ يَـٰٓأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ
ākāśagaḷalli mattu bhūmiyalliruva ellavū allāhana pāvitravannu japisuttive. Avanu prabalanū yuktivantanū āgiddāne
Surah Al-Hashr, Verse 2
وَلَوۡلَآ أَن كَتَبَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡجَلَآءَ لَعَذَّبَهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابُ ٱلنَّارِ
Avanē, granthadavarallina dhikkārigaḷannu prathama uccāṭaneya vēḷe avara manegaḷinda horaḍisidavanu. Avaru horaḍuvarendu nīvendū bhāvisiralilla. Atta avaru, tam'ma kōṭegaḷu tam'mannu allāhaninda rakṣisaballavendu bhāvisi koṇḍiddaru. Ādare allāhanu avarendū ūhisillada kaḍeyinda avara baḷige bandanu – mattu avara manas'sugaḷalli bhītiyannu bittidanu. (Idara phalavāgi) avaru svataḥ tam'ma kaigaḷinda tam'ma nivāsagaḷannu keḍavi hāka toḍagidaru. Viśvāsigaḷa kaigaḷindalū (adannē māḍisalāyitu). Dr̥ṣṭiyuḷḷavarē, pāṭha kaliyiri
Surah Al-Hashr, Verse 3
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ شَآقُّواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥۖ وَمَن يُشَآقِّ ٱللَّهَ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
ondu vēḷe avaru nāḍu biṭṭu hōga bēkendu allāhanu modalē baredilladiruttiddare avanu iha lōkadallē avarannu khaṇḍita śikṣisuttiddanu. Paralōkadallantu avarige narakāgniya śikṣe iddē ide
Surah Al-Hashr, Verse 4
مَا قَطَعۡتُم مِّن لِّينَةٍ أَوۡ تَرَكۡتُمُوهَا قَآئِمَةً عَلَىٰٓ أُصُولِهَا فَبِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَلِيُخۡزِيَ ٱلۡفَٰسِقِينَ
idēkendare, avaru allāh mattavana dūtarannu virōdhisiddaru. Allāhanannu virōdhisidavarige allāhanu khaṇḍita kaṭhiṇa śikṣe nīḍuvanu
Surah Al-Hashr, Verse 5
وَمَآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنۡهُمۡ فَمَآ أَوۡجَفۡتُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ خَيۡلٖ وَلَا رِكَابٖ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُۥ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
(viśvāsigaḷē,) nīvu kharjūrada kelavu giḍagaḷannu kaḍidu hākiddu athavā kelavannu avugaḷa kāṇḍadalli nintiralu biṭṭaddu (iveraḍū) allāhana ādēśakkanusāravāgittu hāgū avidhēyarannu apamānisuvudakkāgittu
Surah Al-Hashr, Verse 6
مَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِ كَيۡ لَا يَكُونَ دُولَةَۢ بَيۡنَ ٱلۡأَغۡنِيَآءِ مِنكُمۡۚ وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمۡ عَنۡهُ فَٱنتَهُواْۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
allāhanu avarinda tanna dūtarige koḍisida sampattigāgi nīvu nim'ma kuduregaḷannāgalī oṇṭegaḷannāgalī ōḍisilla. Nijavāgi allāhanē tanna dūtarige tānicchisidavara mēle niyantraṇavannu koṭṭu biḍuttāne mattu allāhanu ellavannū māḍalu śaktanāgiddāne
Surah Al-Hashr, Verse 7
لِلۡفُقَرَآءِ ٱلۡمُهَٰجِرِينَ ٱلَّذِينَ أُخۡرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَأَمۡوَٰلِهِمۡ يَبۡتَغُونَ فَضۡلٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٗا وَيَنصُرُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلصَّـٰدِقُونَ
Haḷḷiyavarinda allāhanu tanna dūtarige koḍisida sampattu allāhanige, dūtarige, bandhugaḷige, anātharige, baḍavarige mattu prayāṇikarige sēride. Sampattu kēvala nim'ma śrīmantara naḍuve sīmitavāgi uḷiyabāradendu (idannu vidhisalāgide). Dūtaru nimage nīḍiddannu svīkarisi koḷḷiri mattu yāvudarinda avaru nim'mannu taḍeyuttārō adarinda dūraviri mattu allāhanige an̄jiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu kaṭhiṇa śikṣe nīḍuvavanāgiddāne
Surah Al-Hashr, Verse 8
وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلۡإِيمَٰنَ مِن قَبۡلِهِمۡ يُحِبُّونَ مَنۡ هَاجَرَ إِلَيۡهِمۡ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمۡ حَاجَةٗ مِّمَّآ أُوتُواْ وَيُؤۡثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ وَلَوۡ كَانَ بِهِمۡ خَصَاصَةٞۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفۡسِهِۦ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
(mattu ī sampattu), tam'ma mane mattu sottugaḷinda dūragoḷisalāda baḍa muhājirgaḷige (valasigarige) sēride. Avaru allāhana anugrahavannu mattu avana meccugeyannu arasuttiruttāre mattu avaru allāh mattavana dūtara sahāyakarāgiruttāre. Avarē satyavantaru
Surah Al-Hashr, Verse 9
وَٱلَّذِينَ جَآءُو مِنۢ بَعۡدِهِمۡ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا وَلِإِخۡوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلۡإِيمَٰنِ وَلَا تَجۡعَلۡ فِي قُلُوبِنَا غِلّٗا لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٞ رَّحِيمٌ
hāgeyē (ī sampattu) avariginta (valasigariginta) munna, valaseya sthāna (madīna)dalli nelesidda hāgū viśvāsigaḷāgiddavarige (ansārgaḷige) sēride. Avaru tam'ma baḷige valase bandavarannu prītisuttāre, avarige ēnannu nīḍalāyitō ā kuritu avaru tam'ma manadalli āse paḍuvudilla mattu svataḥ tāvu kaṣṭadalliddarū avarige (valasigarige) prāśastya nīḍuttāre. Manas'sina saṇṇa tanadinda rakṣisalpaṭṭavarē vijayigaḷu
Surah Al-Hashr, Verse 10
۞أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ نَافَقُواْ يَقُولُونَ لِإِخۡوَٰنِهِمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَئِنۡ أُخۡرِجۡتُمۡ لَنَخۡرُجَنَّ مَعَكُمۡ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمۡ أَحَدًا أَبَدٗا وَإِن قُوتِلۡتُمۡ لَنَنصُرَنَّكُمۡ وَٱللَّهُ يَشۡهَدُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
hāgeyē adu, avara nantara bandavarigū (sēride). ‘‘Nam'moḍeyā, nam'mannu hāgū namaginta munna viśvāsigaḷāgidda nam'ma sahōdararannu kṣamisu. Viśvāsigaḷa kuritu nam'ma manas'sugaḷalli yāvudē durbhāvaneyannu beḷesabēḍa. Nam'moḍeyā nīnu tumbā vātsalyamayi hāgū karuṇāḷuvāgiruve’’ endu avaru prārthisuttāre
Surah Al-Hashr, Verse 11
لَئِنۡ أُخۡرِجُواْ لَا يَخۡرُجُونَ مَعَهُمۡ وَلَئِن قُوتِلُواْ لَا يَنصُرُونَهُمۡ وَلَئِن نَّصَرُوهُمۡ لَيُوَلُّنَّ ٱلۡأَدۡبَٰرَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ
Nīvu kapaṭigaḷannu nōḍalillavē? Avaru, granthadavara paiki tam'ma dhikkāri sahōdararoḍane ‘‘ondu vēḷe nim'mannu (nāḍininda) hora hākalādare nāvu kūḍā nim'ma jote horaḍuvevu mattu nim'ma viṣayadalli nāvendū yārannū anusarisalārevu – mattu nim'ma virud'dha yud'dha naḍedare nāvu nimage neravāguvevu’’ endu hēḷuttāre. Avaru suḷḷu hēḷuttiddārembudakke allāhanē sākṣiyāgiddāne
Surah Al-Hashr, Verse 12
لَأَنتُمۡ أَشَدُّ رَهۡبَةٗ فِي صُدُورِهِم مِّنَ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ
ondu vēḷe avarannu (granthadavarallina dhikkārigaḷannu) horahākalādare ivarēnū avara jote horaḍalāraru mattu ondu vēḷe avara virud'dha yud'dha naḍedare ivarēnū avarige neravāgalāraru. Ondu vēḷe neravādarū (bahu bēgane) bennu tirugisi ōḍuvaru mattu avarige ellindalū neravu dorayadu
Surah Al-Hashr, Verse 13
لَا يُقَٰتِلُونَكُمۡ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرٗى مُّحَصَّنَةٍ أَوۡ مِن وَرَآءِ جُدُرِۭۚ بَأۡسُهُم بَيۡنَهُمۡ شَدِيدٞۚ تَحۡسَبُهُمۡ جَمِيعٗا وَقُلُوبُهُمۡ شَتَّىٰۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ
(viśvāsigaḷē,) idīga avara managaḷalli allāhaniginta heccāgi nim'ma bhayavu neleside. Idēkendare avaru vivēcane illadavarāgiddāre
Surah Al-Hashr, Verse 14
كَمَثَلِ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ قَرِيبٗاۖ ذَاقُواْ وَبَالَ أَمۡرِهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
avarellarū ondādarū nim'ma virud'dha nēra yud'dhakke iḷiyalāraru. Heccendare avaru bhadra kōṭegaḷalli avitu koṇḍu athavā gōḍegaḷa mareyinda mātra hōrāḍa ballaru. Avara paraspara vaiṣamyavu tīvravāgide. Avaru oggaṭṭāgiruvarendu nīvu bhāvisuttīri. Ādare avara manas'sugaḷu chidravāgive. Idēkendare, avaru bud'dhi uḷḷavaralla
Surah Al-Hashr, Verse 15
كَمَثَلِ ٱلشَّيۡطَٰنِ إِذۡ قَالَ لِلۡإِنسَٰنِ ٱكۡفُرۡ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّنكَ إِنِّيٓ أَخَافُ ٱللَّهَ رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
avara sthitiyu ittīcegaṣṭē tam'ma kr̥tyagaḷa phalavannu anubhavisida avara hindinavarantide. Avarigāgi kaṭhiṇa śikṣeyu sid'dhavāgide
Surah Al-Hashr, Verse 16
فَكَانَ عَٰقِبَتَهُمَآ أَنَّهُمَا فِي ٱلنَّارِ خَٰلِدَيۡنِ فِيهَاۚ وَذَٰلِكَ جَزَـٰٓؤُاْ ٱلظَّـٰلِمِينَ
(kapaṭigaḷa) sthitiyu śaitānanantide. Avanu mānavanoḍane ‘‘(satyavannu) dikkarisu’’ ennuttāne. Munde avanu dhikkarisidāga, ‘‘nanage ninnondige yāva sambandhavū illa. Nānu ella lōkagaḷa oḍeyanāda allāhanige an̄juttēne’’ endu biḍuttāne
Surah Al-Hashr, Verse 17
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلۡتَنظُرۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ لِغَدٖۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ
avaribbara pāligū narakāgniyē antima neleyāgiruvudu mattu avaru sadā kāla allē iruvaru. Akramigaḷigiruva pratiphalavidu
Surah Al-Hashr, Verse 18
وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ
Viśvāsigaḷē, allāhanige an̄jiri. Mattu pratiyobbanū tānu nāḷegāgi (paralōkakkāgi) ēnannu munde kaḷisiruvenendu nōḍali. Nīvu allāhanige an̄jiri. Khaṇḍitavāgiyū allāhanu nim'mella karmagaḷa arivuḷḷavanāgiddāne
Surah Al-Hashr, Verse 19
لَا يَسۡتَوِيٓ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۚ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ
nīvu allāhanannu maretavarantāgabēḍi. Nijavāgi avaru svataḥ tam'mannē maretiruvaru. Avarē avidhēyaru
Surah Al-Hashr, Verse 20
لَوۡ أَنزَلۡنَا هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ عَلَىٰ جَبَلٖ لَّرَأَيۡتَهُۥ خَٰشِعٗا مُّتَصَدِّعٗا مِّنۡ خَشۡيَةِ ٱللَّهِۚ وَتِلۡكَ ٱلۡأَمۡثَٰلُ نَضۡرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَتَفَكَّرُونَ
narakadavaru mattu svargadavaru samānaralla. Svargadavarē vijayigaḷu
Surah Al-Hashr, Verse 21
هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِۖ هُوَ ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلرَّحِيمُ
ondu vēḷe nāvu ī kurānannu ondu parvatada mēle iḷisiddare, adu allāhanige an̄ji avana bhayadinda kampisi nuccunūrāguvudannu nīvu kāṇuttiddiri. Ivu, avaru cintane naḍesalendu, nāvu janara mundiḍuttiruva udāharaṇegaḷu
Surah Al-Hashr, Verse 22
هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡقُدُّوسُ ٱلسَّلَٰمُ ٱلۡمُؤۡمِنُ ٱلۡمُهَيۡمِنُ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡجَبَّارُ ٱلۡمُتَكَبِّرُۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشۡرِكُونَ
avanē allāhu, avana horatu bēre yārū pūjār'harilla. Avanu guptavannū bahiraṅgavannū ballavanu. Avanu parama dayāḷu, karuṇāmayi
Surah Al-Hashr, Verse 23
هُوَ ٱللَّهُ ٱلۡخَٰلِقُ ٱلۡبَارِئُ ٱلۡمُصَوِّرُۖ لَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
avanē allāhu, avana horatu bēre yārū pūjār'harilla. Avanu naija doreyū, parama pāvananū, śānti svarūpanū, abhayadātanū, mēlvicārakanū, prabalanū, baliṣṭhanū, mahānanū āgiruvanu. Avaru (avana dēvatvadalli) pālugoḷisuva ellavugaḷinda avanu muktanu
Surah Al-Hashr, Verse 24