Surah An-Naba - Tajik Translation by Www.islamhouse.com
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ
[Кофирон] Дар бораи чи чиз аз якдигар суол мекунанд
Surah An-Naba, Verse 1
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ
Аз хабаре бузург
Surah An-Naba, Verse 2
ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ
Ҳамон [хабаре] ки онҳо дар он ихтилоф доранд
Surah An-Naba, Verse 3
كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
Чунин нест [ки онҳо меандешанд] ба зудӣ хоҳанд донист
Surah An-Naba, Verse 4
ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
Боз ҳам чунин нест; ба зудӣ хоҳанд донист
Surah An-Naba, Verse 5
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا
Оё заминро бистаре [барои осоиши шумо] қарор надодем
Surah An-Naba, Verse 6
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا
Ва кӯҳҳоро мехҳо [-и он] қарор надодем
Surah An-Naba, Verse 7
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا
Ва шуморо ҷуфт [нару мода] офаридем
Surah An-Naba, Verse 8
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا
Ва хоби шуморо [мояи] оромишатон қарор додем
Surah An-Naba, Verse 9
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا
Ва шабро пӯшише [бароятон] қарор додем
Surah An-Naba, Verse 10
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا
Ва рӯзро [василаи] зиндагӣ ва [касби маош] қарор додем
Surah An-Naba, Verse 11
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا
Ва бар фарози шумо ҳафт [осмон] муҳкам бино кардем
Surah An-Naba, Verse 12
وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا
Ва [хуршедро] чароғе дурахшон офаридем
Surah An-Naba, Verse 13
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا
Ва аз абрҳои боронзо обе фаровон фурӯ фиристодем
Surah An-Naba, Verse 14
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا
То бад-он дона ва гиёҳ бисёр бирӯёнем
Surah An-Naba, Verse 15
وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا
Ва боғҳое пурдарахт [бо он парвариш диҳем]
Surah An-Naba, Verse 16
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا
Бе гумон, рӯзи доварӣ ваъдагоҳ [-и Мо бо шумо] аст
Surah An-Naba, Verse 17
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا
Рӯзе, ки дар «сур» дамида мешавад ва шумо гурӯҳ-гурӯҳ [ба маҳшар] меоед
Surah An-Naba, Verse 18
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا
Ва осмон кушуда мешавад ва ба сурати дарҳои мутааддид дармеояд
Surah An-Naba, Verse 19
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا
Ва кӯҳҳо ба ҳаракат дармеояд ва ба сурати саробе мешавад
Surah An-Naba, Verse 20
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا
Ва бе гумон, ҷаҳаннам камингоҳест
Surah An-Naba, Verse 21
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا
Ва маҳалли бозгаште барои туғёнгарон
Surah An-Naba, Verse 22
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا
Муддати замоне дароз дар он ҷо бимонанд
Surah An-Naba, Verse 23
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا
Дар он ҷо [чизи] хунуке намечашанд ва на ошомиданӣ [-и гуворое хоҳанд дошт]
Surah An-Naba, Verse 24
إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا
Ҷуз обе сӯзон ва [моеъе, ки] чирку хун [аст]
Surah An-Naba, Verse 25
جَزَآءٗ وِفَاقًا
[Ин] Кайфаре аст муносиб ва дархӯр [-и аъмолашон]
Surah An-Naba, Verse 26
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا
Чаро ки онҳо ҳеҷ умеде ба [рӯзи] ҳисоб надоштанд
Surah An-Naba, Verse 27
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا
Ва оёти Моро ба шиддат такзиб карданд
Surah An-Naba, Verse 28
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا
Ва Мо ҳама чизро [дар Лавҳи маҳфуз] шуморишу сабт кардаем
Surah An-Naba, Verse 29
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا
Пас, [кайфари аъмоли худро] бичашед, ки чизе ҷуз азоб бар шумо намеафзоем
Surah An-Naba, Verse 30
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا
Бе гумон, барои парҳезкорон комёбӣ [-и бузурге] аст
Surah An-Naba, Verse 31
حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبٗا
Боғҳои [мева] ва токзорҳо
Surah An-Naba, Verse 32
وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابٗا
Ва ҳуроне ҷавон ва ҳамсиннусол
Surah An-Naba, Verse 33
وَكَأۡسٗا دِهَاقٗا
Ва ҷомҳое лабрез ва паёпай [аз шароби покизаи биҳишт]
Surah An-Naba, Verse 34
لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا كِذَّـٰبٗا
Дар он ҷо на сухани беҳудае мешунаванд ва на дурӯғе
Surah An-Naba, Verse 35
جَزَآءٗ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابٗا
[Ин] Подош аз ҷониби Парвардигори туст ва атое аз рӯйи ҳисоб
Surah An-Naba, Verse 36
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابٗا
[Ҳамон] Парвардигори осмонҳо ва замин ва он чи дар миёни онҳост; [ҳамон Аллоҳи] Раҳмон [ки] ҳеҷ кас [дар он рӯз] ёрои сухан гуфтан бо ӯро надорад
Surah An-Naba, Verse 37
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا
Рӯзе, ки рӯҳ [Ҷабраил] ва фариштагон ба саф биистанд, ҳеҷ кас сухан нагӯяд, ҷуз касе, ки Аллоҳи раҳмон ба ӯ иҷозат дода бошад ва [ӯ] сухани дуруст [ва савоб] гӯяд
Surah An-Naba, Verse 38
ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا
Он [рӯз] рӯзи ҳақ аст; пас, ҳар ки хоҳад, роҳи бозгаште ба сӯи Парвардигори худ биҷӯяд
Surah An-Naba, Verse 39
إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا
Ба ростӣ, Мо шуморо аз азобе наздик бим додем: рӯзе, ки инсон он чиро аз қабл бо дастҳои худ фиристодааст, мебинад ва кофир мегӯяд: «Эй кош, ман хок будам [ва барои ҳисоб барангехта намешудам!»]
Surah An-Naba, Verse 40